1420. - "Kroniki Saltamontes" Tom I

"Kroniki Saltamontes"

Tom pierwszy

Ucieczka z mroku

Monika Marin

Wydanie: I

Data premiery: 30.10.2013r.

Ilość stron: 330

Oprawa: twarda

Format: 145 x 215 mm

Wydawnictwo: Pinus Media

ISBN: 978-83-937821-0-9

Moja ocena: 6/6

„wszystkie bogactwa świata razem wzięte nie są tyle warte,

co jeden prawdziwy przyjaciel”

Kilka lat temu poznałam Adama i Aleksa jako sędziwych panów w powieści „Nowe życie”, która stanowiła zwieńczenie trylogii „Kroniki Saltamontes”. Teraz nadarzyła się okazja, by poznać ich historię od początku, czyli od tomu pierwszego pt.: „Ucieczka z Mroku”.

Poznajemy tę opowieść od chwili, gdy skończyła się II wojna światowa, a więc cofamy się do roku 1945, gdy ośmioletni Adam i dziesięcioletni Aleks przebywają w sierocińcu, w Stettinie (obecnie Szczecin), gdzie spędzili też wojenną zawieruchę. Żaden z nich nie pamięta, jak i kiedy dokładnie znaleźli się w tym miejscu, ale pomimo niezbyt wesołej scenerii i warunków udało im się przetrwać, dzięki pasji konstruktorskiej. To ich połączyło, gdyż razem często buszowali po śmietniskach, by wyciągać z nich elementy do budowania różnych pojazdów marząc tym, by kiedyś zwiedzić świat. 

Pewnego dnia Aleks wpada na pomysł, by zbudować Maszynę do Produkowania Szczęścia, która spełniłaby ich pragnienia, a do tego pomogła im przeżyć wspaniałe przygody, dzięki którym mogliby odkryć jakąś tajemnicę, a w momencie, gdyby los ich rozdzielił, żeby zawsze się odnaleźli. Najważniejszym jednak pragnieniem obu chłopców było, spotkanie ludzi, którzy ich pokochają i znalezienie dla siebie domu, w którym będą szczęśliwi. Postanowili zatem wybrać swoje miejsce na ziemi posługując się znalezioną mapą i z zamkniętymi oczami losując palcem jakiś punkt. Najpierw Aleks, potem Adam. Zaskoczenie było ogromne, gdyż obaj wybrali ten sam kraj: Italię, i o ile wiedzieli, co to za państwo, to zupełnie niejasna była dla nich nazwa miejscowości: Iano.

Wypowiadając swoje życzenia i budując maszynę szczęścia nie byli świadomi tego, że w tym czasie „świat rządził się swoimi prawami”, które niezależnie od nich „układały ich los” zapisując gdzieś tam, we Wszechświecie ich plany, które tylko pozornie wydawały się im nierealne.

„Kroniki Saltamontes” skierowane są głównie do młodych czytelników, ale także do dorosłych z pewnością będzie to dla każdego wciągająca lektura. Szkoda, że tak mało jest ona nagłośniona, gdyż jej przekaz jest ponadczasowy. Uważam, że jest to wspaniały materiał do scenariusza filmowego, który z pewnością ująłby serca wielu młodych ludzi.  Opowiada, bowiem o trudnych czasach, w których brakowało wielu rzeczy, miasta były zniszczone, a mimo to ludzie powoli podnosili się z pożogi wojennej. Dzisiejszemu młodemu pokoleniu trudno jest wyobrazić sobie świat bez współczesnych udogodnień, technologii, szczególnie bez mediów społecznościowych, które zabijają żywy kontakt międzyludzki. W czasach, kiedy chłopcom przyszło żyć, kraj był zrujnowany  przez wojnę, a los wielu takich dzieci jak Adam i Aleks związany był z utratą najbliższych, musieli stawić czoła nowej rzeczywistości.

"Ucieczka z mroku" pokazuje, co jest w życiu najważniejsze, podkreślając wartości, które powinniśmy pielęgnować od najmłodszych lat. Dobro, serdeczność wobec drugiego człowieka, przyjaźń, empatia, realizowanie swoich marzeń, podnoszenie się po niepowodzeniach i uczenie się na błędach to tylko niektóre z nich.  Autorka pokazuje też, że wszystko to, co zdobywamy poprzez naukę, doświadczenia procentuje w przyszłości. Podkreśla siłę edukacji, tego, czego uczymy się w ciągu naszego życia, jakie zdobywamy umiejętności i wiedzę, gdyż nigdy nie wiadomo, kiedy mogą one nam się przydać.

"Niektóre rzeczy, które wydają się na początku przerażające, mogą być w rzeczywistości zbawienne dla nas."

Całkowicie zgadzam się ze zdaniem zamieszczonym na okładce książki mówiącym, że:

„Po tę powieść dla dzieci i młodzieży z przyjemnością sięgnie niejeden dorosły”.

Ja, mimo że wiek młodzieżowy mam już dawno za sobą, przeczytałam ją z zapartym tchem. To z pewnością zasługa stylu pisarskiego, jakim posługuje się pani Monika Marin. Jej sposób opowiadania sprawia, że angażujemy się w przeżywane przez bohaterów sytuacje, które biegną w nieprzewidywalny sposób. Jedyne, czego można było się spodziewać to tego, że młodzi przyjaciele się spotkają.

Ich droga do siebie obfituje w mnóstwo przygód, spotkań z ciekawymi, pomocnymi ludźmi i wiele doświadczeń utwierdzających w przekonaniu, że jeżeli nie tracimy wiary w swoje marzenia i nadziei na dobry los, wówczas wszystko sprzyja temu, byśmy otrzymali to, czego pragniemy. Marzenia spełniają się czasami w pokrętny sposób i nie zawsze tak, jakbyśmy tego oczekiwali, ale ważne, byśmy zrobili ku nim pierwszy krok, konsekwentnie za nimi podążali i nigdy nie poddawali się trudnościom.

Recenzja tomu III "Nowe życie"

Książkę przeczytałam, dzięki wydawnictwu:

"Kroniki Saltamontes" - na mojej półce

 

Jakiś czas temu miałam możliwość przeczytania trzeciej części trylogii "Kroniki Saltamontes". Pomimo, że nie znałam wcześniejszych tomów, nie miałam problemów z wniknięciem w fabułę. Teraz ponownie mam możliwość spotkania się z bohaterami tej historii, ale tym razem będę mogła poznać ją od początku. A to wszystko dzięki autorce i wydawnictwu Pinus Media. 

Nie ma znaczenia ile masz lat, bo ta trylogia wciąga bez względu na wiek. 

Tom I Ucieczka z mroku

Wyobraź sobie książkę, która powoduje, że Twoje dziecko zaczytuje się w niej, a Ty jednocześnie masz pewność, że pozycja, którą trzyma w dłoni jednocześnie uczy i wychowuje, a treści w niej zawarte są nie tylko porywające ale i bezpieczne. Trylogia ,,Kroniki Saltamontes” napisana jest przez pisarkę pedagoga, która postanowiła, że między wierszami i porywającą przygodą będzie przekazywała wartościowe uniwersalne dla wszystkich ludzi treści, bez podziału na ludzi pod względem poglądów, koloru skóry i wyznania, skupiając się na tym co powinno ludzi łączyć – szacunku, tolerancji i przyjaźni.

Historia dwóch chłopców, którzy w trudnych czasach przemierzyli niemal całą Europę w poszukiwaniu miejsca na dom poruszyła już tysiące czytelników w Polsce i obecnie jest w trakcie tłumaczenia na język angielski.

Przeznaczona jest dla dzieci od 8 do 12 a nawet 100 lat oraz dla wszystkich tych, którzy cenią sobie współczesne książki przygodowe przyprawione odrobiną magii, morałem i złotymi myślami oraz książki, które poruszają aktualne i ważne tematy.

To pozycja mocno zapadająca w pamięć, jedna z tych, które zachowuje się w bibliotece dla następnych pokoleń i zawsze z przyjemnością do niej wraca.

Tom II Tajemnicze bractwo

Ciepły toskański wiatr na twarzy, smak oliwek, podroż do Hiszpanii, tajemnica Bractwa i…miłość nastolatków, która jest piękna, silna, trudna i…prawdziwa. Sielankowe życie przemieszane z historiami, które mogą dotknąć każdego, a wszystko to opisane z niezwykłą finezją i delikatnością powodując, że książkę, która porusza życiowe tematy może, a nawet powinno przeczytać dziecko, które stoi na starcie do dorosłości.

Kontynuacja przygód Adama i Aleksa, ich życie i perypetie po pięciu latach sprawiły, że wielu fanów pierwszej części trylogii jeszcze bardziej pokochało atmosferę i klimat ,,Kronik…”.

Druga część porwała czytelników do świata przygody i magii na tle sielankowego krajobrazu północnych Włoch i Hiszpanii udowadniając jednocześnie, że istnieją wartości ponadczasowe, które dotyczą każdego człowieka niezależnie od tego, w jakim miejscu świata się urodził.

,,Tajemnicze bractwo” przeznaczone jest dla dzieci 10-12 a nawet 100 lat, a przede wszystkim dla każdego marzyciela młodego duchem.

[tekst źródło www.kronikisaltamontes.pl]

Recenzja tomu trzeciego "Nowe Życie"

 a wkrótce  recenzje pierwszych dwóch części.

460. - "Kroniki Saltamontes." Tom III

"Kroniki Saltamontes"

Tom trzeci

Nowe życie

Monika Marin

Wydanie: I

Rok wydania: 2018r.

Ilość stron: 480

Oprawa: twarda

Format: 145 x 215 mm

Wydawnictwo: Pinus Media

Moja ocena: 6/6

                 

„A gdyby tak pewnego dnia człowiek wyciągnął dłoń do innego stworzenia, aby mu pomóc, a nie chcąc pokazać, że ma nad nim władzę?."

Dzisiejszy świat jest pełen przemocy, dominacji władzy, wojen i nienawiści. Czy możliwa jest zmiana świata na lepsze? Co by było, gdyby każdy człowiek dostrzegł w drugim człowieku wartościową istotę, kochającą, potrzebującą miłości i wsparcia? Co powinniśmy zrobić, by nasza planeta służyła nam nieskończenie długo? A gdyby tak można było spojrzeć w przeszłość, naprawić swoje błędy i ponownie żyć według zasad dyktowanych przez nasze serce? Tego rodzaju pytania rodzą się przy lekturze książki pt.: „Kroniki Saltamontes. Nowe życie.“

źr. zdjęcia:
www.kronikisaltamontes.pl

Monika Marin urodziła się w 1970 roku w Szczecinie. Zdobyła wyższe wykształcenie pedagogiczne i MBA. Od 1997 roku pracuje jako dziennikarka niezależna. Jest mamą dwójki dzieci: Adama i Heleny. Pasjonuje ją obserwowanie świat, ludzi, motoryzacja i pisanie książek oraz pielęgnowanie kwiatów w ogrodzie. Swoje zainteresowania doskonale wykorzystuje w tworzonych historiach.

W „Kronikach Saltamontes“ ukazała swój kunszt pisarski i talent do snucia wciągających historii, w której realizm przeplata się z fantastyką. Przygody spotykające bohaterów są okazją do zadania sobie wielu pytań, które nurtują ludzkość od wieków. Kim jesteśmy? Jaki mamy cel przychodząc na świat? Czy żyliśmy w innych wcieleniach? Czy warto spełniać marzenia?

„Człowiek musi żyć od początku życia do jego końca tak, jakby był pierwszy raz w życiu zakochanym nastolatkiem.“

„Kroniki Saltamontes“ to tytuł trylogii, której pierwsza część ukazała się w 2013 r i nosiła tytuł „Ucieczka z mroku“. Wkrótce po premierze zdobyła serca wielu młodych czytelników ale też zyskała pozytywne opinie wśród nauczycieli. Znalazła się na liście TOP 100 lektur szkolnych Ministerstwa Edukacji Narodowej.

Inspiracją do powstania trylogii były między innymi jej dzieci a zwłaszcza jej syn noszący to samo imię jak jeden z bohaterów powieści. To dla niego początkowo pisała różne opowiadania i konsultowała kolejne rozdziały trylogii.

„To, co niektórzy ludzie uważają za niemożliwe, to są rzeczy, których jeszcze nie widzieli”

W pierwszej części poznajemy dwóch niezwykłych chłopców: Adama i Aleksa, którzy pragną odnaleźć szczęście i obdarzyć nim innych. W tym celu konstruują Maszynę do Produkowania Szczęścia i powierzają jej sekrety. Kontynuację ich losów śledzimy w części drugiej pt.: „Tajemne bractwo“, w której są oni nastolatkami badającymi tajemnice pewnego stowarzyszenia.

Ja swoje pierwsze spotkanie z nimi zaczęłam od ostatniej części trylogii pt.: „Nowe życie“. Akcja toczy się współcześnie w 2015 roku. Aleks i Adam są już sędziwymi panami i mieszkają w pięknej Toskanii w okolicach San Gimignano. Adam nadal jest pełen młodzieńczej energii i pasji poznawania świata i ciągle podróżuje z żoną. Natomiast Aleks nie umie poradzić sobie ze stratą ukochanej żony Katarzyny. Często zaszywa się w swoim pokoju i wspomina minione lata. Jedyną dla niego nadzieją jest odzyskanie magicznego kamienia, dzięki któremu będzie mógł porozmawiać z miłością swojego życia…

Spokój Aleksa zakłócają ciekawskie dzieci, które przyjechały na wakacje do Toskanii i chcą jak najwięcej dowiedzieć się o Bractwie Saltamontes, o którym przeczytały w księdze, znalezionej w swoim domu. Dzięki ich ciekawości Aleks zaczyna żyć na nowo odnajdując radość i cel istnienia. W towarzystwie młodych ludzi wracają wspomnienia tym bardziej, że jeden z dzieci – Tomas, bardzo mu przypomina chłopaka, jakim był dawno temu. Rozmowy między nimi pozwalają poznać niektóre z epizodów z pierwszej i drugiej części „Kronik“, co jest ważne dla tych, którzy ich nie czytali.

„Z innych śmieją się tylko ludzie słabi, aby ukryć swe własne wady lub braki, albo ci, którzy się czegoś boją. Ubliżanie innym tak naprawdę jest ubliżaniem samemu sobie.“

Fabuła tego opowiadania toczy się wokół kilku wątków. Na pierwszy plan wysuwają się postacie Leonarda i Chiary. Leonard pochodzi z Polski i przyjeżdża do Toskanii na wakacje. Chiara jest ukochaną wnuczką Adama, pełną werwy, pomysłów i magnetyzmu nastolatką. Leo i Chiara odkrywają wspólne pasje, podobne zdolności i łączące ich uczucia. Dostrzegają, że mają te same sny, myśli i talenty. Chłopak nie spodziewa się, że wakacje spędzone w towarzystwie Chiary i jej dziadków zmienią całkowicie jego spojrzenie na rzeczywistość i otaczające go światy widzialne i niewidzialne… Będzie musiał zmierzyć się ze swoją przeszłością sięgającą poprzednich wcieleń, lękami i z samym sobą.

„Żniwa, które zbierasz (…) są efektem malutkich ziaren. Niewielkich uczynków, słów, gestów, do których nie przywiązujesz wagi.“

Książka zachwyca swoim pięknym wydaniem. Jej ozdobą jest twarda okładka wzmocniona zszywanymi brzegami. Grafika zamieszczona na froncie obwoluty tworzy metafizyczną aurę, gdyż widać w tle stare woluminy i zagadkową maskę. Uwagę zwraca delikatny symbol złotego konika polnego, który jest znakiem rozpoznawczym Bractwa Saltamontes. Tę grafikę zaprojektowała Barbara Rzeźnicka, która jest autorką ilustracji wykonanych w części pierwszej. Treść została wydrukowana wyraźną czcionką, na dobrej jakości papierze o przyjemnym w dotyku. Poszczególne rozdziały ozdabiają 34 kolorowe rysunki stworzone przez Joannę Strutyńską.

Akcja rozwija się stopniowo, intrygując niedopowiedzeniami lub urywanymi wątkami i dziwnymi wydarzeniami. Z każdym kolejnym rozdziałem wzrasta tempo pojawiających się epizodów, postaci i sytuacji, trzymając w napięciu do samego końca przez prawie 500 stron. Razem z bohaterami jesteśmy zabierani w podróż do przeszłości i przyszłości ale przede wszystkim w podróż do samego siebie. Uroku dodają miejsca, w których toczy się opowiadana historia. Obrazowe opisy Toskanii, Wenecji i Monako stwarzają możliwość poznania ich piękna, poczucia niecodziennego nastroju, legend i ciekawostek.

Autorka stworzyła opowieść pełną magii, zaskakujących sytuacji i pięknych, pozytywnych przekazów skierowanych przede wszystkim do młodego czytelnika ale też do dorosłych osób o otwartym sercu i ciekawości dziecka. Chciała w ten sposób zwrócić uwagę na wartości, które należy w sobie pielęgnować od najmłodszych lat. Miłość, przyjaźń, tolerancja czy dobroć i zrozumienie tworzą wokół każdego z nas pozytywną energię, dając radość i spełnienie. Natomiast osoby pełne złości, nienawiści i negatywnych myśli są nieszczęśliwe i samotne. Jednocześnie pokazuje, że nic nie dzieje się bez przyczyny.

„Są na świecie dramaty, które koszą człowieka jak zboże. I wtedy nie zostaje po nim nic, tylko sterczący skrawek duszy oraz wierni przyjaciele.“

Na przykładach stworzonych postaci przekonuje, że warto dążyć do spełnienia własnych marzeń. Przyszłość ludzkości jest uzależniona od tego jak będziemy postrzegać drugiego człowieka i każdą istotę żyjącą na Ziemi. Wszelkie ludzkie istnienie jest ważne, bez względu na pochodzenie, kolor skóry, wygląd czy status społeczny. Wspólnym celem ludzkości powinno być dbanie o naszą planetę i czynienie dobra, gdyż wówczas świat zmieni się na lepsze. Miłość jest siłą napędową każdego człowieka. Kierując się sercem i słuchając własnej intuicji można osiągnąć to, czego pragniemy, spełniać marzenia i cieszyć się szczęściem.

„Zamknijcie oczy i wyobraźcie sobie Ziemię za tysiąc lat. A teraz pomyślcie o tym, co dzieje się teraz. Nie ważne, ile macie lat, pomyślcie, co dziś zrobiliście dobrego.“

Recenzja tomu I "Ucieczka z mroku"

Wszystkie części można kupić tutaj:

Książkę przeczytałam dzięki portalowi: