[86/26] - 2024.: "Dom na Groblach" Tom II

"Pogrążeni w ciemności"

seria: "Dom na Groblach"

Tom drugi

Wiktoria Gische

„wzgardzona kobieta 

jest najniebezpieczniejszym przeciwnikiem"

Gdy rozstawałam się z Wandą Krzeszowską i Iwo Bironem w pierwszym tomie serii „Dom na Groblach”, wszystko zmierzało ku temu, by oboje wiedli szczęśliwe, wspólne życie. Tymczasem drugi tom pt.: "Pogrążeni w ciemności", pokazuje, jak szybko szczęście potrafi się rozsypać. Sześć lat później spotykamy Iwo w zupełnie innym momencie życia, przygnębionego, zagubionego i próbującego poradzić sobie z bólem, który powoli go wyniszcza. Na szczęście jego ojciec ma w Anglii energiczną, mądrą siostrę, która doskonale rozumie swego bratanka i postanawia mu pomóc.

Blurb książki informuje, że Biron skorzystał z zaproszenia cioci Mali, ale wciąż pogrążony jest w depresji. Dlaczego? Tego oczywiście nie zdradzę, choć moje przypuszczenia dość szybko okazały się trafne. Wiadomo również, że Londynem wstrząsają brutalne morderstwa, które budzą strach mieszkańców i coraz bardziej komplikują sytuację głównego bohatera. W życiu Iwo pojawiają się także dwie kobiety, które, podobnie jak ukochana Wanda, próbują przełamywać obowiązujące stereotypy i walczyć o własne miejsce w świecie zdominowanym przez mężczyzn. Jedną z nich jest pielęgniarka, Ewa Cavell, która mimo wiedzy i zaangażowania nadal bywa traktowana przez niektórych z pobłażaniem tylko dlatego, że wykonuje zawód uznawany wówczas za mało prestiżowy. Drugą ważną bohaterką jest Emma Owen, która od początku jest zafascynowana Bironem i wyraźnie wyróżnia się na tle kobiet swojej epoki charakterem oraz sposobem myślenia. Jej ambicją jest zdobycie stopnia naukowego z paleontologii, co w tamtym czasie nie było łatwe dla kobiet.

Fabułę otwiera prolog opatrzony datą: listopad 1888 roku i umiejscowiony właśnie w Londynie. Zastajemy Iwo Birona w trudnym położeniu, gdyż leży w szpitalu po tym, jak został brutalnie napadnięty w jednej z londyńskich dzielnic. Następnie cofamy się o dwa lata, by zobaczyć, co wydarzyło się w Biskupicach i dlaczego Biron zdecydował się wyjechać do stolicy Anglii. Dopiero później śledzimy kolejne wydarzenia prowadzące do sceny z prologu oraz dowiadujemy się, co stało się dalej.

Pani Wiktoria Gische stopniowo odsłania kolejne elementy układanki, a my próbujemy je dopasować, zanim zrobią to bohaterowie. Przy okazji bardzo sugestywnie oddaje klimat miasta końca XIX wieku. Londyn pokazany jest jako miejsce pełne kontrastów. Z jednej strony życie toczy się w eleganckich salonach i bogatych miejskich domach, z drugiej - w mrocznych zaułki, w które lepiej nie zaglądać, zwłaszcza po zmroku.

Styl Pani Wiktorii Gische wciąga od początku, między innymi dlatego, że autorka nie ma zwyczaju przeciągać scen czy niepotrzebnie rozwlekać wydarzeń. Dłuższe opisy są czasami przy przedstawianiu jakiejś osoby, ale przy tym powstaje rys psychologiczny danej postaci. Często kończy rozdziały w najbardziej emocjonujących momentach, tworząc rodzaj suspensu. 

Narracja prowadzona jest w trzeciej osobie, a historia składa się z kilku wątków,  dzięki czemu możemy obserwować wydarzenia z perspektywy różnych bohaterów. Autorka pokazuje zarówno losy postaci pierwszoplanowych, jak i bohaterów drugoplanowych, którzy również mają znaczenie dla całej historii. Bardzo zgrabnie wprowadza również motyw kryminalny, umiejętnie budując atmosferę zagrożenia, odsłaniając przed nami niektóre fakty, o których nie wie nawet policja. My widzimy więcej, poznajemy sprawców, ich motywy oraz sposób działania, ale mimo tego i tak długo nie znamy całej prawdy. To sprawia, że napięcie utrzymuje się niemal do samego końca.

„Dom na Groblach” to seria bardzo udanie łącząca romans historyczny z kryminałem retro. W pierwszym tomie ginęły kobiety w Krakowie i sprawa ta została wyjaśniona, a sprawca ukarany. Jednak teraz powstaje wątpliwość, czy na pewno wszystko zostało wyjaśnione. W drugim tomie pt.: „Pogrążeni w ciemności” pani Wiktoria Gische ponownie stworzyła historię pełną emocji, tajemnic, ekspresyjnych wydarzeń, a przy tym wykreowała wiele ciekawych postaci, będących przekrojem londyńskiego społeczeństwa. Można w niej dostrzec różne tematy, ale najbardziej widoczna jest kwestia wychodzenia z trudnej przeszłości, radzenia sobie z cierpieniem i stratą, ale też o dawaniu sobie drugiej szansy na miłość. Dzięki temu książka angażuje nie tylko intrygą kryminalną, lecz także samymi bohaterami i ich przeżyciami. Trzyma w napięciu i niepokojącym klimacie do ostatniej strony, by wraz finałem pozostawić nas z rosnącą ciekawością i nieodpartą potrzebą sięgnięcia po kolejny tom.

Recenzja tomu I: "Dom na Groblach"

Książkę przeczytałam w ramach współpracy z wydawnictwem 

Wydanie: I

Data premiery: 09.04.2026r.

Ilość stron: 400 a samego tekstu 392

Wymiary: 135 × 208 mm

Oprawa: miękka ze skrzydełkami

ISBN 978-83-8293-256-0

Wydawnictwo: Videograf

Moja ocena: 6/6

[203/25] - 1915.: "Dom na groblach" Tom I

"Dom na Groblach"

Tom pierwszy

Wiktoria Gische

„Czasami to, co przychodzi po długim czasie wyczekiwania, 

wynagradza wszystkie wątpliwości i obawy.”

Pozycja kobiety w XIX wieku była zupełnie inna niż dziś. Współcześnie możemy decydować o swoim życiu, swobodnie poruszać się w przestrzeni publicznej, wybierać partnerów i nie spieszyć się z zamążpójściem. Mamy prawo do wolnych związków, a rozwód czy rozstanie nie budzi społecznego oburzenia. Ponad sto czterdzieści lat temu taka postawa była nie do pomyślenia. Wówczas kobieta była zależna od mężczyzny, a jej losy często determinowały decyzje ojca lub męża. W książce "Dom na Groblach" obserwujemy, jak wybory dwóch bohaterek – Ludmiły i Wandy – są ograniczone przez konwenanse epoki, co ukazuje kontrast między dawnymi realiami a współczesną wolnością kobiet.

Pani Wiktoria Gische zabiera nas do dziewiętnastowiecznego Krakowa, gdzie na jego przedmieściach, w Biskupicach majątek posiada rodzina Krzeszowskich. Powieść ma konstrukcję klamrową, która zaczyna się prologiem osadzonym w 1884 roku. Wanda, dwudziestoletnia córka państwa Krzeszowskich jest w Krakowie (sama!). Na tym etapie fabuły nie wiemy, co ona robi w tym mieście,  dlaczego podąża w stronę otoczonego złą sławą domu pani Grochowskiej mieszczącej się na Groblach, ale razem z nią docieramy do kamienicy, przed którą gromadzi się tłum ludzi komentujących to, co właśnie widzą.  

W kolejnych rozdziałach cofamy się o sześć lat, czyli do 1878 roku, by poznać wcześniejsze wydarzenia. Wówczas Wanda miała czternaście lat i spotkała po raz pierwszy Iwo Birona, w którym zakochała się od pierwszego spojrzenia. Jednak on jej wówczas nie zauważał. Oboje nie spodziewali się, że los połączy w przyszłości ich ścieżki życia w sytuacji, która zaważy na ich życiu. 

To co można przeczytać w blubrze na okładce  książki jest zaledwie skromnym zarysem tego, co dzieje się na jej kartach. Zanim dojdzie do ostatniego wymienionego w nim epizodu, wydarza się bardzo dużo, gdyż autorka nie skąpi swoim bohaterom trosk, zwrotów akcji, komplikacji, nie ułatwiając im życia.

"Dom na Groblach" to przede wszystkim opowieść o tragicznym błędzie ojca – przegranej fortuny w hazardzie, która naznacza życie całej rodziny. Starsza córka Ludmiła, stojąca u progu małżeństwa z Anastazym Chmielewskim, musi zmierzyć się z hańbą i dramatem, który zmienia jej przyszłość. Wspiera ją Anton Kozłowski, stajenny zakochany w młodej szlachciance, choć wie, że jego uczucie jest bez szans. Wanda, młodsza córka, próbuje walczyć z ograniczającymi ją konwenansami, ale i ona doświadcza, jak trudno jest wyrwać się z ram narzuconych przez epokę.

Styl pani Wiktorii Gische wciąga od pierwszych stron, gdyż nie ma ona zwyczaju przeciągać zbyt jakichś scen. Wręcz przeciwnie, nie raz zaskakuje urywając sytuację w najmniej spodziewanym momencie. Niejednokrotnie przenosi nas o kilka dni do przodu, by dopiero we wspomnieniach czy rozmowach odsłonić przebieg wcześniejszych wydarzeń. Dzięki temu narracja jest dynamiczna, a czytelnik pozostaje w stanie ciągłego oczekiwania na rozwój wydarzeń.

Autorka kreśli postacie wyraziste i pełne emocji. Ludmiła jest delikatna, ale zarazem odważna – potrafi podjąć decyzję o opuszczeniu domu, choć wie, że oznacza to zerwanie z dotychczasowym życiem. Wanda natomiast jawi się jako bardziej buntownicza, zdeterminowana, by szukać własnej drogi. Jej relacja z Iwo Bironem, synem znanego adwokata, jest pełna napięć i sprzecznych uczuć – od młodzieńczej fascynacji po niechęć, która z czasem może przerodzić się w coś głębszego.

Czytając zatopiłam się w atmosferze XIX wieku, gdyż autorka niezwykle sugestywnie oddaje realia tamtych czasów, ówczesne normy społeczne, obyczaje, ludzką mentalność i postrzeganie roli kobiety. Kraków ma niewiele wspólnego z obecnym miastem. Jest wprawdzie urokliwy, ale i tajemniczy, niebezpieczny, otulony ciemnościami w nocnych godzinach, gdy może wydarzyć się wszystko. I w pewnym momencie dzieją się niepokojące sprawy, bo ktoś morduje młode kobiety o jednej, typowej urodzie. Zawsze są to drobne blondynki o niebieskich oczach. Policja jest bezradna, nie ma zbyt dużo możliwości śledczych, musi polegać na obserwacji, zebranych dowodach i przede wszystkim na umiejętnościach dedukcyjnych. Ten wątek kryminalny nadaje powieści dodatkowego wymiaru – obok dramatu rodzinnego i romansu pojawia się element tajemnicy, który sprawia, że książka staje się jeszcze bardziej wciągająca.

"Dom na Groblach"  to powieść, która łączy w sobie dramat rodzinny, romans i kryminał, więc nie brakuje emocji i napięcia.  Autorka ukazuje również, jak silnie konwenanse społeczne wpływały na życie kobiet w XIX wieku. Ludmiła i Wanda są przykładem tego, że nawet odwaga i determinacja nie zawsze wystarczały, by wyrwać się z narzuconych ról. Współczesne czytelniczki mogą porównać ich losy z dzisiejszą sytuacją kobiet, dostrzegając ogromną zmianę w mentalności i możliwościach.

Inną kwestią, która wyłania się z historia opowiedziana w pierwszej części serii "Pogrążeni w ciemności" pokazuje, że jeden życiowy błąd potrafi uruchomić efekt domina – decyzja podjęta w złym momencie nie tylko kształtuje los osoby, która ją podjęła, lecz także pociąga za sobą konsekwencje dotykające innych, tworząc łańcuch zdarzeń trudny do zatrzymania.

Książkę przeczytałam w ramach współpracy z wydawnictwem

Wydanie: I
Data premiery: 30.10.2025r.
Ilość stron: 432
Wymiary: 135 × 208 mm
Okładka: miękka ze skrzydełkami
ISBN 978-83-8293-255-3

Wydawnictwo: Videograf

Moja ocena: 6/6