1265. -"Czterdzieści dni do świąt" Tom 6

Czterdzieści dni do świąt

Tom szósty

Cykl: Czterdzieści

Katarzyna Kostołowska

Wydanie: I
Data premiery 26.10.2022 r.

Liczba stron 304
Format 135 x 205 mm
Oprawa: miękka ze skrzydełkami
ISBN 978-83-271-6210-6
Wydawnictwo Książnica
Moja ocena: 6/6

"człowiek niesiony na skrzydłach miłości jest nieprzytomny"

Ile jest ludzi, tyle charakterów, historii i problemów, ale każdy z nas pragnie być kochanym i szczęśliwym. Jednak często bywa tak, że życie nie daje powodów do radości i rzuca przysłowiowe kłody pod nogi. Wiedzą o tym doskonale cztery kobiety z książki "Czterdzieści dni do świąt", które różnią się między sobą pod wieloma względami, ale łączy je jedno: silna i przyjacielska więź.

Anita, Aśka, Karolina i Magda poznały się w czasie studiów i teraz, po upływie kilku lat, nadal ich przyjaźń kwitnie, mimo codziennych spraw, obowiązków i problemów. W każdy piątek spotykają się w we wrocławskiej Casablance, by poplotkować, opowiedzieć i omówić ważne kwestie z tygodniowego przeglądu wydarzeń. Teraz, gdy za kilka tygodni mają być święta, nic nie wskazuje na to, by były one szczęśliwe. Każda z nich ma swoje dylematy,  które nie pozwalają w pełni cieszyć się życiem.

Anita od roku nie potrafi pogodzić się ze śmiercią mamy, więc często sięga po alkohol. Teraz, gdy ją poznajemy, powoli zaczyna na nowo sklejać swoje życie, gdy pewnego dnia spotyka interesującego, przystojnego mężczyznę o imieniu Szymon. 

Karolina pochodzi z Kępna, ale po skończeniu liceum postanowiła studiować we Wrocławiu, gdzie zamieszkała u ciotki, która jest trudną osobą, wciąż kontrolującą, pouczającą i umoralniającą swą siostrzenicę.  Nic dziwnego, że Karolina pragnie wyprowadzić się od niej, ale na razie nie ma na to szans. Praca w agencji reklamowej nie spełnia jej oczekiwań  nie pozwala na wynajęcie jakiegokolwiek lokum, rozpocząć życie na własną rękę. Ogólnie jest ona osobą wiecznie narzekającą, ale najbardziej brakuje jej kogoś, z kim mogłaby stworzyć rodzinę. 

Aśka to kobieta, którą wszyscy postrzegają, jako kogoś, komu się poszczęściło. Ma bowiem kochającego ją faceta, Konrada, którego mogą pozazdrościć jej inne kobiety, a do tego pochodzi z zamożnej rodziny, potrafi gotować i zadbać o odpowiedni standard życia. Ona jednak widzi to zupełnie inaczej, gdyż zaczyna dostrzegać, że świat wykreowany przez Konrada nie jest jej światem, gdyż czuje, że ma tego dość.  Chciałaby realizować swoje pasje, ale problem jest w tym, że Aśka nie wie, czego tak naprawdę chce. 

Magda to druga z przyjaciółek, która ma kogoś kochanego w swoim życiu, tworząc luźny związek z Aleksem, ale nie jest mężczyzna przebojowy i spontaniczny, a do tego ma apodyktyczną matkę. Magda pracuje w branży medycznej, w której robi karierę jako przedstawiciel handlowy, ale w życiu prywatnym czuje stagnację, nudę, brak spontaniczności i odrobiny szaleństwa.

Książka "Czterdzieści dni do świąt" jest szóstym tomem serii "Czterdzieści", ale mogłaby być równie dobrze pierwszym tomem, gdyż opowiada o przyjaciółkach, z czasów sprzed 20 lat. Cofamy się zatem do początku XXI wieku, a dokładnie do 2001 roku, gdy miały około 30 lat. Z tego względu można ją przeczytać niezależnie od pięciu pierwszych tomów, ponieważ przedstawiona w niej historia nie jest nawiązaniem do poznanych losów przyjaciółek, Wręcz przeciwnie, możemy dowiedzieć się, jak to wszystko się zaczęło, a dopiero potem sięgnąć po wcześniejsze tomy. Okładka jest bardzo świąteczna, ale fabuła ma charakter obyczajowy i opowiada o zwykłych sytuacjach, jakie mogą spotkać każdego. Spędzamy z sympatycznymi kobietami i ich rodzinami oraz znajomymi czterdzieści dni, jakie dzielą ich od Wigilii. 

To lekka, wielobarwna, bogata w różnorodne przeżycia i przyjemnie napisana historia o marzeniach, dążeniu do ich realizacji, relacjach rodzinnych i międzyludzkich, miłości, a przede wszystkim o wspaniałej, kobiecej przyjaźni, dzięki której można przetrwać najgorszy kryzys. 

źr. zdjęciaL
lubimyczytac.pl

Katarzyna Kostołowska jest prawniczką, polonistką i właścicielką Loli, buldoga francuskiego. Interesuje się popkulturą, modą, polityką; namiętnie ogląda seriale kryminalne. Współautorka "Kultowego Wrocławia" – przewodnika po wyjątkowym według niej mieście, w którym mieszka od dziecka i które codziennie czymś ją zachwyca. Od wielu lat publikuje opowiadania w czasopismach dla kobiet. Inspiracją do "Czterdzieści minus" i "Czterdzieści plus" są prawdziwe kobiece historie. Potwierdzają one, że nawet w najciemniejszym tunelu zawsze znajdzie się światło.

Książkę przeczytałam, dzięki współpracy z Bonito.pl 

i portalu Dobre Chwile, na którym znajduje się dłuższa recenzja

910. - "Sekrety Marianny"

Sekrety Marianny

Seria romantyczna Tom 2

Agnieszka Olejnik

Numer wydania: I

Data wydania polskiego: 11 czerwca 2021 r.

Liczba stron: 304

Wymiary: 210x148mm

Oprawa: miękka ze skrzydłami

Wydawnictwo: Książnica

„pomiędzy tym, kim się ktoś wydaje, a kim jest w istocie, może ziać prawdziwa przepaść”

Romanse, zwłaszcza w ostatnich latach, cieszą się niegasnącym powodzeniem. Są wśród nich lepsze lub gorsze, ale zawsze zabierają nas w wir wydarzeń opartych na emocjach. Z reguły ich akcja toczy się współcześnie i można mieć przesyt tego rodzaju okoliczności, dlatego z ciekawością sięgnęłam po romans historyczny, który wnosi w literaturę piękną świeżość i oryginalność. W lutym tego roku ukazała się pierwsza część serii romantycznej pt.: „Wybór Charlotty”, która zdobyła uznanie czytelniczek swoim klimatem, a kilka miesięcy później ukazał się tom drugi pt.: „Sekrety Marianny”.

Agnieszka Olejnik z wykształcenia jest polonistką i anglistką, prywatnie - mama trzech synów oraz właścicielka czterech psów. W 2014 roku ukazała się jej pierwsza powieść pt.: „Zabłądziłam”, uznana za jej debiut pisarski, mimo że już wcześniej, w 2013 roku, powstała książka dla dzieci „Droga na północ”. Na swoim koncie ma kilkanaście powieści różnych gatunkowo, wśród których przeważa literatura obyczajowa, ale są też kryminały, thrillery i romanse. Ja dodałabym jeszcze do tego zestawu romans historyczny, gdyż do takiej kategorii zaliczyłabym „Sekrety Marianny”.

Wraz z tą powieścią przenosimy się do dziewiętnastowiecznej Anglii, gdzie razem ze swoim ojcem mieszka Marianna Johnson, dziewczyna, której na pozór niczego nie brakuje. Jest osobą inteligentną, oczytaną, wrażliwą, skromną a przy tym piękną. Brakuje jej tylko jednego: posagu. Bez tego ostatniego elementu trudno jej znaleźć męża, co w tamtym czasie dla kobiety przyjemnością przeczytają one kolejną historię najważniejszym celem. Sytuacja finansowa zmusza Mariannę do podjęcia kroków poczynionych wbrew sobie. Decyduje się wyjść za mąż z rozsądku, za emerytowanego wojskowego, pułkownika Jamesa Hinta, który był znajomym jej ojca. Nie przewidziała jednak, że ślub wiąże się nie tylko z kwestią materialną, ale też z obowiązkami, o których ona nie miała żadnego pojęcia. W ciągu dnia wypełniała różne czynności związane z prowadzeniem majątku, ale najgorsze dla niej były noce, które przerażały niedoświadczoną Mariannę, gdy mąż egzekwował swoje niepisane prawa bez skrupułów. A robił to w niezbyt subtelny sposób, więc młoda żona szybko zraziła się do tego rodzaju powinności. Pewnego dnia wyzwala ją z tych obowiązków śmierć męża, ale wówczas okazuje się, że jej sytuacja jest niewesoła, gdyż James Hint przetrwonił swój majątek i nie ujął swojej żony w testamencie.

Czytając tę historię, musimy pamiętać, że w XIX wieku sytuacja kobiet była nie do pozazdroszczenia, jeżeli nie miały majątku czy bogatego męża. To czasy, gdy słyszy się już o prawach kobiet, ale w rzeczywistości ich rola ograniczała się głównie do roli matki, żony, ewentualnie kochanki. Zwiastunem nadchodzących zmian jest chociażby książka Mary Wolff „Wołania o prawa kobiety”, którą Marianna otrzymuje od Charlotty Rushwood, której historię opisała Pani Agnieszka Olejnik w pierwszej części serii romantycznej pt.: „Wybór Charlotty.” Teraz ponownie spotykamy ją, gdy los łączy ją z Marianną a przy okazji dowiadujemy się, co się u niej dzieje.

W powieści mamy kilka portretów kobiet, które pochodzą z różnych sfer społecznych a tym samym  mają różną sytuację materialną. Marianna ma złe doświadczenia po nieudanym związku małżeńskim, więc nie zamierza wiązać się więcej z żadnym mężczyzną, gdyż przeraża ją sfera intymna, która jest nieunikniona z związku. Nie potrafi cieszyć się życiem, w przeciwieństwie do Charlotty, która pomimo trudnych doświadczeń z przeszłości, czerpie z życia pełnymi garściami. Jest też Eleonora, kuzynka Marianny, która nie została obdarzona urodą, ale za to posiada bogaty posag. Poznajemy też Konstancję, znudzoną małżeństwem z dużo starszym od siebie panem Lawsonem, która rozkochuje w sobie młodego prawnika i manipuluje jego uczuciami przez wiele lat. Ich portrety uświadamiają, jak bardzo zmieniła się sytuacja kobiet w ciągu około 150 lat a jednocześnie pokazuje, że niektóre problemy są aktualne przez cały czas.

„Sekrety Marianny” to bardzo udana powieść z doskonale poprowadzoną fabułą, napisana lekkim, stylem przywołującym romanse dziewiętnastowiecznych autorek. W opisie redakcyjnym przeczytałam, że spodoba się ona miłośnikom takich książek, jak „Duma i uprzedzenia” czy „Dziwne losy Jane Eyre”, którą całkiem niedawno przeczytałam, i faktycznie takie skojarzenia pojawiły się u mnie w trakcie czytania, z tą różnicą, że pani Olejnik ma bardziej optymistyczny i radośniejszy sposób snucia opowieści. Dzięki narracji trzecioosobowej poznajemy sytuacje z każdej strony, uczestnicząc w życiu poszczególnych bohaterów, przeżywając ich rozterki oraz śledząc ich pogmatwane ścieżki, czasami przypominające komedię omyłek.

Mam nadzieję, że jeszcze spotkam się z tymi bohaterami w kolejnej odsłonie serii romantycznej i poznamy kolejną, fascynującą historię przenoszącą nas w czasie i dające satysfakcję z przeczytanej lektury.

Egzemplarz książki otrzymałam od portalu: