822. - "Konsorcjum. Tom III

"Konsorcjum" 

Tom trzeci

A.S. Sivar

„Bolesne doświadczenia pozwalają nam dorosnąć”

Po wydarzeniach w dwóch poprzednich tomach, wydawałoby się, że wiemy już wszystko a między Nadią i Dominikiem w końcu zapanuje harmonia. Jednak autorka nie daje nam odpocząć od emocji, gdyż zafundowała nam kolejną ich porcję w trzeciej odsłonie „Konsorcjum”. I o ile jej pierwszy tom nosił ślady debiutanckiego pióra, to już tom drugi był bardziej dojrzalszy a tom trzeci to prawdziwa petarda wydarzeń, emocji i doskonale poprowadzonej fabuły.

Zamykając tom drugi trylogii byłam niezmiernie ciekawa jak dalej potoczą się losy bohaterów i jakie niespodzianki spotkają mnie w kolejnym spotkaniu z „Konsorcjum”. To, co przygotowała w niej pani A.S. Sivar przyprawiło mnie o szybsze bicie serca, bo jeszcze bardziej podniosła poprzeczkę, wzniecając niejednokrotnie iskry rozpalające wszelkie emocje i zmysły.

Przede wszystkim, już na początku można zauważyć, że część trzecia „Konsorcjum” jest o połowę chudsza od swoich poprzedniczek. Autorka przestała się skupiać na zbyt szczegółowych opisach, co wyszło na dobre dynamice fabuły. Mniej jest w niej imprez a więcej działań konsorcjum, niebezpiecznych sytuacji i niespodzianek. Nie ma tu czasu na chwilę oddechu, gdyż akcja goni akcję, pojawia się coraz więcej odkrywanej prawdy o poszczególnych osobach, wychodzą na jaw tajemnice a do tego pojawia się epizod polski, gdyż w Szczecinie zawiązuje się nowe zrzeszenie, które chce przejąć władzę.

Relacje między Nadią i Dominikiem nadal są napięte, mimo obiecującego finału w części drugiej. Od razu wchodzimy w burzliwą kłótnię między nimi co już zapowiada mnóstwo gwałtownych przeżyć. Mamy, więc kolejną partię pretensji, zazdrości, wybuchów złości i niewyjaśnionych sytuacji, a jedną z przyczyn jest piękna i bezczelna Cassandra. Przede wszystkim poznajemy zupełnie inne oblicze Nadii, która wychodzi w końcu ze swej asekuracyjnej skorupy, gdyż ma, dla kogo walczyć o siebie i związek. Musi stawić czoła pojawiającym się problemom i wczuć się w swoją nową rolę, w którą została wprowadzona wbrew własnym oczekiwaniom. Nigdy nie przypuszczała, że ma w sobie tak ogromne pokłady siły a nawet zła. Nadia nabiera pewności siebie, doskonale wchodzi w nowe realia i daje popis swoich umiejętności i charakteru, zwłaszcza w scenie finałowej. Na jej przykładzie autorka pokazuje, że każdy z nas ma w sobie mroczną stronę, która może się uaktywnić w szczególnych okolicznościach, a w takich znalazła się Nadia.

Sprawy nie ułatwia Dominic, który nadal nie ujawnia wszystkich swoich działań, zachowuje się dziwnie, mimo że deklaruje cały czas miłość do Nadii. Jednak swoim zachowaniem zaprzecza całkowicie swoim uczuciom, co rodzi konflikty i nieporozumienia. W tej części Dominic kilka razy ma możliwość przedstawienia swojego punktu widzenia, dzięki temu możemy obserwować wydarzenia z innej perspektywy. To daje szerszy obraz sytuacji i szkoda, że autorka tak rzadko dopuściła Dominika do głosu.

Część trzecia „Konsorcjum” to doskonałe zwieńczenie trylogii, w której zostały zachowane klasyczne schematy obecne w romansach, ale obudowane licznymi epizodami wywołującymi mnóstwo ekstremalnych emocji. Mimo pewnej przewidywalności wydarzeń, autorce udało się nie raz mnie zaskoczyć, zwłaszcza w finałowej rozgrywce.

Jestem w pełni usatysfakcjonowana lekturą całej trylogii, chociaż najbardziej podobał mi się tom drugi i trzeci, które były bardziej ekspresyjne, pełne wydarzeń wywołujących wzrost napięcia i emocjonalnej huśtawki nastrojów. O moim wzmożonym zainteresowaniu świadczy szybkość, z jaką przebrnęłam przez ponad 1500 stron w ciągu czterech dni. Trochę szkoda mi było rozstawać się z Nadią, Dominikiem, Aśką i Kamilem, gdyż każda z tych postaci zdobyła moje serce, mimo wielu wad. Chętnie poznałabym ich dalsze losy, już w nowej odsłonie i roli, jaka zaznaczyła się w trakcie tej historii. Jestem przekonana, że „Konsorcjum” jeszcze długo będzie tkwiło w meandrach mojego umysłu gdyż zaliczam tę powieść do jednych z lepszych, które czytałam.

Recenzja Tomu I           Recenzja Tomu II

Książkę otrzymałam z Klubu Recenzenta serwisu nakapanie.pl

Data wydania: 2 czerwca 2021
Okładka miękka
Liczba stron: 616
Wydanie drugie
Wymiary: 130x210 mm
Dostępne formaty papier, e-book, audiobook
Wydawnictwo: Amare

Moja ocena: 6/6

821. - "Konsorcjum" Tom II

"Konsorcjum" 

Tom drugi

A.S. Sivar

„Prawdziwe uczucie jest wtedy, 

gdy chcesz żeby ta druga osoba była szczęśliwa, 

ale niekoniecznie z tobą”

W pierwszej odsłonie nie było prawie nic o tajemniczej organizacji zwanej „Konsorcjum”, dlatego mając nadzieję, że w drugim tomie dowiem się więcej o nim, z rozbudzoną ciekawością sięgnęłam po tom drugi. Na szczęście wydawnictwo AMARE wydało od razu całą trylogię, więc ciekawość dotycząca dalszych losów bohaterów została szybko zaspokojona, gdyż od razu sięgnęłam po drugą odsłonę "Konsorcjum".

Wydaje się, że po ostatnich akapitach zwieńczających część I, teraz już kochankowie znajdą sposób na wspólną drogę. Nadia pragnie stałego związku, otworzyła swoje serce dla mężczyzny, wbrew wcześniejszym obawom, i wszystko wskazuje na to, że zakochała się w swoim szefie. Jednak ich relacja nadal nie przypomina romantycznej opowieści, gdyż niewiele brakuje a znowu śledzimy uczuciową i gwałtowną przepychankę słowną, emocjonalne uniesienia, nieuzasadnione pretensje. Oboje szybko przechodzą od miłości do złości a nawet nienawiści, by za chwilę pragnąć siebie aż do bólu. Nadia zauważa, że Dominic nie jest z nią szczery i nie wyzbył się swoich wszystkich przyzwyczajeń i zachowań. Nadal jest chorobliwie zazdrosny i despotyczny, ale ona mimo to nie może bez niego żyć. Postanawia dowiedzieć się, czym jest tajemnicze konsorcjum i co kryje się pod działaniami Dominica. Nie spodziewa się, że to, co odkryje, wystawi jej uczucie na ogromną próbę a ona sama przejdzie ogromną przemianę.

„jesteś moim wczoraj, dziś i jutro”

„Konsorcjum 2” jest jeszcze bardziej opasłym tomiszczem niż "Konsorcjum1", gdyż liczy sobie ponad 600 stron, ale jest z wiele lepszą i dynamiczniejszą fabułą, dlatego przebrnęłam przez tą liczebność z prędkością kilkunastu godzin. Nie brakuje w niej także imprezowych wątków, ale jest ich zdecydowanie mniej. Natomiast pojawia się znacznie więcej motywów sensacyjnych i mafijnych, które nadają całości dramaturgii. Przede wszystkim dowiadujemy się, czym zajmuje się Konsorcjum i kto stoi na czele. Prawda okaże się dla wszystkich ogromnym zaskoczeniem.

Tak jak poprzednio, obserwujemy zarówno walkę wewnętrzną Dominica jak i Nadii, która nie potrafi zrozumieć tego, co dzieje się między nią i ukochanym mężczyzną. Opisy także są bardziej szczegółowe, ale na szczęście jest ich już mniej. Natomiast pani Sivar potrafi sugestywnie oddać charakter relacji między bohaterami, nie tylko głównymi, ale i drugoplanowymi. W powieści pojawiają się ich dosyć dużo, ale są tak szczególni, że nie sposób ich zapomnieć i pomylić z innymi. Nie skupia się tylko na działaniach, ale też, a może i przede wszystkim na emocjach wyrażanych słowem. Czasami wystarczy jedno „mroczne spojrzenie”, czy warknięcie, by poczuć zmianę nastroju.

Autorka doskonale oddała buzującą chemię między bohaterami, którzy muszą nauczyć się ze sobą rozmawiać. A tego im brakuje - dobrej komunikacji, zaufania i zrozumienia. Nadal irytowały mnie niektóre sformułowania czy postawa Nadii, gdyż czasami zachowywała się jak nastolatka, ale i Dominic bywa denerwujący ze swoim podejściem do związku. Wciąż podkreśla, że Nadia jest jego własnością i nikt nie ma prawa nawet na nią spojrzeć. Nawet stroje podlegają jego chorobliwej krytyce, a sam wydaje się, że nie zawsze jest w porządku wobec ukochanej. Często trudno mi było zrozumieć jego postępowanie, ale na szczęście autorka postanowiła także jemu oddać kilka razy głos, dzięki czemu mogliśmy poznać jego punkt widzenia.

Nadal rewelacyjną postacią była dla mnie Aśka, która nie boi się wyrażać swoich poglądów, ma nietuzinkowe pomysły, potrafi stanąć w obronie przyjaciółki, ale i wygarnąć to, co ją boli lub wytknąć innymi ich niewłaściwe postępowanie. Jej cięte riposty, impulsywne działania i sposób bycia dodają powieści kolorytu i humoru.

„Konsorcjum 2” to powieść pełna namiętności, ekspresji, burzliwych emocji, tajemnic, seksu, ale też napięcia wywołanego wątkiem zagrażającym życiu. Wyzwoliła we mnie szereg różnorodnych emocji, wyjaśniła wiele niewiadomych i wzmocniła mój apetyt na ciąg dalszy, tym bardziej, że autorka zafundowała bardzo obiecujący finał tej części, więc niezwłocznie sięgnęłam po kontynuację mając nadzieję na ekspresyjne zwieńczenie trylogii.

Recenzja Tomu I       Recenzja Tomu III

Książkę otrzymałam z Klubu Recenzenta serwisu nakapanie.pl

Data wydania: 2 czerwca 2021
Okładka miękka
Liczba stron: 616
Wydanie drugie
Wymiary: 130x210 mm
Dostępne formaty papier, e-book, audiobook
Wydawnictwo: Amare

Moja ocena: 5/6

819. - "Konsorcjum" Tom I

"Konsorcjum"

Tom pierwszy

A.S. Sivar

„Za swoje czyny bierze się odpowiedzialność”

Pomysły na fabułę jakiejś powieści rodzą się w różnych okolicznościach. Pani A.S. Sivar pewnego dnia w roku 2017 udała się do księgarni i właśnie tam, wśród wielu gatunków literackich zrodziło się „Konsorcjum”.

Trylogia „Konsorcjum” narodziła się w wydawnictwie WasPos a 2021 roku została wznowiona przez wydawnictwo Amare w nowej oprawie graficznej. W 2020 roku ukazała się jej kolejna książka pani A.S. Sivar pt.: „Piekielny układ”, natomiast w lutym 2021 roku została wydana antologia pt.: „Rozpalone zmysły”, w której znalazło się opowiadanie pani A.S. Sivar wśród kilku innych znanych nazwisk.

Nadia Cruz jest atrakcyjną, inteligentną singielką, która ma za sobą destrukcyjny związek i dlatego nie potrafi na nowo zaufać mężczyźnie. Jej mama i ojczym mieszkają w Monachium, natomiast Nadia, po skończeniu studiów, przeprowadziła się do Berlina. Na co dzień zajmuje się strategiami finansowymi i marketingowymi, natomiast dodatkowo dorabia sobie pozowaniem do zdjęć podczas sesji prowadzonych przez Sebastiana, z którym łączą ją przyjacielskie więzy. Jednak jej silną podporą jest pełna energii, szalona i ze zwariowanymi pomysłami przyjaciółka Aśka Dimitrienko, która wnosi do fabuły świeżość, radość i humor. Obie kobiety znają się od wielu lat i wzajemnie wspierają. Poznajemy je lepiej, gdy razem z paczką koleżanek i kolegów z roku biorą udział w imprezie kończącej studia. Na miejsce zabawy wybierają klub Genessis. W pewnym momencie, wśród tłumu bawiących się ludzi, Nadia dostrzega JEGO. ”grzesznie pięknego” i „najprzystojniejszego faceta”, spośród tych, jakich do tej pory widziała i wraz z tym widokiem zapomina o swoich wszelkich postanowieniach.

Niespodziewanie Nadia otrzymuje propozycję pracy, jako menedżer klubu, którego właścicielem jest wujek Aśki, Victor Alexandrow. Praca wydaje się idealna, z bardzo dobrym zarobkiem i sympatycznymi ludźmi. Euforię tłumi jednak fakt, iż jej bezpośrednim szefem jest przystojniak z Genessis, Dominic Alexandrow, kuzyn Aśki i syn Victora.

Książka robi duże wrażenie już swoim wyglądem, gdyż liczy sobie 582 strony, więc może nieco przerażać swoją objętością. Moje obawy, co do jej zawartości rozwiały się wraz z otwarciem pierwszych stron i poznawaniu kolejnych rozdziałów, które z początku mają charakter zapoznawczy z niektórymi faktami z życia głównej bohaterki. Z tego względu akcja toczy się spokojnie, bez zaskoczeń i nagłych zrywów czy emocji.

Fabuła została oparta na relacji dwojga ludzi, między którymi rodzi się fascynacja, pożądanie, ale też do głosu dochodzi ambicja, wybujałe ego i duma. Przy tego rodzaju fascynacjach trudno im zapanować nad swoimi żądzami, których finał jest do przewidzenia. Stworzona historia bazuje na schemacie dwóch przeciwieństw, wzajemnej niechęci, ale i pożądaniu. On jednak nie postrzega jej, jako partnerki na dłużej, gdyż nigdy nikogo nie kochał a kobiety były zawsze dla niego jedynie kochankami na krótką chwilę. Ona natomiast nie zamierza mu ulec i postanawia trzymać go na dystans, gdyż nie interesują ją związki tymczasowe.

Stworzone przez autorkę postacie to silne osobowości, które nie pozwalają sobie na słabości i łamanie własnych zasad. Nic dziwnego, więc, że od pierwszego spotkania Nadii i Dominica, między nimi wciąż iskrzą i buzują emocje, które nie pozwalają im spokojnie obok siebie przebywać. Poszczególne wydarzenia obserwujemy wyłącznie z punktu widzenia Nadii, więc tak jak ona nie wiemy, co się naprawdę wokół niej dzieje. Możemy natomiast wniknąć w jej umysł i razem z nią przeżywać jej rozterki, wątpliwości, analizować daną sytuacji i budzące się uczucia.

Pierwszy tom „Konsorcjum” nieco mnie znużył, gdyż przez większą część powieści Nadia wraz z Aśką, jej chłopakiem, Kamilem i innymi znajomymi często imprezują, piją duże ilości alkoholu, chodzą na zakupy i do kawiarni, rozmawiają o codziennych sprawach, także sercowych. Poza tym autorka często zbyt szczegółowo opisuje każdą czynność, kreację, elementy makijażu czy wygląd jakiegoś pomieszczenia. Z pewnością na korzyść byłoby skrócenie niektórych dialogów, wyrzucenie zbędnych scen a wówczas całość z pewnością zyskałaby na dynamice. Mimo to czytanie tak opasłego tomu nie zajęło mi zbyt dużo czasu, gdyż uporałam się z nim w ciągu kilkunastu godzin.

Rozwój sytuacji między Nadią i Dominikiem nie był dla mnie zaskoczeniem, gdyż ich relacja ma charakter klasycznego scenariusza w tego typu romansach. Moją uwagę przyciągał też intensywny związek Aśki i Kamila, który nie raz zostaje wystawiony na próbę. O tytułowym konsorcjum niewiele wiadomo w pierwszej odsłonie trylogii. Przez całą fabułę temat tajemniczej organizacji zaistniał tylko dwa razy, ale to można było przewidzieć, gdyż w początkowej odsłonie trylogii nie spodziewałam się rozwiązania tej kwestii. Myślę, że w tomie drugim dowiem się o niej więcej.

Recenzja Tomu II         Recenzja Tomu III

Książkę otrzymałam z Klubu Recenzenta serwisu nakapanie.pl

Data wydania: 2 czerwca 2021
Okładka miękka
Liczba stron 584
Wydanie drugie
Wymiary: 130x210 mm
Dostępne formaty papier, e-book, audiobook
Wydawnictwo: Amare
Moja ocena: 5/6