878. - "Jesteś dla mnie wszystkim" Tom II

Jesteś dla mnie wszystkim
Seria: Kim dla ciebie jestem?
Tom II
Beata Majewska

Data premiery: 11 sierpnia 2021

Oprawa: miękka ze skrzydełkami

Format: 140x210

Liczba stron: 340

Wydawnictwo: Jaguar

„Życie to nie bajka i nie zawsze odgrywamy w nim ulubione role. Bywa, że zostajemy wtłoczeni w zupełnie inny scenariusz”.

Związek dwojga kochających się ludzi na pewno powinien opierać się na zaufaniu, wzajemnym wspieraniu się, szczerości i miłości. Z taką nadzieją wchodzimy na nową drogę życia z ukochaną osobą. Nadzieję na szczęśliwe życie ze swoją miłością miała też bohaterka książki „Jesteś dla mnie wszystkim”, która jest kontynuacją historii z tomu pt. „Kim dla ciebie jestem?”

źr. zdjęcia: www.wydawnictwo-jaguar.pl

O Beacie Majewskiej przypomnę tylko, że pisarka zaczynała swoją karierę, jako Augusta Docher, pochodzi ze Śląska i prywatnie jest mamą, żoną, córką i siostrą. 

W jednej z mojej wcześniejszej recenzji napisałam, że „ma ona niesamowity dar do tworzenia fabuły, która z reguły odbiega od znanych schematów i wciąga całym swoim potencjałem tak, że trudno się od niej oderwać”. Swoją najnowszą dylogią po raz kolejny udowodniła prawdziwość mojej opinii o jej twórczości. 

Po tym, w jaki sposób zakończyła się pierwsza część historii Susan i Patricka. można by się spodziewać, że wszystko zacznie się im układać i zmierzać ku przewidywalnemu, szczęśliwemu finałowi. 

Fabuła zaczyna się w momencie, w którym rozstaliśmy się z bohaterami. W zabawny, skrótowy sposób Susan przypomina nam ostatnią scenę z „Kim dla ciebie jestem” a my czujemy się jak powiernicy jej myśli i odczuć, gdyż forma narracji przypomina zwierzenia przyjaciółki. Teraz wszystko wskazuje na to, że w życiu Rudzielca zapanuje spokój i, jak mówi Susan: „Nieźle, co nie? A teraz kurtyna, brawa, żyli długo i szczęśliwie”. Tak z reguły kończą się tego typu historie. 

Ale nie u pani Beaty Majewskiej. 

I to właśnie wyróżnia jej twórczość i pomysłowość w tworzeniu historii. Nigdy nie jest tak, jak się spodziewamy, poza finałem, który jest przewidywalny, ale też nie do końca gdyż nawet wówczas autorka zaskakuje pewnymi rozwiązaniami, rzucając nam nieznane wcześniej fakty.

Zanim jednak doprowadzi do końca opowieść o Susan i Patricku, postanawia jeszcze trochę namieszać w ich relacji, a wszystko przez pewien kontrakt, który w rodzinie Prachettów jest obowiązkowy przy zawieraniu małżeństwa. Nie jest to zwykła umowa, jaką zawiera wiele małżeństw, lecz rodzaj szczególnego paktu, którego zapisy są ściśle przestrzegane.

Mimo wątpliwości, Susan podpisuje dziwny kontrakt, ale nie wyobraża sobie, by jego zapisy były przez Patricka realizowane. Postanawia zaufać swojemu mężowi, który zawsze jej obiecywał, że nie zrobi jej krzywdy. Niestety, Patrick nie dotrzymuje tej obietnicy, w wyniku czego Susan wyprowadza się z posiadłości razem z synkiem. To jednak nie koniec jej zmartwień, gdyż na urodzinach teściowej pojawia się pewien gubernator, który wciąż ją obserwuje a do tego nagle odnajduje ją Calvin, biologiczny ojciec Michaela.

„To, co jest dobre dla jednego, 

może być bardzo złe dla kogoś innego.”

Patrick nadal jest irytujący ze swoim zachowaniem, a do tego sprawia wrażenie, jakby nie rozumiał pewnych niuansów, jeżeli chodzi o wspólne życie. Nie docierają do niego żadne argumenty i nadal próbuje wyegzekwować swoje prawa zapisane w umowie małżeńskiej. Zachowuje się egoistycznie, działa z premedytacją, nie liczy się z odczuciami żony i wykazuje ciągle postawę dominującą. Próbuje na wszelkie sposoby odzyskać swoją kobietę ale robi to metodami, które trudno zaakceptować. Z kolei Susan w końcu zaczyna walczyć o siebie i chce stworzyć swemu synkowi normalny dom, ale, mimo że jest bardziej dojrzała i zdecydowana w swoich decyzjach, jednak czasami i ona mnie denerwowała, gdyż nie raz zachowywała się bezmyślnie, o czym doskonale wie, gdyż określa siebie jako „napaloną kretynkę”. 

Warto wspomnieć, że część pierwsza „Kim dla ciebie jestem” najpierw pojawiła się na stronie aplikacji Wattpad w 2019 roku. Obecnie ujrzała światło dzienne w wersji papierowej, z nową okładką i drugą częścią.

Po przeczytaniu obu tomów dylogii, utwierdzam się w przekonaniu, że pani Beata Majewska potrafi po mistrzowsku tworzyć niesamowite historie i skutecznie poturbować swoich bohaterów. Zarówno pierwszy tom, jak i drugi, to emocjonalny rollercoaster, który podnosi nasze zmysły do granic możliwości.

„Kontrakt to wewnętrzna umowa między żoną i mężem. 

Nikt nie ma prawa wtrącać się między dwoje dorosłych ludzi.”

Porównując obie części można zauważyć, że zdecydowanie różnią się między sobą. W pierwszym tomie obserwowaliśmy narodziny uczucia, wzajemnego przyciągania i odkrywania siebie, ale też więcej było w nim tam trudnych sytuacji, zwłaszcza w życiu Susan. Poza tym, wbrew oczekiwaniom, nie wszystko poszło tak, jakby można się tego spodziewać. Druga część jest bardziej dynamiczna, z wieloma zwrotami akcji, niebezpiecznymi sytuacjami, które wprowadzają do fabuły wątek sensacyjny. Nie jest to, więc przesłodzona historia, lecz opowieść z erotycznym zacięciem i zaskakującymi rozwiązaniami. Niektóre z nich są łatwe do przewidzenia, ale nie wszystko jest takie, jak byśmy chcieli to widzieć.

Oczywiście są też sceny erotyczne, śmiałe i bezpruderyjne, ale jeżeli kogoś takie wątki rażą, może spokojnie je pominąć, gdyż historia ukazana na kartach tej powieści jest warta uwagi ze względu na poruszane problemy.

To wszystko sprawiło, że przez 340 stron powieści przeszłam w ciągu kilkunastu godzin, dając się porwać dynamicznemu biegowi wydarzeń. Sięgając po najnowsze dzieło pani Beaty Majewskiej wiedziałam, że nie zawiodę się tą lekturą. Jej styl i sposób prowadzenia fabuły sprawia, że nie sposób się nudzić. Nie ma w niej zbędnych dialogów czy opisów, lecz każdy epizod jest dobrze zaplanowany i przedstawiony. Mocnym akcentem są na pewno bohaterowie, i to nie tylko pierwszoplanowi, ale też postacie grające poboczne role. Każda z osób ma tutaj swoje zadanie, dzięki któremu nie brakuje w tej historii emocji.

W „Jesteś dla mnie wszystkim” poruszane są też zupełnie inne problemy, które związane są z tworzeniem małżeńskich więzi i odnalezieniem swojego własnego sposobu na wspólną drogę przez życie. Przypadek Susan i Patricka pokazuje, że to, jak będzie wyglądał związek dwojga osób nie jest zależny od żadnych dokumentów i nikt nie powinien ustanawiać zasad, według których powinni razem funkcjonować. Jedynym zapisem powinno być działanie zgodnie z własnym sercem i miłością, która zawsze ma na względzie dobro, która jest jedynym wytycznym w układaniu wspólnego życia.

Recenzja części pierwszej "Kim dla Ciebie jestem?"

Książkę przeczytałam, dzięki wydawnictwu:

876. - "Kim dla ciebie jestem?" Tom I

Kim dla ciebie jestem?

Seria: Kim dla ciebie jestem? Tom I

Beata Majewska

Data premiery: 10 marca 2021

Format: 140x210 mm

Liczba stron: 352

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Wydawnictwo: Jaguar

„Są decyzje, które w ogóle nie powinny być przemyślane, nigdy. To te płynące stąd, […]z serca”

Beata Majewska to polska pisarka, która ma na swoim koncie kilkanaście bestsellerowych powieści skierowanych głównie do żeńskiego grona czytelniczek. Obecnie pisze swoje powieści pod własnym nazwiskiem, ale zaczynała tworząc jako Augusta Docher. Z książki na książkę, coraz bardziej widać rozwój jej talentu i niewyczerpane źródło pomysłów na kolejne powieści.

Po książkę „Kim dla ciebie jestem” sięgnęłam ze względu na nazwisko autorki, gdyż ma ona niesamowity dar do tworzenia fabuły, która z reguły odbiega od znanych schematów i wciąga całym swoim potencjałem tak, że trudno się od niej oderwać, Przekonałam się o tym czytając jej wcześniejsze powieści „Kryształowe serca” a ostatnio  trylogię gangsterską. Dostarczyły mi one niesamowitych historie napisanych z niezwykłym rozmachem i pasją, więc bez zastanowienia sięgnęłam po najnowsze dzieło pani Beaty Majewskiej.

Susan nigdy nie zaznała ciepła rodzinnego, rodzicielskiej miłości i troski. Jej matka, kiedyś piękna kobieta, teraz jest obrazem nędzy i rozpaczy, dla której narkotyki są ważniejsze niż własne dziecko. O ojcu Susan nic nie wiadomo, więc dziewczyna musiała sobie radzić w życiu sama. Niestety wiąże się z przywódcą chicagowskiego gangu, Calvinem, który jest typem dominującym i nieliczącym się z uczuciami innych. Jednak ona nie dostrzega jego wad i uważa go za wspaniałego partnera. Jego prawdziwą twarz poznaje, gdy oznajmia mu, że jest w ciąży i słyszy, że ma się pozbyć nienarodzonego dziecka. Grozi jej, że jeżeli tego nie zrobi, źle to się dla niej skończy. 

Calvin załatwia jej tabletki poronne, po które dziewczyna jedzie do Nowego Jorku. Ten wyjazd powoduje, że na jej drodze życiowej pojawia się Patrick Pratchett, niesłychanie bogaty spadkobierca rodzinnej firmy. Zaintrygowany rudowłosą, biedną dziewczyną, która szuka możliwości zarobienia pieniędzy w sposób niezbyt legalny, postanawia, wbrew sobie, pomóc jej i zabiera ją do swego apartamentu. 

Jeżeli w tym momencie myślicie, że teraz to już tylko same dobre rzeczy czekają Susan, jesteście w ogromnym błędzie. Pani Beata Majewska nie byłaby sobą, gdyby klasycznego wzoru opartego na Kopciuszku i Księciu, nie pogmatwała na sobie tylko charakterystyczny sposób. Spotkanie Patricka, to dopiero początek perypetii Susan. Niestety, osoba Patricka nie wzbudza sympatii, mimo że wykazuje odruchy empatii wobec dziewczyny, ale jego argumentacja i powody, dla których to robi pokazują go, jako aroganckiego, zimnego, zmanierowanego typka, który opływa w luksusy i uważa, że wszystko można kupić za pieniądze.

„Kim dla ciebie jestem” jest pierwszą częścią dylogii, którą nazwałabym erotyczną, bo tego rodzaju opisów w niej nie brakuje. Autorka nie unika śmiałych scen, mocnego słownictwa i wulgaryzmów. To wszystko jest uzasadnione, byśmy mogli dosadnie poczuć, jaki jest Patrick i wyrobić sobie o nim zdanie.  

Historia stworzona przez panią Beatę Majewską porusza m.in. problemy młodych ludzi pochodzących z patologicznych rodzin, którzy pozostawieni są sami sobie. Często wplątują się w gangsterskie układy,  toksyczne relacje, wykazując syndrom ofiary, gdyż zawsze uważają, że to, czego doświadczają obecnie, nie ma porównania z tym, co przeżywali wcześniej, tak jak Susan, u boku matki alkoholiczki i narkomanki. Pokazuje też podejście społeczeństwa do tego rodzaju środowiska, podziały między biednymi bogatymi, różnice w podejściu do życia, pieniędzy i drugiego człowieka. W tym przypadku powiedzenie, że "syty głodnego nigdy nie zrozumie", doskonale oddaje mentalność osób z zasobnym portfelem. Na przykładzie rodziny Patricka wykazuje też hipokryzję ludzi pseudopobożnych, którzy tylko w teorii są wyznawcami swojej religii. Ich akcje charytatywne i wspieranie różnych ośrodków społecznych nie idą w parze z dobrocią i miłością a jedynie pokazaniem swoich możliwości finansowych. 

Pokazuje też, że nasze zachowania, sposób widzenia rzeczywistości, wynosimy z domu, czerpiąc wzorce, przy których się wychowaliśmy. Zarówno Susan, jak i Patrick nie mieli dobrych przykładów, zostali ukształtowani pod wpływem warunków, w jakich przebywali od dzieciństwa. Oboje nie doświadczyli miłości rodzicielskiej i w dorosłym życiu musieli nauczyć się kochać.  Z każdym kolejnym rozdziałem coraz mniej lubiłam Patricka a coraz bardziej waga sympatii przechylała się w stronę Susan, która musiała poradzić sobie zarówno ze swoimi demonami przeszłości jak i problemami samotnej kobiety w ciąży i swoimi uczuciami. 

Problemów i zagadnień poruszanych przez autorkę jest więcej, ale musiałabym zbyt dużo zdradzić z fabuły, by je przybliżyć, wiec pozostawiam innym możliwości ich odkrywania. Z pewnością nie jest to płytka historia z erotycznym zabarwieniem ale też przepleciona różnymi sprawami wziętych z życia fabuła skłaniająca do refleksji.

Książka od początku chwyta w swoje kleszcze, nie dając możliwości spokojnego czytania. Wypełniona wieloma emocjami, sytuacjami wywołującymi frustrację, konsternację i zaskoczenie sprawia, że z niecierpliwością podążałam za kolejnymi epizodami, by jak najszybciej dotrzeć do zakończenia. Pochłonęłam ją w ciągu jednego wieczoru, obserwując fabułę z perspektywy Susan i Patricka naprzemiennie. Narracja prowadzona jest tak, że mamy wrażenie bezpośredniego uczestniczenia w wydarzeniach, gdyż bohaterowie zwracają się do nas wprost, jakby opowiadały nam swoją historię, siedząc obok. Nie ma tu autorskiej analizy i oceny psychologicznej czy moralnej, gdyż to pozostawione jest czytelnikom na podstawie tego, co mówią i robą występujące postacie.

Finał jest dopełnieniem całości i daje chwilę wytchnienia od karuzeli zdarzeń i właściwie mógłby być on ostateczną kropką tej historii. Jednak tak nie jest, gdyż dalsze losy bohaterów możemy poznać w książce „Jesteś dla mnie wszystkim”.

Recenzja części drugiej "Jesteś dla mnie wszystkim"

Książkę przeczytałam, dzięki wydawnictwu: