1222. - "Czas bogini" Tom I

"Czas bogini"

Cykl: Słowiański szlak 

Tom pierwszy

Ewa Kassala

Wydanie: I

Premiera: 24 sierpnia 2022 r.

Liczba stron: 328

Wymiary: 150 × 230 mm

Oprawa: miękka ze skrzydełkami

Wydawnictwo: Sonia Draga

Moja ocena: 5/6

„Na odnalezienie siebie potrzebny jest przede wszystkim czas. Trzeba pozwolić posklejać się popękanemu sercu. Niczego nie należy przyspieszać.”

W przypadku naszej przedchrześcijańskiej rzeczywistości i pierwszych wieków powstawania naszego państwa, trudno mówić o wiarygodności, gdyż nie ma dostatecznych dowodów na temat wielu wydarzeń. Początki naszego państwa nikną w mrokach dziejów, dlatego tak trudno jest ukazać to, co działo się wówczas w nowopowstającym państwie. Stwarza to okazję tworzenia swobodnych opowieści, dla których tłem są czasy naszych przodków. Jedną z autorek, która zmierza się z przeszłymi zdarzeniami jest Ewa Kassala, która wydobywa na światło dzienne dawne zwyczaje przypominając o naszych słowiańskich, przedchrześcijańskich korzeniach w swojej książce „Czas bogini”.

Patrząc na cudowną okładkę i tytuł od razu można się spodziewać, że będzie to opowieść o sile kobiet. I tak faktycznie jest, ale została ona przedstawiona w niezwykle magiczny, czasami mistyczny sposób, gdyż zwraca uwagę na świat bogiń i kapłanek. Prolog wprowadza nas w taki nastrój, gdy w noc przesilenia, „gdy na kilka nocy otwierały się bramy światów, a bogowie chętniej odkrywali przed śmiertelnikami swoje tajemnice” pewna kapłanka stojąc w Świętym Kręgu widzi przerażającą wizję. Czuje, że zbliża się coś nieuniknionego, coś co na zawsze zmieni znany świat, zmiecie z powierzchni ziemi posągi bogów, a wraz z nimi starą wiarę ojców. 

Pani Ewa Kassala w swoim końcowym słowie zdradziła kulisy swojej pracy nad książką, która wymagała przejrzenia mnóstwa dokumentów, filmów, rozmów z ludźmi badającymi nasze dzieje. Podkreśliła, że „W powieściach, które tworzę, wiarygodność historyczna jest dla mnie ważna”. Tymczasem autorka nieuprawnienie nadinterpretuje źródła, które podaje u dołu stron przy niektórych zdarzeniach. W żaden sposób poważny historyk nie byłby w stanie w ten sposób interpretować tych źródeł, co powoduje, że jest to wyłącznie autorska wymyślona hipoteza o tamtych czasach mająca niewiele wspólnego z rzeczywistością. 

I tu muszę się odnieść odrobinę do kwestii wydarzeń, które w dziejach Polski są do końca niewyjaśnione i poznane, gdyż nie ma na ich temat źródeł pisanych. Jednym z takich wzbudzających, a tym samym kontrowersyjnych tematów jest tzw. Chrzest Polski”, a raczej chrzest Mieszka nazwanego później Pierwszym i jego ludzi. 

Na dzień dzisiejszy nadal nie wiemy, kto go ochrzcił, gdzie odbyła się ta uroczystość i jak ona wyglądała. Tymczasem w powieści jest wyraźna sugestia związana z Poznaniem. Podobne kontrowersje budzi stołeczność tego miasta, a tymczasem wiadomo, że to właśnie w Gnieźnie powstał potężny gród jeszcze za czasów Mieszka, a po nim Bolesław Chrobry rozbudował założenie grodowe, które stanowiło w tamtym czasie ważne miejsce na ówczesnej mapie państwa gnieźnieńskiego wraz z funkcjonującym palatium na Ostrowie Lednickim, gdzie odnaleziono misy chrzcielne z połowy X wieku, w latach 80. XX wieku przez ekipę pani prof. Klementyny Żurowskiej. To wskazywałoby, że także tutaj mógł się odbyć chrzest Mieszka I, ale o żadnym miejscu nie można mówić w ramach pewności, co często robią poznańscy badacze. 

Siedziba Mieszka I i Bolesława Chrobrego mieszcząca się na Ostrowie Lednickim jest bardzo dobrze udokumentowana w wielu przekazach historycznych w przeciwieństwie do budowli poznańskiej, o której żadne historyczne źródła nie wspominają. Z tego powodu zdecydowana większość historyków popiera hipotezę chrztu Mieszka I na Ostrowie Lednickim, mimo że nie zachowały się żadne przekazy wskazujące na umiejscowienie tej uroczystości w jakimkolwiek miejscu, a nawet już wielu historyków podważa datę tego wydarzenia. W związku z tym jest to jedna z tajemnic nadal nierozwiązana i w żadnym wypadku nie można jednoznacznie wskazywać żadnego miejsca, a już na pewno nie Poznania. 

"Czas bogini" to powieść, która bardziej jest świadectwem działania kobiecej energii wyrażanej poprzez postacie bogiń strzegących Świętego Ognia w Chramie na Świętej Górze. Poprze niezwykle plastyczne, rozległe i barwne opisy łatwo możemy wyobrazić sobie ówczesny świat naszych przodków. Jednocześnie pokazuje, że pomimo upływu wielu wieków, niektóre problemy są cały czas obecne, bez względu na okres, w którym żyjemy. Zdrada, miłość, seks, pożądanie, wykorzystywanie władzy do swoich celów, relacje międzyludzkie, wiara i nadzieja pokładane w boski plan. 

To powieść z wciągającą fabułą z magicznym klimatem, pokazująca świat dawnych wierzeń, przywołująca starych, zapomnianych bogów i boginie, ale też nasze słowiańskie wierzenia. Fabuła podzielona została na trzy części: "Czas Siemomysła", "Czas strażniczki" i "Czas Mieszka". Nie można jej jednak traktować jako świadectwo tamtych czasów, a bardziej opowieść inspirowaną klimatem minionych wieków. 

Książkę przeczytałam w ramach współpracy z księgarnią

oraz portalem, na którym znajduje się moja recenzja 

649. - "Semiramida"

Semiramida

Ewa Kassala

Wydanie: I

Data wydania: 14 września 2020

Okładka: broszurowa, miękka ze skrzydełkami

Format: 135 × 208 mm

Liczba stron: 448

Wydawnictwo Videograf

„Świat jest pełen wspaniałych kobiet, które noszą w sercu tak dużo cierpienia, a tak doskonale radzą sobie w życiu.“

Uwielbiam opowieści, które swoją historią sprawiają, że zapominam o realiach, w jakich obecnie jestem i razem z bohaterami przeżywam rozterki, przygody i emocje wnikając całkowicie w ich świat. Świat, którego dziś już nie ma, a dzięki takim książkom jak „Semiramida“ odżywa on na nowo. 

źr. zdjęcia:
lubimyczytac.pl

Ewa Kassala to polska pisarka, trenerka, scenarzystka. Prowadzi konferencje, zjazdy i sesje. Do swoich powieści przygotowuje się bardzo dokładnie, często podróżując w poszukiwaniu śladów dawnego świata. Dzięki temu jej książki mają duszę, urzekający klimat i historyczne podłoże. Sprawia, że odżywają dawno zapomniane postacie, wierzenia i czasy. Podobnie jest w jej najnowszej książce, w której porywa nas w mistyczno-magiczną podróż w czasie  nie tracąc przy tym realiów ówczesnego świata.

To moje czwarte spotkanie z twórczością pani Ewy Kassali a trzecie z fascynującymi kobietami starożytnego świata. Odkrywałam w sobie magię życie w "Nowoczesnej czarownicy", byłam w królestwie Saby z królową Makedą, w Egipcie i Jerozolimie z Marią Magdaleną, a teraz odwiedziłam Mezopotamię z kolejną niezwykłą kobietą - Semiramidą,  do 800 r. p.n.e.  na tereny należące do królestw Asyrii i Babilonii.

Pewnego dnia nad brzegiem morza niemłody już mężczyzna znalazł niemowlę - dziewczynkę. Zastanowiło go, że opiekowały się nią białe gołębice. Uznał to za boski znak i zabrał zawiniątko do swego domu. Był pewien, że dziewczyna jest córką bogini Atargatis. Tak zaczęło się życie Semiramidy, która nie znała swoich rodziców. Lata dzieciństwa spędziła pod czujnym i troskliwym okiem skromnego pasterza - Simmasa. Poznajemy ją, gdy ma niespełna 6 lat i właśnie usłyszała opowieść o nieszczęśliwej królowej. 

„Jeśli masz wygrać, przeczucie zwycięstwa ogarnie twoje ciało, umysł i duszę jeszcze zanim stoczysz bitwę. Niezależnie od znanych ci strategii, jeżeli nie masz postawy dla duszy zwycięzcy, wszystkie twoje strategie pójdą na marne“.

Każdy chyba słyszał o wiszących ogrodach Semiramidy, które uznane zostały za jeden z siedmiu cudów świata. O ich twórczyni niewiele wiadomo, dlatego jej postać wzbudza zainteresowanie, żyje w legendach oraz jest inspiracją dla artystów i pisarzy. 

źr. zdjęcia: swiadomosci.onet.pl

Kim była i czy naprawdę istniała? Tego nie wiadomo. Jedni uważają, że to przydomek Amyitis – medyjskiej żony króla Nabuchodonozora II a inni, że to Sammuramat, która żyła pod koniec IX wieku p.n.e. i była małżonką asyryjskiego króla Szamszi Adady V. Podobnie jak Semiramida objęła władzę po śmierci męża, pełniąc rolę regentki swego małoletniego syna Adad-Nirariego III (810-783 p.n.e.). Jaka jest prawda, trudno dziś określić. 

Ewa Kassala podjęła się zadania przybliżenia nam tej postaci tak, byśmy mogli stworzyć sobie wizerunek niezwykłej osobowości, jaką niewątpliwie miała królowa Babilonu. Udało się jej to doskonale, gdyż nie pozostawia czytelnika obojętnym na przedstawione historie nie tylko Semiramidy, ale również innych postaci, które pojawiają się w kolejnych epizodach. Umiejętnie gra naszymi emocjami, pozwalając wniknąć w ich dusze i umysły. Dostaczyła mi różnorodnych emocji od wzruszeń, poprzez oburzenie, smutek aż do zaskoczenia. Połączyła w niej zarówno wątki obyczajowe, ale też historyczne, sensacyjne i duchowe. 

„Semiramida“ to opowieść o sile kobiecości, różnych jej obliczach ale też cenne źródło informacji zebranych przez autorkę w trakcie przygotowywania się do napisania tej powieści. Przewija się w niej galeria różnych postaci, w tym kobiecych rezprezentujących różne poziomy społeczne, problemy i historie. Są wśród nich niewiasty skromne, uległe, wrażliwe, ale też odważne, namiętne, pewne siebie a także podstępne, oraz skazane  na poddańczy los aż po piastujące najwyższe społeczne role. Poznajemy ich historie, często dramatyczne gdyż przyszło im żyć w czasach, gdy władza i wszelkie decyzje należały do mężczyzn. 

Napisanie takiej historii z pewnością nie jest łatwym zadaniem, gdyż niewiele o Semiramidzie wiadomo.  Pani Kassala wypełniła to zadanie po mistrzowsku, rysując postać królowej Babilonu i Asyrii niezwykle barwnie. Uzupełnieniem stworzonej fabuły są liczne ciekawostki, opisy miejsc, panujących zwyczajów, wykonywanych obrzędów i przytaczane legendy oraz mity. 

źr. zdjęcia: wikipedia

Ukazała Semiramidę jako osobę, która nie jest kryształowo czystą postacią lecz, tak jak każdy, ma swoje wady i zalety. W efekcie wyłania się obraz kobiety pięknej, mądrej i silnej a jednocześnie wrażliwej na piękno natury, empatycznej, zdecydowanej ale też upartej i popełniającej błędy. To troskliwa matka i władcza królowa ale też mądra kapłanka i namiętna kochanka. Zdecydowanie wie czego chce nie dając się zamknąć w ograniczających okowach panujących norm społeczne. Jej droga usłana była wieloma trudnymi doświadczeniami i naznaczona przeznaczeniem. Przyszło jej bowiem żyć w świecie, gdzie dominują mężczyźni a kobiety traktowane są przedmiotowo, więc musiała odnaleźć w sobie moc bogini, by pokonać przeciwności losu i zdobyć to, co sobie zaplanowała. Jej postawa uczy, by nigdy się nie poddawać, gdyż każde doświadczenie, zwłaszcza te trudne, jest dla nas lekcją, z której wychodzimy silniejsi i mądrzejsi.

W tym zadaniu zawsze mogła liczyć na wsparcie Wielkiej Kapłanki, służki bogini Isztar, która towarzyszy królowej w każdej sytuacji i dba o jej wartość duchową. Nauki przekazywane królowej, są także wskazówkami dla nas, gdyż są to wartości, które warto w sobie pielęgnować i kierować się odwiecznymi prawami Wszechświata także w dzisiejszym świecie.

Smakowałam tę historię niczym wykwintne danie na królewskim stole. Od pierwszych stron Semiramida porwała mnie w swoje ramiona otulając subtelną aurą i klimatem dawnych wierzeń. Dzięki niej mogłam poczuć smak zwycięstwa ale też porażki, także osobistej. Jej postać została wykreowana w sposób, który przybliża nam realia ówczesnych czasów i sprawia, że czujemy każdą emocję, której doświadczają bohaterki. 

„Każda matka, która sprowadza życie, jest boginią. A każda bogini, bez względu na to, pod jakim imieniem ją znamy, jest jedną, odwieczną boskością!“

Wraz z zamknięciem ostatniej strony wiedziałam, że pozostanie mi ona na długo w pamięci. Było to dla mnie ekscytujące przeżycie pozwalające na wędrówkę dawnymi traktami starożytnego świata, okraszone mistyczną aurą, filozoficzno-duchowymi rozważaniami i mądrymi radami. Zarówno Semiramida jak i Wielka Kapłanka opowiedziały mi mnóstwo ciekawostek o swoim świecie, boginiach, Babilonie i jego ciekawych miejscach oraz zwyczajach. Poprzez karty tej powieści zwracają się do nas, byśmy zawsze pamiętały o bogini, która jest w każdej z nas dając nam siłę odkrywania swojej prawdziwej natury.

Za możliwość przeczytania książki „Semiramida“ dziękuję autorce

 i wydawnictwu Videograf

578. - "Nowoczesna czarodziejka"

Nowoczesna czarodziejka

Twój sukces

Ewa Kassala

Wydanie: I

Data wydania polskiego: 7 marca 2020

Liczba stron: 272

Wymiary: 163 × 235 mm

Oprawa: twarda

ISBN:978-83-7835-750-6

Wydawnictwo: Videograf

Redakcja: Anna Seweryn

Projekt okładki: Pracownia WV

Redakcja techniczna, skład, łamanie: Grzegorz Bociek

Korekta: Urszula Bańcerek

„Jesteśmy nieśmiertelni. Dzięki miłości. To ona nadaje sens wszystkiemu“

Dawno, dawno temu gdy jeszcze nie istniał czas i nikt nie jest w stanie powiedzieć kiedy to było, Moc postanowiła, że zrobi coś wielkiego. Tego dnia słońce było wysoko na niebie i oświetlało ogromną, bezkresną przestrzeń. Moc wiedziała jedynie, że pragnie dokonać niezwykłych wyborów, gdyż była Mocą najwspanialszą i jedyną, ponad wszystkim, co do tej pory stworzyła... Jej działanie dało początek światu a wraz z nim powołała do życia mężczyznę i kobietę a tym samym powstała najpiękniejsza siła - Miłość. To zaledwie początek historii kobiecej siły zawartej w książce „Nowoczesna czarodziejka“

Ewa Kassala czyli Dorota Stasikowska-Woźniak, to polska pisarka, trenerka, kreatorka akcji społecznych, specjalistka ds. równouprawnienia kobiet i mężczyzn, autoprezentacji i kreowania wizerunku, scenarzystka i prowadząca programy telewizyjne, konferencje i sesje, głównie kobiece. Pseudonimu używa, gdy pisze powieści poświęcone płci pięknej.

Z twórczością Ewy Kassali spotkałam się przy okazji dwóch książek. Najpierw dałam się porwać do czasów królowej Makedy i Salomona w powieści „Królowa Saby“, a następnie poznałam dzieje niezwykłej kobiety w książce „Maria Magdalena“. Dała się w niech poznać jako świetna kreatorka historii o kobietach i pisarka, która potrafi przykuć uwagę czytelnika. Tym razem miałam możliwość poznać inne jej oblicze: jako osoby motywującej do transformacji życia.

Moją uwagę zwrócił temat, jaki zapowiadał tytuł książki oraz opis obiecujący, że: „Powędrujemy ścieżkami naszych magicznych przodkiń, poszperamy w starych kufrach“.

Już w pierwszych akapitach autorka kieruje swoją książkę do tych, których pociągają „tajemne sfery i to co ponadzmysłowe“. Zaznacza, że kobiety zawsze były postrzegane jako „dawczynie życia“, wyposażone w niezwykłą siłę, powiązane z magią, zmienne jak Księżyc i podporządkowane rytmom natury. 

Książka zachwyca swoim wydaniem pod każdym względem. Została wydana w nieco większym od standardowego formacie, dzięki czemu jej zawartość jest wyraźna i elegancka. Okrywająca ją okładka przedstawia kobietę w czarnym kapeluszu w otoczeniu kwiatów i liści. Ten sam motyw znajduje się też na wyklejkach, po wewnętrznej stronie oprawy. Ogromnym plusem są zszywane brzegi, co gwarantuje trwałość publikacji.

Od pierwszej do ostatniej strony widać staranne wykonanie i dobrą jakość przedstawionego materiału. Treść została wydrukowana wyraźną czcionką, którą oplatają delikatne motywy dekoracyjne. Pierwsza litera każdego akapitu zaznaczona została ozdobną, czerwoną literą.

Kolejnym istotnym atutem są liczne kolorowe fotografie, na których zostały uwiecznione różne chwile z życia autorki, kobiety sukcesu oraz przedmioty, rośliny, motywy dostosowane do tematu danego zagadnienia. Zdjęcia znajdują się też na początku każdej z trzech części książki. Wszystkie są pełne barw, wyraźne i dobrej jakości. 

Najbardziej magiczna jest część pierwsza, która zaczyna się opowieścią o stworzeniu świata, życia i człowieka pewnego pięknego dnia. Wraz z nim wchodzimy w świat dawnych czarownic i współczesnych czarodziejek. Autorka pokazuje różnice w postrzeganiu tych kobiet dawniej i dziś, rysuje wizerunek kobiety, które znają swoją wartość , dbają o siebie i otoczenie a przede wszystkim realizują woje pasje i akceptują siebie. Przedstawia tradycyjne wyposażenie czarodziejki ale też podpowiada w jaki sposób wykorzystać, to co mamy w domu, do działań magicznych. Przybliża historię wiedźm i czarownic w dawnych wiekach, zasady praktykującej czarodziejki, filozofię wicca. obrzędy, sabaty, tradycje i ceremonie. Opisuje w zwięzłych słowach działanie Księżyca, właściwości ziół, drzew, kamieni, charakterystykę znaków zodiaku, działanie talizmanów i amuletów. To tylko niektóre z zamieszczonych tematów, które przybliżają magię życia.

Część druga zawiera szereg wskazówek i inspirujących materiałów podpowiadających jak osiągnąć osobisty sukces. Znajdziemy w niej porady dotyczące ubioru, sposobów poruszania się, emisji głosu, ogólnego wyglądu ale też planowania czasu, dbania o przyrodę, czerpania z niej wewnętrznej siły i galerię portretów kobiet, które odniosły sukces.

Część trzecią autorka poświeciła swojej ukochanej Opolszczyźnie, o której napisała: „To kraina spokoju, pięknej przyrody, mądrych, tolerancyjnych i otwartych ludzi“.

„Życie to największy prezent. Opakowany w miłość, to prezent wyjątkowy“.

Nie jest to typowa lektura motywacyjna ani też magiczny czy ezoteryczny poradnik, lecz raczej przewodnik pokazujący w jaki sposób wprowadzić do swojego życia pozytywną energię, która uruchomi w nas potencjał do kreowania siebie tak, by osiągnąć sukces. Jej celem jest zmotywowanie do działania i rozbudzenia w nas magicznych mocy, byśmy mogły osiągnąć wszystko, co chcemy poprzez wykorzystanie intuicji i wiedzy z dawnych ksiąg ale też współczesnych realiów życia. Autorka zabiera nas nie tylko w dawne czasy, kiedy kobiety parały się magią, ale przede wszystkim pokazuje jak zaczarować naszą obecną rzeczywistość. 

Książkę przeczytałam dzięki portalowi:

551. - "Maria Magdalena"

Maria Magdalena

Kapłanka, Dama, Apostołka

Ewa Kassala

Wydanie: I

Premiera: 8 listopada 2019 

Liczba stron: 528

Wymiary: 135 × 208 mm

Oprawa: miękka ze skrzydełkami

Wydawca: Videograf

Redakcja: Maria Kania

Projekt okładki: Maksym Leki

Redakcja techniczna, skład i łamanie: Damian Walasek

Korekta: Urszula Bańcerek

„Jestem każdą z was. Losem pojedynczym i wspólnym. Płaczem i krzykiem, szczęściem i radością, intuicją i wiedzą. Jestem kobietą.“

Życie każdego z nas wypełnione jest różnorodnymi emocjami, wyborami, doświadczeniami, które mają wpływ na jego jakość. Nic nie dzieje się w nim przez przypadek. Każde zdarzenie prowadzi do celu, które zostało nam wyznaczone na początku naszego istnienia. Droga do niego często bywa wyboista i sprawia, że nie zawsze rozumiemy dlaczego coś nam się przydarza. Dopiero gdy spojrzymy za siebie po jakimś czasie, wszystko nabiera innego znaczenia. Bohaterka powieści pt.: „Maria Magdalena“ z chwilą narodzin wiedziała, że ma do spełnienia jakąś misję. Słuchając głosu intuicji, podążała za swoim sercem. Przebyła długą drogę, zanim dotarła do swojego przeznaczenia. 

źr. zdjęcia:  soniadraga.pl

Ewa Kassala czyli Dorota  Stasikowska-Woźniak, to polska pisarka, trenerka, kreatorka akcji społecznych, specjalistka ds. równouprawnienia kobiet i mężczyzn, autoprezentacji i kreowania wizerunku, scenarzystka i prowadząca programy telewizyjne, konferencje i sesje, głównie kobiece. Pseudonimu używa, gdy pisze powieści poświęcone płci pięknej. Dzięki jej poszukiwaniom prawdy poznajemy bliżej kobiety, które żyły setki lat temu i ożywają w pięknych opowieściach. Do tej pory powstała egipska trylogia a po nich cykl o kobietach z Biblii zapoczątkowany książką „Królowa Saby“, którą miałam okazję przeczytać w zeszłym roku. 

Maria Magdalenia to kolejna niewiasta, która wychodzi z cienia narzuconego przez religię. Z pewnością nie trzeba jej nikomu przedstawiać, gdyż jest bohaterką wielu książek, obrazów, filmów i teorii. Wśród nich najbardziej znany jest Dan Brown i jego „Kod da Vinci“ a ostatnio  panowie Masłowski i Cegielski i ich „Lucyfera“. Do tego grona dołączyła pani Kassala, która ożywia jej legendę w swoim własnym, charakterystycznym stylu. Razem z bohaterką wkraczamy w świat dawnych wierzeń, które powoli są zastępowane nową religią. 

„Maria Magdalena“ jest drugą książką z serii opowieści o niezwykłych kobietach przedstawianych w Biblii. Sięgając po tę powieść nie wiedziałam czego mogę się spodziewać, gdyż wizerunek Marii Magdaleny został nam utrwalony przez Kościół i przekazy biblijne. Byłam ciekawa jaką wersję przedstawi mi autorka: czy skłoni się bardziej ku wersji religijnej czy pokaże nam zupełnie nowe spojrzenie na tę postać. Przeważyła druga opcja, w której otrzymujemy obraz niezwykłej kobiety doświadczającej zarówno wzlotów jak i upadków, ale potrafiącej wydobyć z tego siłę, zgodnie z zasadą „Co nas nie zabije to wzmocni“.

Książka powstała na podstawie dostępnych materiałów źródłowych, do których udało się autorce dotrzeć. Pomocni byli też różni eksperci w tym temacie ale i sama ... Maria Magdalena, która zainspirowała do powstania tej historii. Otóż pewnej nocy, autorka miała niezwykły sen, w którym ujrzała jasną kobiecą postać w złotej poświacie. To była Maria Magdalena, która zbliżyła się do niej, mówiąc: „Czy naprawdę myślisz, że jakaś Semiramida będzie przede mną?“ i obiecała, że pomoże w powstaniu opowieści o sobie. I faktycznie, historia została napisana bardzo szybko, a Semiramida ma być bohaterką jej kolejnej książki. 

Pani Kassala kolejny raz zachwyciła mnie swoim stylem i sposobem postrzegania świata. Połączyła znane fakty historyczne z tym, co podsuwała jej wyobraźnia. Stworzyła piękną historię o niezwykłej kobiecie wykorzystując trzy wizerunki Marii: Kapłanki, Damy i Apostołki, które są także tytułami poszczególnych części. Genezę powstania tej postaci pisarka przedstawiła na końcu książki, więc nie będę odbierała przyjemności poznania jej potencjalnym czytelnikom. 

„Maria Magdalena“ to wspaniale napisana opowieść, którą czyta się szybko nie zauważając nawet, że ma ona ponad 500 stron. Różnorodność emocji sprawia, że mocno przeżywałam dzieje głównej bohaterki, która doświadczała zarówno wspaniałych, szczęśliwych chwil ale też doznała wiele przykrości spowodowanych narzuconymi ówczesnymi normami społecznymi, tradycjami i obyczajami. 

Przy okazji autorka przekazuje wiele kwestii do rozważenia, mądrych myśli ale i faktów historycznych. Porusza zagadnienia związane z sytuacją kobiet, które uważane są za głupsze, gorsze, pełne grzechu i zdominowane przez patriarchat w różnych kulturach. Stwarza okazję do pokazania dwóch różnych światów, które dzieli ogromna przepaść kulturowa. Egipt reprezentuje nowoczesne i otwarte społeczeństwo, mimo że funkcjonuje w nim wiara w wielu bogów i boginie. Natomiast Izrael, gdzie wszelkie działania są podporządkowane jednemu Bogu, uwidoczniony jest jako kraj, w którym kobieta nie ma żadnych praw i jest surowo karana za najdrobniejsze przewinienia. Fabuła nie jest przesycona chrześcijaństwem czy nadmierną religijnością. To jedynie towarzyszące epizody, które pojawiają się w pewnym okresie życia Marii. 

Pani Ewa Kassala sprawiła, że znane z opowieści biblijnych i mitów postacie nabrały żywego, ludzkiego charakteru. To wszystko otulone zostało mistycznym klimatem dawnych wierzeń ale i aurą wkraczającego nowego świata opartego na wierze w jednego Boga.  Dzięki temu na wiele wydarzeń możemy spojrzeć w nowy, świeży sposób i namacalnie poczuć atmosferę dawnych dni.

Książkę przeczytałam dzięki portalowi:

539. - "Królowa Saby"

Królowa Saby

Ewa Kossala

Wydanie: I

Rok wydania: 23.07. 2019

Liczba stron: 512

Wymiary: 135 × 208 mm

Oprawa:  miękka ze skrzydełkami

Wydawnictwo: Videograf

Redakcja: Anna Seweryn

Projekt okładki: Maksym Leki

Redakcja techniczna, skład i łamanie: Damian Walasek

Korekta: Urszula Balcerek

„Zawsze wierz w głos serca. W nim są wszystkie prawdy tego świata.“

29 lipca 2019 roku ·portal Sztukater ogłosił na Facebooku patronacki konkurs z powieścią „Królowa Saby" Ewy Kassali wydanej przez Wydawnictwo Videograf SA. Ta powieść o przepięknej okładce wzbudziła moje zainteresowanie, więc wzięłam w nim udział. Jeden z warunków udziału polegał na dokończeniu zdania: "Spodziewam się po lekturze tej książki tego, że..."

Napisałam więc: "Spodziewam się po lekturze tej książki tego, że... zabierze mnie w magiczne, niecodzienne światy, wypełnione wspaniałą przygodą w klimatach dawnych bogów, legend i historii.“ I tak też się stało, gdyż razem z nią odbyłam fascynującą podróż w czasie.

źr. zdjęcia: facebook
profil autorki

Ewa Kassala to pseudonim  Doroty Stasikowskiej-Woźniak.  Jest  pisarką, trenerką, kreatorką akcji społecznych, specjalistką ds. równouprawnienia kobiet i mężczyzn, autoprezentacji i kreowania wizerunku, scenarzystką i prowadzącą programy telewizyjne, konferencje i sesje, głównie kobiece. Napisała trzy powieści poświęcone kobietom Egiptu oraz kilku poradników. "Królowa Saby" zapoczątkowuje cykl o biblijnych królowych. W listopadzie tego roku ukazała się kolejna opowieść o z tej serii pt.: "Maria Magdalena". W przygotowaniu jest "Semiramida"

Moja decyzja o wzięciu udziału we wspomnianym wyżej konkursie spowodowana była wrażeniem, jakie zrobiła na mnie okładka. Utrzymana w brązowo- złotej tonacji oprawa graficzna jest pięknym tłem dla wizerunku kobiety, która wypełnia większą część ilustracji. Jej twarz pogrążona w medytacji lub w wizji przyciąga wzrok i zachęca do poznania historii kobiety, która kojarzy się z potęgą i władzą ale też z przepowiedniami, które zostały spisane w znanej księdze pt.: „Proroctwa Królowej Saby“.

Książka powstała na podstawie dostępnych tekstów, przekazów biblijnych i starożytnych ksiąg, z których autorka czerpała inspirację do stworzenia historii dwóch niezwykłych osobistości tamtych czasów. Fabuła została osnuta na wątku miłości królowej Saby - Makedy i króla Izraela Salomona. 

Saba to jedno z największych ówczesnych królestw, którego początki sięgają XI wieku p.n.e. Znajdowała się w południowo-zachodniej części Półwyspu Arabskiego - dziś tereny Jemenu. Słynęła z doskonale rozwiniętego rolnictwa i handlu a także z posiadania własnego pisma południowoarabskiego. Sławy dodawała mu królowa Makeda, której uroda, mądrość, bogactwo ale też proroctwa wzbudzają zainteresowanie do dziś. 

Salomon - król Izraela, syn Dawida i Batszeby, zasłynął jako budowniczy świątyni jerozolimskiej, pałacu dla córki faraona, murów jerozolimskich ale też jako mądry władca, który potrafi rozstrzygnąć każdy spór. 

„Mądrość jest lepsza, niż wszelkie skarby ze złota i srebra, jest najwspanialszym tworem na ziemi.“

Poznajemy dzieje tych dwojga ludzi, którzy spotkali się tylko raz, gdy Królowa Makeda przybyła do kraju Salomona w X wieku p.n.e. Dzięki realistycznemu odtworzeniu i oddaniu charakteru ówczesnej epoki, możemy poczuć klimat, warunki i tradycje towarzyszące ludziom tamtych czasów.

Spotykamy królową Makedę, gdy ma 5 lat i towarzyszymy jej aż do końca jej życia. Jako mała dziewczynka doznawała często wizji, w których widziała siebie i swojego ukochanego. Nie wiedziała wówczas, że będzie nim król Salomon... 

Ich losy przedstawione zostały z kilku stron. Jedną z ważniejszych narratorek jest opiekunka Makedy - hemet Seszep, której opowieść przekazana jest w narracji pierwszoplanowej. Pozostałe wydarzenia obserwujemy już w narracji trzeciosobowej, goszcząc naprzemiennie w stolicy Saby - Maribie i w Izraelu - w Jerozolimie. 

Książka „Królowa Saby“ zabrała mnie w czasy świetności Jerozolimy i królestwa Saby, odsłaniając realia minionych wieków, kiedy ścierały się ze sobą dwa światy: rodzącej się wiary w jednego Boga, którego reprezentantem jest król Salomon i prorok Natan oraz świat dawnych wierzeń, bogów i bogiń w osobie królowej Saby i Wielkiej Kapłanki. 

Pani Ewa Kossala umiejętnie połączyła w niej warstwę historyczną z tym, co podpowiedziała jej wyobraźnia. Bazując na swoich poszukiwaniach, stworzyła wciągającą opowieść o miłości, która istniała, mimo dzielącej kochanków odległości, zajmowanej pozycji i etykiety dworskiej. Zbudowała realne postaci, które emanują swoją niezwykłą siłą, urokiem i charakterem. Dotyczy to nie tylko głównych postaci tej książki ale też osób drugoplanowych, które tworzą galerię barwnych osobowości. Nie wszyscy są przyjaźnie nastawieni do królowej Makedy, próbując jej zaszkodzić i zniweczyć jej plany snując intrygi. To nadaje całości dramatyzmu powodując dreszczyk emocji. 

Książkę przeczytałam z ogromnym zainteresowaniem, gdyż doskonale oddaje klimat związany z dawnymi wierzeniami i starożytnym światem, prowadzonej polityki gospodarczej, wojennej i architektonicznej. Jestem pełna podziwu dla kunsztu pisarskiego pani Kassali i włożonego ogromu pracy w tworzenie swego dzieła. Uznanie należy się też za niesamowitą wyobraźnię, dzięki której na bazie niewielu dostępnych informacji na temat Makedy i Salomona, potrafiła oddać klimat świata, którego dziś już nie ma. To wspaniała, magiczna przygoda wśród dawnych bogów, tradycji, mitów i podań, zachowująca w naszej pamięci wspaniałość kobiety, której sława i proroctwa znane są do dziś.

Książkę przeczytałam dzięki portalowi: