[54.] 1569. - "Niemoralny układ" Tom I

"Niemoralny układ"

Tom pierwszy

Victoria Black

Wydanie: Pierwsze

Data premiery: 29.02.2024r.

Wymiary: 130x210 mm

Okładka: miękka

Ilość stron: 288

ISBN: 978-83-8313-803-9

Wydawca: Novae Res

Moja ocena: 6/6

„W każdym kryje się po trochu dobrych i złych cech. Wszystko zależy od tego, co zacznie nas definiować."

Nigdy nie wiadomo, kiedy dosięgnie nas strzała Amora, a gdy to się stanie, wówczas wszystko zmienia się o sto osiemdziesiąt stopni. Przekonali się o tym bohaterowie książki pt.: „Niemoralny układ”, którzy zarzekali się, że nie zamierzają pakować się w żaden poważny związek. Jednak jak zawsze, życie weryfikuje nasze deklaracje i tak było w tym przypadku.

Vanessa Everheart jest ambitną dziennikarką, która pnie się po szczeblach kariery i ma szansę na awans. Jednak jej życie prywatne nie jest takie, jakby pragnęła. Zrozumiała, że małżeństwo z Liamem nie daje jej szczęścia. Podejmuje decyzję o rozwodzie i układa sobie życie na nowo. Nie było łatwo, bo mimo wszystko kochała męża, ale jego porywczość i zbyt agresywne emocje nie pozwalały jej prowadzić spokojnego życia. Szef redakcji oświadcza, że zwolnił się etat starszego redaktora i ten, kto napisze intrygujący artykuł, ma szansę na objęcie tego stanowiska. Vanessa dostaje urlop, który ma zamiar wykorzystać na poszukanie ciekawego tematu będącego kolejnym szczeblem kariery dziennikarskiej. Ma być nietypowo, wyjątkowo i zwalająco z nóg. Temat pojawia się niejako sam, gdyż do domu przyjaciółki, która ją do siebie zaprosiła, wkracza znany prawnik, Anthony Hawthorn.

Anthony ma alergię na dziennikarzy, bo nikt tak jak oni nie potrafią zepsuć opinii drugiemu człowiekowi. Zawsze widzą, to co chcą widzieć i przypinają łatki, które wzbudzają sensacje u czytelników. On jest znanym i skutecznym prawnikiem, ale dla wielu klientów ważne jest też jakie prowadzi życie prywatne. A jego wizerunek nie świadczy o tym, by wykazywał cechy wskazujące na dobre rodzinne życie. Ma raczej opinię playboya, podrywacza i kobieciarza. Wspólnicy z jego kancelarii wysyłają go urlop, by dał odpocząć od siebie mediom i by sprawa ostatniego skandalu ucichła. Postanawia wyjechać do siostry, Annie, która mieszka w odosobnionym miejscu w Westchester, gdzie ma dom z basenem. Ironią losu okazuje się, że na miejscu poznaje dziennikarkę, która jest przyjaciółką Annie i akurat też potrzebuje kilkunastu dni odpoczynku.

Po ich pierwszym starciu i wyjaśnieniach, dochodzą do porozumienia. Ona deklaruje, że pomoże mu poprawić wizerunek, a w zamian będzie mogła napisać o nim artykuł. O ile pierwsza część planu idzie dobrze, to gorzej z udzieleniem wywiadu, gdyż Tony nie chce za bardzo otworzyć się na szczerą opowieść o sobie.

Victoria Black ma na swoim koncie siedem książek, z których ja poznałam do tej pory cztery, więc jest to moje piąte spotkanie z jej twórczością. Po tym, jak poznałam dylogię: „Związani z lojalnością” oraz „Pragnienia serc” i „Walka zmysłów”, z chęcią sięgnęłam po jej najnowszą powieść „Niemoralny układ”. Napisane przez nią historie charakteryzują się charyzmą i często skupiają się na relacjach międzyludzkich. Tak też jest w tej książce, w której fabuła zbudowana została wokół Vanessy i Anthony’ego, którzy opowiadają nam o sobie w narracji naprzemiennej. W tle poznajemy losy ich znajomych, którzy są z nimi w różnych relacjach.

To historia, która z pewnością będzie miała swoich zwolenników, jak i przeciwników. Wszystko zależy od tego, czego oczekujemy od danej książki. Ja należę do tej pierwszej grupy, gdyż sięgając po „Niemoralny układ”, wiedziałam, że będę miała do czynienia z romansem i to napisanym bardzo przyjemnym i lekkim stylem. Pani Victoria Black ma umiejętność opisywania emocji i odczuć tak, że bez problemów mogłam wniknąć w nastrój wydarzeń, przeżycia bohaterów i ich emocje.

Tony nie jest zwolennikiem stałych związków, zbudował wokół siebie mur, który trudno rozbić. Pilnie strzeże swoich głęboko ukrytych uczuć, pokazując na zewnątrz tylko to, co chce, by inni widzieli. Natomiast Vanessa ma traumę po nieudanym małżeństwie, więc też nie zamierza wchodzić w nic trwałego. Nie potrafi zaufać mężczyznom i wszystkich mierzy tzw. jedną miarką. Ich historia pokazuje, że jeżeli spotkamy na swej drodze właściwą osobę, to wówczas inaczej patrzymy na życie, gdyż wiemy z kim czujemy się wyśmienicie i kto daje nam szczęście. Podobało mi się, że oboje od początku stawiają jasno sprawę, są wobec siebie szczerzy, chociaż czasami nie zgadzałam się z podejmowanymi decyzjami, zwłaszcza, jeżeli chodzi o Vanessę, która w pewnym momencie nie wykazała się rozsądkiem i otwartością. Wsparciem dla obojga jest Annie, która także ma swoje problemy, ale też doskonale zna swego brata i przyjaciółkę. To bardzo sympatyczna postać, której losy śledzimy w tle pierwszoplanowych wydarzeń.

Autorka zbudowała tę historię na problemach natury emocjonalnej i przeżyciach z przeszłości, które rzutują na obecne zachowanie bohaterów. Można dostrzec znane schematy i początek powieści wskazywał, że wszystko potoczy się w przewidywalny sposób, ale nie do końca tak było. To jednak nie jest wadą, lecz doskonałym punktem wyjściowym do dalszych wątków. Bardzo zgrabnie zostały one wkomponowane w ciąg zdarzeń, które przyciągają uwagę. Z każdą stroną byłam ciekawa, co wydarzy się dalej i mimo że spodziewałam się jak może wyglądać finał, to i tak niektóre epizody przebiegły inaczej, niż myślałam. Oczywiście w tego rodzaju powieściach są sceny erotyczne, ale nie ma ich za dużo i doskonale uzupełniają to, co dzieje się między bohaterami.

„Niemoralny układ” jest początkiem serii, o której nie ma informacji na okładce, ale napis „koniec części pierwszej” żegna nas wraz z ostatnią stroną książki. Mam nadzieję, że autorka nie będzie nas zbyt długo trzymała w oczekiwaniu, i już wkrótce będę mogła ponownie spotkać się z poznanymi osobami. 

Książkę przeczytałam w ramach współpracy z wydawnictwem

[4.] 1519. - "Walka zmysłów"

"Walka zmysłów"

Victoria Black

Wydanie: I

Ilość stron: 360

Wymiary: 130x210 mm

Okładka: miękka

ISBN: 978-83-8313-637-0

Wydawnictwo: Amare

Moja ocena: 6/6

„Gdy dwa żywioły się ze sobą ścierają, świata nie może spotkać nic dobrego”

Powieść „Walka zmysłów” sygnowana nazwiskiem pani Victorii Black od razu zwróciła moją uwagę, ale nie okładką, która akurat nie jest zbyt zachwycająca, ale ze względu na osobę autorki. Miałam już styczność z jej twórczością trzykrotnie i każda z lektur była dla mnie wciągająca. Pierwsza z nich to dylogia „Związani z lojalnością” w ramach, której ukazały się „Na tropie sensacji” i „Na krawędzi prawdy”, które zabrały mnie w świat nielegalnych wyścigów samochodowych. Kolejna to „Pragnienia serc”, której akcja działa się w świecie celebrytów, a teraz wkraczamy w niebezpieczne rejony nielegalnych walk w klatce.

Leona Torres rok temu straciła brata bliźniaka. Diego zginął w czasie nielegalnej walki w klatce prowadzonej w klubie Jacoba, z którym łączą ją serdeczne, przyjacielskie więzy. Od tamtego czasu Leona pracuje w jego klubie, jako łowca talentów, co w brutalnym, męskim świecie jest ewenementem. Ona jednak udowodniła, że nie jest przeciętną kobietą i świetnie radzi sobie z powierzonymi zadaniami. Gorzej wychodzi jej to w życiu damsko-męskim. Ma swoje zasady w tej kwestii, których nie zamierza łamać i do tej pory jej się udawało. Podstawowa reguła dotyczy seksu z zawodnikami z własnego klubu. To jednak będzie musiało ulec weryfikacji w przypadku Maddoxa Chaveza. Spotyka go w czasie, gdy przebywa poza San Francisco, w Nowym Jorku, by zwerbować nowych zawodników. Maddox nie był brany pod uwagę, gdyż Jacob zastrzegł, że on nie wchodzi w rachubę w procesie łowienia talentów. Od pierwszego spotkania zaczyna między nimi toczyć się gra pozorów otoczona pożądaniem, którego nie spodziewali się czuć wobec siebie. Leona wiedząc, że Maddox nie będzie zawodnikiem w jej klubie, poddaje się jego urokowi i żarowi namiętności. Oboje nie zamierzają tego powtórzyć, ale wkrótce ich drogi ponownie się łączą, a wówczas ich deklaracja wydaje się nie mieć możliwości przetrwania.

Są takie dyscypliny sportowe, które jednoznacznie kojarzą się z męskim charakterem, ale Victoria Black stworzyła postać kobiecą, którą życie nauczyło radzić sobie z przeciwnościami losu i mężczyznami.  Walczy ona nie tylko z pojawiającymi się problemami, ale też ze swoimi demonami. Podobnie jest z Maddoxem, który doskonale wie, czym jest bieda, przemoc, głód, więc nie jest mu łatwo zaufać pojawiającemu się uczuciu. Oboje są popapranymi osobowościami, ukształtowanymi przez wcześniejsze doświadczenia i sytuacje, jakie przyszło im przeżyć. W tym są do siebie podobni, ale nie tylko, bo oboje deklarują, że nie interesują ich związki, że potrzebują tylko jednorazowych wyskoków z przygodnymi osobami, nie chcąc się angażować w głębsze relacje. Każde z nich skrywa głęboko w duszy rany, które nie chcą się zagoić, a o niektórych wydarzeniach z przeszłości nie zamierzają nikomu wyjawić.

Nie znam się na walkach, nie oglądam, gdyż nie lubię tego rodzaju rywalizacji, więc nie wiem, czy opisy scen związanych z tą dyscypliną, zwłaszcza nielegalną, są rzetelne, czy nie. Nie mniej czytałam książkę z zapartym tchem, gdyż autorka bardziej skupiła się na emocjach, jakie wyzwala w zawodniku starcie z przeciwnikiem, niż na samej technice walki.

„Walka zmysłów” jest, zatem powieścią, którą można zaliczyć do romansu ze sportem w tle i lekkim erotycznym podtekstem, zwłaszcza w pierwszej połowie fabuły. O wiele groźniej i bardziej ekspresyjnie akcja toczy się w ostatnich kilku rozdziałach, gdyż daje o sobie znać przeszłość bohaterów, która jest związana z wątkiem mafijnym. Oczywiście są sceny erotyczne, których jednak nie ma zbyt dużo i być może niektórych mogą one zniechęcać do lektury, ale opisane są w ładny sposób, bez wulgaryzmów i prostackich zwrotów, więc czyta się o tym bez żenady i zawstydzenia. Przede wszystkim jest to opowieść o dwóch osobach, które mają za sobą ciężkie traumy i próbują odciąć się od przeszłości. Jednak cały czas ma ona wpływ na ich działania.

Śledziłam ich wzajemne zmagania z ciekawością, chociaż można było spodziewać się, jak to wszystko się skończy, co mi nie przeszkadzało, gdyż lubię tego rodzaju zakończenia. Nie mniej, intrygująco było podążać za kolejnymi epizodami, by poznać zdarzenia, które spowodowały transformację u osób, które wydawały się nieprzejednane w kwestii uczuć. 

To pokazuje, że nie jest możliwe obojętne traktowanie kogoś, z kim przebywa się w intymnych relacjach, bo prędzej lub później do głosu dochodzą uczucia. Podobało mi się, że mogłam poznać tę historię z dwóch perspektyw, ponieważ jeszcze bardziej rozumiałam ich uprzedzenia, rozterki, problemy i postawę, którą pokazują światu. W świecie, w którym oboje się obracają, wydaje się, że nie ma miejsca na miłość, ale okazuje się, że miłość potrafi dotrzeć do najbardziej zatwardziałych serc.

Książkę przeczytałam w ramach współpracy z wydawnictwem Amare

1183. - "Pragnienia serc"

"Pragnienia serc"

Victoria Black

Wydanie pierwsze

Data wydania 26 sierpnia 2022 r.

