1031. - "Jesteś moją nadzieją" Tom II

Jesteś moją nadzieją

seria: „Firestone MC” Tom II

P. J. Howard, Natalie Renard

Wydanie: I

Data wydania: 2022-01-25

Ilość stron: 288

Wymiary: 210 x150 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

ISBN: 978-83-66826-73-1

Wydawnictwo: Feniks

Moja ocena: 3/6

"Szczęście jest pojęciem rozległym i różnorako rozumianym."

Po zakończeniu pierwszego tomu z serii „Firestone MC”, pt. „Nie obiecuj niczego”, z niecierpliwością oczekiwałam kontynuacji, tym bardziej, że poznana historia pozostawiła mnie z mnóstwem emocji. Nie zakończyła się ona po mojej myśli, ale mimo tego, byłam ciekawa losów pozostałych facetów z klubu motocyklowego. Od tamtego czasu minęło kilkanaście miesięcy, więc musiałam przypomnieć sobie fabułę części pierwszej. Dopiero w tym roku ukazała się kolejna odsłona o motocyklowej ekipie, pt.: „Jesteś moją nadzieją”, w której poznajemy Trevora Bradforda.

Trevor Bradford, po dramatycznych wydarzeniach z „Nie obiecuj niczego”, obejmuje dowództwo nad klubem "Firestone MC”. Niestety, nie jest typem faceta, który ma szefowanie we krwi, więc nie czuje się w tej roli najlepiej. Zaczynamy go poznawać w momencie, gdy mijają dwa miesiące od śmierci jego przyjaciela. Trevor czuje pustkę, rozżalenie, zniechęcenie, smutek i wściekłość zarazem. Gdy pewnego dnia, po raz kolejny, wraca z cmentarza, na którym odwiedza grób swego kamrata, widzi atrakcyjną blondynkę, która, nieomal wpada pod samochód, przechodząc na czerwonym świetle. Trevor reaguje natychmiast, ratując dziewczynie życie, ale przyczyniając się jednocześnie do zniszczenia jej drogich, oczywiście bardzo wysokich szpilek. Nic dziwnego wiec, że efektem tego zdarzenia i chodzenia w takich butach, jest zwichnięta kostka dziewczyny. Do tego, zamiast podziękowań, mężczyzna słyszy, że jest barbarzyńcą. Tak zaczyna się historia dwojga ludzi pochodzących z dwóch różnych światów. On – ze środowiska przestępczego, ona, Charlene Whitlock, wychowana w luksusie i bogactwie, nie mająca pojęcia o zasadach panujących w jego rzeczywistości. Po początkowych nieporozumieniach, zaczyna między nimi iskrzyć coraz bardziej. Jednak oboje wiedzą, że ich związek będzie trudny do zaakceptowania zarówno przez rodzinę Charlene, jak i ludzi Trevora, zwłaszcza Holdena, gdyż ona jest córką znanego sędziego, który wsadził go za kratki.

Biorąc do ręki pierwszą i drugą część serii „Firestone MC” od razu rzuca się w oczy jakość wydania i oprawa graficzna tej powieści. Przede wszystkim „Jesteś moją nadzieją” została wydana na białym papierze, a każdy rozdział ozdabia ten sam rysunek, nawiązujący do głównego motywu powieści. Wydawnictwo zdecydowało się też ozdobić wszystkie strony tytułem czytanej powieści i oraz nazwiskami autorek.

Prolog od razu wprowadza w bieg wydarzeń i od początku nie ma wydłużających się, wprowadzających w temat opisów. Natomiast autorka nie uniknęła formy pisania, w którym próbuje wyjaśnić postępowanie głównych bohaterów poprzez ich przemyślenia, pokazując ich rozterki wewnętrzne, ale też dodając niektóre wyjaśnienia od siebie. Narracja jest prowadzona w trzeciej osobie, więc mamy szerszą perspektywę poznawania poszczególnych wątków, z różnych punktów widzenia.

Po bardzo dobrej pierwszej części miałam wysokie oczekiwania, gdy ukazała się część druga, ale niestety, nie dorównuje ona swojej poprzedniczce. Fabuła i sam pomysł na zestawienie ze sobą dwóch postaci pochodzących z bardzo różnych środowisk jest dosyć znanym wątkiem, ale zawsze wzbudzającym ciekawość na rozwiązanie tego problemu. To jednak nie stanowiło dla mnie problemu. Bardziej byłam zawiedziona stylem, w jaki została napisana ta historia. Tak jak pierwsza część „Nie obiecuj niczego” mnie porwała i bez problemu wniknęłam w dziejącą się dynamiczną akcję, tak teraz nie mogłam zintegrować się z fabułą i postaciami. Nie czułam ich osobowości, emocji, napięcia, czy wzajemnego przyciągania, mimo że autorka o tym pisze i próbuje to nakreślić.

Nie wiem, która z pań jest autorką drugiej części, ale wyraźnie jest wyczuwalny inny styl i sposób prowadzenia poszczególnych epizodów. Są tu oczywiście zwroty akcji, mnogość zdarzeń, sceny intymnych zbliżeń, ale temu wszystkiemu tego, czego, co nie pozwala oderwać się od powieści. Na pierwszy plan wysuwa się relacja Trevora i Charlene, spychają na dalszy plan problemy klubowe, a zupełnie w okrojonym wątku pojawiają się problemy z rodzicami Charlene, którzy dopiero pod koniec zostają wprowadzeni w akcję.

Czytając zastanawiałam się, czy naprawdę kobiety wciąż biegają w niebotycznie wysokich szpilkach a wzór faceta to umięśniony, wytatuowany przystojniak? Czasami niektóre zwroty się powtarzały lub wywoływały zdziwienie, chociażby wtedy, gdy Charlene stoi przed Trevorem nago i za chwilę autorka pisze, że dziewczyna czuje się obnażona fizycznie i mentalnie. Plusem jest spójna fabuła złożona z kilku wątków oraz pokazanie różnic społecznych panujących w obrębie jednego miasta i brak akceptacji przez ludzi zamożnych, osób z niższych sfer. Zarówno Trevor, jak i Charlene są postaciami, które wzbudzają sympatię, ale oboje muszą nauczyć się poruszać w obcym dla siebie świecie. Autorka porusza też kwestię pogodzenia się z przeszłością, zdystansowania i spojrzenia na chwilę obecną, bez porównywania i oceniania. Wydarzenia w ostatnich rozdziałach znacząco poprawiły tempo akcji, gdyż zmieniają się one szybko, prowadząc do emocjonujących rozgrywek i w efekcie do finału, który tym razem mnie usatysfakcjonował.

„Jesteś moją nadzieją” to opowieść o wyborach, akceptacji, umiejętności rozmowy, ale głownie o miłości, która istnieje wbrew wszelkim zasadom i opinii innych ludzi. Pokazuje, że jest to uczucie łączące często ze sobą skrajne osobowości, by mogły znaleźć wspólny cel. Mimo moich uwag, z chęcią sięgnę po kolejną część i mam nadzieję, że będzie to historia kolejnego członka klubu, który według mnie zasługuje na więcej uwagi, czyli mam na myśli Holdena.

P. J. Howard ma 24 lata urodzona na dolnym Śląsku. Interesuje ją literatura kobieca i związane z nią uwarunkowania społeczne na przestrzeni dziejów. Swoją karierę rozpoczęła od młodzieżowych opowieści o wampirach a obecnie jest chętnie sięga po niemal wszystkie gatunki literackie.

Natalie Renard to 29-letnia pisarka pochodząca z Górnego Śląska, dla której inspiracją jest twórczość Kinga. Pisze powieści, które są mieszanką romansu, kryminału z elementami erotyki oraz wątków mafijnych. Powieścią „Nie obiecuj niczego” debiutuje na rynku wydawniczym. Razem z Panią Howard zawarły w niej to, esencję swoich zainteresowań literackich. Odnajdziemy w tej historii zarówno watki mafijne a raczej gangsterskie, jak i elementy romansu i erotyki.

Recenzja części pierwszej "Nie obiecuj niczego"

Książkę otrzymałam z Klubu Recenzenta serwisu nakanapie.pl

997. - "Rezonans czasu"

Rezonans czasu

Anna Partyka-Judge

Wydanie: I

Premier: 16  listopada 2021 r.

Liczba  stron: 282

Wymiary:

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Wydawca: Wydawnictwo Feniks

"Cząsteczki, jak ludzie różnią się, a w każdej co innego się dzieje."

