1257. - "Zaufaj i podążaj" Tom I

"To nie przypadek"

seria: Zaufaj i podążaj

Tom pierwszy

Urszula Pieńkowska

Wydanie: I
Data wydania: 17 grudnia 2021 r.
Liczba stron tekstu: 256
Okładka: miękka
ISBN: 978-83-8366358-87-4
Wydawnictwo: Liberum Verbum
Moja ocena: 6/6

„Najważniejsza jest możliwość wyboru.”

Czasami  zdarza się tak, że możemy znaleźć się w jakimś miejscu w nieodpowiednim momencie i czasie, nie zdając sobie sprawy z powagi sytuacji. Tak przydarzyło się bohaterom książki "To nie przypadek". Jedna sytuacja zaważyła na tym, że ich życie wywróciło się do góry nogami, burząc dotychczasowy spokój.

Początek przypomina typową powieść obyczajową, gdyż jesteśmy świadkiem kłótni między Kają Gromską i Darkiem Łozowskim, którzy są ze sobą kilka lat. Po ostatniej awanturze, jaka miała miejsce dwa lata temu, Darek poddał się terapii psychologicznej, po czym poprosił, że jeżeli kiedykolwiek podniesie jeszcze rękę na Kaję, wówczas po prostu niech ona od niego odejdzie. Teraz sytuacja znowu się powtarza i dochodzi do rękoczynów. Darek posądza ją o zdradę na podstawie pewnego zdjęcia, na którym widać wdzięczącą się do kogoś jego ukochaną stojącą na tajlandzkiej plaży. Wpada w szał nie oczekując wyjaśnień, a nawet uderza ją kablem. Dziewczynie udaje się uciec do przyjaciółki, Majki i opowiedzieć o tym, co się stało. Wkrótce okazuje się, że Darek znika, jego dom pozostaje zamknięty, wymienione są w nim zamki, a wieczorem światła nie palą się nawet w ogrodzie. To wszystko wydaje się dziewczynom dziwne coraz bardziej, zwłaszcza wówczas, gdy dowiadują się, że Darek sprzedał swoją ukochaną „żonę”, czyli zielony skuter zwany też „zieloną szlifierką”, oraz oddał ulubione gry planszowe dzieciom Maćka, kolegi z pracy Darka. Wkrótce Kaja przypomina sobie o pewnym zdarzeniu sprzed miesiąca, którego byli świadkami przebywając w okolicy Jeziora Zegrzyńskiego. Wówczas zdarzyło się coś, co wywołało u nich mieszane odczucia. Kaja potraktowała to, jako dziwną formę seksu, ale Darek, jako fotoreporter, postrzegał ją w zupełnie inny sposób. Zebrane ślady i fakty coraz bardziej niepokoją dziewczyny, a my razem z nimi zastanawiamy się, o co tutaj chodzi i co się stało z narzeczonym głównej bohaterki. Na szczęście autorka nie trzyma nas zbyt długo w niepewności, gdyż oddaje też głos Darkowi, który w kolejnym rozdziale przedstawia nam swoją wersję wydarzeń. To jednak nie sprawia, że nasze zainteresowanie maleje, gdyż to dopiero początek ciągu zdarzeń, które są nam prezentowane w dwóch głównych wątkach splatających się ze sobą naprzemiennie.

Książkę czyta się jednym tchem, gdyż pani Urszula Pieńkowska ma bardzo przyjemny i przystępny sposób przedstawiania poszczególnych zdarzeń. Towarzyszyły mi przy tym zarówno napięcie, jak i humor a przede wszystkim zainteresowanie. Wniknęłam w tę opowieść całkowicie, śledząc ekscytujące pomysły zwariowanych nieco przyjaciółek, jak i sytuacje związane z Darkiem. Jest to możliwe, gdyż zarówno Darek, jak i Kaja opowiadają nam o wydarzeniach naprzemiennie. To powieść, w której na niewiele ponad 250 stronach dzieje się bardzo dużo. Nie brakuje w nich emocji, niespodzianek, zaskakujących zwrotów akcji, ale autorka nie epatuje w niej okrucieństwem, ani też brutalnymi scenami morderstw. Zaliczyłabym tę powieść bardziej do komedii kryminalnej z elementami sensacji i przygody niż czystego kryminału.

„To nie przypadek” rozpoczyna  trylogię „Podążaj i zaufaj” i jednocześnie jest debiutem pani Urszuli Pieńkowskiej. Każda część opowiada inną, osobną i zamkniętą historię, dzięki czemu możemy je czytać niezależnie. Jednak warto zacząć od początku, by poznać genezę powstania działalności Majki i Kai. Kolejne strony przemykały mi błyskawicznie, akcja jest dynamiczna, nie ma nudnych opisów a wszystko jest zgrabnie ułożone i opowiedziane. Trudno było mi ją odłożyć chociażby na chwilę, gdyż ciekawość nie pozwoliła mi na odpoczynek i tak minął mi wieczór wypełniony towarzystwem ogromnie sympatycznych bohaterów i ich przygód. Jestem niezwykle ciekawa, jakie perypetie spotkają ich w kolejnych częściach, dlatego z chęcią sięgnę po kontynuację tej serii.

źr. zdjęcia:
www.urszulapienkowska.pl

Urszula Pieńkowska to pisarka urodzona w 05.09.1974, która po ukończeniu studiów prowadziła własną działalność gospodarczą, a także pracowała na etacie. Pisać zaczęła w wieku czterdziestu czterech lat, spełniając swoje odwieczne marzenie; najbardziej pociąga ją sensacja. Z natury jest pozytywną i wesołą osobą, która wyznaje teorię, że świat jest raczej szary niż czarno-biały, a w każdym człowieku istnieją zarówno pozytywne, jak i negatywne cechy. Prywatnie autorka jest szczęśliwą mężatką z długoletnim stażem i matką dorosłej już Asi. Mieszka w okolicach Warszawy nad Jeziorem Zegrzyńskim.

Recenzja tomu drugiego "Trudny wybór"

Książkę przeczytałam, dzięki autorce

1000. - "Zamknij oczy"

Dziś trochę nietypowo,

bo to recenzja numer:

Ta recenzja jest wyjątkowa, bo tysięczna! Aż niewiarygodne, że napisałam tyle tekstów na temat książek, które przeczytałam. Gdy wracam do moich pierwszych artykułów, budzą we mnie nostalgię, uśmiech, gdyż początki były raczej skromne i sięgają czasu sprzed 10 lat! 

Byłam ciekawa, która z lektur zostanie oznaczona tą liczbą i padło na:

"Zamknij oczy", 

z czego się cieszę, gdyż była to historia godna tej liczby.

Zamknij oczy

Nana Bekher

Wydanie: I

Data premiery: 14 lipca 2021 r.

Liczba stron: 368

Wymiary: 130x200mm

Oprawa: miękka ze skrzydełkami

Wydawnictwo: Pascal

„Między miłością a przyjaźnią jest cienka granica zwana pożądaniem.”

Motyw miłości zrodzonej z przyjaźni to często wykorzystywany temat w romansach. Nie inaczej jest w powieści "Zamknij oczy", w której bohaterowie muszą przejść trudną drogę, zanim zaczną postrzegać siebie zupełnie inaczej.

żr. zdjęcia:
lubimyczytac.pl

Nana Bekher to pseudonim pisarki polskiej autork romansów, erotyków i powieści z gatunku fantasy. Zadebiutowała w 2019 roku książką "Nieznośny milioner", która stała się bestsellerem. Na swoim koncie ma jeszcze kilka wydanych tytułów: "Nie uciekniesz", "Zapach grzechu", "Smak pożądania", "Ginger" i "Odnajdę Cię". Jej opowiadanie ukazało się także w antologii "Niegrzeczna miłość". Jest mamą dwóch synów. Uwielbia twórczość Agathy Christie. Nie wyobraża sobie dnia bez kawy, czekolady i żelek.

Cassie od zawsze przebywała wśród mężczyzn, gdyż zawsze miała obok siebie ojca i dwóch braci. Bracia zarazili ją pasją  do motoryzacji, więc zamiast bawić się lalkami, czy biegać z dziewczynami po sklepach, ona spędzała dużo czasu w garażu przy motorach. Jej marzeniem jest zostać dziennikarką, mimo że ojciec widziałaby ją raczej w rodzinnej firmie architektonicznej.

W momencie, gdy zaczynamy poznawać tę historię, Cassie obchodzi swoje 21 urodziny. Otrzymuje w prezencie czerwonego ścigacza, a od swojego chłopaka, Neila, skórzaną kurtkę, kask i łańcuszek z wisiorkiem w kształcie serca. Do szczęścia brakuje jej tylko Liama, przyjaciela, który pół roku temu wyjechał do Norwegii i od tamtej pory kontakt z nim się urwał. Gdy wkrótce powraca on w rodzinne strony, Cassie nagle zauważa, że zaczyna go postrzegać nie tylko, jako przyjaciela. Nie wie, że on już dawno nie traktuje jej tylko jak siostrę, lecz chciałby wznieść ich relacje na wyższy poziom, ale niestety na przeszkodzie stoją skrywane tajemnice oraz narzeczony Cassie.

Powieść „Zamknij oczy” to lekki romans z erotycznym wątkiem, który nie przytłacza, lecz wręcz  przeciwnie, jest tylko wdzięcznym dodatkiem, gdyż sceny intymne są ładnie opisane, bez wulgaryzmów i nie ma ich zbyt dużo. Opisy działają na wyobraźnię i pokazują wzajemne przyciąganie, namiętność, która łączy dwoje zakochanych ludzi.

Książka ma niesamowite tempo akcji, która wije się pomiędzy kilkoma wątkami z doskonale przemyślanym planem, ukazując  różne oblicza relacji damsko-męskich. Widać to na przykładach Liama i Neila, którzy kochają tę samą osobę, przynajmniej jeden z nich tak uważa. Z czasem odkrywamy jaka jest prawda i wyrabiamy sobie zdanie o każdym z nich.

Dosyć szybko autorka odsłania nam prawdziwe zamiary i charakter poszczególnych postaci, gdyż wszystko obserwujemy z trzech perspektyw z tym, że najczęściej do głosu dopuszczana jest Cassie. Narracja Liama i Neila jest przedstawiona sporadycznie, co było dla mnie trochę irytujące, gdyż chciałam poznać też wersję drugiej strony. Jednak z czasem okazało się, że tak poprowadzona fabuła ma swoje uzasadnienie, gdyż w  ten sposób nasza ciekawość zostaje podsycana sukcesywnie, dostarczając nam dodatkowych emocji i napięcia.

Autorka bardzo wyraziście nakreśliła różne typy osobowości i charakter relacji damsko-męskich, ale też pokazała skutki budowania związku na kłamstwie i wyrachowaniu. W tę opowieść zgrabnie został  wpleciony wątek gangsterski z tym, że nie jest on dominujący. Miał na celu pokazać następstwa złych decyzji i nadał całości dramatyzmu oraz poczucia zagrożenia. Wyłania się tutaj problem uzależnień i różnych sposobów radzenia sobie z nimi. Nana Bekher doskonale nakreśliła sposób myślenia i działania osoby uzależnionej, pokazując, że brak kontroli nad własnymi pokusami, może mieć opłakane i nieprzewidywane skutki, o ile w porę dana osoba się nie opamięta. Poza tym widać też, że nałóg bez względu, czego dotyczy, zawsze krzywdzi nie tylko osobę uzależnioną, ale też najbliższych.

To świetnie napisana historia, wypełniona wieloma emocjami, zwrotami akcji, dzięki czemu od razu jesteśmy wciągnięci w fabułę całkowicie. Bez problemu integrujemy się z bohaterami, odczuwamy ich stan umysłu, każdy nastrój czy odczucia. Jej zaletą jest styl, który nie obfituje w zbyt szczegółowe detale, lecz skupia się na tym, co ważne, nie odbiegając od głównej osi fabuły. Dzięki temu wszystko jest spójne, klarowne i dynamiczne.

Jest to historia z pewną dozą przewidywalności, gdyż zostały zachowane w niej pewne schematy, ale według mnie nie jest to wadą, gdyż była ona związana tylko z niektórymi sytuacjami i rozwiązaniami. Natomiast moja ciekawość i niepewność dotyczyła sposobu, w jaki potoczą się niektóre zdarzenia. Historia opowiada przede wszystkim o miłości, która wypływa z przyjaźni, ale też o szczerości, której tu zabrakło, by wszystko potoczyło się inaczej. Autorka bardzo ekspresyjnie oddała chemię, która przyciąga dwoje ludzi, którzy uświadamiają sobie swoje uczucia, ucząc się siebie na nowo. Polecam lekturę książki na długie wieczory, gdyż dostarcza ona mnóstwo ekscytujących przeżyć i pozostawia po sobie nutkę satysfakcji, a jednocześnie żalu, że już się powieść skończyła.

Egzemplarz książki otrzymałam od portalu

996. - "Uzależniona"

Uzależniona

Justyna Chrobak

„Pewnych rzeczy między ludźmi 

czasami nie da się wytłumaczyć.”

Żadne uzależnienie nie jest dobre, gdyż ma niszczącą siłę dla nas i naszego życia. Najczęściej kojarzymy nałogi z problemami z alkoholem, narkotykami, pracoholizmem czy hazardem. Okazuje się, że równie niebezpieczne jest omotanie przez drugą osobę, o czym opowiada historia bohaterki zamieszczona w książce pt.: „Uzależniona”.

Jest Sylwester 2017 roku, tuż przed północą, gdy poznajemy Natalię patrzącą z nadzieją w przyszłość. Miniony rok był dla niej emocjonalną jazda bez trzymanki, a to za sprawą uzależniającego mężczyzny. Spotkali się w wieczór andrzejkowy w 2016 roku i wówczas Natalia nie przypuszczała, jak bardzo zmieni się jej życie. Dopóki nie spotkała Mateusza, żyła spokojnie, każdy dzień był przewidywalny, wypełniony pracą w firmie korporacyjnej, wizytami u rodziców i samotnymi wieczorami we własnych czterech ścianach. Nigdy nie lubiła biegać po sklepach, centrach handlowych, zawsze trudno zawierała nowe znajomości. Tymczasem, gdy poznaje Mateusza, jej dotychczasowe zasady ulegają zdruzgotaniu. Początkowo Natalia traktuje tę znajomość luźno, bez zobowiązań, ale z czasem spostrzega, że coraz bardziej jest zaangażowana uczuciowo w ten związek. Niestety, on jasno stawia sprawę, dając jej do zrozumienia, że na nic więcej nie może liczyć z jego strony poza seksem, gdyż nie interesują go stałe związki. Mimo to Natalia nie potrafi zrezygnować z erotycznych spotkań.

Teraz, u progu nowego roku 2018 postanawia zacząć zupełnie nowe życie, bez zniewolenia i bez NIEGO, bez Mateusza. Jej silna wola daje o sobie znać do momentu, gdy znowu ulega jego namowom i wszelkie tamy puszczają. Jednak tym razem, poza toksycznym kochankiem, w życiu Natalii pojawia się ktoś nowy, ktoś, kto jest całkowitym przeciwieństwem Mateusza i pokazuje czym jest prawdziwe, dojrzałe uczucie.

Okładka powieści wskazuje na typowy erotyk, jednak, gdy zagłębiamy się w jego treść, zauważamy, że to tylko jeden z elementów toczącej się historii. Sceny typowe dla tego rodzaju literatury są w niej oczywiście obecne, ale bez nich ta powieść byłaby niepełna, gdyż właśnie poprzez seks pokazane jest uzależnienie od drugiej osoby. Poza tym opisy wzajemnej namiętności są nakreślone ze smakiem, bez wulgaryzmów i brutalności. Stanowią one doskonałe tło dla wydarzeń i wewnętrznej walki Natalii z samą sobą, którą, niestety, najczęściej przegrywa. Autorka umiejętnie wprowadza nas w umysł osoby omotanej przez toksycznego partnera, który wykorzystuje swój urok do uzyskania tego, czego pragnie.

Fabuła biegnie w umiarkowanym tempie, gdyż nie ma w niej nagłych zwrotów akcji, ale są epizody, których mimo wszystko się nie spodziewałam i byłam ciekawa jak to się skończy. Wydarzenia śledzimy w dwóch przestrzeniach czasowych, które zostały oznaczone, jako „Wtedy” i „Teraz”. To rozwiązanie, w przypadku tej powieści, nieco mnie dezorientowało, gdyż niektóre wydarzenia z obecnej chwili były podobne do tych, które miały miejsce w przeszłości. Moim zdaniem lepsza byłaby koncepcja liniowa, prowadzona od najwcześniejszego zdarzenia do ostatniego, finałowego. To jednak nie umniejsza wartości przekazywanym przez panią Justynę Chrobak poprzez stworzoną historię.

Autorka doskonale opisała błędne koło, w jakie wpadła Natalia, jej miotanie się między rozumem, a pożądaniem, usiłowaniem wyleczenia się z przywiązania do mężczyzny, ale bezskutecznie. Bardzo obrazowo i sugestywnie oddaje to, co dzieje się w jej umyśle, pozwalając poczuć jej przeżycia, odczucia i dylematy. Nie raz byłam zła na bohaterkę, że znowu ulega manipulacjom Mateusza i nie potrafi tego przerwać, głucha na argumenty przyjaciółki i swoich własnych. Z drugiej strony rozumiałam jej reakcje, gdyż Mateusza to typowy archetyp manipulatora i egoisty. Jest niczym pająk, który złapał ofiarę w swoje sidła i nie zamierza z niej zrezygnować, dlatego ona nie potrafi przerwać tego szaleńczego kołowrotka namiętności. Wprawdzie wielokrotnie obiecuje sobie, że już nigdy więcej, że ma dość, ale gdy tylko Mateusz chce się z nią widzieć, od razu, niczym zahipnotyzowana, jedzie do niego bez żadnej refleksji. Nawet wtedy, gdy on posuwa się do coraz śmielszych poczynań, nadal kobieta nie umie tego zakończyć. Daje się poniżać, traktować jak zabawkę, powierzchownie i przedmiotowo.

„Uzależniona” to bardzo dobrze napisana powieść, którą można zaliczyć do psychologicznych erotyków, w której sfera seksualna odgrywa istotną rolę. Bez niej nie poczulibyśmy tego, z czym walczy Natalia. To niebanalny romans, który wyróżnia się na tle innych, gdyż pokazuje destrukcyjną stronę związku, w którym zaangażowana uczuciowo jest tylko jedna strona. Bardzo mocno jest tu nakreślona warstwa psychologiczna, co czyni tę powieść wartą uwagi, pozwalającą zrozumieć tok myślenia osoby uzależnionej. Przede wszystkim ukazuje mechanizm powstawania dominującej i toksycznej relacji, od której trudno się uwolnić. Wszystko zależy od naszych wyborów i decyzji, ale trzeba mieć odwagę je podjąć i wprowadzić w życie. Jednocześnie autorka podkreśla potrzebę miłości, ale też pokazuje różne jej oblicza, zestawiając ze sobą dwa odmienne podejścia do relacji damsko-męskich. Historia przedstawiona przez panią Justyną Chrobak dotyka też kwestii potrzeby miłości, nawet jeżeli ktoś uważa, że jej nie potrzebuje, lub w nią nie wierzy. Okazuje się, że jest to uczucie, które może sprawić, że poczujemy się wyjątkowi i kochani, ale też może zamienić  nasze życie w koszmar, jeżeli ulokujemy swoje uczucia w niewłaściwej osobie.

Książkę przeczytałam, dzięki wydawnictwu:

Wydanie: pierwsze

Data premiery: 19 listopada 2021

Format: 130x210 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Liczba stron: 340

ISBN 978-83-8219-554-5

Dostępne formaty papier, ebook, audiobook

Wydawnictwo: AMARE

Moja ocena: 5/6

992.- " Dżentelmen od święta"

Dżentelmen od święta

Melisa Bel

Numer wydania: I

Data wydania e-booka: 23 listopada 2021 r.

Data wydania wersji papierowej: 10 grudnia 2021 r. 

Liczba stron e-book: 151

Rozmiar: 1,9 MB

Liczba stron wersja papierowa: 265

Wymiary: 150 x 120 mm

Oprawa: miękka

ISBN 978-83-962815-2-4

Wydawnictwo: Melisa Bel

„Moralność człowieka nie leży w jego tytułach.”

Święta Bożego Narodzenia wprawdzie już dawno za nami, ale czas na czytanie powieści w zimowo-świątecznych klimatach trwa przez cały rok, tym bardziej, gdy są one autorstwa Melisy Bel. Do tej pory miałam okazję poznać jej styl, dzięki książce „W paszczy lwa”, więc z chęcią sięgnęłam po najnowszą książkę tej autorki pt.: „Dżentelmen od święta”

źr. zdjęcia:
melisa-bel.pl

Melisa Bel to dyplomowana wiolonczelistka i uznana autorka powieści obyczajowych, które zawsze są wypełnione emocjami i szczyptą erotyki, ale bazujące bardziej na odczuciach, niż dosłownym przedstawianiu scen intymnych. Pisarka mówi o sobie, że jest miłośniczką wszystkich dziesięciu muz oraz kobietą ogromnie ciekawą świata i ludzi. Nie wyobraża sobie życia bez sztuki. Ujęła serca czytelniczek romantycznymi opowieściami zawartymi w powieściach takich jak: „Diabelski hrabia” i „W paszczy lwa”, a ostatnio „Bezczelna” i „Ekscentryczka”

Tym razem pani Melisa Bel zabiera nas do dziewiętnastowiecznej Anglii wraz z historią, w której mieszają się wydarzenia z pogranicza świata realnego i ponadzmysłowego. Dzięki takiemu połączeniu powstała nietuzinkowa opowieść otoczona eteryczną lekkością magii, jaka kojarzy się z okresem świątecznym.

Fabuła składa się z trzech wątków, które zostały przedstawione w osobnych częściach i połączone w ostatnim rozdziale, w którym wszystko się wyjaśnia. Do tego dochodzą świetne, podszyte humorem dialogi, charakterystyczne postacie, tajemnice starego zamku i burzliwe, ekspresyjne relacje damsko-męskie, a to wszystko w otoczeniu mrocznej posiadłości z niewyjaśnionymi zdarzeniami.

Lord Oliver Baltimore nie lubi świąt i całej związanej z nimi otoczki. Pewnego dnia jego matka, Lady Margatret, pragnie, by przyjechał na Boże Narodzenie do rodzinnego, piętnastowiecznego zamku Stanford. Nie za bardzo mu się to podoba, gdyż od 15 lat mieszka w Londynie, gdzie prowadzi niezależne życie kawalera oraz jest jednym z najlepszych śledczych. Zanim jednak dotrze do zamku, musi pojechać do pewnego przytułku dla sierot i zabrać stamtąd, też na prośbę matki, Ilianę Scott, córkę zmarłego kuzyna. Jadąc tam, spodziewa się małej dziewczynki z misiem w ręku, a tymczasem okazuje się, że Iliana to urocza, młoda kobieta z zadziorną, wojowniczą i niepokorną duszą mocno skrzywdzona przez los.

Brat Oliviera, Victor, także rzadko odwiedza rodzinne strony, ale teraz, za sprawą pewnego listu, zostaje postawiony przed koniecznością przyjazdu do rodowej posiadłości. Tam poznaje niezwykle odważną i tajemniczą osóbkę Teodorę Spencer, damę do towarzystwa lady Baltimore. Wkrótce okazuje się, że ta skromnie i surowo wyglądająca kobieta prowadzi śledztwo mające na celu wyjaśnienie dziwnych zjawisk, które nasilają się zawsze wraz z pierwszymi dniami grudnia i trwają aż do świąt. Notuje, więc wszystkie zdarzenia, które ją zaniepokoiły i sprawiały wrażenie pochodzących nie z tego świata. Vincent nie wierzy w nadprzyrodzone zjawiska, próbując wytłumaczyć ich pojawianie się w sposób rozsądny i racjonalny. Jednak postać Teodory zaczyna go intrygować coraz bardziej, więc daje się wciągnąć w tropienie bytności zamkowych duchów.

Zamek Stanford otoczony jest aurą tajemnicy, związaną z dramatycznymi wydarzeniami sprzed wieków. Ciągle słychać w nim jakieś chrobotania, płacz, trzaski zamykanych drzwi czy można poczuć nagły chłód nawet wówczas, gdy wszystkie okna są pozamykane. Wśród mieszkańców okolicznych wiosek położonych wokół niego, krążą niesamowite opowieści, które wzbudzają niepokój.

Z powodu tych dziwnych wydarzeń, lady Margaret zawsze, gdy zbliża się grudzień, opuszcza swoją posiadłość, by wrócić do niej dopiero w czasie Wigilii, gdyż wówczas wszelkie dziwne zdarzenia ustają. Wracając do zamku rozpętuje się śnieżyca i jej powóz ulega uszkodzeniu, a ona lady Baltimore traci przytomność. Budzi się w posiadłości przystojnego lorda Geralda Munro, który jest jej sąsiadem i wrogiem od wielu lat. Przynajmniej ona tak uważa.

„Dżentelmen od święta” to powieść, którą trudno mi było odłożyć, więc przeczytałam ją bardzo szybko, gdyż styl pani Melisy Bel jest bardzo plastyczny, działający na wyobraźnię i wzbudzający zainteresowanie losami bohaterów. Są one opowiedziane ekspresyjnie, z odpowiednim klimatem, umiejętnie pokazującym narodziny uczucia, które z początkowej niechęci przeradza się w płomienną, gorącą miłość na całe życie. Ich losy świadczą o tym, że miłość rządzi się swoimi prawami. Jeżeli dwoje ludzi są sobie przeznaczeni, to nic nie jest w stanie ich rozłączyć, nawet śmierć.

To moje drugie spotkanie z powieścią tej autorki, która mnie nie zawiodła, gdyż doskonale potrafi ona zbudować spójną całość i wciągającą fabułę. Nie ma tu przeładowanych, drobiazgowych opisów, czy szczegółów sztucznie zapełniających kolejne strony. Wszystko jest doskonale przemyślane i wypełnione konkretną treścią i wydarzeniami, wywołującymi różne emocje. Jest tu wprawdzie do przewidzenia finał przedstawionych sytuacji, ale i tak zakończenie mnie zaskoczyło, a do tego wzbudziło nadzieję na kontynuację. Wprawdzie historie poszczególnych par otrzymały odpowiednie zwieńczenie, ale jednocześnie pani Melisa Bell pozostawiła otwarte nowe wątki, będące zapowiedzą kolejnej, fascynującej powieści.

Książkę przeczytałam, dzięki serwisowi:

Mój czytelniczy 2021 rok

Ten rok był dla mnie aktywny pod względem czytelniczym. Przeczytałam i zrecenzowałam 280 książek, z tego, co policzyłam na moim blogu. Miałam też przyjemność patronować kilku tytułom:

Wśród wielu książek, które zagościły w mojej biblioteczce, są takie, które na długo zapadły mi w pamięć, ale są też takie, do których na pewno nie wrócę. Każda z nich wniosła do mojego czytelniczego życia mnóstwo różnorodnych emocji.  Postanowiłam przejrzeć moje tegoroczne lektury i wytypować spośród nich te, które uważam za godne uwagi. Nie mają przydzielonych miejsc, gdyż trudno mi byłoby je uszeregować. Są z pewnością wyjątkowe i na pewno pozostaną w mojej pamięci na dłużej. Oto niektóre z nich:

Cała seria Raveners, z której zrecenzowałam dwie: 

"Córka diabła" 

"Witaj nieznajomy"

"Kształt dźwięku"

"Szczęście na miarę" 

seria: Bishop Brothers,. z której na razie w Polsce ukazały się dwa tomy: 

"Ten, którego pragnę", "Ten, którego szukam"

seria gangsterska: 

czyli "Zapomnij, że istniałem", "Pamiętaj, że byłam", "Obiecaj, że wrócisz" i "Powiedz, że zostaniesz"

"Syryjska legenda" 

"Parker Rain" 

"Czas na ciszę" 

"Nasza melodia" 

"Ill professore Włoska miłość" 

"Gorzki smak marzeń"

"Walc dla Izabeli" 

"Kresowa miłość"

"Tysiąc metrów pod ziemią"

"Na tropie sensacji" 

"Zapomniany" 

"Nawiść" i "Dotyka" 

i wiele innych. 

978. - " Tymczasem gdzieś daleko stąd..."

Tymczasem gdzieś daleko stąd...

D. B. Foryś

Wydanie: I

Data wydania: 30 listopada 2021

Liczba stron: 320

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Wymiary: 200 x 140 mm

Wydawca: Dom Wydawniczy D. B. Foryś

„Biała magia kryje się w każdym z nas, trzeba tylko mieć odwagę, aby ją dostrzec.”

Każdy z nas miał w dzieciństwie styczność z urokliwymi bajkami, w których z reguły była jakaś piękna księżniczka, lub królewna pragnąca szczęścia, najlepiej u boku jakiegoś przystojnego i dobrego księcia, bądź królewicza. Bohaterka książki pt.: „Tymczasem gdzieś daleko stąd...” jest także księżniczką, ale jej marzenia biegną w zupełnie innym kierunku, a do tego ona nie wie, że księżniczką jest.

źr. zdjęcia: 
dbforys.blogspot.com

D. B. Foryś jest z wykształcenia programistą i grafikiem, a pisarką z zamiłowania i redaktorem po godzinach. Swoją przygodę z pisarstwem zaczęła od publikowania opowiadań w Internecie. Od 2015 roku jest związana z Grupą Literacką Ailes. Mieszka i pracuje we Wrocławiu, ma wiele pomysłów, które stopniowo stara się realizować. Uwielbia powieści Paulo Coelho oraz filmów Quentina Tarantino. Przepadam za komiksowymi superbohaterami, a także rozpływam się nad twórczością Warhola i Lichtensteina. Tworzone przez nią historie reprezentują głównie fantastykę, ale zdarza się jej eksperymentować z thrillerem czy romansem.

Ja miałam przyjemność poznać twórczość autorki, zaczynając od romansu „Mroczna pokusa”, która zachwyciła mnie swoją fabułą i sposobem poprowadzenia losów bohaterów. Z ciekawością, zatem sięgnęłam po jej kolejne dzieło, które tym razem zabrało mnie w świat fantastyki, będącej raczej rodzajem baśni, w której wszystko może się zdarzyć.

Powieść zaczyna się tajemniczo, gdyż obserwujemy scenę przybycia do ubogiej chatki trzech zakapturzonych postaci. Jeden z nich trzyma niewielkie zawiniątko, w którym śpi niemowlę. Zostaje ono przekazane biednej kobiecie po to, by sprawowała nad dzieckiem opiekę, do chwili aż przyjdzie czas, gdy jeźdźcy powrócą, by mogła wypełnić się przepowiednia. Okazuje się, że niemowlę jest nadzieją na zjednoczenie Pięciu Królestw i ocalenie świata. Ta mała istotka jest bowiem prawowitym Potomkiem Feniksa i ma na imię Serenity. 

Przybrana matka postanawia jednak zatrzymać dziecko tylko dla siebie. Nadaje małej księżniczce imię Fado i wyprowadza się gdzieś, nikt nie wie gdzie. Tymczasem krainą Pięciu Królestw zaczyna rządzić okrutny, despotyczny, przebiegły, jednym słowem: zły, król Orion, który jest gotów poświecić wszystko, by utrzymać się na tronie...

Fado wyrasta na bardzo urodziwą pannicę, której ogromnym marzeniem jest zostać najzdolniejszą wojowniczką w Krainie i bohaterką. Pomaga jej w tym Daniau, z którym od dzieciństwa łączą ją przyjacielskie więzy. To on uczył dziewczynę sztuki walki i władania mieczem. 

Pewnego dnia młoda wojowniczka wyrusza w drogę w poszukiwaniu przygód, wpadając w różne tarapaty. Zdobywa własnego smoka, wkracza w świat magii i doświadcza wielu niebezpieczeństw. Tymczasem król Orion wydaje rozkaz poszukiwania księżniczki Serenity, nie wiedząc, że ma ją w zasięgu ręki. Fado także zamierza ją znaleźć, nie wiedząc z kolei, że tak naprawdę to ona jest tą, którą wszyscy szukają, ale na szczęście nie wszyscy mają wobec niej złe zamiary. Wśród nich jest przystojny, dobrze zbudowany, śmiały i szlachetny i  w ogóle ciacho pod każdym względem, książę Kryszczjan, z którym los styka wkrótce waleczną dziewczynę.

"Tymczasem gdzieś daleko stąd..." to książka zaskakująca pod każdym względem, począwszy od okładki, poprzez nietuzinkową narrację, oryginalną konstrukcję fabuły aż po graficzną stronę wydania, która przyciąga wzrok fioletową kolorystyką i magicznymi akcentami widniejącymi na froncie.

Każdy rozdział zaczyna się rysunkiem nawiązującym do głównego motywu danego epizodu oraz krótkim wprowadzeniem przypominającym cytaty z różnych źródeł dawnych ksiąg, królewskich legend czy „Encyklopedii Pięciu Królestw”. Warto wspomnieć, że autorką ponad trzydziestu ilustracji jest Agnieszka Makowska.

W tej historii pojawia się mnóstwo postaci, zarówno bardzo realistycznych jak i fantazyjnych, których losy śledzimy w osobnych wątkach, ale nie powoduje  to chaosu. Wręcz przeciwnie. Wszystko biegnie dosyć dynamicznym tempem, a każdy z motywów jest spleciony z głównym tematem, jakim jest postać księżniczki Serenity. 

Fabuła wije się pomiędzy poszczególnymi wydarzeniami, dając czytelnikom ogrom zabawnych sytuacji, budzących emocje epizodami i magicznymi miejscami. Jej konstrukcja została zbudowana na zasadzie odwiecznej walki dobra ze złem i jedyne, co można tu przewidzieć, to, że dobro w końcu zwycięży. Zanim jednak to nastąpi, razem z bohaterami przemierzamy rozległe tereny Pięciu Królestw, spotykamy się z dobrodusznymi smokami, zwodniczymi syrenami, Czarnymi Pegazami, groźnymi piratami, a nawet schodzimy do Zaświatów.

Nieoceniona jest w tej powieści rola narratora, który pozostaje tajemniczy aż do samego końca. Jest on naszym przewodnikiem po niezwykłej krainie, poszczególnych wydarzeniach, ale też pełni tutaj rolę nadrzędną. Ma nad nami przewagę, gdyż on wie, jak skończy się ta historia, a naszą ciekawość podsyca po każdym rozdziale swoimi specyficznymi podsumowaniami tego, co przed chwilą się wydarzyło.

Oto jedna z jego wypowiedzi:

„Tymczasem gdzieś daleko stąd...” to powieść z oryginalnym pomysłem, nietuzinkowymi postaciami i  z wieloma zaskakującymi akcjami. Im dalej podążamy za kolejnymi wątkami, tym bardziej robi się tajemniczo, magicznie i baśniowo.  

Pani Dorota Foryś napisała baśń, którą można czytać w niemal każdym wieku. Z pewnością rozbawi zarówno osoby dorosłe jak i nastoletnich czytelników. Z niezwykłą lekkością autorka opowiada o odwadze, przyjaźni, lojalności, miłości, poświęceniu się dla innych, ale też dążeniu do spełnienia swoich marzeń, z których nikt nie powinien rezygnować. Do tego nie raz trzeba stanąć twarzą w twarz ze swoimi lękami, słabościami i przeciwnościami, nie dać się innym zepchnąć z raz obranej ścieżki, tylko krok, po kroku podążać za wyznaczonym celem. Wprawdzie marzenia nie zawsze spełniają się tak, jakbyśmy tego oczekiwali, ale zawsze manifestują się w najlepszy dla nas sposób.

Książkę przeczytałam w formacie e-booka, ale jest ona też dostępna w wersji papierowej, do której dołączona została kolorowanka, jako dodatek do toczącej się opowieści.

Za możliwość przeczytania tej powieści dziękuję autorce.

977. - "Na tropie sensacji" Tom I

Na tropie sensacji

Seria Związani z lojalnością

Tom I

Victoria Black

Wydanie: I
Data wydania: 19 listopada 2021
Format: 130x210,
Okładka: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron 414
Wydawnictwo: Amare

„Do związku trzeba czegoś więcej. Trzeba woli walki”

Wiadomo nie od dziś, że nic nie sprzedaje się lepiej, niż sensacyjne informacje na jakiś temat. Doskonale wie o tym bohaterka książki „Na tropie sensacji”, która dla zdobycia ekscytujących materiałów, gotowa jest poświecić wiele.

Chiara Gottardi mieszka w Katanii, gdzie prowadzi redakcję odziedziczoną po babci. Jej gazeta nie jest zwyczajnym, plotkarskim pismem, lecz rzetelnym czasopismem dla kobiet, przekazującym tylko sprawdzone, często sensacyjne informacje. Zanim jednak poznajemy bieżące wydarzenia, cofamy się w czasie o trzy lata, by dowiedzieć się, że Chiara została porzucona przez swojego ówczesnego chłopaka, Reese’a bez słowa wyjaśnienia.

Salvatore Galluzzi prowadzi warsztat samochodowy i jest przyjacielem Chiary. Kiedyś był rajdowcem i szczęśliwym mężem, ale po śmierci żony zakończył karierę kierowcy wyścigowego. Ta postać od razu przypadła mi do gustu swoją osobowością i sposobem bycia. Zawsze gotowy do realizowania szalonych pomysłów swojej przyjaciółki, dowcipny, odważny, troskliwy, lojalny i szczery wzbudza sympatię od razu. Kilka lat temu stracił żonę, Giovannę i wciąż nie może pogodzić się z jej śmiercią. Mimo upływu czasu nadal tkwi w nim tęsknota za zmarłą ukochaną, co z kolei nie pozwala mu stworzyć nowego związku. Regularnie odwiedza grób Giovanny i wciąż żyje tęsknotą za minionymi chwilami. Z Chiarą łączą go przyjacielskie układy, ale od czasu do czasu pozwalają sobie na niezobowiązujący seks. Oboje wiedzą, że nigdy nie wejdą w żądne poważne układy, gdyż oboje mają w sercu głęboką ranę.

Nie wiedzą jeszcze, że nigdy nie powinno się mówić nigdy.

Chiara ma problem z prowadzeniem redakcji, której sprzedaż z miesiąca na miesiąc maleje, zdolność finansowa wraz z nią także się zmniejsza i wkrótce może zabraknąć na pokrycie wydatków. Młoda redaktorka wie, że musi znaleźć jakiś sensacyjny temat, który przyciągnie uwagę czytelniczek i czytelników. Z pomocą swojej przyjaciółki Letti, zdobywa materiały śledcze dotyczące nielegalnych, okrytych tajemnicą wyścigów. Musi jakoś wkręcić się w kręgi ludzi biorących w nich udział, by zdobyć potrzebne informacje do artykułu. Wpada na pomysł zaangażowania w to Salvatore’a. Zgodnie z zasadą, że im dalej w las, tym więcej drzew, sprawa zaczyna być coraz bardziej skomplikowana. Do tego nagle pojawia się były chłopak Chiary, Resse…

„Na tropie sensacji” zapoczątkowuje cykl pt.: „Związani z lojalnością”, ale jest historią, która stanowi zamkniętą całość, jeżeli chodzi o Chiarę i Salvatore. Natomiast nie wszystkie wątki zostały wyjaśnione, gdyż autorka ujawnia nam tylko niektóre sekrety występujących tu postaci. Takim motywem jest sprawa przyjaciółki Chiary, Letii, która od początku intryguje, jest skryta, niewiele mówi o sobie, a gdy już dochodzi do zwierzeń, nie jest nam dane poznać ich szczegółów, dlatego z niecierpliwością będę czekać na część drugą tej serii, gdyż mam nadzieję, że poznam tę postać lepiej.

Fabuła rozwija się niespiesznie, gdyż najpierw poznajemy warunki życia obojga bohaterów w narracji, którą ja bardzo lubię, czyli naprzemiennej w pierwszej osobie, dzięki czemu mamy możliwość obserwowania wydarzeń z dwóch różnych perspektyw. Wprawdzie częściej wypowiada się tu Chiara niż Salvatore, ale to dodatkowo buduje napięcie. Początkowe tempo spowalniają też rozmyślania Chiary na temat redakcji, jej kondycji i zmartwień związanych z obawami o przyszłość gazety, które przewijają się co pewien czas, opisując wciąż te same problemy.

Akcja toczy się wokół kilku wątków, z których na pierwsze miejsce wysuwa się relacja między głównymi bohaterami. Jak łatwo można było się domyśleć, rozwija się ona z poziomu przyjaźni w kierunku bardziej zaangażowanego związku. Nie brakuje namiętności, scen erotycznych, ale są one doskonałym uzupełnieniem tego, co dzieje się pomiędzy parą przyjaciół. W przejściu na wyższy etap ich relacji przeszkadza im jednak przeszłość i pamięć o zmarłej Giovannie. Temat wyścigów tworzy tło dla tych relacji i stanowi dodatkowy zastrzyk adrenaliny, tym bardziej, że grupa, która spotyka się raz w roku po to, by wziąć udział w niebezpiecznej rozrywce, nie składa się z grzecznych, naiwnych facetów. Chiara i Salvatore coraz bardziej angażują się w podążaniu za kolejnymi tropami, ale im bardziej poznają to środowisko, tym więcej pojawia się pytań bez odpowiedzi.

„Na tropie sensacji” to wciągająca opowieść, którą wypełnia adrenalina, która pojawia się wraz z udziałem w wyścigach i otaczającej ich aury tajemnicy. Jest w niej wiele emocjonalnych przeżyć, pokazujących, że nie można budować przyszłości, tkwiąc wciąż w przeszłości. Bohaterowie muszą sobie uświadomić, że życie nie znosi pustki i zawsze potrafi ją wypełnić nowymi sprawami. Trzeba tylko dostrzec swoją szansę i podążać za głosem serca.

zdjęcie z FB profil autorki

Victoria Black jest studentką, zapaloną czytelniczką, fanką filmów sensacyjnych i fantastycznych. Jej przygoda z pisaniem zaczęła się dosyć dawno, gdyż najpierw prowadziła pamiętnik, potem zapragnęła tworzyć fikcyjnych bohaterów i wymyślać dla nich przygody. Zadebiutowała w lutym 2021 roku powieścią „(Nie)rozsądne szepty”, a już na początku 2022 roku pojawi się najnowszy romans pt.: „Pokusa w garniturze” 

                                                                 

Recenzja części drugiej

Książkę otrzymałam z Klubu Recenzenta serwisu nakapanie.pl