898. - "Awans"

Awans

Seria Detektyw warszawski

Jakub Bielikowski

Wydanie: Pierwsze

Data premiery: 30 lipca 2021 r. 2021-07-30

Rodzaj literatury: Kryminał

Format: 121x195,

Ilość stron: 354

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Liczba stron: 354

Wydawnictwo: Novae Res

„Jeśli odrzuci się wszystkie hipotezy fałszywe, ostatnia jest prawdziwa”

Wiele osób stawia sobie karierę ponad wszelkie inne wartości i jest gotowych na mnóstwo poświęceń, by dopiąć swego celu. Gdy nadchodzi ten moment, że zdobywają upragniony zaszczyt, nagle okazuje się, że ta pigułka ma gorzki smak. Czy tak samo będzie w przypadku bohatera książki „Awans”? O tym musicie przekonać się sami.

ź. zdjęciahttpsjakubbielikowski.com

Jakub Bielikowski ukończył Politechnikę Warszawską z tytułem inżyniera chemika, a także studiował w Laboratorium Reportażu Uniwersytetu Warszawskiego. Na przełomie wieków mieszkał i pracował w Londynie, Sztokholmie i Atenach. Kilkanaście lat temu osiadł w ulubionej Warszawie, choć próbował jeszcze przeprowadzki do RPA i do Moskwy. Po drodze ukończył Warwick Business School w Coventry. Od wielu lat pracuje w sektorze informatycznym – od plaż Sydney, przez kazachskie stepy i pustynie Arabii, aż po hipisowskie San Francisco. Od niedawna prowadzi stronę autorską jakubbielikowski.com

Sięgnęłam po ten tytuł, gdyż zaintrygował mnie opis redakcyjny, w którym znalazłam informację, że będzie to kryminalna powieść osadzona w warszawskich realiach sprzed ponad 100 lat. I faktycznie, autor zabrał mnie w fascynującą podróż w czasie, pozwalając poczuć klimat ówczesnego życia. Nie bez znaczenia była też okładka, której front jest w krwiście czerwonych barwach. Na niej, delikatnie wyłania się Plac Krasińskich i kościół garnizonowy uwieczniony przez wybitnego fotografa, kronikarza Warszawy Konrada Brandela, który zasłynął też, jako konstruktor aparatów fotograficznych. Co ciekawe, odbitka została zrobiona z negatywu szklanego, więc fotografia ma swój szczególny, dawny urok.

Bohaterem jest trzydziestoletni Andrzej Zaleski, który 9 lat temu ukończył szkołę kadetów i po przejściu przez sześć czynów, czyli stopni w carskiej administracji, ma szansę na kolejny szczebel kariery, jako kapitan carskiej policji. Poznajemy go, gdy właśnie awansował na asesora kolegialnego i późnym wieczorem podąża Krakowskim Przedmieściem do domu. Jest spokojny o swoje bezpieczeństwo, gdyż jest pewien, że nikt nie odważy się podnieść ręki na tak ważną osobistość jak on. Już wkrótce przekonuje się, jak bardzo się mylił. Zostaje napadnięty przez kilku rzezimieszków, z którymi rozprawia się, niczym James Bond, bez żadnego problemu. To wydarzenie wprowadza nas od razu w klimat całej powieści, dając nadzieję na równie emocjonujące epizody w dalszej części fabuły.

Po tym zdarzeniu, a którym poznajemy możliwości porucznika Zaleskiego, cofamy się do dnia 23 października 1889 roku, by poznać wydarzenia doprowadzające bohatera do sytuacji z prologu. Spędzamy, więc z nim ponad rok czasu, odkrywając jego różne oblicza i sekrety, o których nie wie nawet jego żona.

Początkowe rozdziały toczą się jak typowy kryminał, w którym śledzimy postępowanie śledcze w sprawie morderstwa rodziny rejenta Wolskiego. Oni jak i służąca zostają znalezieni z poderżniętymi gardłami w swoim mieszkaniu mieszczącym się w kamienicy przy Koszykach. Andrzejowi Zaleskiemu pomaga prystaw, czyli komisarz carskiej policji, Morozow, który przypomina sobie, że kilka miesięcy temu miało miejsce podobne wydarzenie, gdzie także dokonano takiej makabrycznej zbrodni. Ofiarą była wówczas rodzina mecenasa Łokietka. Śledztwo odsłania działania dobrze zorganizowanej grupy przestępczej okradającej w specyficzny sposób bogatych mieszkańców Warszawy.

„Awans” to doskonale napisany kryminał retro z wątkiem politycznym, charakterystycznymi postaciami i tłem historycznym. Ogromne uznanie należy się autorowi za staranne i dokładnie oddanie klimatu ówczesnej Warszawy, ale też specyfiki społeczeństwa, różnorodności, nastrojów i politycznych realiów. Wykorzystał publikacje wielu autorów o XIX-wiecznej Warszawie i jej ówczesnych mieszkańcach takie jak felietony Jerzego Kasprzyckiego, Stanisława Milewskiego, Karoliny Głowackiej i Joanny Kuciel-Frydryszak. Dzięki temu mamy możliwość poczuć atmosferę minionych czasów, które zostały nakreślone przez autora bardzo realistycznie

To czas, gdy Warszawa jest określana, jako „małe, spokojne miasto, nie jakaś Łodź czy Piter” a na jej ulicach nie ma już cuchnących rynsztoków, gdyż zaczęła funkcjonować kanalizacja. Polska była wówczas jeszcze pod zaborami a Warszawę określano, jako Trzecią Stolicę Imperium Rosyjskiego, po Moskwie i Petersburgu pod rządami cara Aleksandra III.

Fabuła nie pędzi jak szalona, ale mimo to wciąga w swoje intrygujące macki, prowadząc nas przez zaułki dawnej Warszawy, oddając bardzo obrazowo nastrój ówczesnego miasta pod zaborem pruskim. Dodatkowym walorem, pozwalającym wczuć się w dawną atmosferę, jest styl, jaki autor stosuje, używając dawnych nazwy ulic i miejsc oraz wplatając rosyjskie i żydowskie słownictwo, które w przypisach u dołu strony wyjaśnia, dzięki czemu mamy dodatkową porcję informacji o minionych czasach zaborów. Wraz z kolejnymi rozdziałami wyłaniają się też inne wątki, które pokazują nam tło polityczne, nastroje panujące wśród mieszkańców stolicy oraz kontrasty społeczne. 

Pan Jakub Bielikowski opowiada nam o tym wszystkim z lekkością, zaangażowaniem i bez zbędnych opisów, tworząc wciągającą opowieść, w której odnajdziemy zarówno wątki obyczajowe, kryminalne, sensacyjne, jaki i szpiegowskie oraz polityczne. Swoim stylem sprawia, że zapominamy o współczesnych realiach, by razem z bohaterem podążać ulicami dawnej Warszawy, co dla obecnych mieszkańców stolicy z pewnością jest niemałą gratką. Podtytuł książki „Detektyw Warszawski”, sugeruje, iż nie jest to nasze ostatnie spotkanie z Andrzejem Zaleskim, więc mam nadzieję, że powstaną kolejne części. Na stronie autora możemy znaleźć opowiadania, które nawiązują do tej postaci i dają nadzieję na kontynuację.

Książkę przeczytałam, dzięki portalowi:

897. - Naturalna odporność"

Naturalna odporność

cykl: Matka Aptekarka radzi

Ana Krysiewicz

Wydanie: I

Data wydania: 2021-09-15

Oprawa: miękka ze skrzydełkami

Liczba stron: 336

Format: 140 x 203 mm

Wydawnictwo: Muza

„Z budowaniem odporności jest jak z układaniem puzzli. To proces, który trwa”

Chore dziecko w domu to częsty problem nie jednego rodzica i powód do zmartwień. Głównym przyczyną łatwości zarażania się różnymi infekcjami jest osłabiona odporność organizmu, dlatego warto wiedzieć jak można poprawić jego jakość. Zwłaszcza teraz, w dobie pandemii silny układ immunologiczny to podstawa dobrego zdrowia. Z reguły zaczynamy dbać o odporność, gdy coś nam dolega lub czujemy się niezbyt dobrze. Szczególną troską otaczamy dzieci, o których zdrowie powinniśmy zatroszczyć się już na etapie ciąży.

Uświadamia to pani Ana Krysiewicz w swojej najnowsze książce „Naturalna odporność” Autorka pracuje od 13 lat w zawodzie farmaceutki, więc o infekcjach i innych problemach zdrowotnych wie bardzo dużo. Jako mama dwójki małych dzieci doskonale wie z czym muszą radzić sobie rodzice, dlatego 4 lata temu założyła blog, by doradzać kobietom w ciąży i „świeżo upieczonym” rodzicom w kwestii zdrowia ich pociech. Testuje też kosmetyki dla dzieci, rozprawia się z medycznymi mitami, a także edukuje Jej profile w mediach społecznościowych obserwują dziesiątki tysięcy rodziców z całej Polski. Teraz przyszedł czas na napisanie książki.

"Naturalna odporność" to przejrzysty poradnik dla każdego, mimo że pisany z myślą o dzieciach. Jego układ jest bardzo klarowny, urozmaicony tabelkami, wyszczególnieniami, wypunktowanymi ważnymi informacjami i wieloma poradami. 

Wiedza została podzielona na sześć głównych części, które zaznaczone są niebieską stroną poprzedzającą każdą z nich, dzięki temu można łatwo znaleźć ten dział, który nas interesuje w danym momencie. Jest to łatwe także w przypadku spisu treści zamieszczonego na końcu książki, który został opracowany w sposób bardzo uporządkowany i szczegółowy. Po rozdziałach wprowadzających w tytułowe zagadnienie, dowiadujemy się z kolejnych części co sprzyja wzmocnieniu odporności, co ją wspiera, a co szkodzi, jak wzmocnić ją poprzez zmianę naszych nawyków nie tylko żywieniowych ale też codziennych czynności wypełniających nam każdy dzień.

Każda z poszczególnych części wnosi wiele informacji bardziej lub mniej znanych, ale z pewnością rodziców zainteresuje część trzecia poradnika, w której autorka wymienia i omawia preparaty i leki, które powinny znaleźć się w każdej domowej apteczce dziecka. Z kolei w części czwartej doradza, co powinno znaleźć się w apteczce dla dorosłych. Niezwykle interesująca jest też część piąta, w której poznajemy suplementy poprawiające odporność. Przy każdym z nich zamieszczony został opis ich właściwości i zastosowania, badania naukowe na ich temat, dawkowanie i bezpieczeństwo stosowania. Bardzo przydatne są też informacje zawarte w części szóstej, w której znajdziemy mnóstwo wskazówek i porad dotyczących radzenia sobie z infekcją u dzieci. W tej części autorka zamieściła kilka przepisów na zdrowe, lecznicze i uodparniające soki i syropy naturalne.

Pani Ana Krysiewicz stworzyła praktyczny przewodnik pokazując sposoby radzenia sobie z pojawiającymi się infekcjami oraz poradami jak uniknąć tego rodzaju problemów w przyszłości. Omawia zagadnienia związane z odpornością, funkcjonowaniem układu immunologicznego oraz opisuje dostępne farmaceutyki, suplementy, preparaty i domowe sposoby zwalczające infekcje oraz wzmacniające odporność. Podkreśla, że każdy rodzic jest odpowiedzialny za zdrowie swego dziecka, dlatego taka książka jak "Naturalna odporność" powinna być w każdej biblioteczce domowej.

Książkę przeczytałam, dzięki wydawnictwu:

896. - "Parker Rain" Tom I

Recenzja przedpremierowa

Premiera 15. 09. 2021 r.

Parker Rain

Seria: Niepokonani Tom I

Anna Wolf

Wydanie: I

Data premiery: 15 września 2021r.

Wymiary : 200 x 130 mm

Ilość stron: 320

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Wydawnictwo: Akurat (Muza)

„Los potrafi czasem spłatać nam figla”

Ludzie bardzo często oceniają drugą osobę poprzez pryzmat tego, co posiadają, jak wyglądają, jak się ubierają czy kogo reprezentują. Z reguły niewiele wiedzą o danym człowieku przypinając łatkę, która jest mocno krzywdząca i utrudniająca życie. Wie o tym doskonałe bohater książki "Parker Rain".

źr. zdjęcia:
www.lubimyczytac.pl

Anna Wolf to polska pisarka, która dała się poznać swoim czytelnikom w 2020 roku swoją debiutancką powieścią „Serce gangstera”, która zapoczątkowała serię „Gangsterzy”. Dzięki niej zyskała dużą popularność, ale mimo to zachowuje skromność, co do swojej osoby, gdyż wciąż pozostaje osobą bardzo tajemniczą. Niewiele wiadomo o niej samej, jej życiu zawodowym oraz prywatnym. Ze skąpych informacji dostępnych w Internecie dowiedzieć się można jedynie, że mieszka w Gorzowie Wielkopolskim, jest szczęśliwie zakochana matką dwóch dorastających córek i właścicielką cocker spaniela.

Mimo rosnącej popularności jej książek, ja dopiero teraz miałam okazję poznać jej pisarski styl, który ujął mnie swoją lekkością. Bardzo odpowiadało mi, że autorka nie powiela popularnych schematów, lecz wprowadza kilka wątków o różnym natężeniu emocjonalnym.

"Parker Rain" rozpoczyna serię zatytułowaną "Niepokonani" o ludziach, którzy nie poddają się przeciwnościom losu. Tytułowy Parker Rain żyje samotnie, z daleka od ludzi, ograniczając kontakt z nimi do minimum. Próbuje na nowo ułożyć swoje życie po tym, gdy niesłusznie został oskarżony o morderstwo. Teraz prowadzi pub angażując swoją energię w jak jego najlepsze funkcjonowanie. Jest zadowolony, że na jego ulicy mieszka tylko on. Dom obok, od dłuższego czasu stoi pusty. 

Do czasu. 

Jego spokój burzy nowa sąsiadka Corina Winchester, która ma dosyć facetów na jakiś czas, gdyż właśnie niedawno jeden z nich porzucił ją przed ołtarzem, nie przychodząc na ślub. Niedoszła Panna Młoda postanawia opuścić na jakiś czas swoje ukochane miasto i przeprowadza się do Newport News, kupując nieruchomość obok domu Parkera.

Ich pierwsze spotkanie nie należało do udanych, ale z czasem oboje przekonują się, że są dla siebie stworzeni, mimo że pochodzą z dwóch różnych światów.

"Parker Rain" to jeden z ciekawszych romansów z głębszym przesłaniem, jakie ostatnio miałam okazję przeczytać. Zaletą są wyraźne osobowości głównych bohaterów, ale też postaci drugoplanowych, które są równie ważne w tej historii. Dzięki naprzemiennej narracji mamy możliwość dojrzenia szerszej perspektywy wydarzeń, ale i tak nie wszystko wiemy od razu. Autorka ukrywa niektóre fakty skutecznie podsycając ciekawość i zgrabnie lawiruje pomiędzy kilkoma wątkami. Nie skupia się tylko na rozwoju relacji między dwoma głównymi postaciami, ale dodaje też wątki poboczne, które ubarwiają całą historię, czyniąc ją obfitą w wiele wydarzeń i zwroty akcji. 

Przy okazji zwraca uwagę na kilka ważnych kwestii, spośród których wyłania się społeczny problem szybkiego osądzanie innych, bez poznawania podłoża danej sytuacji. Bardzo podobała mi się postawa Coriny, która potrafiła zawsze dosadnie zareagować na tego rodzaju postawę. Ma oczywiście swoje wady, chociażby skrywanie swoich uczuć, ale nie boi się wyrażać swojego zdania. Doskonale wyczuwa ludzi i nie poddaje się zbyt łatwo, dlatego mimo swych uprzedzeń, postanawia zawalczyć o serce Parkera.

Parker z kolei zdobywa sympatię od razu, gdyż okazuje się, że pod warstwą wytatuowanej skóry skrywa się troskliwy i wrażliwy osobnik. Jest wprawdzie porywczy i nie raz trudno mu zapanować nad emocjami, ale często wynika to z jego niewiedzy na pojawiającą się sytuację.

Pierwszy tom serii „Niepokonani” to bardzo dobrze napisana powieść, w której łączą się ze sobą różne wątki, zmieniają się okoliczności, pojawiają się sytuacje pełne napięcia. Przeczytałam ją bardzo szybko, gdyż autorka ma styl pisania, dzięki któremu nie ma dłużących się opisów czy zbędnych dialogów. Oczywiście są sceny erotyczne, czuć namiętność i pożądanie, ale nie są to nachalne, brutalne czy wulgarne epizody nastawione jedynie na przedstawienie szczegółów seksualnych wyczynów. Ta sfera jest zaznaczona w sposób zrównoważony i bez przesady. Stanowi naturalny dodatek do rozwijającej się fabuły, która pod tym względem jest przewidywalna.

Z przyjemnością i zaciekawieniem śledziłam tworzącą się między Parkerem i Coriną więź, która budowana jest na trudnych fundamentach wymagających szczerości, otwartości i zaufania. To powieść, przez którą się płynie podążając za kolejnymi epizodami z zaciekawieniem i ekscytacją. Z niecierpliwością oczekuję kolejnego tomu, gdy zakończenie wskazuje, że kontynuacja będzie równie dobra. Domyślam się, że jej bohaterem będzie przyjaciel Coriny - Cole, który już teraz zaskarbił sobie życzliwe odczucia.

Książkę przeczytałam, dzięki wydawnictwu:

895. - "Kontakt z przodkami"

Kontakt z przodkami narzędziem do uzdrowienia

Jak pozbyć się negatywnych emocji i odbudować swoje relacje z bliskimi

dr Daniel Foor

Numer wydania: I

Data wydania polskiego: 9 października 2020r.

Data wydania amerykańskiego: 11 lipca 2017

Liczba stron: 416

Wymiary: 145 x 205 mm

Oprawa: miękka

Tytuł oryginału: Ancestral Medicine: Rituals for Personal and Family Healing

Wydawnictwo: Studio Astropsychologii

„gdy ból odczuwany przez naszych zmarłych krewnych może trwać przez pokolenia w bardzo namacalny sposób”

Gdy odchodzi ktoś z naszych bliskich lub ktokolwiek, kogo darzyliśmy sympatią, pojawia się smutek, żal, ból i cierpienie. Trudno w takich chwilach poukładać sobie życie na nowo. Tymczasem mając świadomość, że bliskie nam zmarłe osoby, nadal są gotowi nas wspierać, ale już z zupełnie innej płaszczyzny, robi się lżej na duszy. Autor książki „Kontakt z przodkami narzędziem do uzdrowienia” udowadnia, że relacje z nimi nie kończą się wraz z ich śmiercią a mogą mieć działania terapeutyczne w różnych obszarach naszego życia.

źr. zdjęcia: 
www.ancestralmedicine.org

Dr Daniel Foor to licencjonowany psychoterapeuta, doktor psychologii i uczeń tradycji Ifá, /Òr s oraz założyciel i dyrektor Ancestral Medicine. Od 2004 roku przeprowadził w ośmiu krajach ponad 150 wielodniowych kursów uzdrawiania skoncentrowanych na przodkach. Dotarł do tysięcy uczestników poprzez osobiste sesje i kursy on-line, a także poprowadził ponad 60 praktyk, aby pokierować pracą uzdrawiania przodków i ponownego połączenia z nimi. Jest rytualistą i wychowawcą, który koncentruje się na pomaganiu innym w odzyskaniu ich wrodzonej zdolności do relacji ze swoimi przodkami.

Niniejsza książka powstała na bazie treningów u ziemskich nauczycieli, ale też osobistych relacji autora z przodkami oraz doświadczeń zebranych podczas prowadzonych kursów i spotkań z innymi ludźmi. Dzieli się tym, co się u niego sprawdziło. Z prezentowanego materiału można wybrać sobie ten temat, który nas najbardziej interesuje, ułatwia przejrzysty spis treści zawierający także listę ćwiczeń. Jednak autor radzi, by najpierw przeczytać całość, gdyż dobrze jest poznać podstawy pracy z przodkami i zasady bezpieczeństwa.

Materiał został podzielony na trzy części, w których na początku autor przedstawia podstawy pracy z energią przodków, omawia przegląd ich klasyfikacji i wpływów oraz podpowiada, jaki rytuał lub ceremonię wybrać, by jak najlepiej skorzystać z nawiązanego kontaktu. Przybliża zagadnienia związane z poszukiwaniami własnych korzeni, także z prastarymi przewodnikami i nauczycielami, z którymi spotykaliśmy się w poprzednich wcieleniach. Udziela wielu wskazówek i porad pomagających zapomnianym i wiekowym zmarłym, jak i tym, którzy niedawno odeszli. Opisuje praktyki uzdrawiania rodziny wraz z instrukcjami utrwalania relacji z rodzimymi przodkami. Podpowiada też jak radzić sobie z bólem, cierpieniem, które towarzyszą nam po starcie bliskich, ale też pomaga dokonać zmian w obrębie rodziny i przywrócić pozytywne aspekty życia.

Wiarygodności przedstawionym teoriom dodają osobiste historie odkrywania genealogii przodków, ich wyzwania, ale też przykłady wzięte z życia osób, z którymi autor spotkał się w czasie swojej pracy terapeutycznej. Zarysowuje ramy kultu przodków, rytuałów i ćwiczeń, które przewijają się przez całą książkę. Bardzo ciekawy był też dla mnie ostatni rozdział, w którym dr Foor przekazuje rytuały pogrzebowe, ale też związane z procesem umierania i specyfiką pierwszego roku żałoby. Te zagadnienia rzadko są poruszane w rozmowach czy publikacjach, a wiele osób nie ma świadomości jak należy postępować, by nie szkodzić osobom, które przeszły na Drugą Stronę, a tym samym nie szkodzić też sobie.

Książka jest doskonałym materiałem uzmysławiającym nam, że nasze życie nie kończy się z chwilą śmierci a nasze kontakty z bliskimi mają moc uzdrawiania naszej duszy i życia na wielu poziomach istnienia. Bardzo istotna w tej publikacji jest wiedza dotycząca radzenia sobie z cierpieniem po stracie, ale też umiejętności przekazania szacunku i wdzięczności swoim przodkom oraz wzmocnienia kanału bezpośredniej komunikacji z nimi. To bardzo obszerny, niezwykle intrygujący i mądry materiał, dzięki któremu zyskujemy szerszy pogląd na to, co dzieje się z nami po śmierci, ale też pozwalający właściwie postępować z energią zmarłych, co wiąże się też z lepszą jakością naszego życia.

Najczęściej boimy się kontaktów z osobami zmarłymi, gdyż niewiele wiemy o ich świecie, w którym przebywają po zakończeniu swego życia na Ziemi. Tymczasem mając świadomość ich obecności w innej, niematerialnej formie i gotowości do pomocy, z pewnością łatwiej nam będzie przejść przez ewentualne problemy, z którymi borykamy się na co dzień.

Nie musimy być medium i mieć jakichś specjalnych zdolności nadprzyrodzonych, by skorzystać z zaprezentowanego materiału. Okazuje się, że każdy może nawiązać kontakt z tymi, co odeszli. Chodzi nie tylko o tych bliskich, którzy przeszli na Drugą Stronę niedawno, ale też tych, z którymi jesteśmy związani przez pokolenia. Autor przekonuje, że nawiązanie z nimi mentalnych i duchowych relacji ma pozytywny, uzdrawiający wpływ na nasze życie. Musimy jedynie nauczyć się z nimi postępować i wykorzystać ich uzdrawiającą siłę.

Egzemplarz książki otrzymałam od portalu

894. - "Dziecięcy kram"

Dziecięcy kram

Daniel Radziejewski

Wydanie: I

Data premiery: 30 czerwca 2021r.

Liczba stron: 426

Wymiary: 211 x 131mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Wydawnictwo: Novae Res

„w życiu jest tak, że błędna decyzja często pociąga za sobą poważne konsekwencje”

Po lekturę grozy i horrory nie sięgam w ogóle. Nie lubię się po prostu bać. Jednak mimo to trafiła do mnie książka „Dziecięcy kram”, gdyż z opisu nie wyglądało, że będzie aż tak mrocznie.

Daniel Radziejewski urodził się w Lesznie. Z zawodu jest nauczycielem języka angielskiego. Większość życia spędził w Irlandii, Arabii Saudyjskiej i Brazylii. Interesuje się literaturą sensacyjną, kryminalną, horrorami, psychologią i ciemną stroną ludzkiej natury. „Dziecięcy kram” to jego czwarta powieść.

Autor napisał w końcowym słowie, że pomysł na tę książkę przyszedł do niego niespodziewanie w 2019 roku, gdy przebywał w miejscowości Pescara we Włoszech, w której pracował jako nauczyciel. Inspiracją stał się nagłówek artykułu w pewnej gazecie, w którym który zawarta była informacja, że pewien ojciec przynosił dzieciom zabawki ale prawda okazała się przerażająca. Pisanie kryminału, który wówczas powstawał, zostało odłożone na później, a po kilku dniach zaczęły się wyłaniać pierwsze rozdziały „Dziecięcego kramu”.

Na akcję powieści autor wybrał São Paulo w Brazylii, w który mieszkał na przełomie 2017 i 2018 roku, gdyż czuje sentyment do tego miasta. W większości wymienionych miejsc w powieści, był osobiście, dlatego ich opisy są realistyczne. Co ciekawe, po raz pierwszy występują w niej postacie, które mają swoje odzwierciedlenie w rzeczywistości, gdyż są to z reguły znajomi autora, których poznał w Brazylii i nawiązał z nimi przyjacielskie relacje. Oczywiście zmienił im profesje i zainteresowania ale poza tym są to autentyczne postacie. Zmyśleni zostali natomiast całkowicie negatywni bohaterowie, antagoniści, ofiary i główna bohaterka z dzieckiem.

W São Paulo mieszka a właściwie wegetuje Klara, której życie wciąż rzuca kłody pod nogi. Jej dzieciństwo skończyło się wraz z tajemniczym zaginięciem ojca Klary i śmiercią mamy. Dziewczynka trafia do domu dziecka, gdzie przebywała do pełnoletniości. Pewnego dnia poznała przystojnego gringo czyli Anglika, Jasona Evansa. Ich związek trwał tylko trzy miesiące, gdyż ukochany ulotnił się wyjeżdżając do swego rodzinnego kraju, gdy dowiedział się, że Klara jest w ciąży. I tak dziewczyna została sama z dzieckiem, któremu nadała imię Victor. Victor jest niezwykłym dzieckiem, także pod względem wyglądu, gdyż jego ozdobą są piękne, blond włosy, co u Brazylijczyków wywołuje zachwyt i zaciekawienie.

Klara bardzo ujęła mnie swoją miłością do synka, desperackim poszukiwaniem stabilności materialnej i bytowej, co doprowadziło ją do sklepu z używaną odzieżą dla dzieci pod szyldem „Dziecięcy kram”, którego właścicielem jest tajemniczy Alonso Bastos.

„Dziecięcy kram” to koszmarnie dobra lektura z paranormalnym wątkiem, przy której trudno spokojnie wysiedzieć. Na szczęście nie ma w niej zbyt strasznych maszkar, a opisy pojawiających się zjaw i skutecznie budowane napięcie przez autora, który zafundował mi kilkanaście godzin emocjonujących godzin i zaskakujący rozwój sytuacji. Wszystkie wątki układają się bardzo zgrabnie we wciągającą powieść z niespodziewanymi sytuacjami, zwrotami akcji i szokującymi rozwiązaniami. Dodatkowego nastroju dodają realia brazylijskich zakątków, niebezpiecznych miejsc i mentalności społecznej, którą autor odmalował bardzo barwnie i wyraziście.

Pan Daniel Radziejewski ma taki styl pisania, że dosłownie ciarki chodzą po plecach a my mamy wrażenie, że za chwilę coś stanie się niezbyt fajnego. Skutecznie buduje nastrój grozy, używając bardzo sugestywnego języka, działającego na wyobraźnię. To z pewnością była moja pierwsza i zarazem ostatnia przygoda z tego typu historiami, ale nie dlatego, że to zła powieść. WRĘCZ PRZECIWNIE -JEST ŚWIETNA!!! I z pewnością miłośnicy gatunku nie będą zawiedzeni. Ale takie klimaty nie są na moje nerwy. Zdecydowanie wolę bardziej pogodniejsze opowieści.

Książkę przeczytałam, dzięki wydawnictwu:

893. - " Dziwne losy Jane Eyre"

Dziwne losy Jane Eyre

Charlotte Brontë

Data obecnego wydania polskiego: 30 czerwca 2021 r.

Data obecnego wydania angielskiego: 5 maja 2021 r

Data I. wydania polskiego: 1 lutego 1959 r.

Data 1. wydania: 16 października 1847 roku

Liczba stron: 608

Wymiary: 145×205 mm

Oprawa: twarda

Wydawnictwo: MG

„Życie wydaje się zbyt krótkie, by spędzać je na pielęgnowaniu nienawiści i zapamiętywaniu krzywd.”

Ostatnio ukazało się trochę tytułów, których autorzy tworzyli kilkadziesiąt, a nawet 100 lat temu, zarówno dla dzieci jak i dorosłych. Wśród nich, znajduje się autorka jednej z bardziej popularnych powieści pt.: „Dziwne losy Jane Eyre”, która doczekała się kilku wznowień i ekranizacji. W Polsce ukazała się po raz pierwszy w lutym 1959 roku, a na moją półkę trafiło wydanie najnowsze z 30 kwietna 2021 roku, w pięknej, twardej, niebieskiej oprawie.

źr. zdjęcia: wikipedia.org

Charlotte Brontë to angielska powieściopisarka i poetka, która urodziła się 21 kwietnia 1816 roku w Yorkshire. Była córką pastora protestanckiego i matki, która uczyła religii. Gdy Charlotte miała 5 lat, zmarła jej mama, ale miała bardzo dobre relacje ze swoim licznym rodzeństwem. Była najstarszą z trzech sióstr, które pisały pod męskimi pseudonimami Poems by Currer, Ellis i Acton Bell. Do dziś określane są, jako Brontëautorki ważnych powieści w historii literatury angielskiej. Pseudonimy były tak wybrane, aby inicjały zgadzały się z inicjałami autorek. W 1846 roku Charlotte wydała kolekcję poezji, których autorstwo przypisuje się także jej siostrom. Charlotte Brontë zmarła 31 marca 1855 w Haworth w hrabstwie West Yorkshire.

W 1847 Charlotte wydała pod pseudonimem Currer Bell swoją najsłynniejszą powieść „Dziwne losy Jane Eyre”, która do dziś wzbudza emocje i inspiruje wielu twórców. Doczekała się kilku ekranizacji, m.in. 24 grudnia 1943 (świat) reżyseria Robert Stevenson (USA), 1996 roku w reżyserii Franco Zeffirelli, 2006 roku powstał miniserial, w reżyserii Susanny White i ostatnio w 2011 roku w reżyserii Cary Fukunaga.

To przejmująca historia osieroconej dziewczyny, która po śmierci rodziców trafia do domu Reedów, gdzie brat jej matki miał zapewnić jej opiekę. Niestety wuj wkrótce zmarł wymuszając na swojej żonie obietnicę zadbania o siostrzenicę, ale pani Reed pojmowała to zupełnie na swój sposób. W efekcie mała Jane była niekochana, traktowana niesprawiedliwie, poniżana aż w końcu przy pierwszej okazji, zostaje przez ciotkę przekazana do szkoły o surowych zasadach. W spartańskich warunkach o zaostrzonym rygorze, zresztą prowadzonego przez duchownego, przytułku, Jane Eyre zdobywa wykształcenie i znajduje pracę w majątku Thornfield, jako nauczycielka córki Edwarda Rochestera. Wydaje się, że to koniec złej passy w jej życiu, ale wkrótce okazuje się, że czekają ją jeszcze trudne przeżycia.

Ja pozostaję pod urokiem tej historii od wielu lat, gdy po raz pierwszy ją poznałam, więc teraz byłam ciekawa moich wrażeń podczas czytania kolejnego jej wznowienia. Śledząc losy Jane Eyre zastanawiałam się nad fenomenem tej powieści, która znacząco odbiega swoim klimatem od współczesnych romansów. Fascynująca dla mnie była narracja pierwszoosobowa, wnikająca nie tylko w umysł Jare Eyre, ale też jej duszę. Razem z nią odczuwamy jej gniew, strach, wewnętrzne dialogi i każdą inną emocję. Autorka miała niezwykły dar opisywania piękna krajobrazu, budowania nastroju grozy, niebezpieczeństwa i tajemnicy tak, że dosłownie czułam ciarki na plecach, bo i tego rodzaju epizody są w tej fabule.

Uważam, że zanim powstały jakiekolwiek późniejsze opowieści o miłości, najpierw była Jane Eyre a po niej wszelkie inne romanse, także te współczesne. Schemat użyty w fabule powieści niejednokrotnie był i jest powielany w wielu historiach romantycznych.

Dzisiejsze romanse, zwłaszcza z wątkami erotycznymi przyzwyczaiły nas do gwałtownych, często brutalnych uczuć, pisanych wprost, bez zahamowań, fabuły pełnych wydarzeń z nagłymi zwrotami akcji, w których aż kipi od pożądania i namiętności. Tymczasem Pani Charlotte używa bardzo eleganckiego stylu pisania, opisując kolejne zdarzenia, które pozornie toczą się spokojnie, ale naładowane są ogromem emocji, poczucia zagrożenia czy odpowiedniej atmosfery, charakterystycznej dla tamtych czasów. Wszelkie emocje, nastroje jak i opisy miejsc są nakreślone bardzo sugestywnie działając na wyobraźnie tak, że nie ma problemu z wniknięciem w dziejącą się sytuację. 

Pierwsze wydanie powieści
o Jane Eyre
źr. zdjęcia: wikipedia

Autorka daje nam poczuć napięcie, różnorodne odcienie odczuć, nadając swoim bohaterom cechy i sposób bycia spotykany w czasach, gdy pisarka żyła i tworzyła. Nieraz chciałoby się, by Jane inaczej zareagowała, podjęła inne decyzje, ale jednocześnie jej zachowanie jest naznaczone normami panującymi w XIX wieku. Mamy, więc możliwość poczuć ówczesną atmosferę, realia i warunki społeczne oraz zwyczaje. Jane i tak wykazuje dużą niezależność, realizując swoje plany, buntując się przeciw niesprawiedliwemu traktowaniu i podejmując decyzje, co do swojej drogi życiowej.

To była dla mnie ogromna przyjemność zanurzyć się ponownie w historię o Jane Eyre, miłości, która nie patrzy na wygląd zewnętrzny, w jej klimat i niesamowicie ujmujący sposób pisarski kunszt. Dziś już nikt nie pisze w ten sposób romansów, z pięknym dialogami i charakterystycznymi bohaterami, bez wulgaryzmu, dostojnie i ze smakiem. I w tym zawiera się urok tej powieści.

Egzemplarz książki otrzymałam od portalu

892. - " Olejki eteryczne i aromaterapia"

Olejki eteryczne i aromaterapia

Jak bezpiecznie wyeliminować powszechne dolegliwości i naturalnie podkreślić swoje piękno

Praca zbiorowa

Numer wydania: I

Data wydania polskiego: 10. 07. 2019 r. dodruk 2021 r.

Data wydania angielskiego:    26.09. 2013 r.

Wymiary: 145 x 205 mm

Liczba stron: 304

Oprawa: miękka

Tytuł oryginału: Essential Oils for Beginners: The Guide to Get Started with Essential Oils and Aromatherapy

Tłumaczenie: Kamila Knockenhauer

Wydawnictwo: Vital

„Aby substancja miała właściwości aromaterapeutyczne, musi być w pełni naturalna”.

Węch to jeden z naszych zmysłów, bez którego trudno wyobrazić sobie funkcjonowanie w życiu. To dzięki niemu odbieramy różne zapachy, które albo uprzyjemniają nam codzienność, nadając delikatną, nastrojową oprawę albo nas o czymś informują. Świat jest pełen zapachów, na które możemy różnie reagować. Są takie, które chętnie chłoniemy naszym zmysłem powonienia, a są i takie, które wolimy omijać i unikać. Jednak są też takie aromaty, które nie tylko wypełnią nasze otoczenie subtelnym i ujmującym aromatem, ale też poprawią jakość naszego życia. Aromaty, odpowiednio dobrane, mogą być dla nas relaksujące, energetyzujące a nawet uzdrawiające i poprawiające nastrój. Jak ich używać i wykorzystać dla własnych potrzeb informuje książka pt.: „Olejki eteryczne i aromaterapia”

Poradnik nie ma jednego tylko autora, gdyż jest efektem pracy kilku osób na podstawie dostępnych materiałów, które zostały wymienione na końcu publikacji. Przedstawiają oni wiele przydatnych i praktycznych informacji o olejkach eterycznych wraz z ciekawostkami, wskazówkami i poradami.

Materiał został umieszczony w dwóch częściach, z których pierwsza stanowi wiedzę teoretyczną. Poznajemy w niej m.in. historię stosowania olejków, w jaki sposób stosowane były u Egipcjan, którzy uznawani są za jednych z pierwszych, którzy wykorzystywali właściwości lecznicze aromaterapii już przed 4500 lat p.n.e. Ich ulubionymi aromatami był cynamon, mirra, sandałowiec biały i kardamon. Uważali oni czyste olejki eteryczne za uświęcone i mogli je stosować tylko kapłani o wysokiej randze.

Po poznaniu ciekawostek historycznych autorzy wyjaśniają, czym są olejki eteryczne, jak są pozyskiwane, na co zwrócić uwagę przy ich zakupie i w jaki sposób je przechowywać. Podpowiadają, w jaki sposób łączyć ze sobą poszczególne aromaty, by wykorzystać ich wszechstronne i jak najpełniejsze walory zdrowotne i relaksacyjne. Uczą, jakie olejki wybrać do masażu, środków czystości, kosmetyków, afrodyzjaków, magicznych formuł. Dowiadujemy się, jakie olejki zastosować do poprawy samopoczucia, złagodzenia bólu, poczucia bezpieczeństwa, ale też do leczenia różnych dolegliwości, zabiegów pielęgnacyjnych i kosmetycznych.

Olejki eteryczne pozyskiwane są z roślin, których właściwości poznajemy w części drugiej. Ich opisy wypełniają ją w całości, co sprawia, że jest to obszerne kompendium wiedzy praktycznej, w której autorzy podpowiadają jak wykorzystać właściwości aromaterapeutyczne olejków. Każdy z nich został dokładnie opisany, dzięki czemu w łatwy sposób możemy poznać ich właściwości, pochodzenie, działanie, sposób podawania , zastosowanie oraz jakie olejki można ze sobą mieszać i jak bezpiecznie je stosować. To świetna baza do komponowania własnych mieszanek w zależności od indywidualnych potrzeb. Poza opisami poszczególnych olejków, znajdziemy w tej części również propozycje odpowiednio dobranych zestawów olejków na różne dolegliwości, ale też do zastosowania w domu i ogrodzie.

„Olejki eteryczne i aromaterapia” to doskonały poradnik dla każdego, zwłaszcza dla początkujących, którzy chcieliby wprowadzić do swojego otoczenia nie tylko przyjemny zapach, ale też harmonię, spokój, zadowolenie i równowagę pod każdym względem. To bardzo przejrzysty, przystępnie napisany i obfitujący w praktyczne informacje przewodnik po sekretnym świecie zapachów, które doskonale wspomagają wszelkie terapie i zabiegi odnowy biologicznej. Tego rodzaju poradnik zawsze warto mieć na swojej półce, by można po niego sięgać, gdy tylko tego potrzebujemy.

Aromaterapia znana jest od wielu wieków i już starożytni potrafili docenić jej zalety w różnych przypadkach i sytuacjach. Dziś ponownie powraca ona do łask i wraz ze zdobytą wiedzą możemy skorzystać z jej dobroczynnego działania. Wiedza zawarta w poradniku z pewnością pomoże prowadzić zdrowszy styl życia a przy tym wypełni nasze otoczenie pięknymi zapachami, które wpłyną pozytywnie na nasze samopoczucie.

Egzemplarz książki otrzymałam od portalu

891. - "Miasto mafii" Tom I

Miasto mafii

Kinga Litkowiec

Data premiery: 2021-07-28
Wymiary: 130 x 205 mm
Ilość stron: 320
Okładka: miękka ze skrzydełkami
Wydawnictwo: Akurat (Muza)

"Jeśli ludzie są sobie przeznaczeni, wszystko ich do siebie ciągnie i nic nie jest w stanie im przeszkodzić."

Romanse mafijne są ostatnio bardzo popularne i co chwilę pojawiają się nowe tytuły. Jednak napisanie dobrej historii nie jest łatwe, gdyż istnieje obawa powielania schematów. Trudno w ogóle ich  uniknąć, ale autorka książki "Miasto mafii" potrafiła stworzyć na ich bazie oryginalną opowieść. 

Powieścią „Miasto mafii” rozpoczęła swoją pisarską karierę, debiutując w 2020 roku. Teraz powraca z tym tytułem w nowej oprawie graficznej i tym razem w Wydawnictwie Muza.

Kinga Litkowiec to polska autorka pochodząca z Lubelszczyzny, Spełniona mama i żona, zakochana w książkach i muzyce. Zaczęła pisać w marcu 2019 roku, co szybko przerodziło się w jej największą pasję. Uwielbia niebanalne i odważne historie, wyróżniające się na tle innych.

Przekonałam się o tym przy okazji książki „Naomi”, którą miałam możliwość przeczytać kilka miesięcy temu. Jej fabuła była bardzo intrygująca, dlatego bez zastanowienia sięgnęłam po jej najnowszą powieść. I nie zawiodłam się, bo otrzymałam dokładnie to, czego się spodziewałam.

Bohaterką "Miasta mafii" jest 23-letnia Emma Greene, która przeprowadziła się do miasteczka Randall, by znaleźć spokój i zapomnieć o swoich problemach. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby dotychczasowi mieszkańcy nie uciekali z tego miejsca, gdyż miastem zawładnęła mafia a konkretnie bracia Rossi. Jeden z nich szczególnie podoba się Emmy, więc codziennie, idąc do pracy, przechodzi koło jego domu. Nie przypuszcza, że ten zwyczaj będzie miał swoje konsekwencje i odmieni całkowite jej monotonne życie.

Autorka stworzyła historię, pokazując, że doskonale potrafi budować napięcie i dostarczać ekscytujących emocji. Sprawia, że czyta się ją z zapartym tchem i niecierpliwością. Stosuje bardzo odważne opisy zarówno tego, co czują bohaterowie, jak i sceny erotyczne, których nie brakuje w tej powieści. tym bardziej, Możemy dokładnie poznać, co dzieje się u nich, dzięki narracji prowadzonej je w pierwszej osobie, z perspektywy Emmy i Arthura. Mimo to, autorka poprowadziła ich relacje tak, że nie wszystko od razu wiemy. Ich historia jest mało prawdopodobna i z tego względu mało realna, ale na pewno oryginalna, dlatego czyta się ją rewelacyjnie. Jeżeli, więc lubicie mafijne romanse z odrobiną pikanterii i emocjonującymi zdarzeniami, to uważam, że nie będziecie zwiedzeni. Już niedługo druga część "Miasta mafii", na którą czekam z niecierpliwością.

Książkę przeczytałam, dzięki wydawnictwu: