798. - "Dziewczyna z fotografii"

Dziewczyna z fotografii

Anna Olszewska

Numer wydania: I

Data wydania polskiego: 13 kwietnia 2021 r.

Liczba stron: 380

Wymiary: 140x205 mm

Oprawa: miękka ze skrzydełkami

Wydawnictwo: Zysk i S-ka

„Nie jest ważne to, że upadłaś. Najważniejsze jest, abyś potrafiła się podnieść i spróbować jeszcze raz”

Powyższe zdanie to idealne motto współgrające z powieścią „Dziewczyna z fotografii”. Historia bohaterów, ukazana na stronach tej powieści pokazuje, że życie potrafi poplątać ludzkie ścieżki a wzloty i upadki są wpisane w nasze losy.

źr. zdjęcia: nakanapie.pl

Anna Olszewska zadebiutowała w 2017 roku powieścią „Moja irlandzka piosenka”. Od zawsze pragnęła zostać pisarką, ale spełnienie tej pasji zrealizowało się dopiero, gdy ukończyła studia prawnicze, została mamą trójki dzieci i doświadczyła różnych emocji, które są także obecne w jej książkach. Dzięki temu nabierają one bardzo realistycznego charakteru. Nie inaczej jest z jej najnowszą powieścią „Dziewczyna z fotografii”.

Natasza miała przed sobą perspektywę kariery na scenie baletowej. Niestety, wszystko skończyło się wraz z nieszczęśliwym wypadkiem, po którym pozostały jej blizny na ciele, ale przede wszystkim na duszy. Jakby tego było mało, wkrótce potem w tragiczny sposób straciła też rodziców.

Luka miał wszystko, czego potrzebował do szczęścia: kochającą go szaleńczo dziewczynę, dobrą pracę u boku znanego, francuskiego fotografa portrecisty, dzięki czemu nie narzekał na brak zajęć. Jednak wskutek różnych wydarzeń, stracił wszystko. Teraz próbuje swoje życie ułożyć na nowo, przyjmując drobne zlecenia, jako fotograf.

Te dwie poharatane dusze los styka w czasie lotu samolotem na trasie Warszawa – Paryż. On wraca z polskiej stolicy do domu, po wykonaniu kolejnego zamówienia. Ona leci do Paryża, by sprzedać mieszkanie po swoich rodzicach. Życie stawia ich przed nowymi wyzwaniami, które sprawią, że będą musieli zawalczyć o siebie i swoje marzenia, by los ponownie zaczął się do nich uśmiechać.

Powiedzieć o tej książce, że jest rewelacyjna, to za mało. Podobało mi się w niej wszystko: począwszy od pięknej okładki, poprzez styl, fabułę i stworzone postacie. Trudno mi ubrać w słowa, to, co czułam po jej przeczytaniu. Przede wszystkim autorka ma bardzo przyjemny sposób przedstawiania poszczególnych wydarzeń, które dosyć szybko następują jedno po drugim. W niezwykle ujmującym stylu ukazała losy dwojga ludzi, po trudnych, bolesnych i dramatycznych przejściach. Umieściła w swojej powieści ogrom emocji, wśród których możemy poczuć gorycz, smutek, złość, frustrację i lęk, ale też dostrzec nadzieję, przyjaźń i miłość.

Bardzo podobały mi się stworzone postacie, nie tylko główne, ale też drugoplanowe, które zostały świetnie wykreowane, dając możliwość wniknięcia w ich osobowość i specyfikę reprezentowanego przez nich stylu bycia, nawet, jeżeli są to tylko role epizodyczne. Taką osobą, pełną wewnętrznej mądrości i empatii jest Madame Giselle ze szkoły baletowej, służąca swoim uczennicom wsparciem i dobrą radą. Natomiast od razu antypatię poczułam do babci Nataszy, która jest apodyktyczna, wyniosła i niewzbudzająca miłych uczuć.

Z kolei postacie Nataszy i Luke’a zostały wyposażone w cechy, które nie są przesadzone a raczej czynią je realistycznymi i naturalnymi. Ich zmagania obserwujemy naprzemiennie, ale w różnej narracji. Rozdziały poświęcone Nataszy zostały ujęte z perspektywy pierwszoosobowej, natomiast Luke’a obserwujemy z poziomu relacji trzecioosobowej.

„Dziewczyna z fotografii” to wielowątkowa, wspaniała, wzruszająca i niezwykle prawdziwa opowieść o ludzkich słabościach, życiowych wyborach, dążeniu do realizacji swoich pasji i pragnień. W lekkim stylu pani Anna Olszewska ukazuje wiele trudnych tematów, ale też uświadamia, że zawsze warto walczyć o siebie nie poddając się zbyt szybko. Każde potknięcie czyni nas silniejszymi i powinno być motywacją do dalszej pracy nad sobą. W obliczu jakichkolwiek trudności, czy traumatycznych przeżyć najważniejsze jest, by umieć się z nich podnieść. Bez względu na okoliczności nigdy nie powinniśmy rezygnować ze swoich marzeń.

Egzemplarz książki otrzymałam od serwisu:

797. - "Czasami wszyscy zdrowi ludzie kaszlą"

Recenzja przedpremierowa

Premiera 7 czerwca 2021

Czasami wszyscy zdrowi ludzie kaszlą

Patryk Ptaszkowski

Wydanie: I

Data wydania: 7 czerwca 2021 r.

Liczba stron: 376

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Wymiary: 130x210 mm

Wydawca: Novae Res

„ilu ludzi, tyle światów, historii i osobistych dramatów”

Tytuł książki, którą skończyłam czytać niedawno, może budzić skojarzenia z poradnikiem dotyczącym zdrowia. Nic bardziej mylnego, gdyż „Czasami wszyscy zdrowi ludzie kaszlą” to gorzko-realistyczna powieść o meandrach życiowych ścieżek i ludzkiej egzystencji.

Patryk Ptaszkowski to urodzony w Gorlicach pisarz rocznik 1990, który jeszcze w czasach szkolnych pisał wiersze i opowiadania do przysłowiowej szuflady. Studiował na Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego bezpieczeństwo narodowe oraz na Uniwersytecie Jagiellońskim stosunki międzynarodowe. Do pisarstwa zainspirowała go proza japońskiego twórcy Haruki Murakamiego. Uwielbia jazz, muzykę klasyczną a w sferze jego zainteresowań jest polityka, filozofia i religia, co doskonale zaprezentował w swoim najnowszym dziele, które jest najprawdopodobniej jego debiutem, gdyż nie znalazłam żadnych innych jego publikacji.

Okładka doskonale nawiązuje, w bardzo symboliczny sposób, do głównego wątku powieści, a właściwie do głównych postaci. Pięć zapałek to jak pięciu przyjaciół, z których każdy wędruje przez życie z inną historię i bagażem doświadczeń. Jedna z zapałek na tytułowej ilustracji,  jest całkowicie spalona i pokruszona. Odnosi się ona do Pandy, który tuż przed trzydziestymi urodzinami popełnia samobójstwo.

Debiutanckie dzieło Patryka Ptaszkowskiego to przede wszystkim opowieść o wielu aspektach ludzkiego istnienia ujęta w interesującą formę literacką. Na jej fabułę składają się cztery a właściwe pięć różnych historii, które razem tworzą bogatą paletę wydarzeń, emocji, problemów, dylematów i życiowych wyborów. 

Ciekawym zabiegiem zastosowanym przez autora jest używanie tylko pseudonimów głównych postaci. Poza nimi nie znamy nazw miejscowości, w których oni mieszkają ani ich imion. Można jednak domyślić się, że wydarzenia mają miejsce gdzieś w Polsce, być może w rodzinnym dla autora Gorlicach lub w jego rejonach.

Wiewiórka, Surykatka, Leniwiec i Sowa. Poznajemy po kolei każdego z nich w momencie, gdy dowiadują się o śmierci przyjaciela.  Panda obecny jest w prologu i epilogu a także we wspomnieniach kolegów. Nie od razu otrzymujemy portrety wszystkich osób, gdyż ich charaktery, przeżycia i to, co dane jest im doświadczać, odsłaniane są stopniowo, w osobnych kadrach z ich życia. Wnikamy w ich umysły, wracamy z nimi do chwil z przeszłości i śledzimy bieżące wydarzenia, by w efekcie otrzymać dobrze zarysowaną opowieść. 

„Czasami zdrowi ludzie kaszlą” to powieść o chorobach współczesnego świata, z której wyłania się jego niezbyt miły obraz. Przyjaciele, poruszeni śmiercią Pandy, snują refleksje nad swoim życiem, ale też toczą między sobą dyskusje na różne życiowe tematy. W ten sposób autor zgrabnie połączył  elementy obyczajowe z rozważaniami natury egzystencjalnej, społecznej i filozoficznej ukazującej współczesnego człowieka w sieci różnych mechanizmów, określające jego sposób postępowania, myślenia czy podejmowania decyzji.

Opowiadając o grupie przyjaciół porusza wiele zagadnień, które niczym rdza, wyżerają z człowieka to, co najlepsze, powodując staczanie się w dół. Na przykładzie Leniwca pokazuje problem  braku perspektyw dla młodych ludzi w małych miejscowościach, co nie raz prowadzi do marazmu, apatii a w efekcie do alkoholizmu czy innych nałogów. Sowa z kolei jest głosem ludzi niepełnosprawnych, ale jednocześnie osobą pokazującą, że trudne doświadczenia nie są powodem do narzekania. Mimo nieszczęścia, które go dotknęło dwa lata wcześniej, potrafił się podnieść na duchu i z nadzieją patrzeć w przyszłość. Surykatka prowadzi wydawnictwo i boryka się z polskimi realiami ekonomicznymi. Jest zmuszony szukać lepszych możliwości na emigracji. Natomiast Wiewiórka przekracza próg nowego życia u boku ukochanej kobiety, ale wkrótce los stawia przed nim zadania, które weryfikują słowa przysięgi złożonej przy ołtarzu.

Poprzez ich losy autor pokazuje, że każdy człowiek nosi w sobie swoją własną historię, która kształtuje charakter, wyznacza cele, czasami wzmacnia a czasami przytłacza swoim wymiarem. Są tacy, którzy świetnie sobie radzą z trudnymi doświadczeniami, jak na przykład Sowa, a są tacy, którzy nie wytrzymują ciężaru spoczywającego na ich barkach, tak jak Panda i przegrywają walkę z życiem. 

Mam nadzieję, że jeszcze spotkam Wiewiórkę, Surykatkę i Sowę, gdyż wiele wątków pozostało bez odpowiedzi, robiąc furtkę do kontynuacji ich dalszych losów.  

Książkę przeczytałam, dzięki wydawnictwu:

796. - "Topieliska"

Topieliska

Ewa Przydryga

Wydanie: I

Data wydania: 19 maja 2021r.

Ilość stron: 320

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Wydawnictwo: Muza

„nie ma groźniejszej bestii, 

niż ta, która przybiera ludzkie oblicze”

Czasami życie tak zaskakuje, że w jednej chwili możemy znaleźć się w zupełnie innej, niezbyt przyjemnej rzeczywistości, po której już nic nie jest takie samo. W takiej sytuacji znalazła się bohaterka książki „Topieliska”, która zaczyna dostrzegać, że przez kilka lat żyła z człowiekiem, którego do końca nie znała.

źr. zdjęcia: nakanapie.pl

Ewa Przydryga jest poznanianką, ale obecnie mieszka w Gdyni, która inspiruje do tworzenia nowych historii. Zadebiutowała w 2016 roku powieścią „Motyle i ćmy”, po której powstały jeszcze „Zatrutka”, „Bliżej niż myślisz” i „Miała umrzeć”. W swoich książkach wnika do najmroczniejszych zakamarków ludzkiej psychiki i duszy. Jej powieści emanują mroczną, meandrującą siecią rodzinnych sekretów ujętych najczęściej w formie thrillerów psychologicznych w stylu domestic drama. 

Te elementy są także obecne w „Topieliskach”, która przytłacza swoją posępną atmosferą, w której można wyczuć lęk, niebezpieczeństwo i powracające cienie z przeszłości.

Ewa Przydryga stopniowo wprowadza nastrój tajemniczości, dodając kolejne elementy do skomplikowanej układanki, z której na razie trudno coś ułożyć. Mnożą się fakty, sekrety, dziwne zdarzenia i pytania, które coraz bardziej pokazują, że zastanawiamy się z bohaterką, kim był Kuba naprawdę i w jakim związku ona do tej pory z nim była.

Pola Szulc mieszka razem z ukochanym mężem Kubą i trzyletnim synkiem Jaśkiem. Od pięciu lat tworzą szczęśliwy związek, dla którego pojawienie się synka było uzupełnieniem i przypieczętowaniem ich miłości. Wszystko zmienia się w pewien styczniowy poranek, gdy na dworze szaleje zamieć, ale mimo to Kuba, na prośbę żony, jedzie z Jaśkiem do przychodni na umówioną wizytę. Pola musi zostać w domu, gdyż walczy z przeziębieniem, więc po ich wyjściu ogarnia ją sen, z którego pobudka stanie się dla niej początkiem koszmaru. Okazuje się, bowiem, że Kuba z Jasiem nie dotarli do przychodni. Niewiele myśląc postanawia pojechać do przychodni. Nagle spostrzega akcję ratowniczą nad rzeką, z której wydobywany jest wrak samochodu jej męża a jego ciało zostaje znalezione kilka dni później. Niestety, nie ma śladu po chłopcu poza dziecięcym bucikiem.

Oprócz wątku rozwiązywania śmierci Kuby i zaginięcia trzyletniego Jaśka wyłania się też intrygujący motyw związany z siostrą Poli, Idą, która ma za sobą swoje własne demony z przeszłości, które nadal drzemią w jej umyśle i rzucają cień na jej obecne życie. Odkrywamy jej osobowość stopniowo, warstwa po warstwie i coraz bardziej dostrzegamy jej ukryte prawdziwe oblicze.

„Topieliska” to doskonały thriller psychologiczny z wieloma zagadkami i kilkoma wątkami. Niezwykłości dodaje wciąż pojawiający się u głównej bohaterki koszmar senny, który wydobywa mroczne zakamarki jej umysłu. Dobrym pomysłem okazało się wyszczególnienie tego motywu odmienną czcionką, dzięki czemu tekst jest przejrzysty i nie wprowadza dezorientacji w śledzeniu kolejnych wydarzeń. Okazuje się, że ten element powieści ma ogromne znaczenie, gdyż zawarte w nim symbole doskonale odnoszą się do psychiki bohaterki, ale też nadają całości metafizycznego nastroju.

W tej powieści nic nie jest oczywiste i przewidywalne. Wszystko jest dla nas tak samo tajemnicze tak jak dla Poli, gdyż kolejne epizody obserwujemy z jej poziomu, więc wiemy tylko tyle, co dziewczyna nam opowiada w narracji pierwszoosobowej i czasie teraźniejszym, co jeszcze bardziej nadaje całości wrażenia bezpośredniego udziału w akcji. Mimo tego, że znamy jej myśli budzi się świadomość, że ona nie ujawnia wszystkiego, zachowując niektóre informacje dla siebie. Ciekawym motywem, który pojawił się w trakcie poszukiwań prawdy było zagadnienie świadomego śnienia, ale nie został on do końca w pełni wykorzystany, a jedynie spełnił swoją rolę informacyjną.

Fabuła nabiera tempa powoli przebiegając pod płaszczykiem pozornego spokoju, ale pojawiające się wciąż pytania bez odpowiedzi tworzą mroczną aurę tajemniczości, pełnej niedopowiedzeń, niejasności i niepewności aż do samego końca. Przede wszystkim obserwujemy działania głównej bohaterki, która stopniowo odkrywa sekrety rodzinne, ale też sama sprawia wrażenie, jakby coś przed nami ukrywała, nie mówiąc o wszystkim. 

W czasie czytania nie poczułam wprawdzie strachu czy emocji z dreszczykiem, gdyż to nie tego rodzaju thriller.  Historia przedstawiona przez panią Ewę Przydrygę całkowicie mnie pochłonęła a zakończenie wprawiło mnie w niemałe zdumienie a nawet konsternację. Rozwiązanie tej sprawy poszło w takim kierunku, którego zupełnie nie brałam pod uwagę. Jest całkowicie irracjonalne, niespodziewane i trudne od razu do ogarnięcia. Następuje tak nagle, że na moment musiałam się zatrzymać, by zebrać myśli. Uważam, że miłośnicy mocniejszych wrażeń powinni być usatysfakcjonowani nie tylko ostatnimi rozdziałami, ale też całością, gdyż dopiero po dotarciu do finału, dostrzegamy jak misterna i złożona jest ta historia.

Książkę przeczytałam dzięki wydawnictwu:

795. - "Czerwony kalendarz"

Czerwony kalendarz

Sylwia Markiewicz

Numer wydania: I

Data wydania polskiego: 4 grudnia 2020 r.

Liczba stron: 260

Wymiary: 135x210 mm

Oprawa: miękka

Wydawnictwo: Oficynka

„złe rzeczy dzieją się po to, 

by wydarzyło się coś dobrego”

Jest takie powiedzenie, że dopóty dzban wodę nosi, dopóki mu się ucho nie urwie i doskonale odnosi się ono do sytuacji, w jakiej znalazła się bohaterka książki pt.: „Czerwony kalendarz”. Przysłowiowym przepełnionym naczyniem stało się jej małżeństwo, w którym czuła się niedoceniana i nieszczęśliwa.

Sylwia Markiewicz to mieszkanka Częstochowy. Jest szczęśliwą mama i żoną. Uwielbia cappuccino, gorzką czekoladę z orzechami i dobrą książkę, a to wszystko najlepiej w otoczeniu przyrody, wśród której odnajduje spokój, spełnienie i natchnienie do swoich powieści. Ma optymistyczne podejście do życia i potrafi dostrzegać pozytywy tam, gdzie inni tego nie widzą. Postanowiła przekazać odrobinę ze swego postrzegania rzeczywistości w swojej debiutanckiej książce tworząc historię, która mogłaby wydarzyć się naprawdę.

Amelia mieszka w pięknym domu z ogrodem, żyje w dostatku i na pozór niczego jej nie brakuje. Jedyne, czego ma w deficycie to miłość. Jej mąż, Jerzy to osobnik apodyktyczny, o raczej ponurym charakterze, ustawiający wszystko pod swoje żądania. Amelia od roku prowadzi kalendarz, w którym zaznacza swoje szczęśliwe dni na zielono, natomiast te nieszczęśliwe-na czerwono. Niestety, tych drugich jest w nim więcej. Jej jedyną miłością jest synek Piotruś, dla którego jest gotowa poświecić wiele, by czuł się szczęśliwy i kochany.

Pewnego dnia postanawia zawalczyć o siebie i opuszcza Jerzego, zabierając ze sobą synka. Pozostawia męża z informacją, że wyjeżdża do ciotki na tydzień. Ma nadzieję, że ten czas wystarczy, by ułożyć sobie życie na nowo. Jednak to, co w fazie planowania wydawało się proste, w rzeczywistości nie jest łatwe, gdyż kobieta musi pokonać różne przeciwności zderzając się z brutalną, szarą rzeczywistością, której do tej pory nie doświadczyła. Wcześniej, wszelkie decyzje podejmował Jerzy, a teraz sama musi wziąć odpowiedzialność za swoje decyzje i zatroszczyć się o przyszłość swoją i synka.

Sięgnęłam po tę książkę ze względu na tytuł i intrygujący opis redakcyjny, w którym dostrzegłam potencjał tkwiący w piórze młodej pisarki. Spodziewałam się po nim typowej, romantycznej historii i dylematów związanych z relacjami małżeńskimi. Tymczasem nie jest to słodka opowieść o miłości, lecz raczej pełna życiowych dylematów historia o kobiecie, która pragnie być szczęśliwa.

„Czerwony kalendarz” to wzruszająca, czasami zasmucająca a przy tym wciągająca historia, która uświadamia, że do szczęścia nie potrzebujemy zbyt wiele. Nie jest ona wprawdzie pisarskim majstersztykiem, gdyż można wyczuć jeszcze niewyrobione, debiutanckie pióro. Widoczne jest to na przykład w zbyt częstym powtarzaniem imion, tych samych zwrotów i w prostych dialogach. Czasami niektóre wątki nie doczekały się swoich kontynuacji, a jedynie pojawiły się epizodycznie i nie wniosły nic szczególnego do akcji. Z pewnością przed debiutantką jest na pewno jeszcze wiele pracy, ale mimo to przeczytałam jej powieść z wieloma emocjami. Spodobał mi się pomysł na fabułę, wykreowane postacie i podejmowanie, przez główną bohaterkę, próby zawalczenia o siebie. Tytułowy czerwony kalendarz pojawia się sporadycznie i nie jest on głównym motywem, wbrew oczekiwaniom.

Przy okazji autorka porusza kilka ważnych problemów współczesnego świata. Zwraca uwagę na kilka społecznych zagadnień takich jak opieka nad ludźmi starszymi, patologia, przemoc domowa czy oszustwa internetowe. Amelia doświadcza trudów matki samotnie wychowującej dziecko a sytuacje, w jakich się znajduje, nie raz sprawiają, że musi postępować wbrew swoim zasadom. Uświadamia sobie jednak, jak wiele trudnych tematów do tej pory unikała, nie martwiąc się o nic, a teraz, mimo wielu problemów, częściej się uśmiecha niż wówczas, gdy miała wszystko, mieszkając w pięknym domu.

Na jej przykładzie autorka uzmysławia, że gdy postanowimy zrobić pierwszy krok ku zmianom, wówczas wszystko jest możliwe. Uświadamia, że nie raz szukamy szczęścia nie tam, gdzie powinniśmy. Wystarczy tylko trochę mu pomóc, by zamanifestowało się w naszym życiu i mieć u boku kogoś, kto obdarzy nas uczuciem, ciepłem i sprawi, że w ciągu naszego życia będziemy mieli więcej dni w kolorze zielonym niż czerwonym.

Egzemplarz książki otrzymałam od portalu

794. - "Praktyka uważności dla początkujących"

Praktyka uważności dla początkujących

Jon Kabat-Zinn

Numer wydania: II

Data wydania polskiego: 24 lutego 2021

Data wydania amerykańskiego:    1 lipca 2016 r.

Liczba stron: 208

Wymiary: 217 x 149 mm

Oprawa: Twarda

Tytuł oryginału: Mindfulness for Beginners: Reclaiming the Present Moment and Your Life

Wydawnictwo: Czarna Owca

„Mindfulness to jest to, co się pojawia, kiedy poświęcasz czemuś uwagę celowo, w chwili bieżącej, bez osądzania”

Życie nie raz zmusza nas do coraz szybszego tempa podążania za swoimi pragnieniami, marzeniami, zapewnieniem sobie lepszej przyszłości. Wciąż za czymś gonimy, na coś czekamy, planujemy, nie zauważając, że dni uciekają nam jeden po drugim, rok za rokiem biegnie a my wciąż stawiamy sobie nowe cele. I tak niezauważenie życie przecieka nam przez palce aż spostrzegamy, że jesteśmy coraz bardziej zmęczeni, zniechęceni i zestresowani. Zamiast być tu i teraz, my wciąż tylko jesteśmy zaprogramowani na działanie. I tu potrzebna jest metoda nazwana mindfulness, którą przedstawia autor książki „Praktyka uważności dla początkujących”

źr. zdjęcia:
amazon.com

Jon Kaban-Zinn jest emerytowanym profesorem medycyny oraz inicjatorem programu redukcji stresu opartego na uważności. Założył Centrum ds. Mindfulness w Medycynie, Opiece Zdrowotnej i Społeczeństwie oraz Kliniki Redukcji Stresu Opartej na Mindfulness w skrócie MBSR Clinic. Jest autorem licznych bestsellerów przetłumaczonych na ponad 30 języków. Ja miałam okazję przeczytać i poznać założenia jego metody w książce „Gdziekolwiek jesteś, bądź”, która jest kontynuacją omawianej w tej recenzji publikacji.

Autor, jako pierwszy opracował metodę terapeutyczną opartą na metodzie świadomej uważności. Chodzi w niej przede wszystkim o celowe skupianie się na chwili obecnej, która jest rodzajem medytacji pozwalająca doświadczyć własnego jestestwa i docenić to, co dzieje się w teraźniejszości.

Jon Kaban-Zinn proponuje bardziej uważne przeżywanie życia poprzez wprowadzenie w nasze działania proponowanych technik medytacyjnych. Jest przekonany, że dzięki nim staniemy się bardziej uważni i będziemy mogli świadomie tworzyć naszą rzeczywistość poprzez panowanie nad tym, co dane jest nam przeżywać. Celem mindfulness jest przede wszystkim eliminacja skutków stresu poprzez wprowadzenie w nasze życie spokojnego i uważnego bycia tu i teraz.

Uwagę zwraca staranne wydanie publikacji, która swoim wyglądem nawiązuje do swojej kontynuacji w postaci „Gdziekolwiek jesteś, bądź”. Grafika jest wprawdzie bardzo minimalistyczna, ale nie sposób pominąć białej, twardej oprawy, której struktura przypomina wytłoczony, drobny deseń materiału. Dodatkowym plusem tej edycji są zszywane brzegi, dzięki czemu publikacja nie ulegnie zbyt szybko zniszczeniu.

Materiał został podzielony na 5 części i ułożony pod względem stopni jego poznawania i poszerzania wiedzy, tak jakbyśmy pokonywali kolejne etapy nauki. I tak na początek część I nosi nazwę Rozpoczynanie, kolejny krok to część II Podtrzymywanie, po nim następuje część III Pogłębianie i część IV Dojrzewanie a na koniec część V Praktykowanie. Każda z nich zawiera po kilkanaście rozdziałów, które mają charakter krótkich refleksji związanych z mindfulness. Poruszana w nich jest bardzo szeroka tematyka, ale w zwięzłych słowach, skłaniających do uważnego analizowania tekstu.

Ciekawostką jest to, że książka była najpierw dostępna, jako program nagrany w wersji audio, który został wydany przez Sound True. Pierwsza płyta tego programu stała się podstawą książki „Praktyka uważności dla początkujących” a jedna z zamieszczonych wówczas w nagraniu medytacji znajduje się też na płycie CD dołączonej do niniejszej publikacji. W ostatniej z pięciu części autor dokładnie omawia przedstawione medytacje i podpowiada jak z nimi pracować. Sugeruje, że najlepsza praca z przedstawionymi medytacjami i metodą mindfulness polega na systematycznym praktykowaniu, z przynajmniej jedną z medytacji kierowanych, dziennie. Dzięki nim możemy zrozumieć, na czym polega uważność i świadome doświadczać danej chwili. Minusem tych nagrań jest głos prowadzący, dla mnie zbyt ostry, niepozwalający się skupić. Poza tym tekst jest czytany zbyt szybko, sucho i bez wczuwania się.

W książce „Praktyka uważności dla początkujących” Jon Kaban-Zinn uświadamia m.in., że przeszłość jest ważna, gdyż to ona staje się najczęściej impulsem do zmiany i pracy nad sobą, ale nie możemy w niej tkwić cały czas, lecz powinniśmy skupić się na teraźniejszości. Pokazuje, że praktykowanie Mindfulness otwiera ogrom możliwości poznawania siebie i naszego umysłu oraz pozwala zgłębić i rozpoznać nasz potencjał, dzięki któremu jesteśmy w stanie zmienić sposób postrzegania rzeczywistości. Ma nadzieję, że ta książka pomoże zrozumieć jak największej liczbie osób zasady mindfulness i sprawi, że wprowadzimy do swojego życia równowagę opartą na świadomym byciu tu i teraz a to z kolei wpłynie pozytywnie na nasze zdrowie i życie.

Książkę przeczytałam, dzięki portalowi:

793. - "Na końcu schodów"

Na końcu schodów

Aleksandra Kowalska

Wydanie: 1

Data premiery: 2021-05-11

Ilość stron360

Format: 125 x195mm

Oprawa: miękka ze skrzydełkami

Wydawca: Prószyński Media

„potworne uczucie, 

gdy nie ma już odwrotu od posiadanej wiedzy.

Prawda jest trudna do przyjęcia, szokująca, bolesna, dlatego dążąc do jej odkrycia trzeba mieć pewność, że ją udźwigniemy. Czasami zdobyta wiedza przekracza wszelkie granice umysłu i jest ponad nasze wyobrażenia i siły. Przekonała się o tym bohaterka książki pt.: „Na końcu schodów”.

źr. zdjęcia;
lubimyczytac.pl

Aleksandra Kowalska pozwoliła się poznać dzięki swoim trzem powieściom „Mgła nad Bosfortem”, „Ucieczka” i „Na tropie Anny”. Pisarka pochodzi z Płocka, w którym urodziła się w 1976 roku. Jest absolwentką Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu a doktorat zrobiła na Uniwersytecie Charles’a de Gaulle’a we Francji. Miała okazję pracować jako nauczycielka języka polskiego i angielskiego w Polsce, Brazylii i we Francji. Od 2005 roku jest zatrudniona jako urzędniczka w Komisji Europejskiej. Jak widać z Francją łączą ją związki nie tylko zawodowe ale z pewnością sentymentalne gdyż jednym miejsc, w którym dzieje się akcja jej najnowszej książki ma miejsce w pięknej Prowansji.

Ten uroczy zakątek Francji staje się dla bohaterki, Nell azylem po wydarzeniach, jakich doświadczyła w Londynie w czerwcu 2019 roku. To wówczas doszło do tragicznego wypadku samochodowego, gdy ona i jej mąż Gabriel wracali znad morza, gdzie miło spędzili weekend. Nie przypuszczali, że będą to  ostatnie szczęśliwe chwile w ich życiu. 

W wyniku dramatycznych wydarzeń, Gabriel zapada w śpiączkę. Ona wychodzi z niewielkimi obrażeniami. Dwa miesiące później jej mąż odzyskuje przytomność, co wzbudza nadzieję, że teraz będzie już tylko lepiej. Jednak okazuje się, że to tylko początek problemów, gdyż Gabriel traci pamięć i każe do siebie mówić Ben. 

Nie byłoby jeszcze w tym nic dziwnego, gdyby wraz z nowym imieniem nie zmieniła się też osobowość mężczyzny. Podobieństwo między Gabrielem i Benem zaznacza się jedynie w pasji do fotografowania. Różnica jednak polega na tym, że tym razem obiektem uwiecznianym na zdjęciach są różnego rodzaju schody. Nell, jako zawodowa dziennikarka, rozpoczyna własne śledztwo, które doprowadzi ją tam, gdzie nie chciałaby  z pewnością trafić.

Już od pierwszych stron wiedziałam, że będzie to bardzo dobra lektura, poprowadzona z doskonale zaplanowaną fabułą, złożoną z kilku wątków i sekretów wyłaniających się z mroków przeszłości. Można by ją zaliczyć do gatunku domestic noir, gdyż jej wydarzenia toczą się w obrębie rodzinnych tajemnic. 

Początkowe rozdziały przypominały bardziej literaturę obyczajową, ale patrząc na okładkę książki, spodziewałam się silniejszych wrażeń, które pojawiają się stopniowo, wraz z odkrywaniem kolejnych faktów z życia Bena i jego rodziny.

Akcja powieści nie obfituje wprawdzie w nagłe zwroty, ale za to dostarcza mnóstwo emocjonalnych wrażeń, które sprawiają, że wzrasta napięcie i coraz bardziej gęstnieje atmosfera niepewności i tajemnicy. Narracja prowadzona w pierwszej osobie w czasie teraźniejszym dodatkowo wzmacnia to wrażenie, gdyż znamy tylko to, co przekazuje nam Nell i razem z nią przeżywamy jej dylematy i rozterki aktywnie uczestnicząc w rozwoju wydarzeń.

Pani Aleksandra Kowalska potrafi słowem stworzyć odpowiedni klimat i swoim sposobem prowadzenia fabuły wciąga niepostrzeżenie w niezwykły ciąg zdarzeń, pokazując wszystko tak, że wciąż pragniemy podążać dalej, wnikać w tę historię i poznać jej finał. Buduje napięcie stopniowo, niespiesznie ale sukcesywnie, dodając kolejne elementy, by w końcu całość ruszyła, niczym  kula złożona z kilku warstw śniegu.

„Na końcu schodów” to doskonale napisany thriller psychologiczny poruszający wiele problemów, z jakimi można spotkać się każdego dnia we własnym otoczeniu czy w mediach i rozmowach. Autorka nie pomija też tematu pandemii, gdyż fabuła toczy się aż do września 2020 roku. Jednak zaraza ukazana w powieści nie jest spowodowana Covidem, gdyż ma zupełnie inne objawy. Wirus, który wpływa na życie Nell, objawia się wprawdzie wysoką gorączką, ale także wysypką, zaburzeniami mowy, halucynacjami i osłabieniem układu nerwowego. Pokazuje jednak zmiany jakie zaszły na świecie w wyniku ograniczeń spowodowanych zagrożeniem. Nie stanowi on głównego wątku, lecz raczej ma charakter poboczny, pojawiający się pod koniec książki. 

Przede wszystkim jest to opowieść o skutkach podejmowanych decyzji, wpływie relacji rodzinnych na przyszłość dziecka ale też o odkrywaniu siebie, tego, co w życiu jest ważne. Uświadamia, że nawet gdy poznamy bardzo smutną i dramatyczną prawdę, decyzja o tym jak ją przyjmiemy należy do nas. Możemy zamknąć się w skorupie gniewu, pretensji i złości albo pozostawić przeszłość za sobą i zacząć pisać nowy rozdział naszego życia.

Książkę przeczytałam dzięki wydawnictwu:

Do nabycia na stronie wydawnictwa oraz księgarni 

INVERSO, EMPiK, BONITO, ŚWIAT KSIĄŻKI i wielu innych.

Czerwiec w Wydawnictwie Prószyński i S-ka

Violetta Ozminkowski

Michalina Wisłocka. 

Sztuka kochania gorszycielki

Kategoria: Biografie, wspomnienia

ISBN: 978-83-8234-167-6

Data wydania: 08.06.2021

Format: 168 x 240mm

Liczba stron: 304

Cena detaliczna: 42,00 zł

Oprawa: twarda

Bestsellerowa biografia, na motywach której powstał film "Sztuka kochania. Historia Michaliny Wisłockiej".

Była kobietą silną i odważną, czy może pozbawioną zahamowań skandalistką? Odnalezione dzienniki odsłaniają prywatne życie Michaliny Wisłockiej.

Z jej książki „Sztuka kochania”, przez lata obowiązkowej lektury w każdym domu, miliony Polaków uczyło się, jak wielką przyjemnością jest seks, jak wielką sztuką przeżywanie miłości i jak dzięki niewielkim zabiegom wzmóc przyjemność. To ona mówiła o przyjemności kobiety, świadomym macierzyństwie i antykoncepcji. Od niej zaczęła się polska rewolucja seksualna w schyłkowym okresie komunizmu. Ale, choć lubiła powtarzać, że nie ma nic do ukrycia, jej życie pełne było tajemnic.

Kochała wielu mężczyzn, uwodziła ich, choć późno odkryła radość płynącą z seksu. Układała sobie życie w trójkącie z mężem i przyjaciółką. Udawała, że jest matką bliźniaków. Oto opowieść o życiu, które było rewolucją seksualną, bez żadnego tabu.

Odnalezione i dotychczas niepublikowane fragmenty dzienników, w połączeniu z opowieściami jej córki oraz bliskich, odsłaniają skrywane oblicze jednej z największych ikon PRL-u.

Danuta Awolusi

Zgodnie z prawdą

Kategoria: Literatura polska

ISBN: 978-83-8234-176-8

Data wydania: 08.06.2021

Format: 125 x 195mm

Liczba stron: 448

Cena detaliczna: 42,00 zł

Oprawa: miękka

Kiedy Patrycja dowiaduje się, że jest w ciąży, ma powód do zmartwień. Wie doskonale, że jej mąż nie jest ojcem dziecka, ale nie ma zamiaru go o tym informować. W obawie przed konsekwencjami pozwala, by Miłosz wychowywał nie swoją córkę, pozostając w niewiedzy. Nie ma jednak pojęcia, że mąż również ma swój mały sekret. Czy prawda wyjdzie na jaw? I kto w tym związku ma najwięcej do ukrycia?

"Zgodnie z prawdą" to opowieść o wielkim poczuciu winy i o budowaniu relacji na kłamstwie. To także historia o tym, jak późno dojrzewamy i jak wiele musimy się w życiu nauczyć, zanim zyskamy pewność siebie.

To jednak przede wszystkim piękne ukazanie miłości ojca do dziecka, która jest w stanie znieść niemal wszystko i której nic nie jest w stanie zatrzymać.

Ciepła, wzruszająca, zabawna książka, w której każdy znajdzie małą cząstkę siebie.

Marta Reich

Każde twoje słowo

Kategoria: Literatura polska

ISBN: 978-83-8234-178-2

Data wydania: 08.06.2021

Format: 135 x 210mm

Liczba stron: 400

Cena detaliczna: 39,99 zł

Oprawa: miękka

Rok 2017. Karolina ma wspaniałe życie… i przeszłość z najgorszych snów. Z pozoru silna i niezależna, mierzy się z sekretami i traumami, do których trudno przyznać się nawet najbliższym. Kiedy pewnego wrześniowego poranka spóźniona wpada na spotkanie z Jackiem Stowe, nowym londyńskim współwłaścicielem firmy, zamiera. Ma przed sobą mężczyznę, na widok którego ożywają emocje sprzed lat…

Rok 1999. Nelson i jego kumple żyją studiami, domówkami i marzeniami o wielkiej karierze w otwierającej się powoli Europie. Podczas jednej z imprez na warszawskiej Pradze dostrzega dziewczynę o szmaragdowych oczach… i wie, że nie spocznie, póki nie pozna jej bliżej.

Co wiąże obie historie? Kim jest Jack Stowe i co łączyło go w przeszłości z Karoliną? Czy niespodziewane spotkanie dwojga ludzi, którzy mieli się już nigdy nie zobaczyć, przyniesie im ukojenie?

Pełna zwrotów akcji opowieść tocząca się na styku światów i czasów, w dwóch odległych, a jednak związanych ze sobą europejskich stolicach: Warszawie i Londynie. Wzruszająca historia o miłości i przebaczeniu, o drugich szansach i zapomnianych ideałach… a przede wszystkim o sile słów, tych wypowiedzianych i tych tłumionych, tych romantycznych i tych bolesnych. Tych, które mają siłę niszczyć, ale też budować na nowo.

Jacek Skowroński, Maria Ulatowska

Dziedziczka z Moczarowisk

Kategoria: Literatura polska

ISBN: 978-83-8234-166-9

Data wydania: 10.06.2021

Format: 125 x 195mm

Liczba stron: 448

Cena detaliczna: 39,99 zł

Oprawa: miękka

Nowa ręka przejmuje Pałac w Moczarowiskach. Nika, która znalazła się tam przez zwykły przypadek - jak się okazuje, w najwłaściwszym momencie - zostaje spadkobierczynią moczarowickich włości. Wydziedziczony wnuk poprzedniego właściciela, Władysław Moczarowski, nie może się z tym pogodzić i postanawia walczyć o rodzinną schedę. Ponieważ niedoszły spadkobierca wygląda jak ucieleśnienie kobiecych marzeń, Nika, ku rozpaczy swoich bliskich, poddaje się jego urokowi. Szczególnie boleje nad tym Paweł, wierny przyjaciel, który kocha się w niej od dzieciństwa. Niestety, dla dziewczyny jest tylko przyszywanym bratem.

Leokadia mobilizuje siły i wzywa na pomoc zaufanych znajomych, knując, jak to ona, misterną intrygę.

Do Pałacu przybywa tymczasem Elwira, przyjaciółka Niki ze studiów, oraz Teofil, tajemniczy nieznajomy, spotkany przypadkiem przez właścicielkę Pałacu.

Co połączy starych mieszkańców z przybyszami? Czy wnukowi hrabiego uda się przeprowadzić makiaweliczny plan? A może Nika zdoła na tyle wpłynąć na Władysława, że ten zmieni swoje zamiary? Nie chciała tej miłości, ale skoro sama przyszła…

Chris Brookmyre

Retrospekcja

Kategoria: Kryminał/Sensacja/Thriller

ISBN: 978-83-8234-170-6

Tytuł oryginału: Fallen Angel

Data wydania: 10.06.2021

Format: 135 x 202mm

Liczba stron: 416

Cena detaliczna: 39,99 zł

zamów w inverso.pl

Oprawa: miękka

Tłumaczenie: Magda Witkowska

Minęło 16 lat od tamtych wakacji. A ona wciąż czeka…

Amanda, która właśnie zaczęła pracę jako niania, poznaje na pozór idealną rodzinę Temple’ów: byłą aktorkę i słynnego profesora oraz ich troje dorosłych dzieci. Jak w każdej rodzinie, również i w tej za fasadą uśmiechów i uścisków kryją się mroczniejsze emocje.

Szesnaście lat wcześniej w tym samym miejscu zginęła mała Niamh Temple.

Amanda poznaje rodzinę podczas ich wspólnych wakacji w nadmorskiej willi położonej w malowniczym zakątku Portugalii. Zaczyna podejrzewać, że jeden z członków rodziny może mieć coś do ukrycia.

A podejrzenia to bardzo niebezpieczna rzecz.

Martha Hall Kelly

Rosyjskie róże

Kategoria: Literatura światowa

ISBN: 978-83-8234-169-0

Tytuł oryginału: Lost Roses

Data wydania: 15.06.2021

Format: 130 x 200mm

Liczba stron: 608

Cena detaliczna: 43,00 zł

zamów w inverso.pl

Oprawa: miękka

Tłumaczenie: Danuta Górska

Opowieść o miłości i przyjaźni, które pomagają nam przetrwać najgorsze chwile.

Autorka bestsellerowych "Liliowych dziewczyn" cofa się w czasie o jedno pokolenie, aby opisać losy trzech nieugiętych kobiet podczas I wojny światowej.

W roku 1914 świat już tyle razy znajdował się na krawędzi wojny, że wielu nowojorczyków lekceważy to zagrożenie. Eliza Ferriday jest podekscytowana wyprawą do Petersburga z Sofią Stresznawą, kuzynką Romanowów. Poznały się pewnego lata w Paryżu i zostały bliskimi przyjaciółkami. Teraz Eliza wyrusza w podróż życia z Sofią, by na własne oczy ujrzeć cuda Rosji: kościół pokryty od wewnątrz mozaiką zdobioną klejnotami, obrazy Rembrandta w Pałacu Zimowym, słynny balet.

Lecz kiedy Austria wypowiada Serbii wojnę i imperialna dynastia rosyjska zaczyna upadać, Eliza wraca do Ameryki, a Sofia z rodziną uciekają do ich wiejskiej posiadłości. Ponieważ brakuje im służby, zatrudniają córkę miejscowej wróżki, Warinkę, nieświadomie sprowadzając na dom wielkie niebezpieczeństwo.

Po drugiej stronie Atlantyku Eliza ze wszystkich sił stara się pomagać rodzinom białych Rosjan, którzy uciekli przed rewolucją. Ale kiedy listy Sofii nagle przestają przychodzić, obawia się najgorszego.

Od niespokojnych ulic St. Petersburga i wiejskich posiadłości arystokratów, poprzez zaułki Paryża, gdzie gnieżdżą się zubożali rosyjscy emigranci, do letnich rezydencji na Long Island, losy Elizy, Sofii i Warinki nieustannie splatają się ze sobą. W swojej najnowszej poruszającej książce, opowiedzianej z kobiecej perspektywy, Martha Hall Kelly wysławia nierozerwalne więzi kobiecej przyjaźni, zwłaszcza w najmroczniejszych okresach historii.

Celia Laskey

Pod tęczą

Kategoria: Literatura światowa

ISBN: 978-83-8234-174-4

Tytuł oryginału: Under the Rainbow

Data wydania: 15.06.2021

Format: 135 x 210mm

Liczba stron: 280

Cena detaliczna: 39,99 zł

zamów w inverso.pl

Oprawa: miękka

Tłumaczenie: Dorota Malina

Chcieli żyć w strefie wolnej od LGBT, ale los spłatał im figla…

Big Burr to miasteczko, gdzie wszyscy się znają - a przynajmniej tak im się wydaje. Kiedy jednak zdobywa niechlubny tytuł „najbardziej homofobicznej miejscowości w Ameryce”, a przyznająca go organizacja na dwa lata przysyła tam queerową grupę zadaniową do pracy u podstaw i edukowania lokalsów, rezultaty są nie do przewidzenia.

Pogrążona w żałobie po synu Linda przyjmuje aktywistów z otwartymi ramionami, bo tylko oni nie wiedzą o jej bolesnej przeszłości.

Nastoletnia Avery, wściekła, że musiała zostawić Los Angeles, za wszelką cenę stara się nawiązać przyjaźnie w nowym liceum. Tyle że szkolni koledzy szybko odkrywają, że to jej mama kieruje grupą zadaniową.

Gabe, lokalny myśliwy, który mieszka w Big Burr od urodzenia, nagle czuje, że znalazł się na celowniku.

W miarę jak napięcie rośnie, związki się rozpadają, a bolesne prawdy wychodzą na jaw, zarówno starzy, jak i nowi mieszkańcy zaczynają się zastanawiać, czym jest poczucie przynależności. "Pod tęczą" to ciepła, pełna humoru, przejmująca opowieść o zawiłościach ludzkiej psychiki, związkach oraz tolerancji wobec siebie i innych.

Virginia C. Andrews

Ogród cieni

Kategoria: Literatura światowa

ISBN: 978-83-8234-175-1

Tytuł oryginału: Garden of Shadows

Data wydania: 22.06.2021

Format: 125 x 187mm

Liczba stron: 416

Cena detaliczna: 42,00 zł

zamów w inverso.pl

Seria: Rodzina Dollangangerów

Oprawa: miękka

Tłumaczenie: Jerzy Łoziński

Mroczny początek rodzinnych sekretów… Olivia Winfield nie może uwierzyć swojemu szczęściu, gdy po krótkiej znajomości przystojny Malcolm Foxworth prosi ją o rękę. Jednak romantyczne marzenia młodej żony wkrótce legną w gruzach. Mąż okazuje się aroganckim, bezwzględnym despotą, a od Olivii oczekuje przede wszystkim urodzenia dzieci i sprawnego zarządzania ponurym Foxworth Hall. Sytuacja pogarsza się jeszcze, gdy do domu wraca z kilkuletniej podróży ojciec Malcolma z młodziutką i piękną żoną Alicją.

"Ogród cieni" to piąty tom sagi rodziny Dollangangerów, najsłynniejszej serii w dorobku amerykańskiej pisarki Virginii C. Andrews. Jej książki, tworzące prawie dwadzieścia bestsellerowych serii, sprzedały się na całym świecie w ponad 100 milionach egzemplarzy.

Christine Dwyer Hickey

Wąski pas lądu

Kategoria: Literatura światowa

ISBN: 978-83-8234-173-7

Tytuł oryginału: The Narrow Land

Data wydania: 24.06.2021

Format: 135mm x 210mm

Liczba stron: 496

Cena detaliczna: 45,00 zł

zamów w inverso.pl

Oprawa: miękka

Tłumaczenie: Magdalena Iwińska

Wyjątkowy literacki portret jednego z największych malarzy dwudziestego wieku.

Cape Cod, 1950 rok. Dziesięcioletni Michael spędza lato ze swoim rówieśnikiem Richiem i jego rodziną. Kiedy pozostawieni sami sobie chłopcy poznają mieszkające w pobliżu małżeństwo artystów, Jo i Edwarda Hopperów, rodzi się między nimi niezwykła przyjaźń.

Ona jest porywcza, obsesyjnie zazdrosna o męża. On, zamknięty w sobie, borykający się z kłopotami zdrowotnymi, sfrustrowany brakiem weny twórczej, zadurza się w pięknej Katherine, ciotce Richiego, której pozostało niewiele życia. To zauroczenie staje się również udziałem Michaela.

"Wąski pas lądu" to przejmująca opowieść o samotności i smutku, a także wizja "amerykańskiego snu" w świecie po drugiej wojnie światowej. Jest to zarazem literacki portret jednego z największych malarzy dwudziestego wieku i poruszające studium jego małżeństwa.

Powieść została uhonorowana w 2020 roku prestiżową Walter Scott Prize.

792.- "Porzucona narzeczona"

Porzucona narzeczona

Magdalena Krauze

Wydanie: I

Data premiery: 12 maja 2021 r.

Liczba stron: 360

Wymiary: 201 x 138 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Wydawnictwo: Jaguar

"co ma czyje być, to i tak będzie, 

i co ma się wydarzyć, to i tak się wydarzy"

Dla każdej panny młodej dzień ślubu kojarzy się z najpiękniejszym dniem, z którym wiąże nadzieję na wspaniałe, nowe, szczęśliwe życie. Podobnie było u bohaterki książki „Porzucona narzeczona”. Już tytuł wskazuje, że ślub został odwołany i wszelkie wcześniejsze plany i marzenia nie zostaną zrealizowane. 

źr. zdjęcia:
lubimyczytac.pl

Magdalena Krauze jest zodiakalnym Lwem a raczej Lwicą, pełną energii, optymizmu i poczuciu humoru. Mieszka na Opolszczyźnie razem z córką i mężem. Swoją pisarską przygodę rozpoczęła jeszcze w szkole podstawowej i ta pasja pozostała jej aż do teraz. Uwielbia czytać książki, zwłaszcza literaturę obyczajową. Jej powieści także należą do tego gatunku. 

Przede wszystkim pisze o codziennych sytuacjach, które można odnaleźć w prawdziwym życiu. Doskonale pokazała to m.in. w takich książkach jak „Czekałam na Ciebie”, „Zaufaj mi jeszcze raz” czy „Utracona miłość”, którą miałam przyjemność poznać kilka miesięcy temu. Poruszyła ona moje serce i wyobraźnię. Nie inaczej jest w jej najnowszym dziele, w której nie brakuje ogromu wrażeń, zaskakujących i dramatycznych wątków. 

Gdy pierwszy raz ujrzałam okładkę książki "Porzucona narzeczona", a do tego firmowaną przez panią Magdalenę Krauze, bez zastanowienia sięgnęłam po ten tytuł, wiedząc, że z pewnością nie będę zawiedziona lekturą. I okazało się, gdyż ponownie dałam się porwać stworzonej historii, w której całkowicie utonęłam

Zuzanna jest perfekcjonistką, lubi mieć wszystko uporządkowane i zaplanowane. Stawia sobie wysokie wymagania i nie potrafi wyluzować. Rok wcześniej wydawało się, że wszystko układa się według  jej marzeń i z nadzieją patrzyła w przyszłość, która rysowała się, jako szczęśliwie życie u boku ukochanego człowieka. Wprawdzie osoby z otoczenia nie raz delikatnie próbowały zwrócić jej uwagę na wady Kamila, ale ona wówczas tego nie chciała słuchać. Na jej przykładzie widać jak miłość potrafi przesłonić świat i zdarza się, że zbyt późno budzimy się ze snu. Na szczęście u bohaterki ta zasłona opadła wcześniej, ukazując to, czego nie dostrzegała przed planowanym ślubem.

Jak to zwykle bywa, nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło, więc i u Zuzy powoli życie nabiera nowych barw. Dzięki swojej ukochanej mamie i trójce oddanych przyjaciół dziewczyna dostrzega dobrodziejstwo z takiego obrotu sprawy. Okazuje się, że miłość czasami czeka bliżej niż myślimy…

W powieści „Porzucona narzeczona” jest wszystko, co niezbędne, by skupić uwagę czytelnika  i nie pozwolić na nudę. Fabuła wciąga od pierwszych linijek, by przez kolejne epizody płynąc bez zatrzymywania się. Od razu wchodzimy w bieg zdarzeń, emocji, rozgoryczenia i sytuację, której na pewno nie chciałaby doświadczyć żadna kobieta mająca nadzieję stanąć już za chwile przy ołtarzu w białej sukni i ukochanym u boku. Tym razem wszystko potoczyło się inaczej, wbrew wszelkim utartym schematom Z reguły, bowiem to porzucany jest pan młody ze względu na swój charakter czy inne okoliczności. Tym razem w dniu ślubu pozostawiona jest Zuzanna, której świat w tym momencie rozsypał się na kawałki.  Na pewno jest to druzgocące przeżycie, ale autorka uświadamia, że to, co na początku wydaje się nieszczęśliwym doświadczeniem, z czasem zyskuje na wartości i z perspektywy czasu dostrzegamy to, co nam do tej poru umykało. 

Pani Magdalena Krauze po raz kolejny udowodniła, że doskonale potrafi grać na odczuciach i niezwykle sugestywnie oddać to, co przeżywają postacie w danej chwili. Ma  dar poruszania czułymi strunami emocjonalnymi, które drgają z różnym natężeniem i tworzą niezwykle bogatą mieszankę wielobarwnych odczuć, czyniąc stworzoną fabułę bardzo realistyczną i życiową. Wie jak poruszyć czytelniczymi zmysłami, by nie dać możliwości odejścia od poznawania stworzonej przez nią historii. W charakterystycznym dla siebie stylu omamia atmosferą i nietuzinkowym biegiem zdarzeń. 

To wzruszająca, wciągająca, niebanalna opowieść o przyjaźni, miłości, niespodziankach losu, lekcjach płynących z  trudnych doświadczeń, które życie często stawia przed nami. Kolorytu dodają niezwykle charakterystyczne postacie drugoplanowe, które dopełniają całą historię swoimi nietuzinkowymi osobowościami, naturalnością i różnorodnością. Każda z nich niesie ze sobą swoją własną historię, które toczą się razem z głównymi epizodami związanymi z Zuzanną.

Historia ta pokazuje, że nic nie dzieje się  przez przypadek i to, co postrzegamy na początku, jako najgorsze nieszczęście, potrafi wyłonić z nas siłę, pokazać prawdziwe oblicze otaczających nas osób a my poznajemy swoją wartość. Okazuje się, że nawet, gdy nasze plany nie zostają zrealizowane lub nie otrzymujemy tego, czego pragniemy to życie ma dla nas zawsze jakąś lepszą propozycję a do szczęście wiedzie czasami trudna droga, którą warto pokonać.

"W życiu nie ma dróg na skróty, ale nawet te najtrudniejsze da się przejść, gdy ma się u boku kogoś bliskiego"

Książkę przeczytałam dzięki wydawnictwu: