[129/26] - 2067.: "Wyspy spokoju czyli jak pięknie być sobą"

"Wyspy spokoju

czyli jak pięknie być sobą"

Beata Książek

„Zaufaj. Odkrywaj. Działaj. Dla siebie.

To jedyny klucz do bycia kobietą swoich marzeń”

Tak zachęca pani Beata Książek w swojej pierwszej książce „Wyspy spokoju czyli jak pięknie być sobą”. Pisze w niej we wstępnej części, że jest kobietą, która lubi poznawać to, co gra ludziom w duszy. Prowadzi zajęcia i warsztaty z jogi, medytacji i uważności, pomagając innym uświadamiać sobie swój potencjał. Na bazie własnych doświadczeń oraz pracy z samą sobą i klientami, zaprasza do pogłębionej refleksji i spojrzenia na siebie.

Na początku napisała, że ta książka to bardzo osobista podróż przez jej życie. Miała w nim swoje wzloty i upadki, zachwyty i rozczarowania. Przeszła długą drogę od zalęknionej, niepewnej siebie małej dziewczynki, przez czas nastoletniego buntu, po kobietę ambitną, zdeterminowaną, a potem prestiżową dyrektorkę oddziałów. Dusze poetki odkryła w sobie mając 45 lat, a niektóre z jej wierszy uzupełniają treść publikacji. Gdy miała 50 lat została nauczycielką jogi została mając 50 lat, a teraz, mając prawie sześćdziesiątkę na karku, napisała książkę. To pokazuje, że nie ma ograniczeń wiekowych dla poznawania siebie, rozwijania się, odkrywanie swojego potencjału i pasji.

„Miejsce mocy to wszystko, co mogę zrobić dla siebie, by prawdziwie wypocząć, zregenerować siły, naładować baterie. To miejsca i działania magiczne, bo magicznie przywracają nas do ogólnego dobrostanu, a nie wymagają wielkich nakładów pieniędzy, czasu ani organizacji. Tak trudno nam w dzisiejszym świecie prawdziwie odpocząć – ciągle jesteśmy atakowani milionem rozmaitych bodźców. Dlatego poznaj swoje miejsca mocy i korzystaj z nich tak często, jak możesz i potrzebujesz. Tylko ty wiesz, co cię ładuje i koi.”

Proponuje, byśmy zatrzymali się na chwilę, uwolnili od codziennych dylematów, spraw i obowiązków, które wywołują u nas jedynie stres. Przekonuje, że wystarczy tylko chwila, by dostrzec to, czego do tej pory nie widzieliśmy, by po prostu zwrócić uwagę na siebie. zastanowienia się nad tym, co jest dla nas ważne i odkrywaniu miejsca, gdzie chcielibyśmy być. Zachęca do zrobienia pierwszego kroku razem z nią, wraz z jej tekstami i prezentowanymi narzędziami do pracy z samym sobą. Wszystko po to, byśmy osiągnęli wewnętrzny spokój i czerpali radość z tego, co niesie życie. Wybór od czego zaczniemy i w jakim tempie należy do nas.

Poradnik ma charakter praktyczny z niewielką ilością treści teoretycznej, który wypełniają techniki mindfulness i refleksje pomagające odnaleźć równowagę wewnętrzną. Przedstawia propozycje różnych technik, praktyk i ćwiczeń wierząc, że to otworzy nasze serce. Skupia się na budowaniu odporności psychicznej i akceptacji samego siebie. Porównuje tę pracę do bukietu pachnących kwiatów, które – pielęgnowane odpowiednio, rozwijają się.

„Wyspy spokoju, czyli jak pięknie być sobą” to inspirująca publikacja, która może stać się codziennym przewodnikiem na drodze do większego spokoju, radości i spełnienia. Autorka zaprasza czytelnika w wyjątkową podróż po wyspach refleksji, uważności i wewnętrznej harmonii. Dzieląc się swoimi spostrzeżeniami, ćwiczeniami oraz przemyśleniami, zachęca do odkrywania własnego potencjału, troski o ciało, wyciszania umysłu i rozwijania kreatywności. Książka pomaga dostrzegać piękno codziennych chwil, głębiej poznawać siebie oraz czerpać radość z życia tu i teraz.

Bo bycie sobą jest jednym z najcenniejszych doświadczeń, jakie możemy przeżyć. 

Na koniec jeszcze jeden fragment, który doskonale pasuje, jako podsumowanie książki:

„Przeszłość to już historia. Im więcej czasu mija, tym bardziej – przez nasze emocjonalne zabarwienie – staje się opowieścią jak z bajek tysiąca i jednej nocy, a nie faktem. Przyszłość, zależnie od nastawienia, bywa naszą zmorą – przepełnioną strachem i niepewnością. Może też być wypełniona marzeniami , a czasem mrzonkami o innym, lepszym życiu – gdzieś tam, z kimś innym, w innej pracy, fryzurze.

A życie, prawdziwe i żywe, jest tu. W tej chwili. Tylko w bieżącej chwili udaje się nam je dotknąć, poczuć, posmakować, docenić. Łap te chwile, bo to one nadają sens życiu.”

 

Książkę przeczytałam w ramach współpracy z wydawnictwem 

Wydanie: I

Data premiery: 05.05.2026r.

Ilość stron: 190

Wymiary: 148 x 210 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

ISBN 978-83-8011-535-4

Wydawca: Warszawska Firma Wydawnicza

Moja ocena: 6/6

[128/26] - 2066.:"Zmysły - Twoje ukryte moce"

"Zmysły - Twoje ukryte moce"

Kinga Ludwikowska

"To od nas zależy, czy stworzymy wewnętrzną przestrzeń

pełną miłości i akceptacji, czy zapełnimy ją

niekończącą się krytyką i wątpliwościami".

Na co dzień rzadko zastanawiamy się nad tym, jak wiele zawdzięczamy naszym zmysłom. Wzrok pozwala nam podziwiać otaczający świat, słuch wychwytuje ulubione dźwięki, a smak i węch sprawiają, że zwykły posiłek może stać się prawdziwą przyjemnością. Dotyk z kolei daje poczucie bliskości i bezpieczeństwa. Korzystamy z nich nieustannie, często całkowicie automatycznie. W codziennym pośpiechu niewiele uwagi poświęcamy temu, jak odbieramy rzeczywistość i jak wiele informacji dostarczają nam nasze zmysły. Być może właśnie dlatego coraz częściej szukamy sposobów na zwolnienie tempa i większą uważność. Temu zagadnieniu poświęcona jest książka „Zmysły – Twoje ukryte moce”.

Już od pierwszych stron widać, że autorka postawiła przede wszystkim na praktykę. Treści teoretycznych nie ma tu wiele. Każdy rozdział rozpoczyna się krótkim wprowadzeniem, który pozwala lepiej zrozumieć dane zagadnienie, ale też stanowi punkt wyjścia do dalszej pracy. Najwięcej miejsca zajmują ćwiczenia, pytania skłaniające do refleksji, afirmacje oraz różnego rodzaju zadania związane z relaksem, wyciszeniem i uważnością.

Nie jest to zatem publikacja, którą można przeczytać w jeden wieczór i odłożyć na półkę. To raczej książka do przepracowania, do której warto wracać regularnie i korzystać z niej we własnym tempie. Jej głównym celem jest rozwijanie uważności, lepszego poznawania siebie oraz bardziej świadomego doświadczania świata za pomocą zmysłów.

Ciekawym zagadnieniem jest materiał dotyczący  „Super-zmysłu”, który tworzą nasze słowa i myśli. To właśnie od nich zaczyna się cała podróż przez książkę. Taki wybór może początkowo zaskakiwać, ale im dalej zagłębiamy się w lekturę, tym bardziej staje się zrozumiały. W końcu to sposób, w jaki myślimy o sobie i świecie, wpływa na to, jak odbieramy codzienne doświadczenia. Dopiero po tym wstępie autorka przechodzi do pięciu klasycznych zmysłów: wzroku, słuchu, dotyku, smaku i węchu.

Każdy rozdział poświęcony jest jednemu z nich. Konstrukcja wszystkich części jest podobna, dzięki czemu książka jest przejrzysta i łatwa w odbiorze. Na początku autorka przybliża charakter danego zmysłu, dzieli się własnymi doświadczeniami i pokazuje, jaką rolę odgrywa on w jej życiu. Następnie przechodzimy do ćwiczeń. Jest ich naprawdę dużo i są bardzo różnorodne. Niektóre zachęcają do obserwacji własnych reakcji, inne do skupienia się na chwili obecnej lub świadomego przeżywania codziennych sytuacji.

Podobało mi się to, że książka nie narzuca żadnego tempa pracy. Nie ma tutaj poczucia, że wszystko trzeba wykonać od razu. Wręcz przeciwnie – autorka zachęca, by zatrzymać się przy tych ćwiczeniach, które w danym momencie wydają się najbardziej potrzebne lub interesujące. Dzięki temu każdy może korzystać z publikacji na swój sposób.

Na końcu każdego rozdziału znalazło się miejsce na własne notatki, przemyślenia i obserwacje. To niewielki dodatek, ale dobrze wpisuje się w charakter książki. Pokazuje, że nie chodzi tu wyłącznie o przeczytanie kolejnych stron, ale przede wszystkim o osobiste doświadczenie i refleksję.

W całej publikacji znajdziemy aż 260 ćwiczeń,  800 pytań oraz 300 afirmacji. To ogrom materiału, który sprawia, że z książką można pracować przez wiele tygodni, a nawet miesięcy. Nie jest to więc lektura na jeden weekend, lecz raczej towarzysz dłuższej podróży w głąb siebie. Ja spędziłam przy niej aktywnie czas, gdyż prezentowane ćwiczenia zachęcają do ich wykorzystania i wypróbowania na sobie tego, o czym pisze autorka.

„Zmysły – Twoje ukryte moce” to propozycja przede wszystkim dla osób zainteresowanych rozwojem osobistym, uważnością i pracą nad własnymi emocjami. Osoby oczekujące rozbudowanych analiz naukowych czy psychologicznych mogą odczuć pewien niedosyt, ponieważ teoria schodzi tutaj na dalszy plan. Jeśli jednak ktoś szuka praktycznych ćwiczeń i inspiracji do bardziej świadomego przeżywania codzienności, znajdzie tu wiele wartościowych treści.

To spokojna, pozytywna książka, która przypomina o czymś bardzo prostym, a jednocześnie często zapominanym – że świat można odkrywać nie tylko poprzez wiedzę i analizę, ale także poprzez własne zmysły. Czasem wystarczy na chwilę się zatrzymać, by dostrzec znacznie więcej, niż wydawało nam się do tej pory.

Ciekawym uzupełnieniem jest publikacja "96 pytań", o której opowiem wkrótce.

Książkę przeczytałam w ramach współpracy z autorką i jej wydawnictwem

Wydanie: I

Data premiery: 28.10.2025r.

Ilość stron: 284

Okładka: miękka

Wymiary: 225 x 150 mm

ISBN 978-83-977649-1-0

Wydawca: Kinga Ludwikowska

Moja ocena: 6/6

[127/26] - 2065.: "Asfaltowa pustynia"

To kolejna książka, którą przeczytałam w 2025 roku w ramach współpracy z serwisem Dobre Chwile i księgarnią Bonito.

"Asfaltowa pustynia"

S.A. Cosby

„Błąd jest nauczką, chyba że 

popełnisz ten sam dwa razy”

Wielu ludzi podkreśla, że rodzina jest dla nich najważniejsza i są gotowi zrobić dla niej niemal wszystko. Podobnie myśli bohater książki „Asfaltowa pustynia", którego życie zmusza, by faktycznie pokazał, co jest w stanie dokonać, by utrzymać swoją żonę i dzieci. 

Beauregard „Bug” Montage to postać złożona, pełna sprzeczności: były przestępca, mistrz kierownicy, obecnie mechanik, mąż i ojciec, który próbuje wieść uczciwe życie. Ale świat, w którym żyje, nie nagradza uczciwości. Próbuje od jakiegoś czasu ułożyć swoje życie zapominając o przeszłości i jest przekonany,  że w końcu to mu się udało.  Prowadzi skromny warsztat samochodowy w Shepherd’s Corner w stanie Wirginia i jak dotąd wszystko zaczęło się w końcu układać. Niestety, pojawienie się konkurencji w niedalekim Precision  odbiera mu klientów, a życie rodzinne generuje coraz więcej kosztów. Na biurku Beauregarda rosną wciąż rachunki, pojawiają się różne konieczne wydatki, więc grozi mu utrata miejsca pracy. Jego rodzinna sytuacja nie jest łatwa, do tego dochodzą zaległości za czynsz i z opieką nad matką, która przebywa w ośrodku rekonwalescencyjnym w Lake Castor. I w tym momencie pojawia się Ronnie Sessions – dawny znajomy, narkoman i zawodowy przestępca, który kiedyś wciągnął Buga w feralną robotę. To miał być prosty plan: napad na sklep jubilerski, w którym tymczasowo przechowywane będą diamenty warte pół miliona dolarów. Bug wie, że to niebezpieczne, ale osiemdziesiąt tysięcy dolarów mogłoby rozwiązać jego problemy.

„Asfaltowa pustynia” to powieść, która nie pozostawia obojętnym na to, co dzieje się na jej kartach. To powieść mocna, twarda w swoim wyrazie, typowo z męskim spojrzeniem na rzeczywistość.  Widziana oczami człowieka, który dla rodziny jest gotów zrobić niemal wszystko. Autor serwuje nam historię, która pulsuje od emocji, napięcia i moralnych dylematów. Napisana tak, że trudno przewidzieć, co się w niej wydarzy za chwilę. Spodziewać się można jedynie tego, że na pewno nie wszystko pójdzie tak, jak bohater sobie planuje.

Pan S.A. Cosby ma szczególny sposób pisania, który od razu stawia przed nami jakiś konkretny obraz. Pisze z rozmachem, ale bez zbędnych ozdobników. Jego styl jest szybki, brutalny, emocjonalny. Książka płynie bez przestojów, a każda scena ma znaczenie. Autor doskonale buduje napięcie, a sceny akcji są dynamiczne i realistyczne. Jednocześnie potrafi zatrzymać się na chwilę, by pokazać rozdzierające serce momenty, jakąś szczególną sytuację, która poruszyła Buga, czy refleksję nad życiem naznaczonym społecznymi uprzedzeniami  rasowymi i łatką przestępcy.  Robi to bardzo sugestywnie, wyraźnie i często dosadnie, nadając powieści mocnego, twardego charakteru z ,typowo z męskim spojrzeniem na rzeczywistość. Narracja jest prowadzona w trzeciej osobie, ale większość fabuły obserwujemy czami człowieka, który dla rodziny jest gotów zrobić niemal wszystko. 

To historia, która nie wciąga od razu, ale to się zmienia wraz z pojawieniem się w życiu bohatera, ludzi z przeszłości. Przestoje są najczęściej związane z przemyśleniami bohatera i jego wspomnieniami z przeszłości, gdy przybliża nam siebie, ludzi, których spotyka i wydarzenia, które wpłynęły na to, kim jest teraz. To pozwala poczuć, jaką trudną drogę przeszedł i ile może stracić, gdy popełni błąd podejmując ryzykowne propozycje. Pojawienie się ludzi związanych z jego niezbyt chlubną przeszłością sprawia, że od tego momentu bardziej jest to powieść akcji, niż obyczajowa. 

„Asfaltowa pustynia” łączy w sobie elementy sensacyjne powiązane z kryminalnymi wątkami, ale też wyraźnie zaznacza się country noir, który nadaje całości specyficznego, nieco przytłaczającego i pesymistycznego nastroju. Pan Cosby bez zbędnych słów pokazuje też jak łatwo wpaść z powrotem w stare schematy i uciec od przeszłości. Nie jest łatwo być dobrym człowiekiem, gdy wszystko wokół się temu sprzeciwia.

Wydanie: I

Data premiery: 25.09.2024r.

Data premiery amerykańskiej: 14.10.2020r.

Ilość stron: 328

Wymiary: 135 x 210 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Tytuł oryginalny: Blacktop Wasteland

Tłumaczenie: Jan Kraśko

ISBN: 978-83-8380-047-9

Wydawnictwo: Agora

Moja ocena: 4/6

[126/26] - 2064.: "Jacksonville Rays" - Tom III "Pucking Wild"

"Pucking Wild"

Seria: Jacksonville Rays

Tom trzeci

Emily Rath

„Wszyscy mamy jakąś przeszłość”

Z reguły przyjęło się, że w związku to mężczyzna jest starszy od kobiety. Gdy jest odwrotnie i to z dużą różnicą wieku, wówczas wzbudza to sensację, a nawet słowa krytyki. Tymczasem miłość nie zna ograniczeń i czasami puka do serc osób nie zwracając uwagi ile mają lat. Tak stało się z parą będąca bohaterami książki „Pucking Wild”, która jest kontynuacją serii „Jacksonville Rays”. W pierwszych dwóch tomach poznaliśmy Rachel Price a wraz z nią jej przyjaciółkę Tess Owens, która pojawiła się epizodycznie, ale już wówczas zawiązał się wątek, który teraz został bardziej rozwinięty. To w „Pucking Around” poznała w zabawnych okolicznościach Ryana Langley’a.

Tess Owens to bohaterka, której nie sposób nie kibicować. Po zakończeniu toksycznego małżeństwa próbuje zbudować swoje życie od nowa, ale przeszłość nie pozwala jej o sobie zapomnieć. Nie jest jeszcze wolna, ale ma nadzieję, że wkrótce to nastąpi. Prawie były mąż pozostawił po sobie znacznie więcej niż złe wspomnienia. Zostawił w niej nieufność, strach i przekonanie, że szczęście może zostać jej w każdej chwili odebrane. To kobieta silna, która miała odwagę odejść, zacząć od nowa i zawalczyć o własne szczęście. Bardzo podobało mi się to, że autorka nie sprowadziła jej wyłącznie do roli zranionej kobiety po przejściach. Dodatkowo reprezentacja bohaterki plus size została przedstawiona naturalnie i bez nachalnego podkreślania tego aspektu.

Ryan Langley początkowo wydaje się dokładnym przeciwieństwem Tess. Jest młodszy, pewny siebie, odnosi sukcesy zawodowe i wygląda na człowieka, który nie ma większych problemów. Jednak bardzo szybko okazuje się, że jego największą siłą nie jest talent sportowy, lecz dojrzałość emocjonalna. Od samego początku wie, że chce być częścią życia Tess. Nie dlatego, że jest dla niego wyzwaniem, ale dlatego, że naprawdę dostrzega w niej wyjątkową osobę. To właśnie ten aspekt jego charakteru najbardziej mnie zachwycił. W świecie romansów pełnym aroganckich, dominujących bohaterów Ryan wyróżnia się swoją cierpliwością i empatią.

Fabuła opiera się tym razem na odwróconej różnicy wieku, gdyż Ryan jest młodszy od Tess o 11 lat. Autorka pokazuje, że wiek nie zawsze idzie w parze z emocjonalną gotowością. Ryan, mimo swoich dwudziestu dwóch lat, często wykazuje więcej cierpliwości i stabilności niż niejeden starszy bohater romansów. Nie jest idealny, ale dzięki temu nie wydaje się sztuczny i zbyt słodki. Jego pozycja gwiazdy hokeja wiąże się z określonymi oczekiwaniami i presją, a związek z kobietą starszą od niego również wymaga od niego odwagi i pewności siebie.

Z początku mogło się wydawać, że będzie to zwykła opowieść o miłości, ale pojawienie się Troya Owensa, z którym Tess jest w separacji wprowadza element thrillera i pokazuje, jak destrukcyjne mogą być toksyczne relacje. Jego narcystyczna i toksyczna obsesja na punkcie żony dodaje całości pewnego rodzaju dramatyzmu. Sprawia, że dla zafascynowanych sobą Tess i Ryana jest to rodzaj próby, na jaką wystawia ich życie. 

Autorka stworzyła bohaterów, którzy mają swój charakter, osobowość, nie są płaskimi pionkami w historii. Tess i Ryan to para mająca swoje problemy, lęki i doświadczenia, które wpływają na każdą ich decyzję. Ich uczucie nie pojawia się nagle i nie rozwiązuje wszystkich problemów jak za dotknięciem magicznej różdżki. Rozwija się stopniowo, wraz z kolejnymi rozmowami, wspólnymi chwilami i trudnościami, które muszą pokonać.

Oczywiście nie zabrakło również gorących scen i z tym trzeba się liczyć, sięgając po tę serię. Są one odważne i szczegółowe, czasami mogą nawet wzbudzać konsternację. Zajmują one dosyć sporo miejsca, ale pokazują, że seks nie jest czymś złym. Dozwolone jest w nim wszystko, na co godzą się zakochani. Niewątpliwie podkreśla rosnącą bliskość i zaufanie między Tess a Ryanem, którzy odkrywają i poznają siebie na różne sposoby. 

Dodatkowym plusem, który bardzo mnie ujął jest pojawienie się postaci z poprzednich dwóch części serii "Jacksonville Rays". To sprawia, że mamy wrażenie jednej całości, dlatego ważne, by znać poprzednie tomy. Jednak, nawet nie znając ich, nie ma problemu w odnalezieniu się w tej historii, gdyż autorka przypomina niektóre wcześniejsze wydarzenia. Dodatkowo zadbała o komfort czytelnika, gdyż na początku wymienia wszystkie postacie występujące w książce. Podaje nie tylko ich imiona i nazwiska, ale też kto jest kim, jaka rolę pełni, a nawet przy głównych bohaterach wymienia ich znaki Zodiaku. 

"Pucking Wild" to znacznie więcej niż tylko romans hokejowy i erotyczny. To przede wszystkim opowieść o wzajemnym zrozumieniu, cierpliwości i procesie leczenia ran, które nosi się w sobie przez lata. Dzięki emocjonalnej głębi bohaterów, naturalnie rozwijającej się relacji i ważnym tematom poruszanym między wierszami, była to dla mnie historia, niezwykle wciągająca. Pokazuje, że autentyczne szczęście jest na wyciągnięcie ręki, nawet jeśli droga do niego bywa wyboista. Gorąco polecam każdemu, kto szuka historii z sercem, pasją i odrobiną sportowych emocji.

Recenzja tomu I "Jacksonville Rays"

Recenzja tomu II "Jacksonville Rays"

Książkę przeczytałam w ramach współpracy

z wydawnictwem

Wydanie: I

Data premiery polskiej: 19.05.2026r.

Data premiery wersji oryginalnej: 5.12.2023.

Ilość stron: 656

Wymiary: 140x205 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Tytuł oryginalny: Pucking Wild

Tłumaczenie: Marta Piotrowicz-Kendzia

ISBN: 978-83-8335-839-0

Wydawnictwo: Zysk i S-ka

Moja ocena: 6/6

[125/26] - 2063.: "Rodzina Tylczyńskich" - Tom II "Skąd ta nienawiść między wami?"

"Rodzina Tylczyńskich"

Tom drugi

"Skąd ta nienawiść między wami?"

Monika Klara Krajniak

"Prawdziwa siła nie polega na nieomylności,

Lecz na odwadze, by naprawiać własne błędy."

Zawsze jestem zdania, że szczera rozmowa to dobra droga do wyjaśnienia sobie wątpliwości, nieporozumień, dojścia do zgody. Niestety, nie zastosowała tego bohaterka książki „Skąd ta nienawiść między wami?”. To tytułowe pytanie słyszą często od rodziny i znajomych Piotrek Tylczyński i Ada Mróz. Kiedyś wydarzyło się coś, co ich poróżniło, a raczej spowodowało, że dziewczyna całkowicie zmieniło swoje nastawienie wobec przyjaciela.

Z pierwszego tomu pt.: „Jesteście tylko przyjaciółmi” wiemy, że życie rodziny Tylczyńskich związane jest z niewielką wsią Dąbrowa. Tutaj nic się nie ukryje, każdy zna każdego, a do tego mieszkańcy potrafią spędzać ze sobą czas na organizowanych imprezach. Często są one albo u Tylczyńskich, albo u Cieszyńskich. Pani Krajniak bardzo dobrze oddała charakter Dąbrowy, pokazując jej sielski, piękny charakter i klimat. Rodzina Tylczyńskich zyskała u mnie sympatie od razu, gdyż ich dom zawsze wypełniony jest śmiechem, rozmowami, czasami kłótniami, ale całość otacza ciepła, rodzinna atmosfera. Maria i Wojciech Tylczyńscy wychowali ośmioro dzieci: Roberta, Piotra, Emilię, bliźniaki Melę i Patryka, młodsze bliźniaczki Michalinę i Agnieszkę oraz najmłodszego Leona. To rodzina pełna różnorodnych charakterów, energii i wzajemnego wsparcia. Zawsze się u nich coś dzieje i nie ma czasu na nudę. Pierwszy tom poświęcony był Meli Tylczyńskiej i Danielowi Cieszyńskiemu, którzy odkryli przed sobą uczucia, których się po sobie nie spodziewali.

W drugim tomie serii autorka skupia się przede wszystkim na najstarszym z rodzeństwa - Piotrku i Adriannie, dziewczynie z sąsiedztwa, która na wymiany studenckiej opuściła rodzinną wieś. Kiedyś łączyła ich przyjaźń, tak jak Melanię i Daniela. Jednak teraz, od ponad dziewięciu lat Adrianna nie potrafi spokojnie i bez złości być obok Piotrka. Szkopuł w tym, że on nie rozumie co się stało, że dziewczyna zieje wobec niego nienawiścią. Gdy teraz, po roku nieobecności, Ada wraca do Dąbrowy, chłopak widzi, że nic się nie zmieniło. Los płata im jednak figla, bo ich ścieżki łączą się niespodziewanie poprzez to samo miejsce pracy. Okazuje się, że o wymarzone stanowisko będą musieli rywalizować.

„Skąd ta nienawiść między wami?” to drugi tom serii o rodzinie Tylczyńskich, który tym razem został zbudowany na motywie od nienawiści do miłości. Trudno mi było zrozumieć Adriannę, które nie wyjaśnia powodów swojej wrogości do Piotrka, lecz wciąż okazuje mu niechęć. Chłopak nie rozumie o co jej chodzi. Nie pamięta bowiem momentu, kiedy to się zaczęło, próbuje zrozumieć dziewczynę i poznać prawdę. W tym momencie byłam całkowicie po stronie Piotrka, gdyż uważam, że należało mu się wyjaśnienie. Gdy w końcu poznałam wydarzenia, które spowodowały negatywne nastawienie dziewczyny do przyjaciela, byłam jeszcze bardziej pewna, że rozmowa byłaby jak najbardziej odpowiednia. Adrianna niepotrzebne przez tyle lat pielęgnowała w sobie uczucie nienawiści i nie potrafiła wyjść poza jej granice, by dopuścić do głosu serce ani rozsądek.

Bardzo podobało mi się natomiast sposób ukazania przez autorkę napięcie między bohaterami. Nakreśliła je bardzo sugestywnie, wyraźnie tak, że czuć było buzujące emocje. Wspólna praca i rywalizacja o to samo stanowisko sprawiły, że byli skazani na swoje towarzystwo. Każde spotkanie wywoływało kolejne emocje, a pod wzajemną niechęcią coraz wyraźniej zaczynało kryć się coś więcej. Dzięki temu z zainteresowaniem śledziłam rozwój ich relacji i byłam ciekawa, czy w końcu uda im się zostawić przeszłość za sobą. Zrobiło się jeszcze bardzie ekscytująco i emocjonalnie, gdy Ada staje w obliczu niebezpieczeństwa. Ten motyw wprowadza do fabuły element zagrożenia i pokazuje, że wróg czasami nie jest tam, gdzie myślimy, że jest. W ten sposób los pokazuje jej kto kim jest i kogo należy się obawiać. 

„Skąd ta nienawiść między wami?” to świetna kontynuacja pierwszej części o rodzinie Tylczyńskich, która pozostawia po sobie wrażenie uczestniczenia w życiu bohaterów i mieszkańców wsi. Relacja Ady i Piotrka to jeden z motywów, wokół których toczy się fabuła. Łączą się z nim inne wątki, które ciągną się od pierwszego tomu serii, ale też dołączają do nich inne kwestie. Dzięki temu całość jest bogata w wydarzenia i poruszane zagadnienia. Autorka pokazuje w niej, jak bardzo brak szczerej rozmowy potrafi skomplikować życie i jak trudno zaufać na nowo. Trwanie przy swoim uporze, unoszenie się dumą, niechęć wyjaśnienia sytuacji prowadzi do wielu nieporozumień, więc czasami warto zawalczyć o prawdę i dać drugiej osobie szansę na wyjaśnienie dawnych wydarzeń. Wówczas można zobaczyć wszystko w zupełnie innym świetle i odkryć, co jest prawdą, a co jedynie wyobrażeniem o tym, co się widziało i słyszało.

Recenzja tomu I "Jesteście tylko przyjaciółmi?"

Książkę przeczytałam w ramach współpracy z wydawnictwem 

Wydanie: I

Data premiery: 21.05.2026r.

Ilość stron: 360

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Wymiary: 135 × 208 mm

ISBN 978-83-8293-365-9

Wydawnictwo: Videograf

Moja ocena: 6/6

"Filary" tom I "Remember Me" - zapowiedź recenzji

 NA MOJEJ PÓŁCE - NOWOŚĆ!

Pierwsza część serii

"FILARY"

"Remember Me"

Świat stoi u progu zagłady.

A w jego centrum... są oni.

Witajcie w Republice – miejscu, 

które miało ocalić ludzkość przed zagładą.

To właśnie tutaj żyje Chloé Shadowtail, dziewczyna zmęczona cudzymi decyzjami i życiem, które ktoś zaplanował za nią. Kiedy na jej drodze pojawia się Michael Cain, chłopak, który kiedyś był jej najbliższy, a dziś jest bezwzględnym dowódcą, Chloé postanawia zawalczyć o własną przyszłość.

W świecie, w którym technologia zaczyna zawodzić, a zaufanie może kosztować życie, będą musieli przekonać się, czy cokolwiek jeszcze ich łączy… zanim wszystko wokół nich przestanie istnieć.

Republika jest ostatnim bastionem ludzkości.

Jej mieszkańców strzegą Filary – starożytna technologia chroniąca przed wirusem, który zmienia ludzi ludzi w niezwykle silne, bezwolne maszyny do zabijania. Dopóki Filary działają, świat trwa w równowadze.

Chloé Shadowtail, córka byłej podpułkownik i ekspertki ds. skażenia, od lat żyje w cieniu cudzych decyzji. Gdy spotyka kapitana Michaela Caina, rozpoznaje w nim przyjaciela z dzieciństwa – chłopca, którego niegdyś kochała jak brata. Uciekając przed zaaranżowanym małżeństwem, postanawia zaciągnąć się do wojska i odzyskać utraconą relację. Nie wie jednak, że wojna i lata służby w armii zmieniły Michaela w ponurego, bezwzględnego i zabójczo skutecznego dowódcę niesławnej jednostki taktycznej, znanego jako Rzeźnik ze 113-tki.

Chaos jest tylko kwestią czasu. Starożytna technologia bowiem słabnie, a w bazie pojawia się pierwszy Skażony. Tymczasem młody, ambitny dowódca batalionu, major Emil Stallard, zdaje się mieć własne powody, by trzymać się jak najbliżej Shadowtail i Caina…

Chloé szybko będzie musiała zdecydować, komu może zaufać. Bo stawką w tej rozgrywce okaże się nie tylko jej życie… ale i serce.

Do kupienia m.in. Tania Książka i Zaczytani

[124/26] - 2062.: "Ponad czasem" - Tom V „Do ostatniej godziny”

„Do ostatniej godziny”

Cykl: Ponad czasem

Tom piąty

Gabrielle Meyer

„nie wolno świadomie zmieniać biegu historii”

Każdy z nas choć raz miał tę myśl, że gdyby tylko mógł cofnąć się w czasie, może udałoby się coś zmienić, uratować kogoś, podjąć inną decyzję. Taka możliwość brzmi kusząco, ale czy naprawdę odważylibyśmy się zmienić historię, wiedząc, że nawet najmniejsza ingerencja może przynieść nieprzewidziane konsekwencje? Właśnie z takim dylematem mierzy się bohaterka piątego tomu cyklu „Poprzez wieki”, który nosi tytuł „Aż do ostatniej godziny”.

W 1938 roku Kathryn otrzymuje zaproszenie z London Museum, by pomóc w organizacji wystawy o Kubie Rozpruwaczu. Podczas badań odkrywa, że ostatnią ofiarą słynnego mordercy była prawdopodobnie jej siostra. Ten wstrząsający moment staje się początkiem wyścigu z czasem. Kathryn nie zamierza biernie przyglądać się historii. Postanawia działać, choć wie, że ingerencja w przeszłość może mieć niewyobrażalne konsekwencje. Chce poznać prawdę, chce ocalić siostrę, chce zatrzymać bieg wydarzeń, który – według dokumentów – jest już przesądzony.

W 1888 roku Kathryn wraz z przyjacielem z dzieciństwa, Austenem, poluje na najbardziej nieuchwytnego mordercę w dziejach. Ich relacja jest jednym z najpiękniejszych elementów tej historii – subtelna, pełna napięcia, czułości i trudnych wyborów. Kathryn wie jednak, że nie chce zostać w 1888 roku na zawsze. Praca jaką wykonuje w 1938 roku to spełnienie marzenia nie chcą czekać. Jednak wybór oznaczałby pozostawienie Austena w bólu i rozpaczy. On zna jej zdolności, wie, że może odejść na zawsze. A ona musi zdecydować, czy zdemaskuje przestępcę i porzuci życie z ukochanym mężczyzną, aby uratować swoją siostrę.

To romans historyczny spleciony z kryminałem, ale potraktowany inaczej niż zwykle: tu miłość splata się z desperacką próbą ocalenia życia. Jak można zauważyć, zawsze rok w każdym tomie, określający obie epoki kończy się tą samą cyfrą. To, co różni tom piąty od poprzednich, to fakt, że obie przestrzenie czasowe, w których przebywa bohaterka, dzieli jedynie 5o lat. Teoretycznie jest możliwe, że może spotkać w roku 1938 osoby żyjące też w 1888 roku. Ona sama przemieszcza się między nimi idąc spać po północy i budzi się rano w tej drugiej epoce. Tak ma być aż do chwili, gdy dziewczyna skończy 25 lat, bo wtedy będzie musiała podjąć decyzję, w której epoce chce zostać na zawsze. To także różni tę część od wcześniejszych, bo zarówno w tomie II i III bohaterki dokonywały takiego wyboru w dniu swoich 21 urodzin. To zmieniło się od części IV, gdy Grace zadecydowała o swoim życiu mając 25 lat.

Powieść „Aż do ostatniej godziny” to kolejna odsłona serii, która od lat zabiera mnie w podróż przez różne epoki, miejsca i emocje. Każdy tom czyta się z szybkością pędzącego pociągu, ponieważ autorka potrafi snuć opowieść w taki sposób, że nieustannie chcemy poznawać dalszy wydarzeń i dowiedzieć się, jaką decyzję podejmą bohaterki. To, co zawsze zachwyca mnie za każdym razem w tej serii, to sposób, w jaki pani Meyer opisuje klimat danej epoki. Każdy tom to świetna galeria kobiet i wachlarz emocji, ale też historycznych szczegółów. Autorka wykazuje się ogromną znajomością historii – zarówno europejskiej, jak i amerykańskiej. W jednej powieści potrafi zmieścić dwie różne okresy czasowe, które zgrabnie się ze sobą łączą i wzajemnie uzupełniają. Pisze tak, że można poczuć kreowany świat, oparty na znanych faktach, ale spleciony z fikcyjną historią, która nadaje mu wyjątkowy charakter. W tle pobrzmiewają delikatne elementy chrześcijańskie, które bardziej zwracają uwagę na wiarę w prowadzenie przez Boga niż patos czy moralizowanie.

W żadnej z części nie byłam w stanie jednoznacznie przewidzieć wyboru konkretnej epoki. Nie wszystkie były mi równie bliskie i sama z pewnością miałabym dylemat czy warto zmieniać przeszłość. Bo wszystko, co za nami ma swój sens i prowadzi nas do określonego celu. 

Egzemplarz książki otrzymałam od portalu 

Numer wydania: I

Data premiery: 21.04.2026r.
Premiera oryginału: 20.05.2025r.
Język oryginału: angielski
Liczba stron: 424
Okładka: miękka
Wymiary: 145x215 mm
ISBN: 978-83-68304-23-7
Tytuł oryginalny: Every Hour Until Then
Tłumaczenie: Pliś Anna
Wydawnictwo: Dreams
Moja ocena: 6/6

[123/26] - 2061.: "Recepta na mocne kości i zdrowe stawy"

"Recepta na mocne kości i zdrowe stawy"

Kompleksowy plan wzmacniania mięśni 

i kości oraz redukcji stanów zapalnych

Jocelyn Wittstein 

Sydney Nitzkorski

„Lekarz przyszłości nie będzie przepisywał lekarstw, ale zainteresuje swojego pacjenta dbaniem o kondycję fizyczną, dietą oraz przyczynami i profilaktyką chorób.”

- Thomas Ediso

Z reguły zaczynamy poświęcać uwagę naszemu układowi kostnemu, gdy odczuwamy w jego obszarze ból. Dopóki możemy swobodnie chodzić, schylać się czy wchodzić po schodach, rzadko zastanawiamy się nad tym, jak ogromną pracę każdego dnia wykonuje nasz układ ruchu. Problem pojawia się wtedy, gdy organizm daje znać, że coś się z nim dzieje niedobrego, ale wtedy jest już za późno, by zapobiec bólom kolan, sztywności stawów, osłabieniu mięśni czy innym schorzeniom związanym z tymi częściami naszego ciała. Jeżeli nic nie zrobimy, sytuacja tylko się pogorszy, więc trzeba zacząć działać od razu. I to nie tylko pod okiem specjalisty, ale też stosując sposoby ułatwiające leczenie i łagodzenie objawów. Właśnie do takich osób, ale również do wszystkich, którzy chcą działać profilaktycznie, skierowana jest książka „Recepta na mocne kości i zdrowe stawy”.

Pani Jocelyn Wittstein jest certyfikowaną chirurgiem ortopedą, natomiast pani Sydney Nitzkorski specjalizuje się w dietetyce klinicznej i żywieniu sportowym. Panie są w formalnym związku małżeńskim i razem tworzą duet propagujący dbanie o zdrowie, a szczególne o dobrą kondycję stawów i kości. W swojej pracy i w książce łączą twardą wiedzę ortopedyczną z dietetyką funkcjonalną, tworząc spójny plan działania. Wyjaśniają mechanizmy powstawania wielu chorób stawów i kości, w tym artretyzmu, reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS) i osteoporozy, pokazują ich przyczyny, objawy oraz możliwości leczenia. Podkreślają, że zdrowe kości i sprawne stawy są efektem codziennych, rozsądnych wyborów, a przede wszystkim odpowiedniego odżywiania, regularnego ruchu oraz świadomego dbania o organizm. Ich podejście jest holistyczne i kompleksowe, co jest ogromnym atutem publikacji.

Książka ma układ przypominający konstrukcję powieści, czyli najpierw jest rodzaj prologu, czyli wstęp, potem następują trzy części stanowiące sedno publikacji i na koniec jest epilog, który podsumowuje całość materiału w formie pytań zadawanych autorkom w ich praktyce.

W pierwszej części zawarte są dwa mini poradniki: „Wszystko o zdrowych stawach” i „Wszystko o zdrowych kościach”. Zawierają one kompletny przegląd pojęć niezbędnych do zrozumienia znaczenia budowy masy kostnej i zwalczania stanów zapalnych.

Część druga dotyczy odżywiania, w której autorki omówiły podstawy diety przeciwzapalnej, rodzaje produktów, które warto spożywać, ale też choroby związane z nietolerancją pokarmową, alergie i stany zapalne, produkty spożywcze wzmacniające kości, witaminy, mikroelementy i ich rolę w zdrowiu naszych kości i stawów. Na końcu zostało zamieszczonych 50 przepisów, które są pełnowartościowymi posiłkami wspierającymi regenerację tkanek i budowę kości. Wykorzystują one poznaną wiedzę i obejmują łatwe do wykonania dania wegańskie, wegetariańskie i dla wszystkożerców. Zostały uporządkowane według liczby składników, od najłatwiejszych do bardziej skomplikowanych. Niestety, nie ma przy nich żadnych zdjęć, a szkoda, bo na pewno uatrakcyjniłoby to publikację.

Część trzecia poświęcona została aktywności ruchowej, w której poza teoretyczną wiedzą na ten temat znajdziemy ćwiczenia dla lepszej mobilności, trening siłowy dla lepszej gęstości kości i program ćwiczeń pomagający złagodzić ból stawów. Zawartym informacjom i opisom ćwiczeń towarzyszą czarno-białe zdjęcia, a to ułatwia poznanie zasad wykonywania poszczególnych technik.

„Recepta na mocne kości i zdrowe stawy” to książka, która pokazuje, że dbanie o układ ruchu nie sprowadza się wyłącznie do leczenia bólu, ale przede wszystkim do świadomej profilaktyki. Łączy dietę, aktywność fizyczną i rzetelną wiedzę medyczną w jedną spójną całość, pokazując, że są one od siebie zależne i świetnie się uzupełniają. To wartościowa lektura zarówno dla osób zmagających się z osteoporozą czy problemami ze stawami, jak i dla tych, którzy chcą jak najdłużej zachować sprawność, niezależność i dobrą jakość życia. Jestem przekonana, że wielu czytelników znajdzie w niej nie tylko odpowiedzi na nurtujące pytania, ale przede wszystkim motywację do wprowadzenia zmian, które zaprocentują przez długie lata.

Egzemplarz książki otrzymałam w ramach współpracy z portalem 

Wydanie: I

Data premiery: 10.04.2026r.

Data premiery oryginału: 06.05.2025r.

Ilość stron: 320

Okładka: miękka

Wymiary: 145 x 205 mm

ISBN: 978-83-8429-132-0

Tytuł oryginału: The Complete Bone and Joint Health Plan: Help Prevent and Treat Osteoporosis and Arthritis

Tłumaczenie: Iwona Szopa

Wydawnictwo: Vital

Moja ocena: 5/6

[122/26] - 2060.: "W raju kwitną jabłonie"

"W raju kwitną jabłonie"

Ewelina Miśkiewicz

„Życie nie byłoby tym, czym jest, gdyby stanowiło 

jedynie pasmo permanentnego szczęścia.”

Wyobraźcie sobie, że budujecie dom w pięknym miejscu. Każde drzewo w ogrodzie sadzicie własnymi rękami, znacie każdego sąsiada i myślicie, że spędzicie tam całe życie. Pewnego dnia dowiadujecie się jednak, że wasza miejscowość zniknie z mapy. To scenariusz bardzo realny, bo tak wydarzyło się w Machowie koło Tarnobrzega.

Dziś Machów jako wieś już nie istnieje, gdyż w latach 70. i 80. XX wieku jej teren był silnie eksplorowany przez odkrywkową kopalnię siarki. Gdy zakończyły się prace wydobywcze, przeprowadzono rekultywację, a w miejscu wyrobiska powstało Jezioro Tarnobrzeskie zwane na początku Zalewem Machowskim. Od 1976 roku obszar dawnego Machowa został włączony do miasta Tarnobrzeg stanowiąc jego dzielnicę.

Ten fakt stał się dla autorki książki „W raju kwitną jabłonie” podstawą do napisania przejmującej historii rodziny Machów, której losy to przykład dziejów dawnych mieszkańców wsi i ich dramatów. Na ich przykładzie pokazuje, jak wkraczające inwestycje potrafiły wywrócić dotychczasowe życie ludzi, którzy musieli na nowo budować swój świat.

Po zimnym maju - gorący czerwiec

Czerwiec dał nam wszystkim się we znaki w swoich ostatnich dniach panowania. Wprawdzie pierwsza połowa była z umiarkowanymi temperaturami, ale końcówka miesiąca wystartowała wraz z początkiem lata mocno w górę. Żyję już trochę na tym świecie i nie pamiętam tak ekstremalnych temperatur w Polsce. Owszem, były ponad trzydziestostopniowe upały, ale nigdy temperatura nie przekroczyła 40 stopni. Trochę się nie dziwię, że tak się dzieje, bo wystarczy spojrzeć na nasze zabetonowane miasta i bezmyślne wycinanie drzew. Ja, na szczęście, od kilku lat mieszkam poza tymi betonozami i mogę cieszyć się świeżym, zdrowym powietrzem i osłoną drzew, które dają wytchnienie. Jednak dopóki w miastach nie pojawi się więcej zieleni zamiast wszechobecnej kostki i płyt betonowych, to lepiej nie będzie. 

W czerwcu, jeszcze przed upałami,  mieliśmy trochę zajętego czasu, gdyż było kilka grup turystycznych do oprowadzenia. Potem to my byliśmy turystami, bo zrobiliśmy sobie krótki wypad w Polskę, a konkretnie do Buska Zdroju - turystycznie. To, co mnie w nim zachwyciło to park w środku miasteczka, a nie betonowy plac z kamieniczkami. Z pewnością jest to świetny pomysł, by zmienić nasze miasta w oazę zieleni. 

Pomysł z wyjazdem do Buska narodził się w zeszłym roku, gdy usłyszałam o rzeźbie "Gaja", która wzbudziła kontrowersje i zebrała od niektórych osób słowa krytyki. Ja jestem nią zachwycona, bo dzieło pana  Maurycego Gomulickiego jest po prostu piękne. Uważam, że to hołd dla piękna żeńskiej płci.