1153. - "Lekcja francuskiego"

"Lekcja francuskiego"

P.J. Howard, Natalie Renard

Wydanie: I

Data premiery: 15 czerwca 2022 r.

Liczba stron 302

Wymiary: 130x210 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Wydawnictwo: Amare

Moja ocena: 6/6

„Sztuką nie jest kochać i żyć w spokoju, ale kochać i być u boku drugiej osoby również wtedy, kiedy wszystko przestaje być doskonałe.”

Miłość dopada dwoje osób czasami w niespodziewany sposób i potrafi nieźle skomplikować życie, łącząc ze sobą ich ścieżki. Bohaterowie książki pt.: „Lekcja francuskiego” doświadczyli tego na własnej skórze i przekonali się, że życie bywa przewrotne, ale jeżeli dwoje ludzi pragnie być ze sobą, to znajdą sposób na pokonanie wszelkich przeszkód.

Halvor Gastrell ma niespełna osiemnaście lat, ale jest już sławną celebrytką robiącą karierę w mediach społecznościowych. Na swoim instagramowym fanpage'u ma kilka milionów obserwatorów, współpracuje ze znanymi fotografami i ludźmi świata mody, realizuje się w modelingu, ale też aktorstwie. Z tym światem wiąże swoje życie i ma nadzieję na realizację swoich pomysłów i planów. Niestety, jej rodzice nie uważają, by była to dla niej odpowiednia droga, gdyż bardziej widzieliby ją bardziej prestiżowym zawodzie, jakim dla nich jest chociażby profesja prawnika lub lekarza. Za wzór wciąż stawiają jej starszą siostrę, Harper, z którą Halvor nigdy nie potrafiła się porozumieć. 

To wszystko sprawia, że trudno jej w pełni cieszyć się ze swoich osiągnięć. Gdy ją poznajemy, spędza właśnie czas w Brugii w Belgii, gdzie realizuje kolejny projekt połączony z sesją zdjęciową. Na drugi dzień zaplanowany ma powrót do rodzinnego San Francisco, ale jeszcze te ostatnie godziny planuje spędzić na odpoczynku. Jednak nie dane jest jej to zrealizować, gdyż przy wejściu do hotelu spotyka Masona Crosby, z którym spędziła już upojne chwile dzień wcześniej na wieczornej imprezie w hotelu. Już wówczas między nimi zaiskrzyło, co skończyło się namiętnym seksem w toalecie. Teraz postanawiają to powtórzyć, ale w dużo lepszych warunkach. 

Ich spotkanie miało być jednorazową przygodą i każde z nich myślało, że już nigdy się nie spotkają, bo przecież Belgię i San Francisco dzieli ogromna odległość, wiec teoretycznie nie ma dużej szansy na ponowne spotkanie. Zarówno Halvor, jak i Mason mają swoje życie, ale jeszcze nie wiedzą, że los pragnie spłatać im niezłego psikusa. Okazuje się bowiem, że on jest narzeczonym jej starszej siostry, Harper, a w dodatku w nowym roku szkolnym będzie nauczał  języka francuskiego w szkole, w której uczy się Halvor. Ona także nie jest do końca w porządku, gdyż w rodzinnym mieście czeka na nią jej chłopak, Sebastian.

Gdy los łączy ścieżki Halvor i Masona, nie spodziewają się, że to dopiero początek ich wspólnej drogi. Początkowo próbują walczyć z głosem serca i pożądaniem, mając na względzie plany związane ze swoimi związkami oraz opinię otaczających ich osób. Jednak ich uczucie okazało się silniejsze.

Sięgając po książkę napisaną przez panie Howard i Renard, wiedziałam, że ten duet pisarski to gwarancja dobrej lektury, o czym przekonałam się, czytając dwie części serii „Firestone MC” pt.: „Nie obiecuj niczego” i „Jesteś moją nadzieją”. I tym razem także panie nie pozwoliły spokojnie podążać za losami bohaterów. Oparły swoją opowieść o dość kontrowersyjny temat, jakim jest miłość i namiętność między uczennicą i nauczycielem, ale też różnica wieku, chociaż uważam, że ten aspekt nie jest tak istotny, gdyż Mason jest tylko 9 lat starszy od Halvor.

Bardzo zgrabnie połączyły kilka wątków, które poznajemy w narracji pierszoosobowej naprzemiennej, co ja osobiście bardzo lubię. Do tego zostały świetnie skonstruowane postacie, które mają bardzo wyraziste charaktery, dzięki którym od razu budzą się wobec nich określone odczucia. W obu przypadkach mamy tutaj wątek zdrady, ale jednocześnie ukazana została jej przyczyna, dlatego postrzegamy ją zupełnie z innej perspektywy, bez oceniania, a raczej zaczynamy rozumieć, dlaczego do niej doszło, zwłaszcza w przypadku Masona. Poznając bliżej Harper, nie było mi jej szkoda, a moja sympatia była po stronie Masona.

Wśród wielu osób tej historii to właśnie Harper zasługuje na uwagę, która jest tu ciekawie nakreśloną postacią, będącą przykładem skutków przekładania pracy nad prywatnymi sprawami i egoistycznego podejścia do życia. Dla niej ważniejsze jest to, czego oczekują rodzice, wizerunek w oczach innych osób, niż zadbanie o związek i uszanowanie woli partnera. W efekcie zbiera plon swoich decyzji oraz sposobu traktowania innych. Tym samym autorki pokazują, że w związku nie powinno być lekceważenia drugiej strony, gdyż prędzej lub później nie ma on szans na przetrwanie.

Panie Natalie Renard i P. J. Howard stworzyły niezwykle ekscytującą opowieść o miłości, która musi pokonać uprzedzenia, ograniczenia i przeszkody. Pięknie opisały rodzące się uczucie, działającą chemię między głównymi postaciami, seksualne przyciąganie, wzajemną fascynację i namiętność w bardzo wysmakowany i niewulgarny sposób. To powieść z podtestem erotycznym, ale nie skupia się ona nadmiernie na tym wątku, gdyż autorki zwracają uwagę na wiele życiowych zagadnień, z którymi możemy spotkać się na co dzień. Bez zbędnych szczegółów i przydługich opisów prowadzą nas przez kolejne rozdziały, dostarczając wielu emocji i zaskakując niejednokrotnie rozwojem sytuacji. Podkreślają, że miłość wymaga szczerości, wzajemnego szacunku, dbania o siebie nawzajem, liczenia się z drugą osobą, gdyż prędzej lub później któraś ze stron będzie miała dość złego traktowania. Kariera i realizacja marzeń jest oczywiście ważna, ale nie może to przesłaniać innych spraw, zwłaszcza gdy dwoje ludzi pragnie iść razem przez życie.

P. J. Howard to młoda pisarka pochodząca z Dolnego Śląska, dzieląca czas między rodzinną miejscowością a Wrocławiem, w którym studiowała filologię germańską. Główny obszar jej zainteresowań to przede wszystkim literatura kobieca i powiązane z nią uwarunkowania społeczne na przełomie dziejów. Prywatnie maniakalnie kupuje buty, stawia pierwsze kroki w makijażu, testuje odnalezione w odmętach Internetu przepisy kulinarne i udziela lekcji języka niemieckiego.

Natalie Renard także pochodzi z Górnego Śląska, która ze słowem pisanym ma do czynienia od najmłodszych lat. W codziennym życiu towarzyszy jej muzyka zarówno rodzimych, jak i zagranicznych wykonawców, na koncertach, których bawi się w towarzystwie męża. Od niedawna stawia pierwsze kroki w grafice komputerowej. Przy wyborze pseudonimu zdecydowała się użyć drugiego imienia, które lubi bardziej niż pierwsze.

Obie panie mówią o sobie, że są niepoprawnymi romantyczkami, amatorkami romansów i słowa pisanego, dotychczas hobbystycznie tworzące jedynie do szuflady. Zadebiutowały debiutujące w 2021 roku z książką "Nie obiecuj niczego". 

Książkę przeczytałam, dzięki wydawnictwu:

1031. - "Jesteś moją nadzieją" Tom II

Jesteś moją nadzieją

seria: „Firestone MC” Tom II

P. J. Howard, Natalie Renard

Wydanie: I

Data wydania: 2022-01-25

Ilość stron: 288

Wymiary: 210 x150 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

ISBN: 978-83-66826-73-1

Wydawnictwo: Feniks

Moja ocena: 3/6

"Szczęście jest pojęciem rozległym i różnorako rozumianym."

Po zakończeniu pierwszego tomu z serii „Firestone MC”, pt. „Nie obiecuj niczego”, z niecierpliwością oczekiwałam kontynuacji, tym bardziej, że poznana historia pozostawiła mnie z mnóstwem emocji. Nie zakończyła się ona po mojej myśli, ale mimo tego, byłam ciekawa losów pozostałych facetów z klubu motocyklowego. Od tamtego czasu minęło kilkanaście miesięcy, więc musiałam przypomnieć sobie fabułę części pierwszej. Dopiero w tym roku ukazała się kolejna odsłona o motocyklowej ekipie, pt.: „Jesteś moją nadzieją”, w której poznajemy Trevora Bradforda.

Trevor Bradford, po dramatycznych wydarzeniach z „Nie obiecuj niczego”, obejmuje dowództwo nad klubem "Firestone MC”. Niestety, nie jest typem faceta, który ma szefowanie we krwi, więc nie czuje się w tej roli najlepiej. Zaczynamy go poznawać w momencie, gdy mijają dwa miesiące od śmierci jego przyjaciela. Trevor czuje pustkę, rozżalenie, zniechęcenie, smutek i wściekłość zarazem. Gdy pewnego dnia, po raz kolejny, wraca z cmentarza, na którym odwiedza grób swego kamrata, widzi atrakcyjną blondynkę, która, nieomal wpada pod samochód, przechodząc na czerwonym świetle. Trevor reaguje natychmiast, ratując dziewczynie życie, ale przyczyniając się jednocześnie do zniszczenia jej drogich, oczywiście bardzo wysokich szpilek. Nic dziwnego wiec, że efektem tego zdarzenia i chodzenia w takich butach, jest zwichnięta kostka dziewczyny. Do tego, zamiast podziękowań, mężczyzna słyszy, że jest barbarzyńcą. Tak zaczyna się historia dwojga ludzi pochodzących z dwóch różnych światów. On – ze środowiska przestępczego, ona, Charlene Whitlock, wychowana w luksusie i bogactwie, nie mająca pojęcia o zasadach panujących w jego rzeczywistości. Po początkowych nieporozumieniach, zaczyna między nimi iskrzyć coraz bardziej. Jednak oboje wiedzą, że ich związek będzie trudny do zaakceptowania zarówno przez rodzinę Charlene, jak i ludzi Trevora, zwłaszcza Holdena, gdyż ona jest córką znanego sędziego, który wsadził go za kratki.

Biorąc do ręki pierwszą i drugą część serii „Firestone MC” od razu rzuca się w oczy jakość wydania i oprawa graficzna tej powieści. Przede wszystkim „Jesteś moją nadzieją” została wydana na białym papierze, a każdy rozdział ozdabia ten sam rysunek, nawiązujący do głównego motywu powieści. Wydawnictwo zdecydowało się też ozdobić wszystkie strony tytułem czytanej powieści i oraz nazwiskami autorek.

Prolog od razu wprowadza w bieg wydarzeń i od początku nie ma wydłużających się, wprowadzających w temat opisów. Natomiast autorka nie uniknęła formy pisania, w którym próbuje wyjaśnić postępowanie głównych bohaterów poprzez ich przemyślenia, pokazując ich rozterki wewnętrzne, ale też dodając niektóre wyjaśnienia od siebie. Narracja jest prowadzona w trzeciej osobie, więc mamy szerszą perspektywę poznawania poszczególnych wątków, z różnych punktów widzenia.

Po bardzo dobrej pierwszej części miałam wysokie oczekiwania, gdy ukazała się część druga, ale niestety, nie dorównuje ona swojej poprzedniczce. Fabuła i sam pomysł na zestawienie ze sobą dwóch postaci pochodzących z bardzo różnych środowisk jest dosyć znanym wątkiem, ale zawsze wzbudzającym ciekawość na rozwiązanie tego problemu. To jednak nie stanowiło dla mnie problemu. Bardziej byłam zawiedziona stylem, w jaki została napisana ta historia. Tak jak pierwsza część „Nie obiecuj niczego” mnie porwała i bez problemu wniknęłam w dziejącą się dynamiczną akcję, tak teraz nie mogłam zintegrować się z fabułą i postaciami. Nie czułam ich osobowości, emocji, napięcia, czy wzajemnego przyciągania, mimo że autorka o tym pisze i próbuje to nakreślić.

Nie wiem, która z pań jest autorką drugiej części, ale wyraźnie jest wyczuwalny inny styl i sposób prowadzenia poszczególnych epizodów. Są tu oczywiście zwroty akcji, mnogość zdarzeń, sceny intymnych zbliżeń, ale temu wszystkiemu tego, czego, co nie pozwala oderwać się od powieści. Na pierwszy plan wysuwa się relacja Trevora i Charlene, spychają na dalszy plan problemy klubowe, a zupełnie w okrojonym wątku pojawiają się problemy z rodzicami Charlene, którzy dopiero pod koniec zostają wprowadzeni w akcję.

Czytając zastanawiałam się, czy naprawdę kobiety wciąż biegają w niebotycznie wysokich szpilkach a wzór faceta to umięśniony, wytatuowany przystojniak? Czasami niektóre zwroty się powtarzały lub wywoływały zdziwienie, chociażby wtedy, gdy Charlene stoi przed Trevorem nago i za chwilę autorka pisze, że dziewczyna czuje się obnażona fizycznie i mentalnie. Plusem jest spójna fabuła złożona z kilku wątków oraz pokazanie różnic społecznych panujących w obrębie jednego miasta i brak akceptacji przez ludzi zamożnych, osób z niższych sfer. Zarówno Trevor, jak i Charlene są postaciami, które wzbudzają sympatię, ale oboje muszą nauczyć się poruszać w obcym dla siebie świecie. Autorka porusza też kwestię pogodzenia się z przeszłością, zdystansowania i spojrzenia na chwilę obecną, bez porównywania i oceniania. Wydarzenia w ostatnich rozdziałach znacząco poprawiły tempo akcji, gdyż zmieniają się one szybko, prowadząc do emocjonujących rozgrywek i w efekcie do finału, który tym razem mnie usatysfakcjonował.

„Jesteś moją nadzieją” to opowieść o wyborach, akceptacji, umiejętności rozmowy, ale głownie o miłości, która istnieje wbrew wszelkim zasadom i opinii innych ludzi. Pokazuje, że jest to uczucie łączące często ze sobą skrajne osobowości, by mogły znaleźć wspólny cel. Mimo moich uwag, z chęcią sięgnę po kolejną część i mam nadzieję, że będzie to historia kolejnego członka klubu, który według mnie zasługuje na więcej uwagi, czyli mam na myśli Holdena.

P. J. Howard ma 24 lata urodzona na dolnym Śląsku. Interesuje ją literatura kobieca i związane z nią uwarunkowania społeczne na przestrzeni dziejów. Swoją karierę rozpoczęła od młodzieżowych opowieści o wampirach a obecnie jest chętnie sięga po niemal wszystkie gatunki literackie.

Natalie Renard to 29-letnia pisarka pochodząca z Górnego Śląska, dla której inspiracją jest twórczość Kinga. Pisze powieści, które są mieszanką romansu, kryminału z elementami erotyki oraz wątków mafijnych. Powieścią „Nie obiecuj niczego” debiutuje na rynku wydawniczym. Razem z Panią Howard zawarły w niej to, esencję swoich zainteresowań literackich. Odnajdziemy w tej historii zarówno watki mafijne a raczej gangsterskie, jak i elementy romansu i erotyki.

Recenzja części pierwszej "Nie obiecuj niczego"

Książkę otrzymałam z Klubu Recenzenta serwisu nakanapie.pl

908. - "Nie obiecuj niczego"

Nie obiecuj niczego

seria: „Firestone MC” tom I

P. J. Howard, Natalie Renard

Wydanie: I

Data wydania: 30 czerwca 2021 r.

Ilość tron: 430

Okładka miękka ze skrzydełkami

Wymiary: 210 x 150 mm

Wydawnictwo: Feniks

„Pewnych rzeczy nie można zaplanować lub przewidzieć.”

Biorąc książkę „Nie obiecuj niczego” spodziewałam się kolejnego romansu z mafią w tle, jakich wiele ostatnio na naszym rynku. Jednak zostałam mile zaskoczona, gdyż jej fabuła posiada wątek gangsterski i miłosny ale są one wykorzystane w zupełnie niespodziewanej opowieści o dwóch przeznaczonych sobie sercach.

P. J. Howard i Natalie Renard to autorki piszące pod pseudonimami. 

P. J. Howard ma 23 lata urodzona na dolnym Śląsku. Interesuje ją literatura kobieca i związane z nią uwarunkowania społeczne na przestrzeni dziejów. Swoją karierę rozpoczęła od młodzieżowych opowieści o wampirach a obecnie jest chętnie sięga po niemal wszystkie gatunki literackie.

Natalie Renard to 25-letnia pisarka pochodząca z Górnego Śląska, dla której inspiracją jest twórczość Kinga. Pisze powieści, które są mieszanką romansu, kryminału z elementami erotyki oraz wątków mafijnych. Powieścią „Nie obiecuj niczego” debiutuje na rynku wydawniczym. Razem z Panią Howard zawarły w niej to, esencję swoich zainteresowań literackich. Odnajdziemy w tej historii zarówno watki mafijne a raczej gangsterskie, jak i elementy romansu i erotyki.

Prolog wprowadza nas w środowisko gangu motocyklowego, którym dowodzi John, zwany Prezesem a Rhett Hawthornel jest jego zastępcą. Nie ma w swoim życiu zbyt dużo rzeczy, które by go fascynowały. Alkohol, narkotyki, kobiety i seks są na porządku dziennym a do tego dochodzi handel bronią, dilerka i przemoc. Nie zawsze tak było. Wszystko zmieniło się wraz ze śmiercią matki. Ten dzień zburzył jego spokój a gniew podsyciła reakcja ojca, co wpędziło go w nałogi, którym poddaje się od tamtego czasu zbyt często. Jednak wszystko kiedyś musi ulec zmianie, a u Rhetta następuje ona wraz z pojawieniem się w jego życiu siostry. Wprawdzie niespokrewnionej, ale według społecznego prawa są rodzeństwem.

Rylee Callahan jest rozpieszczoną jedynaczką, córką znanego prawnika i sławnej pani chirurg. Jej rodzice rozwiedli się i po jakimś czasie matka dziewczyny, Caroline poznaje Richarda, ojca Rhetta. Początkowo Rhett i Rylee zachowują się jak przykładne rodzeństwo trzymając między sobą odpowiedni dystans i traktując się jak rodzeństwo. Jednak pewne wydarzenia uświadamiają im, że wcale nie muszą tego robić, gdyż nie łączą ich żadne więzy krwi…

„Nie obiecuj niczego” jest pierwszą częścią serii „Firestone MC”, w której poznajemy kolejnych członków klubu motocyklowego figurującego pod tą nazwą. Należy do niej wiele ciekawych postaci, więc na pewno będą to historie pełne emocji. Pierwsza odsłona tej części jest nimi wypełniona i nie można jej spokojnie poznawać. 

Panie P. J. Howard i Natalie Renard pokazały, ze w tematyce romansu gangsterskiego z erotyczną otoczką, nie wszystko jeszcze zostało napisane i można stworzyć wciągającą, niestandardową opowieść. Odnajdziemy w niej wszystkie te elementy, które powodują wzrost adrenaliny ale też miłosne uniesienia, namiętności i pożądanie. Erotyka jest oczywiście obecna, ale nie jest wyuzdania i wulgarna, lecz stanowi ładnie podany dodatek do tego, co dzieje się w życiu bohaterów. Poza tym nie jest jej zbyt dużo, gdyż fabuła skupia się raczej na problemach rodzinnych bohaterów, ich zakazanej miłości i próbach ułożenia sobie wspólnego życia wbrew zasadom.

Zakończenie kompletnie mnie rozbiło i nie spodziewałam się takiego obrotu sprawy. Mam nadzieję, że sytuacja pokazana w finale nie wygląda tak jak wygląda i w kolejnej odsłonie wszystko się wyjaśni i podąży w zupełnie innym kierunku.

Książkę otrzymałam od Klubu Recenzenta serwisu nakanapie.pl