Liczba stron 410

Wymiary: 130x210 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

ISBN 978-83-8313-015-6

Wydawnictwo AMARE

Moja ocena: 6/6

„Wszystko może się skomplikować, gdy jedna karta zostanie źle ułożona.”

Patrząc na świat celebrytów, ludzi majętnych, milionerów wydaje się, że ich życie biegnie bez problemów. Często okazuje się, że pod tym zewnętrznym, sielankowym obrazkiem skrywają się ludzkie dramaty, o których nikt nie wie, poza najbliższymi osobami. Doświadczyli tego bohaterowie powieści „Pragnienia serc”, napisaną przez Victorię Black.

Evelyn Hudson kocha książki, zwłaszcza uwielbia czytać romanse historyczne, więc praca w największej bibliotece w Seatle jest dla niej czymś wymarzonym. Ma też za sobą sukces swojej pierwszej powieści i teraz czytelnicy oczekują kontynuacji zaczętej historii. Tymczasem młoda pisarka ma trudności z napisaniem kolejnej części i nie idzie jej to zbyt łatwo, gdyż brakuje jej weny, pomysłu i inspiracji.

Jace O’Connell pochodzi z rodziny, w której liczą się pieniądze, pozycja społeczna i nieposzlakowana opinia, dlatego musi podporządkować się stworzonym regułom, które są pielęgnowane w rodzinie od kilku pokoleń. Gdy go poznajemy, przychodzi ze swoją matką na spotkanie charytatywne do biblioteki, w której wykład na temat książek wygłasza Evelyn Hudson.

Od pierwszego spotkania dziewczyna robi na nim wrażenie, ale wkrótce okazuje się, że ich relacje muszą pozostać jedynie na poziomie przyjaźni. Dziewczyna ma bowiem swoje zasady, wśród których jest nieumawianie się na randki, nieszukanie związków i zbyt intymnej bliskości. Rudowłosa bibliotekarka skrywa sekret związany z wydarzeniami z przeszłości. Tylko nieliczne osoby znają jej tajemnicę i Jace do nich nie należy. 

„Pragnienia serc” to piąta z kolei powieść w dorobku pani Victorii Black, a moje trzecie spotkanie z jej twórczością. Wcześniej przeczytałam dylogię „Związani z lojalnością” - „Na tropie sensacji” i „Na krawędzi prawdy”. Każda kolejna stworzona przez nią historia udowadnia, że potrafi ona przykuć skutecznie uwagę czytelnika i każda kolejna książka warta jest przeczytania. Najnowsze dzieło tej autorki było dla mnie równie udane jak poprzednie spotkania z jej powieściami. Stworzyła ponownie niesamowitą historię z wielowątkową fabułą i wyrazistą galerią postaci, zarówno głównych, jak i drugoplanowych. Ich charaktery, sposób zachowania i podejście do innych wzbudzają określone, nie raz skrajne i silne emocje.

Przez większą część fabuła toczy się jak w zwykłych romansach, gdy poznajemy naprzemiennie przeżycia Evie i Jace’a, ich uczucia, walkę z samym sobą, swoimi wątpliwościami, bolączkami i demonami przeszłości. Oboje starają się zachować swoją relację w ramach przyjacielskich więzów, a przez to poznają się coraz lepiej. W pewnym momencie nadarza okazja, by się to zmieniło, gdy  zbliża się zjazd rodzinny O'Connellów, na którym ważne jest, by pokazać się z partnerką. Jace składa, więc swojej przyjaciółce propozycję udawania jego narzeczonej. Niech Was nie zmyli ten wątek, gdyż stanowi on jedynie punkt wyjściowy do ogromnie emocjonalnej opowieści. Wkrótce oboje przekonają się, że serca nie da się oszukać i prędzej lub później skrywane pragnienia muszą znaleźć ujście.

Wszystko zaczyna się zwyczajnie, według znanych schematów, które okazują się jedynie wstępem do bardziej złożonego, rozbudowanego, a tym samym niespodziewanego rozwoju sytuacji. Im dalej, tym  robi się coraz ciekawiej, a nawet wkracza w nią wątek kryminalny, który dodaje całości większego dramatyzmu i stanowi zagadkę do rozwiązania. Nie ma w niej śledztwa typowego dla tego rodzaju motywu, ani mnożenia zbieranych śladów, a jedynie informacja, o tym co się stało i jakie kroki podejmuje policja. Miałam swoje podejrzenia, co do sprawcy, ale i tak autorce udało się mnie zaskoczyć. Pokazuje tym samym, że czasami zbyt pochopnie oceniamy innych wydajemy opinię poprzez to, co widzimy, nie próbując poznać danej osoby lepiej.

Pokazuje, że wszystko, zależy od tego, jak postrzegamy siebie i co o sobie myślimy. Często problem tkwi w naszej psychice, gdyż wyolbrzymiamy swoje zmartwienia, tworząc o sobie niepochlebny wizerunek. Jeżeli pokochamy siebie i zaczniemy dostrzegać w sobie, to co najlepsze, wówczas nie będzie miało znaczenia, co ludzie o nas myślą. Oni zawsze będą oceniać, gdyż wiele osób patrzy na innych powierzchownie, nie znając historii danego człowieka. „Ci powierzchowni nie zrozumieją, ale wierz mi, zawsze tacy się trafią. Oceniają bez powodu. Jeśli pokażesz im dumę z tego, jaka jesteś, wytrącisz im z ręki ich jedyną broń: złośliwe komentarze.”

Autorka stworzyła opowieść, w której daje poczuć wiele emocji, ale też uświadomiła, że życie ludzi bogatych nie zawsze jest idealne. To ciągłe życie na świeczniku, obserwowane okiem kamer i dziennikarzy czyhających na każde potknięcie. Ogromnie dużo wysiłku wymaga nieustanne pilnowanie interesu firmy, kontrolowanie jej funkcjonowania i wciąż towarzyszące obawy o działania konkurencji.  W takich sytuacjach rodzina i jej potrzeby często schodzą na dalszy plan, a wszelkie ewentualne skandale, niestosowane zachowanie są skrupulatnie tuszowane.

Jace stara się w tym wszystkim odnaleźć cząstkę siebie i prowadzić normalne życie. Nie jest to łatwe, gdy ma się obok siebie wymagającego ojca, apodyktyczną, wiecznie niezadowoloną matkę i rozpieszczoną, nieliczącą się z nikim siostrę, które skutecznie potrafią zatruć każdy dzień swoimi pretensjami i pogardliwym, wywyższającym się zachowaniem. Jace, poza siostrą, ma jeszcze dwóch braci Milesa i Blake’a, planujących małżeństwo ze swoimi narzeczonymi.  

Styl autorki jest bardzo lekki, przyciągający uwagę, ujmujący, intrygujący i wciągający, dzięki czemu z łatwością wniknęłam w fabułę, przeżywałam razem z bohaterami ich dylematy, frustracje, radości, dobre i złe chwile, podążałam za kolejnymi epizodami, gdyż coraz bardziej sytuacja zaczęła się komplikować, a tym samym przyspieszać. Mamy w niej mnóstwo różnych reakcji, relacji międzyludzkich, wewnętrznych dylematów, intryg, tajemnic na tle, których autorka zestawiła różne wizerunki rodziny, charakterów, przyjaźni i podejścia do roli ojca i matki. Bardzo podobała mi się wzajemna relacja między braćmi i ich narzeczonymi, ale też celne riposty Evie, która nie poddaje się łatwo w starciach z siostrą i matką Jace’a.

Nie brakuje w niej oczywiście elementów erotycznych, ale nie ma ich zbyt wiele, nie są przytłaczające i nie stanowią głównego motywu powieści. Autorka bardziej skupiła się na budowaniu zaufania między partnerami, ich wzajemnej bliskości i otwarciu się na siebie. Poruszyła przy okazji kilka ważnych zagadnień, które determinują nasze życie, i nie raz sprawiają, że cierpimy. Przede wszystkim wyłania się kwestia podejścia do siebie i tego, co ludzie o nas mówią, wyolbrzymiania problemu i przejmowania się opinią innych. Pojawiają się też element związany z bezpłodnością, macierzyństwem, przemocą domową, akceptacji samej siebie oraz więzi rodzinnych. Zwraca uwagę na to, że prawdziwa miłość nie ocenia, nie oszukuje, jest szczera w każdym momencie i bazuje na zaufaniu. Dla niej nie liczy się jedynie wygląd, ale też to, co skrywa się w duszy drugiej osoby.

Książkę przeczytałam, dzięki wydawnictwu:

1085. - "Na krawędzi prawdy" Tom II

Na krawędzi prawdy

Seria: Związani z lojalnością Tom II

Victoria Black

Wydanie: I

Data premiery: 23 marca 2022 r.

Liczba stron: 318

Wymiary: 130x210 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

ISBN 978-83-8219-754-9

Wydawnictwo: Amare

Moja ocena: 5/6

„Ciężko w ogóle pozbyć się emocji, 

skoro człowiek sam nie jest pewien, 

co ma myśleć, co czuć."

Kilka miesięcy temu, w książce „Na tropie sensacji”, poznałam Chiarę Gottardi i Salvatore Galluzzi, których połączyło w efekcie silne uczucie. W tle, równolegle z ich historią, rozwijała się równie pasjonująca relacja między Letticią i Matteo. Obydwa wątki były fascynujące, ale dopiero teraz, w drugim tomie serii „Związani z lojalnością”, możemy poznać szczegóły niezwykle emocjonalnej i burzliwej relacji tych dwojga osób.

Trzynaście lat temu Letticia Castelli pozostawiła za sobą swoją prawdziwą tożsamość. Obecnie znana jest wszystkim pod tym imieniem i nazwiskiem, jako córka policjanta, która pomaga swemu ojcu wymierzać sprawiedliwość i wsadzać za kratki groźnych przestępców, zbierając dowody o ich nielegalnej działalności. Do tej pory zawsze była skuteczna, ale wszystko zaczęło przebiegać inaczej, niż zwykle, gdy 3 lata temu poznała Matteo Cardone, podejrzewanego o nielegalne sprowadzanie samochodów. Jej postać intrygowała mnie już w pierwszym tomie, gdyż niewiele można było się o niej dowiedzieć. Od początku stanowiła zagadkę dotyczącą jej pochodzenia, przeszłości i związku z Matteo. Skryta, niewiele ujawniająca swej przyjaciółce Chiarze, sekretów ze swojego życia, ale zawsze pomocna i wspierająca, gotowa do poświęceń i odważna. Okazuje się, że skrywa w sobie dramatyczne wspomnienia, które ukształtowały jej osobowość na nowo.

Matteo Cardone jest najstarszy z trojga rodzeństwa i zawsze starał się zapewnić swojej siostrze i bratu bezpieczeństwo. Nie było to łatwe, gdyż wychowywali się w rodzinach zastępczych i nie raz doznali krzywd, przemocy i złego traktowania. W dorosłym życiu, w pewnym momencie pod swoje skrzyła przygarnął chłopaka Enrico Costa, zlecając mu sprowadzanie samochodów do organizowanych przez Costę, nielegalnych wyścigów. Poza tym Matteo prowadzi też klub, w którym poznaje Lettię, nie spodziewając się, że wywoła ona w jego życiu prawdziwy huragan. Ten epizod może wydać się nam już znajomy, gdyż zaistniał też w pierwszym tomie, tworząc tło dla zawartej w nim historii, Wkraczamy, bowiem w fabułę w momencie, gdy Chiara już samodzielnie prowadzi swoją gazetę i usilnie próbuje utrzymać się na rynku. Pomaga jej w tym Salvatore Galluzzi, z którym tworzą już związek i planują zdemaskowanie działań Enrico.

Po poznaniu kluczowych wydarzeń sprzed 12 i 3 lat, spotykamy Matteo w czasie teraźniejszym w momencie, gdy wychodzi z więzienia. To, co go nakręca i motywuje do działania jest zemsta za to, co stało się z jego siostrą oraz chęć wzięcia odwetu za zdradę, w efekcie, której znalazł się za kratkami. Jest pewien, że przyczyniła się do tego Letticia, ale z drugiej strony miłość do niej cały czas walczy w jego sercu z nienawiścią, dlatego do tej pory nie złożył pozwu rozwodowego. Jakkolwiek by nie rozważał tego, co się stało i dlaczego, to stwierdza, że „Każda teoria posiadała drugie dno”, a jemu trudno jest osądzić, która z nich jest realna. Na czoło wysuwa się jedna prawda, że on zbyt mocno ją kocha, by podjąć racjonalną decyzję.

„Na krawędzi prawdy” to udana kontynuacja tomu pierwszego, ale stanowiąca osobną, zamkniętą całość. Mimo to przeczytanie części pierwszej wiele wyjaśnia i wprowadza w niektóre wydarzenia. Początek był bardzo ekspresyjny i pełen napięcia, potem tempo nieco zwolniło, by ponownie ruszyć z impetem w drugiej połowie powieści. Jest w niej więcej partii opisowej, przemyśleń bohaterów, ukazywania ich odczuć i nastrojów. Autorka zastosowała też innego typu prowadzenie poszczególnych wątków niż w tomie pierwszym, w którym mieliśmy epizody ułożone w tej samej linii czasowej. Teraz postanowiła ułożyć je w różnych okresach. Wydarzenia zamieszczone w prologu toczą się 12 lat wcześniej, a w kolejnych rozdziałach śledzimy wszystko, co zdarzyło się 3 lata oraz 2,5 roku wcześniej naprzemiennie z tym, co dzieje się obecnie, aż w końcu poszczególne wątki łączą się, by poprowadzić nas do wspólnego, ekscytującego, pełnego emocji finału. Poza tym zabiegiem, autorka wprowadziła jeszcze naprzemienną narrację, a to z kolei daje możliwość wniknięcia w umysły Matteo i Letti i poznania poszczególnych epizodów z dwóch różnych punktów widzenia.

Seria „Związani z lojalnością” to udane połączenie romansu z delikatną nutką erotyzmu i sensacji oraz wątku kryminalnego, które dodają całości adrenaliny i burzą spokój. Pani Victoria Black zdradziła w końcowym słowie drugiej części, że początkowo miał powstać tylko jeden tom tej serii, lecz z czasem okazało się, że Lettia „domagała się” ukazania swojej własnej historii. Uważam, że była to dobra decyzja i mam nadzieję, że w tej serii autorka nie powiedziała jeszcze ostatniego słowa. 

zdjęcie z okładki książki

Victoria Black jest studentką, zapaloną czytelniczką, fanką filmów sensacyjnych i fantastycznych. Jej przygoda z pisaniem zaczęła się dosyć dawno, gdyż najpierw prowadziła pamiętnik, potem zapragnęła tworzyć fikcyjnych bohaterów i wymyślać dla nich przygody. Zadebiutowała w lutym 2021 roku powieścią „(Nie)rozsądne szepty”, a już na początku 2022 roku pojawi się najnowszy romans pt.: „Pokusa w garniturze”

                                                                         

Recenzja części pierwszej

Książkę otrzymałam z Klubu Recenzenta serwisu nakanapie.pl

977. - "Na tropie sensacji" Tom I

Na tropie sensacji

Seria Związani z lojalnością

Tom I

Victoria Black

Wydanie: I
Data wydania: 19 listopada 2021
Format: 130x210,
Okładka: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron 414
Wydawnictwo: Amare

„Do związku trzeba czegoś więcej. Trzeba woli walki”

Wiadomo nie od dziś, że nic nie sprzedaje się lepiej, niż sensacyjne informacje na jakiś temat. Doskonale wie o tym bohaterka książki „Na tropie sensacji”, która dla zdobycia ekscytujących materiałów, gotowa jest poświecić wiele.

Chiara Gottardi mieszka w Katanii, gdzie prowadzi redakcję odziedziczoną po babci. Jej gazeta nie jest zwyczajnym, plotkarskim pismem, lecz rzetelnym czasopismem dla kobiet, przekazującym tylko sprawdzone, często sensacyjne informacje. Zanim jednak poznajemy bieżące wydarzenia, cofamy się w czasie o trzy lata, by dowiedzieć się, że Chiara została porzucona przez swojego ówczesnego chłopaka, Reese’a bez słowa wyjaśnienia.

Salvatore Galluzzi prowadzi warsztat samochodowy i jest przyjacielem Chiary. Kiedyś był rajdowcem i szczęśliwym mężem, ale po śmierci żony zakończył karierę kierowcy wyścigowego. Ta postać od razu przypadła mi do gustu swoją osobowością i sposobem bycia. Zawsze gotowy do realizowania szalonych pomysłów swojej przyjaciółki, dowcipny, odważny, troskliwy, lojalny i szczery wzbudza sympatię od razu. Kilka lat temu stracił żonę, Giovannę i wciąż nie może pogodzić się z jej śmiercią. Mimo upływu czasu nadal tkwi w nim tęsknota za zmarłą ukochaną, co z kolei nie pozwala mu stworzyć nowego związku. Regularnie odwiedza grób Giovanny i wciąż żyje tęsknotą za minionymi chwilami. Z Chiarą łączą go przyjacielskie układy, ale od czasu do czasu pozwalają sobie na niezobowiązujący seks. Oboje wiedzą, że nigdy nie wejdą w żądne poważne układy, gdyż oboje mają w sercu głęboką ranę.

Nie wiedzą jeszcze, że nigdy nie powinno się mówić nigdy.

Chiara ma problem z prowadzeniem redakcji, której sprzedaż z miesiąca na miesiąc maleje, zdolność finansowa wraz z nią także się zmniejsza i wkrótce może zabraknąć na pokrycie wydatków. Młoda redaktorka wie, że musi znaleźć jakiś sensacyjny temat, który przyciągnie uwagę czytelniczek i czytelników. Z pomocą swojej przyjaciółki Letti, zdobywa materiały śledcze dotyczące nielegalnych, okrytych tajemnicą wyścigów. Musi jakoś wkręcić się w kręgi ludzi biorących w nich udział, by zdobyć potrzebne informacje do artykułu. Wpada na pomysł zaangażowania w to Salvatore’a. Zgodnie z zasadą, że im dalej w las, tym więcej drzew, sprawa zaczyna być coraz bardziej skomplikowana. Do tego nagle pojawia się były chłopak Chiary, Resse…

„Na tropie sensacji” zapoczątkowuje cykl pt.: „Związani z lojalnością”, ale jest historią, która stanowi zamkniętą całość, jeżeli chodzi o Chiarę i Salvatore. Natomiast nie wszystkie wątki zostały wyjaśnione, gdyż autorka ujawnia nam tylko niektóre sekrety występujących tu postaci. Takim motywem jest sprawa przyjaciółki Chiary, Letii, która od początku intryguje, jest skryta, niewiele mówi o sobie, a gdy już dochodzi do zwierzeń, nie jest nam dane poznać ich szczegółów, dlatego z niecierpliwością będę czekać na część drugą tej serii, gdyż mam nadzieję, że poznam tę postać lepiej.

Fabuła rozwija się niespiesznie, gdyż najpierw poznajemy warunki życia obojga bohaterów w narracji, którą ja bardzo lubię, czyli naprzemiennej w pierwszej osobie, dzięki czemu mamy możliwość obserwowania wydarzeń z dwóch różnych perspektyw. Wprawdzie częściej wypowiada się tu Chiara niż Salvatore, ale to dodatkowo buduje napięcie. Początkowe tempo spowalniają też rozmyślania Chiary na temat redakcji, jej kondycji i zmartwień związanych z obawami o przyszłość gazety, które przewijają się co pewien czas, opisując wciąż te same problemy.

Akcja toczy się wokół kilku wątków, z których na pierwsze miejsce wysuwa się relacja między głównymi bohaterami. Jak łatwo można było się domyśleć, rozwija się ona z poziomu przyjaźni w kierunku bardziej zaangażowanego związku. Nie brakuje namiętności, scen erotycznych, ale są one doskonałym uzupełnieniem tego, co dzieje się pomiędzy parą przyjaciół. W przejściu na wyższy etap ich relacji przeszkadza im jednak przeszłość i pamięć o zmarłej Giovannie. Temat wyścigów tworzy tło dla tych relacji i stanowi dodatkowy zastrzyk adrenaliny, tym bardziej, że grupa, która spotyka się raz w roku po to, by wziąć udział w niebezpiecznej rozrywce, nie składa się z grzecznych, naiwnych facetów. Chiara i Salvatore coraz bardziej angażują się w podążaniu za kolejnymi tropami, ale im bardziej poznają to środowisko, tym więcej pojawia się pytań bez odpowiedzi.

„Na tropie sensacji” to wciągająca opowieść, którą wypełnia adrenalina, która pojawia się wraz z udziałem w wyścigach i otaczającej ich aury tajemnicy. Jest w niej wiele emocjonalnych przeżyć, pokazujących, że nie można budować przyszłości, tkwiąc wciąż w przeszłości. Bohaterowie muszą sobie uświadomić, że życie nie znosi pustki i zawsze potrafi ją wypełnić nowymi sprawami. Trzeba tylko dostrzec swoją szansę i podążać za głosem serca.

zdjęcie z FB profil autorki

Victoria Black jest studentką, zapaloną czytelniczką, fanką filmów sensacyjnych i fantastycznych. Jej przygoda z pisaniem zaczęła się dosyć dawno, gdyż najpierw prowadziła pamiętnik, potem zapragnęła tworzyć fikcyjnych bohaterów i wymyślać dla nich przygody. Zadebiutowała w lutym 2021 roku powieścią „(Nie)rozsądne szepty”, a już na początku 2022 roku pojawi się najnowszy romans pt.: „Pokusa w garniturze” 

                                                                 

Recenzja części drugiej

Książkę otrzymałam z Klubu Recenzenta serwisu nakapanie.pl