[127/25] - 1840. - "Zapach psich łap"

"Zapach psich łap"

Beata Olejnik

„Anioły często przybierają postać psów i znajdują swoich ludzi, 

by się nimi zaopiekować.”

Był najsłabszy z rodzeństwa, gdy przyszedł na świat. Gdy go poznajemy, ma zaledwie kilka dni i jeszcze nie nic nie widzi, tylko czuje. Oprócz niego ma jeszcze dwóch braci i cztery siostry, więc nie jest jedynym dzieckiem Susi. Zawsze spychany przez rodzeństwo w rywalizacji o mleko matki. Trudno mu było dopchać się do ciepłego brzuszka mamy, bo jest najmniejszy i najsłabszy w miocie. Tak. W miocie, bo nasz bohater jest pieskiem. 

Nie znamy na początku jego imienia, bo właściciele go im nie nadali. Pozostawili to nowym właścicielom, bo dla szczeniaczków małżeństwo poszukuje domów. Z rozmowy małżonków dowiadujemy się, że Susi, to mama naszego psiego bohatera, a ojcem jest Tornado, pies sąsiada, Darka. Kobieta wie, że jej mąż zawsze chciał mieć rasowego psa i dlatego Susi do nich trafiła. Wie też, że chciałby znaleźć dla wszystkich szczeniaków dobry dom. Mijają tygodnie i po kolei pieski znikają z otoczenia małego szczeniaka i w końcu został tylko on. Kobieta najchętniej zatrzymałaby tego najmniejszego psiaka, ale mąż przypomina jej, że mieli umowę, że jak szczeniaki się urodzą, zostaną dla nich znalezione bezpieczne domy. W końcu piesek trafia do domu Mańka, kolegi z pracy właściciela Susi. Maniek mieszka z żoną i siedmioletnim Tymonem, który jest dzieckiem rozpieszczonym i roszczeniowym.  Na razie mówią na pieska Mały. I tak zaczyna się jego nowy rozdział życia, o którym opowiada książka "Zapach psich łap".

Głównym bohaterem jest szczeniak, najsłabszy z miotu, początkowo bezimienny, który z czasem otrzymuje różne imiona: Mały, Ramzes, Atos, Szarik, Will. Każde z tych imion to nie tylko metka, lecz symbol jego kolejnego życia, nowego rozdziału — nowej relacji z człowiekiem, nowej roli, jaką pełni w czyimś świecie. To seria wzlotów i upadków, w których miłość i samotność idą ramię w ramię.

Pani Beata Olejnik nie raz poruszyła moje serce takimi powieściami jak: „Jej tajemnice", „Amulet”, „Słone jabłka” i „W deszczu łatwiej ukryć łzy”. Teraz ponownie zachwyca stylem, emocjami i podejściem do tematu. To książka, która wykracza poza ramy typowej powieści o zwierzętach. Nie tylko opowiada historię psa, ale sięga głębiej — do ludzkich serc, decyzji i emocji, które kształtują losy nie tylko bohaterów, ale i ich psiego towarzysza. Autorka z wyjątkową wrażliwością pokazuje, że pies to nie gadżet, lecz żywa istota, która czuje, przeżywa, tęskni i ufa — często bardziej niż ludzie. I to właśnie ludzie często zawodzą. Pisze lekko, ale sugestywnie. Unika patosu, nie przesładza, nie epatuje smutkiem. Potrafi wzbudzić uśmiech, ciepło, ale też refleksję — o tym, jak traktujemy zwierzęta, jak wychowujemy dzieci, jak rozmawiamy o miłości i stracie.

Styl sprzyja szybkiemu czytaniu, ale treść każe się zatrzymać i pomyśleć. Autorka mistrzowsko pokazuje emocjonalne bogactwo zwierząt, ich tęsknoty, potrzeby, smutki i radości. Narracja w trzeciej osobie daje dostęp zarówno do myśli psa, jak i ludzi, co czyni opowieść niepowtarzalną i głęboko poruszającą.

Opowiadając o losie Małego/Ramzesa/Atosa/Willa, otwiera nam oczy pokazując, że zwierzęta czują, myślą, tęskni i kochają. Ich droga nie zawsze jest prosta, tak ale nigdy nie tracą zaufania. Nigdy nie przestają wierzyć i przy odpowiednim traktowaniu potrafią oddać swoją miłość całym sobą. Paleta ludzkich charakterów, z którymi pies się styka, jest imponująca — od obojętnych i okrutnych właścicieli, przez osoby zagubione, ale czułe, aż po tych, którzy naprawdę rozumieją, co znaczy więź ze zwierzęciem.

Autorka nie unika trudnych tematów: przemocy wobec zwierząt, nieodpowiedzialności właścicieli, bezdomności, depresji, problemów wychowawczych. Szczególnie wątek Tymka — rozpieszczonego chłopca, który traktuje psa jak przedmiot — otwiera ważną dyskusję o tym, czym jest mądre wychowanie. Pokazuje, że miłość do dziecka nie może oznaczać pobłażania, bo empatia nie rośnie w próżni. Nagła odmiana losu, silna więź psa i człowieka, tęsknota i strata, tym razem z punktu widzenia psa, ale też los bezdomnych, ich traktowania przez ludzi, problem alkoholowy, depresja, wychodzenie z nich, małżeńskie kłopoty, różne relacje międzyludzkie, różne charaktery, a w tym wszystkim ogromna pozytywna rola naszych braci mniejszych. Porusza też kwestię pożegnania z psem i ta część mnie najbardziej poruszyła.

Narracja prowadzona jest w trzeciej osobie, co daje czytelnikowi dostęp nie tylko do myśli ludzkich, ale i psich. Dzięki temu możemy lepiej zrozumieć, jak odbiera świat Mały/Ramzes — jego obawy, nadzieje, przywiązania. To nie antropomorfizacja, lecz subtelne ukazanie emocjonalności zwierząt — ich sposobu patrzenia na życie i ludzi. Ramzes przez całą swoją drogę nie traci wiary w człowieka. I to czyni go bohaterem nie tylko literackim, ale duchowym.

Jednym z wątków, które poruszają jest przyjaźń psa i kotów, bo w powieści jest ich trochę, ale też przyjaźń z człowiekiem, ale przede wszystkim przejmujące losy psa, którego życie doświadcza na różne sposoby. Ramzes zaznał zarówno dobra, jak i zła, ale nigdy nie stracił zaufania do człowieka, zwłaszcza, gdy sam sobie go wybrał. Autorka pokazuje też pozytywny wpływ posiadania zwierząt, ale przede wszystkim podkreśla, ich oddanie zwracając uwagę na odpowiednie traktowanie psa. A wówczas on odwdzięczy się w zwielokrotnionej miłości.

„Zapach psich łap” to książka dla każdego, niezależnie od wieku, gdyż nie ma w niej treści kontrowersyjnych, a jej przekaz jest etyczny, emocjonalnie mądry i wychowawczo wartościowy. To lekcja empatii, odpowiedzialności i głębokiej więzi między człowiekiem a zwierzęciem.

Głównym przesłaniem jest to, że zwierzę to nie zabawka, lecz żywe, czujące stworzenie, które potrzebuje miłości, uwagi i zrozumienia. Relacja człowieka z psem może uzdrawiać, otwierać serca i zmieniać życie, czego doświadczają bohaterowie książki.To historia nie tylko psa, lecz także ludzi — ich błędów, decyzji, wychowawczych zaniedbań, ale też zdolności do przemiany. Powieść porusza wiele tematów: odpowiedzialność za zwierzęta, wychowanie dzieci, samotność, depresję, bezdomność i wagę małych gestów.

Powieść napisana przez panią Olejnik pachnie psimi łapami, ale także emanuje ciepłem, oddaniem i szacunkiem. I przypomina, że czasem to właśnie najsłabszy z miotu pokazuje, jak wygląda prawdziwa siła. Bardzo wzruszająca historia z jeszcze bardziej przejmującym finałem.

Osoby, które mają psa lub mieli psa, doskonale wiedzą, ile radości wnosi on do ludzkiego życia. Żywot tych czworonogów jest zdecydowanie za krótki, a po jego odejściu pozostaje pustka i tęsknota za ich energią i bezwarunkową miłością. „Zapach psich łap” to dedykacja dla wszystkich tych czworonożnych przyjaciół, którzy pozostają na zawsze w naszej pamięci.

Książkę przeczytałam w ramach współpracy z wydawnictwem

Wydanie: I

Data premiery: 17.06.2025r.

Ilość stron: 406

Wymiary: 130x210 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

ISBN: 978-83-8373-917-5

Wydawca: Novae Res

Moja ocena: 6/6

1179. - "O dwóch psach i jednym kocie"

Recenzja przedpremierowa

"O dwóch psach i jednym kocie"

Karina Krawczyk

Wydanie: I

Data premiery: 10 września 2022r.

Liczba stron: 90

Wymiary:180 x 152 mm

Oprawa: miękka

Wydawca: Studio Wydawnicze Million

Moja ocena: 6/6

„Zwierzęta czują tak jak my, ludzie i tylko od człowieka zależy, czy będą szczęśliwe”.

Pies i kot od zawsze uważani są za swoich naturalnych wrogów, gdyż jesteśmy przekonani, że gdy przebywają one razem, wówczas nie może wyniknąć z tego nic dobrego. Wśród ludzi są tacy, którzy są uwielbiają psy, a są tacy, którzy preferują tylko koty. Są też tacy, jak autorka książki „O dwóch psach i jednym kocie”, która kocha oba rodzaje tych zwierząt. Dała temu doskonale wyraz tworząc zabawną historyjkę, w której oddała głos swoim pupilom. We wstępnych słowach tej niewielkiej książeczki napisała, że przedstawione historie wydarzyły się naprawdę. Zostały one przedstawione w nietypowy sposób, bo oczami zwierząt.

„O dwóch psach i jednym kocie” to dowcipne połączenie prozy z komiksowym charakterem opowiadania skierowanego głównie do młodszych czytelników, by mogli spojrzeć na świat z perspektywy zwierząt. Nie jest ona zbyt obszerna, gdyż liczy sobie tylko 90 stron, ale dla dzieci jest to na pewno wystarczająca objętość, by przykuć ich uwagę do tego, co dzieje się na kolejnych kartkach książeczki. Dodatkowo milusińscy mogą dowiedzieć się czegoś więcej o psach i kotach, gdyż autorka sprytnie wplata trochę ciekawostek na ich temat. Teksty w poszczególnych rozdziałach nie są skomplikowane, przekazane w prostych, klarownych słowach i wydrukowane dużymi, wyraźnymi czcionkami. Dodatkowym atutem są żartobliwe rysunki wykonane przez panią Marię Wojewodzic, które uzupełniają to, o czym opowiada w danym momencie Alex.

Miałam już styczność z twórczością pani Kariny Krawczyk przy lekturze książki "Miasteczko głodnych dusz", która reprezentowała gatunek kryminalny. Poza tym tytułem napisała też takie powieści jak „Tajemnica Boga”, „Pułapka pożądania”, „Nazywam się Milion” Larsen. Tym razem debiutuje w zabawnym komiksie, gdzie bohaterami są zwierzęta, z którymi na co dzień mieszka. 

Narratorem jest biały Golden Retriever o imieniu Alex, który żyje w jednym domu wraz Puszkiem, wiecznie zadowolonym z siebie pekińczykiem oraz czarnym kotem, a raczej kotką Ritą. Jego postrzeganie tego, co się wokół niego dzieje oraz sposób opowiadania o tym wywołuje uśmiech i wprawia w dobry humor. Ich właścicielką jest Kari, stąd można łatwo się domyślić, że chodzi o autorkę tej książki panią Karinę Krawczyk, która z dużym poczuciem humoru potrafi nadać swoim czworonogom odpowiednie osobowości i charakter. Obserwujemy różne zdarzenia ujęte w krótkie rozdziały, z których każdy poświęcony jest innemu epizodowi. Są w nich scenki rodzajowe, z którym na pewno nie jeden miłośnik zwierząt miał do czynienia lub doświadczył podobnych zdarzeń. I jak to między kotami i psami bywa, raz jest między nimi lepiej, raz gorzej, ale w efekcie te dwa zabawne pieski i kot malkontent, tworzą razem bardzo zgrane, sympatyczne trio, dla których najważniejsze jest zadowolenie ich opiekunki.

"Ja nie wiem, po co moja pani mówi do kota, przecież on i tak nic z tego nie kuma. To przecież kot."

To doskonała propozycja dla młodszych dzieci i ich rodziców, gdyż pokazuje, że zwierzęta nie są zabawką, lecz stworzeniami empatycznymi, mające swoje potrzeby, czującymi strach, ból, radość i miłość, lubiącymi zabawę i tak jak człowiek, odczuwającymi emocje. Warto uczyć dzieci tego rodzaju wrażliwości, dlatego takie książeczki jak z pewnością utkwią im w pamięci oraz nauczą właściwego traktowania zwierząt i odpowiedzialności.

Książkę przeczytałam, dzięki autorce i wydawnictwu:

713. - "Psy – okiem praktyka"

Psy – okiem praktyka

Przemysław Pawlaczyk

Numer wydania: I

Liczba stron: 214

Rok wydania polskiego: 25 stycznia 2021

Wymiary: 145 x 205 mm

Oprawa: Miękka

Wydawnictwo: Warszawska Firma Wydawnicza

„Nauczmy się w psie widzieć psa”

Powszechna jest opinia i z pewnością prawdziwa, że pies to najlepszy przyjaciel człowieka. Niestety, człowiek dla psa nie zawsze jest przyjacielem. Często decyzja o wprowadzeniu do rodziny psa jest chwilową zachcianką, kaprysem czy zabawką, która szybko się nudzi, bo okazuje się, że wymaga on dużo uwagi i pracy. Los takich zwierząt jest widoczny (w najlepszym razie) w schroniskach. Zanim więc zdecydujemy się na nowego członka rodzinnego stada, warto przeczytać dobrą książkę, wprowadzającą w temat opieki nad psami. Jedną z takich publikacji jest poradnik „Psy okiem praktyka”

Przemysław Pawlaczyk urodził się w Pabianicach a obecnie mieszka w Jadwininie. Ukończył administrację na Uniwersytecie Łódzkim. Od 2005 roku prowadzi firmę NIKAMEX , która pomaga rozwiązywać problemy behawioralne, prowadzi hodowlę alpak i polskich owczarków podhalańskich „Wichrowy Rozłóg”, promuje naturalne metody hodowli zwierząt uwzględniające ich rzeczywiste potrzeby i wymagania oraz sprzedaje karmę dla psów. Psy były zawsze w jego rodzinie i dzisiaj także wiernie mu towarzyszą. Fascynacja tymi zwierzętami przerodziła się w pasję i sposób na życie. Od ponad 18 lat zajmuje się zawodowo psami, pomagając ludziom w problemach, jakie mają ze swoimi pupilami.

W swoim poradniku zachęca do spojrzenia na psa jak na stworzenie Natury a nie jako ozdobę salonu czy zabawkę. Podpowiada jak możemy wykorzystać naturalne cechy zwierzęcia do budowania harmonijnych relacji z właścicielem uwzględniając jednocześnie psie potrzeby. Odkrywa nowe podejście do pracy ze zwierzętami i pomaga zrozumieć ich zachowanie namawiając do obserwacji, cierpliwości i szacunku. Przekazuje wiedzę zdobytą w swojej pracy z psami i ich właścicielami pokazując źródło problemów, które najczęściej znajduje się po stronie człowieka. Podkreśla, że w dużej mierze to właśnie człowiek jest odpowiedzialny za zachowanie swojego czworonoga i od jego postawy zależy czy powstaną jakiekolwiek problemy behawioralne.

Na rynku wydawniczym można znaleźć dużo publikacji na temat tresury psów, ich charakterów i rozwiązywania problemów. Jednak niewiele z nich poświęca uwagę właścicielowi, a to przecież od niego zależy, jak będą układały się relacje między człowiekiem i zwierzęciem a przede wszystkim czy przygarnięty pies będzie szczęśliwy w danym otoczeniu. Jest to jedna z ważniejszych kwestii, dlatego pan Przemysław Pawlaczyk rozpoczyna swoją publikację rozdziałem poświęconym ewentualnemu, przyszłemu właścicielowi. Wśród wielu ciekawych informacji omawia cechy, jakie powinien  posiadać opiekun psa. W kolejnych częściach autor opisuej między innymi schematy ludzkich zachowań według których podejmowane są decyzje wyboru zwierzęcia, porusza zagadnienia związane z hodowlą psów w Polsce i związany z tym problem komercjalizacji. Udziela rad pomagajacych prawidłowo prowadzić psa, pielęgnować go, odżywiać i z nim pracować.

„Psy – okiem praktyka” to bogaty w wiedzę poradnik, który zawiera liczne wskazówki ale też wiele przydatnych informacji i ciekawostek związanych z tematem publikacji. Autor zabiera nas do fascynującego świata psów, przybliżając wiele z ich zachowań i naturalnych umiejętności ale też pomaga wejrzeć w siebie. Pies bowiem jest naszym lustrem, w którym możemy zobaczyć samych siebie. Jeżeli jakieś zachowanie psa nas denerwuje to powinniśmy przede wszystkim przyjrzeć się sobie i nad tym popracować. 

Poza zagadnieniami dotyczącymi tytułowego tematu, autor przytacza wiele przykładów z własnego doświadczenia, pokazując w jaki sposób budować właściwe relacje z psem. Pokazuje, że wiele problemów behawioralnych powstaje z winy właścicieli. Przedstawia proste reguły postępowania, które oparte są na zasadach podyktowanych przez Naturę i uzmysławia, że nie wszyscy, którzy kochają zwierzęta, powinni zostać ich właścicielami.

„Posiadanie psa to przywilej i ogromna odpowiedzialność”.

Książka jest napisana lekkim, przystępnym językiem, z humorem i swobodnie, dlatego czyta się ją z zainteresowaniem. Przez cały materiał przewijają się kolorowe zdjęcia z prywatnych zasobów autora, na których widać jego dobre relacje z psami. Swoim podejsciem uświadamia, że wraz z psem pojawiają się też obowiązki, praca nie tylko ze zwierzęciem ale przede wszystkim nad sobą. Z tego względu ten poradnik powinien  przeczytać każdy, kto chciałby nieć w domu psa zrównoważonego, przyjaznego i szczęśliwego.

Egzemplarz książki otrzymałam od portalu

690. - "Czego uczą nas zwierzęta?"

Czego uczą nas zwierzęta?

Jak domowi terapeuci pomagają nam pozbyć się ograniczeń i stać się lepszymi ludźmi

Danielle MacKinnon

Wydanie: I

Rok wydania polskiego: 2020

Data wydania amerykańskiego: 8 maja 2017 r

Tytuł oryginału: Animal Lessons: Discovering Your Spiritual Connection with Animal

Oprawa: miękka ze skrzydełkami

Ilość stron: 230

Format : 145 x 205 mm

Tłumaczenie: Ischim Odorowicz-Śliwa

Wydawnictwo Kobiece

„zwierzęta rozumieją cię lepiej, niż ty w tej chwili rozumiesz siebie”

Można spotkać się z twierdzeniem, że zwierzęta nie mają duszy i nic nie czują. Tymczasem wystarczy spojrzeć w ich oczy. One mówią same za siebie. Zwierzęta mają uczucia, emocje i duszę. Są z nami nie tylko dla naszej zachcianki lecz przede wszystkim dla naszej radości i zdrowia ale też wewnętrznego rozwoju. Znane są terapie i rehabilitacje  z udziałem zwierząt zwane zooterapią, takie jak dogoterapia, hipoterapia, felinoterapia, onoterapia czy delfinoterapia. To tylko jedna z form pomocy zwierząt jakiej udzielają one człowiekowi. Także w życiu codziennym mają na nas dobroczynny wpływ. Potwierdza to książka pt.: „Czego uczą nas zwierzęta?” 

źr. zdjęcia:
amazon.com

Danielle MacKinnon jest coacherką o silnie rozwiniętej intuicji oraz szanowaną członkinią ciał pedagogicznych w Omega Institute, Kripalu Center, a także w wielu innych instytucjach edukacyjnych i zdrowotnych.

Nie mogłam oprzeć się tej książce patrząc na okładkę, na której widać uroczą mordkę wpatrującą się w nas swymi mądrymi oczkami. Oprawa, poza ujmującym zdjęciem, ma dodatkowo przyjemną dla oka kolorystykę utrzymaną w brązowej tonacji oraz miłą w dotyku strukturę. Tytuł wyróżnia się dużą, wypukłą białą czcionką. Wewnętrzną stronę okładki ozdabiają wydruki psich łap i serduszek, a na skrzydełkach zamieszczono fragment z książki oraz kolejną słodką psią mordkę.

Nie jest to jednak publikacja dotycząca tylko psów ale zwierząt ogólnie. Z reguły tego rodzaju poradniki dotyczą problemów behawioralnych i różnych perypetii z naszymi czworonożnymi przyjaciółmi. W niniejszej publikacji autorka uświadamia, że emanują one pozytywną energią a ich miłość służy wyższemu celowi. 

Danielle MacKinnon ma dar komunikowania się ze zwierzętami, co pozwala jej dosłownie rozmawiać z nimi. Przytacza wiele przykładów ze swojej pracy z klientami i ich pupilami, pomagając im odkryć prawdziwą przyczynę zachowań zwierząt i zrozumieć ich przekaz. Wykazuje, że każde zwierzę wnosi do naszego świata mądrość, intuicję i rozwój duchowy. Nie pojawia się w naszym życiu przypadkowo i zawsze mamy z nimi kontakt w jakimś celu, nawet jeżeli jest ono tylko na chwilę. 

Swoją wiedzę zgromadziła w dziewięciu rozdziałach, z których dwa pierwsze przybliżają tematykę, a kolejne pięć opisują poszczególne kroki w poznawaniu mowy zwierząt i sensu przekazywanych nauk. Opowiada też o swoich doświadczeniach na drodze do swojej obecnej pracy, kiedy to odkryła lekcje udzielane przez zwierzęta. Stopniowo wprowadza kolejne zagadnienia zamieszczone w osobnych częściach, poszerzając zakres prezentowanego materiału. 

"Czego uczą nas zwierzęta?" to obowiązkowa lektura dla właścicieli i miłośników zwierząt. Poradnik pozwala spojrzeć w nowy sposób na otaczające nas faunę i uczy uważnej obserwacji ich zachowań. Autorka przekazuje to, czego nauczyła się w ciągu swojej wieloletniej praktyki, byśmy mogli w pełni docenić dary, jakie ze sobą niesie królestwo zwierząt. Robi to w bardzo przystępny sposób często przytaczając różne sytuacje ze swojego życia i swoich klientów. Te historie spisane są pod wspólnym tytułem „Zwierzęta w akcji”, które umieszczone zostały na końcu każdego rozdziału. Czyta się je z ciekawością, gdyż są przedstawione w formie krótkiego opowiadania. W każdym z nich główną rolę odgrywają zwierzęta, których zachowania nie są przypadkowe. Na takich przykładach możemy dostrzec dlaczego nasz pupil zachowuje się tak a nie inaczej i być może znajdziemy w swoich relacjach z nim podobne sytuacje. 

Danielle MacKinnon zachęca, byśmy nauczyli się obserwować swoich pupili i potrafili odczytać to, co chcą nam przekazać. Zapewnia, że dzięki nim ludzie stają się lepsi a ich życie jest bardziej kolorowe i wartościowe. Podpowiada jak zbudować zdrowe z nimi relacje ale przede wszystkim skupia się na wartościach duchowych przekazywanych nam zwierzęta. Wykazuje, że dzięki nim nasze życie staje się szczęśliwsze, pełniejsze a my stajemy się po prostu lepszymi ludźmi.

Za książkę dziękuję wydawnictwu:

570. - "Pies ze schroniska? Może dwa?"

Pies ze schroniska? A może dwa?

Barbara Gawlikowska-Mika

Wydanie: I

Rok wydania: 2019
Liczba stron: 176
ISBN 978-83-629-9334-5
Oprawa: miękka
Format: 14,6 x 20,5cm
Wydawnictwo Borgis
Opieka redakcyjna: Beata Dobrzyniecka
Redaktor prowadzący: Agnieszka Gortat
Korekta: Jolanta Miedzińska, Kinga Kosiba
Opracowanie graficzne i skład: Ewa Zduńczyk, Marzena Jeziak
Projekt okładki: Aleksandra Sobieraj, Małgorzata Mika

„gdyby choć połowa ludzi, których spotykamy na spacerach, miała swego psa, ileż ludzkich i psich dusz znalazłoby swoją miłość“

Wiadomo, że pies jest najlepszym przyjacielem człowieka. Wnosi do naszego otoczenia wiele radości, pozytywnych emocji ale i obowiązków. Jednak nie każdy właściciel psa jest odpowiedzialny i, niestety, wiele czworonogów znajduje swoje miejsce w schronisku. Właśnie tam można znaleźć dla siebie odpowiedniego przyjaciela, któremu stworzymy prawdziwy dom, podobnie jak autorka książki pt.: „Pies ze schroniska? A może dwa?“

źr. zdjęcia: Facebook,
profil autorki

Barbara Gawlikowska-Mika ukończyła Akademię Rolniczą im. Hugona Kołłątaja w Krakowie. Mieszka w: Krakowie. Przez kilka lat pracowała w zawodzie, obecnie jednak uczy biologii i przyrody w szkole podstawowej. To przede wszystkim wielbicielka czworonogów, która swoją miłość do zwierzaków przelała na karty pełnej humoru książki o opiece nad psami. 

„Najsmutniejszą chwilą życia jest zawsze odejście bliskiej osoby. Dotyczy to także odchodzenia ukochanych psów.“

Bohaterkami są dwie urocze sunie, Roksa i Kora, które zostały wzięte ze schroniska. Zapełniły one lukę po zmarłej w 2009 roku sznaucerce Miki, która odeszła za Tęczowy Most. Razem z autorką i jej podopiecznymi spędzamy różne emocjonujące chwile podczas wakacji, spacerów i codziennych sytuacji, pokazując, jak można dopasować swoje plany tak, by uczestniczyły w nich nasze czworonogi. Nie jest to łatwe, gdyż poza dwoma psami, w jej mieszkaniu przebywa aż sześć kotów! Przytoczone historie pokazują, że dla rodziny pani Barbary, nie ma rzeczy niemożliwych.

Książka jest niezbyt obszerna, gdyż liczy tylko 176 stron, ale dostarcza dużo optymizmu, humoru i wiele przygód, w których główną rolę grają zwierzęta. Dla ich właścicielki nie stanowią one żadnego problemu, bez względu czy spędzają czas w domowym zaciszu, na spacerach czy na wakacjach. Każdemu epizodowi towarzyszą się zabawne rysunki wykonane przez Małgorzatę Mikę, która jest wolontariuszką w krakowskim schronisku dla bezdomnych zwierząt. W tym miejscu rozpoczęła się opowieść spisana na kartach niniejszej publikacji.

„Pies ze schroniska? A może dwa" nie jest poradnikiem z mnóstwem informacji jak wychować swojego psa lecz zbiorem różnych zabawnych opowiadań z życia wziętych. W krótkich opowiadaniach ze swojego życia autorka przekazuje wiele przydatnych informacji na temat wychowania swoich pupili, ich charakterów i psychiki. Są one cenne, zwłaszcza w przypadku, gdy chcemy adoptować psa, gdyż zwracają uwagę, na to by wziąć całkowitą odpowiedzialność za podjęte decyzje i traktować swoich pupili jak członków rodziny a nie chwilową zachciankę.

Książka uczy rozumienia psich zachowań, tolerancji ich wybryków i postępowania w różnych sytuacjach, pokazując, że problem zawsze leży po stronie człowieka. Ciekawym zabiegiem jest sposób prowadzenia narracji, gdyż każde zdarzenie zostało przedstawione z punktu widzenia pani Barbary Gawlikowskiej-Mika i jej zwierząt. Uświadamia w ten sposób, że zwierzęta też czują strach, ból, radość i wiele innych emocji. Każdy rozdział opowiada inną historię, która kończy się komentarzem Roksy lub Kory. Dzięki temu możemy spojrzeć na świat psimi oczyma. 

Książkę przeczytałam dzięki wydawnictwu:

480. - "Shih tzu anioł nie pies"

Marta Paszkiewicz

Data premiery: 14.06.2019

Tłumaczenie: nie

Język oryginału: polski

Oprawa: Miękka

Format: 148 x 210 mm

Ilość stron: 100

Redaktor prowadząca: Wioletta Tomaszewska

Korekta: Marianna Umerle

Projekt okładki: Jakub Kleczkowski

Ilustracje na okładce i w książce: Jolanta Knichalska

Skład: Jacek Antoniewski

         

„- Jak opisałby Pan shih tzu jednym słowem?

- Słodziak.“

Małe pieski z kokardką często można spotkać na naszych ulicach. Ich popularność związana jest z ich przyjaznym charakterem, umiejętnością dostosowania się do właściciela ale i do innych psów. Uważane są za niezwykle towarzyskie, zwłaszcza dla najmłodszych członków rodziny. Co sprawia, że są one lubiane przez każdego, kto decyduje się wziąć pod opiekę te słodkie psiaki? Możemy bliżej poznać tę rasę dzięki książce pt.: „Shih tzu anioł nie pies“.

źr. zdjęcia: www.pintaram.com1

Marta Paszkiewicz jest nauczycielką zajęć indywidualnych z języków obcych i psychologiem zwierząt, specjalistką od relacji człowiek - zwierzę towarzyszące oraz specjalistką zaburzeń zachowania psów. To także autorka książek o psach, w tym „Dogoterapia w pigułce“, „Chihuahua 100% psa w psie“ i „Psychologia Psa“, którą miałam przyjemność recenzować kilka tygodni temu. 

Jej najnowsza książka została poświęcona shih tzu ale nie dotyczy ona tylko tej rasy. Poza wieloma ciekawostkami o shith tzu znajdziemy w niej też ogólne sugestie dla każdego gatunku psa. Poradnik nie jest zbyt obszerny ale mimo to zasobny w bogatą treść przydatną dla wszystkich wielbicieli czworonogów. 

„Myślicie, że pies chciałby być pierwszy w hierarchii domowego stada? Rzadko który. Pozwalanie mu na wszystko stawia go często wyżej od człowieka. A to przecież my, ludzie, powinniśmy być pierwsi. I to nie dlatego, aby zdominować zwierzę, ale właśnie dlatego, aby czuło się z nami bezpiecznie“.

Na stu stronach i w dwunastu krótkich rozdziałach autorka zmieściła dużo przydatnych informacji, które pomogą inaczej spojrzeć na nasze domowe zwierzęta. Całość została ozdobiona kolorowymi fotografiami, które wzbogacają poszczególne zagadnienia. 

Niektóre partie materiału zostały powielone z wcześniejszych książek, chociażby te dotyczące mowy ciała czy niektóre problemy behawioralne. To może być ważne dla tych, którzy pierwszy raz spotykają się z publikacją tej autorki i uzupełnią wiedzę, którą zdobyli z innych źródłach.

Zebrany materiał to efekt pozyskanej wiedzy z dostępnych opracowań branżowych oraz rozmów z ekspertami w tej dziedzinie ale przede wszystkim osobistych doświadczeń pani Marty, gdyż jest ona właścicielką przedstawiciela rasy shih tzu. To daje gwarancję rzetelności przekazywanych informacji dzięki dogłębnej analizę psiej osobowości. 

Autorka omawia historię rasy, charakterystyczne cechy wyglądu, osobowości i temperamentu, najczęstsze pozy jakie pies przyjmuje, sygnały uspokajające i oznaki stresu. Dowiadujemy się jak uczyć go czystości, poznajemy sposoby pielęgnacji poszczególnych części ciała oraz uwłosienia shih tzu. Poza licznymi wskazówkami i poradami  możemy przeczytać dwa krótkie wywiady z psimi specjalistami oraz opracowany przez siebie program wychowawczy.

Pierwszy z wywiadów został przeprowadzony z sędzią kynologicznym Rafałem Firstem, który jest też właścicielem hodowli psów rasy shith tzu. Dowiadujemy się m.in. w jaki sposób przygotować naszego czworonoga do wystawy i co decyduje o zwycięstwie. 

Druga rozmowa dotyczy pielęgnacji shih tzu, o której opowiada pani Agnieszka Rzeszułek - właścicielka salonu piękności dla psów. Odpowiada ona na pytania dotyczące struktury włosów shih tzu, o wizycie w jej gabinecie, sprzęcie używanym i o tym jak powinien zachować się właściciel psa.

„Jeśli twój pies kogoś nie lubi, ty też nie powinieneś“.

Program wychowawczy został nazwany „Człowiek jest źródłem wszystkiego, co dobre“, który uczy właścicieli jak postępować z psem i stworzyć z nim prawidłowe relacje. Zawiera dziesięć punktów:

1. Emocje właściciela
2. Konsekwentne kontrolowanie przestrzeni osobistej
3. Człowiek jest „szefem“
4. Komendy - trening posłuszeństwa
5. Dobroć i cierpliwość
6. Ignorowanie negatywnego zachowania
7. Nagradzanie pozytywnego zachowania
8. Stosowanie siły umysłowej, nie fizycznej
9. Stosuj sygnały komunikacyjne, które stosują psy
10. Jako nagrody używaj pochwały, pieszczot,zabawy, klikera, ewentualnie smakołyku

Każdy z nich został omówiony krótko i konkretnie. To niewątpliwa zaleta tej publikacji, gdyż autorka nie rozwleka niepotrzebnie tematu, tylko skupia się na istotnych kwestiach. Całość emanuje wrażliwością, empatią i miłością do zwierząt. Pani Marta Paszkiewicz zwraca uwagę, że to człowiek jest odpowiedzialny za swojego pupila i jeżeli źle się on zachowuje, to zawsze winny jest człowiek a nie pies.

Wiele osób traktuje swoich psich towarzyszy jak zabawkę czy stworzenie, które nic nie rozumie. Tymczasem poradnik uświadamia, że są to stworzenia pełne emocji, empatii i oddania swojemu właścicielowi. Przy okazji recenzowania wcześniejszej publikacji pani Marty Paszkiewicz „Psychologia Psa“ napisałam, że podoba mi się jej podejście do zwierząt, zwłaszcza do psów, i podobne zdania mam przy „Shit Zu, anioł nie pies“. Autorka wykazuje ogromną wrażliwość i zrozumienie psich zachowań i pragnie, by każdy opiekun psa także uświadomił sobie, że wraz z decyzją o przygarnięciu zwierzęcia do swojego domu, bierze na siebie obowiązek stworzenia mu przyjaznego środowiska. 

Książkę można kupić m.in.:

 oraz

475. - "Psychologia psa"

Marta Paszkiewicz

Wydanie: I

DATA PREMIERY: 22.04.2019

TŁUMACZENIE: NIE

JĘZYK ORYGINAŁU: polski

OPRAWA: Miękka

FORMAT: 148 x 210 mm

ILOŚĆ STRON: 170

Redaktor prowadząca: Wioletta Tomaszewska

Korekta: Marianna Umerle

Projekt okładki: Jakub Kleczkowski

Ilustracje na okładce i fotografie w książce: Jolka Knichalska

Skład: Jacek Antoniewski

       

„Niekiedy właściciele nie zdają sobie sprawy z tego, że pies wie bardzo dużo, a nawet więcej niż myślimy.“

Pies od zawsze towarzyszył ludziom w różnych zadaniach i zabawach. Do dziś nie wiadomo kiedy został oswojony ale na pewno jest uważany za najlepszego i najwierniejszego przyjaciela człowieka. Warto zatem wiedzieć o nim jak najwięcej, by stworzyć mu bezpieczny i kochający dom. W tym celu powstała książka pt.: „Psychologia Psa“.

źr. zdjęcia:
www.pintaram.com

Marta Paszkiewicz jest nauczycielką zajęć indywidualnych z języków obcych i psychologiem zwierząt, specjalistką od relacji człowiek - zwierzę towarzyszące oraz specjalistką zaburzeń zachowania psów. Należy do Polskiego Stowarzyszenia Psychologów Zwierząt. Połączenie wykształcenia pedagogicznego oraz wiedzy związanej z psami pozwala jej skutecznie wspierać edukację dzieci, wykorzystując elementy dogoterapii. Jako pisarka zadebiutowała w 2017 roku książką pt.: „Dogoterapia w pigułce“. Kolejna publikacja „Chihuahua 100% psa w psie“ ukazała się w 2018 roku. „Psychologia Psa“ to jej trzeci poradnik dotyczący psów. 25.06.2019 swoją premierę będzie miała kolejna książka tej autorki pt.: „Shih tzu anioł nie pies“.

Książka „Psychologia psa“ od początku zauroczyła mnie podejściem autorki do zwierząt, zwłaszcza psów. Już pierwsze słowa w postaci dedykacji dają do myślenia:

„Dla wszystkich Psów, które miały, mają i będą miały (nie)przyjemność życia z człowiekiem.“ 

Marta Paszkiewicz pragnie uwrażliwić ludzi na los zwierząt oraz uzmysłowić, że charakter naszych czworonogów w dużej mierze zależy od człowieka. Dlatego ważna jest nie tylko praca z psem ale też z jego właścicielem.

Zgadzam się z autorką w zupełności, gdyż tak jak ona, uważam, że to człowiek oswoił psa i biorąc go do siebie, ma obowiązek zapewnić mu komfort fizyczny oraz psychiczny. W swoim poradniku doradza w jaki sposób to zrobić, co jest potrzebne naszym braciom młodszym oraz jak zadbać o ich zdrowie.

„Psa nauczysz wszystkiego, nawet jeśli jest w podeszłym wieku! Wystarczy wiedzieć jak się z nim dogadać.“

Poradnik ma 21 krótkich rozdziałów, w których autorka przybliża nam charakterystykę psa od jego pierwszych dni na tym świecie aż do śmierci. Omawia różne zachowania psów i podpowiada jak sobie z nimi poradzić. Opowiada o jego pochodzeniu, opisuje poszczególne etapy rozwoju ukazując charakterystyczne cechy i sposoby dbania o psią psychikę na każdym poziomie jego życia. Przedstawia też naukowe i archeologiczne dowody na symbiozę między człowiekiem i psami oraz ukazuje podłoże osobowości tych zwierząt. Obala wiele mitów funkcjonujących w społeczeństwie, opisuje różne terapie behawioralne, wiele zachowań, których nie potrafimy zinterpretować. Uczy rozpoznawać choroby i przedstawia ich wpływ na psychikę psa. Omawia lęki, agresywne cechy i inne niepokojące zachowania psów oraz podstawy pracy z nimi. Podpowiada na co zwrócić uwagę, co powinno nas zaniepokoić i jak eliminować u nich nieprawidłowe elementy charakteru. 

„- Proszę mi pomóc.

- Co się dzieje?

- Mój pies jest głupi.

- Głupi, proszę pana/pani to może być jedynie właściciel, a nie pies.“

Autorka bazuje na własnym doświadczeniu i dostępnych materiałach. Przytacza przykłady z własnej praktyki pokazując na czym polega badanie psa. diagnozowanie i leczenie. Kieruje ją przede wszystkim do lekarzy weterynarzy i behawiorystów ale każdy, komu zależy na dobrych relacjach ze swoim psem, może z niej skorzystać. Na końcu poradnika zamieściła formularze, których ona używa w swoim gabinecie w momencie, gdy przychodzi do niej psi pacjent ze swoim właścicielem. Gdyby wszyscy mieli takie podejście i empatię wobec zwierząt, z pewnością nie byłoby schronisk i porzuconych psów. Wiele osób nie rozumie, że pies nie jest zabawką, tylko żywym stworzeniem i tak samo jak ludzie, czuje ból, radość czy strach. Psa trzeba umieć wychować, podobnie jak w przypadku kształtowania charakteru dziecka. 

Całość została napisana bardzo przystępnym językiem a wiedza ułożona w sposób przemyślany i przejrzysty. Natomiast zawiedziona jestem oprawą graficzną, gdyż brakuje w poradniku zdjęć ilustrujących na przykład mowę ciała psa. W całej publikacji jest jedynie jedna fotografia, niestety kiepskiej jakości, przedstawiająca uroczego, małego pieska.

„Jeśli człowiek chce być z psem, to w jego obowiązku jest zapewnić zwierzęciu komfort fizyczny i psychiczny, aby żyło się dobrze w stadzie ludzko-psim.“

„Psychologia psa“ to książka dla każdego, komu leży na sercu dobro jego pupila. Pomaga zrozumieć jego osobowość i uświadamia rolę człowieka w procesie wychowania zwierząt. Autorka przedstawia psi świat ukazując najczęściej popełniane błędy wychowawcze przez opiekunów. Wynikają one najczęściej z ich niewiedzy lub błędnych przekonań. Psie zachowania, które niejednokrotnie uważamy za niewłaściwe, okazują się naturalnymi predyspozycjami danego gatunku czy rasy, więc musimy je dobrze poznać i właściwie wykorzystać. Chcąc mieć grzecznego, ułożonego czworonoga w domu powinniśmy nauczyć się jego mowy ciała i właściwych zachowań wobec niego. 

Książkę można kupić m.in. w sklepie:

464. - "Co wie twój pies?"

Poznaj sposób rozumienia świata przez psy

Sophie Collins

Wydanie: I

Rok wydania polskiego: 2019

Rok wydania angielskiego: 2017

Format: 14 x 20,5 cm

Stron: 192

Oprawa: twarda, foliowana

Redakcja: Andrzej Zasieczny

Tłumaczenie: Jerzy Malinowski
Korekta: Elżbieta Strucka

Skład i łamanie: Jakub Domański

Tytuł oryginału: Is Your Dog Psychic?

         

„Ten najbliższy przyjaciel człowieka, który dzieli  z tobą życie, ma świadomość tak różną od naszej, że trudno byłoby  ci wyobrazić sobie  siebie w jego skórze.“

Zwierzęta od zawsze były obecne w życiu człowieka, który wykorzystywał ich umiejętności do swoich codziennych zajęć i zadań. Dzięki nim życie było łatwiejsze i bezpieczniejsze. Jednymi z towarzyszących nam od tysiącleci stworzeń są psy, które uważane są za najwierniejszych przyjaciół ludzi. Czy jednak każdy, kto ma w domu psa, rozumie jego mowę? Co oznacza, gdy patrzy na nas merdając ogonem a co, gdy mlaska lub ma  nisko opuszczone do tyłu uszy? Pies wysyła nam różne sygnały i dobrze byłoby, gdyby każdy umiał je odczytać. Książka pt.: „Co wie twój pies?“ przybliża nam sylwetkę tych niesamowitych zwierząt i pomaga zrozumieć ich mowę ciała.

źr. zdjęcia: fivedials.com

Sophie Collins dorastała w Bergen w Północnej Holandii, a obecnie mieszka w Edynburgu. Jest autorką kolekcji poezji „Who Is Mary Sue?“ (Faber & Faber, 2018) i małe białe małpy (Book Works, 2017), tekst na temat wyrażania siebie, samopomocy i wstydu. Jest współredaktorem „Przetargu“ , internetowego czasopisma promującego pracę pisarek i artystek, które zostały zidentyfikowane przez kobiety. Jej wiersze pojawiły się w czasopismach, antologiach, gazetach i książkach artystycznych. Otrzymała nagrodę Erica Gregory w 2014 roku. Jej pierwsza kolekcja została wydana przez Penguin w 2017 roku.

Kilkanaście dni temu przedstawiłam publikację pt.: „Co wie twój kot?“ Kot i pies to najczęściej wybierane zwierzęta na  domowych podopiecznych, dlatego cieszy fakt, że Wydawnictwo Almapress wydało książki poświęcone tym dwóm fascynującym stworzeniom. Mają one swoje tajemnice, o czym można było przekonać się czytając o kotach ale także o psach. 

Poradnik „Co wie twój pies?“ nawiązuje swoim wyglądem do książki o kotach swoją białą, twardą oprawą, formatem i jakością wydania. Na froncie widać słodkiego psiaka, który sprawia wrażenie czujnego i obserwującego otoczenie. Podobny styl ma też sposób przekazywania  wiedzy - przystępnie, jasno, przejrzyście i bez naukowego podejścia. Treść została podzielona na dwie części i 10 rozdziałów, w których poznajemy charakterystykę psa, jego zdolności i świat widziany jego oczami.  

„Wiadomo od dawna, że obecność psa łagodzi stres i to do tego stopnia, że według badań (...) obecność psa w domu jest głównym czynnikiem wpływającym na obniżenie poziomu stresu u dzieci.“

W części pierwszej poznajemy psie zmysły: wzrok, słuch, węch, smak i dotyk. Jest ich tyle samo co u człowieka jednak zupełnie inaczej funkcjonują. Autorka omawia każdy z nich i stosuje porównania do ludzkich umiejętności pokazując jak niesamowite są to zwierzęta. Opisuje budowę oka, nosa, uszu, co pies lubi, a czego nie toleruje, co sprawia mu radość, i jak prawidłowo go odżywiać. Dowiadujemy się na przykład jak bardzo skomplikowana jest fizjologia psa, dlaczego tak bardzo różnią się między sobą,  czy używają rozumu albo dlaczego kupując zabawkę dla swojego psa,  lepiej wybrać kolor niebieski lub żółty i dlaczego wybiera wodę z kałuży a gardzi czystą nalaną do jego miski?   Przedstawia niektóre eksperymenty pomagające lepiej poznać psy. Zamieszcza odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania i szereg interesujących faktów oraz weryfikuje popularne mity funkcjonujące w społeczeństwie. Porusza też zagadnienie zdolności nadprzyrodzonych jakie im się przypisuje, na przykład wyczuwanie powrotu właściciela do domu. 

Część druga przybliża nam inteligencję i percepcję psów bazując na badaniach naukowych, które zostały tak przeprowadzone, by nie krzywdzić zwierząt. Poznajemy efekty i historię tych badań począwszy od czasów Karola Darwina aż do dziś. Poza teoretyczną wiedzą autorka zamieściła wiele praktycznych ćwiczeń i zabaw, które pomagają lepiej poznać naszych czworonożnych przyjaciół, stworzyć silniejszą z nimi więź i rozwinąć ich umiejętności. 

„twarde spojrzenie może być wczesnym sygnałem świadczącym o problemach, o tym, że pies nie czuje się komfortowo; łagodne spojrzenie oznacza, że pies jest szczęśliwy i zrelaksowany“

Podobnie jak w książce o kotach, również ta o psach wyróżnia się bardzo ładnym wydaniem. Poradnik został oprawiony w okładkę ze zszywanymi brzegami, co gwarantuje trwałość przy czytaniu.  Wnętrze wypełnione jest  kolorowymi fotografiami oraz barwnymi ozdobnikami i ramkami, w których znajdziemy wyszczególnione ciekawostki pod wspólnym tytułem „Czy wiesz, że?“

Książka obfituje w wiele ciekawostek, informacji i porad, które odkrywają sekrety psów. Poza teoretycznymi zagadnieniami autorka zamieściła liczne ćwiczenia i zabawy, które uczą zwierzęta nowych umiejętności oraz pozwalają lepiej poznać naszych czworonożnych przyjaciół.  To wspaniałe kompendium wiedzy  i ciekawa propozycja dla  wszystkich miłośników psów. Wydaje się, że doskonale znamy swoich podopiecznych ale wiele informacji może być zaskakujących. Dzięki nim możemy lepiej zrozumieć naszych  pupili, lepiej ich poznać i spojrzeć na świat psimi oczami. 

Książkę można kupić m.in. w sklepie: