568. - "Droga przez gorzkie łzy"

Droga przez gorzkie łzy
Weronika Ceynowa

DATA PREMIERY: 22.11.2019
KATEGORIA: Powieść obyczajowa
JĘZYK ORYGINAŁU: polski
ISBN 978-83-8119-570-6
OPRAWA: miękka
FORMAT S6 (125 x 195 mm)
ILOŚĆ STRON: 164
WYDAWCA: Psychoskok

Redaktor prowadząca: Renata Grześkowiak

Korekta: Emilia Ceglarek, Joanna Barbara Gębicka

Projekt okładki: Robert Rumak

„Każdy zasługuje na drugą szansę, nawet na trzecią, każde życie jest cenne“

Życie to droga, którą każdy z nas wędruje doświadczając różnych chwil, spotykając ludzi i realizując swoje cele. Czasem jest ona pełna zakrętów i przeszkód, a czasami płynie gładko, ułatwiając nam naszą ziemską podróż. Podążając przez kolejne meandry tej ścieżki, snujemy plany, marzenia ale nie zawsze wszystko układa się tak, jak chcemy. Bywa tak, że życie zatrzymuje swój bieg, by coś nam uświadomić, udzielić nam lekcji i zwrócić uwagę na to, czego do tej pory nie dostrzegaliśmy. Stawia nas przed trudnymi wyborami, zmieniając nasze życie całkowicie, tak jak w przypadku bohaterów książki pt.: „Droga przez gorzkie łzy“.

Z twórczością Weroniki Ceynowy spotkałam się w zeszłym roku przy przy okazji jej debiutanckiej książki pt: „Skrzynia z uśpionym przeznaczeniem“. Napisałam wówczas, że o autorce nie znalazłam żadnych informacji i podobnie muszę stwierdzić to teraz, gdy mam za sobą lekturę jej kolejnej powieści „Droga przez gorzkie łzy“. Szkoda, gdyż uważam, że drzemie w niej piękna dusza i talent pisarski. Jej pierwsza książka urzekła mnie swym klimatem, dlatego z zainteresowaniem sięgnęłam po jej najnowsze dzieło. 

Sabrina i Wiktor to dwa różne światy, których ścieżki skrzyżował ze sobą los. 

On - zadufany w sobie bogaty lekkoduch, któremu pozornie nigdy niczego nie brakowało, gdyż zamożni rodzice spełniali jego każdą zachciankę a wokół niego było zawsze mnóstwo znajomych. Leżąc w szpitalnym łóżku, uświadamia sobie, że nigdy nie zaznał miłości i ciepła, gdyż dla jego rodziców zawsze ważniejsze były imprezy niż własne dziecko. Nie pamięta samego wypadku a jego stan nie pozwala na komunikację, gdyż wśród wielu obrażeń ma uszkodzoną krtań. Jest rozgoryczony, prowadzi wewnętrzny monolog utyskując na swój stan, a do tego irytuje go dziewczyna leżąca na sąsiednim łóżku. Nie może mówić ale ma okazję słuchać tego, co wydarzyło się w życiu dziewczyny, jakie ma problemy i marzenia. 

Ona - wrażliwa, zwyczajna, miła dziewczyna borykająca się z różnymi problemami ale mimo to z optymizmem patrzy w przyszłość. W przeciwieństwie do Wiktora, w szpitalu wciąż ktoś ją odwiedza, martwiąc się o jej zdrowie i zapewniając o swoim wsparciu. 

Los sprawił, że oboje są po wypadku, leżą w jednej sali szpitalnej i są zdani na własne towarzystwo. 

„nasze życie to naprawdę piękny skarb, który został złożony na nasze dłonie“

Książka zwróciła moją uwagę krótkim opisem, mówiącym m.in. , że jest to „emocjonująca powieść obyczajowa, w której autorka skupia się na bezcennej wartości życia. Codzienność niejednokrotnie potrafi rozczarowywać i dostarczać wielu zmartwień. Bywa, że doceniamy je dopiero wtedy, kiedy przydarzy nam się coś złego.“ To wzbudziło moje przypuszczenie, że może być to niecodzienna opowieść, w której odnajdę wartościowe treści. I nie pomyliłam się...

Okładka jest bardzo skromna ale dla mnie mocno symboliczna. W centralnym jej punkcie widać drzewo, które w połowie jest żywe i zielone, a w połowie suche i zimowe. Poniżej majaczą cienie mężczyzny i kobiety trzymających się za ręce. Drzewo stanowi alegorię mijającego czasu, ale też odnowienia i odrodzenia. Dopiero po przeczytaniu całej historii, ten widok nabiera głębszego sensu. To właśnie do drzewa Sabrina porównuje życie...

„Droga przez gorzkie łzy“ to piękna historia skłaniająca do zastanowienia się nad naszą ziemską wędrówką, zwracająca uwagę na piękno każdej chwili, docenianie tego co mamy. Wątkiem przewijającym się jest oczywiście miłość i jej moc zmieniania ludzi. Nie brakuje też wewnętrznych rozterek dających wgląd psychologiczny, kryminalnego wątku, zaskakujących epizodów i ciekawie prowadzonej narracji. W przeważającej części śledzimy wydarzenia z punktu widzenia Wiktora, ale znaczącą rolę pełni też pewien zeszyt, w którym Sabrina zapisuje swoje myśli, komentując to, co się wokół niej dzieje. 

Pani Weronika Ceynowa napisała świetną opowieść, w której uraczyła nas mieszanką gorzko - słodkich emocji i uczuć. Prowadzi fabułę niestandardowo, niejednokrotnie intrygując i zaskakując. Jednym z trików, jaki zastosowała jest umieszczenie w pewnym momencie pozornie odrębnej historii w głównej fabule. Początkowo nie widziałam powiązania z dotychczasowymi wątkami, ale po dotarciu do końca, uznałam to za majstersztyk literacki. To dodaje całości niespodziewanego rozwiązania i refleksyjnego zakończenia. 

Przedstawiona historia zwraca uwagę na wiele istotnych kwestii, które nam umykają w codziennym pędzie. Pokazuje, że w naszej doczesnej drodze nic nie jest przypadkowe. Każde zdarzenie, spotkany człowiek, a nawet dramatyczne doświadczenia mają swój sens i miejsce w naszej życiowej układance. Bez względu na sytuacje nigdy nie należy się poddawać i tracić nadziei.

Książkę przeczytałam dzięki wydawnictwu:

457. - "Skrzynia z uśpionym przeznaczeniem"

Weronika Ceynowa

           
           

„Życie jest trudne, czasem wszystko się układa i jest pięknie i cudownie, a w jednej chwili wszystko zaczyna się rozpadać i nie nadążamy, by to złapać.“

Powieści fantasy są jednym z najbardziej lubianych gatunków literackich. To one rysują przed nami świat pełen niesamowitych sytuacji, przedziwnych istot, stworów czy bajkowych krain. Mimo, że nie jest to mój ulubiony gatunek, z zainteresowaniem sięgnęłam po książkę pt.: „Skrzynia z uśpionym przeznaczeniem“ zaintrygowana opisem redakcyjnym. I nie zawiodłam się, gdyż spędziłam przy niej chwile pełne magii, urokliwej, romantycznej historii wychodzącej poza ramy naszej rzeczywistości.

O Weronice Ceynowej trudno znaleźć jakiekolwiek informacje, a szkoda, gdyż skrywa w sobie ogromny potencjał twórczy. Dowodzi tego omawiana książka, która jest jej debiutem literackim.

Okładka jest bardzo magiczna, baśniowa i tajemnicza. Nie widać na niej tytułowej skrzyni lecz starą, poszarpaną księgę i odchodzącego w dal mężczyznę. To sugeruje opowieść wychodzącą poza ramy realnego świata. I tak jest rzeczywiście, gdyż ma ona mistyczną i niecodzienną aurę. Sięgając po ten tytuł spodziewałam się typowej, prostej opowieści dla młodzieży a zostałam przyjemnie zaskoczona fabułą, która pozwala oderwać się od codzienności i wejść w inny wymiar przygody.

„w to co się nie wierzy, nie istnieje“

Akcja osadzona jest we współczesnym świecie, w XXI wieku, gdzie większość społeczeństwa nie wierzy w magię i zjawiska nadprzyrodzone. Podobnie jak Simona, która mieszka ze swoim mężem Tomkiem. Kiedyś mieli wspólne marzenia, łączyło ich głębokie uczucie, rozumieli się bez słów. Wszystko zaczęło się zmieniać, gdy Simona straciła dziecko i lekarze stwierdzili, że nigdy już nie będzie mogła zajść w ciążę. Z każdym kolejnym rokiem coraz bardziej oddalali się od siebie aż miłość całkowicie ulotniła się z ich życia. Pewnego dnia na jej drodze pojawia się tajemniczy, przystojny mężczyzna o kolorowych oczach i nietypowym imieniu Alfeusz… To dzięki niemu Simona zrozumie siebie, swoje uczucia, i zmieni swoje życie.

„szczerze i prawdziwie kocha się tylko raz.“

W wyniku pewnych nadzwyczajnych wydarzeń Simona otrzymuje cudowny kamień, dzięki któremu zostaje uzdrowiona z bezpłodności. Na świat przychodzi jej ukochana córka – Ala, której losy poznajemy w drugiej części opowiadania. Pewnego dnia w rzeczach swojej mamy dziewczyna znajduje pamiętniki spisane przez Simonę i magiczny kamień. Moc tego niepozornego kamienia przyciąga do ziemskiego świata istoty z innego wymiaru. Okazuje się, że tylko Ala może uratować ich krainę a to wiąże się z niebezpieczeństwem utraty życia…

„Każdy żyje swoim życiem tak jak chce, szybko lub wolno“

Książka nie jest zbyt obszerna, gdyż liczy sobie tylko 102 strony, na których została spisana historia bogata w wydarzenia, różnorodne postaci i otulona magiczną. Realizm miesza się tu z fantastyką, przeszłość z teraźniejszością i przyszłością. Począwszy od pierwszych stron autorka trzyma w napięciu, buduje tajemniczy nastrój ujawniając tylko pojedyncze epizody, które kończą się nagle w najbardziej intrygującym momencie. To zasługa przystępnego, zwięzłego języka, fantazyjnej treści i ciekawej konstrukcji fabuły. Napięcie wzmagają naprzemiennie przedstawione sytuacje dziejące się w czasie teraźniejszym i wydarzenia sprzed kilku dni. Raz jesteśmy z Simoną w ciemnym pokoju, gdzie leży związana na jakimś łóżku, by za chwilę przenieść się do poprzedzających ten epizod wydarzeń.

„Ludzie chcą mieć dowody na istnienie czegoś nieprawdopodobnego, by w to uwierzyć.“

Powieść nie ma wyraźnych podziałów na rozdziały. Poszczególne akapity zostały jedynie oddzielone niewielkimi odstępami. Mimo to można wyodrębnić dwie wyraźne części, których wyznacznikiem są dwie kobiety. Simona i Ala to matka i córka, których losy poznajemy w dwóch oddzielnych wątkach. Są to dwie odrębne opowieści ale połączone tymi dwiema kobietami i magicznym kamieniem.

To książka z niezwykłym klimatem, w której znajdziemy chwile dramatyczne, miłość, erotyzm, walkę dobra ze złem i magię. Narracja pierwszoplanowa pozwala poznać jedynie punkt widzenia bohaterki i tak jak ona nie wiemy do końca co się wydarzy. Nieco odmiennie jesteśmy prowadzeni w części opowiadającej o Ali, gdzie narracja jest zmienna. Wiemy co myśli dziewczyna i co robi ale też poznajemy działania drugiej strony.

„Każdy sam pracuje na to, co się stanie po śmierci.“

Wbrew pozorom nie jest to lektura dla dzieci lecz raczej piękna bajka dla dorosłych z historią z głębszym sensem w tle. Pod przykrywką niezbyt skomplikowanej fabuły kryją się przesłania o wartościach, które są siłą napędową każdego z nas. Motywem przewodnim jest miłość, bez której świat wydaje się szary i smutny. Złość, nienawiść gniew niszczą wszystko co dla nas jest ważne pozostawiając po sobie zgliszcza i pustkę. To widać na przykładzie krainy, z której przybywa Mixan, syn władcy tajemniczej krainy o nazwie Acyklut. Tam okrutny władca kazał wyeliminować radość, zakazał miłości i szczęścia. W efekcie ludzie zapomnieli czym jest okazywanie sobie uczuć, wzajemnie wspieranie się i zabawa. Z czasem kraina stała się ponura, bez śpiewu ptaków, słońca i beztroskiego życia. Ratunkiem dla nich jest Ala i jej magiczny kamień.

„Nigdy nie ocenia się ludzi, jeśli nie znamy ani ich samych, ani ich problemów.“

Zarówno Simona jak i Ala są gotowe poświecić siebie, by ratować innych. Obie dostrzegają, że przeciwności losy dodają sił i są lekcjami, które kształtują charakter i pozwalają dostrzec co jest ważne w życiu.

Książkę można kupić m.in. w sklepie:

Data premiery: 10.02.2019
Kategoria: Powieść fantasy
Wydawca: Psychoskok
Tłumaczenie: NIE
Język oryginału: polski
Oprawa: Miękka
Format: 148×210
Ilość stron:102
Redaktor prowadząca: Renata Grześkowiak
Korekta: Marianna Umerle, Robert Olejnik
Projekt okładki: Robert Rumak
Skład: Jacek Antoniewski
Ilustracje na okładce: rolffimages, kikimor – Fotolia.com