1137. - "Dolina tajemnic"

Dolina tajemnic

Beata Zdziarska

Numer wydania: I

Premiera: 17.05.2022 r.

Liczba stron: 304

Wymiary: 130x200 mm

Oprawa: miękka

Wydawnictwo: Replika

Ocena: 5/6

„Z życiem to trochę jak z poplątanym wątkiem nici. Najważniejsze to znaleźć początkowy kawałek, od którego wszystko się zaczyna.”

Nigdy do końca nie wiemy, co naprawdę siedzi w ludziach, jakie skrywają tajemnice i jacy są w rzeczywistości, gdy maska opada. Historia zawarta w książce „Dolina Tajemnic” pokazuje, że nie każdemu można ufać, gdyż czasami pod maską przyzwoitości skrywa się mroczna dusza.

Poznajemy Hannę Lichocką, która mieszka w Gdańsku i właśnie niedawno przeprowadziła się do nowego mieszkania. W czasie pakowania wpadł w jej ręce album ze zdjęciami, wśród których znajdują się te, przywołujące wspomnienia sprzed dwunastu lat, gdy miały miejsce dramatyczne wydarzenia w Beskidzie Niskim. Pojawiają się w umyśle obrazy z tamtych dni, które pomimo upływu czasu, są wciąż żywe.

Wszystko wówczas zaczęło się od telefonu od ojca, który ponad osiem lat wcześniej wyszedł z domu bez słowa. Wkrótce potem Hania otrzymała list od niego, w którym obiecywał, że gdy jego ścieżki życiowe się wyprostują, wówczas się odezwie. I właśnie po upływie kilku lat ta chwila nastąpiła i ojciec zaprasza ją do siebie, do Świątkowej Małej, by wszystko jej wyjaśnić.

Hanna pracowała wówczas w Instytucie Kultury, z którego została pewnego dnia niespodziewanie zwolniona. Dyrektor tłumaczył to koniecznością redukcji etatów, ale wkrótce kobieta dowiaduje się prawdziwych powodów utraty stanowiska. Zrozpaczona nie wie, co ze sobą zrobić, więc postanawia, wbrew sprzeciwowi matki, skorzystać z propozycji ojca i poznać prawdę. Nie spodziewała się, że ten wyjazd na długo pozostanie w jej pamięci.

„Dolina Tajemnic” to powieść z przepiękną, nastrojową i urzekającą okładką i intrygującą, nieco zagadkową historią, otoczona klimatem beskidzkich łąk, lasów i uroków łemkowskich kapliczek. Okładka nie sugeruje aż tak tragicznych zdarzeń, lecz raczej spodziewałam się lekkiej, sielskiej historii. Dopiero opis wyprowadził mnie z błędnych oczekiwań.

cerkiew w Chyrowej
jedno z miejsc wymienionych w powieści
źr. zdjęcia: wikipedia.org

Autorka stworzyła niestandardową opowieść z ciekawymi, barwnymi i charakterystycznymi postaciami, skutecznie ukrywając prawdziwe oblicze niektórych z nich. Fabuła wciąga od pierwszych stron, gdy zaczyna się jak zwykła obyczajowa powieść, o relacjach między ojcem i córką oraz mieszkańcach wsi Świątkowa Mała. Jednak ten pozorny spokój burzy wątek kryminalny, gdy znalezione zostaje ciało Joanny. Było mi ogromnie szkoda, że spotkał ją taki los, gdyż zdążyłam ją polubić ze względu na spontaniczną, pełną pasji osobowość.

Całość obserwujemy poprzez narrację pierwszoosobową z perspektywy Hanki, ale to nie ogranicza poznawania innych osób i wydarzeń. Jej spojrzenie i sposób prowadzenia poszczególnych wątków daje dosyć szeroki obraz tego, co dzieje się wokół niej. Z zapartym tchem śledziłam kwestię zabójstwa Joanny i od pewnego momentu miałam swoje podejrzenia, które ostatecznie się potwierdziły, więc nie było dla mnie zaskoczeniem, Natomiast szokiem był dla mnie motyw zbrodni, który pchnął mordercę do takiego działania.

Fabuła nie została podzielona na rozdziały, lecz jedynie posiada odstępy między kolejnymi epizodami. Jej akcja podąża w kilku wątkach, w których zaznacza się element obyczajowy i kryminalny. Ten pierwszy toczy się przez ponad 1/3 powieści, a następnie przeplata się z zagadką śmierci turystki. Nie ma w niej typowego dla tego rodzaju motywów śledztwa, jednak wciąż towarzyszy nam kwestia odkrycia sprawcy morderstwa. Okazało się, że takie połączenie dało niesamowitą mieszankę emocjonalną, od której trudno się oderwać.

Autorka wskazuje w niej na postrzeganie osób wyłamujących się z norm społecznych, postępujących inaczej niż inni, nakreśla różne osobowości, pasje zwykłych ludzi i piękno przyrody. Przybliża też historię ciekawych miejsc z okolic wsi Świątkowa Mała, zwracając uwagę na łemskie dzieje, kulturę i tradycję, ale też opowiada o urokliwych zakątkach i zabytkach Beskidu Niskiego, zwłaszcza o kapliczkach i cerkwiach, chociażby o cerkwi w Krempnej Kotanii i Chyrowej. Są to autentycznej miejsca, więc opis ich w powieści zachęca do poznania ich podczas turystycznych wojaży. Poza tym porusza kilka istotnych kwestii, z których na plan pierwszy wysuwa się wpływ przeszłości na teraźniejszość, umiejętność wybaczania, ale też pokręcone losy ludzi, poszukiwanie własnej ścieżki życia i budowania na nowo relacji rodzicielskich.

Fabuła skupia się głównie na relacji Hanki z ojcem i tajemnicy, którą on skrywa, oraz na morderstwie Joanny. Nie wszystkie wydarzenia zostały wyjaśnione do końca, o czym mówi też Hania w ostatnich akapitach, ale też nie wiemy jakie były jej dalsze losy po powrocie do Gdańska, tak jakby autorka pominęła celowo dosyć duży okres czasu. Pozostają, zatem wątki, które mogą być elementami kolejnej powieści.

Egzemplarz książki otrzymałam od portalu

1136. - "Mowy nie ma!"

"Mowy nie ma!"

Żaneta Pawlik

Wydanie: I
Data premiery: 21 czerwca 2022r.
Ilość stron: 384
Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Wymiary: 140x205 mm
Wydawnictwo: Zysk i S-ka
Moja ocena: 6/6

„Wszyscy żyjemy w jakiejś bańce. Kiedy ktoś lub coś ją przekłuje, przecieramy oczy ze zdziwienia, choć od początku zdawaliśmy sobie sprawę, że poza nią jest jeszcze inny świat.”

Jedyną pewną w życiu rzeczą jest zmiana, która powoduje nie raz rewolucję w naszym uporządkowanym z pozoru świecie. Gdy coś się kończy, robi miejsce nowym wydarzeniom, ludziom i sytuacjom. Życie bowiem nie lubi pustki i zawsze ma dla nas coś w zanadrzu. Przekonali się o tym bohaterowie książki pt.: „Mowy nie ma!”, u których przeszłość pozostawiła swoje ślady.

Adam Roztowski jest ratownikiem medycznym, który wykonuje ten zawód z pasją. Często jest zmęczony, wykończony długimi dyżurami, stresem i niedospaniem. Mimo tego ma jeszcze siłę udzielać się w każdy czwartek w miejscowej Klubokawiarni, pomagając rozdawać ciepłe posiłki bezdomnym. Ma za sobą trudne doświadczenia i teraz pragnie na nowo poukładać swoje życie. Dzięki tej postaci mamy okazję poznać realia pracy na SOR-ze, warunki tzw. opieki medycznej i pracę osób zatrudnionych w służbie zdrowia. Ten obraz nie napawa optymizmem, gdyż poza ludzkim nieszczęściem, dramatami, bólem wyraźnie widać, z jakimi problemami boryka się w Polsce służba zdrowia. Autroka zwraca też uwagę na kwestię bezdomności i niewydolności państwa, które nie potrafi zapewnić ludziom godziwego życia.

Adam przeprowadza się do kamienicy, w której mieszka Małgorzata Bogas, która mieszka piętro wyżej. Atrakcyjna sąsiadka jest trzydziestodziewięcioletnią kobietą, która pozornie ma wszystko. Pracuje, jako nauczycielka historii sztuki w liceum, jest lubiana przez swoich uczniów, ma męża zapewniającego jej dostatnie życie i dorastającą córkę. Niestety, na tym kończą się pozytywne aspekty tego obrazka, gdyż tak naprawdę przez większość czasu Małgosia bywa sama. Pola, jej córka zajęta wciąż swoimi sprawami nie jest wsparciem dla matki, natomiast Konrad wiecznie bywa poza domem, tłumacząc się ważnymi spotkaniami biznesowymi. Sprawy prowadzenia domu pozostają na jej głowie.

Pewnego dnia Małgorzata odkrywa, co to są tak naprawdę za spotkania biznesowe i w tym przypadku nie bawi się w kompromisowe rozwiązania, lecz stanowczo rozstrzyga ten problem wyrzucając, dosłownie, męża z domu i ciskając w niego iPadem, którym nieomal uderza wchodzącego po schodach nowego sąsiada. I to jest ten moment, gdy naprawdę zaczynają się dostrzegać. Wcześniej Małgorzata i Adam mijali się kilka razy, ale byli tak zajęci swoimi sprawami, że nie przywiązywali do tych spotkań uwagi.

Ulubionym powiedzeniem naszej bohaterki jest „Mowy nie ma!” używane w momencie, gdy pojawiają się propozycja czy sytuacja, na którą ona nie ma ochoty. Nie jest osobą idealną, popełnia błędy, zachowuje się irracjonalnie, zbyt szybko wyrabia sobie opinię, osądza, ale też potrafi bronić swoich granic. Dzięki temu jest autentyczna, naturalna, więc nie jedna kobieta może się z nią identyfikować. Też ma kompleksy, jest przerażona zbliżającą się czterdziestką, uważa, że najlepsze lata ma za sobą. Jej postać nakreślona została tak, jakby była ona starszą kobietą bez przyszłości. Wyraża swoimi poglądami stanowisko wielu osób, dla których przekroczenie czterdziestu lat życia jest przerażającą barierą. Małgorzata, zastanawia się , czy jest to wiek dojrzały, czy można mówić o niej, jako osobie w średnim wieku. Nie dostrzega, że jest atrakcyjną kobietą, a przed nią pojawiają się nowe szanse i ekscytujące przeżycia. Tymczasem w życiu nic nie jest jednoznaczne, co uświadamia jej Klaudyna, przyjaciółka, z którą zawsze omawia swoje dylematy. 

Klaudyna jest przeciwieństwem Małgorzaty i korzysta z życia pełnymi garściami, zwłaszcza, jeżeli chodzi o mężczyzn. Jednak i ona stwierdza w pewnym momencie, że mając prawie 40 lat może być dla niej za późno na założenie rodziny. Wiele współczesnych kobiet reprezentuje takie podejście uważając, że mają czas na ustabilizowanie się, założenie rodziny, męża i dzieci. Tymczasem, gdy dojrzewa u nich taka opcja, budzi się refleksja, że może być na to wszystko za późno. Klaudyna, jak i inne postacie w tej historii grają w niej role drugoplanowe, ale ich przeżycia są równie fascynujące jak głównych bohaterów.

W tle przyglądamy się wydarzeniom z przeszłości Małgorzaty, które są nam pokazywane w formie wspomnień, natomiast w przypadku Adama jego wcześniejsze doświadczenia pozostają przez dłuższy czas tajemnicą. Poruszane są nie tylko zagadnienia związane z zawodami wykonywanymi przez główne postacie, ale też kwestie dotyczące samotności w związkach, przemijania, zdrady, wypalenia uczuć, opieki nad starszymi osobami i bezdomnymi. Autorka dotyka też świata młodych ludzi, którzy poszukują swojej drogi życiowej, ich relacji z dorosłymi, z rodzicami, których związek się rozpada. Wątkiem, który przeplata się przez całą powieść jest potrzeba bliskości drugiego człowieka, budowania relacji na zaufaniu, szczerości, a motorem napędowym powinna być zawsze miłość i to, co mówi nam nasze serce.

„Każdy miewa w życiu gorsze momenty, 

ale trzeba pamiętać, że w końcu miną.”

„Mowy nie ma!” to bardzo udany debiut pani Żanety Pawlik, która umiejętnie i zgrabnie przeprowadza nas przez poszczególne epizody i wątki, łącząc wszystko w spójną, emocjonalną całość. Napisała powieść, od której trudno było mi się oderwać, doskonale prowadzi wielowątkową fabułę, ukazując różne ścieżki życia, po których kroczymy. Jednocześnie uświadamia, że każdy tworzy swoje życie sam poprzez swoje decyzje, a każde działanie ma swoje konsekwencje, w zależności czy postępowaliśmy zgodnie z własnym sumieniem, kierując się dobrem, czy też uprzykrzając komuś życie swoimi czynami. Doskonale widać to na przykładzie ojca Małgorzaty, który w dzieciństwie stworzył jej piekło, a teraz życie wystawia mu gorzki rachunek.

Docierając do końca tej opowieści żałowałam, że już się skończyła, bo według mnie mogłaby się jeszcze potoczyć dalej. Autorka pokazuje, że gdy tylko otworzymy się na świat i możliwości, jakie nam oferuje, wówczas możemy żyć pełnią życia, które ma zawsze jakieś niespodzianki, bez względu na wiek i okoliczności. Miłość bowiem to uczucie, które nie ma metryki i przychodzi bez względu na okoliczności.

Żaneta Pawlik to pisarka i aktorka teatralna. Fascynatka jazdy na motocyklu. Laureatka XVIII Turnieju Sztuki Recytatorskiej "Promuj Śląsk", na którym zajęła pierwsze miejsce. Odpoczywa w podróży, najchętniej włócząc się z plecakiem po Azji. Chciałaby powiedzieć, że bycie tu i teraz jest jej receptą na szczęście, ale skłamałaby. Nieustannie chce być tam i jeszcze tam.

Książkę przeczytałam, dzięki autorce i wydawnictwu:

1135. -"Niegrzeczny prezes"

"Niegrzeczny prezes"

Weronika Jaczewska

„Miłość z definicji jest zaprzeczeniem rozsądku.”

W miejscu pracy z pewnością ważna jest atmosfera, którą tworzą osoby zatrudnione w danej firmie. Dobrze, gdy buduje się ją na pozytywnych relacjach międzyludzkich, wzajemnych sympatiach, przyjaźni, zaufaniu i lojalności, dzięki czemu z zaangażowaniem podejmujemy kolejne wyzwania zawodowe. Zawsze chętnie się rozpoczyna kolejny dzień pracy wiedząc, że spotka nas tam życzliwość współpracowników. Każda firma ma swoje zasady, prawa i oczekiwania wobec pracownika. Bohaterka książki pt.: „Niegrzeczny prezes” doskonale zna zasady obowiązujące w korporacji, w której jest zatrudniona i jak do tej pory bez problemu się do nich dostosowywała. Jednak wkrótce przekonała się, że życie potrafi postawić przed nią takie sytuacje, które burzą ustalony porządek.

Lena Artel w swoim dwudziestodziewięcioletnim życiu zdążyła już przeżyć sporo przykrych chwil. Jej małżeństwo rozpadło się rok temu, a rozwód dał jej wiele cierpienia, gdyż były mąż nie pozwolił tak łatwo zakończyć związku, więc rozprawa rozwodowa była wywlekaniem małżeńskich brudów, bezkompromisowym podziałem majątku i upokorzeniem dla Leny. Nawet teraz, po upływie dłuższego czasu Piotr nie daje jej spokoju bombardując ją wciąż ironicznymi, złośliwymi smsami. Mimo to Lena nie daje sobą pomiatać i stara się twardo stąpać po ziemi realizując się, jako kierownik odpowiedzialny za sprzedaż ekskluzywnych telewizorów w azjatyckiej firmie produkującej elektronikę, od AGD, RTV aż po telefony i akcesoria. Sprawy związków odłożyła na dalszy plan, nie mając na razie zamiaru wdawać się w jakąkolwiek relację damsko- męską, do czego usilnie namawia ją przyjaciółka, Natalia. Wydaje się, że Lena dotrzyma słowa samej sobie, ale nie jest to łatwe w momencie, gdy prezesem firmy zostaje Fryderyk Baker, o którym krąży niezbyt przychylna opinia i rozgłos medialny. Znany jest bowiem ze swojego trudnego charakteru, podbojów miłosnych i charyzmy, dzięki której osiągnął sukces w branży. Nikt jednak nie wie, co skłoniło go do podjęcia pracy w Warszawie, do której przeniósł się z Londynu, w którym się wychował.

„Niegrzeczny prezes” nie okazał się aż taki niegrzeczny, jak sugeruje tytuł i okładka. Fryderyk jest raczej sfrustrowany, sprawia wrażenie pewnego siebie, nieprzystępnego, ale w głębi duszy okazuje się facetem zagubionym i stłamszonym przez wydarzenia z przeszłości. Zachowuje się często jak dzieciak, niedojrzały nastolatek, a nie jak dorosły mężczyzna z bagażem doświadczeń. Trudno mi było zrozumieć postępowanie Fryderyka, który często ma zmiany nastroju i wybucha złością w chwilach, które w ogóle nie dają takiej podstawy. Dotyczy to zwłaszcza momentów, gdy pada pytanie o jego przeszłość i przyczynę przeniesienia z Londynu do Warszawy. Wówczas wścieka się, nie chcąc ujawnić prawdy, tak jakby nie wiadomo, co zrobił. Tymczasem, gdy poznałam ten sekret, nie bardzo wiedziałam, o co tyle szumu. Autorka zbudowała sprawę ukrywania tajemnicy tak, że można by się spodziewać bardziej dramatycznych i przerażających zdarzeń. To, czego doświadczył Fryderyk nie wydaje mi się aż takim wielkim dramatem, by rzucać przekleństwami i złościć się na innych. Lena też nie do końca mi odpowiadała, gdyż zbyt łatwo wydawała opinię, nie potrafiąc wysłuchać do końca czyjejś wypowiedzi, ale też ma tendencję do wyolbrzymiania problemu. Zbyt często rozczula się nad sobą, płacze z byle powodu, ale też reaguje nieadekwatnie do sytuacji. Natomiast bardzo podobała mi się jej postawa wobec byłego męża, który próbuje ponownie wejść do jej życia. Jest wobec niego stanowcza i bezkompromisowa.

Powieść „Niegrzeczny prezes” jest debiutem pani Weroniki Janczewskiej, który w efekcie można uznać za udany, mimo że wyczuwalne jest świeże, niedoświadczone pióro, chociażby w przydługich opisach i powtarzalności znanych motywów. Miałam też wrażenie, jakby autorka przeciągała niektóre wątki, chociażby związane z wyjaśnieniem tajemnic z przeszłości. Poza wątkiem intymnych, sekretnych spotkań obserwujemy kulisy pracy w korporacji, w której liczą się przede wszystkim wyniki sprzedaży i zbyt mało jest w niej miejsca na prywatne życie. Okazuje się, że w tego rodzaju środowisku trudno zaufać komuś całkowicie, gdyż zbyt często osoby pracujące w tego rodzaju firmach zakładają maski, pokazując swoją lepszą stronę. Dopiero w chwilach kryzysu, czy jakiegoś niepowodzenia wyłania się ich prawdziwa osobowość, a wówczas okazuje się, na kogo tak naprawdę można liczyć. Inna kwestia, jaka wyłania się z tej historii pokazuje, że zapisy korporacyjne dotyczące zakazu tworzenia bliższych relacji w miejscu pracy są bezsensowne, gdyż nie jest możliwe zachowanie ich w sekrecie, gdy pracuje się w tej samej firmie. Nie da się bowiem zakazać uczuciu zaistnieć i prędzej lub później stworzone prawa zostają złamane.

To przede wszystkim opowieść o dwóch skrzywdzonych przez los ludziach, którzy na nowo próbują ułożyć swoje życie i poradzić sobie z uczuciem, które rodzi się w ich sercach wbrew wszelkim przeciwnościom i zakazom. Przekonują się, że nie można zakazać miłości, gdyż dla niej nie ma żadnych ograniczeń czy nakazów. Jeżeli dwoje ludzi pragnie być ze sobą, zawsze można znaleźć rozwiązanie.

Książkę otrzymałam z Klubu Recenzenta portalu nakanapie.pl

Wydanie: I
Data premiery: 29 czerwca 2022 r.
Liczba stron: 448
Wymiary: 205 x 135 mm
Okładka: miękka ze skrzydełkami
Wydawnictwo: Wydawnictwo Agora
Moja ocena: 4/6

1134. - "Terror" Tom III

Terror

Seria: Costello Brothers Tom III

K.E. December

Wydanie: I

Data wydania: 24 czerwca 2022 r.

Format: 130x210 mm

Liczba stron: 262

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Wydawnictwo AMARE

Moja ocena: 6/6

„czasami najgorsze rzeczy, jakie nas spotykają okazują się być tymi najlepszymi”.

Pierwsza część o braciach Costello pt.: „Zemsta” i druga pt.: „Odwet” były wulkanem emocjonalnym, więc z niecierpliwością oczekiwałam ich kontynuacji. Wraz z finałem drugiego tomu zawiązał się już kolejny wątek, który zaostrzył apetyt na lekturę trzeciej części pt.: „Terror”. Tym razem jej fabuła skonstruowana jest wokół najstarszego z braci Costello, Marco, który pojawiał się już wcześniej, ale tylko, jako postać drugoplanowa. Od pierwszej chwili swoim zachowaniem, wypowiedziami i osobowością tworzył wokół siebie mroczną aurę.

Ślub Annabel z Matteo Costello i Jessiki z Marcello miał zażegnać wojny między mafiami rządzącymi w Nowym Jorku. Niestety, nie wszystko poszło, tak jak planowano, gdyż nadal w powietrzu wisi konflikt między klanami. Tym razem w siłę rośnie mafia rosyjska, w której na czele stoi Siergiej Gawriłow. I ponownie szefowie mafijnego świata próbują utrzymać status quo poprzez aranżowane małżeństwo. Tym razem między córką rosyjskiego bossa, Anastazją i najstarszym z braci Costello, Marco. Zarówno on, jak i Nastya nie są z tego faktu zadowoleni, gdyż każdy ma ku temu swoje powody. Ona jest zaręczona z Aleksiejem, natomiast Marco nie zamierza rezygnować ze swojego dotychczasowego, hulaszczego życia. Jednak wola rodziny jest najważniejsza, więc oboje nie mają wyjścia i dochodzi do ślubu.

„Terror” jest, niestety, ostatnią częścią serii „Costello Brothers” i stanowi jej wspaniałe zwieńczenie. Fenomenalnie czytało mi się tę część, tak jak wcześniejsze ze względu na szybkie tempo następujących po sobie zdarzeń, dramaturgię i galerię świetnie wykreowanych postaci. To świetnie napisana powieść z tzw. pazurem, przez którą się po prostu płynie, bez znużenia i zastanowienia. Pani December nie rozciąga niepotrzebnie wątków, czy opisów, lecz podaje wszystko w bardzo zgrabnej formie ujmując w niej to, co najważniejsze dla danej sceny. Stosuje za to często element zaskoczenia, zawieszenia jakiejś sytuacji i niepewności urywając na przykład wątek pozostawiając jego wyjaśnienie w dalszej perspektywie wydarzeń. Do tego autorka utrzymała moją ulubioną formę narracji, czyli naprzemienną, dając możliwość wypowiedzenia się obu stronom. Szkoda tylko, że  Marco został dopuszczony do głosu tylko trzy razy i według mnie zdecydowanie było za mało jego wersji wydarzeń, gdyż w wielu przypadkach chciałam wiedzieć, co myśli, czuje i dlaczego podejmuje takie a nie inne decyzje. 

Trylogia „Costello Brothers” to nieprzeciętna opowieść oparta wprawdzie na znanych schematach, ale wokół nich został zbudowany ekscytujący ciąg zdarzeń, dzięki którym bez znużenia i problemów poruszamy się w stworzonym świecie, wnikamy w cały szereg różnorodnych emocji, zaskakujących zwrotów akcji i bezpruderyjnych namiętności.

Wszystkie części były dla mnie niesamowite pod względem pomysłu na fabułę i rozwój relacji pomiędzy głównymi bohaterami. Każdy z tomów opowiada o innej parze bohaterów, więc w pewnym sensie stanowi osobną, zamkniętą historię. Jednak ważne jest poznanie całości, gdyż fabuła całej serii wypływa jedna z drugiej. Nicią przewodnią, która je łączy jest miłość budowana na gruncie niechęci, a nawet nienawiści, pokazując, że między tymi dwoma uczuciami jest cienka granica. 

Historie zawarta w trylogii są ekspresyjne, bogate w wiele epizodów, różnorodne,  obracające się wokół tych samych osób, a ich losy są wkręcone w mafijne rozgrywki, niepisane prawa, biznesowe interesy, dzięki czemu tworzą ogromnie emocjonalną, gorącą, niesamowicie wciągającą opowieść o miłości, która teoretycznie nie ma szans na zaistnienie.  Pani December nie pozostawia niczego przypadkowi, buduje napięcie umiejętnie, od początku, bez zbędnych wstępów. Każdy wątek zawarty w poszczególnych częściach został doprowadzony do końca, przemyślany, naładowany ogromną paletą emocji. Wartością dodaną są  fascynujące, charyzmatyczne postacie z mocnymi charakterami i dotyczy to zarówno mężczyzn, jak i kobiet. Nie brakuje oczywiście erotycznych uniesień, wyczuwalnej chemii wzajemnego przyciągania, ale nie są to elementy w przeładowanej formie. 

W swojej debiutanckiej trylogii pani Kamila vel December podkreśla, że każdy ma w sobie ogromne pokłady miłości. Musi tylko ona trafić na podatny grunt. Czasami los łączy ludzi, którzy pozornie nie mają szans na stworzenie szczęśliwego związku, ale potem okazuje się, że był to dla nich najlepszy wybór.

źr. zdjęcia:
nakanapie.pl

K.E. December to pseudonim literacki 33-letniej Kamili z Wrocławia. Na co dzień kochająca żona i matka. W wolnym czasie podróżuje i czyta. Marzycielka, ale również realistka, której mottem jest: „Marzenia same się nie spełniają, o marzenia trzeba walczyć” W głowie ma setki pomysłów i każdy z nich pragnie przelać na papier. Pisze głównie romanse, ponieważ w temacie miłości, czuje się najlepiej.

Recenzja tomu pierwszego: "Zemsta"

Recenzja tomu drugiego "Odwet" 

Książkę przeczytałam, dzięki wydawnictwu:

1133. - "Przestań siebie naprawiać"

Przestań siebie naprawiać

Anthony de Mello

Numer wydania: I
Data wydania polskiego: 04.05.2022r.
Data wydania amerykańskiego: 13.04.2021 r.
Tytuł oryginału: Stop Fixing Yourself, Wake Up All is Well
Liczba stron: 228
Wymiary: 125 x 195 mm
Oprawa: twarda
Tłumaczenie: Justyna Grzegorczyk
Wydawnictwo: Zysk i S-ka
Moja ocena: 6/6

„Zawsze jesteś niewolnikiem tego, czego nie jesteś świadomy.”

Anthony de Mello to jeden z najbardziej znanych mówców na świecie, który zdobył sławę , dzięki swoimi książkom, prelekcjom i konferencjom z dziedziny duchowości. Był hinduskim jezuitą, który sam siebie określał, jako „chrześcijanin Wschodu”, ale jego przekazy mają uniwersalny charakter. Swoimi przemyśleniami i publikacjami wzbudzał zainteresowanie wielu ludzi, którzy poszukiwali drogi ku szczęściu i oświeceniu, ale też budził ostry sprzeciw Kościoła katolickiego, który uważał jego poglądy za niezgodne z wiarą chrześcijańską. Mimo, że mistrz nie żyje już od 35 lat, jego nauki są nadal aktualne i doskonale odnoszą się do naszej obecnej sytuacji. Możemy to dostrzec na przykład w książce „Przestań siebie naprawiać”, w której skłania do refleksji nad sobą, życiem, a przez tym uczy dostrzegania tego, co mamy najlepsze w sobie.

De Mello mówi, że nie chodzi mu o to, by się z nim zgadzać, lecz wystarczy, że posłuchamy, co ma do powiedzenia i zachowamy postawę otwartości oraz chęć odkrycia czegoś nowego. Poznając jego punkt widzenia stwierdzamy, że mistrz pokazuje nam to, co zawsze mieliśmy, ale tego nie dostrzegaliśmy. Uświadamia, że niepotrzebnie wciąż gonimy za szczęściem, pragnąc wciąż czegoś nowego, szukając inspiracji czy sposobów rozwiązania problemów, gdyż wszystko, czego potrzebujemy już posiadamy. De Mello nazywa to przebudzeniem, kroczeniem przez życie świadomie, bez lęku i cierpienia. Jedyne, co blokuje nam drogę do szczęścia są nasze przekonania narzucone nam przez środowisko, religię, wychowanie. Są one w nas tak mocno umocnione, że uznajemy je, jako swoje i wiele osób kroczy wciąż tą samą ścieżką, gdyż tak postępują inni, bądź też powielamy zachowania naszych rodziców i wcześniejszych pokoleń.

„Prawdy nigdy nie wyraża się w słowach.”

Książka „Przestań siebie naprawiać” to prawdziwa uczta dla duszy, wskazująca, jaką drogą podążać, by doskonalić siebie, akceptować każdą chwilę i odnaleźć wewnętrzny spokój wobec tego, co dzieje się wokół. Wspaniale sprawdza się też, jako drogowskaz w poszukiwaniu odpowiedzi na jakieś pytanie, czy w chwili, gdy potrzebujemy dobrego słowa, wsparcia czy otuchy. Wystarczy chwilę się wyciszyć i otworzyć książkę na przypadkowej stronie. Pierwsze zdanie, jakie nam „wpadnie w oko”, będzie tym, czego szukamy.

źr. zdjęcia: amazon.com

Anthony de Mello swoimi słowami dociera do zakamarków naszego wnętrza, skłaniając do przemyśleń i ukazując nasze życie w zupełnie innym kontekście. Bardzo inspirujące i dające pole do refleksji są przypowieści, z których zawsze wynika jakaś lekcja czy morał. Rozważania zostały zawarte w siedmiu częściach, z których każda porusza inną kwestię. Skłania do zastanowienia się, czym jest szczęście, świadomość, miłość, boskość, cierpienie, samodoskonalenie, oświecenie i kim jesteśmy. Namawia do uważnego czytania, stawiania sobie pytań, obserwowania reakcji i emocji pojawiających się podczas lektury. Medytacje zawarte na końcu każdej części wlewają w naszą przestrzeń pozytywną energię usuwając fałszywe przekonania i programy wgrane w naszą świadomość przez dotychczasowe lata naszego życia. To tak, jakby ktoś nagle zapalił światło i rozjaśnił nam umysł, kierując naszą uwagę na sprawy oczywiste, a jednak umykające w codziennym pędzie ku szczęściu i stabilizacji.

