26 kwietnia 2021

762. - "Kolory życia" - przedpremierowo

30 kwietnia 2021 roku

POD PATRONATEM OAZY RECENZJI
ukaże się książka
 KOLORY ŻYCIA


Recenzja przedpremierowa

Kolory życia
Ewa Domańska

WYDANIE: I
DATA PREMIERY: 30.04.2021
OPRAWA: Miękka
FORMAT 148 x 210 mm
ILOŚĆ STRON: 96
WYDAWCA: Psychoskok

„Nie trzeba wielkich rzeczy, 
by w życiu mogły zdarzać się cuda.
Dzięki niewielkim zmianom 
często możemy dostrzec ich wielkie owoce.”

Życie mieni się wieloma barwami, które wplatają się w nasze istnienie pragnąc zwrócić naszą uwagę na swoje piękno. Niestety, większość z nas nie ma czasu nad kontemplowaniem cudnych chwil, jakie są nam dawane każdego dnia, gdyż wciąż pędzimy za ułudą szczęścia, karierą i sukcesem. Wydawałoby się, że jeszcze trudniej dostrzec to osobie, która od urodzenia jest niewidoma, a jednak okazuje się, że można dostrzec więcej niż inni, jeśli się tylko tego chce, tak jak w przypadku autorki  książki pt.: „Kolory życia”.

źr. zdjęcia: psychoskok.pl
Ewa Domańska muzykuje od najmłodszych lat. Pierwszy festiwal wygrała będąc dzieckiem piosenką o strumyczku i tak artystycznie popłynęło. Ukończyła szkołę muzyczną I stopnia  w klasie fortepianu. a następnie Szkołę Muzyczną II stopnia im. Władysława Żeleńskiego w Krakowie, gdzie grała na organach.  Zaczęła wówczas osiągać sukcesy wokalne na licznych przeglądach i konkursach w kategorii Poezja Śpiewana. Dalszą edukację muzyczną kontynuowała na Uniwersytecie Śląskim na kierunku Edukacja artystyczna w Zakresie Sztuki muzycznej. Skorzystała wówczas ze stypendium w ramach projektu Erasmus Socrates, dzięki któremu część studiów odbyła w Hochschule für Musik und Theater Hamburg (pol. Wyższa Szkoła Muzyki i Teatru w Hamburgu). Nauka w Niemczech znacznie poszerzyła jej horyzonty muzyczne. Zaczęła improwizować na fortepianie, komponować i aranżować.

Książkę przeczytałam w formacie PDF z racji mojego patronatu nad tym tytułem, dlatego ocena wizualna wydania musi poczekać do premiery. Nie mniej już teraz jestem zachwycona urokliwą okładką, na której widać dziewczynę stojącą na kwiecistej łące i patrzącej na oświetlony krajobraz. Patrząc na ten obrazek robi się od razu cieplej na duszy i tego rodzaju odczucia towarzyszyły mi podczas lektury „Kolorów życia”.

Pani Ewa napisała tę książkę, gdyż kocha życie i pragnie podzielić się swoimi wrażeniami, refleksjami, by uświadomić jaki piękny dar otrzymujemy przychodząc na ten świat. Przekazuje swoje przemyślenia w dwunastu rozdziałach i dwunastu piosenkach, które zostały przez nią napisane i skomponowane. Ich teksty stanowią uzupełniający element każdej części i wyrażają w poetycki sposób, zawarte w nich przesłanie. Opisuje w nich swoje doświadczenia, przeżycia, myśli i refleksje ubierając je w delikatną, miłą dla ucha melodię, w której czuć miłość do siebie, życia i ludzi. Utwory zostały nagrane na płycie, która jest dołączona do książki.

Dwanaście rozdziałów to rodzaj refleksyjnych krótkich opowiadań, w których autorka rysuje obrazki ze swojego życia, pokazując swoją drogę do chwili obecnej, gdy zrealizowała swoje marzenia o śpiewaniu. Pokazuje w nich blaski i cienie własnej życiowej drogi, swoją przemianę, rozwój wewnętrzny, swoje słabsze i lepsze dni. Porusza w nich wiele życiowych kwestii zachęcając do dostrzegania pozytywnej strony życia, spojrzenia na siebie z miłością i akceptacją tego, co podarował nam los. Na końcu każdego opowiadania zamieszczony został tekst piosenki, dzięki czemu możemy wykonywać ją razem z autorką słuchając płyty.

„Każdy ma wielkie możliwości w bardzo różnym zakresie. Wystarczy tylko chcieć zobaczyć swój potencjał, odnaleźć do niego drogę i nauczyć się z niego korzystać.”


„Kolory życia” to projekt nietypowy, w którym autorka zawarła wiele chwil pokazujących piękno życia, jego barwy i różnorodność. Udziela wielu porad i wskazówek, które pomogły zbudować jej szczęśliwe życie i stanowią osobiste drogowskazy dla każdego. Wspomina ludzi dających siłę, wydarzenia, które odcisnęły swój ślad w sercu. To nostalgiczna podróż w głąb siebie i prowadząca przez meandry życia. Pani Ewa Domańska snuje swoje rozważania o odkrywaniu siebie na nowo, stawianiu czoła przeciwnościom losu a jednocześnie pokazuje utrudnienia, z jakimi spotykają się osoby niepełnosprawne. Takim ludziom ciężko ciężko jest podążać swoją ścieżką ale autorki pokazuje, że każdy może realizować swoje pragnienia jeśli sukcesywnie będzie do tego dążył i nie poddawał się zbyt szybko.

Autorka opowiada o sobie i swoim życiu w sposób naturalny, z wyczuwalną łagodnością, spokojem, zrozumieniem i szczerością. Nie zawsze było łatwo ale za każdym razem potrafiła podnieść się i wzmocniona robiła kolejny krok ku wyznaczonemu celowi. Dzięki samozaparciu, wytrwałości, podążaniu za głosem serca ale też życzliwości i ufności, dziś patrzy na swoje życie z wdzięcznością.

Za możliwość przeczytania książki dziękuję wydawnictwu:


4 komentarze:

  1. Książka może być naprawdę interesująca. Gratuluję patronatu.

    OdpowiedzUsuń
  2. Gratuluję patronatu. Bardzo ciekawie się zapowiada.

    OdpowiedzUsuń
  3. Myślę, że to bardzo wartościowa książka. Będę miała ją więc na uwadze.

    OdpowiedzUsuń
  4. Gratuluje patronatu :-) Książka zapowiada się ciekawie :-)

    OdpowiedzUsuń

Bardzo dziękuję za każdą wizytę i komentarz. Komentarze bardzo mnie cieszą.

Jeżeli jakiś komentarz jest niewidoczny, to proszę o chwilę cierpliwości. System bloggera wrzuca niektóre z nich do akceptacji, chociaż tego nie wymagam.

Wpisy o charakterze spamu oraz reklamami firm lub produktów będą usuwane.

Popularne posty