829. - " Zgodnie z prawdą"

Zgodnie z prawdą

Danuta Awolusi

Wydanie: I

Data premiery: 8 czerwca 2021

Liczba stron: 448

Wymiary: 125x195 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Wydawnictwo: Prószyński Media

„do tajemnicy można przywyknąć, ale niekoniecznie się na nią uodpornić.”

Gdy na świat ma przyjść dziecko, rodzice pragną dla niego tylko tego, co najlepsze. Są gotowi na wiele wyrzeczeń, by stworzyć mu bezpieczne miejsce na ziemi. Jednak życie potrafi tworzyć niesamowite sytuacje, które stawiają przed młodymi rodzicami trudne wyzwania. Bywa też tak jak u bohaterów książki „Zgodnie z prawdą”, że muszą wybierać między szczerością a kłamstwem.

źr. zdjęcia:
lubimyczytac.pl

Danuta Awolusi to urodzona w 1986 roku pisarka urodzona na Śląsku, gdzie ukończyła filologię polską na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach. Obecnie mieszka we Warszawie. Poza pisaniem książek, od kilku lat prowadzi blog recenzencki "Książki Zbójeckie". Zadebiutowała w 2013 roku powieścią obyczajową „Na wysokim niebie” a po niej powstały „Odważona”, „Nie proszę o miłość”, „Odchudzanie zaczyna się w głowie”, wyd. Pascal, 2018. „Macochy”, „Twoja wina” i „Nie mówiąc nikomu”. „Zgodnie z prawdą” to jej ósma książka ale siódma powieść, gdyż wśród wydanych publikacji jest jeden poradnik.

Patrycja i Miłosz są młodym małżeństwem, którzy właśnie oczekują narodzin dziecka. Gdy zaczynamy ich poznawać, Patrycja właśnie zaczyna odczuwać bóle porodowe, a Miłosz szykuje się do służbowego wyjazdu. Ta scenka wygląda na szczęśliwy wizerunek rodzinny ale wkrótce dowiadujemy się, że to tylko pozory, gdyż oboje skrywają przed sobą tajemnice, które mogłyby wprowadzić w ich życie chaos.

Patrycja, zamiast cieszyć się, że będzie mamą, jest pełna obaw, gdyż wie, że ojcem dziecka nie jest Miłosz. Wraca wspomnieniami do wydarzeń sprzed kilku miesięcy i w ten sposób poznajemy prawdę o niej i dziecku. Swoją historię opowiada nam też Miłosz, więc mamy możliwość spojrzenia na sytuację z dwóch perspektyw.

Miłosz od dziecka miał dwa marzenia: podróżowanie i szczęśliwa, pełna rodzinę. On sam nie poznał nigdy swoich rodziców. Został adoptowany w wieku 6 lat przez małżeństwo artystów. Pragnienie podróżowania spełniło się zaraz po maturze, gdy dostał propozycję pracy jako fotograf robiąc zdjęcia do znanych czasopism. Drugie marzenie realizuje mu się w nieoczekiwany sposób i będzie to dla niego trudna lekcja życia.

Do napisania książki skłoniła autorkę historia jednej z czytelniczek jej powieści, która mailowo opowiedziała o swoim przypadku, w którym ojcem dziecka nie był jej mąż i długo przed nim to ukrywała. Pani Awolusi w charakterystycznym dla siebie stylu ubarwiła nieco tę historię tworząc wciągającą, wzruszającą i emocjonalną opowieść, uwodząc mnie ponownie pomysłową fabułą, w którą wnika się z łatwością. Już po jej poprzedniej książce „Nie mówiąc nikomu” byłam pod wrażeniem jej umiejętności kreowania losów swoich bohaterów więc teraz także spodziewałam się bogatej huśtawki nastrojów. I nie zawiodłam się, gdyż „Zgodnie z prawdą” porusza kwestię działania w imię dobra dziecka oraz budowaniu związku na kłamstwie.

To opowieść przepełniona wewnętrznym konfliktem powodującym wiele emocji i niedopowiedzeń. Autorka stawia w niej pytanie o uczciwość w związku i konsekwencje własnych decyzji. Zarówno Miłosz jak i Patrycja borykają się z poczuciem winy ale też zadają sobie pytanie, co jest dla nich ważne: prawda czy rodzina. To opowieść wyłamująca się spoza znanych schematów, gdyż o ile można było przewidzieć, że prawda wyjdzie w końcu na jaw to trudno było spodziewać się tego w jaki sposób potoczą się dalej losy bohaterów. Mimo trudnych tematów książka napisana została lekkim stylem, który nie pozwala zbyt szybko odłożyć ją chociażby na chwilę, gdyż wciąż w niej coś się dzieje, zarówno na planie fizycznym jak i mentalnym. Dzięki naprzemiennej narracji, odczucie uczestniczenia w fabule jest jeszcze bardziej realistyczne i pełne. Zakończenie było dla mnie zaskakujące, gdyż wyobrażałam go sobie zupełnie inaczej, ale na pewno można je zaliczyć do  oryginalnych i nietypowych rozwiązań. 

