1478. - "Na uwięzi" Tom IV

„Na uwięzi”

Seria: Detektyw Jakub Sobieski

Tom czwarty

Katarzyna Bonda

Wydanie: I

Data premiery: 08.11.2023r.

Ilość stron: 352

Wymiary: 200 x 130 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

ISBN: 9788328728356

Wydawca: Muza S.A.

Moja ocena: 6/6

„Nie ma diabelskich dzieci. Omen nie istnieje. Są tylko niekochane, zaniedbane i przedwcześnie uwikłane w brudne gry dorosłych.”

Czytając najnowszy kryminał Katarzyny Bondy „Na uwięzi” doszłam do wniosku, że cieszę się, że nie jestem już nastolatką i nie chodzą do szkoły, gdyż obraz, jaki przedstawiła na kartach swojej powieści nie pokazuje tego środowiska, jako przyjaznego. Najnowsza sprawa prowadzona przez detektywa Jakuba Sobieskiego ściśle łączy się z młodym pokoleniem i ukazuje ciemniejszą stronę ludzkiej natury. Pokazuje jednak, że nic nie zostaje bez kary i Ci, co byli do tej pory ofiarami, stają się oprawcami, a oprawcy zbierają ponure żniwo swego dotychczasowego zachowania.

To spotkało jedną z dziewczyn, która zostaje porwana przez ludzi wykorzystujących je do swoich niecnych celów. Muga czyli Magdalena Kania była zawsze prowodyrką wszelkich agresywnych akcji wobec szkolnej koleżanki, którą poniżała na każdym kroku ze swoimi wyznawczyniami i wyznawcami. Przyszedł jednak czas, że los się odwrócił. A wszystko zaczęło się od tego, że najpierw znika Stefa, będąca ofiarą Mugi i jej bandy. Z tą sprawą przychodzi do detektywa Jakuba Sobieskiego matka zaginionej uczennicy, Pola Chrobak. Detektyw Sobieski podejmuje się tej sprawy, gdyż doskonale rozumie rozpacz matki. On wprawdzie cierpi z nieco innych powodów, gdyż jego była żona Iwona, zwana Nocną Furią, nie chce pozwolić na to, by Jakub zobaczył swego niedawno narodzonego synka. Nie mniej odczucia straty i bezsilność są w obu przypadkach trudne do zniesienia. Dociekliwość Jakuba Sobieskiego przy współudziale asystentki prokuratorskiej Ady Kowalczyk, ale też innych osób, docierają do morderstwa w hotelu Zakamarek trzy miesiące temu. Czyżby miało ono związek z zaginięciem piętnastolatki?

„Na uwięzi” to kryminał złożony z kilku wątków, trzymający w napięciu od początku do końca. Jak zwykle u pani Katarzyny Bondy sprawa jest złożona, skomplikowana i bogata w wydarzenia. Czwarte spotkanie z Jakubem Sobieskim przebiegło jak zwykle burzliwie, z napięciem i natężeniem zdarzeń, ale dzięki temu czas przy lekturze książki minął szybko. Nie było w niej chwili na dłuższy odpoczynek, gdyż wciąż coś się działo, a poruszane tematy dodawały dodatkowego waloru. Jest to, zatem kolejna świetnie napisana opowieść wnikająca w ludzkie umysły, zarówno te mroczne, patologiczne, ale też analizujące pojawiające się fakty. Autorka umiejętnie prowadzi nas przez kolejne epizody oddzielając je rozdziałami opatrzonymi tytułami oraz zaznaczając miejsca danej sytuacji i dzień, co daje przejrzystość tekstu oraz łatwość w odnajdowaniu się w pojawiających się wątkach. Nie brakuje w niej kontrowersyjnych tematów, nawet szokujących, obyczajowych, a nawet są elementy romansu, więc z pewnością ta część serii z detektywem Sobieskim dostarcza satysfakcjonującego koktajlu emocjonalnego i niezwykle barwnego. A o to przede wszystkim chodzi w dobrych kryminałach.

Recenzja tomu I "O włos"

Recenzja tomu II "Ze złości"

Recenzja tomu III "Do cna"

Książkę przeczytałam, dzięki współpracy z wydawnictwem Muza

1407. - "Miłość pokonuje śmierć" Tom III

"Miłość pokonuje śmierć"

Cykl: Wiara, nadzieja, miłość

Tom trzeci

Katarzyna Bonda

Wydanie: I

Data premiery: 12.07.2023

Liczba stron: 352

Wymiary: 130 x 205 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

ISBN 978-83-287-27-43-4

Wydawnictwo: Muza SA

Moja ocena: 6/6

„Im więcej masz, tym bardziej się boisz.”

Miłość ma różne oblicza, o czym można się przekonać czytając wiele powieści, w których to uczucie jest najczęściej głównym motywem historii. Można opowiadać o niej w sposób romantyczny, obyczajowy, bardziej lub mniej emocjonalny, ale tak jak podeszła do tego tematu pani Katarzyna Bonda w książce „Miłość pokonuje śmierć”, nie miało miejsca w żadnej innej powieści, jakie do tej pory dane mi było poznać. Gdybym nie znała twórczości autorki, spodziewałabym się po takim tytule jakiejś historii w romantycznym stylu, ale to nie u Królowej Kryminałów. Miłość jest tutaj obecna, ale w zupełnie innym wydaniu i kontekście.

