942. - "Ślepa miłość"

Ślepa miłość

Agata Kołakowska

Wydanie: I

Data premiery: 17 sierpnia 2021 r.

Liczba stron: 400

Wymiary: 198 x 130 mm

Okładka: miękka 

Wydawnictwo: Prószyński Media

„Nic tak nie porusza, jak prawdziwe życie. A w zasadzie miłość. Tak naprawdę wszystko się o nią rozbija.”

Twórczość pani Agaty Kołakowskiej miałam przyjemność poznać, dzięki powieściom „Uśpione pragnienia” i „Szczęście na miarę”, którymi zdobyła moje serce, gdyż obie zawierały intrygujące i wciągające historie. Biorąc do ręki jej najnowszą książkę pt.: „Ślepa miłość”, wiedziałam, że czeka mnie kilkanaście godzin przy niezwykłej opowieści.

źr.zdjęcia:
wikipedia.org

Agata Kołakowska urodziła się w 1984 roku we Wrocławiu. Ukończyła dziennikarstwo i komunikację społeczną na Uniwersytecie Wrocławskim. W trakcie studiów współpracowała z Polskim Radiem Wrocław. Od kiedy tylko pamięta, nosiła się z myślą napisania książki dla kobiet, która doda im otuchy i odwagi w wyrażaniu siebie. Lubi koty, piątkowe wieczory i czerwone wytrawne wino. Do tej pory ukazały się: „Patrycja”, „Przyjaciółki”, „Siódmy rok”, „Niechciana prawda”, „Płótno”, „Wszystko, co minęło”, czy „Zaciszny Zakątek”.

Ida jest w związku z Markiem, z którym mieszka w pięknym apartamencie w Łodzi. Ostatnio kobieta jednak czuje, że jej życie traci sens a ona coraz bardziej jest zniechęcona sytuacją, w której tkwi. Od jakiegoś czasu zaczęli się od siebie oddalać, aż któregoś dnia Ida doszła do wniosku, że z ich małżeństwa nic nie będzie, wiec stwierdza, że musi od tego wszystkiego odpocząć. Marek nie chciał słyszeć o rozwodzie, więc podjęli decyzję o separacji. Ida wyjeżdża do rodzinnego domu znajdującego się we Wrocławiu, by tam popracować nad nowym scenariuszem. Ten wątek przewija się przez całą fabułę i powstaje wraz z tym, co przeżywa bohaterka. Tworzona przez nią historia z czasem przybiera formę specyficznej, wewnętrznego dialogi z samą sobą.

Przy tworzeniu scenariusza pomaga jej Jakub Wroński, który jest psychoterapeutą specjalizującym się w metodzie zwanej ustawieniami rodzinnymi. Prowadzone przez niego warsztaty cieszą się dużym zainteresowaniem. Pomógł w ten sposób wielu osobom, poza sobą samym. Jakub boryka się z problemami małżeńskimi, próbując uratować związek z Anetą, ale mimo jego usilnych starań, ona pozostaje nieugięta.

To bardzo złożona, kilkuwarstwowa opowieść spleciona życiowymi wątkami, łączącymi losy kilku osób. Obserwujemy wydarzenia w narracji trzecio osobowej, ale z poziomu Idy i Jakuba, naprzemiennie wnikając w ich sposób widzenia swego życia, podejścia do pojawiających się sytuacji i dylematy, które powstają wskutek podejmowanych decyzji. Poza tymi głównymi postaciami, na uwagę zasługują też osoby drugoplanowe, które odgrywają w tej historii znaczącą rolę, na przykład postać Maryli jednej z uczestniczek warsztatów terapeutycznych czy Anieli, kobiety o ujmującej osobowości i mądrości życiowej, sąsiadki Jakuba.

Główni bohaterowie wzbudzali u mnie mieszane uczucia, jednak szala mojej sympatii przechylała się bardziej na stronę Jakuba. Natomiast zupełnie nie mogłam wydobyć tego rodzaju emocji wobec Idy, która znalazła się w takiej sytuacji na własne życzenie. U Jakuba to jego żona nie chce rozejmu, natomiast u Idy jej mąż, Marek próbuje znaleźć drogę do jej serca. Niestety, zarówno w jednym, jak i drugim przypadku sprawa wydaje się beznadziejna.

„Ślepa miłość” to godna uwagi powieść poruszająca zagadnienie relacji międzyludzkich i więzi rodzinnych, dzięki której możemy spojrzeć na nie inaczej. Fabuła toczy się spokojnie, ale nie jest nużąca, gdyż dosyć dużo się w niej dzieje. Ma ona charakter typowy dla literatury obyczajowej i z każdym rozdziałem sytuacja jest coraz bardziej wciągająca, zwłaszcza wówczas, gdy pojawiają się rodzinne tajemnice.

Po raz pierwszy spotkałam się z tak dobrze wplecionym wątkiem psychoterapeutycznym, dającym możliwość przyjrzenia się bliżej zastosowanej technice mającej duże oddziaływanie na podświadome, skrywane głęboko emocje. Autorka wykorzystała metodę ustawień rodzinnych opracowaną przez Berta Hellingera. Polega ona na wykorzystaniu teorii „wiedzącego pola”. Na warsztatach terapeutycznych uczestnicy odgrywają obce dla siebie role, wcielając się w wybranych osób z rodziny pacjenta, który chce zrozumieć swoje problemy i poznać przyczyny określonych relacji rodzinnych. W takiej sytuacji znajduje się jedna z bohaterek, która bierze udział w tego rodzaju terapii prowadzonych przez Jakuba. Przypatrująca się temu Ida początkowo jest sceptycznie nastawiona do tej techniki, ale z czasem dostrzega głębszy sens, dzięki któremu zaczyna rozumieć skomplikowane więzy własnej rodziny, włącznie z małżeńskimi relacjami z Markiem. Dostrzega to, czego nie widziała wcześniej.

Pani Agata Kołakowska po raz kolejny ujęła mnie stworzoną historię, którą opowiada subtelnie, ze spokojem, tworząc odpowiedni klimat i pokazując, że często nasze problemy z drugim człowiekiem mają głębsze źródło. Uświadamia, że  przyczyny problemów w relacjach w obrębie rodziny, są często ukryte głęboko w naszej podświadomości. Mogą być efektem wciąż powtarzanego od pokoleń, wzorców zachowania i od nas zależy, czy przerwiemy ten niekorzystny łańcuch powiązań.

Książki pani Agaty Kołakowskiej zrecenzowane przeze mnie:

"Uśpione pragnienia"

"Szczęście na miarę"

Książkę przeczytałam, dzięki wydawnictwu:

Do nabycia na stronie wydawnictwa oraz w księgarniach:

 INVERSO, EMPiK, BONITO, ŚWIAT KSIĄŻKI i wielu innych.

720. - "Szczęście na miarę"

Szczęście na miarę

Agata Kołakowska

Wydanie: I

Premiera: 26 stycznia 2021 r.

Format: 125 x 195 mm

Liczba stron: 408

Oprawa miękka

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka

„Zbyt często zapewniamy o uczuciach, które w nas nie wybrzmiewają. Za mało jednak mówimy o tych, które tkwią w nas od lat.”

Każdy z nas ma marzenia, które pragnąłby urzeczywistnić. Jednak bywa z nimi tak, że nie zawsze realizują się tak, jak byśmy się tego spodziewali. Jedno ze znanych powiedzeń mówi, by dobrze się zastanowić nad swoim życzeniem, bo ono może się spełnić. O prawdziwości tych słów przekonali się bohaterowie książki pt.: „Szczęście na miarę”

źr. zdjęcia: 
lubimyczytac.pl

Agata Kołakowska urodziła się w 1984 roku we Wrocławiu. Ukończyła dziennikarstwo i komunikację społeczną na Uniwersytecie Wrocławskim. W trakcie studiów współpracowała z Polskim Radiem Wrocław. Od kiedy tylko pamięta, nosiła się z myślą napisania książki dla kobiet, która doda im otuchy i odwagi w wyrażaniu siebie. Lubi koty, piątkowe wieczory i czerwone wytrawne wino. Do tej pory ukazały się: „Patrycja”, „Przyjaciółki”, „Siódmy rok”, „Niechciana prawda”, „Płótno”, „Wszystko co minęło”, „Zaciszny Zakątek” i „Uśpione pragnienia”, które miałam okazję przeczytać w zeszłym roku.

Na okładce książki „Szczęście na miarę” widoczna jest skromna a jednocześnie urocza sukienka zawieszona na manekinie. W górnej części frontowego obrazu znajduje się wizerunek pięknej, zamyślonej kobiety. Te dwa elementy doskonale wpisują się w treść powieści skrywającej się za tą subtelną grafiką o stonowanych, jasnych barwach.

Leonard Kittay od wielu lat prowadzi zakład krawiecki o szczególnej specjalizacji. Tu powstają tylko i wyłącznie sukienki. Nie są to jednak zwyczajne ubrania, gdyż mają moc spełniania marzeń. Przynajmniej tak twierdzą klientki, które skorzystały z usług pracowni Kittaya. Jedną z nich jest Lidia, przyjaciółka Dagny, dziennikarki w lokalnej gazecie. Lidia zwierza się, że dzięki sukience od pana Kittaya, spełniło się jej pragnienie. Dagna sceptycznie podchodzi do tych rewelacji. Postanawia użyć podstępu i udowodnić, że Leonard jest po prostu oszustem. Nie spodziewa się, że ten krok zmieni wiele w jej życiu, niekoniecznie tak, jakby chciała.

Leonard to pan w starszym wieku, samotny z wyboru, spokojny, nosi w sobie tęsknotę za dawną miłością. Nie szuka sławy, mimo że ma niespotykany talent do szycia cudownych sukienek. Uważa, że kobiety robią sobie krzywdę chodząc w spodniach, gdyż to właśnie sukienki dodają wdzięku i urody. On nie wierzy w moc stworzonych przez siebie kreacji ale jego klientki mają na ten temat odmienne zdanie. Stopniowo dowiadujemy się coraz więcej o jego życiu, skrywanych sekretach, historii niespełnionej miłości i pewnej żółtej sukienki uszytej dawno temu dla ukochanej Małgorzaty... 

Fabuła od początku otuliła mnie swoim klimatem i sprawiła, że wniknęłam w nią całkowicie. Nie ma w niej zawrotnego tempa, raczej wszystko toczy się spokojnie ale obrazy, które powstawały w mojej wyobraźni, dzięki sugestywnym opisom wnętrza pracowni, emocji towarzyszących bohaterom a przede wszystkim sukienek spowodowały moje coraz większe zainteresowanie. Najważniejszymi bohaterkami w tej powieści są sukienki, w różnych fasonach, barwach, deseniach, dodatkach i wzorach, dobrane idealnie do gustu i charakteru osoby, dla której powstały. Pracownia Leonarda ukazana jest niczym magiczny warsztat krawieckiego alchemika, który z kawałka niepozornego materiału potrafi wyczarować nieziemską kreację.

Pomaga mu w tym  urocza współpracownica Mirela, dla której szycie jest czymś magicznym. Niestety, prawa rynku powodują, że zakład Leonarda przechodzi kryzys i nie stać go na zatrudnianie dodatkowych osób. Mirela zatrudnia się w sklepie z garniturami, gdzie nie czuje się spełniona. 

Autorka ukazała świat, który odchodzi w zapomnienie, zdominowany przez przemysłowe produkcje ubrań, burzący indywidualność, oryginalność. Uświadamia tym samym, że gdy w swoją pracę wkładamy serce, wówczas daje nam ona satysfakcję i radość.

„Szczęście na miarę” to piękna historia wypełniona ciepłem, nostalgią i uczuciami w różnej postaci. Na pierwszy plan wysuwa się miłość, która nigdy nie gaśnie, ciągle jest żywa, mimo upływu lat i różnych zakrętów życiowych. Nie brakuje też przyjaźni, zazdrości, ludzkiej zawiści ale też humoru, w postaci wścibskiej sąsiadki Leonarda. To także opowieść o pasji, przemijaniu, tęsknocie i urzeczywistnianiu marzeń. Czyta się ją niespiesznie, lekko, czasami z zadumą nad tym, czego w życiu pragniemy i co jest dla nas ważne. Na tle wielu wydarzeń wyłania się refleksja, że marzenia się spełniają ale warto losowi  czasami pomóc… gdyż największymi i najlepszymi magami jesteśmy my sami.

Książkę przeczytałam dzięki wydawnictwu:

Do nabycia na stronie wydawnictwa oraz księgarni 

INVERSO, EMPiK, BONITO, ŚWIAT KSIĄŻKI i wielu innych.

624. - "Uśpione pragnienia"

Uśpione pragnienia

Agata Kołakowska

Wydanie: I

Data wydania: 16.07.2020

Format: 125 x 195mm

Liczba stron: 464

ISBN: 978-83-8169-274-8

Okładka: miękka

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka

„Kroczenie przez lata jedną drogą nie oznacza, że jest ona jedyną właściwą”

Nie zawsze, to co daruje nam los, jest zgodne z naszymi oczekiwaniami i czasami uważamy, że inni mają lepsze życie od nas. Czasami wystarczy jeden nieoczekiwany impuls, informacja czy spotkanie, by poruszyły się najczulsze struny naszej duszy wywołując tęsknoty, o których z czasem zapomnieliśmy. Tak wydarzyło się u bohaterek powieści pt.: „Uśpione pragnienia”.

źr. zdjęcia: facebook, profil autorki

Agata Kołakowska (ur. 1984) – wrocławianka z urodzenia i zamiłowania. Ukończyła dziennikarstwo i komunikację społeczną na Uniwersytecie Wrocławskim. W trakcie studiów współpracowała z Polskim Radiem Wrocław. Od kiedy tylko pamięta, nosiła się z myślą napisania książki dla kobiet, która doda im otuchy i odwagi w wyrażaniu siebie. Lubi koty (szczególnie swojego), piątkowe wieczory i czerwone wytrawne wino. Autorka powieści obyczajowych; do tej pory ukazały się: „Patrycja”, „Przyjaciółki”, „Siódmy rok”, „Niechciana prawda”, „Płótno”, „Wszystko co minęło” i „Zaciszny Zakątek”.

Z okładki książki „Uśpione pragnienia” patrzy na nas piękna kobieta, której spojrzenie wydaje się spokojne i pogodne. Trudno odgadnąć kogo przedstawia ta fotografia, ale na pewno jedną z dwóch kobiet, które pozna

Bianka i Magda mają poukładane życie, w których wydają się szczęśliwe. Obie są kochane przez swoich współpartnerów życiowych, jednak każda z nich ma coś, czego nie ma ta druga. Życie wystawia ich uczucia na próbę, gdyż od pierwszej chwili ich spotkania czują wobec siebie dziwne zafascynowanie. Okazuje się, że urodziły się tego samego dnia a nawet o tej samej godzinie, co wskazuje, iż są tzw. astralnymi siostrami. Ich spotkanie budzi w nich pragnienia, które drzemały do tej pory w zakamarkach umysłu i duszy poruszając kamień, który wywołał lawinę zdarzeń powodujących, że początkowa zażyłość przerodziła się w nienawiść.

Bianka jest popularną pisarką specjalizującą się w książkach reportażowych. Lubi być niezależna, wyznaczać granice, nawet we własnym związku. Ma to szczęście, że ma obok siebie wspaniałego mężczyznę, który jest gotów nawet nosić ją na rękach. I tego zazdrości jej Magda, która na co dzień jest uwiązana domowymi obowiązkami, pracą w radio i nauczaniem języka angielskiego. Tęskni za spontanicznością, dawną namiętnością i coraz bardziej dusi się w swoim obecnym życiu. Jej mąż, Darek cały czas ją kocha lecz w natłoku pracy zawodowej, nie okazuje swoich uczuć jak dawniej. 

„Są takie momenty w życiu, że tylko do sztuki można się odwołać, aby poczuć się dobrze i bezpiecznie”

Książka zaczyna się mocnym akcentem, gdyż obie kobiety poznajemy w dramatycznej sytuacji, gdy po niedawnej kłótni na parkingu, wracając do domu, ulegają poważnemu wypadkowi uderzając w drzewo. Ich wspólny dramat wystawi ich znajomość na trudną próbę i zweryfikuje targające nimi emocje. 

To moje pierwsze spotkanie z twórczością pani Agaty Kołakowskiej i mam nadzieję, że jeszcze nie raz będę mogła sięgnąć po jej książki. Swoim sposobem prowadzenia opowieści sprawia, że wnikamy w nią całkowicie zaglądając w umysły wykreowanych postaci. Wraz kolejnymi rozdziałami odkrywamy stopniowo prawdziwe intencje, oblicza i motywy działania obu kobiet.

Dla zbudowania odpowiedniego napięcia autorka zastosowała ciekawy zabieg, dzieląc czas na TERAZ i WTEDY. Te dwie płaszczyzny czasowe przeplatają się wzajemnie pokazując epizody, które doprowadziły do chwili, gdy kobiety ulegają wypadkowi. Narracja trzecioosobowa pozwala śledzić myśli i działania każdej ze stron. Akcja skupiona jest na osobach dwóch głównych bohaterek, chociaż czasami poznajemy też punkt widzenia osób trzecich. Fabuła rozwija się stopniowo, bez szybkich zwrotów akcji ale nie brakuje w niej napięcia i emocjonujących epizodów.

„Mówi się, że miłość do dziecka jest największa i najczystsza. Tymczasem często jest poszukiwaniem miłości do samego siebie. Łatają puste miejsca.”

Autorka lawiruje pomiędzy poszczególnymi wątkami, zwodząc czytelnika aż do samego końca. Finał niezupełnie mnie usatysfakcjonował, ale to tylko dlatego że miałam zupełnie odmienny scenariusz w swoim umyśle. Zabrakło mi rozwinięcia wątków, które zostały pobieżnie wyjaśnione w epilogu i postawiły znaki zapytania, które mogą być okazją do kontynuacji losów bohaterów.

„Uśpione pragnienia” to powieść z dobrze przemyślaną fabułą i wyłaniającą się stopniowo intrygą, którą dostrzegamy coraz bardziej wraz z kolejnymi odsłonami tej historii. To, co początkowo zapowiadało się na zwykłą opowieść obyczajową o dylematach dwóch kobiet przerodziło się we wciągającą powieść, w której nie brakuje emocji, tajemnic i dramatycznych sytuacji. Uświadamia, że często sami komplikujemy sobie życie nieodpowiednimi decyzjami, niedopowiedzeniami czy nieszczerością. Pokazuje do czego może doprowadzić podążanie za cudzymi pragnieniami i niedocenianie tego, co mamy obok siebie. 

Książkę przeczytałam dzięki wydawnictwu:

Do nabycia na stronie wydawnictwa oraz księgarni INVERSO, EMPiK, BONITO, ŚWIAT KSIĄŻKI i wielu innych.