[124./24]1639- ."Destiny" Tom II

"Byłaś moją trójką"

Seria: Destiny

Tom drugi

Nina Kaczmarczyk

„kiedy tracisz wszystko, co jest dla ciebie ważne i pozostaje ci tylko zwykła kartka i długopis, to napiszesz na niej dosłownie wszystko, żeby tylko móc to odzyskać, albo przynajmniej mieć nadzieję, że kiedyś ci się to uda”

W życiu bywa tak, że jedna decyzja pociąga za sobą drugą, a wraz z tym z pojawiają się skutki naszych wyborów. W przypadku Igora Olszewskiego, którego poznaliśmy w pierwszym tomie serii Destiny pt.: „Jesteś moją trójką”, przekonał się, że jeden błąd wywołuje ogromny huragan nie tylko w jego życiu, ale też w życiu innych. Coraz bardziej uświadamia sobie, że zależy mu na Oli, ale też zdaje sobie sprawę, że wyrządził jej ogromną krzywdę. Jednak zamiast łagodzić tego skutki, sprawa zaczyna wymykać się spod kontroli. Teraz, w drugim tomie pt.: "Byłaś moją trójką", musi zrobić wszystko, by odzyskać zaufanie dziewczyny. Jednak w świecie, w którym rządzi pieniądz, nie jest to łatwe...

Ależ tu się działo! Trudno coś napisać o fabule, by nie zdradzać tego co wydarzyło się w I tomie, poza tym, że Igor zbiera konsekwencje swoich kłamstw i manipulacji. Za to nie przysporzył sobie u mnie sympatii, podobnie, jak jego kumpel Borys. Przekonuje się, że zbyt pochopne działanie jest błędem, jak i dążenie do rozwiązania swoich problemów kosztem innych. Teraz Igor nieco zyskał w moich oczach, chociaż nie do końca, gdyż cały czas nie potrafi poradzić sobie z machiną uruchomioną przez swoją głupotę i nieodpowiedzialność. Poczuł wyraźnie potęgę ludzi zarządzających filmowym światem i chcąc utrzymać się na tym rynku, musi dostosować się do warunków, które nie we wszystkich punktach są zgodne z jego pragnieniami. 

Wydawało się, w pierwszym tomie było sporo wydarzeń i emocji, ale tam wchodziliśmy w fabułę stopniowo i tak też się rozkręcała. Teraz od razu jesteśmy wrzuceni w akcję, która jest efektem tego, jak skończyła się „Jesteś moją trójką”. Drugi tom jest równie dobry, jak pierwszy, a nawet lepszy, zaskakujący w rozwoju sytuacji, chociaż oparty na pewnych schematach, ale tego trudno uniknąć w tego typu powieściach.

W zupełności zgadzam się ze zdaniem zamieszczonym w blurbrze, mówiącym o tym, że ta książka ma wszystko, czego pragną miłośnicy tego rodzaju historii. Jest to romans, ale obwarowany wieloma dramatami, pokręconymi ścieżkami, zmartwieniami, problemami, które nie pozwalają zakochanym cieszyć się szczęściem. Teraz bowiem Igor już wie, że Ola jest mu bardzo bliska, i to z nią chciałby przeżywać wszystkie chwile, ale niestety, zrozumiał to za późno.

Widzimy do czego doprowadziły Igora jego kłamstwa i teraz trudno mu się pogodzić z sytuacją, gdyż patrzy już na to wszystko sercem. Wie, że dużo stracił, nie tylko w oczach Oli, ale też Borysa, któremu też się naraził. Zdaje sobie sprawę, że nie będzie łatwo to odzyskać, lecz zamiast łagodzić sprawę, pakuje się w nowe kłopoty, z których nie widzi wyjścia. Nie potrafi sobie poradzić z sytuacją, która nie daje mu za dużego wyboru, jednak uczciwość wobec Oli z pewnością by wiele spraw rozwiązała. Widać też przy okazji, jak bardzo naiwna jest społeczność, która czyta to, co wymyślają dziennikarze, by tylko było ciekawiej i dramatyczniej. W dzisiejszym świecie nie jest o to trudno, by komuś zaszkodzić, kogoś zmieszać z błotem, postawić w złym świetle. Niestety, hejt ma się dobrze w mediach społecznościowych, gdyż ludzie czytający tego rodzaju opinie karmią się czyimś nieszczęściem, przyjmują wszystko jak gąbka, bez refleksji, bezkrytycznie i z pewną dozą satysfakcji, jeżeli chodzi o znane osoby. Nikt nie bierze pod uwagę, że komuś dzieje się krzywda, tak jak to było w przypadku Aleksandry.

Autorka świetnie zbudowała tutaj warstwę emocjonalną w obydwu tomach serii, pokazując dobitnie to, co odczuwają bohaterowie, jak na siebie reagują, jakie odczucia wywołuje u nich sytuacja, w którą wpakował ich Igor. Doskonale potrafi też tworzyć plan, na którym skupia się uwaga czytelników. Obserwujemy cały czas tylko to, co widzą główni bohaterowie, którzy opowiadają nam o swoich przeżyciach ze swojego punktu widzenia.

„Byłaś moją trójką” to romans nietypowy, toczący się z wieloma przeszkodami dla zakochanych, które wynikają z błędów popełnionych w chwili słabości. Igor przez swoją głupotę pakuje się w sytuację, z której nie widzi wyjścia, a narracja pierwszoosobowa sprawia, że nie wszystko jest widoczne dla niego i dla nas. To opowieść o lojalności i przyjaźni, która, jeżeli jest prawdziwa, nigdy nie zawodzi, nawet jeżeli pojawiają się nieporozumienia, ale nawet zemsta ma swoje granice. Do tego towarzyszą nam przez cały emocje, by w finale pozostawić nas w istotnym punkcie fabuły. W tym momencie okazuje się, że poza pierwszym planem istnieje jeszcze warstwa wydarzeń, które ujawniają się w odpowiednim czasie.

To tylko wskazuje, że to jeszcze nie koniec tej historii, co mnie ogromnie cieszy i jestem ciekawa, co pani Nina Kaczmarczyk jeszcze wymyśli i czym nas zaskoczy. Pokazuje, że nawet jeżeli piszemy afirmacje, pracujemy nad swoim umysłem kierując swoje myśli ku Wszechświatowi, to nie zawsze otrzymujemy to, o co prosimy. Jeżeli pragnienia nie idą w parze z dobrymi intencjami, wówczas wszystko może obrócić się przeciwko nam. Nie pomogą żadne metody afirmacyjne, czy wizualizacyjne, jeżeli nie jesteśmy w porządku ze swoim sumieniem.

Recenzja tomu I "Jesteś moją trójką"

Książkę przeczytałam w ramach współpracy z wydawnictwem AMARE 

Wydanie: Pierwsze

Data premiery: 21.06.2024 r.

Ilość stron: 386

Wymiary: 130x210 mm

Okładka: miękka

ISBN 978-83-8373-153-7

Wydawca Amare

Moja ocena: 6/6

[122./24]1637- ."Destiny" Tom I

"Jesteś moją trójką"

Seria: Destiny

Tom pierwszy

Nina Kaczmarczyk

„Zamiast bezustannie marzyć o tym, żeby nasze prośby zostały wysłuchane, musimy wyobrazić sobie, że już się spełniły, a następnie skupić się na tym, 

jakie towarzyszą nam w takich chwilach emocje”.

Potęga umysłu to niesamowicie silna energia, dzięki której możemy dokonać wielu wspaniałych rzeczy. Istnieje wiele metod, które pomagają ją wykorzystać z korzyścią dla osoby, która nad tym pracuje. Jedną z nich jest technika manifestowania według Metody Tesli, którą opracowała Karin Yee bazując na dokonaniach Tesli i naukach Abrahama Hicksa. Jednak każda metoda, która obarczona zostaje niewłaściwymi intencjami, może obrócić się przeciwko manifestującemu, o czym przekonał się bohater książki „Jesteś moją trójką” . 

Igor Olechowski jest popularnym aktorem młodego pokolenia, który swój sukces zawdzięcza swojej pracy, ale nie tylko rozumianej wprost, lecz także pracy z umysłem. Wierzy bowiem w moc liczb 3,6,9 i afirmacjom pisanym według schematu uwzględniającego magię tych liczb. Można w to wierzyć lub nie, ale Igor regularnie od wielu lat prowadzi notes, w których zapisuje swoje życzenia i marzenia pod postacią afirmacji. Oczywiście skończył najlepsze liceum w mieście, potem warszawską filmówkę, po czym szybko zyskał popularność u boku najbardziej uznanych reżyserów. Mieszka w luksusowym apartamencie mieszczącym się w bloku numer 9, na 6 piętrze, jeździ wymarzonym samochodem ma pełne konto w banku i ciągle spływają propozycje zagrania dobrze płatnych ról. Jest przekonany, że nie uzyskałby tego wszystkiego, gdyby nie afirmacje i wizualizacje. 

Jednak pewnego dnia nie wszystko idzie, tak jakby chciał. Jadąc na plan najnowszego serialu ze swoim przyjacielem Borysem Sikorskim podjeżdża do okienka McDrive’a, które obsługuje tego dnia dziewczyna z długim, czarnym warkoczem. Ku ich zdziwieniu, ona w ogóle nie reaguje na to, że tak sławne osoby chcą skorzystać z oferty Maca, a nawet dochodzi do tego, że okazuje im swoją niechęć do takich facetów jak oni. Wkrótce Igor pakuje się w sytuację, która znacząco zaburza jego sławę i przynosi opłakane skutki. By uratować jego wizerunek Borys wpada na pewien plan, który może uratować reputację Igora.

Doskonale znam metody bazujące na potędze umysłu, o których można poczytać w różnych poradnikach motywacyjnych. Zostało udowodnione naukowo, że przy odpowiedniej pracy możemy osiągnąć naprawdę niesamowite rezultaty. Trzeba tylko zmienić myślenie i nastawienie, a nie wciąż powtarzać, że coś jest niemożliwe. Jednak pierwszy raz spotkałam się z tym, by fabuła powieści bazowała na tego rodzaju wątku. 

Autorka wspaniale to pokazała na przykładzie Igora i Oli, którzy wiodą zupełnie odmienne życie. Igorowi powodzi się na każdym kroku, a Ola ma wciąż pod górkę, wiążąc ledwo koniec z końcem. Wprawdzie na własne życzenie, gdyż opuściła rodzinny dom zanim skończyła 18 lat i nie chce czerpać korzyści z bogactwa swoich rodziców. Bo Aleksandra Majewska pochodzi z bogatego domu. Jest córką znanego chirurga, ale okoliczności sprawiły, że postanowiła odciąć się od rodziny całkowicie .

Teraz egzystuje pracując w ciągu dnia w McDonaldzie, a nocami stojąc za barem w jednym z warszawskich klubów. Wynajmuje niewielkie mieszkanko, które trudno nazwać przytulnym, ale przypadek sprawił, że ma ono numer 3 i mieści się na trzecim piętrze kamienicy. Do tego Ola  udziela się charytatywnie jako wolontariuszka w fundacji „Promyk Nadziei”, a jeszcze musi znaleźć czas na naukę, bo przed nią ostatnia klasa liceum. Igorowi trudno to pojąć, gdy dowiaduje się kto jest jej ojcem i coraz bardziej jest zaintrygowany dziewczyną, w której życie on nagle wkracza, i której w pewnym sensie wywraca wszystko do góry nogami.

Pani Nina Kaczmarczyk zadebiutowała tą książką na początku tego roku i gdybym nie wiedziała, że to jej pierwsza powieść, na pewno nie domyśliłabym się tego. Jej styl jest bardzo ekspresyjny, wciągający, wszelkie zdarzenia są efektem dobrze przemyślanego planu, a sposób opowiadania o tym, co zrodziło się w jej umyśle to niesamowity zestaw słów, zwrotów, porównań i opisów działających na wyobraźnię. Powstała historia o losach dwojga młodych ludzi, których ścieżki przeznaczenia doprowadziły do siebie i teraz od nich zależy, co z tym zrobią i jak będą postępować. A nie jest to prosta droga, gdyż naznaczona intrygą, kłamstwem, oszustwem, zamiast uczciwością i szczerością.

„Jesteś moją trójką” pokazuje ciemną stronę popularności, która wynosi człowieka wysoko, ale równie szybko można spać na samo dno.  W jednej chwili można stracić wszystko, na co pracowało się dłuższy czas. Niestety, dużo szkody zrobiła w tym przypadku prasa i media społecznościowe, które żywią się sensacją, potrafią hejtem zastraszyć drugiego człowieka, niesłusznie osądzać, wydawać opinie, tworzyć nieprawdziwe scenariusze, byleby tylko ktoś chciał to czytać i tym żyć. Winien też jest sam Igor, który działa zbyt impulsywnie, a potem przystaje na plan Borysa. Z czasem przekonuje się, że nie da się zyskać dobrego imienia na krzywdzie innych, a to, co Igor z Borysem zaplanowali było obrzydliwe, krzywdzące i złe, więc nic dziwnego, że karma do nich wraca, a ich wizerunek w moich oczach nie był pozytywny. Ta historia pokazuje też, że Wszechświat daje nam to, o co prosimy, ale też może zburzyć wszystko, by otworzyć dla nas coś nowego, ale także udzielić lekcji pokory, byśmy spojrzeli na świat inaczej, lepiej i zrozumieli, co jest ważne w życiu.

Recenzja tomu II "Byłaś moją trójką"

Wydanie: Pierwsze

Data premiery: 24.01.2024 r.

Ilość stron: 424

Wymiary: 130x210 mm

Okładka: miękka 

ISBN 978-83-8313-907-4

Wydawca Amare

Moja ocena: 6/6

Książkę przeczytałam w ramach współpracy z wydawnictwem