Fabuła od razu wciąga pierwszą sceną mającą miejsce 14 sierpnia 2017 roku w Mirakowie, w lesie w okolicy Chełmży. Pewien myśliwy znajduje tam worek z ciałem w stanie rozkładu. Jedynym dowodem, po którym można domyślić się, czyje to zwłoki, są drogie okulary, które za życia nosił Radosław Skowron. Jego zaginięcie miało miejsce 17 maja 2017 roku. Wówczas zaniepokojony ojciec biznesmena, Lesław Skowron dzwoni do synowej, Anny Skowron pytając o swego syna. Dowiaduje się, że Radek nie wrócił jeszcze z Milówki, a ona teraz nie czuje się najlepiej, by odwiedzić teściów.

Śledztwo prowadzą policjanci z komisariatu w Pajęcznie, a przewodzi im szef powiatowej komendy Nikodem Ferenc. Wkrótce dowiadujemy się, że było on związany kiedyś z Anną. Razem chodzili do jednej szkoły podstawowej, potem do tego samego liceum i  wówczas tworzyli parę. Po jakimś czasie, wskutek losowych wydarzeń, ich drogi się rozeszły. Teraz, po 27 latach latach znów połączyła ich wspólna sprawa, jakim jest zaginięcie męża Anny. Ferenc, musi rozwikłać tajemnicę zniknięcia biznesmena, ale też zweryfikować swoje uczucia, bowiem od miłości do nienawiści jest bardzo niewielka odległość.

Powieść „Miłość pokonuje śmierć” jest reklamowana, jako kryminał inspirowany prawdziwymi wydarzeniami. To finałowy tom trylogii „Wiara - Nadzieja – Miłość”, która w całości oparta została o autentyczne sprawy kryminalne. Każda z nich opowiada o innym przypadku, więc można je czytać niezależnie.

Należę do tych osób, które lubią niektóre sprawy pojawiające się w książkach, sprawdzić, by dowiedzieć się więcej i tak też uczyniłam z tą powieścią. W Internecie bez problemów można znaleźć artykuły o głośnej sprawie morderstwa pewnego biznesmena i o jego żonie oskarżonej o zbrodnię. Wprawdzie w powieści zostały zmienione imiona i nazwiska oraz nazwy miejscowości, ale i tak wiadomo, o jakie zdarzenie chodzi. Autorka podkreśla w posłowiu, że „większość detali oraz ważnych dla sprawy faktów, które prokuratura przekuła na dowody poszlakowe, jest zgodna z rzeczywistością.”

Nie miałam możliwości przeczytania ani pierwszego tomu, ani drugiego, więc jedynie na podstawie trzeciego tomu mogę stwierdzić, że pani Katarzyna Bonda rzetelnie podeszła do zbierania informacji na potrzeby książki, gdyż większość faktów opisana na jej kartach pokrywa się z rzeczywistością. Oczywiście nie wszystko, i mam nadzieję, że postać Nikodema Ferenca nie do końca wykazuje charakter policjanta prowadzącego śledztwo. Jego osoba była dla mnie zbyt irytująca, gdyż niejednokrotnie wykazywał się naiwnością, dając się wodzić za nos i ulegając działaniom manipulacyjnym Anny. Był za mało skuteczny, przewidujący, dedukujący i nijaki. Wątki związane z nim ukazane są w pierwszej osobie, czyli Ferenc opowiada nam o wydarzeniach ze swojej perspektywy. Pozostałe epizody obserwujemy w narracji trzeciososobowej. 

Widać, że autorka wszystko sobie dobrze przemyślała, gdyż taki sposób prowadzenia fabuły ma swoje uzasadnienie, które odkrywamy dopiero na końcu. Sukcesywnie odkrywa kolejne karty, dając wrażenie, jakbyśmy uczestniczyli w czytaniu akt sądowych, lub brali udział w wizji lokalnej. Naprzemiennie ukazuje nam to, co dzieje się obecnie, a co we wcześniejszych miesiącach. Osią czasową, wokół której osadzone są kolejne retrospekcje i epizody jest dzień zaginięcia biznesmena. Cofamy się nawet o kilka miesięcy od tego zdarzenia, poznając to, co działo się wówczas, a to z kolei zestawione jest z odkryciami dokonywanymi w czasie bieżącym, czyli już po znalezieniu ciała Radosława Skowrona. Pierwszą podejrzaną jest jego żona, Anna, która skutecznie unika pojawienia się na komisariacie.

Dziwne było dla mnie, że nie można było spowodować doprowadzenia świadka na przesłuchanie, a skoro podejrzana robiła wszystko, by tego uniknąć, to jednoznacznie wskazuje na jej winę. Muszę przyznać, że pani Bonda nakreśliła jej postać bardzo wyraźnie, gdyż Anna niejednokrotnie wzbudzała we mnie mocne emocje. Jednocześnie drażniła mnie nieudolność śledczych, poza młodą policjantką, wnuczką policjanta na emeryturze, Andrzeja Witka, Darią, które potrafiła lepiej niż stare wygi, kojarzyć fakty i dostrzegać to, czego nie widzieli inni.

„Miłość pokonuje śmierć” to kolejna świetna powieść pani Katarzyny Bondy, która ponownie utwierdziła mnie w przekonaniu, że najlepsze scenariusze pisze życie. 

Katarzyna Bonda to najpopularniejsza autorka powieści kryminalnych w Polsce.  Pisarka ma w dorobku również dokumenty kryminalne: „Polskie morderczynie” oraz „Zbrodnia niedoskonała” i „Motyw ukryty” napisane wspólnie z Bogdanem Lachem, którego uhonorowała w ostatniej części trylogii „Miłość pokonuje śmierć” wymieniając jego prawdziwe imię i nazwisko, w przeciwieństwie do pozostałych postaci powieści.

Książkę przeczytałam, dzięki wydawnictwu:

1348. - "Urodzony morderca" czyli Meyer po raz 9

"Urodzony Morderca"

Seria: Hubert Meyer psycholog śledczy

Tom dziewiąty

Katarzyna Bonda

Wydanie: I

Data premiery: 12.04.2023r.

Liczba stron: 352

Wymiary: 130 x 205 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

ISBN 978-83-287-2656-7

Wydawnictwo: Muza

Moja ocena: 6/6

„Wroga można pokonać tylko jego własną bronią.”

Są takie książki, po które sięgam bez namysłu, a są nimi powieści Pani Katarzyny Bondy, dlatego miałam na mojej półce znalazł się jej najnowszy kryminał pt. „Urodzony morderca”. To już dziewiąty tom serii z Hubertem Meyerem, a moje piąte z nim spotkanie. Jednak, jeżeli ktoś nie czytał wcześniejszych tomów, nie będzie miał problemu z odnalezieniem się w tej historii, gdyż niewiele jest nawiązania do przeszłych wydarzeń. Książka dotarła do mnie razem z dużym pudełkiem zapałek, więc od razu spodziewałam się, że będzie w niej dużo ognia – dosłownie i w przenośni.

W podwarszawskiej miejscowości Łomianki, nad brzegiem Wisły, w chaszczach zostaje znaleziony spalony Mercedes klasy G, a dokładniej AMG 63 zwany rolnikiem, a w nim częściowo strawione przez ogień ciało mężczyzny. Okazuje się, że ofiarą tej makabrycznej zbrodni jest portugalski biznesmen Rui Coelho de Souza, syn właściciela konsorcjum deweloperskiego ATRIUM – Michela Angelo de Souzy. Biznesmen był skłócony z niektórymi ludźmi ze światka przestępczego, ale też naraził się sporej gromadce mężów, gdyż Rui miał niesamowite powodzenie u kobiet, co ochoczo wykorzystywał. Żona zamordowanego, niejaka Diana Gardocka, dostarczyła policji specyficzną listę, na której widnieje spis kochanek jej męża, w ilości ponad pięćdziesięciu kobiet. Powstaje pytanie, kto dopadł znanego biznesmena: zazdrosny mąż czy mafia?

My poznajemy motywy już w prologu, gdyż morderca osobiście relacjonuje nam podejmowane przez siebie działania. Pani Katarzyna Bonda nie trzymała nas tym razem zbyt długo w niepewności, co do osoby sprawcy śmierci Ruiego. Od pierwszych stron wprowadza nas w umysł mordercy i ujawnia krok po kroku realizację jego planu. Wiemy, zatem co nim kierowało, jakie emocje w nim buzowały i jakie motywy kierowały jego działaniami. Poznajemy jego sposób myślenia i postępowania w postaci zwierzeń, opisanych przez niego tak jakby pisał notatki ze swoich wyczynów. Ten wątek wyróżniony został w tekście kursywą i pierwszoosobową narracją. Nie znamy jedynie jego personaliów, ale i ta zagadka wkrótce zostaje rozwiązana.

Autorka stopniowo odsłania nam ten wątek, podsuwając tropy i naprowadzając podejrzenia na konkretną osobę, więc już w połowie fabuły można się domyślić, kim jest zabójca. Jego tożsamość zaczęła się wyłaniać mniej więcej w połowie fabuły, ale mimo tego nie brakowało emocji i nie było odczuwalne znużenie. Wręcz przeciwnie, to jeszcze bardziej intrygowało i do końca  trzyma w napięciu, a obserwowanie dochodzenia prowadzonego przez Meyera sprawia niewątpliwą frajdę.

Meyerowi nie jest łatwo zebrać myśli i działać na pełnych obrotach, gdyż właśnie przebywa na zwolnieniu chorobowym. Od jakiegoś czasu męczy go katar i infekcja. Mimo to ponownie jest wciągany w policyjne śledztwo, gdyż wszystko wskazuje na to, że bez niego nie ma ono szans ruszyć do przodu. Jego poszczególne kroki dochodzeniowe i prywatne śledzimy w narracji trzecioososobowej, ale zawsze towarzyszymy profilerowi w każdej sytuacji. 

Relacja mordercy i śledztwo prowadzone przez Meyera to dwa główne wątki przeplatające się ze sobą i tworzące bardzo przejrzyście poprowadzoną fabułę. Dzięki temu nie ma wrażenia chaosu. Jak zwykle profiler nie zawsze działa zgodnie z prawem, ale zawsze udaje mu się postawić na swoim. Wydaje się, że nieco się wyciszył, bardziej panuje nad emocjami, mniej pije, ale cały czas popala papierosy. Pojawia się też dawny uczeń Meyera i wszystko wskazuje na to,  że uczeń przerósł mistrza.

W trakcie śledztwa wychodzą na jaw tajemnicze powiązania, sekrety rodzinne, a przy tym wyłania się nierozwiązana sprawa zaginięcia pewnego żeglarza. Dzieje się przy tym bardzo dużo, więc nie ma czasu na nudę.  Nie ma zbyt długich opisów, analiz, więc akcja ma dosyć dynamiczne tempo.

„Urodzony morderca” to kolejna udana powieść Katarzyny Bondy, która potrafi zaintrygować czytelnika i go zaskoczyć. Sprawia, że pomimo ujawnienia niektórych zdarzeń wcześniej, niż na ostatnich stronach powieści, jeszcze bardziej wzmacnia napięcie, gdyż opowieść mordercy dolewa przysłowiowej oliwy do ognia. Tak długo podtrzymywana seria zawsze rodzi obawy, że kolejny tom może być zbyt naciągany, ale nie w tym przypadku.

Zakończenie - zagadkowe, gdyż nie wszystko zostało wyjaśnione, a do tego pojawia się jeszcze ktoś, kogo Meyer uważa za niebezpiecznego typa, ale tylko my wiemy, kim on jest i jak rozegrały się opisywane finałowe sceny. W ten sposób pani Bonda dała znać, że to jeszcze nie koniec tej historii, więc z pewnością spotkamy się z Hubertem Meyerem po raz dziesiąty.

Recenzja tomu czwartego "Nikt nie musi wiedzieć"

Recenzja tomu piątego "Klatka dla niewinnych"

Recenzja tomu siódmego "Zimna sprawa"

Recenzja tomu ósmego "Kobieta w walizce"

Książkę przeczytałam, dzięki wydawnictwu:

1280. - "Do cna" Tom III

Recenzja w dniu premiery

„Do cna”

seria z detektywem Jakubem Sobieskim

Tom III

Katarzyna Bonda

Wydanie: I

Data premiery: 11 stycznia 2023 r.

Liczba stron: 352

Wymiary: 205 x 130 mm

Oprawa miękka ze skrzydełkami

ISBN 9788328725195

Wydawnictwo: Muza

Moja ocena: 6/6

„jedzenie jest lekiem na całe zło”

Powyższy cytat w kontekście tego, co dzieje się na kartach najnowszej powieści pani Katarzyny Bondy "Do cna",  brzmi mocno makabryczne, ale najpierw zaczyna się bardzo apetycznie, gdyż już w pierwszych słowach prologu autorka roztacza przed naszymi zmysłami zapach pieczonego mięsa, które jest podawane na pikniku zorganizowanym w pewnej sali pod Warszawą. Tam przybywa Kuba Sobieski z kapitanem Orzechowskim zwanym Ozim, na które wkręciła ich Ada Kowalczyk. Poznają gospodynie tego przyjęcia, księżnę Dorotę Światopełk-Stadnicką, która w sekrecie wyjawia Jakubowi swoje obawy dotyczące jej syna Antona. Otóż 9 dni temu ślad po nim zaginął i nie można się z nim skontaktować. Sprawa wydaje się detektywowi dziwna w momencie, gdy księżna oświadcza, że Anton miał dziwne zaburzenia, był rozchwiany emocjonalnie, a jego marzenie też wprawiło Kubę z zdumienie po tym, jak usłyszał, że Anton chciał być … zjedzony.

W niewielkiej wiosce pod Żyrardowem znajduje się pałac należący do Stadnickich. Niedaleko, niemal po sąsiedzku mieszka Delfina, która uwielbia jeść i potrafi dobrze gotować. Pracuje w salonie piękności w Żyrardowie, jako fryzjerka. Marzy o tym, by któregoś dnia przenieść się do większego miasta, ale na razie jest to niemożliwe, gdyż musi opiekować się chorą ciotką. Od jakiegoś czasu chodzi podekscytowana, gdyż wie, że ma swego wielbiciela, który przesyła jej kwiaty i pięknie napisane listy. Jednak ostatnia paczuszka nie zawiera kwiatów, a porządny kawał polędwicy. Wraz z nią wielbiciel spisał swoje zachwyty nad wyglądem Delfiny, która do szczupłych się nie zalicza. Jednak słowa spisane na kartce brzmią dla niej, jak najpiękniejsza melodia, ale gdy mamy możliwość przeczytania treści, można dostrzec jej dwuznaczność… a do tego przy każdym liściku zostaje zamieszczony przepis na przygotowanie potrawy z przesłanego surowca.

A tymczasem w żyrardowskim parku zostają znalezione reklamówki z obgotowanymi, ludzkimi kośćmi…

To zaledwie zarys tego, co czeka nas w najnowszej powieści Królowej Kryminałów, która wrzuca swego bohatera w wir nieprawdopodobnych zdarzeń, zarówno osobistych, jak i zawodowych.  Akcja biegnąca dosyć szybko i z wieloma zaskakującymi momentami, wciąga od razu, wywołując całą paletę wrażeń. Postaci jest dosyć sporo, tak jak wątków w toczącej się sprawie. Pani Bonda tym razem poszła na całość i postanowiła zszokować swoich czytelników. Dla spotęgowania napięcia i poruszenia wyobraźni opatrzyła rozdziały szczególnymi tytułami, które w kontekście rozgrywających się zdarzeń brzmią makabrycznie wraz z przedstawionymi, szczegółowymi przepisami kulinarnymi.

„Do cna” to trzecia część serii z detektywem Jakubem Sobieskim, którego polubiłam od początku i teraz także moja sympatia do niego nie zmalała. Podobnie jest z jego współpracownikami, chociażby towarzyszący mu przy sprawie Oziu, czy Ada Kowalczyk. W przeciwieństwie do poprzednich tomów, ta jest najbardziej wstrząsająca i przerażająca, pokazująca, do czego zdolny jest człowiek w swoich psychopatycznych pomysłach. Z pewnością usatysfakcjonuje ona miłośników kryminałów, gdyż mamy w niej sprawę pełną zagadek, tropów, poszlak, ofiar i śledztwo, natomiast wkrada się w nią też elementy thrillera, gdyż można poczuć dreszczyk nacechowany lękiem i zbliżającym się zagrożeniem. Pani Katarzyna Bonda doskonale operuje słowem, które w połączeniu z nietuzinkowym pomysłem daje moc wrażeń i bogatą mieszankę wybuchową.

Katarzyna Bonda to najpopularniejsza autorka powieści kryminalnych w Polsce. Spod jej pióra wyszła  seria kryminalna z Hubertem Meyerem, tetralogii z profilerką Saszą Załuską, a ostatnio z detektywem Jakubem Sobieskim, oraz powieści kryminalnych inspirowanych prawdziwymi zdarzeniami

Recenzja tomu I "O włos"

Recenzja tomu II "Ze złości"

Recenzja tomu IV "Na uwięzi"

Książkę przeczytałam, dzięki wydawnictwu

"Do cna" na mojej półce - zapowiedź recenzencka

Już 11 stycznia 2023 roku

do księgarń trafi najnowsza powieść 

Katarzyny Bondy

"Do cna",

która jest trzecią częścią z detektywem Kubą Sobieskim.

A od dziś gości na mojej półce czytelniczej!

Spowite mrokiem miasto budzi zwierzęce instynkty...Bez śladu znika młody mężczyzna, a w pobliskim parku porzucono reklamówki pełne ugotowanych ludzkich kości. Kim jest grasujący w Żyrardowie psychopata? Zabija dla mięsa czy dla rozrywki? Jeśli detektyw Jakub Sobieski chce być dla niego godnym przeciwnikiem, będzie musiał sporo zaryzykować…

Anton Stadnicki od kilku dni nie kontaktował się z bliskimi. Ślad po młodym mężczyźnie urywa się w Żyrardowie, ale jego matka, mimo obaw, nie chce zgłosić zaginięcia na policję. Odnalezienie syna zleca Jakubowi Sobieskiemu. Detektyw szybko orientuje się, że rodzina Stadnickich skrywa wiele mrocznych tajemnic. Te najpilniej strzeżone dotyczą Antona i jego nietypowych fantazji - mężczyzna pragnął być…zjedzony.

Choć Sobieski początkowo podchodzi do tej informacji z rezerwą, wszystko zmienia się, kiedy w parku Dittricha przypadkowa para kochanków trafia na reklamówki pełne ludzkich szczątków. Kości, uprzednio ugotowane i przyprawione, jeszcze pachną rosołem. 

Nikt nie ma już wątpliwości, że w okolicy krąży wyrachowany, diabelnie niebezpieczny morderca. I że wkrótce znów ruszy na łowy…

Sobieskiego oplata sieć intryg, kłamstw i układów stworzonych przez ludzi, którzy posuną się do wszystkiego, by tylko uniknąć odpowiedzialności. Detektyw działa niemal po omacku. A gdy tylko zbliży się  do prawdy, ofiar zacznie przybywać.

Katarzyna Bonda serwuje czytelnikom pierwszorzędną rozrywkę!

Mroczny, pełen strachu, szaleństwa i chorych fantazji kryminał długo nie da o sobie zapomnieć.

To istna uczta dla fanów gatunku!

„Do cna” pełnokrwisty kryminał Katarzyny Bondy 

w księgarniach już od 11 stycznia!

sprzedaż już w Empiku!

1238. - "Kobieta w walizce" Tom VIII

"Kobieta w walizce"

Seria Hubert Meyer psycholog śledczy

Tom ósmy

Katarzyna Bonda

Wydanie: I

Data premiery: 2022-11-09

Liczba stron: 352

Wymiary: 130x205 mm

Oprawa: miękka ze skrzydełkami

ISBN 9788328724440

Wydawnictwo: MUZA SA

Moja ocena: 6/6

„Życia nie odmieniają żadne wielkie decyzje ani zbiegi okoliczności. Na życie składają się wszystkie małe wybory, nieistotne posunięcia, pozornie nic nieznaczące detale. Raz za razem, cios za ciosem, błąd za błędem, sukces za sukcesem - zmierzasz tam, dokąd prowadzą cię te miniaturowe, lecz konsekwentne kroki.”

To już ósma część serii z Hubertem Meyerem, a moje czwarte z tym bohaterem. Wcześniej poznałam psychologa śledczego w powieści „Nikt nie musi wiedzieć” (tom 4), „Klatka dla niewinnych” (tom 5) i „Zimna sprawa” (tom 7). Ten ostatni tom i najnowszy „Kobieta w walizce" otrzymały nową oprawę graficzną, nawiązującą swoim wyglądem do trzech pierwszych, wznowionych części serii, od których zaczęła się przygoda z Meyerem, czyli „Sprawa Niny Frank”, „Tylko martwi nie kłamią” i „Florystka”.  Warto zaznaczyć, że ich ponowne wydanie ukazało się w tym roku w tej właśnie nowej odsłonie, więc można zacząć czytać od początku serii, ale też można sięgnąć od razu po najnowszy tytuł z tej serii pt.: „Kobieta w walizce”. Ich wspólną cechą jest odrębność każdej z historii, a  jedynym ich łącznikiem jest osoba głównego bohatera i wątki związane z jego prywatnymi problemami i sprawami, które poznajemy wraz z kolejnymi kryminalnymi zagadkami. 

Prolog wprowadzający nas w tę historię ukazany jest w nieco innej formie, niż pozostała część fabuły. Mamy relację spisaną kursywą w pierwszoosobowej narracji kierowcy pewnego busa, którym odwożeni są uczestnicy wycieczki z Gdańska do Ełku. Kierowca busa widzi na poboczu zakrętu drogi niebieską walizkę. Gdy po kilku godzinach wraca do domu nad jeziorem, dziwny bagaż nadal tkwi w tym samym miejscu. Postanawia zabrać ze sobą. Gdy ją w końcu otwiera, ukazuje się mu makabryczny widok w postaci szczątków kobiety, przy których znajduje się złoty wisiorek w kształcie listka. Taki naszyjnik miała na sobie zaginiona rok temu Klaudia Janus, po której nie pozostało żadnego śladu, więc sprawa nadal pozostała nierozwiązana. Do sprawy zostaje oddelegowany aspirant sztabowy Komendy Głównej Policji, Grzegorz Kaczmarek, którego mieliśmy już okazję poznać w „Zimnej sprawie.” Z początkowych ustaleń wynika, że ciało zamordowanej kobiety przebywało długo w wodzie, potem było zakopane, a następnie częściowo spalone. Mimo tak przerażającego początku najnowsza powieść pani Katarzyny Bondy nie emanuje brutalnością, oszczędzając nam opisów samego morderstwa i znęcania się nad ofiarą, a jedynie opisuje efekt końcowy w postaci ciała osoby zamordowanej. Skutecznie miesza fakty, pokazuje nam to, co chce byśmy zobaczyli, a to powoduje, że wyciągamy własne wnioski, próbując odgadnąć tożsamość zabójcy. Nie jest to łatwe, gdyż wydaje się, że jesteśmy na dobrym tropie, ale za chwilę dostrzegamy, że poszliśmy w złym kierunku. W przypadku szczątków znalezionych w walizce, okazuje się to trudne, gdyż do identyfikacji denatki potrzebne są ślady DNA, a to utrudnia rodzina zaginionej Klaudii Janus.

Po raz kolejny muszę napisać, że jestem zachwycona kryminałem stworzonym przez Panią Katarzynę Bondę, gdyż od pierwszych stron wciąga swoją fabułą i zagadkowymi zdarzeniami. Dzięki zastosowanym trikom w postaci niedomówień, urywanym wątkom, czy też nie do końca jasnym sytuacjom, całość nabiera mrocznej i gęstej atmosfery.

„Całe zło czynią ludzie zwykli, 

często uważający się za porządnych obywateli.”

Autorka wie, jak zaintrygować czytelnika stosując odpowiednie słowa, prowadząc przez kolejne wątki, które zamiast rozjaśniać sprawę, jeszcze bardziej ją komplikują. Tym razem postawiła na młodsze pokolenie śledczych, w sprytny sposób wikłając Meyera w siódmym tomie „Zimna sprawa”, w zabójstwo i osadzając w areszcie. W ten sposób odcięła go na jakiś czas od prowadzenia obecnej sprawy kryminalnej i oddała pierwszeństwo młodszemu aspirantowi Grzegorzowi Kaczmarkowi. To nadaje całości nowego, młodzieńczego charakteru, ale jednocześnie uświadamia zarówno jemu, jaki i nam, że bez Meyera ta sprawa nie może ruszyć z miejsca.

„Kobieta w walizce” to klasyczny kryminał, w którym bierzemy bezpośrednio udział w śledztwie, obserwujemy działania policji, rozmowy z podejrzanymi i ze świadkami, rodziną zaginionej, ale też mamy możliwość poznać niektóre wydarzenia, o których śledczy nie mają pojęcia. Do pewnego momentu podążamy za kolejnymi zdarzeniami śledząc dialogi prowadzących sprawę zaginionej Klaudii Janus, ale nadchodzi taki zwrot akcji, w której autorka zaczyna odsłaniać nieco więcej, ale wbrew pozorom nie rozjaśnia to całkowicie tajemnic, trzymając nas w niepewności do samego końca.

Katarzyna Bonda to jednak z  najpopularniejszych autorek powieści kryminalnych w Polsce. Z wykształcenia jest dziennikarką - pracowała m.in. w "Super Expressie", "Newsweeku", "Wprost", a obecnie współpracuje jako freelancer z wieloma tytułami prasowymi. Zadebiutowała w 2007 roku powieścią kryminalną "Sprawa Niny Frank", nominowaną do Nagrody Wielkiego Kalibru. Jest to pierwsza część cyklu przygód Huberta Meyera, detektywa i pierwszego książkowego profilera w polskiej literaturze kryminalnej. W 2008 roku wydała "Polskie morderczynie" oraz "Zbrodnię niedoskonałą" napisaną wspólnie z komisarzem Bogdanem Lachem. 

Książkę przeczytałam, dzięki wydawnictwu:

Nowy kryminał Katarzyny Bondy na mojej półce!

9 listopada 2022 roku premiera książki "Kobieta w walizce"!

Prowokacja? Bezmyślność? Czy chora zabawa psychopaty? Dlaczego ktoś porzucił walizkę z ciałem przy ruchliwej szosie? Komu zależy, by została odnaleziona? I czy jej zawartość okaże się kluczem do rozwiązania zagadki sprzed lat? Tajemnicę próbują rozwikłać najtęższe policyjne głowy. „Kobieta w walizce”, pełen brudnych sekretów kryminał Katarzyny Bondy w księgarniach już od 9 listopada.

Kiedy wiszące na słupach ogłoszenia o zaginięciu Klaudii Janus dawno już wyblakły, a miejscowa policja straciła wiarę w rozwiązanie sprawy, dochodzi do makabrycznego odkrycia. Przy drodze wyjazdowej z Ełku przypadkowy kierowca znajduje błękitną walizkę, a w niej szczątki młodej kobiety i złoty naszyjnik z listkiem. Taki sam nosiła Klaudia.

Według ustaleń śledczych ciało długo było w wodzie, zakopywano je i częściowo spalono. A to skutecznie utrudnia identyfikację ofiary. Dlaczego więc morderca zdecydował w końcu, że kobieta w walizce ma zostać odnaleziona?

Do pomocy w śledztwie wezwano by Huberta Meyera, ale ten czeka w areszcie na własną rozprawę. Z warszawskiego Wydziału Wsparcia Dochodzeń oddelegowano aspiranta Grzegorza Kaczmarka.

Ten nie ma wątpliwości, że za zaginięciem młodej kobiety stoi ktoś z miejscowych. Podejrzanych jest wielu. Każdy z nich ma motyw. Wszyscy zatajają najistotniejsze fakty. I wciąż nie wiadomo, kto ma ręce splamione krwią.

Klaustrofobiczna atmosfera zagęszcza się, gdy na jaw wychodzi, że Klaudia nie była jedyną dziewczyną, która przepadła bez śladu w tej na pozór spokojnej okolicy. Siedem lat wcześniej z plaży uprowadzono młodą turystkę. Jej personaliów nigdy nie ustalono. Wiadomo tylko, że w dniu zaginięcia na szyi miała złoty łańcuszek z listkiem…

Najnowszy kryminał Katarzyny Bondy pochłania bez reszty! Do samego końca nie wiadomo, komu zależy na odkryciu prawdy, a kto łże na potęgę. Po lekturze „Kobiety w walizce” sięgnięcie po kolejne części serii z psychologiem śledczym Hubertem Meyerem będzie wyłącznie formalnością!

Wkrótce moja recenzja!

1157. - "Ze złości" Tom II

Ze złości

seria z detektywem Jakubem Sobieskim

Tom drugi

Katarzyna Bonda

Wydanie: I

Data premiery: 10 sierpnia 2022 r.

Liczba stron: 352

Wymiary: 205 x 130 mm

Oprawa: miękka ze skrzydełkami

Wydawnictwo: Muza

Moja ocena: 6/6

„Działania ze złości zasadniczo nie przynoszą nikomu nic dobrego. Najtrudniej pogodzić się z porażką i pójść swoją drogą.”

Z książkami pani Katarzyny Bondy miałam styczność cztery razy, mając możliwość poznania "Nikt nie musi wiedzieć", "Klatka dla niewinnych" ,  "Zimna sprawa" i "O włos"  Do tej pory każda z jej powieści była fascynująca i wciągająca, więc z  chęcią wzięłam do ręki jej najnowsze dzieło „Ze złości”. Kilka miesięcy temu na czytelniczą scenę wkroczył były policjant a teraz starający się o licencję detektywa Jakub Sobieski, który od pierwszego tomu, czyli „O włos” od razu zyskał moją sympatię, chyba nawet większą niż profiler Hubert Meyer.

Osią wydarzeń są dwie sprawy, z których jedna sięga zbrodni w kasynie Warszawa Royal sprzed 22 lat, a druga dotyczy bieżącej sprawy, w której także nie brakuje ofiar. W 1999 roku w kasynie Warszawa Royal został zastrzelony Mariusz Hussakowski. Za tę zbrodnię pociągnięto do odpowiedzialności Anetę Bulandrę, która wówczas pracowała, jako krupierka w jego kasynie oraz przyjaźniła się z żoną zamordowanego, Natalią. Między przyjaciółkami doszło wcześniej do nieporozumień, które sprawiły, że panie od tamtej pory się nienawidzą. Po odsiedzeniu 18 lat w więzieniu Aneta wychodzi na wolność i wraz z dziennikarzem Filipem Lewandowskim zjawia się w biurze Sobieskiego, który obecnie prowadzi park wynajmu samochodów. Oboje chcą, by Jakub pomógł im w uzyskaniu odszkodowania dla Anety, która pragnie udowodnić swoją niewinność.

Seria z detektywem Sobieskim otrzymała nie tylko nową konstrukcję fabuły, lecz także bardziej kolorową oprawę graficzną. Każdy z rozdziałów opatrzony został tytułem i datą opisywanego zdarzenia. W przypadku książki „Ze złości” wszystkie tytuły są związane z grą w karty i hazardem, zresztą nie przez przypadek, gdyż w tego rodzaju środowisko wnikamy wraz z tokiem wydarzeń.

„Ze złości” to kryminał, w którym trudno szukać krwawych scen, czy makabrycznych opisów, Jego fabuła skupiona jest bardziej na prowadzonym śledztwie przez tytułowego bohatera, którego w większej części powieści obserwujemy. Wraz z Jakubem Sobieskim i Adą Kowalczyk badamy sprawę w ciągu ośmiu dni, od soboty 18 do 25 września 2021 roku. Ten tydzień jest dla Jakuba kluczowy, gdyż za tydzień ma otrzymać licencję na prowadzenie biura detektywistycznego. Jednak po wydarzeniach, jakie mają miejsce, wydaje się, że szanse na jego uzyskanie maleją. To, co dzieje się po stronie policyjnego śledztwa dowiadujemy się z ust Ady Kowalczyk, która została aplikantką prokuratorską. Spotykamy też starych znajomych w postaci kapitana Orzechowskiego zwanego Oziu, czy też komisarza Drapika, ale też nowe twarze, chociażby ochroniarza na emeryturze Gniewko Nowaka.

Od razu, gdy tylko zaczynamy czytać pierwsze zdania, czuć oddech nadchodzących mrocznych wydarzeń. Wprawdzie potem akcja się trochę uspokaja, ale na krótko, by wkrótce ruszyć z impetem z kolejnymi faktami, przestępstwami, śladami zbrodni i wątkami, których tutaj nie brakuje. Pośród wielu pojawiających się postaci, domysłów, śladów i zdarzeń znajduje się morderca, ale do końca nie byłam w stanie odgadnąć, kim on jest.

Autorka sprytnie wodzi czytelnika po meandrach ludzkich słabości, błędów i umysłu. Pokazuje nam tylko to, co chce, byśmy dojrzeli, wpuszcza w przysłowiowe maliny i wrzuca w sam środek ekscytującej akcji. Trudno wręcz mieć pewność, komu można tutaj zaufać, a kogo omijać z daleka. Sobieskiemu nie jest łatwo, kluczy pomiędzy podejrzanymi, naraża swoje życie, ale nie boi się konfrontacji i działania na własną rękę, co ociera się o granice prawa.

Kilkuwątkowa, jak zwykle skomplikowana sprawa toczy się dosyć szybko, więc nie ma czasu na znużenie. Dodatkowym aspektem, który wzbudza niepokój, a jednocześnie ujawnia mentalną stronę sprawcy, jest tekst, pojawiający się kilka razy w fabule, który zaznaczony został kursywą. Jego wynurzenia rozpoczynają tę historię i mają formę listu ze słowami kierowanymi przez jakiegoś mężczyznę do kobiety. Jest to kolejny punkt, który skłania do analizy, tego, co dzieje się na kartach powieści i próbowaniu dopasowania jego słów do osób biorących w niej udział.

Pani Katarzyna Bonda nieustannie potrafi zaskakiwać swoimi pomysłami na kolejne kryminalne historie i tym razem także stanęła na wysokości zadania, porywając mnie w świat brudnych interesów, hazardu, luksusu i niebezpiecznych ludzi. Niczym wytrawny kucharz, przyprawia swoją opowieść wieloma smakami w postaci wielobarwnych emocji, Tutaj to ona rozdaje karty, decyduje, którą z nich odsłonić, prowadząc z czytelnikami wciągającą grę i tylko ona zna jej zasady. Miałam różne przypuszczenia, gdyż wśród pojawiających się postaci nie jedna z nich mogłaby być winną. Każda z nich ma swoje na sumieniu i nie jest zupełnie czysta moralnie, ale przez to finałowa rozgrywka zaskakuje swoim wyjaśnieniem sprawy.

Recenzja tomu I "O włos" 

Recenzja tomu III "Do cna" 

Recenzja tomu IV "Na uwięzi"

Książkę przeczytałam, dzięki wydawnictwu: