706. - "Luonto"

Luonto

Melissa Darwood

Data wydania wersji papierowej: 26 kwietnia 2017

Data premiery e-book: 2021-01-09

Rozmiar 5,9 MB

Wydawnictwo: Melissa Darwood

„Człowiek wolał oddzielić się od natury murami, drogami i mostami, zapominając, że jest jednym z ogniw, jednym z milionów istnień zamieszkujących Ziemię”.

Wyobraźcie sobie piękną krainę, w której człowiek żyje w harmonii z przyrodą, pośród łąk pełnych kwiatów, zielonych, pachnących lasów, pełnych zwierząt i darów Matki Natury. Nie ma przemysłu, Internetu, wszelkich technologicznych wynalazków. Jest za to czyste powietrze, ekologiczne, zdrowe jedzenie a wokół nas mieszkają przyjaźni ludzie. Do takiego właśnie miejsca trafiła bohaterka książki pt.: „Luonto”

źr.zdjęcia
melissadarwood.com

Melissa Darwood to pseudonim pisarki, której twórczość uwrażliwia na to, co w naszym życiu jest najważniejsze. Pisze książki dla siebie i wszystkich czytelników, którzy, bez względu na wiek, czują się młodo, poszukują w literaturze romantycznych uniesień, nieprzewidywalności, elementów nadprzyrodzonych, filozofii i psychologii. Kocha przyrodę, co wyraża nawet jej pseudonim literacki. Wychowała się w otoczeniu lasów, dlatego temat przyrody i troska o nią często gości w jej powieściach. Nie inaczej jest w książce „Luonto”. 

Słowo „luonto” oznacza „natura” i to ona odgrywa najważniejszą rolę w fabule powieści. Bohaterką jest siedemnastoletnia Chloris, której rodzice nigdy nie mieli dla niej czasu, gdyż pochłaniały ich badania naukowe i związana z tym praca. Brakuje jej miłości, prawdziwej przyjaźni i zrozumienia. To prowadzi ją do poszukiwania akceptacji wśród innych i w efekcie do podejmowania niszczących ją decyzji. Poznajemy ją w momencie, gdy spędza majowy weekend u swojej cioci na wsi. Nie jest z tego faktu zadowolona, bo wolałaby przebywać w gronie swoich znajomych, z którymi często imprezuje słucha głośnej muzyki a nawet zażywa narkotyki. Pewnego dnia, idąc wzdłuż lasu, czuje jak drży ziemia, która nagle rozstępuje się pod jej stopami i dziewczyna wpada do rozległej szczeliny. Ratuje ją młodzieniec, który zamienia się w orła… 

Powieść powstała w 2014 roku ale jej premiera miała miejsce w wersji papierowejdopiero  w 2017 roku. W tym roku powieść została wznowiona w postaci e-booka. Ci, którzy czytali jej pierwsze wydanie z pewnością chętnie powrócą do tej historii, tym bardziej, że autorka nieco zmodyfikowała jej fabułę.  

„Można kogoś znać od wielu lat i nie czuć nic. Można być z kimś przez chwilę i poczuć wszystko”

„Luonto” okazało się dla mnie powieścią z wieloma zaskoczeniami. Sięgając po nią, spodziewałam się, że będzie to kolejny klasyczny romans skupiający się na odnajdywaniu się dwóch serc, co sugeruje okładka, na której widać wpatrzoną w siebie parę zakochanych. Jednak po przeczytaniu pierwszych stron okazało się że fabuła bardziej zmierza w kierunku typowej fantastyki, gdzie bohaterka, wskutek wielu niezwykłych wydarzeń przechodzi całkowitą przemianę a cała historia przypomina bajkową atmosferę. 

I tu nastąpiła kolejna niespodzianka, gdyż autorka zupełnie zaskoczyła mnie swoim pomysłem na losy bohaterów. W momencie najmniej spodziewanym, kieruje fabułę w zupełnie odmiennym kierunku, wprawiając czytelnika w osłupienie a nawet dezorientację. Powstają pytania o co tu chodzi? Miałam wrażenie, że zostały połączone dwie różne różne opowieści w jednej książce. Wszystko, oczywiście wyjaśnia się w dalszych epizodach ale do końca nie jesteśmy pewni, jak ta historia się zakończy.

Głównym wątkiem jest miłość ale nie tylko między dwojgiem bohaterów ale też miłość między rodzicami a dzieckiem a przede wszystkim miłość do przyrody. Nie jest to typowy romans czy klasyczna powieść fantasy ani literatura młodzieżowa lecz zbudowana na emocjach przestroga dla nas wszystkich i wołanie o pomoc dla Matki Natury. 

Melissa Darwood doskonale oddała atmosferę wydarzeń, dając wyraźnie poczuć emocje targające bohaterami ale też  intensywnie uczestniczyć w sytuacjach, które ich spotykają. Wydarzenia zmieniają się jak w kalejdoskopie, szybko i niespodziewanie. Porusza w niej ważne zagadnienia  związane z ekologią, niszczeniem środowiska, działaniami firm branży spożywczej, przemysłowej i elektrowni jądrowych. Pragnąc zwrócić uwagę na zagrożenia, jakie człowiek sam sobie funduje, stworzyła niezwykle emocjonalną historię, która porusza serca, budzi niepokój ale przede wszystkim wzbudza refleksję nad przyszłością naszej Planety.

Za możliwość przeczytania powieści dziękuję autorce Melissie Darwood 

oraz Wiolecie Sadowskiej z "Subiektywnie o książkach"

Nowości w Wydawnictwie Psychoskok - luty 2021

Dopiero co mieliśmy początej roku, a tu już za chwilę powitamy kolejny miesiąc, który uświadamia mi jak szybko mija czas. Jednocześnie cieszę się, bo coraz bliżej jest do wiosny. Ostatni miesiąc zimy z pewnością umili ciekawa książka. Wydawnictwo Psychoskok przygotowało trzy premiery, które reprezentują różne gatunki literackie.

Kołysana wiatrem

Barbara Wrzesińska

DATA PREMIERY: 8.02.2021

KATEGORIA: Poezja

WYDAWCA: Psychoskok

TŁUMACZENIE: NIE

JĘZYK ORYGINAŁU: polski

ISBN 978-83-8119-747-2

EAN 978-83-8119-747-2

OPRAWA: Miękka

FORMAT: 140 x 200 mm

ILOŚĆ STRON: 190

CENA DETALICZNA: 19,90

Życie opisane rymami. Nie byłoby go, gdyby nie radość, marzenia i ból. 

Od początku świata idzie ono swoją ścieżką i jest w przeciwieństwie do człowieka nieprzekupne! Kocha wszystkich równo bez wyjątków. Autorka opisując je często w swoich wierszach znajduje sposób na spokój i ukojenie. Jakby zwierzała się najlepszemu przyjacielowi.

Przypływ 4

Aleksander Jankowski

DATA PREMIERY: 10.02.2021

KATEGORIA: Magazyn Literacki

WYDAWCA: Psychoskok

TŁUMACZENIE: NIE

JĘZYK ORYGINAŁU: polski

ISBN 978-83-8119-757-1 ISSN - 2719-3969
EAN 978-83-8119-757-1 ISSN - 2719-3969
OPRAWA: Miękka
FORMAT: 148 x 210 mm
ILOŚĆ STRON: 362
CENA DETALICZNA: 27,90

Takiej słownej orgii poetycko – prozatorskiej jeszcze nie widziałam.
W jednym opasłym tomie zgromadzić kilka tak wyśmienitych utworów?!
Oni to potrafią!
O Żydach uciekających z Rosji do Izraela przez Morze Czarne?
I prostytutki ukradły im resztę dolarów?
I momenty były? I Polak w Stambule im pomógł?
I wpadli na sowiecka lodź podwodna?
Ale kino!
A potem jak gruchnęło, to całkiem tych jeńców brytyjskich zawaliło w tej kopalni.
I hitlerowskie tajemnice razem z nimi.
- A nasze chłopaki sie wywiedzieli.
- Dali czadu!
A potem taki jeden w ostatnim słowie powiedział, że dorznął frajera w restauracji nożem marki Solingen przy jego dziwce, bo – oligarcha jeden - w biznesie go do wiatru tyłem wystawił.
-Nie mów pani!
A ta druga niby go kochała, ale bujała sie w innym, bo wysoki brunet, a ten drugi to znów bogaty z domu.
- Tragedia, mowie pani…
-Tak za nim płakała, tak płakała.
I na końcu takie wierszyki drukują, że mojej Mance nie pozwalam czytać.
Sama się wstydzę, jak czytam. Zberezeństwa takie!
Coś podobnego! Pokaz no pani!


Co widziały cztery ściany
Pati Maczyńska

DATA PREMIERY: 15.02.2021
KATEGORIA: Literatura faktu, powieść obyczajowa
WYDAWCA: Psychoskok
TŁUMACZENIE: NIE
JĘZYK ORYGINAŁU: polski
ISBN 978-83-8119-741-0
EAN 978-83-8119-741-0
OPRAWA: Miękka
FORMAT: 148 x 210 mm
ILOŚĆ STRON: 170
CENA DETALICZNA: 32,00

[moja recenzja]

Książka oparta na prawdziwych zdarzeniach.

\
Poruszająca historia o drodze do odzyskania własnej tożsamości i kontroli nad swoim życiem. To opowieść o smutkach, radościach, nadziejach, rozczarowaniach, bólu, cierpieniu, bezsilności i heroicznej walce o życie swoje i swoich dzieci. Główni bohaterowie mają jeden wspólny mianownik – każdy z nich padł ofiarą przemocy domowej. Ale również każdy z nich próbuje odzyskać swoje życie i uwolnić się z rąk agresora. 

Główna bohaterka przez wiele lat pozwalała się poniżać, bić, a nawet gwałcić osobie, która powinna być dla niej kimś bliskim – mężowi. Reakcja policjantów na ten akt bestialstwa pozostawia wiele do życzenia. Mimo licznych błędów systemu w całym procesie zgłaszania popełnienia przestępstwa przez współmałżonka – braku empatii, wsparcia i profesjonalnego podejścia, jest za to wyśmiewanie, wrogość i obojętność. Ofiary, którym los zgotował piekło na ziemi pokazują i przekonują, że mimo wszystko warto jest walczyć o siebie i dzieci. Wyrwać się z rąk oprawców i postarać się żyć „normalnie”. Może ktoś w końcu, wyciągnie pomocną dłoń i pomoże wyrwać się z piekła.

705. - "Pan Zło"

Pan Zło

Michał Długa

Wydanie: I

Data wydania: 9 grudnia 2020 r.

Stron: 196

Okładka: miękka

Wymiary: 125x195 mm

Wydawnictwo: Borgis

„Jestem tutaj, a zarazem wszędzie.

Jestem wszechmocny, a korzystam z cudzych rąk.

Jestem w ukryciu, a zarazem na widoku."

Tam gdzie jest cień, jest i światło. Gdzie jest biel, tam jest czerń. Gdzie jest dobro, jest i zło… Bez dobra nie umielibyśmy zauważyć zła. Z reguły nie lubimy mówić o swoich ciemnych stronach osobowości. A gdybyśmy tak mogli porozmawiać ze swoim cieniem? Ze swoim Panem Zło? Taką możliwość miał bohater książki pt.: „Pan Zło”.

źr. zdjęcia:  nakanapie.pl

Michał Długa to pisarz młodego pokolenia, który zadebiutował w 2018 roku książką „Materializm”. Już wówczas wykazał się niekonwencjonalnym podejściem do praw rządzącymi naszym światem. Jest z pewnością dobrym obserwatorem rzeczywistości i doskonale potrafi wypunktować to, co w niej zgrzyta, biegnie niewłaściwym torem czy wpływa negatywnie na ludzkość. Pisanie to dla niego sposób na zwrócenie uwagi na bolączki tego świata i jednocześnie możliwość wyrażenia swoich przemyśleń oraz wskazanie dróg wyjścia z trudnych zakrętów życiowych. Mimo młodego wieku ma dojrzałe spojrzenie na świat, co udowodnił w swojej drugiej książce „Pan Zło”. Jego własne doświadczenia sprawiły, że uwierzył w siebie i jak pisze na końcu książki, dzięki temu udało mu się „zerwać z kilkoma niekorzystnymi rzeczami, a także znaleźć odpowiednią osobę” która jest dla niego wsparciem w trudnych chwilach.  

W swojej drugiej książce wziął pod swoje pisarskie pióro zagadnienie ciemnej strony nas samych ale też otaczającego nas świata. W niezwykle przystępnej formie zwraca uwagę na to, co nas niszczy, jak rodzi się zło i wszelkie jego przejawy, a przede wszystkim podpowiada, co możemy zrobić, by nie pozwolić mu opanować nasze dusze. Z reguły zło kojarzy się nam biblijnym piekłem i Szatanem ale tak naprawdę piekło sami tworzymy na Ziemi swoim zachowaniem, słowem, myśleniem. Objawia się ono na różne sposoby i jest obecne w różnych sytuacjach zarówno na indywidualnym polu jak i w szerszym aspekcie życia. 

Książka „Pan Zło” intrygowała mnie, odkąd ujrzałam jej okładkę i przeczytałam opis. Obawiałam się zbyt mrocznych nastrojów i trudnych psychologicznych rozważań. Okazało się, że „nie taki diabeł straszny jak go malują”. Wbrew pozorom to opowieść  optymistyczna, pokazująca mechanizmy działania naszych myśli, emocji, wyobrażeń i przekonań, niosąca  ze sobą pozytywny i mobilizujący przekaz.

Tomasz jest młodym mężczyzną po trzydziestce, który żyje w świecie niespełnionych marzeń. Jego życie toczy się szaro, smutno i monotonnie. Pracuje w wielkim molochu ubezpieczeniowym zgadzając się na nadgodziny, dodatkowe obowiązki, nawet w weekendy, co powoduje ciągłe zmęczenie i zniechęcenie pracą oraz swoim obecnym życiem. Mimo to, cały czas tkwi w stworzonym przez siebie świecie. Jest wrażliwy, inteligentny ale zahukany, opętany lękiem, wycofany wewnętrznie, na skraju zachowań depresyjnych i schizofrenicznych. 

Dzień płynie mu za dniem według ustalonego schematu, między pracą i miejscem na domowej kanapie, przed telewizorem lub komputerem będącymi dla niego ucieczką w świat gier i marzeń. Pragnie być superbohaterem, który niesie pomoc każdemu, kto jej potrzebuje ale w rzeczywistości czuje się niewolnikiem spętanym korporacyjnym wyzyskiem i społecznymi ograniczeniami. Stroni od ludzi, nie ma przyjaciół i nikogo z kim mógłby spędzać czas. Obwinia o swoją sytuację wszystkich i wszystko dookoła, nie uświadamiając sobie, że winnym tej sytuacji jest tylko on sam. 

Codziennie zadaje sobie mnóstwo pytań, na które nie znajduje odpowiedzi. Jest przekonany, że jest mu przeznaczony los niewolnika i że nic nie można zrobić, by jego życie wyglądało tak, jak w marzeniach. I jak to bywa najczęściej, potrzebny jest wstrząs, by zaczęły się zmiany. Tomasz będzie musiał stanąć twarzą w twarz ze swoją ciemną stroną i przeciwstawić się swoim wewnętrznym demonom, by uwolnić dobro, ukryte w najdalszych zakamarkach swego serca...

Książka Michała Długi zmusza do przyjrzenia się sobie, niczym w krzywym zwierciadle, pokazując nam wszelkie przejawy mrocznej strony ludzkości. Porusza w niej zgadnienia, które można by ująć w formie na przykład poradnika motywujacego, ale takich publikacji jest bardzo dużo na rynku wydawniczym i tak naprawdę niewiele osób podąża za wskazówkami w nich zawartymi. Forma przyjęta przez autora sprawia, że przekaz jest bardziej dosadny, mocny, działający na wyobraźnię i przykuwający uwagę zmuszając do analizowania poruszanych kwestii. Słowa wypowadane przez Pana Zło, tak naprawdę są skierowane do nas wszystkich, byśmy zweryfikowali swoje wartości i zaczęli  świadomie kontrolować nasze życie, dostrzegając możliwości pojawiające się na naszej drodze. 

"Egzystujecie w tak okropnym i pełnym nierówności świecie, ponieważ sami go stworzyliście"

Autor odsłania narzędzia jakimi posługuje się nasza ciemna strona oraz zagląda do najczarniejszych zakamarków naszej duszy i umysłu pokazując jak bardzo jesteśmy zniewoleni przez własne ograniczenia i sposoby postrzegania rzeczywistości. Uświadamia szkodliwe działania na szeroką skalę, dokonywane przez firmy medyczne, branże spożywcze, polityków, wojsko, edukację, religię, przemysł ale też nasze codzienne, drobne z pozoru poczynania, które podcinają nam przysłowiowe skrzydła. Nie zabrakło też odniesień do szczepionek, traktowania zwierząt i niszczenia przyrody. Wytyka nam, że  marnujemy swoje życie na błahostki, zdobywanie pieniędzy,  kolejnego gadżetu czy nowych ubrań a gubimy to, co ważne, nie doceniając chwili obecnej. Niszczy nas nienawiść, zazdrość, złość, frustracja, chciwość i wiele innych destrukcyjnych emocji.  Wystarczy jedna negatywna myśl, która zacznie kiełkować  lub słowo, które rani, poniża i nienawidzi dosięgając duszy drugiego człowieka, by w efekcie stworzyć mentalną, czarną chmurę zasłaniającą to, co w nas najlepsze.   

Każdy chciałby prowadzić szczęśliwe, satysfakcjonujące życie, które toczy się według naszych pragnień. Jednak rzeczywistość odbiega najczęściej od naszych wyobrażeń. Nie zdajemy sobie sprawy z tego, że wiele dziejących się spraw zależy od nas i naszej woli działania. Każdy bowiem ma w sobie własnego Pana Zło wypielęgnowanego na strachu, lęku, negatywnych emocjach, braku akceptacji siebie, wiary w swoje siły i umniejszaniu swoich wartości. Jego wpływ jest tak duży, że tkwimy wciąż w tych samych strukturach społecznych obawiając się wyjścia poza powszechne ramy zachowania. Nikt nie jest wolny od mrocznej strony swego istnienia, ale każdy może poprzez zmianę myślenia spowodować lawinę wypełnioną optymizmem i miłością, która ma moc rozpraszania każdego cienia. 

"Każde żywe stworzenie ma w sercu Iskierkę, która trzyma nas w jednym kawałku i jest wspaniałym przewodnikiem życiowym. Wystarczy ją o to poprosić"

Czujemy się często bezsilni wobec tego, co niesie nam życie i poddajemy się jego  nurtowi uznając, że widocznie takie jest nasze przeznaczenie. Chcąc coś zrealizować musimy wprowadzić swoje pomysły w czyn. Codziennie podejmujemy różne decyzje, robimy plany na przyszłość, realizujemy powierzone nam zadania.  Każde nasze działanie wymaga od nas wyzwolenia impulsu, który nakieruje nas  na właściwą drogę. Wszelkie zmiany możemy wprowadzać dzięki potężnej sile, która drzemie w każdym z nas. Często jesteśmy przekonani, że naszym życiem rządzi przypadek a tymczasem wiele spraw zależy od tego jakie mamy przekonania, jak postrzegamy siebie i co sądzimy o tym co nas otacza. Wszystko jest możliwe ale nikt nie dokona zmian za nas.

"Czasem odrobina dobrej energii potrafi wywrócić nasze życie do góry nogami"

Książkę otrzymałam z Klubu Recenzenta serwisu nakanapie.pl

704. - "Tajemnica zdrowia. Synchronizm" Tom II

Tajemnica zdrowia. 

Synchronizm

Tom drugi

Aleksandra Jakubowska

Lukas Słowek

„Wywodzimy się z natury i jesteśmy jej integralną częścią.”

Zdrowie jest tym elementem naszego życia, który każdy chciałby mieć w jak najlepszej formie, co oczywiście nie dziwi, bo jak mówi przysłowie: „Ważne, że mamy zdrowie a reszta sama przyjdzie”. Rzeczywistość przedstawia się jednak zupełnie inaczej, zwłaszcza, gdy zajrzymy do jakiejkolwiek przychodni. Uświadamiamy sobie to teraz, gdy szaleje pandemia a zdrowie staje się dla każdego najważniejszym aspektem, dlatego staramy się robić wszystko, co możliwe, by o nie zadbać. Pomocna w tym względzie jest wiedza o nas samych i o tym, jak możemy wesprzeć nasze siły witalne. Okazuje się, że niezwykle przydatna może być tu astrologia wraz ze swoimi informacjami wnoszącymi zupełnie nową jakość do naszego życia. Możemy ją poznać dzięki książce pt.: „Tajemnica zdrowia. Synchronizm” która została napisana przez dwóch autorów.

źr. zdjęcia: prywatne zasoby autorów

Aleksandra Jakubowska z powołania jest nauczycielem a z pasji astro-numerologiem. Studiowała Językoznawstwo i Informację Naukową, które okazały się być preludium do tego, czym zajęła się po latach. W pewnym okresie swojego życia zapragnęła poznać samą siebie, drugiego człowieka i otaczający ją świat, wykorzystując do tego zdobytą wiedzę w dziedzinie astrologii i numerologii. 

Lukas Słowek to pasjonat zgłębiania tajemnic życia i dzielenia się odkryciami na ich temat z innymi. Nauczyciel - mistyk. Jest naturopatą, specjalistą od detoksykacji regeneracyjnej organizmu, irydologiem, dźwiękoterapeutą, konstruktor urządzeń orgonowych oraz autorem. Założyciel "Projektu Equilibrium" i współtwórca ruchów szerzących naturalne uzdrawianie i odżywianie (Rusz Limfę, Equilibrium).

Półtora roku temu miałam przyjemność zrecenzować książkę "Tajemnica życia zawarta w dacie urodzenia", która urzekła mnie pod każdym względem. Jej autorka, pani Aleksandra Jakubowska, przybliżyła w niej powiązania astrologii z numerologią. Tym razem mamy możliwość dowiedzieć się, co gwiazdy mówią nam o naszym zdrowiu. 

„Tajemnica zdrowia. Synchronizm” nawiązuje do swojej poprzedniczki formatem i wyglądem, który zasługuje na szczególną uwagę, gdyż jej wydanie z pewnością dumnie będzie ozdabiać każdą czytelniczą półkę. Charakter szaty graficznej i jej poszczególne elementy wyraźnie podkreślają tematykę publikacji. Na twardej okładce, w pięknym odcieniu brązu widnieje symbol drzewa, które jednoznacznie kojarzy się ze zdrowiem ale też odzwierciedla jedno z odwiecznych praw Wszechświata „Jak na górze, tak na dole, jak na zewnątrz, tak i wewnątrz”. Trwałość wydania gwarantują mocne, zszywane brzegi, w które została wszyta tasiemka do zaznaczania stron.

Pani Aleksandra i pan Lukas pragną  przybliżyć procesy zachodzące w makro- i mikrokosmosie oraz uświadomić, że każdy z nas ma w sobie ogromny potencjał prowadzenia szczęśliwego życia będąc w pełni zdrowym. W tym celu sięgnęli po wiedzę pochodzącą z ich własnych badań, poszukiwań, refleksji i spostrzeżeń ale też skorzystali z doświadczeń ekspertów w dziedzinie astrologii i naturopatii takich jak: dr. Robert Morse, Myrna Lofthus, Alan Oken, Jan Spiller czy Lynn Koiner. 

Warto zaznaczyć, że „Tajemnica zdrowia. Synchronizm” to pierwsza w Polsce książka, która omawia zagadnienia z zakresu astrologii medycznej. Najczęściej astrologia kojarzy się z horoskopami, przewidywaniem przyszłości w połączeniu np. z numerologią. Okazuje się, że jest ona też skarbnicą wiedzy o naszym organizmie, energetyce i sposobach, w jaki możemy wspomagać zdrowie. Autorzy połączyli dokonania naturopatii, homeopatii, ajurwedy oraz Tradycyjnej Medycyny Chińskiej i medycyny energetycznej z astrologią zachodnią i wedyjską tworząc szeroki wachlarz dróg prowadzących do zdrowia.

Układ poszczególnych tematów jest bardzo przejrzysty i przemyślany, uzupełniony rysunkami, schematami i prostymi wykresami, które ułatwiają zrozumienie omawianych zagadnień. Materiał został ujęty w sześciu głównych częściach, które poprzedzone są wstępem i dwoma krótkimi rozdziałami, w których poznajemy siedem Uniwersalnych Praw Życia oraz zasadę Synchronizmu. Całość można by podzielić na dwa obszerne działy. 

W pierwszym z nich dominuje wiedza teoretyczna, ale ubrana w przystępną formę, z wieloma przykładami, wyjaśnieniami, poradami i wskazówkami. Natomiast drugi to obejmuje charakterystykę znaków zodiaku z ujęciem wcześniej poznanym materiałem. 

Autorzy przybliżają m.in. budowę energetyczną człowieka, jego współzależność i współistnienie z Naturą oraz Wszechświatem, rolę układu limfatycznego, zasady zdrowego odżywiania, uniwersalne komunikaty naszego ciała. Wykazują, że nie jesteśmy oddzielnymi jednostkami lecz stanowimy jedność ze wszystkim, co istnieje i podporządkowani odwiecznym prawom Kosmosu. 

Bardzo ważną kwestią poruszaną w tej publikacji jest detoksykacja dlatego temu zagadnieniu zostało poświęcone dużo miejsca. Poznajemy różne metody wspomagające organizm w oczyszczaniu z toksyn i przywracające równowagę energetyczną na każdym poziomie naszego istnienia. Dowiadujemy się w jaki sposób choroby odbijają się w naszych oczach, co powoduje zachwianie wewnętrznej równowagi, czym jest mikro- i makrokosmos, jak powinna wyglądać nasza droga do zdrowia.

Jednym z wielu interesujących zagadnień było dla mnie przybliżenie roli orgonu i orgonitów w przywracaniu energetycznej równowagi ale też informacje o esencjach kwiatowych Bacha i solach komórkowych, udzielaniu wsparcia i uzdrawianiu zwierząt. Niezwykle ciekawa jest też wiedza z astrologii wedyjskiej ale też symbolika planet, domów medycyny astrologicznej czy roślin leczniczych, pracy z oddechem emocjami i medytacją. 

Najobszerniejszym działem publikacji jest część zawierająca szczegółowe charakterystyki poszczególnych znaków zodiaku, które zostały opisane w dwunastu rozdziałach. Każdy z nich zaczyna się czarno-białą grafiką z wizerunkiem omawianego znaku. Opisy są wypełnione wieloma przydatnymi informacjami, dzięki którym poznajemy m.in.  nasze słabe i mocne strony charakteru, cel obecnej inkarnacji, dary, które otrzymaliśmy w tym wcieleniu,  części ciała zarządzane przez dany znak. Dowiadujemy się  co mówią o nas Naksztary, jakie terapie, diety i rośliny są dla nas najlepsze, kiedy stosować konkretne sole komórkowe i wiele innych. 

"Tajemnica zdrowia. Synchronizm" to fascynująca podróż po naszym organizmie w ujęciu astrologicznym. Tematyka jest bogata, różnorodna a przy tym wnosząca wiele ciekawostek i informacji, które poszerzają wiedzę na temat nas samych. Autorzy mają nadzieję, że przedstawiona wiedza będzie nam towarzyszyła w drodze do poprawy zdrowia ale też jego utrzymania. Uświadamiają, że wraz z uzdrawianiem siebie, uzdrawiamy  nie tylko to, co znajduje się w nas, ale też w naszym polu energetycznym a tym samym w naszym otoczeniu. Gdy zmieniają się nasze myśli, przyzwyczajenia, nawyki, sposób patrzenia na rzeczywistość, wówczas podnosi się też nasza wibracja a tym samym poprawia się zdrowie i w efekcie życie. 

Recenzja tomu I: "Tajemnica życia"

Za możliwość zrecenzowania tej piękniej i wartościowej książki dziękuję autorom.

i wydawnictwu 

Wydanie: I

Data wydania: 15 grudnia 2020 r.

Ilość stron: 598

Okładka: twarda

Wymiary: 170 x 235 mm

Wydawnictwo: Projekt Equilibrium

Projekt okładki: Mateusz Bartusik

Grafiki znaków zodiaku: Aleksander Jakubowski

703. - "Nawiść"

Nawiść

Aut0r Nieznany

Wydanie: I

Rok wydania: 23 lipca 2020 r.

Format: 130 x 195 mm

Liczba stron: 478

Okładka: miękka

Wydawnictwo: CM

„Dawno, dawno temu, za Górami, za Lasami, wzięty siłą książę powrócił do kraju. A potem zaczęła się krystiapokalipsa. I zaczęliśmy nasz istnienie od wiary narzuconej siłą.”

Czasy przedchrześcijańskie z dawnymi wierzeniami, ówczesnymi realiami są niezwykle intrygującym okresem, o którym wiemy niewiele. Nic dziwnego, że rozbudza ona wyobraźnię twórców, by przybliżyć nam świat, którego nie już nie ma. Z reguły są to powieści, w których odnajdujemy znane postacie i fakty historyczne pozwające na poznanie realiów tamtych czasów. W nieco nietypowy sposób podszedł do tematu autor książki pt.: "Nawiść". Stworzył on opowieść, która z pewnością się nie wydarzyła, ale pozwala poczuć jedną z silniejszych emocji - nienawiść.

Sięgnęłam po tę książkę z kilku powodów. Pierwszy to intrygujący tytuł, drugi – fabuła, która według zapowiedzi sięga do czasów przedchrześcijańskich, a trzeci to autor. Po raz pierwszy spotkałam się, iż jest on nieznany i umieszczony na okładce jako imię i nazwisko twórcy. Mogę o nim napisać jedynie to, że na pewno jest to osoba z dużą wiedzą, wyobraźnią i umiejętnością posługiwania się słowem.

Głównym bohaterem jest Sambor, wychowany przez wilka, niedźwiedzia i Pretherithy, wiedźminkę, która widzi przeszłość. Młodzieńca poznajemy, gdy jest jednym z przywódców wojsk Księcia i ma 18 lat. Zawsze jest skryty, skromny, ale odważny i polegający na sile umysłu. Jest najlepszym przyjacielem  Syna Księcia, z którym łączą go więzy krwi. Trwa właśnie narada przed bitwą z najeźdźcami z Północy, w której Sambor wykazuje się inteligencją, doradzając taktyczne plany pokonania przeciwnika. W kolejnym rozdziale cofamy się w czasie o osiemnaście wiosen, czyli do narodzin Sambora. Jego dzieje od tej chwili poznajemy naprzemiennie z rozdziałami opisującymi wydarzenie aktualne.

Powieści nie należy traktować jako źródło wiedzy historycznej o czasach przedchrześcijańskich na naszych ziemiach, gdyż istnieją tylko lakoniczne informacje, na podstawie których trudno jest umiejscowić konkretne fakty historyczne. Co nie oznacza, że takie wydarzenia  mogły zaistnieć. Właściwie dopiero od rządów Mieszka I wiemy coś więcej z kronik i pism ówczesnych podróżników. Często opieramy wiedzę o naszych słowiańskich przodkach na anonimowych źródłach, dlatego, być może, „Nawiść” została naznaczona nie imieniem i nazwiskiem twórcy, lecz pseudonimem AUTOR NIEZNANY. Odnajdziemy tu  odniesienia do mitów i legend, które zostały nakreślone w oryginalny sposób. Tak jak można wyczytać z notatki na końcu książki:  jest to baśń. Czarna baśń. Baśń skrzywiona.  To z pewnością wyróżnia tę powieść spośród innych, nie tylko szatą graficzną ale też formą tworzenia poszczególnych wątków. 

Nie ma w niej zaznaczonego czasu jedynie miejsce, które nie ma znanej nam obecnie nazwy a jedynie funkcjonuje jako Gród na Wzgórzu, w którym rządzi Książę, będący uosobieniem zła. Nie wszystkie postacie mają nadane imiona lecz jedynie funkcje, które wykonują. 

„Nawiść” to powieść, która nie jest łatwą lekturą do czytania ale to nie oznacza, że jest nudna. Ma swój rytm. Swój specyficzny styl. Wyróżnia ją oryginalny sposób opowiadania, artykułowania i dobierania słów, składanie zdań i prowadzenie uwagi czytelnika. Opisy są surowe, mocne, wyraziste a przy tym urokliwe i pełne świetnie dobranych literackich porównań, metafor i przymiotników, działających na wyobraźnię.

Ogromną rolę grają tu Słowa. To One nadają rytm tej historii. Niektóre są jak cięcie mieczem. Inne łagodne lub pełne złości. Ich sens trafia w samo sedno i doskonale oddają każde odczucie, wydarzenie, działanie, element przyrody, uczucia zwierząt. Okraszają swoją wymową. Dodają uroku. Pokazują Siłę. Uwalniają krzyk, płacz, radość, miłość. Podkreślają piękno Natury i jej Potęgę. Są przejmujące. Wkraczające w umysł czytelnika, dając odczuć panujący w danej chwili nastrój, emocje i aurę. Ich bogactwo wzbudza podziw dla umiejętności literackich autora, zważając na to, iż jest to jego debiut. 

Fabuła toczy się powoli, stopniowo odsłaniając kolejne wydarzenia, ale ona nie jest tu najważniejsza. To Matka Natura i jej poszczególne elementy wysuwają się tu na plan pierwszy, otaczając swoimi działaniami to, co wydarza się pomiędzy opisami zjawisk atmosferycznych, wyglądem Fauny i Flory oraz ich manifestacji. Jej charakter  został zestawionyz ludzkimi przywarami i zaletami, zachowaniem Przyrody i Zwierząt, które obdarzone zostały osobowościami przypisanymi człowiekowi.

Drugim motywem, istotnym w tej opowieści, jest uczucie nienawiści, w jej różnych formach i odmianach. Chyba nigdzie nie znalazłam tylu określeń dla tej destrukcyjnej emocji, która zatruwa życie, upokarza, zabija, poniża, ubiera się w kłamstwo, pogardę, obojętność i w wiele innych, różnych odcieni. 

Kolejnym motywem zaznaczającym się w fabule  jest wprowadzanie chrześcijaństwa i w tym temacie autor nie boi się wyrażać kontrowersyjnych opinii, pokazywać ciemną stronę tego procesu. Zmusza do zastanowienia nad człowieczeństwem, otaczającym nas złem i wszechobecną nienawiścią. Pokazuje, szlachetność, dobroć, wrażliwość i wszelkie inne pozytywne cechy nie są zależne od tego, w co wierzymy, czy jesteśmy ochrzczeni, czy kultywujemy wiarę w danych bogów, lecz od naszego serca, tego jacy jesteśmy naprawdę...

Dziękuję autorowi za tak staranne opakowanie swojej książki, do której zostały dołączone oryginalne zakładki i dedykacja napisana w formie przypominającej dawne listy.

"Książkę otrzymałam z Klubu Recenzenta serwisu nakanapie.pl".

"Pan Zło" na mojej półce

"Pan Zło" przybył na moją półkę i wkrótce przekonam się, czy jest tak groźny...

Notka redakcyjna wydawnictwa Borgis, zapowiada, że: To powieść, która eksploruje ludzką podświadomość, zanurzając się w mroczne, skryte, nie do końca świadome przestrzenie naszej psychiki, a więc tam, gdzie rodzi się potrzeba tworzenia i niszczenia, Eros i Thanatos, miłość i śmierć. Bohaterem „Pana Zło” Michała Długi jest wrażliwy, subtelny, inteligentny introwertyk, który odkrywa w sobie miejsce przerażające, odpychające, pełne zła, bólu i nienawiści. Jego władcą jest Pan Zło – upiorne alter ego, uosobienie destrukcyjnej energii, której Tomasz boi się i jednocześnie bardzo jej pragnie. Co narodzi się z symbiotycznego połączenia człowieka z jego Cieniem? Potwór, a może bohater?

[moja recenzja]

źr. zdjęcia: wydawnictwo Borgis

702. - "Szlak Srebrnych Mgieł"

Szlak Srebrnych Mgieł
Joanna Tekieli

Numer wydania: I
Rok wydania polskiego: 7 października 2020 r.

Liczba stron: 288 
Wymiary: 145x205 mm
Oprawa: miękka
Wydawnictwo: Szara Godzina

„Dopóki człowiek może marzyć i walczyć oto, by marzenia spełnić, świat ma sens”

Życie często stawia przed nami różne wyzwania, które postrzegamy jako przeszkody na swojej drodze. Zwłaszcza śmierć bliskiej osoby sprawia, że wiele osób nie potrafi poradzić sobie z cierpieniem i bolesnymi uczuciami. Tymczasem nawet tak trudne zdarzenie pojawia się w określonym celu, tak jak to było w przypadku bohaterki książki pt.: „Szlak Srebrnych Mgieł”.

Joanna Tekieli to krakowianka z urodzenia i zamiłowania. Ukończyła polonistykę. Uwielbia dobrą kawę, kocha ciszę, czytanie książek i piesze wędrówki po górach i dolinach. Lubi czytać kryminały, thrillery a ostatnio fantastykę. Jednak jej książki nie są związane z tymi gatunkami. Zadebiutowała tetralogią „Pensjonat Leśna Ostoja”, której pierwszy tom ukazał się w 2018 roku a najnowszy, czwarty w 2020 roku. Była to pogodna literatura obyczajowa z romansem w tle. Podobny charakter ma jej najnowsze dzieło pt.: „Szlak Srebrnych Mgieł.”

Moją uwagę przyciągnęła najpierw okładka, która emanuje spokojem i pięknem. Na szczycie góry widać dwie postacie zapatrzone w dal i otulonych ciepłym światłem zachodzącego słońca. Niezwykle zaintrygował mnie też opis i tytuł, który wydał mi się bardzo romantyczny, subtelny i tajemniczy. Czytając krótką notkę redakcyjną obawiałam się zbyt trudnego tekstu psychologicznego, rozpamiętywania przeszłości i borykania się ze swoją traumą. Tymczasem zostałam mile zaskoczona, gdyż okazało się, że za piękną okładką skrywa się równie piękna, optymistyczna opowieść z wieloma duchowymi i motywacyjnymi przesłaniami. 

Beata i Witek byli szczęśliwym małżeństwem przez dziewięć lat i nic nie zapowiadało, że może coś się zmienić. Zaplanowali, że na dziesiątą rocznicę ślubu wyruszą do Ameryki na Szlak Srebrnych Mgieł, by nad Kruczym Wąwozem wrzucić kamienie ze swoimi imionami na znak swojej miłości. Niestety, plany te pokrzyżował śmiertelny wypadek Witka, po którym runął dotychczasowy świat Beaty. Bez ukochanego męża u boku nie widzi ona dla siebie przyszłości i mimo upływu czasu, ból nadal pozostaje w jej duszy. W trzynastą rocznicę ślubu postanawia samotnie przejść planowaną wcześniej z Witkiem trasę, by w ten sposób uczcić pamięć o nim. W jej głowie rodzi się pewien plan, który zostanie pokrzyżowany przez pewnego przystojnego przewodnika...

„Szlak Srebrnych Mgieł” jest przepiękną, pogodną i wzruszającą historią o odnajdywaniu uroków życia, czerpaniu z niego przyjemności, docenianiu jego piękna i cieszeniu się każdą daną chwilą. To powieść drogi, w ujęciu dosłownym, gdyż bohaterka przemierza razem z przewodnikiem, trudny, górski szlak, ale przede wszystkim to opowieść o drodze do wewnętrznej przemiany i odkrywaniu w sobie siły, która nie pozwala poddać się przeciwnościom niesionym przez los. 

Historia Beaty pokazuje, że zawsze można podnieść się z najbardziej trudnych doświadczeń i nigdy nie powinno się rezygnować z siebie i swoich marzeń. Problemy są tylko po to, byśmy mogli zebrać siły i dostrzec to, co daje nadzieję na poprawę sytuacji i nowe możliwości. Beata długo nie mogła pogodzić się ze śmiercią swojego ukochanego męża, co wpędziło ją w stan, który wprowadził ją w ślepy zaułek własnych uczuć pełnych smutku, żalu i tęsknoty. Wędrówka Szlakiem Srebrnych Mgieł odkryła w niej nowe pokłady energii, wytrwałości, woli życia a przede wszystkim wydobyła odwagę, by kroczyć swoją wybraną ścieżką ku szczęściu.

Każdy z nas może stworzyć w swoim sercu własny Szlak Srebrnych Mgieł, gdyż tak naprawdę taki szlak nie istnieje w rzeczywistości. Na potrzeby fabuły autorka zbudowała go z elementów wziętych z kilku tras, które szczególnie ją urzekły. Umieściła na szlaku to, co było w nich najpiękniejsze, co ją zauroczyło i uwieczniła w postaci opowiedzianej historii. Ubrała ją w piękne sformułowania, liczne porównania, metafory i przymiotniki, oddając uroki Matki Natury, jej niesamowite, zmienne nastroje oraz magiczną aurę fauny i flory. Wraz z bohaterami porwała nas na niezwykłą wędrówkę pełną przygód, cudownych widoków i niemal mistycznych przeżyć, byśmy na końcu drogi dostrzegli to, co w życiu jest najpiękniejsze. 

Egzemplarz otrzymałam od portalu:

701. - "Czas na ciszę"

Czas na ciszę

Anna Dąbrowska

Numer wydania: I

Rok wydania polskiego: 2020 

Liczba stron: 364

Wymiary: 130x210 mm

Oprawa: miękka ze skrzydełkami

Wydawnictwo: Novae Res

„Całkowitej ciszy nie ma. Zawsze pojawia się jakiś głos, nawet jeśli jest nim bicie naszego serca.”

Muzyka ma kojący wpływ na każdą sytuację, łagodzi emocje, podkreśla nastrój, wywołuje różnorodne skojarzenia działając na wyobraźnię ale też dodaje energii lub przynosi spokój. Często też jest motywem przewijającym się przez fabułę powieści podkreślając emocje towarzyszące bohaterom, tak jak w powieści pt.: „Czas na ciszę”. 

źr. zdjęcia:
lubimyczytac.pl

Anna Dąbrowska pochodzi z Inowrocławia. Jest mamą, żoną, niepoprawną marzycielka i fanką zespołu Thirty Seconds To Mars. Uwielbia koty, duże ilości herbaty, oraz lubi czytać i tworzyć piękne historie. W swoich książkach stawia na emocje. To autorka bestsellerowych romansów poruszających najczulsze struny czytelniczej duszy.

„Czas na ciszę” jest trzecią częścią cyklu „Płomienie”, której motywem przewodnim jest muzyka. Każda z nich opowiada o innej parze bohaterów i stanowi oddzielną historię, którą można czytać niezależnie od pozostałych tomów. 

Sięgając po tę powieść sądziłam, że będzie to kolejna ckliwa opowieść o miłości, tym bardziej że jej fabuła oparta została na popularnym schemacie wzajemnego dystansu do siebie, który zmniejsza się pod wpływem wzajemnego przyciągania.

Na okładce widać dwie postacie, które są siłą przewodnią tej powieści. Znamienne, że postać kobiety jest tu jakby w cieniu, stojąca za plecami mężczyzny. To doskonale oddaje jej charakter, gdyż Ona – cicha, skromna, wycofana. On - pewny siebie, skradający serca kobiet, arogancki i przystojny.

Oksana ma niezwykły dar poruszania serc swoim niesamowitym głosem. Jednak jej marzenie nie jest związane z karierą wokalistki, lecz ze zdrowiem brata, który choruje od kilku lat na mukowiscydozę. Jego stan jest bardzo ciężki i bez przeszczepu płuc nie ma szans na dalsze życie. Niestety, suma takiego zabiegu przekracza możliwości rodziny a do tego pojawia się problem znalezienia dawcy. 

Dziewczyna żyje w ciągłym stresie, dorabia w piekarni, organizuje obozy tematyczne, by utrzymać rodzinę a do tego zmaga się z codziennymi obowiązkami związanymi z opieką nad bratem. Pojawia się szansa na poprawę finansów poprzez udział w popularnym programie telewizyjnym wyłaniającym talenty muzyczne. Wygrana zbliżyłaby szansę na zdobycie środków finansowych na leczenie ukochanego brata.

W tym momencie zastanawiające jest jak ogromne koszty są związane z leczeniem niektóych chorób. Niestety wiele osób przegrywa ze śmiercią właśnie ze względów finansowych, co stawia pytanie o kwestię moralności i humanitaryzmu w systemie zdrowotnym państwa. Ludzie, którzy nie mogą liczyć na żadną pomoc zdrowotną, są skazani na śmierć tylko dlatego, że nie stać ich na leczenie. 

Drugim bohaterem jest Kosma, ekscentryczny wokalista byłego już, szwedzkiego zespołu „Lagor”. Kosma dźwiga na barkach balast z przeszłości, który nie pozwala mu na spokojne życie. Jest w takim momencie życia, gdy potrzebuje ciszy, która zagłuszyłaby ból jego duszy. Jedynym sposobem dającym ucieczkę od dręczących myśli jest muzyka. Poznajemy go w momencie, gdy siedzi w swoim domu na tarasie, próbując stworzyć jakąś melodię, gdy nagle dzwoni przyjaciel z Polski z propozycją udziału w programie typu talent show. W tym samym, w którym ma wystąpić Oksana, a on ma zasiadać w jury.

„Czas na ciszę” to historia tętniąca muzyką, wypełniona piosenkami, które zostały doskonale dobrane do dziejących się sytuacji i przeżyć. Playlista została wymieniona na końcu książki obok spisu treści. Teksty tych utworów przytaczane są we fragmentach i w oryginalnym języku, ale na tej samej stronie zostały zamieszczone tłumaczenia. 

Książkę czyta się szybko, chcąc poznać kolejne perypetie i wydarzenia z życia bohaterów. Każdy akapit, rozdział czy epizod przesiąknięty jest tak silnymi emocjami, że trudno spokojnie przechodzić przez poszczególne zdania. Anna Dąbrowska ponownie udowodniła, że potrafi tworzyć poruszające, grające intensywnie na uczuciach czytelnika, historie, w których miłość pojawia się w różnych odsłonach i zmaga się z różnymi przeciwnościami losu. 

Najsłabszym punktem były, według mnie, opisy scen erotycznych, którym zabrakło finezji. Nie ma ich zbyt dużo ale te, które są, odstają od klimatu całej powieści i nie wnoszą nic do fabuły. Powieści o miłości nie mogą oczywiście obejść się bez takich wątków, ale liczy się sposób przekazania tego, co dzieje się pomiędzy kochankami, a tu było zbyt schematycznie i technicznie. 

Emocje towarzyszące pozostałym wątkom biegną w tak zawrotnym tempie, że w efekcie zakończenie tej historii przychodzi niespodziewanie i pozostawia w całkowitym zdumieniu. Myślę, że każdy kto czytał tę książkę nie przypuszczał, że finał będzie tak naładowany emocjami i z takim rozwiązaniem całej fabuły. Pod tym względem zakończenie mnie zawiodło, ale nie dlatego, że było złe, ale dlatego, że zakończyło się właśnie tak, a nie inaczej. Właściwie byłam zła na autorkę, że tak  postanowiła rozegrać dramat dwojga serc. Nie tego się spodziewałam, bo emocji w całej powieści nie brakuje a jeszcze na koniec one się nasiliły i jakby skumulowały w jednym epizodzie. Pozostaje nadzieja na kontynuację, i tylko to usprawiedliwia takie poprowadzenie ostatnich akapitów tej pięknej ale i dramatycznej historii.

:

Egzemplarz książki otrzymałam od portalu:

700. - "First last song"

First last song

Seria: FIRST tom IV

Bianca Iosivoni 

Numer wydania: I

Rok wydania polskiego: 10 kwietnia 2020 r.

Data wydania niemieckiego: 30 listopada 2018 r.

Tytuł oryginału: Der letzte erste song

Liczba stron: 427

Wymiary: 145 x 215 mm

Oprawa: miękka

Wydawnictwo: Jaguar

„Kiedy wszystko inne się wali, zostaje ci tylko muzyka. Muzyka nie stawia pytań, nie wygłasza głupich komentarzy, nie daje rad, o które wcale nie prosiliśmy, po prostu jest.”

Serie wydawnicze cieszą się powodzeniem wśród czytelników,  najczęściej ze względu na bohaterów, którzy zyskują sympatię i nie chcemy tak szybko się z nimi rozstawać. Ja ostatnio mam szczęście do zaczynania danego cyklu od końca, tak jak w przypadku książki „First last song”, która jest czwartą i ostatnią częścią losów bohaterów serii „First”

źr. zdjęcia
amazon.com

Bianca Iosivoni to urodzona w 1986 roku niemiecka pisarka młodego pokolenia, która od dziecka była zafascynowana różnymi historiami. Zaczęła pisać jako nastolatka i od tamtej pory nie wyobraża sobie rezygnacji z tej pasji. Studiowała nauki społeczne w Hanowerze i pracowała w redakcji internetowej. Poza pisarstwem uwielbia Szkocję, kawę, czekoladę, książki, podróże, czerwony lakier do paznokci i jesień. Obecnie jest niezależną pisarką, pisze w domu ale też w kawiarniach, które są jej ulubionym miejscem tworzenia. Najchętniej tworzy fabuły romantyczne i fantastyczne.  Pisarstwo to jej największa życiowa pasja i poświęciła się jej całkowicie, z owocnym skutkiem - udało się jej dotrzeć do czytelników i czytelniczek na całym świecie. Dużą popularność zdobyły przede wszystkim dwie serie autorstwa Iosivoni: "First" oraz "Hailee&Chase". 

Pierwsze trzy tomy serii „First” w Polsce ukazały się w 2019 roku pt.: "First Last Look", po nim, "First Last Kiss" i"First Last Night". W 2020 roku światło dzienne ujrzała ostatnia, finałowa część pt.: "First Last Song".

Okładki książek „First” mają podobną kompozycję graficzną, układ liter tytułu i rodzaj zdjęcia. Zawsze jest na nim para bohaterów, którzy odgrywają główne role w opowiadanej historii. Fronty książek różnią się jedynie kolorystyką i oczywiście wizerunkami postaci danej części ale pozostałe elementy są stałe, które łączą wszystkie wydania tej serii. 

Osoby, które czytały pierwsze trzy tomy z pewnością ucieszą się, mogąc poznać losy kolejnych bohaterów serii. W czwartej odsłonie przygód zaprzyjaźnionej ze sobą grupy studentów Uniwersytetu Blackhill poznajemy bliżej Masona Lewisa i Grace Watkins.

Grace zawsze spełniała oczekiwania innych, przede wszystkim rodziców, którzy dyktowali jej jak ma się zachowywać, ubierać, co jeść i co robić. Dziewczyna stara się być dobrą córką i nie zawieść ich oczekiwań ale coraz częściej dociera do niej, że gdzieś po drodze gubi siebie. Despotyczna matka wciąż zgłasza ją do różnych konkursów piękności, co wiąże się z restrykcyjnymi zasadami związanymi z odżywianiem, utrzymaniem  odpowiedniej sylwetki i zachowaniem. To sprawia, że Grace ma niską ocenę swojej wartości i nie ma odwagi zrobić pierwszego kroku ku wyzwoleniu, gdyż bagaż z przeszłości skutecznie podcina jej skrzydła.

Mason Lewis jest członkiem zespołu studenckiego „Waiting for Juliet”, w którym gra na gitarze i czasami śpiewa, gdyż od jakiegoś czasu nie mają wokalistki. Grupa postanawia zorganizować przesłuchania, by znaleźć odpowiednią osobę, na jej miejsce.

Przyjaciele Grace wiedzą, że ma ona świetny głos, gdyż kiedyś, na prośbę Masona, zastąpiła ówczesną wokalistkę na scenie, ale nigdy potem nie zdecydowała się na rozwijanie swojej kariery w tym kierunku. Przekonana o swojej niedoskonałości i sparaliżowana strachem spowodowanym wydarzeniami z przeszłości, nie jest w stanie publicznie wydobyć z siebie głosu.

Obie te postacie pozornie dzieli wszystko, oprócz muzyki. Ich wzajemne relacje dalekie są od sympatii i wydaje się, że wzajemna niechęć nie zostanie szybko przełamana. Każdy z nich ma swój świat, własne problemy i kogoś, kogo kochają z wzajemnością. Jednak los ma dla nich w zanadrzu nie jedną niespodziankę…

Książka ma ponad 400 stron ale czas przy niej biegnie szybko, mimo że fabuła początkowo rozkręca się powoli, ukazując wiele szczegółów z życia przede wszystkim Grace i Masona. Jej rozwój śledzimy naprzemiennie, z ich perspektywy, w narracji pierwszoosobowej. To daje możliwość wniknięcia w umysły, nastroje i uczucia obu bohaterów dzięki temu łatwiej jest nam zrozumieć motywy ich działania. Obserwujemy ich lęki, zmagania z własnymi słabościami, demonami z przeszłości ale też przemianę, jaka dokonuje się w ich psychice, zachowaniu i wzajemnych relacjach. Fascynujące było dla mnie śledzenie drogi Masona i Grace do swoich serc, złożonej z wielu emocji, podchodów, zawirowań oraz odkrywania swoich atutów i przełamywania ograniczeń. Przy okazji poznajemy też dalsze losy par, które były bohaterami wcześniejszych tomów serii „First”. 

„Muzyka wyraża wszystko, co nie może być wypowiedziane, ale o czym nie można milczeć.”

Autorka niezwykle plastycznie, dynamicznie i ekspresyjnie oddała bogactwo ekscytujących wrażeń i odczuć jakie wyzwala w ludziach muzyka. Ukazała pasję, fascynację, ekscytację, zatracenie się w dźwiękach a przez to wyzwolenie najskrytszych emocji poprzez rytm, tekst i melodię. Zrobiła to niezwykle sugestywnie, doskonale działając na wyobraźnię tak, że niemal możemy poczuć to, co odczuwają w danej chwili wykonawcy danego utworu. Nie ma tutaj przytaczanych tekstów znanych utworów a jedynie tytuły wykonywanych piosenek.

Nie jest to zwykła prosta opowieść o miłości lecz historia pełna pasji, emocji a przede wszystkim muzyki, którą można wyrazić wszystko. 

Egzemplarz książki otrzymałam od portalu