760. - "Oczy Adrianny"

Oczy Adrianny

Danka Braun

Numer wydania: I

Rok wydania polskiego: 17 marca 2021 r.

Liczba stron: 400

Wymiary: 205x145 mm

Oprawa: miękka

Wydawnictwo: Prozami

„Świat jest piękny nawet dla niewidomych. To od nas samych zależy, czy dostrzeżemy jego piękno.”

Spróbujcie zamknąć oczy i przejdźcie się kawałek bez możliwości dojrzenia, gdzie stawiacie kroki. Dla bohaterki książki pt.: „Oczy Ariadny”, w pewnym momencie, taki świat stał się codziennością. Musiała nauczyć się żyć w nowych warunkach, które stworzył jej los.

źr. zdjęcia: prozami.pl

Danka Braun to pseudonim pisarski Reginy Szajowskiej, która dała się poznać jako autorka wciągających powieści o problemach współczesnego człowieka. W swoim dorobku ma m.in. sagę o rodzinie Orłowskich wydanej w cyklu „Miłość”, „Namiętność” i „Pożądanie” a także erotyk pt.:  „Zgubne pożądanie”, pięć powieści obyczajowych z wątkami kryminalnymi w serii „Serce i Rewolwer” i cykl kryminalny „Akta Mirka Filera”. 

Często czynnikiem decydującym o wyborze konkretnej książki jest okładka, gdyż to ona „wpada w oko” od razu. Dopiero potem zaglądamy do notki redakcyjnej, która z reguły bywa przypieczętowaniem wyboru. Spośród wielu tytułów prezentowanych na stronie sztukater.pl zwróciłam uwagę na „Oczy Adrianny” kierując się tymi dwoma elementami i uważam, że to był bardzo dobry wybór.

To moje pierwsze spotkanie z książką tej autorki i już żałuję, że nie czytałam jej wcześniejszych powieści, gdyż „Oczy Adrianny” zrobiły na mnie ogromne wrażenie i pozostawiły ślad w mojej pamięci i sercu. Sięgając po ten tytuł nie spodziewałam się, że otrzymam tak złożoną, fascynującą i wciągającą historię. Patrząc na oprawę graficzną i poznając jedynie notkę redakcyjną na tylnej części książki, można by spodziewać się zwykłej opowieści obyczajowej o dwóch siostrach. Tymczasem jej fabuła dostarczyła mi wielowątkową, bogatą w wydarzenia i barwne postacie powieść, która rozrywa emocjonalnie i sprawia, że wciąż chcemy wiedzieć więcej, z niecierpliwością podążając ku zaskakującemu finałowi.

„Człowiek czasami lubi się oszukiwać, gdy prawda jest zbyt bolesna”

Głównymi bohaterkami są dwie siostry, które różni praktycznie wszystko. Łączy jedno – miłość do tego samego chłopaka. Karolina jest bardziej przebojowa, odważna, pewna siebie, zdecydowana ale też perfidna, arogancka i egoistyczna. Natomiast Adrianna wykazuje więcej empatii, szczerości, spokoju i wrodzonego wdzięku, dzięki któremu zdobywa sobie sympatię wśród znajomych a zwłaszcza płci przeciwnej. Jest nieświadoma prawdziwych uczuć Karoliny uważając ją za swoją najlepszą przyjaciółkę. Wierzy, że wszystko co ma, zawdzięcza swojej starszej siostrze. Tydzień przed ślubem Adrianny z Mateuszem świat obu sióstr całkowicie się zmienia i obie muszą zmierzyć się z nową rzeczywistością.

Postać Adrianny była dla mnie zbyt idealna, niemal bez żadnych wad. Jednak czułam, że nie do końca jest tak, jak autorka nam ją pokazuje. Niejednokrotnie drażniła mnie swoją naiwnością, tłumaczeniem sobie wszelkich działań siostry czy Mateusza po swojemu. Bardziej prawdziwa wydaje się Karolina, do której od razu poczułam niechęć, ale odczucia związane z tą postacią zmieniały się u mnie wraz z rozwojem sytuacji. Sprawiły to już pierwsze słowa, które dziewczyna wypowiada na początku rozdziału mówiąc, że nie wie dokładnie kiedy zaczęła nienawidzić swojej siostry.  Już w momencie narodzin Ady poczuła do niej awersję,  która wzrosła  jeszcze bardziej w latach szkolnych, gdy pojawił się Mateusz Szulc. Jednak nikt nie domyślał się prawdziwych uczuć Karoliny do młodszej siostry, gdyż potrafiła skrzętnie je  ukryć, pokazując na zewnątrz zupełnie odmienną twarz od tego, co nosiła w sercu.

To nie jedyne postacie tej zachwycającej, wielowarstwowej i nietuzinkowej opowieści. Każda z występujących w niej osób ma za sobą jakąś mniej lub bardziej trudną przeszłość i własną historię. Nikt nie jest tu do końca dobry ani zły, każdy popełnia błędy, podejmuje trudne decyzje, które powodują różne komplikacje i rzucają cień na obecne życie.

„Oczy Adrianny” to doskonale i zgrabnie opowiedziana historia o miłości, wybaczaniu i lekcjach dawanych przez życie. Jest ona bardzo emocjonalna, różnorodna i życiowa, poruszająca ważne zagadnienia związane z niepełnosprawnością i adaptacją w społeczeństwie. Dynamika akcji sprawia, że nie ma w tej powieści czasu na nudę, gdyż wciąż jesteśmy zaskakiwani nowymi okolicznościami i faktami. To wszystko sprawia, że  nasza uwaga jest absorbowana od początku aż do ostatniej linijki tekstu.  Historia opowiadana jest z punktu widzenia Karoliny i Adrianny ale też poznajemy perspektywę zdarzeń dwóch innych osób, których narracja prowadzona jest w trzeciej osobie a ich spojrzenie daje pełniejszy obraz sytuacji  wprowadzając dodatkowy niepokój i napięcie.

Fabuła została tak świetnie zaplanowana, że dopiero na koniec wszystko staje się jasne i wszystkie karty zostają odkryte. Odnajdziemy w niej nie tylko motywy obyczajowe ale nawet wątek kryminalny, gdyż nie bez powodu pojawia się wśród postaci detektyw Mirek Filer, znany z cyklu "Akta Mirka Filera". W powieści „Oczy Adrianny” otrzymał on wprawdzie  drugoplanową rolę, ale nie mniej ważną. 

Pani Danka Braun z niezwykłym wdziękiem, lekkością i przeprowadza nas przez kolejne epizody, oplata wielobarwnymi przeżyciami ale przede wszystkim pokazuje świat z perspektywy osoby niewidzącej. To opowieść o akceptacji tego, co nas spotyka, umiejętności dostrzeżenia piękna chwili, dojrzenia tego, co w drugiej osobie jest najpiękniejsze i wartościowe. Często nie przywiązujemy uwagi do drobiazgów, przyjmując je jako coś normalnego i zwyczajnego. Tymczasem patrząc jedynie zmysłem słuchu czy węchu rzeczywistość nabiera zupełnie innych dźwięków, zapachów i znaczeń.

To jedna z lepszych książek, jakie ostatnio przeczytałam, gdyż poprzez stworzenie postaci Adrianny i jej historii, zaczynamy rozumieć co dla takich osób jest ważne, jak powinniśmy się wobec nich zachowywać, czego nie robić i w jaki sposób można im pomóc. Poprzez tę opowieść autorka pokazuje, że życie stawia czasami przed nami różne przeszkody ale najważniejsze jest to, by nigdy się nie poddawać. 

„Ciesz się tym, co masz. Szukaj piękna w drobiazgach. Raduj się chwilą. Bądź wyrozumiały dla innych. Uwierz w człowieka.”

Egzemplarz książki otrzymałam od portalu

759. - "Dobre wibracje, dobre życie"

Dobre wibracje, dobre życie.

Miłość do siebie kluczem do osiągnięcia lepszego życia

Vex King

Numer wydania: I

Data wydania polskiego: 4 września 2020 r.

Data wydania amerykańskiego: 4 grudnia 2018

Liczba stron: 304

Wymiary: 145 x 205 mm

Oprawa: miękka

Wydawnictwo: Studio Astropsychologii

Tytuł oryginału: Good Vibes, Good Life. How Self-Love Is the Key to Unlocking Your Greatness

„Energia, którą wysyłamy w świat, zawsze do Ciebie wraca”

Każdy ma marzenia czy pragnienia, które chciałby zrealizować ale nie każdemu one się spełniają. Wiele z tych planów pozostaje w sferze życzeń ale są też i tacy, którym udało się stworzyć sobie życie takie, jakie chcieli prowadzić. Powstaje pytanie: dlaczego jednym to się udaje a innym nie? Na to i wiele innych pytań odpowiada książka pt.: „Dobre wibracje, dobre życie”.

źr. zdjęcia:
amazon.com

Vex King doskonale wie, o czym pisze, gdyż nie było mu w życiu łatwo. Dziś jest światowej sławy trenerem umysłu, pisarzem i wizjonerem. Jako dziecko doświadczył biedy, głodu i wielu trudnych doświadczeń, które pamięta do dziś, ale jednocześnie uważa, że wszystko, co mu się przytrafiło było dla niego błogosławieństwem, gdyż dzięki temu nauczył się dostrzegać w życiu głębszy sens. Poza coachingiem rozwoju osobistego zajmuje się rozpowszechnianiem prawa wibracji, dzięki któremu każdy może odblokować swój wewnętrzny potencjał zmieniając przez to swoje życie na lepsze.

Przełomowym momentem w jego życiu było przeczytanie książki „Siła”, dzięki której po raz pierwszy dowiedział się o zasadzie prawa przyciągania. To zapoczątkowało jego drogę ku transformacji życia i doprowadziło do obecnego miejsca.

Vex King napisał tę książkę, „Dobre wibracje, dobre życie”, by podzielić się wiedzą, którą zdobył przez wszystkie dotychczasowe lata i ma nadzieję, że pomoże w ten sposób innym dostrzec lekcje płynące z nawet najtrudniejszych doświadczeń. Kieruje ją przede wszystkim do osób, którzy nie za bardzo lubią swoje życie i pragną wprowadzić w nim zmiany poprzez podniesienie swojej wibracji przeobrażając sposób myślenia i postrzeganie rzeczywistości.

Swoją wiedzę zawarł w siedmiu częściach, które z kolei zostały podzielone na mniejsze rozdziały poruszające zagadnienia związane z głównym tematem danej partii materiału. Każda z tych części posiada na początku swój własny, krótki wstęp wprowadzający do omawianych kwestii. Rozdziały są krótkie, napisane konkretnie z pasją i przekonaniem. Wypełnione zostały konkretnymi informacjami i motywującymi wskazówkami tak, by opisywane tematy dotarły do każdego. Są to zagadnienia, o których można przeczytać także w innych tego typu poradnikach ale autor prezentuje swoje własne a przez to świeże spojrzenie na wiele znanych nam spraw.

Wierzy, że jego propozycje ćwiczeń, porady i wskazówki pomogą innym dokonać zmian, zrozumieć swoje uczucia, odkryć w sobie to co w nas najpiękniejsze a przede wszystkim pokochać siebie i emanować pozytywną energią. Zaznacza, że nie zamierza nikogo przekonywać na siłę czy narzucać swojego zdania lecz jedynie pragnie wskazać drogę, która dla niego okazała się wyzwalająca. Ma nadzieję pomóc osobom zagubionym, borykającym się z codziennymi problemami dodając otuchy, motywując do zmiany myślenia i pokazując możliwości poprawy swego losu. Nie jest to łatwy proces, gdyż trzeba zmierzyć się ze swoimi przekonaniami, lękami, nawykami i ograniczającymi nas negatywnymi emocjami. Zapewnia, że każdy w sobie ma ogromny potencjał, dzięki któremu możemy mieć to, czego pragniemy, ale bez własnej woli i chęci działania, niewiele się zmieni.

„Dobre wibracje, dobre życie” to motywujący poradnik podnoszący na duchu i inspirujący do działania. Wielokrotnie przewijają się w nim historie z życia autora, dzięki którym możemy zrozumieć istotę poruszanych zagadnień. Wyjaśnia dlaczego często ludzie sceptycznie podchodzą do prawa przyciągania, dlaczego nie zawsze ono działa i jak korzystać z jego zasad, by skutecznie osiągnąć własne cele.

W ostatnich latach wiele osób zetknęło się z prawem przyciągania i dostrzegło w tym szansę na poprawę swojego losu. Jednak często dochodziło u nich do rozczarowań, bo pomimo powtarzania pozytywnych zdań, niewiele się zmieniało a nawet pogarszało. Autor uzasadnia i wyjaśnia, że problem tkwi w naszym umyśle. Dopóki nie zmienimy swojej wibracji poprzez pracę nad naszym postrzeganiem siebie i naszej rzeczywistości, dopóty niewiele zmieni się w naszym życiu.

Egzemplarz książki otrzymałam od portalu

Mafia, miłość i więzy, które nie znają granic i czasu czyli trzy nowości u mnie

 

Światowy Dzień Książki nie może obyć się bez książek, a tych u mnie nie brakuje. Na koją półkę t" rafiły trzy nowości od trzech różnych wydawnictw: Akurat, Jaguar i Novae Res. Ta ostatnia dotarła do mnie dzięki Klubowi Recenzenta serwisu na kanapie.pl Dwie propozycje należą do gatunku obyczajowego a jeden to erotyk. Ponizęj zamieszczam krótkie notaki redakcyjne a obok - linki do moich recenzji.

"Słodki smak marzeń" to najnowsza powieść autorki kilkunastu popularnych książek z kategorii literatury obyczajowej.

Przeprowadzka, nowa praca i… nowe znajomości.

Czy Laura odnajdzie szczęście w wielkim mieście?

Laura Kosińska wyjeżdża z rodzinnej wioski na studia do Warszawy i rozpoczyna pracę w agencji reklamowej prowadzonej przez apodyktyczną pracoholiczkę. Na szczęście Laura trafia na współpracowników, którzy szybko stają się jej przyjaciółmi. Grupa trzydziestolatków pracuje pod presją czasu, podejmując wciąż nowe, coraz bardziej wymagające wyzwania. Młodzi ludzie potrafią się też jednak cieszyć urokami nocnego życia stolicy. Długie, często zakrapiane alkoholem wieczory stają się odskocznią od nadmiaru obowiązków zawodowych i samotności.

W pewnym momencie na drodze Laury pojawia się ktoś, kto zmienia jej podejście do obowiązków zawodowych, pokazując jej świat, w którym ważne są zupełnie inne wartości. Nieoczekiwana znajomość kusi Laurę, ale jednocześnie wywołuje u niej huśtawkę nastrojów i nieznane dotychczas emocje.

W końcu kobieta podejmuje ważną życiową decyzję, lecz kiedy wszystko jest na najlepszej drodze do szczęścia, pojawia się przeszkoda nie do przebycia, a świat Laury nagle traci sens. [moja recenzja]

"Diabelski układ" to debiutancka książka P.K. Farion, która serwuje czytelnikom przeplataną miłosnymi uniesieniami szaleńczą akcję, która natychmiast przyprawia o szybsze bicie serca!

Mafia, duże pieniądze, mężczyzna, który nie lubi jak coś idzie nie po jego myśli i ona – przynęta. 

Ich losy są ze sobą nierozerwalnie splecione, a jeden fałszywy ruch może skończyć się tragicznie dla obojga.

Sara jest ambitną dziewczyną, która dąży do rozwoju swojej kariery w bankowości. Błażej jest osobistym ochroniarzem, który ma co nieco za uszami. Początkowo łączą ich tylko sprawy zawodowe, ale szybko nawiązuje się między nimi przyjaźń, a potem coś znacznie więcej. On szybko uzależnia ją od siebie. Ona nie widzi świata poza nim. Kiedy Błażejznika, wydaje się, że Sara ma szansę na budowę nowego życia, ale on niespodziewanie wraca po latach i burzy cały jej spokój. Stawia ją pod ścianą. Sara musi poważnie zastanowić się nad tym, jaką decyzję powinna podjąć, choć z góry wiadomo, że znajduje się na przegranej pozycji. Czy Błażejowi uda się wciągnąć Sarę w swój kryminalny świat?

Czy Sara podda się szantażowi i odda się w ręce szefa mafii? Ta historia pokazuje, że przyjaciel nie zawsze jest przyjacielem a wróg nie zawsze jest wrogiem. [moja recenzja]

"Więzy przeznaczenia" to opowieść o miłości, która nie zna granic czasu. Władza, której drugim obliczem jest zdrada.

Judyta, młoda studentka dziennikarstwa, po długiej nieobecności wraca do domu rodzinnego. Podczas ostatnich wakacji, w wyniku splotu niefortunnych zdarzeń, w niewytłumaczalny dla siebie sposób przeniosła się w czasie w zamierzchłą przeszłość. Po miesiącach spędzonych wśród wikingów w skandynawskiej głuszy na nowo uczy się, jak funkcjonować w XXI wieku.

Jak poradzi sobie ze zmianą otoczenia i zniesie rozstanie z Einarem? Wkrótce na jej życiowej drodze stanie mężczyzna, z którym młoda kobieta nawiąże nić porozumienia i przyjaźni. Z czasem Judyta odkryje również, że jej dotychczasowe życie oplata sieć intryg oraz tajemnic. Tymczasem w VIII wieku, gdzieś na dalekiej północy, Einar poruszy niebo i ziemię, by odnaleźć tę jedyną – Jodridd.

[moja recenzja]

Dla miłośników książek i nie tylko!

Dom bez książek jest pusty dlatego przeczytaj.pl wychodzi do czytelników z niecodzienną promocją. Na ich stronie znajdziemy wiele czytelniczych gadżetów, które uprzyjemnią poznawanie kolejnych, wspaniałych historii. Są wśród nich czytelnicze koszulki, kalendarze, albumy, torby, naklejki, magnesy i wiele innych. W oryginalnych kubkach kawa na pewno będzie smakowała świetnie, pięknie zaprojektowane plannery pomogą stworzyć listę ulubionych książek, cytatów i myśli, kolorowe zakładki to urocza ozdoba każdej książki a zabawne skarpetki dają uczucie ciepła ciesząc oko swoimi barwami i wzorami.

Ja mam już swój czytelniczy zestaw, który będzie mi często towarzyszył podczas ekscytujących lektur, których nie brakuje na rynku wydawniczym. Zachęcam do zajrzenia na stronę przeczytaj.pl, na której każdy miłośnik książek znajdzie coś dla siebie. 

Strona na FB

758. - "Listy do Emki"

JUŻ WKRÓTCE PREMIERA!

najnowszej książki Poli Ann

pełna niesamowitych emocji, życiowych problemów,

 pięknej miłości o różnych obliczach

i walki o swoje zdrowie!

Premiera już za kilka dni a dziś zapraszam na moją recenzję!

Recenzja przedpremierowa

Listy do Emki

Poli Ann

„Żyj pełną piersią, baw się, nie odkładaj nic na później. Nigdy nie wiesz, kiedy zadzwoni telefon, kiedy w życiu coś Ci tąpnie.”

Dziś, w dobie pandemii, dużo słyszymy o Covidzie, zapominając, że to nie jedyne zagrożenie dla każdego z nas. Z jednym z nich przyszło się zmierzyć bohaterce książki pt.: „Listy do Emki”.

Poli Ann to pseudonim literacki Anny Bałuty, która pochodzi z Włocławka(także moje rodzinne miasto), a obecnie mieszka w Gdańsku. To aktywna zawodowo filolożka i nauczycielka, kochająca swoją pracę. Prywatnie jest mamą, żoną, niezwykle energiczną, empatyczną i uważną obserwatorką życia. Od dwóch lat prowadzi bloga https://poli-ann.blogspot.com/ i fb.com/poliAnnBlog, w którym stworzyła miejsce nie tylko dla kobiet.

Ilona Malczyńska samotnie wychowuje córkę, odkąd rozstała się ze swoim mężem, Pawłem. On był jej pierwszą szkolną miłością, która zaowocowała niespodziewaną ciążą i przyjściem na świat ukochanej córeczki Emilki zwanej Emką. Ilona pracuje jako tłumacz w jednym z wydawnictw, które wykupiło dla swoich pracowników pakiet medyczny, dzięki któremu mogła zrobić kontrolne badania. Wkraczamy w jej życie, gdy właśnie przygotowuje pyszne żeberka, których opis przyprawia od razu o przysłowiową „ślinkę”. Gdy Ilona uwija się w kuchni, dzwoni telefon, który burzy sielankowy nastrój informacją przekazywaną przez lekarza. Wyniki brzmią jak wyrok. HCV- wirusowe zapalenie wątroby typu C.

Rok temu po raz pierwszy spotkałam się z twórczością pisarki, gdy zadebiutowała zbiorem opowiadań pt.: „Portrety”, które były zainspirowane prawdziwymi historiami. Jej najnowsza a zarazem druga w jej karierze książka, również opiera się na tego rodzaju podstawach. Tym razem Pani Anna spróbowała swoich sił w dłuższej formie i w nieco innej konwencji stylistycznej.

Esencją powieści są tytułowe listy kierowane do nastoletniej córki głównej bohaterki. Ilona pragnie w ten sposób przekazać Emilii wszystkie swoje przemyślenia, historie i słowa, których może nie mieć okazji powiedzieć bezpośrednio. Listy powstają na razie w tajemnicy, ukryte w komputerowych plikach, by w przyszłości mogły być podarowane Emce, gdy przyjdzie na to odpowiednia pora.

Uważam, że ta forma snucia opowieści była bardzo dobrym pomysłem, gdyż dzięki temu mamy możliwość wniknięcia w umysł głównej bohaterki a całość zyskała psychologiczną głębię. Nie jest to jednak powieść przesiąknięta tragizmem, ubolewaniem nad sobą czy psychologiczną analizą. Wręcz przeciwnie, tryska z niej nadzieja, pozytywne nastawienie i wola walki o swoje zdrowie. Widać to chociażby w określeniu czerwonych krwinek jako „ tancerki w czerwonych spódnicach”, które tańczą w jej ciele jak szalone czy nazwaniu wirusa „dziadem”, którego trzeba się pozbyć.

Listy spełniają dla bohaterki formę terapii ale jednocześnie są swoistym przeglądem jej życia, najważniejszych chwil, które dane jej było doświadczyć i z którymi chciałaby podzielić się z ukochaną córką. Są one szczególne, emocjonalne, szczere i bardzo osobiste. Ilona opisuje w nich wszelkie swoje przeżycia, obawy, lęki ale też przekazuje córce to co, w życiu jest najważniejsze. Każdy z nich porusza inne zagadnienie i stanowi swego rodzaju komentarz, refleksję lub podsumowanie nawiązujące do jakiegoś aktualnego wydarzenia. Mają charakter mikro opowiadań, w których poznajemy różne epizody z życia bohaterki, jej rodzinę, przyjaciół i ważne wydarzenia z przeszłości. Kieruje do Emki wiele mądrych rad i wskazówek, które wypływają z jej doświadczeń ale jednocześnie zwraca się do każdego czytelnika pokazując, że nigdy nie powinniśmy się poddawać i zawsze trzeba walczyć o siebie.

Ilona ma pogodne usposobienie i tym zyskała moją sympatię. Zawsze była otoczona miłością rodziców, więc teraz pragnie przekazać ją swojej córce. W listach wraca do czasów swego dzieciństwa i młodzieńczych lat wspominając lata 90. ale też zwierza się córce ze swoich najskrytszych nawet myśli, przeżyć, popełnianych błędów, wzlotów, sukcesów, radosnych i smutnych chwil jakich doświadczyła w życiu. Pokazuje Emce różne odcienie miłości, przyjaźni, macierzyństwa, dorastania i miłości. Opowiada o kobiecości, relacjach damsko-męskich, rodzinie i wspólnie spędzonych chwilach i istotnych epizodach, jakie dane im było przeżyć. Lekkim stylem mówi o trudnych problemach, swoich lękach, nadziejach dylematach i marzeniach. Wyłania się z nich obraz wspaniałej więzi między matką i córką, opartej na zrozumieniu, empatii, asertywności a przede wszystkim na miłości.

„Listy do Emki” to życiowa, ujmująca, wzruszająca ale też mądra opowieść o prawdziwej przyjaźni, miłości ale też blaskach i cieniach życia. Pokazuje, że składa się ono z wielu dróg, spotkań, decyzji, i nie raz potrafi zaskoczyć, pokazać pazurki albo pogłaskać ale wszystko ma swoje znaczenie i składa się na jego piękno. Przy tej książce miałam bogatą huśtawkę nastrojów. Nie raz autorka mnie rozbawiła, ale też wprawiła w zdumienie, zasmuciła, zaskoczyła i wzruszyła, zwłaszcza opowiadając o pewnej pacjentce o imieniu Kasia a nawet zdenerwowała, gdy opisywała swoje kontakty ze służbą zdrowia. Uświadamia tym samym jak ważne jest podejście personelu medycznego do pacjenta, podtrzymanie na duchu, wzbudzenie nadziei i motywowanie do walki o zdrowie. Unaocznia niewydolność polskiej służby zdrowia, dla której wciąż liczą się cyferki, limity pacjentów do leczenia, suche procedury i brak empatii.

Autorka posługuje się przy tym lekkim stylem podszytym humorem, ale też skłaniającym do refleksji nad wieloma aspektami ludzkiego życia. Nie boi się poruszać trudnych tematów, pokazywać trudy terapii, stanu emocjonalnego i psychicznego ale ubiera je w słowa, które nie dołują lecz dopingują do walki o życie, by się nie poddawać i szukać rozwiązań.

Powieść powstała przede wszystkim z myślą uświadomienia ludziom, że istnieje tzw. „żółtaczka”, o której mówi się niewiele a zagrożony może być każdy nas. Przybliża problem, z którym mierzy się wiele osób lecz nie wszyscy wiedzą, jak bardzo jest on trudny i wymagający silnego charakteru i walki o siebie. Wirus HCV czyli wirusowe zapalenie wątroby typu C wywołuje w organizmie ogromne spustoszenie a walka o powrót do zdrowia jest długa, uciążliwa i droga.

„Nic nie wskazuje na to, że kiedykolwiek było z nią coś nie tak. Nie była nigdy badana pod tym kątem. Nie było powodu przecież. Prowadzi zdrowy tryb życia, jako kobieta prowadzi się dobrze, raptem dwóch partnerów seksualnych, dobrze jej znanych, żadnego ryzyka dookoła, a tu masz.”

Historia Ilony powstała, by wspomóc mentalnie osoby zmagające się z harcującymi w ich organizmie „dziadami” i wzbudzić empatię u tych, którzy są zdrowi ale nie wiedzą, w jaki sposób ta choroba przebiega. Dzięki tej historii możemy zrozumieć na czym ona polega i przede wszystkim by bardziej świadomym a przez to ostrożnym, by uniknąć zakażenia.

Za możliwość przeczytania książki dziękuję autorce , 

u której można kupić powyższą książkę

a tutaj książka w wydaniu papierowym na mojej półce!

757. - " Lecznicza moc drzew"

Lecznicza moc drzew

Marco Mencagli, Marco Nieri

Liczba stron: 224

Data wydania polskiego: 9 października 2020

Data wydania włoskiego: 9 maja 2017

Numer wydania: I

Wymiary: 145 x 205 mm

Oprawa: miękka

Wydawnictwo: Vital

Tytuł oryginału: La terapia segreta degli alberi. L'energia nascosta delle piante e dei boschi per il nostro benessere

„bioenergetyczny ogród może być wszędzie. Musicie tylko wiedzieć jak go znaleźć”

Człowiek od zawsze miał potrzebę przebywania na łonie natury ale w dzisiejszych czasach jest to często kontakt utrudniony. Jednak tęsknota za nią pozostała u nas do dziś. To zostało określone biofilią. Tego określenia  po raz pierwszy użył psychoterapeuta i filozof Erich Fromm, który żył w latach 1900 – 1980. Bliski kontakt z naturą działa na nas kojąco, uzdrawiająco, energetyzująco i bez wątpliwości ma pozytywny wpływ na nasz organizm. O zaletach płynących z korzystania z energii przyrody opowiada autor książki „Lecznicza moc drzew”.

Marco Mencagli jest absolwentem studiów rolniczych i od 25 lat pracuje jako agronom. Jego specjalnością jest projektowanie i utrzymanie parków miejsckich oraz prywatnych ogrodów, ścieżek i obiektów użytkowych w rezerwatach oraz obszarach chronionych.

Marco Nieri jest badaczem zjawisk biologicznych i specjalistą w dziedzinie ekodesignu oraz ochrony środowiska. Jest też projektantem terapeutycznych krajobrazów zarówno we Włoszech jak i innych krajach. Stworzył innowacyjną metodę badania wpływu elektromagnetyzmu roślinnego na organizm człowieka i nazwał ją bioenergetycznym krajobrazem. To zagadnienie jest przedstawione w niniejszej książce, wśród wielu innych tematów.

Książka wygląda zachęcająco, mimo że okładka jest miękka, bez skrzydełek i bez wymyślnej grafiki. Mnie zachęciła tematyka związana z czerpaniem energii z drzew, gdyż uwielbiam przebywać na łonie natury. Mam to szczęście, że nie mieszkam w mieście od jakiegoś czasu i mogę na co dzień cieszyć się towarzystwem drzew, dlatego chętnie sięgnęłam po ten tytuł.

Materiał został wydrukowany na dobrym, białym papierze, wyraźną czcionką i podzielony na osiem, niezbyt długich rozdziałów. Każdą stronę oplata kolorowy motyw liściastej girlandy, która stanowi element drzewa, gdyż po rozłożeniu książki można dostrzec rysunek pnia przebiegającego między jedną i drugą stroną.

W tej niewielkiej publikacji zostało zawartych bardzo dużo informacji pomagających zrozumieć rolę natury w życiu człowieka. Autorzy nie odkrywają w niej żadnych sekretów czy nowej wiedzy lecz  wskazują drogę ku zdrowiu poprzez wprowadzenie w codzienny harmonogram częstszych kontaktów z przyrodą. Uczą jak korzystać z jej dobrodziejstw, wymienianą jej zalety, uświadamiają dlaczego jest to ważny element naszego funkcjonowania i prezentują nowatorskie metody uzdrawiania, które są coraz częściej stosowane na świecie przez psychologów, terapeutów, bioenergoterapeutów a nawet lekarzy.

Przedstawiają m.in. działanie stresu na ludzki organizm, opisują sygnały płynące z naszego organizmu, które powinny nas zaniepokoić, przekazują informacje z zakresu biomedycyny, posługując się badaniami nad zależnością między środowiskiem naturalnym a zdrowiem. Dowiadujemy się jaki wpływ wywiera na nas kolor zielony, jakie działanie mają olejki eteryczne, czym są monoterpeny. Poznajemy zasady i zalety stosowania kąpieli leśnych, biosferę Ziemi, istotę poziomu jonizacji powietrza i jednocześnie autorzy podpowiadają jak dbać o jego jakość. 

Jednym z ciekawszych tematów był dla mnie ten dotyczący  metody tworzenia przyjaznego środowiska opartego na ekologicznych zasadach tzw. bioenergetycznego krajobrazu, którego pozytywne działanie zostało potwierdzone naukowo. Drugim ciekawym zagadnieniem były sposoby poprawy energetyki otoczenia poprzez wprowadzenie do niego roślin o dobroczynnym wpływie na zdrowie. Nie musimy bowiem jeździć do lasu, bo nie każdy ma taką możliwość, ale możemy ustawić w pomieszczeniu którąś z 50 roślin wymienionych w książce.

Od dawna wiadomo, że przyroda ma bardzo dobre działanie na ludzki organizm. W otoczeniu przyrody jesteśmy spokojniejsi, bardziej zrelaksowani i zmotywowani do podjęcia nowych zadań. Badania potwierdzają, że przebywanie w zdrowym, naturalnym otoczeniu, wśród pozytywnych energetycznie roślin i drzew wzmacnia naszą odporność, harmonizuje pracę serca, zwalcza depresję, obniża ciśnienie, łagodzi emocje wzmacnia pamięć i koncentrację, sprzyja medytowaniu i wyciszeniu. Z tego względu autorzy podkreślają, że wszyscy powinniśmy przywiązywać większą uwagę do terenów zielonych, zwłaszcza w miastach, gdzie często jest ich za mało, a wręcz są one likwidowane i zastępowane coraz powszechniejszą kostką brukową. Nic dziwnego, że latem w miastach panuje skwar i trudno w nim oddychać. Zupełnie inaczej jest, gdy wyjeżdżamy na przykład do lasu czy na wiejskie obszary. Od razu można wyczuć różnicę.

Książka jest obszernym opracowaniem napisanym w przejrzysty i zrozumiały sposób udowadniającym pozytywny wpływ drzew, roślin i terenów zielonych na nasz organizm. Nie do końca otrzymałam to, czego się spodziewałam, gdyż większość rozdziałów wypełniona jest teorią omawiającą wpływ przyrody na nasze życie i zdrowie. Do tego często zamieszczane są wyniki badań prowadzonych pod tym kątem. Dopiero praktyczne wskazówki ożywiły trochę prezentowaną treść.

Metody opisane w publikacji można wprowadzić w każdej formie terapii. Autorzy są ogromnymi pasjonatami i ekspertami, którzy zgłębili ten temat dogłębnie. Poprzez książkę „Lecznicza moc drzew” pragną podzielić się zdobytą wiedzą i doświadczeniem, by uświadomić ludziom jak ważnym elementem  w naszym życiu jest przyroda. Szczególną uwagą obdarzają drzewa, które emanują niezwykłą, uzdrawiającą energią i mają dla nas mnóstwo darów. Musimy tylko nauczyć się z nich korzystać i na nowo odkryć naszą więź z naturą.

Egzemplarz książki otrzymałam od portalu

756. - "Naomi"

Naomi

Kinga Litkowiec

Wydanie: I

Data wydania: 14 kwietnia 2021 r.

Oprawa: Miękka ze skrzydełkami

Liczba stron: 322

Format: 130 x 205 mm

Wydawnictwo: Akurat

„Miłość to nic pięknego, jeżeli nie można jej dzielić z drugą osobą”

Powieści z mafią w tle mają ostatnio swoich zwolenników, dlatego wciąż pojawiają się nowe tytuły. Ciekawostką jest to, że często pisane są one przez kobiety, którym nie brakuje fantazji i wyobraźni w budowaniu odpowiedniego nastroju i wymyślaniu nietuzinkowych historii. Jedną z nich jest autorka książki „Naomi”, w której miłość przeplata się z niebezpiecznym, gangsterskim światem.

źr. zdjęcia:
Facebook, profil autorki

Kinga Litkowiec to polska autorka pochodząca z Lubelszczyzny, Spełniona mama i żona, zakochana w książkach i muzyce. Zaczęła pisać w marcu 2019 roku, co szybko przerodziło się w jej największą pasję.  Uwielbia niebanalne i odważne historie, wyróżniające się na tle innych.

Na Naomi Lorenz mafia wydała wyrok śmierci. Miała zginąć z rąk płatnego mordercy Mateo Terrona. Jednak on, nieoczekiwanie, nie wykonuje zadania ratując w ten sposób jej życie. Poznajemy bohaterkę trzy miesiące po tym zdarzeniu, gdy szef mafii dowiaduje się, że dziewczyna nadal żyje. Dlatego zdziwiło mnie, że Naomi chodzi sobie po sklepach, szukając prezentu dla mamy, zamiast drżeć o swoje życie po traumatycznych doświadczeniach. Nic dziwnego, że zostaje porwana przez ludzi mafii, którzy mają za zadanie dokończyć to, czego nie zrobił Mateo. Z kolei Mateo wie, że jego życie także jest zagrożone. Z pomocą przyjaciela o imieniu Theo, postanawia wprowadzić plan ratowania siebie i dziewczyny, udając się do Rosji, gdzie rządzi Zachar Morozow - boss jednej z rosyjskiej mafii. Wydarzenia sprzed trzech miesięcy są wplecione w bieżącą fabułę i co pewien czas odsłaniany jest kolejny fragment z tego wątku, wyróżniony kursywą.

Zaczynając tę powieść miałam wrażenie, jakby jej fabuła była kontynuacją jakiejś wcześniejszej części ale okazało się, że ta historia jest zamknięta w jednej odsłonie. Autorka od razu wrzuca nas w centrum ekscytujących zdarzeń, odsłaniając stopniowo niektóre wątki, by na końcu zaskoczyć finałowym akcentem.Prowadzi akcję tak, że wkraczamy w ciąg zdarzeń z mocnym "przytupem" i czujemy zagrażające niebezpieczeństwo. Zgrabnie splotła ze sobą kilka wątków, ukazując wydarzenia w narracji pierwszoosobowej opowiadanej głównie przez Naomi i Mateo ale też, w pewnym momencie, przez Zachara. Tajemniczości i napięcia dodają niedomówienia, urwane wątki, zasiewane wątpliwości i świat mafii, w który dziewczyna zostaje wciągnięta.

Fabuła została zbudowana na schemacie przeciwieństw, które teoretycznie nie mają szans na wspólne życie. Mateo jest bezwzględnym mordercą, który nie ma serca, nie potrafi kochać ani współczuć. Pod tą maską skrywa się jednak odrobina człowieczeństwa, która ujawnia się pod wpływem Naomi. Dopiero ona potrafiła poruszyć jego serce i wyzwolić w nim ludzkie odruchy. Główna bohaterka nie od razu wzbudziła moją sympatię, nawet mnie drażniła swoją postawą i niezrozumieniem w jak wielkim niebezpieczeństwie tkwiła. Jednak z czasem okazała się osobą o mocnym charakterze, zdecydowaną i odważną gotową na poświęcenie, by walczyć o miłość.

„Naomi” to dobrze napisany romans, w którym nie brakuje intryg, namiętności, niespodziewanych wątków, sytuacji trzymających w napięciu, sekretów i mafijnych rozgrywek. Dla mnie od początku ta historia była wprawdzie mało realna, ale mimo to czytało mi się ją szybko i bez znużenia, gdyż nie brakuje w niej emocji, nagłych zwrotów akcji i oczywiście pikantnych szczegółów. Dzięki przystępnemu stylowi, ekspresyjnym epizodom, zabawnym dialogom i drapieżnym momentom, powieść czyta się lekko i zainteresowaniem. Autorka śmiało i bez zahamowań opisuje relacje erotyczne, nie bawiąc się w niedomówienia i subtelności. Sceny erotyczne nie dominują w fabule zbyt mocno lecz są dodatkiem do tego, co rozgrywa się między bohaterami. Przyznam, że nie miałam okazji wcześniej poznać książek pani Kingi Litkowiec, o której można przeczytać, że ma duże szanse uzyskać miano królowej mafijnych romansów i uważam, że jest to tytuł uzasadniony.

Książkę otrzymałam z Klubu Recenzenta serwisu nakanapie.pl

Wkrótce w mojej bibliteczce:

Niezwykle się cieszę, że do moich rąk trafi już niedługo najnowsza powieść Anety Krasińskiej, która ujęła mnie historiami stworzonymi w "Finezji uczuć" i  "Gdy powrócił spokój". Ten drugi tytuł jest zwieńczeniem trylogii "Gdy..." ale nie przeszkodziło mi to w poznaniu tej części. 

Teraz będę miała okazję przeczytać jej najnowszą powieść, 

dzięki Wydawnictwu Jaguar i autorce

Słodki smak marzeń. Tom I 

Aneta Krasińska

 

Tom: 1 z 2

Wiek: dla dorosłych

Premiera: 14 kwietnia

Kategoria: literatura obyczajowa

ISBN: 978-83-7686-963-6

Oprawa: miękka ze skrzydełkami

Format: 135x200

Liczba stron: 328

Cena: 37,90

Przeprowadzka, nowa praca i… nowe znajomości.

Czy Laura odnajdzie szczęście w wielkim mieście?

Laura Kosińska wyjeżdża z rodzinnej wioski na studia do Warszawy i rozpoczyna pracę w agencji reklamowej prowadzonej przez apodyktyczną pracoholiczkę. Na szczęście Laura trafia na współpracowników, którzy szybko stają się jej przyjaciółmi. Grupa trzydziestolatków pracuje pod presją czasu, podejmując wciąż nowe, coraz bardziej wymagające wyzwania. Młodzi ludzie potrafią się też jednak cieszyć urokami nocnego życia stolicy. Długie, często zakrapiane alkoholem wieczory stają się odskocznią od nadmiaru obowiązków zawodowych i samotności.

W pewnym momencie na drodze Laury pojawia się ktoś, kto zmienia jej podejście do obowiązków zawodowych, pokazując jej świat, w którym ważne są zupełnie inne wartości. Nieoczekiwana znajomość kusi Laurę, ale jednocześnie wywołuje u niej huśtawkę nastrojów i nieznane dotychczas emocje.

W końcu kobieta podejmuje ważną życiową decyzję, lecz kiedy wszystko jest na najlepszej drodze do szczęścia, pojawia się przeszkoda nie do przebycia, a świat Laury nagle traci sens.

moja recenzja

Aneta Krasińska – autorka kilkunastu powieści obyczajowych, w których często porusza tematy tabu. Debiutowała w 2015 r. 

Z wykształcenia humanistka, z zamiłowania pisarka, ogrodniczka, podróżniczka i miłośniczka sztuk wszelakich.

Należy do nowej fali polskich pisarek. Umiejętnie łączy powieść obyczajową z elementami sensacyjnymi i dramatycznymi.

W planach ma wydanie powieści historycznej osadzonej w czasach II wojny światowej.

Bohaterowie jej książek są wyraziści i wzbudzają mnóstwo emocji, zachęcając czytelników do refleksji nad własnym życiem.

Mieszka z córką, synem oraz mężem w małej mazowieckiej wsi, gdzie przy kubku zielonej herbaty przelewa na papier, a właściwie na dysk komputera, kolejne historie.

755. - "Wiele do stracenia"

Wiele do stracenia. Tom I

Marek Marcinowski

Wydanie: I

Premiera: 1 października 2020 roku

Oprawa miękka

Liczba stron: 304

Format: 145x205mm

Wydawnictwo: Anatta

„gdzie w grę wchodzą wielkie pieniądze, wszystko, co do was dociera może być fikcją”

W życiu już tak bywa, że czasami nieszczęścia chodzą parami i następują jedno po drugim siejąc wokół spustoszenie.  Tego rodzaju efekt domina pojawia się w życiu bohatera książki pt.: „Wiele do stracenia”.

źr. zdjęcia:
lubimyczytac.pl

Marek Marcinowski mówi o sobie, że jest niepoprawnym marzycielem. Jest społecznikiem i inicjatorem akcji "Podaruj Uśmiech", w wyniku której zebrano kilkaset książek i podarowano je m.in. trzem łódzkim szpitalom (Jonschera, Kopernika, Spornej), preadopcyjnemu ośrodkowi Tuli Luli w Łodzi oraz podopiecznym Fundacji Gajusz. Lubi spędzać wieczory przy grach planszowych i obserwacjach astronomicznych, jak tylko pozwalają na to warunki atmosferyczne. Poza tym pasjonują go podróże, fotografia i rynki finansowe. Jest też autorem publikacji "Sukces na giełdzie. Tajniki i wskazówki największych polskich ekspertów giełdowych", która ukazała się w 2011 roku. W zeszłym roku napisał książkę dla dzieci „Kosmoliski” a w maju tego roku premierę będą miały  „Ekoliski”.

Zainteresowanie giełdami finansowych wykorzystał w swojej debiutanckiej powieści pt.; „Wiele do stracenia”, w której przemycił wiele ciekawostek i mechanizmów obecnych w świecie finansjery. W takiej rzeczywistości znajduje się Andrew Freschet, który pracuje w jednym z nowojorskich banków inwestycyjnych, gdzie pnie się po szczeblach kariery wzniecając tym zazdrość kolegów. On tym się nie przejmuje i solidnie wykonuje powierzone zadania, wyczuwając korzystne transakcje i inwestycje.

Andrew jest typem ambitnego karierowicza, pracoholika i inteligentnego analityka, który potrafi wyciągać właściwe wnioski inwestycyjne podejmując czasami ryzykowne decyzje, które w efekcie przynoszą firmie milionowe zyski. W swoim pędzie do sukcesu nie zauważa, że zaniedbuje swoją żonę, Florence i nie sprawdza się jako ojciec, którego potrzebuje jego syn, Victor.

Wskutek wielu zbiegów okoliczności, które poznajemy w pierwszych rozdziałach książki, Andrew traci wszystko: pracę, pieniądze, żonę i rodziców. Pozostaje sam w brutalnym świecie rozgrywek finansowych, karteli narkotykowych i handlarzy sztuki. Nie ma za bardzo komu zaufać ani liczyć na pomoc, gdyż nawet z synem nie potrafi nawiązać dobrych relacji. Dostrzega w pewnym momencie, że zmarnował życie poświęcając się tylko i wyłącznie karierze ale, niestety, jest już za późno. Teraz pozostaje mu tylko odbić się od dna i utrzymać się na powierzchni.

Od pierwszych stron jesteśmy wciągnięci w wir wydarzeń, który ma swój początek wraz z pierwszą zagraniczną delegacją Frescheta w Sierra Leone. Jego zadaniem jest sprawdzenie sytuacji tamtejszej kopalni boksytu i wiarygodności wydobycia zgodnie z deklarowanym harmonogramem. Od tego momentu jesteśmy wciąż zaskakiwani nowymi wydarzeniami i zwrotami akcji. Z rozdziału na rozdział robi się coraz bardziej nerwowo, niebezpiecznie a przez to ciekawie. Nie wiemy wszystkiego od razu gdyż autor stosuje niedopowiedzenia, urwane wątki, nieznane z nazwiska postacie lub pokazuje nam jedynie częściwo jakąś sytuację, budując w ten sposób dodatkowe napięcie. Dynamika wzrasta stopniowo, gdy pojawiają się kolejne elementy układanki, które pozornie nie mają ze sobą nic wspólnego ale w ogólnym zarysie fabuły każdy ma swoje znaczenie.

„Wiele do stracenia to dobrze napisana powieść, która łączy w sobie zarówno elementy obyczajowe, sensacyjne i psychologiczne. Dzięki temu powstała fascynująca mieszanka pełna zaskakujących wydarzeń niepozwalająca spokojnie przechodzić przez kolejne strony powieści. Tutaj każdy fakt ma znaczenie i nic nie jest przypadkowe czy zbędne, mimo że czasami można było mieć takie wrażenie. Jedno zdarzenie pociąga za sobą kolejne a splot różnych sytuacji tworzy wokół głównego bohatera coraz bardziej niebezpieczną sieć wciągającą go w niebezpieczne kręgi finansowych potentatów. 

Tworząc tę historię, pan Marek Marcinowski ujawnił swój potencjał pisarski, wykazując się umiejętnością lawirowania kilkoma wątkami tworzącymi przemyślaną i spójną fabułę. Jednocześnie ukazał wiele mechanizmów obecnych w skomplikowanych realiach światowej finansjery, ukazując bezwzględne, często brutalne realia biznesowe, gdzie pieniądze pełnią nadrzędną rolę a człowiek jest jedynie nic nieznaczącym trybikiem w wyścigu szczurów. Zakończenie pozostawia czytelnika z wieloma pytaniami ale też z niemałym zaskoczeniem. Na szczęście to dopiero pierwsza odsłona przygód Andrew Frescheta i mam nadzieję, że wkrótce ponownie spotkam się z nim w kolejnych tomach finansowej serii.

Za możliwość przeczytania dziękuję autorowi, Markowi Marcinowskiemu