[72./24] 1587. - "Fighting hard for me" Tom III

"Fighting hard for me"

Seria: Cokolwiek się wydarzy

Tom trzeci

Bianca Iosivoni

Wydanie: I

Data premiery: 17.04.2024r.

Data premiery zagranicznej: 24.11.2021r.

Ilość stron: 352

Wymiary: 135x215 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

ISBN 978-83-8266-354-9

Tytuł oryginału: Fighting Hard For Me

Tłumaczenie: Katarzyna Łakomik, Anna Wziątek

Wydawnictwo: Jaguar

Moja ocena: 6/6

„czasem warto odważyć się na coś nowego”

Jeżeli dwoje ludzi jest w sobie zakochanych, to co w ich relacji może pójść nie tak i pokrzyżować im plany? Otóż przeszkodą może być to, co już Tadeusz Boy-Żeleński ujął w swoim dwuwierszu: „Z tym największy jest ambaras, żeby dwoje chciało naraz.”, a tak zdarzyło się w przypadku pary z książki „Fighting hard for me”, których uczucia nie zgrały się w czasie.

Sophie i Cole przyjaźnią się od dawna. Mogliśmy ich obserwować przy okazji poznawania historii dwóch innych par, o których opowiadały dwie pierwsze części trylogii „Finding Back to Us”. Autorka zdradziła w końcowym słowie, że nie miała zamiaru o nich opowiadać, gdy zaczynała pisać tę serię. Jednak ich pojawienie się w charakterze postaci drugoplanowych, wzbudziło zainteresowanie czytelników, którzy wręcz domagali się poświęcenia tej parze większej uwagi i dlatego powstała „Fighting hard for me”.

Już rok temu Sophie uświadomiła sobie, że jej uczucia wybiegają poza przyjacielską więź, jaka łączyła ją z Colem. Jednak wówczas wydawało się, że on jej nie zauważa, cały czas traktując jak dobrą kumpelę. I teraz, gdy miesiąc temu zakończyła swój dwunastopunktowy program odkochania się i wydaje się, że on jest jej obojętny, Cole nagle wyznaje jej, że się w niej zakochał. Zamiast się ucieszyć, ona jest przerażona i w efekcie proponuje mu, by podjął wyzwanie, które pomoże mu uwolnić się od uczucia, które on wobec niej czuje.

Za każdym razem, gdy sięgam po książkę pani Bianki Iosivoni wiem, że czeka mnie fascynująca opowieść i tak też było w przypadku trylogii „Cokolwiek się wydarzy”. Cała trylogia jest bardzo sympatyczną, opowieścią o przyjaźni, która łączy ze sobą młodych ludzi przebywających ze sobą ze względu na wspólne wynajmowanie mieszkania. Razem przeżywają różne perypetie, wspierają się, czasami sprzeczają, ale zawsze mogą na siebie liczyć. Bez względu na wszystko oni są ze sobą razem, są niezawodni i świetnie się czują w swoim towarzystwie. Jednych łączą tylko i wyłącznie koleżeńskie relacje, a niektórych trafia strzała Amora.

Sophie była według mnie mało dojrzała jak na dorosłą kobietę. Denerwujące było u niej ciągłe trzymanie się tezy o przyjaźni. Nie za bardzo rozumiałam jej toku myślenia dotyczące ewentualnego związku z Colem, w którym i tak się podkochiwała jeszcze rok temu. Teraz usilnie wciąż powtarza, że zależy jej na przyjaźni i boi się, że starci najlepszego kumpla, gdy połączy ich miłość. To jakieś pokręcone myślenie, gdyż dobry związek opiera się też na wartościach, które ważne są zarówno w przyjaźni, jak i związkach. Pod tym względem zupełnie nie zgadzałam się z podejściem Sophie do relacji z Colem. To co w niej mi się w niej podobało, to jej naturalność, bez zbędnego upiększania się i przesadnego dbania o sylwetkę, bo Sophie lubi pyszne jedzenie i nie żywi się tylko sałatkami, warzywami, czy korzonkami.

Cole z kolei pokazał, jak bardzo zależy mu na Sophie podejmując się przejścia przez dwunastostopniowy program wymyślony przez nią rok temu. Wydaje się być bardziej dojrzały i nie ma wątpliwości jeśli chodzi o to, co czuje. Jest gotowy zrealizować każde, nawet absurdalne zadanie, byleby tylko spędzić z nią jak najwięcej czasu. Bardzo podobał mi się w stałości swoich uczuć. Nie snuje niepotrzebnych rozważań, ale pragnie zrobić wszystko, by zdobyć serce dziewczyny.

W trylogii "Cokolwiek się wydarzy" poznaliśmy trzy pary: Callie i Keith’a, Teagan i Parkera oraz Sophie i Cole’a, ale w tej serii jest znacznie więcej ciekawych osób, którzy stanowią barwne tło dla głównych wydarzeń. Z tych trzech historii najbardziej podobała mi się pierwsza część czyli „"Finding. Back to us", druga odsłona serii kręciła się wokół gier komputerowych, więc był to dla mnie świat, w który mnie nie fascynuje, ale historia Parkera i Teagan była zabawna, podobnie, jak dobrze bawiłam się śledząc zmagania Sophie i Cole'a.

Pani Bianca Iosivoni stworzyła ujmującą, romantyczną i wciągającą opowieść o miłości, o którą trzeba się postarać, a która rządzi się swoimi prawami i nikogo nie można zmusić ani do zakochania się w kimś innym, ani odkochania się, jeżeli uczucie jest głębokie i szczere. To opowieść o odkrywaniu siebie na nowo, dojrzewaniu do poważnych związków i przyjaźni, z której na nowo rozkwita miłość.

Recenzja tomu I "Finding. Back to us"

Recenza tomu II „Feeling Close To You”

Książkę przeczytałam w ramach współpracy z wydawnictwem

1504. - „Feeling Close To You” Tom II

„Feeling Close To You”

Cykl: Cokolwiek się wydarzy

Tom drugi

Bianca Iosivoni

Wydanie: I
Data premiery: 18.10.2023r.
Data premiery niemieckiej: 24 lutego 2020 r.
Liczba stron: 368
Okładka: miękka ze skrzydełkami
Wymiary: 135x215 mm
Tytuł oryginału: Finding Back to Us
Tłumaczenie: Katarzyna Łakomik
ISBN 978-83-8266-232-0
Wydawnictwo: Jaguar
Moja ocena: 6/6

„Wszystko jest lepsze, niż rezygnacja ze swoich marzeń”

Wielu młodych ludzi, którzy stoi u progu dorosłości szukają odpowiedzi na pytanie, co dalej chcę robić w życiu. Niektórzy mają już określone plany na przyszłość, ale czasami nie wszystko idzie tak, jakby chcieli, gdyż wybory nie są łatwą sprawą zwłaszcza, jeżeli w grę wchodzą uczucia. O tym przekonała się bohaterka książki „Feeling Close To You”.

Teagan Ramona odlicza dni do momentu aż skończy szkołę i będzie mogła wyrwać się z obecnego środowiska, w którym nie czuje się dobrze. Nie łączy ją nic z rówieśnikami, nawet z byłą przyjaciółką, ale też trudno znaleźć jej porozumienie z ojcem, który widziałby swoją córkę w zupełnie innej roli zawodowej, niż ona marzy. Teagan jest, bowiem fanką gier komputerowych i chciałaby studiować na kierunku związanym ze swoją pasją, a konkretnie z projektowaniem gier komputerowych. Chciałaby spełnić to marzenie, więc dorabia po szkole w jednej z kawiarni w swoim niewielkim mieście położonym niedaleko Seatle. Odskoczną są dla niej streamy, które prowadzi pod pseudonimem „TRGame”.

W trakcie spotkań ze swoimi obserwatorami toczy rozgrywki on-line w ulubionych grach. Podczas jednej z nich pokonuje popularnego youtubera, jakim jest Donovan Parker. On jest nią zaintrygowany, odkąd odkrył, że pod pseudonimem „TRGame” kryje się fascynująca dziewczyna, a nie chłopak, tak jak myślał. Nawiązują ze sobą kontakt wirtualny i zaczynają ze sobą rozmawiać na Discordzie, poznając się coraz lepiej. Wkrótce jest szansa, by mogli zobaczyć się na żywo, gdyż zbliża się ważna impreza gromadząca miłośników gier, mająca odbyć się w Teksasie. Wraz z tym spotkaniem, jak i późniejszymi wydarzeniami, Teagan stanie przed wyborem, gdzie studiować: czy w swoich rodzinnych stronach, czy bliżej miejscowości, w której mieszka i studiuje Parker. Mimo dużej odległości, jaka dzieli Teagan i Parkera, coraz trudniej im bez siebie żyć.

„Feeling Close To You” stanowi osobną historię poprowadzoną od początku do końca, więc nie ma problemu z jej poznawaniem. Są nowi bohaterowie, nowe problemy i zupełnie nowa opowieść, też w klimacie New Adult. Wyraźnie można wyczuć, że jest ona skierowana do młodych czytelników, gdyż dużo w niej jest odnośników do tego rodzaju tematów.

Do charakteru powieści nawiązują rozdziały zatytułowane, jako „Level 1”, Level2 itd. Tytuł w tłumaczeniu na język polski oznacza „poczucie bliskości”, o co jest trudno, gdy dwie osoby dzieli duża odległość, ale za to łączy wirtualna rzeczywistość. Jest to też myśl przewodnia, które przewija się w różnych sytuacjach. Dotyczy to zarówno dwojga bohaterów, których dzieli odległość między ich miejscami zamieszkania, ale też relacji w obrębie rodziny, gdyż w każdym przypadku ta bliskość jest ukazywana w inny sposób.

Historia Teagan i Parkera dzieje się dwa lata po wydarzeniach z pierwszego tomu, gdy poznaliśmy historię Callie i Keitha. Teraz nie ma ich zbyt dużo, ale czasami pojawia się Callie, gdyż jest ona przyjaciółką Donovana. Parker ma za sobą także trudną przeszłość związaną z relacjami rodzinnymi, o których wie niewiele osób, a jedną z wtajemniczonych jest Callie.

Druga część serii „Whatever Happens” toczy się znacznie wolniej niż część pierwsza. Jest mniej ekspresyjna i bardziej młodzieżowa, gdyż tłem dla toczących się wydarzeń są gry komputerowe i świat influencerów oraz youtuberów, więc to, czym żyje współczesna młodzież. Dla nich wirtualny świat jest elementem życia i bywa tak, że łatwiej rozmawia im się na czatach niż w realu. Dużo w niej jest opisów gier i świata wirtualnego, ale też zagadnień, z którymi mierzą się oni w swoim życiu. Między innymi autorka ujawnia problemy związane z chorobą najbliższych, trudną opieką, ale też opowiada o dążeniu do spełnienia swoich marzeń wbrew ambicjom, jakie pokładają w swoich dzieciach rodzice, o pasjach, które nadają sens w życiu, ale też o samotności w realnym świecie, mimo wielu obserwatorów w sieci, ale przede wszystkim o wyborach, które decydują o tym, jak w przyszłości będzie wyglądać ich życie.

Recenzja pierwszej części "Finding. Back to us"

Recenzja trzeciej części "Fighting hard for me"

Książkę przeczytałam, dzięki współpracy z wydawnictwem Jaguar

1373. - "Finding. Back to us" Tom I

"Finding. Back to us"

Cykl: Cokolwiek się wydarzy

Tom pierwszy

Bianca Iosivoni

Wydanie: I

Data premiery: 12 kwietnia 2023

Data premiery niemieckiej: 01.07.2016r.

Liczba stron: 400

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Wymiary: 135x215 mm

Tytuł oryginału: Finding Back to Us

Tłumaczenie: Katarzyna Łakomik

ISBN 978-83-8266-232-0

Inne dostępne wersje: EBOOK

Wydawnictwo: Jaguar

Moja ocena: 6/6

„To nie żal, czy nienawiść mogą zniszczyć człowieka.

To bezsilność.”

Na śmierć nikt nigdy nie jest gotowy, mimo że zdajemy sobie podświadomie sprawę, że prędzej lub później ona nastąpi. Jednak, gdy przychodzi niespodziewanie, nagle i, w naszym rozumieniu, zbyt wcześnie, wówczas trudno się z tym pogodzić. Jest to jeszcze bardziej przytłaczające, gdy odchodzi osoba najbliższa, która była dla nas kimś ważnym i kochanym. Wówczas ból i tęsknota są nie do opanowania, tak jak u bohaterki książki „Finding Back to us”, co w tłumaczeniu oznacza „Odnalezienie. Powrót do siebie”.

Callie Robertson zmaga się z tego rodzaju cierpieniem gdy w wypadku samochodowym zginął jej ojciec. Po tym zdarzeniu pozostały jej rany w sercu, które na jakiś czas udało się jej załagodzić, gdyż zastosowała metodę wyparcia z umysłu koszmarnych obrazów. Od tamtego czasu, czyli od siedmiu lat,  nie była na dłużej w rodzinnym mieście, które kojarzy się jej z wypadkiem, ale też z pewną osobą. Teraz wszystko ożyło na nowo, gdyż jej młodsza siostra, Holly chciałaby, żeby Callie wzięła udział w rozdaniu świadectw. Poza tym ma to być ich ostatnie spotkanie przed tym, zanim siostra uda się w planowaną podróż po świecie. 

Powrót w rodzinne strony nie jest łatwy, gdyż oznacza to zmierzenie się z przeszłością, trudnymi wspomnieniami i cierpieniem. Oprócz uczucia rozżalenia, smutku i rozgoryczenia, Callie pielęgnuje jeszcze jedną emocję. Nienawiść. To niszczące uczucie nie opuszcza jej duszy, gdyż skierowane jest do osoby, którą ona obwinia za śmierć ojca. Jest nim Keith, przyrodni brat Callie i Holly, syn Sallie, z którą ożenił się ich ojciec po śmierci ich mamy. Wówczas już Callie obdarzyła go uczuciem, które nie miało nic wspólnego z braterskimi relacjami. Jednak po tragicznym wypadku, wszystko się zmieniło i teraz pozostał tylko żal oraz niezgoda na to, co się kiedyś zdarzyło. Wszystko ożywa ponownie, gdy Callie przybywa do rodzinnej Alabamy i i ponownie spotka swego człowieka będącego jej koszmarem, jak i przyczyną bólu oraz wściekłości.

Bianca Iosivoni ujęła mnie po raz pierwszy powieścią „First last song”, którą przeczytałam jakiś czas temu. Gdy zobaczyłam niesamowitą okładkę jej powieści „Finding Back to us”, wiedziałam, że po raz kolejny zabierze mnie w emocjonalną podróż. Ogromny plus należy się wydawnictwu Jaguar za zachowanie oryginalnej grafiki, gdyż porusza ona zmysły, tak jak poruszające są emocje wypełniające treść powieści.

Fabuła przez cały czas pokazywana jest z poziomu umysłu Callie, której reakcje są uwidaczniane od razu w formie narracji. Odnosimy w ten sposób wrażenie, jakbyśmy tkwili w jej głowie i znali wszystkie myśli, reakcje i wrażenia, które na bieżąco nam ujawnia. 

Autorka to młoda osoba, ale świetnie potrafi pisać o emocjach w sposób barwny, sugestywny, dotykając nie tylko najgłębszych zakamarków umysłu swoich bohaterów, ale skutecznie dając nam odczuć to, co czują oni w danym momencie. Z niesamowitą finezją stosuje wiele trików, zwrotów, pojedynczych słów i reakcji, które oddają nastrój chwili, doznania czy buzujące, różnorodne odczucia. Wprawdzie brakowało mi bezpośredniego pokazania wydarzeń z punktu widzenia Keitha, ale i tak bez problemu są odczuwalne stany emocjonalne, jakie mu towarzyszą, gdyż opisy tego, co się z nim dzieje są bardzo wyraźnie nakreślone.

Świetnie zostały ukazane rozterki Callie, która cały czas ma problem z pogodzeniem się z przeszłością. Tak mocno zapiekła się w swoim gniewie i cierpieniu, że nie potrafi właściwie ocenić sytuacji. Nie zauważa, że Keith jest teraz zupełnie inną osobą i też ma za sobą bolesny bagaż, który nosi w sobie od kilku lat. Nieraz irytowała mnie swoim zachowaniem, wyrażanymi pretensjami, złością, ale też wewnętrznymi monologami, które na bieżąco obserwujemy. Zdecydowanie w każdej niemal sytuacji  byłam po stronie Keitha, który od początku zyskał moją sympatię. Jest bardziej dojrzały i rozsądny w swoich działaniach, a do tego ujmuje swoim podejściem do Callie. Do samego końca śledziłam z ekscytacją ich zmagania ze sobą, gdyż zarówno słowne utarczki, jak i mentalne reakcje wzbudzały ogrom emocji, a nawet rozbawienia.

„Finding Back to us” to niezwykle ekspresyjna opowieść, tocząca się dość dynamicznie, pomimo, że są w niej dłuższe opisy tego, co przeżywa główna bohaterka. To poruszająca historia o startach, wybaczaniu, budowaniu życia na nowo, odnajdywaniu siebie nawzajem, ale też o podążaniu za własnymi marzeniami. Jest w niej wiele pożądania i namiętności, chociaż nie ma zbyt dużo scen intymnych. Te, które są opisane zostały subtelnie, z tzw. smakiem, bez wulgaryzmów czy zbędnych szczegółów. 

W tym momencie autorka porusza też zagadnienie związku między osobami, które wprawdzie nie są ze sobą spokrewnione, ale poprzez małżeństwo rodziców stają się oficjalnie rodzeństwem, wprawdzie przybranym, ale jednak dla opinii publicznej uczucie wybiegające poza bratersko-siostrzane relacje jest nie do zaakceptowania. Bardzo spodobało mi się zachowanie Keitha, który nie zważa na to, o czym ludzie plotkują, lecz ważne dla niego jest to, co on czuje wobec Callie. Poza tą dwójką autorka stworzyła też świetnie postacie drugoplanowe, chociażby Sallie, matkę Keitha, czy siostry Callie, Holly, które doskonale uzupełniają tę wielowątkową historię.

„Finding Back to us” jest pierwszą częścią trylogii „Whatever Happens” i niezmiernie się cieszę, że będę mogła jeszcze spotkać się z jej bohaterami. Czyta się ją wspaniale, chociaż Callie bywa momentami denerwująca z ciągłym rozpamiętywaniem przeszłości i analizowaniem swoich uczuć. Często ucieka od rozmów na ten temat, nie próbuje zrozumieć uczuć innych, lecz wciąż gubi się w reakcjach na obecność Keitha. Wprawdzie historia Callie i Keitha została opowiedziana od początku do końca i mogłaby stanowić jednorazową, zamkniętą całość, ale jestem ciekawa, co wydarzy się w życiu innych osób, tym bardziej, że bohaterem drugiej odsłony cyklu jest Donovan Parker.

Recenzja drugiej  części pt.: „Feeling Close To You”

Recenzja trzeciej części "Fighting hard for me"

Książkę przeczytałam, dzięki wydawnictwu