„Zgodnie z prawdą” to historia, która mogłaby wydarzyć się w rzeczywistości. Pokazuje jak ważna jest uczciwa i szczera rozmowa, odpowiedzialność za to, co się robi i zapewnienie swemu dziecku poczucia bezpieczeństwa oraz właściwego wychowania. Uświadamia tym samym, że wystarczy chwila zapomnienia, działania pod wpływem impulsu czy poddaniu się nastrojowi chwili, by konsekwencje tego ponosić przez całe życie. Posklejanie rozbitego dzbana nigdy nie będzie do końca właściwym rozwiązaniem.

Książkę przeczytałam, dzięki wydawnictwu:

Do nabycia na stronie wydawnictwa 

oraz księgarni INVERSO, EMPiK, BONITO, ŚWIAT KSIĄŻKI i wielu innych.

746. - "Nie mówiąc nikomu"

Nie mówiąc nikomu

Danuta Awolusi

Wydanie: I

Data wydania: 23.02.2021

Format: 125 x 195mm

Liczba stron: 552

Oprawa: miękka ze skrzydełkami

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka

„Każdy człowiek tworzy własną arcyciekawą opowieść, wystarczy tylko wyłuskać z niej esencję”

Rodzina to dla wielu z nas jedno z najważniejszych komórek społecznych, w której chcielibyśmy być szczęśliwi, bezpieczni i spełnieni. Ważna jest wzajemna więź, zaufanie a przede wszystkim umiejętność rozmawiania o swoich problemach, potrzebach i pragnieniach, by wzajemnie się wspierać i tworzyć silne więzy. Jednak często bywa tak, że wzajemne niezrozumienie, nieszczerość, drobne kłamstewka czy brak zaufania doprowadza do dramatów, tak jak w przypadku bohaterów książki „Nie mówiąc nikomu”.

źr.zdjęcia:
lubimyczytac.pl

Danuta Awolusi, rocznik ‘86 - Ślązaczka, mieszkająca obecnie w Warszawie. Pisarka, autorka tekstów, od kilku lat prowadzi blog recenzencki "Książki Zbójeckie". Absolwentka filologii polskiej na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach. Zadebiutowała w 2013 roku powieścią „Na wysokim niebie”, po której powstały jeszcze „Odważona”, „Nie proszę o miłość”, „Odchudzanie zaczyna się w głowie”, „Macochy”, wyd. Prószyński i S-ka i „Twoja wina”.

W  swojej siódmej powieści autorka umieściła dwie niezwykłe historie, które początkowo biegną obok siebie, by w końcu spotkać się tworząc ekscytujący ciąg zdarzeń. Ich wspólnym łącznikiem są tajemnice, które skrywają się za stworzonymi przez bohaterów iluzjami życia. Każda z ukazanych postaci ma swoją fascynującą, smutną, dramatyczną i emocjonalną historię tworząc sieć wzajemnych zależności zarówno między głównymi postaciami jaki i drugoplanowymi. Żadna z nich nie jest tu osobą zbędną, gdyż wnosi do fabuły swój szczególny potencjał, bez którego ta opowieść nie miałaby tylu niesamowitych, emocjonalnych odcieni.

Jak silne są w tej historii emocje, możemy poczuć już w prologu, w którym otrzymujemy sporą dawkę mocnych wrażeń, gdyż obserwujemy dramatyczną scenę, której finał poznajemy w dalszej części powieści. 

Laura Wieczorek jest piękną kobietą, żoną przystojnego faceta i matką dziewięcioletnich bliźniaków, Marcina i Natalii. Gdy była w ciąży, przestała pracować i od tej pory była zdana całkowicie na męża, który prowadzi firmę ogrodniczą i robi wszystko, by niczego jej nie brakowało. Mieszkają w dużym domu, w pięknej, spokojnej okolicy blisko jeziora. Okazuje się, że to tylko pozory szczęśliwego życia, bo Laura tak naprawdę zaczyna dusić się w złotej klatce, jaką stworzył jej mąż w ciągu 15 lat ich pożycia. Coraz bardziej czuje się zmęczona, samotna, zniechęcona i wyczerpana psychicznie ciągłym bagatelizowaniem przez męża jej potrzeb. Chciałaby pracować, realizować swoje marzenia ale wie, że Maks nie jest w stanie zaakceptować jej ambicji, dlatego w tajemnicy przed nim pisze książkę. Rok wcześniej ukazała się jej pierwsza powieść pt.: „Nie oddam serca”, którą wydała pod pseudonimem Nela Mazur. 

Maksymilian jest typowym mężczyzną, pragnącym zapewnić swojej rodzinie bezpieczeństwo, odpowiedni poziom życia ale jednocześnie nie zauważa, że swoim zachowaniem powoli niszczy zamiast budować. Kocha Laurę ale patrzy na wszystko poprzez pryzmat materialny, narzucając swoją wolę, kontrolując każdy wydatek, wydzielając pieniądze i ograniczając jej wolność. Ma dominujący charakter, który ukształtował się pod wpływem jego ojca, który nie tolerował słabości, odmienności i tkliwości. Między małżonkami zaczyna powstawać mur, który skutecznie ich od siebie oddala. O ile o Laurze wiemy dosyć dużo niemal od początku, to na temat Maksymiliana wiemy niewiele. Jego sekrety i prawdziwe oblicze ukazywane jest stopniowo. 

Trzecią postacią, która ma swoją ważną rolę w tej historii,  jest Urszula zwana Uką. Uważana przez mieszkańców wsi za dziwaczkę, zawsze odziana  w łachmany starsza kobieta od 40 lat wykonuje wciąż te same czynności. Jej dni biegną w ustalonym rytmie, między codziennymi zakupami, domem a odwiedzaniem grobu ukochanego męża. Wątek związany z tą postacią biegnie równolegle do motywu Laury i Maksymiliana i początkowo stanowią osobne historie, oderwane od siebie całkowicie. Los jednak sprawił, że o zaniedbanej, zamkniętej w sobie staruszce dowiaduje się Laura, dostrzegając w niej temat do swojej książki. 

W powieści Danuty Awolusi dzieje się bardzo dużo, jest wiele ciekawych postaci i zaskakujących zwrotów akcji. Już tytuł „Nie mówiąc nikomu” wskazuje, że będzie to historia pełna tajemnic, kłamstw i niedomówień. I faktycznie tak jest, gdyż skrywanych prawd jest tu wiele. Jako czytelnicy, mamy przewagę nad bohaterami, gdyż autorka uczyniła z nas obserwatorów, przed którymi stopniowo odsłaniane jest to, co poszczególne postacie przed sobą ukrywają. Mamy zatem możliwość analizowania ich postawy, dociekania źródła problemu i śledzenia procesu powstawania mechanizmu tworzenia wokół siebie zasłony milczenia skrywającej drobne sprawy, które w efekcie tworzą bariery trudne do pokonania i zburzenia.

Pani Danuta Awolusi ma bardzo przystępny styl pisania, którym potrafi opowiedzieć o trudnych sprawach skrywanych na dnie ludzkiej duszy. Przeniosła na karty swojej powieści ogrom emocji, które buzują, niczym wulkaniczna lawa zalewająca życie bohaterów. Dokłada wciąż nowych problemów, jakby było mało tych, których już doświadczają. Wiele spraw  udałoby się z pewnością rozwiązać, gdyby potrafiono ze sobą rozmawiać. Niestety, tej komunikacji brakuje zarówno pomiędzy małżonkami jak i rodzicami i dziećmi. Efektem tego są burzliwe wydarzenia, wzajemne oskarżenia, frustracje oraz irytujące zachowania bliźniaków, zwłaszcza Natalki, która nie rozumiejąc sytuacji, wciąż ma pretensje, czuje się niekochana a przez to staje się krnąbrna i zbuntowana, mimo że ma dopiero 9 lat! 

„Nie mówiąc nikomu” to bardzo życiowa a przez to realna historia, która mogłaby wydarzyć się naprawdę. Złożona z kilku wątków fabuła nie pozwala odłożyć książki chociażby na chwilę, gdyż autorka skutecznie podsyca naszą ciekawość, zachęcając do dalszego wnikania w kolejne epizody wypełnione wciąż nowymi faktami i wydarzeniami.  Wraz z nimi doświadczamy wielu odcieni zwykłego życia, które pisze niezwykłe historie złożone z ludzkich błędów, wyborów, lęków i emocji. Autorka pokazuje wpływ tego, w jaki sposób jesteśmy kształtowani w domu, jakie mamy wzorce zachowań i jak ważna jest miłość, szczerość, dostrzeganie potrzeb drugiego człowieka oraz wzajemne zaufanie.

To przejmująca, poruszająca i emocjonalna opowieść o miłości, wybaczaniu, szukaniu drogi do samego siebie a przede wszystkim o budowaniu zdrowych relacji rodzinnych, które często opierają się na standardowych wzorcach. Pokazuje, że często sami komplikujemy swoją sytuację zamiast zastosować najprostsze rozwiązania. Czasami wystarczy odrobinę zrozumienia, okazania serca, wysłuchania drugiej strony, by wpuścić do życia światło.

Książkę przeczytałam dzięki wydawnictwu:

Do nabycia na stronie wydawnictwa oraz księgarni

  INVERSO, EMPiK, BONITO, ŚWIAT KSIĄŻKI i wielu innych.

Wywiad z autorką na kanale FANBOOK.TV