Inowłódz to wprawdzie niewielka wieś, ale z  pięknymi krajobrazowymi atrakcjami oraz ciekawymi zabytkami, wśród których przede wszystkim znajdują się częściowo odrestaurowane ruiny zamku z XIV wieku, kościół św. Idziego i  starym poniemiecki cmentarz z czasów I wojny światowej. W tej uroczej miejscowości mieszka bohaterka książki "Rezonans czasu" Zuzanna Tomaszek.

Anna Partyka - Judge urodziła sie i wychowała w Świnoujściu. Jest absolwentką Studium Nauczycielskiego w Szczecinie oraz Akademii Muzycznej w Poznaniu z filią w Szczecinie. Od 1988r. przez szereg lat pełniła funkcję prezesa Klubu Literackiego "Na Wyspie". W 1977 roku zadebiutowała ze swoją poezją w tygodniku "Spojrzenia". Jej wiersze publikowane były w Polskim Radiu Szczecin i prasie szczecińskiej. Kilkanaście utworów znalazło sie w almanachach "W cieniu morza" (1980), "Wewnętrzne mrze" (1997), "W ciepłym piasku poezji" ( 2002), "Poławiacze wzruszeń" ( 2010), "Poezja jest w nas" ( 2012), wydala tomik wierszy "Tyle ci dam" ( 1999 ).

"Rezonans czasu" to powieść, która zaczyna się bardzo tajemniczo, gdyż prolog zabiera nas do 1563 roku, do miasta Majów, Tulum. Poznajemy księżniczkę Abejas, która wydaje na świat córeczkę. Jednak nie dane jest cieszyć się rolą matki,  gdyż dziecku, grozi niebezpieczeństwo. Nakazuje swemu mężowi, Jorge de la Vedze uciekać razem z noworodkiem, szkatułką i złotym medalionem, by mogła wypełnić się przepowiednia. Po tych emocjonalnych zdarzeniach przenosimy się do naszych czasów, ale dokładnie autorka nie określa roku. Można  tylko domniemywać, że jest to XXI wiek i tutaj dramaturgia całkowicie spada, gdyż zaczynamy poznawać głównych bohaterów. 

Zuzanna Tomaszek to ogromnie wrażliwa dziewczyna, która od dzieciństwa odczuwa dziwne wibracje w swoim ciele oraz pogarszające się samopoczucie, gdy tylko zbliży się do starego cmentarza. Nie rozumie tego, co odczuwa, dlatego zaczyna studiować biofizykę, a także zaprzyjaźnia się z miejscowym księdzem, Ryszardem, z którym omawia swoje wrażenia i teorie. Byłam mile zaskoczona postacią kapłana, który podchodzi do jej niewytłumaczalnych odczuć w tak tolerancyjny i bezkrytyczny sposób, próbując pomóc dziewczynie odnaleźć odpowiedzi na jej pytania ale też pokazać ścieżkę rozwoju, wspierając ją w jej wyborach. Poza poznawaniem własnej natury, Zuzanna bada też swoje rodzinne korzenie, pragnąc dowiedzieć się kim jest i skąd pochodzą jej przodkowie, a to za sprawą przepięknego medalionu Majów, który pewnego dnia dziewczyna znajduje na strychu w kuferku zmarłej babci. 

"Każdy z nas ma swoją drogę przeznaczenia wytyczoną specyficznym układem czasoprzestrzeni, ułożeniem planet i współbrzmieniem z całym kosmosem. Jesteśmy przecież jego częścią."

Adam Piotrowski jest astrofizykiem, który odkrył swoją pasję, dzięki wspaniałemu nauczycielowi fizyki. Umiejętne przedstawienie zagadnień przedmiotu wzbudziło w małym Adasiu ciekawość, która kreśli jego karierę w dorosłym życiu jako naukowca i pisarza. Na jego przykładzie autorka pokazuje, jak ważna jest odpowiednia edukacja, mądre podejście do nauki i jej przedstawianie. Nie chodzi tu tylko o fizykę, ale też o inne przedmioty, które poznajemy w szkole. Często, bowiem wiele z nich jest źle przekazywanych, zbyt sztywno, bez pasji i powierzchownie, dlatego najczęściej można zaobserwować brak zainteresowania ze strony uczniów. 

Pewnego dnia ich ścieżki Zuzu i Adama łączą się, gdy jadą tym samym pociągiem. On jedzie się do Berlina na sympozjum, a ona wraca do rodzinnego miasteczka z Warszawy, w której studiuje. Jednak wówczas, pomimo wyczuwalnej wzajemnej fascynacji, nie dochodzi do rozwoju ich relacji. W tym momencie autorka zaczyna opisywać najpierw dzieciństwo i młodzieńcze lata  Zuzanny, a potem Adama. Tym dwóm wątkom autorka poświeciła dosyć dużo miejsca, opisując to, co działo się w przeszłości u Zuzanny, a  potem u Adama,  a to, niestety, odbiło się na tempie pojawiania się kolejnych wydarzeń.  

"Miej odwagę podążać za sercem i intuicją. One już wiedzą, kim naprawdę chcesz się stać."

Moją uwagę przykuła pięknie ilustrowana okładka, sprawiająca wrażenie magicznej i tajemniczej. Znalazłam informację, że powstała ona według pomysłu pana Andrzeja Konefała, mimo że w metryczce okładki nie ma jego nazwiska. Drugim czynnikiem mającym wpływ na mój wybór, był opis, obiecujący historię pełną wydarzeń, sensacji, przygód i odkrywania niesamowitych sekretów. Szczególnie zainteresował mnie motyw medalionu Majów, z którym wiązałam szczególną nadzieję na fascynującą lekturę.

Niestety, po początkowych wydarzeniach, temat medalionu Majów, i jego tajemnicy odchodzi na dalszy plan, a wraz z nim spada tempo akcji. I tu, niestety byłam nieco zawiedziona, gdyż spodziewałam się bardziej sensacyjnej fabuły z zagadkami, przygodami i rozwiązywaniem sekretów. Owszem, jest tu element ezoteryczny w postaci paranormalnych zdolności głównej bohaterki i jej poszukiwań własnych rodzinnych korzeni, jednak zabrakło mi bardziej dynamicznego rozwoju sytuacji, chociażby w takim tempie, jaki zaistniał w ostatnich rozdziałach. Bardzo też oszczędnie autorka potraktowała rozwój relacji między Zuzanną i Adamem.  Czekałam i czekałam na rozwinięcie tego wątku, mając nadzieję na poświęcenie mu więcej uwagi i szkoda, że nie wypłynął on bardziej wyraźnie.  Na uznanie zasługuje natomiast przybliżenie atrakcji wsi Inowłódz oraz zagadnień z dziedzin, którymi pasjonują się i badają Zuza i Adam. 

To powieść złożona z kilku wątków, spośród których wybija się na plan pierwszy charakter obyczajowy, spychając na dalszy plan  aspekt sensacyjny stworzonej historii, przynajmniej w większej części fabuły.  Czasami miałam uczucie chaosu, gdyż nie ma wyraźnego wyróżnika, kogo dotyczy jakiś epizod ani w jakim czasie dzieje się dana sytuacja. Dopiero wynikało to z dalszego tekstu, a to utrudniało mi płynne poznawanie tej historii. Bardziej ekscytująco zrobiło się w ostatnich kilku rozdziałach, które śledziłam z zapartym tchem, ale wszystko popsuł epilog, który był  dla mnie zupełnie nie do przyjęcia. Gdy dotarłam do końca, nie mogłam uwierzyć w to, co przeczytałam tak bardzo, że ponownie prześledziłam finałowe akapity. Z jednej strony rozumiem takie rozstrzygnięcie, z drugiej - liczyłam na nieco inne rozwiązanie tej historii. Pomimo moich kilku zastrzeżeń, to powieść, która może zainteresować czytelników lubiących powieści z nutką tajemnicy splecioną z wątkami obyczajowymi, historycznymi i metafizycznymi. 

Książkę otrzymałam z Klubu Recenzenta serwisu nakanapie.pl

908. - "Nie obiecuj niczego"

Nie obiecuj niczego

seria: „Firestone MC” tom I

P. J. Howard, Natalie Renard

Wydanie: I

Data wydania: 30 czerwca 2021 r.

Ilość tron: 430

Okładka miękka ze skrzydełkami

Wymiary: 210 x 150 mm

Wydawnictwo: Feniks

„Pewnych rzeczy nie można zaplanować lub przewidzieć.”

Biorąc książkę „Nie obiecuj niczego” spodziewałam się kolejnego romansu z mafią w tle, jakich wiele ostatnio na naszym rynku. Jednak zostałam mile zaskoczona, gdyż jej fabuła posiada wątek gangsterski i miłosny ale są one wykorzystane w zupełnie niespodziewanej opowieści o dwóch przeznaczonych sobie sercach.

P. J. Howard i Natalie Renard to autorki piszące pod pseudonimami. 

P. J. Howard ma 23 lata urodzona na dolnym Śląsku. Interesuje ją literatura kobieca i związane z nią uwarunkowania społeczne na przestrzeni dziejów. Swoją karierę rozpoczęła od młodzieżowych opowieści o wampirach a obecnie jest chętnie sięga po niemal wszystkie gatunki literackie.

Natalie Renard to 25-letnia pisarka pochodząca z Górnego Śląska, dla której inspiracją jest twórczość Kinga. Pisze powieści, które są mieszanką romansu, kryminału z elementami erotyki oraz wątków mafijnych. Powieścią „Nie obiecuj niczego” debiutuje na rynku wydawniczym. Razem z Panią Howard zawarły w niej to, esencję swoich zainteresowań literackich. Odnajdziemy w tej historii zarówno watki mafijne a raczej gangsterskie, jak i elementy romansu i erotyki.

Prolog wprowadza nas w środowisko gangu motocyklowego, którym dowodzi John, zwany Prezesem a Rhett Hawthornel jest jego zastępcą. Nie ma w swoim życiu zbyt dużo rzeczy, które by go fascynowały. Alkohol, narkotyki, kobiety i seks są na porządku dziennym a do tego dochodzi handel bronią, dilerka i przemoc. Nie zawsze tak było. Wszystko zmieniło się wraz ze śmiercią matki. Ten dzień zburzył jego spokój a gniew podsyciła reakcja ojca, co wpędziło go w nałogi, którym poddaje się od tamtego czasu zbyt często. Jednak wszystko kiedyś musi ulec zmianie, a u Rhetta następuje ona wraz z pojawieniem się w jego życiu siostry. Wprawdzie niespokrewnionej, ale według społecznego prawa są rodzeństwem.

Rylee Callahan jest rozpieszczoną jedynaczką, córką znanego prawnika i sławnej pani chirurg. Jej rodzice rozwiedli się i po jakimś czasie matka dziewczyny, Caroline poznaje Richarda, ojca Rhetta. Początkowo Rhett i Rylee zachowują się jak przykładne rodzeństwo trzymając między sobą odpowiedni dystans i traktując się jak rodzeństwo. Jednak pewne wydarzenia uświadamiają im, że wcale nie muszą tego robić, gdyż nie łączą ich żadne więzy krwi…

„Nie obiecuj niczego” jest pierwszą częścią serii „Firestone MC”, w której poznajemy kolejnych członków klubu motocyklowego figurującego pod tą nazwą. Należy do niej wiele ciekawych postaci, więc na pewno będą to historie pełne emocji. Pierwsza odsłona tej części jest nimi wypełniona i nie można jej spokojnie poznawać. 

Panie P. J. Howard i Natalie Renard pokazały, ze w tematyce romansu gangsterskiego z erotyczną otoczką, nie wszystko jeszcze zostało napisane i można stworzyć wciągającą, niestandardową opowieść. Odnajdziemy w niej wszystkie te elementy, które powodują wzrost adrenaliny ale też miłosne uniesienia, namiętności i pożądanie. Erotyka jest oczywiście obecna, ale nie jest wyuzdania i wulgarna, lecz stanowi ładnie podany dodatek do tego, co dzieje się w życiu bohaterów. Poza tym nie jest jej zbyt dużo, gdyż fabuła skupia się raczej na problemach rodzinnych bohaterów, ich zakazanej miłości i próbach ułożenia sobie wspólnego życia wbrew zasadom.

Zakończenie kompletnie mnie rozbiło i nie spodziewałam się takiego obrotu sprawy. Mam nadzieję, że sytuacja pokazana w finale nie wygląda tak jak wygląda i w kolejnej odsłonie wszystko się wyjaśni i podąży w zupełnie innym kierunku.

Książkę otrzymałam od Klubu Recenzenta serwisu nakanapie.pl