[133/26] - 2071.:"96 pytań"

"96 pytań"

Kinga Ludwikowska

„Widzenie prawdy to początek wolności”

Kilka dni temu opowiadałam Wam o książce „Zmysły - Twoje ukryte moce”, w której pani Kinga Ludwikowska przybliżała nam funkcje naszych darach, którymi jesteśmy obdarzeni od urodzenia. Doskonałym uzupełnieniem do tej publikacji jest książka pt.: „96 pytań”, w której autorka zaprasza nas do głębokiej refleksji i wejrzenia w siebie w sposób nietypowy. Zamiast słów proponuje rodzaj medytacji nad postawionym pytaniem podczas wypełniania kolorami rysunku znajdującego się na całej stronie. Zgodnie z tytułem - tych pytań jest 96 i tyle same ilustracji do kolorowania. Nie ma przy tym jednego sposobu pracy nad nimi. Można poświęcić swój czas na jedno zagadnienie i związany z nim rysunek lub wybrać sobie taki temat, który aktualnie nas nurtuje.

Pytania zostały podzielone na dwa zestawy tematyczne. Pierwszy, zajmujący większą część książki to zagadnienia egzystencjalne dotyczące tożsamości wartości, emocji, relacji i sensu życia.  Drugi - krótszy zawiera tzw. pytania kreatywne dotyczące wyobraźni, zabawy myślą i abstrakcyjnych koncepcji. 

Na rynku wydawniczym jest duża ilość poradników dotyczących rozwoju duchowego i osobistego, literatury motywującej, która ma nas zachęcić do pracy nad sobą i kreowania życia. Jednak z reguły bywa tak, że po przeczytaniu ich treść pozostaje nieprzepracowana, albo wykorzystana jedynie częściowo. Pani Kinga Ludwikowska proponuje zupełnie inne podejście – mniej słów, więcej czynów. Poprzez kolorowanie czarno-białych obrazków możemy skupić się na konkretnym aspekcie naszego życia, który nam sprawia kłopot, albo nad sprawą, która nas nurtuje. Możemy też najpierw przeczytać zamieszczone nad grafiką pytanie i myśląc o nim, zacząć zapełniać kolorami ilustrację. Każda ilustracja to narzędzie, dzięki któremu możemy się wyciszyć, uspokoić umysł i zanurzyć się w swoim świecie.

Autorka zachęca, by zapisywać swoje myśli, by potem je przeanalizować i wyciągnąć wnioski. Nie jest ważne, czy znajdziemy właściwą odpowiedź, gdyż chodzi o odkrycie tego, co nam umyka na co dzień, co pragnie zwrócić na siebie nasza uwagę. To pierwszy krok do zmiany i stworzenia przestrzeni dla ruszenia do przodu, by wiedzieć, co chcemy osiągnąć i w jaki sposób żyć.

Książkę przeczytałam w ramach współpracy z autorką

Wydanie: I

Data premiery: 10.10.2025r.

Ilość stron: 106

Okładka: miękka

Wymiary:

ISBN: 978-83-977649-3-4

Wydawca: Kinga Ludwikowska

Moja ocena: 6/6

[132/26] - 2070.: "Chłopaki z Radości" Tom II - "Sztuka zemsty"

"Sztuka zemsty"

Seria: Chłopaki z Radości

Tom drugi

Gosia Lisińska

„Czasami musisz robić to, co musisz.”

Miłość ma różne oblicza i dociera do serca na wiele sposobów. Czasem pojawia się nagle, od pierwszego spojrzenia, nie raz potrzebuje czasu, by dojrzeć, a bywa, że dopiero jakieś dramatyczne zdarzenie uświadamia, że osoba będąca obok od dawna znaczy dla nas więcej, niż chcieliśmy przed sobą przyznać. Czasami bowiem trzeba stanąć w obliczu tragedii, by miłość połączyła dwoje osób. Tak zadziało się z bohaterami książki „Sztuka zemsty”, w której los po raz kolejny wystawia bohaterów na próbę, zmuszając ich do zmierzenia się nie tylko z niebezpieczeństwem, ale także z własnym sercem.

Moja przygoda z grupą przyjaciół z warszawskiej Radości zaczęła się od drugiego tomu „Sztuka wybaczania”, więc nie wiem, jak potoczyły się losy bohaterów pierwszego tomu „Sztuka zabijania”. Z blubra wiem jedynie, że była w nim historia Zbyszka Nowaka i Olki Jasiak, która wówczas była córką miliardera. Nie stanowi to jednak większego problemu podczas lektury, ponieważ autorka zadbała o komfort czytelnika. Już na początku książki znajduje się krótki spis bohaterów wraz z informacją, kim są i jakie relacje ich łączą.

Poza tym każda część dotyczy innej pary i na niej skupiamy swoją uwagę. Łącznikiem są trzej przyjaciele z jednego podwórka: Zbyszek Nowak, Rysiek Piekarczyk i Paweł Deczkowski, a także pewien policjant z Interpolu Antek (Anthony)Paul, która zaskarbił sobie moją sympatię. Nawet większą niż Rysiek, który wskutek pewnych wydarzeń utrzymuje dystans wobec Kasi Wojtas, choć od lat darzy ją głębokim uczuciem. Nie przeszkadza mu to jednak w przelotnych relacjach z innymi kobietami.

Istotnym wątkiem pozostaje postać płatnego zabójcy Simona Trentona, człowieka, który ze swojej profesji uczynił niemal sztukę. Wszystko planuje z niezwykłą precyzją, a jego działania prowadzą do dramatycznych wydarzeń, w wyniku których Rysiek Piekarczyk i Olka Jasiak trafiają do szpitala. Zanim dowiadujemy się, co zdarzyło się potem, najpierw pani Lisińska opowiada o tym, co wydarzyło się do tego momentu, skupiając się na postaciach Ryśka i Kaśki. Narracja prowadzona z trzecioosobowej perspektywy pozwala na śledzenie ich przeżyć, ale też innych osób, chociaż są one tłem dla nich, ich rola jest nie mniej ważna.

Autorka stworzyła przy tym barwną galerię bohaterów, których od lat łączy przyjaźń, lojalność i wspólnie przeżyte doświadczenia. To właśnie relacje między nimi są jednym z najmocniejszych elementów powieści. Z dużym wyczuciem wniknęła też w uczucia swoich bohaterów, ukazując ich rozterki, lęki, nadzieje i pragnienia. Dzięki temu możemy łatwiej się z nimi zintegrować, obserwować ich działania i perypetie. Zbyszek, Rysiek i Paweł zawsze mogą na siebie liczyć niezależnie od okoliczności. Ich wieloletnia przyjaźń została przedstawiona w sposób wiarygodny i naturalny. Nawet gdy między bohaterami dochodzi do nieporozumień lub trudnych rozmów, widać, że fundamentem ich relacji pozostaje wzajemne wsparcie i oddanie.

Dodatkowego dramatyzmu historii nadaje postać Simona Trentona, który mimo upływu czasu wciąż stanowi realne zagrożenie dla bohaterów. Jego obecność wyczuwalna jest niemal przez cały czas, a świadomość, że może uderzyć w najmniej spodziewanym momencie, skutecznie podtrzymuje napięcie. Jakby tego było mało, nie jest on jedyną osobą, która zaburza spokój, ale też swoim czynem uświadamia, ile Rysiek i Kasia dla siebie znaczą. W jej otoczeniu pojawia się bowiem ktoś jeszcze, kto kieruje się własnymi motywami i może zagrozić jej szczęściu. Dzięki temu autorka umiejętnie splata wątek romantyczny z sensacyjnym, sprawiając, że czytelnik z jednakowym zainteresowaniem śledzi zarówno rozwój relacji między bohaterami, jak i niebezpieczeństwa, które na nich czyhają.

Na koniec wspomnę jeszcze, że seria jest wznowieniem wydania sprzed kilku lat. Tom pierwszy „Sztuka zabijania” ukazał się w 2021 roku z niezbyt zachęcającą okładką. Jego wznowienie miało miejsce w 2023 roku ze znacznie bardziej ładniejszym frontem. Natomiast tom drugi w pierwszej wersji z 2022 roku miał atrakcyjniejszą okładkę i w porównaniu do obecnej edycji, bardziej mi się podobała. Ciekawa jestem okładki tomu trzeciego, która nie wymaga zmian, bo wizerunek bohatera kolejnej części serii doskonale wpisuje się w moje wyobrażenie o nim. 

Piszę o tym, gdyż aspekt wizualny ma dla mnie znaczenie i często jest czynnikiem zwracającym moją uwagę na książkę. Natomiast bardzo się cieszę, że autorka zdecydowała się na wznowienie serii „Chłopaki z Radości” gdyż bardzo spodobał mi się styl, w jakim prowadzi ona uwagę czytelnika. Po lekturze drugiego tomu pt. „Sztuka zemsty”, bez znajomości tomu pierwszego, mogę stwierdzić, że potrafi budować napięcie, pisać o emocjach i uczuciach, relacjach międzyludzkich, co sprawia, że od książki trudno się oderwać. Miłość w jej ujęciu ukazana została w ekscytujący sposób, z dylematami, które mają znamiona autentyczności. Wprawdzie uważam, że Rysiek i Kasia sami sobie robili problemy i niepotrzebnie unikali tematu swoich uczuć, ale z drugiej strony mieli czas, by zrozumieć jak ważni są dla siebie.

Bo prawdziwa miłość potrafi czekać latami na swój czas, ale zawsze warto pamiętać, że nie każdy dostaje od losu nieskończenie wiele szans. Czasem jedno wydarzenie wystarczy, by uświadomić sobie, jak kruche jest życie i jak łatwo można stracić to, co najcenniejsze.

Książkę przeczytałam w ramach współpracy z autorką

Wydanie: I

Data premiery: 08.07.2026r.

Ilość stron: 318

Wymiary: 137 x 203 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

ISBN: 978-83-975332-2-6

Wydawca: Com-net-fox

Moja ocena: 6/6

[131/26] - 2069.: "Stąd nie ma wyjścia"

"Stąd nie ma wyjścia"

Karolina Kasprzak – Dietrich

„Są takie osoby, które zapominamy i takie, 

o których nie chcemy pamiętać do końca życia.”

Nie każdy potrafi zostawić przeszłość za sobą. Czasem upokorzenia, odrzucenie i poczucie krzywdy zamiast z czasem blednąć, narastają, zatruwając myśli i emocje. Wystarczy jeden impuls, by pielęgnowana latami uraza przerodziła się w obsesję, a obsesja w chęć zemsty. Powieść pt. „Stąd nie ma wyjścia” pokazuje, jak cienka bywa granica między skrzywdzonym człowiekiem a bezwzględnym mordercą.

W 2007 roku w Gnieźnie dochodzi do serii brutalnych morderstw. Śledztwo koncentruje się wokół tajemniczego metalowego pręta w kształcie cyfry siedem, a kolejne ofiary okazują się mieć wspólną przeszłość – wszystkie uczęszczały do tej samej klasy w IV LO. W sprawę coraz mocniej angażuje się młody policjant Oliwier Kondziołka, który sam był jej uczniem. Wraz z postępem dochodzenia granica między jego życiem zawodowym a osobistym zaczyna się zacierać, a dawne szkolne relacje i skrywane tajemnice nabierają kluczowego znaczenia.

Od pierwszych stron aż po finał autorka skutecznie zwodzi czytelnika, umiejętnie gmatwając śledztwo i podrzucając kolejne tropy. Zastosowany podział narracji dodatkowo potęguje napięcie. Losy Oliwiera Kondziołki poznajemy z perspektywy trzecioosobowej, zarówno to, co dzieje się obecnie, ale też są retrospekcje z przeszłości. To młody policjant z trzyletnim stażem w gnieźnieńskiej komendzie, który właśnie otrzymał awans oficerski. Jest skuteczny, skrupulatny i potrafi trafnie analizować ludzkie zachowania. Jednocześnie pozostaje introwertykiem stroniącym od trwałych relacji, co wpływa na jego kontakty z otoczeniem, zwłaszcza z natarczywą koleżanką z pracy, Matyldą.

Drugą perspektywę stanowi pierwszoosobowa narracja mordercy. Poznajemy jego przeszłość, szkolne doświadczenia i motywy, które doprowadziły go do realizacji planu zemsty. Na jego liście znajdują się osoby odpowiedzialne za prześladowanie go w czasach liceum. Dwie z nich już zginęły, a kolejne są obserwowane przez sprawcę. Ostatnim celem pozostaje Oliwier Kondziołka.

Akcja rozgrywa się w dwóch płaszczyznach czasowych, pierwsza ma miejsce w 2007, natomiast druga cofa nas w czasie do 1997 roku, by poznać warunki kształtowania się umysłu i osobowości bohaterów. Dzięki temu autorka stopniowo odsłania psychologiczny portret mordercy pozwala lepiej zrozumieć źródła jego obsesji. Nie ma tu ekspresyjnej akcji, lecz raczej wszystko dzieje się w spokojnym tonie. Mimo to jest wyczuwalne napięcie, gdy poznajemy plany mordercy. Jego tożsamość jest przez pewien czas skrywane, ale z czasem wytypować, kim może on być. Początkowo można odnieść wrażenie, że mamy do czynienia z klasycznym kryminałem, jednak pani Kasprzak - Dietrich szybko udowadnia, że ma własny, oryginalny pomysł na tę historię. Można ją uznać za kryminał z warstwą psychologiczną, w którą autorka wgłębia się dosyć mocno. Wchodzimy niemal w umysł zarówno mordercy, jak i Oliwiera, śledzą kolejne wydarzenia prowadzące do zaskakującego finału.

Powieść „Stąd nie ma wyjścia” została wydana w formie e-booka, ale autorka ma w planach wydanie papierowe. To już dziewiąta jej powieść, którą miałam okazję przeczytać i po raz kolejny autorka zaskoczyła mnie nieoczywistymi rozwiązaniami fabularnymi oraz mocno zaakcentowaną warstwą psychologiczną, stanowiącą jeden z największych atutów tej historii. W niesztampowy sposób przebiega cała fabuła, a całkowite zaskoczenie czekało mnie na finałowych stronach, gdy autorka wprowadza totalne zawirowanie wprowadzające zupełnie inne spojrzenie na całość.

Książkę przeczytałam w ramach współpracy z autorką

Wydanie: I

Data premiery: 09.02.2026r.

Ilość stron: 304

Rozmiar ebook EPUB 20.47 Mb, 

Mobi 33.12Mb, Pdf 6.92Mb

ID produktu: 1711050735

Wydawnictwo E-bookowo

Moja ocena: 5/6

[130/26] - 2068.: "Pechowe wakacje"

"Pechowe wakacje"

Agnieszka Łepki

"Każdy człowiek może odwrócić swój los"

Planując urlop lub jakąkolwiek przerwę w codziennych zadaniach pragniemy relaksu, bezstresowego odpoczynku i beztroskiego czasu. Coraz częściej decydujemy się na odległe, nie raz egzotyczne kraje, gdzie pogoda jest gwarantowana o każdej porze roku. Na takie klimaty liczyli bohaterowie powieści „Pechowe wakacje", którym już od początku nie wszystko układało się bezproblemowo.

Amanda i Denis Bagińscy są małżeństwem od ponad 20 lat. Mają dwudziestotrzyletniego syna Karola, z którym wciąż są problemy, mimo że już jakiś czas temu opuścił rodzinny dom. Małżonkom nie układa się idealnie. Mają za sobą pewne sprawy, które mimo wszystko nie spowodowały ich rozpadu, jednak mimo to wciąż są razem, a czasami można mieć wrażenie, że żyją osobno. To właśnie wtedy Denis wpada na pomysł zorganizowania wakacji na Filipinach, na urokliwej wyspie Panglao. Jego żona, Amanda, od początku wyraża swoje obiekcje, ale ostatecznie ulega namowom męża. To pierwsza z par, która bierze udział w wyprawie, która została zaplanowana na 1 marca.

Do ich grona dołączają Diana i Tobiasz Kijankowie, których obecność jest częściowo uzasadniona znajomością języka angielskiego. Niespodziewanie dołączają do nich również Gerard Matulnik i jego znacznie młodsza partnerka, Bianka – sąsiedzi Kijanków.

Taki zestaw złożony z sześciu różnych charakterów to zapowiedź kłopotów, które Amanda przeczuwa od samego początku. Gdyby posłuchała swojej intuicji, być może nic by się nie wydarzyło. Jej przemyślenia pod tym kątem, ale już z pewnej perspektywy czasu, poznajemy w pierwszy rozdziale, gdy wyraźnie widać, że ta wyprawa nie mogła się udać, bo wszystkie okoliczności zdawały się wskazywać na ciążące nad tym projektem fatum. Co się wydarzyło, dowiadujemy się, cofając o kilka miesięcy, gdy pojawia się pomysł podróży na Filipiny.

Często tak jest, że ignorujemy niektóre sygnały, które wyraźnie wskazują, że lepiej sobie coś odpuścić, z czegoś zrezygnować, zmienić plany, bo nie jest to dobry moment na realizację. A tak, mimo niepokojących znaków, sześć osób rusza ku swemu przeznaczeniu na niemal drugi koniec świata.

Narracja prowadzona jest z perspektywy trzech kobiet, więc poznajemy ich widzenie rzeczywistości, ich myśli o innych osobach i o wydarzających się sytuacjach. To pokazuje, że nie zawsze wizerunek, który jest pokazywany światu jest taki, jaki jest w rzeczywistości. Widać to doskonale na przykładzie Bianki, która wydaje się głupiutką, słodką idiotką, ale gdy opowiada nam o sobie, okazuje się, że jest zupełnie inną osobą.

To moje czwarte spotkanie z powieściami pani Agnieszki Łepki i równie udane, jak poprzednie. Zawsze porusza w nich tematy międzyludzkich relacji, związków pokazując szeroki wachlarz osobowości i związanych z tym psychologicznych portretów. Autorka po raz kolejny udowadnia, że potrafi trafnie obserwować ludzkie zachowania i przekładać je na wiarygodne historie. Jej bohaterowie nie są idealni, popełniają błędy, kierują się emocjami i nie zawsze podejmują rozsądne decyzje, dzięki czemu wydają się bardzo prawdziwi. To właśnie ten psychologiczny aspekt powieści najbardziej przyciąga uwagę i sprawia, że losy bohaterów angażują coraz bardziej. Im dalej podążałam przez kolejne perypetie bohaterów, tym bardziej wciągała mnie ta historia. Panowie tworzą tutaj tło, gdyż nie wiemy dokładnie, co myślą. Jedynie w dialogach poznajemy ich wrażenia. Natomiast doskonale zostały wykreowane postacie kobiece, ich wątpliwości, emocje i sposób widzenia otoczenia.

Wbrew temu, co sugeruje okładka utrzymana w letnim klimacie, nie jest to historia lekka, słodka i przewidywalna. Jedynie niektóre sytuacje, reakcje i zachowania można było się spodziewać, ale całość toczy się tak, że można być zaskoczonym w rozwoju fabuły. Szczególnym i całkowitym zaskoczeniem był finał tej historii, którego takiego obrotu się nie spodziewałam.

Im dalej podążałam za bohaterami i ich kolejnymi perypetiami, tym mocniej wciągała mnie ta historia. Mężczyźni pozostają tutaj nieco w cieniu, ponieważ nie poznajemy bezpośrednio ich myśli ani punktu widzenia. Możemy ich oceniać jedynie przez pryzmat dialogów oraz obserwacji kobiet. To właśnie postacie kobiece zostały wykreowane najpełniej. Autorka bardzo dobrze oddała ich emocje, wątpliwości, rozterki oraz sposób postrzegania otaczającej rzeczywistości.

Wbrew temu, co sugeruje okładka utrzymana w letnim klimacie, nie jest to historia lekka, słodka i przewidywalna. Owszem, niektórych sytuacji czy zachowań bohaterów można się domyślić, jednak fabuła rozwija się w taki sposób, że potrafi niejednokrotnie zaskoczyć. Szczególnie finał okazał się dla mnie całkowitym zaskoczeniem. Nie spodziewałam się takiego obrotu wydarzeń, dlatego zakończenie zrobiło na mnie duże wrażenie.

Dodatkowym atutem powieści jest możliwość poznania Filipin, które nie są jedynie egzotycznym tłem dla wydarzeń. Autorka wplata w fabułę liczne opisy miejsc, lokalnej kultury, zwyczajów i codziennego życia mieszkańców, dzięki czemu możemy poczuć atmosferę tego odległego zakątka świata.

Pani Agnieszka Łepki po raz mnie nie zawiodła i po raz kolejny dostarczyła mi lektury, od której trudno było się oderwać. Otrzymałam nie tylko interesującą historię o relacjach między ludźmi, ale także możliwość odbycia literackiej podróży na Filipiny. To powieść pełna emocji, niełatwych wyborów, ludzkich słabości i zaskoczeń. Oprócz ciekawej fabuły złożonej z kilku wątków, skłania również do refleksji nad ludzką naturą, podejmowanymi przez nas decyzjami oraz nad przeznaczeniem, którego sygnały nie zawsze można zignorować.

Książkę przeczytałam w ramach współpracy z wydawnictwem 

Wydanie: I

Data premiery: 23.06.2026r.

Wymiary: 145 x 205

Ilość stron: 304

Okładka: Miękka

ISBN 978-83-68742-37-4

Wydawnictwo: Replika

Moja ocena: 5/6

[129/26] - 2067.: "Wyspy spokoju czyli jak pięknie być sobą"

"Wyspy spokoju

czyli jak pięknie być sobą"

Beata Książek

„Zaufaj. Odkrywaj. Działaj. Dla siebie.

To jedyny klucz do bycia kobietą swoich marzeń”

Tak zachęca pani Beata Książek w swojej pierwszej książce „Wyspy spokoju czyli jak pięknie być sobą”. Pisze w niej we wstępnej części, że jest kobietą, która lubi poznawać to, co gra ludziom w duszy. Prowadzi zajęcia i warsztaty z jogi, medytacji i uważności, pomagając innym uświadamiać sobie swój potencjał. Na bazie własnych doświadczeń oraz pracy z samą sobą i klientami, zaprasza do pogłębionej refleksji i spojrzenia na siebie.

Na początku napisała, że ta książka to bardzo osobista podróż przez jej życie. Miała w nim swoje wzloty i upadki, zachwyty i rozczarowania. Przeszła długą drogę od zalęknionej, niepewnej siebie małej dziewczynki, przez czas nastoletniego buntu, po kobietę ambitną, zdeterminowaną, a potem prestiżową dyrektorkę oddziałów. Dusze poetki odkryła w sobie mając 45 lat, a niektóre z jej wierszy uzupełniają treść publikacji. Gdy miała 50 lat została nauczycielką jogi została mając 50 lat, a teraz, mając prawie sześćdziesiątkę na karku, napisała książkę. To pokazuje, że nie ma ograniczeń wiekowych dla poznawania siebie, rozwijania się, odkrywanie swojego potencjału i pasji.

„Miejsce mocy to wszystko, co mogę zrobić dla siebie, by prawdziwie wypocząć, zregenerować siły, naładować baterie. To miejsca i działania magiczne, bo magicznie przywracają nas do ogólnego dobrostanu, a nie wymagają wielkich nakładów pieniędzy, czasu ani organizacji. Tak trudno nam w dzisiejszym świecie prawdziwie odpocząć – ciągle jesteśmy atakowani milionem rozmaitych bodźców. Dlatego poznaj swoje miejsca mocy i korzystaj z nich tak często, jak możesz i potrzebujesz. Tylko ty wiesz, co cię ładuje i koi.”

Proponuje, byśmy zatrzymali się na chwilę, uwolnili od codziennych dylematów, spraw i obowiązków, które wywołują u nas jedynie stres. Przekonuje, że wystarczy tylko chwila, by dostrzec to, czego do tej pory nie widzieliśmy, by po prostu zwrócić uwagę na siebie. zastanowienia się nad tym, co jest dla nas ważne i odkrywaniu miejsca, gdzie chcielibyśmy być. Zachęca do zrobienia pierwszego kroku razem z nią, wraz z jej tekstami i prezentowanymi narzędziami do pracy z samym sobą. Wszystko po to, byśmy osiągnęli wewnętrzny spokój i czerpali radość z tego, co niesie życie. Wybór od czego zaczniemy i w jakim tempie należy do nas.

Poradnik ma charakter praktyczny z niewielką ilością treści teoretycznej, który wypełniają techniki mindfulness i refleksje pomagające odnaleźć równowagę wewnętrzną. Przedstawia propozycje różnych technik, praktyk i ćwiczeń wierząc, że to otworzy nasze serce. Skupia się na budowaniu odporności psychicznej i akceptacji samego siebie. Porównuje tę pracę do bukietu pachnących kwiatów, które – pielęgnowane odpowiednio, rozwijają się.

„Wyspy spokoju, czyli jak pięknie być sobą” to inspirująca publikacja, która może stać się codziennym przewodnikiem na drodze do większego spokoju, radości i spełnienia. Autorka zaprasza czytelnika w wyjątkową podróż po wyspach refleksji, uważności i wewnętrznej harmonii. Dzieląc się swoimi spostrzeżeniami, ćwiczeniami oraz przemyśleniami, zachęca do odkrywania własnego potencjału, troski o ciało, wyciszania umysłu i rozwijania kreatywności. Książka pomaga dostrzegać piękno codziennych chwil, głębiej poznawać siebie oraz czerpać radość z życia tu i teraz.

Bo bycie sobą jest jednym z najcenniejszych doświadczeń, jakie możemy przeżyć. 

Na koniec jeszcze jeden fragment, który doskonale pasuje, jako podsumowanie książki:

„Przeszłość to już historia. Im więcej czasu mija, tym bardziej – przez nasze emocjonalne zabarwienie – staje się opowieścią jak z bajek tysiąca i jednej nocy, a nie faktem. Przyszłość, zależnie od nastawienia, bywa naszą zmorą – przepełnioną strachem i niepewnością. Może też być wypełniona marzeniami , a czasem mrzonkami o innym, lepszym życiu – gdzieś tam, z kimś innym, w innej pracy, fryzurze.

A życie, prawdziwe i żywe, jest tu. W tej chwili. Tylko w bieżącej chwili udaje się nam je dotknąć, poczuć, posmakować, docenić. Łap te chwile, bo to one nadają sens życiu.”

 

Książkę przeczytałam w ramach współpracy z wydawnictwem 

Wydanie: I

Data premiery: 05.05.2026r.

Ilość stron: 190

Wymiary: 148 x 210 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

ISBN 978-83-8011-535-4

Wydawca: Warszawska Firma Wydawnicza

Moja ocena: 6/6

[128/26] - 2066.:"Zmysły - Twoje ukryte moce"

"Zmysły - Twoje ukryte moce"

Kinga Ludwikowska

"To od nas zależy, czy stworzymy wewnętrzną przestrzeń

pełną miłości i akceptacji, czy zapełnimy ją

niekończącą się krytyką i wątpliwościami".

Na co dzień rzadko zastanawiamy się nad tym, jak wiele zawdzięczamy naszym zmysłom. Wzrok pozwala nam podziwiać otaczający świat, słuch wychwytuje ulubione dźwięki, a smak i węch sprawiają, że zwykły posiłek może stać się prawdziwą przyjemnością. Dotyk z kolei daje poczucie bliskości i bezpieczeństwa. Korzystamy z nich nieustannie, często całkowicie automatycznie. W codziennym pośpiechu niewiele uwagi poświęcamy temu, jak odbieramy rzeczywistość i jak wiele informacji dostarczają nam nasze zmysły. Być może właśnie dlatego coraz częściej szukamy sposobów na zwolnienie tempa i większą uważność. Temu zagadnieniu poświęcona jest książka „Zmysły – Twoje ukryte moce”.

Już od pierwszych stron widać, że autorka postawiła przede wszystkim na praktykę. Treści teoretycznych nie ma tu wiele. Każdy rozdział rozpoczyna się krótkim wprowadzeniem, który pozwala lepiej zrozumieć dane zagadnienie, ale też stanowi punkt wyjścia do dalszej pracy. Najwięcej miejsca zajmują ćwiczenia, pytania skłaniające do refleksji, afirmacje oraz różnego rodzaju zadania związane z relaksem, wyciszeniem i uważnością.

Nie jest to zatem publikacja, którą można przeczytać w jeden wieczór i odłożyć na półkę. To raczej książka do przepracowania, do której warto wracać regularnie i korzystać z niej we własnym tempie. Jej głównym celem jest rozwijanie uważności, lepszego poznawania siebie oraz bardziej świadomego doświadczania świata za pomocą zmysłów.

Ciekawym zagadnieniem jest materiał dotyczący  „Super-zmysłu”, który tworzą nasze słowa i myśli. To właśnie od nich zaczyna się cała podróż przez książkę. Taki wybór może początkowo zaskakiwać, ale im dalej zagłębiamy się w lekturę, tym bardziej staje się zrozumiały. W końcu to sposób, w jaki myślimy o sobie i świecie, wpływa na to, jak odbieramy codzienne doświadczenia. Dopiero po tym wstępie autorka przechodzi do pięciu klasycznych zmysłów: wzroku, słuchu, dotyku, smaku i węchu.

Każdy rozdział poświęcony jest jednemu z nich. Konstrukcja wszystkich części jest podobna, dzięki czemu książka jest przejrzysta i łatwa w odbiorze. Na początku autorka przybliża charakter danego zmysłu, dzieli się własnymi doświadczeniami i pokazuje, jaką rolę odgrywa on w jej życiu. Następnie przechodzimy do ćwiczeń. Jest ich naprawdę dużo i są bardzo różnorodne. Niektóre zachęcają do obserwacji własnych reakcji, inne do skupienia się na chwili obecnej lub świadomego przeżywania codziennych sytuacji.

Podobało mi się to, że książka nie narzuca żadnego tempa pracy. Nie ma tutaj poczucia, że wszystko trzeba wykonać od razu. Wręcz przeciwnie – autorka zachęca, by zatrzymać się przy tych ćwiczeniach, które w danym momencie wydają się najbardziej potrzebne lub interesujące. Dzięki temu każdy może korzystać z publikacji na swój sposób.

Na końcu każdego rozdziału znalazło się miejsce na własne notatki, przemyślenia i obserwacje. To niewielki dodatek, ale dobrze wpisuje się w charakter książki. Pokazuje, że nie chodzi tu wyłącznie o przeczytanie kolejnych stron, ale przede wszystkim o osobiste doświadczenie i refleksję.

W całej publikacji znajdziemy aż 260 ćwiczeń,  800 pytań oraz 300 afirmacji. To ogrom materiału, który sprawia, że z książką można pracować przez wiele tygodni, a nawet miesięcy. Nie jest to więc lektura na jeden weekend, lecz raczej towarzysz dłuższej podróży w głąb siebie. Ja spędziłam przy niej aktywnie czas, gdyż prezentowane ćwiczenia zachęcają do ich wykorzystania i wypróbowania na sobie tego, o czym pisze autorka.

„Zmysły – Twoje ukryte moce” to propozycja przede wszystkim dla osób zainteresowanych rozwojem osobistym, uważnością i pracą nad własnymi emocjami. Osoby oczekujące rozbudowanych analiz naukowych czy psychologicznych mogą odczuć pewien niedosyt, ponieważ teoria schodzi tutaj na dalszy plan. Jeśli jednak ktoś szuka praktycznych ćwiczeń i inspiracji do bardziej świadomego przeżywania codzienności, znajdzie tu wiele wartościowych treści.

To spokojna, pozytywna książka, która przypomina o czymś bardzo prostym, a jednocześnie często zapominanym – że świat można odkrywać nie tylko poprzez wiedzę i analizę, ale także poprzez własne zmysły. Czasem wystarczy na chwilę się zatrzymać, by dostrzec znacznie więcej, niż wydawało nam się do tej pory.

Ciekawym uzupełnieniem jest publikacja "96 pytań", której recenzja TUTAJ

Książkę przeczytałam w ramach współpracy z autorką i jej wydawnictwem

Wydanie: I

Data premiery: 28.10.2025r.

Ilość stron: 284

Okładka: miękka

Wymiary: 225 x 150 mm

ISBN 978-83-977649-1-0

Wydawca: Kinga Ludwikowska

Moja ocena: 6/6

[127/26] - 2065.: "Asfaltowa pustynia"

To kolejna książka, którą przeczytałam w 2025 roku w ramach współpracy z serwisem Dobre Chwile i księgarnią Bonito.

"Asfaltowa pustynia"

S.A. Cosby

„Błąd jest nauczką, chyba że 

popełnisz ten sam dwa razy”

Wielu ludzi podkreśla, że rodzina jest dla nich najważniejsza i są gotowi zrobić dla niej niemal wszystko. Podobnie myśli bohater książki „Asfaltowa pustynia", którego życie zmusza, by faktycznie pokazał, co jest w stanie dokonać, by utrzymać swoją żonę i dzieci. 

Beauregard „Bug” Montage to postać złożona, pełna sprzeczności: były przestępca, mistrz kierownicy, obecnie mechanik, mąż i ojciec, który próbuje wieść uczciwe życie. Ale świat, w którym żyje, nie nagradza uczciwości. Próbuje od jakiegoś czasu ułożyć swoje życie zapominając o przeszłości i jest przekonany,  że w końcu to mu się udało.  Prowadzi skromny warsztat samochodowy w Shepherd’s Corner w stanie Wirginia i jak dotąd wszystko zaczęło się w końcu układać. Niestety, pojawienie się konkurencji w niedalekim Precision  odbiera mu klientów, a życie rodzinne generuje coraz więcej kosztów. Na biurku Beauregarda rosną wciąż rachunki, pojawiają się różne konieczne wydatki, więc grozi mu utrata miejsca pracy. Jego rodzinna sytuacja nie jest łatwa, do tego dochodzą zaległości za czynsz i z opieką nad matką, która przebywa w ośrodku rekonwalescencyjnym w Lake Castor. I w tym momencie pojawia się Ronnie Sessions – dawny znajomy, narkoman i zawodowy przestępca, który kiedyś wciągnął Buga w feralną robotę. To miał być prosty plan: napad na sklep jubilerski, w którym tymczasowo przechowywane będą diamenty warte pół miliona dolarów. Bug wie, że to niebezpieczne, ale osiemdziesiąt tysięcy dolarów mogłoby rozwiązać jego problemy.

„Asfaltowa pustynia” to powieść, która nie pozostawia obojętnym na to, co dzieje się na jej kartach. To powieść mocna, twarda w swoim wyrazie, typowo z męskim spojrzeniem na rzeczywistość.  Widziana oczami człowieka, który dla rodziny jest gotów zrobić niemal wszystko. Autor serwuje nam historię, która pulsuje od emocji, napięcia i moralnych dylematów. Napisana tak, że trudno przewidzieć, co się w niej wydarzy za chwilę. Spodziewać się można jedynie tego, że na pewno nie wszystko pójdzie tak, jak bohater sobie planuje.

Pan S.A. Cosby ma szczególny sposób pisania, który od razu stawia przed nami jakiś konkretny obraz. Pisze z rozmachem, ale bez zbędnych ozdobników. Jego styl jest szybki, brutalny, emocjonalny. Książka płynie bez przestojów, a każda scena ma znaczenie. Autor doskonale buduje napięcie, a sceny akcji są dynamiczne i realistyczne. Jednocześnie potrafi zatrzymać się na chwilę, by pokazać rozdzierające serce momenty, jakąś szczególną sytuację, która poruszyła Buga, czy refleksję nad życiem naznaczonym społecznymi uprzedzeniami  rasowymi i łatką przestępcy.  Robi to bardzo sugestywnie, wyraźnie i często dosadnie, nadając powieści mocnego, twardego charakteru z ,typowo z męskim spojrzeniem na rzeczywistość. Narracja jest prowadzona w trzeciej osobie, ale większość fabuły obserwujemy czami człowieka, który dla rodziny jest gotów zrobić niemal wszystko. 

To historia, która nie wciąga od razu, ale to się zmienia wraz z pojawieniem się w życiu bohatera, ludzi z przeszłości. Przestoje są najczęściej związane z przemyśleniami bohatera i jego wspomnieniami z przeszłości, gdy przybliża nam siebie, ludzi, których spotyka i wydarzenia, które wpłynęły na to, kim jest teraz. To pozwala poczuć, jaką trudną drogę przeszedł i ile może stracić, gdy popełni błąd podejmując ryzykowne propozycje. Pojawienie się ludzi związanych z jego niezbyt chlubną przeszłością sprawia, że od tego momentu bardziej jest to powieść akcji, niż obyczajowa. 

„Asfaltowa pustynia” łączy w sobie elementy sensacyjne powiązane z kryminalnymi wątkami, ale też wyraźnie zaznacza się country noir, który nadaje całości specyficznego, nieco przytłaczającego i pesymistycznego nastroju. Pan Cosby bez zbędnych słów pokazuje też jak łatwo wpaść z powrotem w stare schematy i uciec od przeszłości. Nie jest łatwo być dobrym człowiekiem, gdy wszystko wokół się temu sprzeciwia.

Wydanie: I

Data premiery: 25.09.2024r.

Data premiery amerykańskiej: 14.10.2020r.

Ilość stron: 328

Wymiary: 135 x 210 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Tytuł oryginalny: Blacktop Wasteland

Tłumaczenie: Jan Kraśko

ISBN: 978-83-8380-047-9

Wydawnictwo: Agora

Moja ocena: 4/6

[126/26] - 2064.: "Jacksonville Rays" - Tom III "Pucking Wild"

"Pucking Wild"

Seria: Jacksonville Rays

Tom trzeci

Emily Rath

„Wszyscy mamy jakąś przeszłość”

Z reguły przyjęło się, że w związku to mężczyzna jest starszy od kobiety. Gdy jest odwrotnie i to z dużą różnicą wieku, wówczas wzbudza to sensację, a nawet słowa krytyki. Tymczasem miłość nie zna ograniczeń i czasami puka do serc osób nie zwracając uwagi ile mają lat. Tak stało się z parą będąca bohaterami książki „Pucking Wild”, która jest kontynuacją serii „Jacksonville Rays”. W pierwszych dwóch tomach poznaliśmy Rachel Price a wraz z nią jej przyjaciółkę Tess Owens, która pojawiła się epizodycznie, ale już wówczas zawiązał się wątek, który teraz został bardziej rozwinięty. To w „Pucking Around” poznała w zabawnych okolicznościach Ryana Langley’a.

Tess Owens to bohaterka, której nie sposób nie kibicować. Po zakończeniu toksycznego małżeństwa próbuje zbudować swoje życie od nowa, ale przeszłość nie pozwala jej o sobie zapomnieć. Nie jest jeszcze wolna, ale ma nadzieję, że wkrótce to nastąpi. Prawie były mąż pozostawił po sobie znacznie więcej niż złe wspomnienia. Zostawił w niej nieufność, strach i przekonanie, że szczęście może zostać jej w każdej chwili odebrane. To kobieta silna, która miała odwagę odejść, zacząć od nowa i zawalczyć o własne szczęście. Bardzo podobało mi się to, że autorka nie sprowadziła jej wyłącznie do roli zranionej kobiety po przejściach. Dodatkowo reprezentacja bohaterki plus size została przedstawiona naturalnie i bez nachalnego podkreślania tego aspektu.

Ryan Langley początkowo wydaje się dokładnym przeciwieństwem Tess. Jest młodszy, pewny siebie, odnosi sukcesy zawodowe i wygląda na człowieka, który nie ma większych problemów. Jednak bardzo szybko okazuje się, że jego największą siłą nie jest talent sportowy, lecz dojrzałość emocjonalna. Od samego początku wie, że chce być częścią życia Tess. Nie dlatego, że jest dla niego wyzwaniem, ale dlatego, że naprawdę dostrzega w niej wyjątkową osobę. To właśnie ten aspekt jego charakteru najbardziej mnie zachwycił. W świecie romansów pełnym aroganckich, dominujących bohaterów Ryan wyróżnia się swoją cierpliwością i empatią.

Fabuła opiera się tym razem na odwróconej różnicy wieku, gdyż Ryan jest młodszy od Tess o 11 lat. Autorka pokazuje, że wiek nie zawsze idzie w parze z emocjonalną gotowością. Ryan, mimo swoich dwudziestu dwóch lat, często wykazuje więcej cierpliwości i stabilności niż niejeden starszy bohater romansów. Nie jest idealny, ale dzięki temu nie wydaje się sztuczny i zbyt słodki. Jego pozycja gwiazdy hokeja wiąże się z określonymi oczekiwaniami i presją, a związek z kobietą starszą od niego również wymaga od niego odwagi i pewności siebie.

Z początku mogło się wydawać, że będzie to zwykła opowieść o miłości, ale pojawienie się Troya Owensa, z którym Tess jest w separacji wprowadza element thrillera i pokazuje, jak destrukcyjne mogą być toksyczne relacje. Jego narcystyczna i toksyczna obsesja na punkcie żony dodaje całości pewnego rodzaju dramatyzmu. Sprawia, że dla zafascynowanych sobą Tess i Ryana jest to rodzaj próby, na jaką wystawia ich życie. 

Autorka stworzyła bohaterów, którzy mają swój charakter, osobowość, nie są płaskimi pionkami w historii. Tess i Ryan to para mająca swoje problemy, lęki i doświadczenia, które wpływają na każdą ich decyzję. Ich uczucie nie pojawia się nagle i nie rozwiązuje wszystkich problemów jak za dotknięciem magicznej różdżki. Rozwija się stopniowo, wraz z kolejnymi rozmowami, wspólnymi chwilami i trudnościami, które muszą pokonać.

Oczywiście nie zabrakło również gorących scen i z tym trzeba się liczyć, sięgając po tę serię. Są one odważne i szczegółowe, czasami mogą nawet wzbudzać konsternację. Zajmują one dosyć sporo miejsca, ale pokazują, że seks nie jest czymś złym. Dozwolone jest w nim wszystko, na co godzą się zakochani. Niewątpliwie podkreśla rosnącą bliskość i zaufanie między Tess a Ryanem, którzy odkrywają i poznają siebie na różne sposoby. 

Dodatkowym plusem, który bardzo mnie ujął jest pojawienie się postaci z poprzednich dwóch części serii "Jacksonville Rays". To sprawia, że mamy wrażenie jednej całości, dlatego ważne, by znać poprzednie tomy. Jednak, nawet nie znając ich, nie ma problemu w odnalezieniu się w tej historii, gdyż autorka przypomina niektóre wcześniejsze wydarzenia. Dodatkowo zadbała o komfort czytelnika, gdyż na początku wymienia wszystkie postacie występujące w książce. Podaje nie tylko ich imiona i nazwiska, ale też kto jest kim, jaka rolę pełni, a nawet przy głównych bohaterach wymienia ich znaki Zodiaku. 

"Pucking Wild" to znacznie więcej niż tylko romans hokejowy i erotyczny. To przede wszystkim opowieść o wzajemnym zrozumieniu, cierpliwości i procesie leczenia ran, które nosi się w sobie przez lata. Dzięki emocjonalnej głębi bohaterów, naturalnie rozwijającej się relacji i ważnym tematom poruszanym między wierszami, była to dla mnie historia, niezwykle wciągająca. Pokazuje, że autentyczne szczęście jest na wyciągnięcie ręki, nawet jeśli droga do niego bywa wyboista. Gorąco polecam każdemu, kto szuka historii z sercem, pasją i odrobiną sportowych emocji.

Recenzja tomu I "Jacksonville Rays"

Recenzja tomu II "Jacksonville Rays"

Książkę przeczytałam w ramach współpracy

z wydawnictwem

Wydanie: I

Data premiery polskiej: 19.05.2026r.

Data premiery wersji oryginalnej: 5.12.2023.

Ilość stron: 656

Wymiary: 140x205 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Tytuł oryginalny: Pucking Wild

Tłumaczenie: Marta Piotrowicz-Kendzia

ISBN: 978-83-8335-839-0

Wydawnictwo: Zysk i S-ka

Moja ocena: 6/6

[125/26] - 2063.: "Rodzina Tylczyńskich" - Tom II "Skąd ta nienawiść między wami?"

"Rodzina Tylczyńskich"

Tom drugi

"Skąd ta nienawiść między wami?"

Monika Klara Krajniak

"Prawdziwa siła nie polega na nieomylności,

Lecz na odwadze, by naprawiać własne błędy."

Zawsze jestem zdania, że szczera rozmowa to dobra droga do wyjaśnienia sobie wątpliwości, nieporozumień, dojścia do zgody. Niestety, nie zastosowała tego bohaterka książki „Skąd ta nienawiść między wami?”. To tytułowe pytanie słyszą często od rodziny i znajomych Piotrek Tylczyński i Ada Mróz. Kiedyś wydarzyło się coś, co ich poróżniło, a raczej spowodowało, że dziewczyna całkowicie zmieniło swoje nastawienie wobec przyjaciela.

Z pierwszego tomu pt.: „Jesteście tylko przyjaciółmi” wiemy, że życie rodziny Tylczyńskich związane jest z niewielką wsią Dąbrowa. Tutaj nic się nie ukryje, każdy zna każdego, a do tego mieszkańcy potrafią spędzać ze sobą czas na organizowanych imprezach. Często są one albo u Tylczyńskich, albo u Cieszyńskich. Pani Krajniak bardzo dobrze oddała charakter Dąbrowy, pokazując jej sielski, piękny charakter i klimat. Rodzina Tylczyńskich zyskała u mnie sympatie od razu, gdyż ich dom zawsze wypełniony jest śmiechem, rozmowami, czasami kłótniami, ale całość otacza ciepła, rodzinna atmosfera. Maria i Wojciech Tylczyńscy wychowali ośmioro dzieci: Roberta, Piotra, Emilię, bliźniaki Melę i Patryka, młodsze bliźniaczki Michalinę i Agnieszkę oraz najmłodszego Leona. To rodzina pełna różnorodnych charakterów, energii i wzajemnego wsparcia. Zawsze się u nich coś dzieje i nie ma czasu na nudę. Pierwszy tom poświęcony był Meli Tylczyńskiej i Danielowi Cieszyńskiemu, którzy odkryli przed sobą uczucia, których się po sobie nie spodziewali.

W drugim tomie serii autorka skupia się przede wszystkim na najstarszym z rodzeństwa - Piotrku i Adriannie, dziewczynie z sąsiedztwa, która na wymiany studenckiej opuściła rodzinną wieś. Kiedyś łączyła ich przyjaźń, tak jak Melanię i Daniela. Jednak teraz, od ponad dziewięciu lat Adrianna nie potrafi spokojnie i bez złości być obok Piotrka. Szkopuł w tym, że on nie rozumie co się stało, że dziewczyna zieje wobec niego nienawiścią. Gdy teraz, po roku nieobecności, Ada wraca do Dąbrowy, chłopak widzi, że nic się nie zmieniło. Los płata im jednak figla, bo ich ścieżki łączą się niespodziewanie poprzez to samo miejsce pracy. Okazuje się, że o wymarzone stanowisko będą musieli rywalizować.

„Skąd ta nienawiść między wami?” to drugi tom serii o rodzinie Tylczyńskich, który tym razem został zbudowany na motywie od nienawiści do miłości. Trudno mi było zrozumieć Adriannę, które nie wyjaśnia powodów swojej wrogości do Piotrka, lecz wciąż okazuje mu niechęć. Chłopak nie rozumie o co jej chodzi. Nie pamięta bowiem momentu, kiedy to się zaczęło, próbuje zrozumieć dziewczynę i poznać prawdę. W tym momencie byłam całkowicie po stronie Piotrka, gdyż uważam, że należało mu się wyjaśnienie. Gdy w końcu poznałam wydarzenia, które spowodowały negatywne nastawienie dziewczyny do przyjaciela, byłam jeszcze bardziej pewna, że rozmowa byłaby jak najbardziej odpowiednia. Adrianna niepotrzebne przez tyle lat pielęgnowała w sobie uczucie nienawiści i nie potrafiła wyjść poza jej granice, by dopuścić do głosu serce ani rozsądek.

Bardzo podobało mi się natomiast sposób ukazania przez autorkę napięcie między bohaterami. Nakreśliła je bardzo sugestywnie, wyraźnie tak, że czuć było buzujące emocje. Wspólna praca i rywalizacja o to samo stanowisko sprawiły, że byli skazani na swoje towarzystwo. Każde spotkanie wywoływało kolejne emocje, a pod wzajemną niechęcią coraz wyraźniej zaczynało kryć się coś więcej. Dzięki temu z zainteresowaniem śledziłam rozwój ich relacji i byłam ciekawa, czy w końcu uda im się zostawić przeszłość za sobą. Zrobiło się jeszcze bardzie ekscytująco i emocjonalnie, gdy Ada staje w obliczu niebezpieczeństwa. Ten motyw wprowadza do fabuły element zagrożenia i pokazuje, że wróg czasami nie jest tam, gdzie myślimy, że jest. W ten sposób los pokazuje jej kto kim jest i kogo należy się obawiać. 

„Skąd ta nienawiść między wami?” to świetna kontynuacja pierwszej części o rodzinie Tylczyńskich, która pozostawia po sobie wrażenie uczestniczenia w życiu bohaterów i mieszkańców wsi. Relacja Ady i Piotrka to jeden z motywów, wokół których toczy się fabuła. Łączą się z nim inne wątki, które ciągną się od pierwszego tomu serii, ale też dołączają do nich inne kwestie. Dzięki temu całość jest bogata w wydarzenia i poruszane zagadnienia. Autorka pokazuje w niej, jak bardzo brak szczerej rozmowy potrafi skomplikować życie i jak trudno zaufać na nowo. Trwanie przy swoim uporze, unoszenie się dumą, niechęć wyjaśnienia sytuacji prowadzi do wielu nieporozumień, więc czasami warto zawalczyć o prawdę i dać drugiej osobie szansę na wyjaśnienie dawnych wydarzeń. Wówczas można zobaczyć wszystko w zupełnie innym świetle i odkryć, co jest prawdą, a co jedynie wyobrażeniem o tym, co się widziało i słyszało.

Recenzja tomu I "Jesteście tylko przyjaciółmi?"

Książkę przeczytałam w ramach współpracy z wydawnictwem 

Wydanie: I

Data premiery: 21.05.2026r.

Ilość stron: 360

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Wymiary: 135 × 208 mm

ISBN 978-83-8293-365-9

Wydawnictwo: Videograf

Moja ocena: 6/6

"Filary" tom I "Remember Me" - zapowiedź recenzji

 NA MOJEJ PÓŁCE - NOWOŚĆ!

Pierwsza część serii

"FILARY"

"Remember Me"

Świat stoi u progu zagłady.

A w jego centrum... są oni.

Witajcie w Republice – miejscu, 

które miało ocalić ludzkość przed zagładą.

To właśnie tutaj żyje Chloé Shadowtail, dziewczyna zmęczona cudzymi decyzjami i życiem, które ktoś zaplanował za nią. Kiedy na jej drodze pojawia się Michael Cain, chłopak, który kiedyś był jej najbliższy, a dziś jest bezwzględnym dowódcą, Chloé postanawia zawalczyć o własną przyszłość.

W świecie, w którym technologia zaczyna zawodzić, a zaufanie może kosztować życie, będą musieli przekonać się, czy cokolwiek jeszcze ich łączy… zanim wszystko wokół nich przestanie istnieć.

Republika jest ostatnim bastionem ludzkości.

Jej mieszkańców strzegą Filary – starożytna technologia chroniąca przed wirusem, który zmienia ludzi ludzi w niezwykle silne, bezwolne maszyny do zabijania. Dopóki Filary działają, świat trwa w równowadze.

Chloé Shadowtail, córka byłej podpułkownik i ekspertki ds. skażenia, od lat żyje w cieniu cudzych decyzji. Gdy spotyka kapitana Michaela Caina, rozpoznaje w nim przyjaciela z dzieciństwa – chłopca, którego niegdyś kochała jak brata. Uciekając przed zaaranżowanym małżeństwem, postanawia zaciągnąć się do wojska i odzyskać utraconą relację. Nie wie jednak, że wojna i lata służby w armii zmieniły Michaela w ponurego, bezwzględnego i zabójczo skutecznego dowódcę niesławnej jednostki taktycznej, znanego jako Rzeźnik ze 113-tki.

Chaos jest tylko kwestią czasu. Starożytna technologia bowiem słabnie, a w bazie pojawia się pierwszy Skażony. Tymczasem młody, ambitny dowódca batalionu, major Emil Stallard, zdaje się mieć własne powody, by trzymać się jak najbliżej Shadowtail i Caina…

Chloé szybko będzie musiała zdecydować, komu może zaufać. Bo stawką w tej rozgrywce okaże się nie tylko jej życie… ale i serce.

Do kupienia m.in. Tania Książka i Zaczytani