Egzemplarz książki otrzymałam od portalu

1132. - "Puszka Pandory" Tom 2

Puszka Pandory

Tom drugi

Monika Kortez

Wydanie: I

Premiera: 1 lipca 2022 r.

Format: 121x195 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Liczba stron: 242

Wydawca: Novae Res

Moja ocena: 5/6

„Dorośli czasem potrafią tak skomplikować sobie życie, że sami się w tym gubią.”

Życie czasami potrafi dać nam tak w kość, jakby nagle ktoś otworzył słynną skrzyneczkę, z której wylały się wszystkie nieszczęścia. Wówczas trudno pozbierać to wszystko w całość i uporządkować, a wtedy najlepszą decyzją bywa ucieczka, tak jak to miało miejsce w życiu bohaterki „Puszka Pandory”.

Morgan Sangiacomo mieszka w Philadelphii i prowadzi firmę Armando Corporation, w której ostatnio niezbyt dobrze zaczyna się dziać, mimo że na targach w Mediolanie osiągnęli sukces. Aresztowanie wiceprezesa korporacji Douglasa zaczyna ciąg zdarzeń, które rzutują na reputację firmy. Do tego osobiste problemy związane ze stanem zdrowia męża i wrogością teściowej, ale też dziwne zdarzenia, jakie nawarstwiają się wokół niej, powodują, że życie Morgan wywraca się do góry nogami i kobieta zmuszona jest do pozostawienia wszystkiego za sobą. Na jaw wychodzą tajemnice, które zmuszają ją do opuszczenia Ameryki i zaszycia się w małej wiosce o nazwie Krzykosy, w której chroni się razem z synami. Warto tu zaznaczyć, że takie miejsce naprawdę istnieje, w której znajduje się piękny pałac o tej samej nazwie, co wieś.

Zaczynając czytać książkę, miałam wrażenie, że nie jest to początek zawartej w niej historii, gdyż od razu wątek z mężem bohaterki miał charakter kontynuacji, tak jak i inne elementy fabuły. Zaczęłam, więc poszukiwania i okazało się, że pierwszą odsłoną wydarzeń była powieść „Odwet”, a ponieważ nie znalazłam innych książek tej autorki, więc domyślam się, że tym tytułem pani Kotrez zadebiutowała na polskim rynku cztery lata temu. Mimo nieznajomości tomu pierwszego, bez problemu wniknęłam w kontynuację i podążałam za kolejnymi wydarzeniami w życiu bohaterki. Tym razem fabuła dzieje się w dwóch różnych miejscach. Najpierw obserwujemy to, co dzieje się w Philadelphii, po zmianach, jakich doświadczyła Morgan i emocjach w „Odwecie”, by teraz mierzyć się z nowymi wyzwaniami, po czym akcja przenosi się do Polski.

Umieszczeniem części akcji w Polsce autorka ukazała kontrasty mentalne i społecznościowe między dwoma krajami. Zestawiła ze sobą życie na polskiej wsi, mentalnością jej mieszkańców z nowoczesnością i klimatem amerykańskiego miasta. Perspektywa zamieszkania przez jakiś czas w miejscu, o którym wydaje się świat zapomniał, przeraża Morgan, ale wkrótce  przekonuje się, że nie ma ładniejszego miejsca, w którym może zregenerować siły. 

„Puszka Pandory” łączy w sobie romans z wątkiem kryminalnym i obyczajowym, a nawet mistycznym Ten ostatni aspekt fabuły zaznacza się w osobie teściowej Morgan, która nie przepada za synową i podejmuje działania wykraczające poza realną sferę życia. Na jej przykładzie autorka pokazuje, że karma wraca i jeżeli czynimy w jakiś sposób komuś coś złego, to prędzej lub później to się mści w skumulowany sposób. Narracja prowadzona w trzeciej osobie pozwala poznać bliżej inne postacie, chociażby Krystynę, u której Morgan znalazła schronienie, ale też innych mieszkańców wsi, których nie sposób nie polubić. To ludzie prości, postrzegający rzeczywistość po swojemu, ale szczerzy i lojalni, którzy gotowi są wesprzeć każdego mieszkańca Krzykosów.

Całość dosyć szybko się zmienia, czasami zaskakuje, a czasami można przewidzieć ciąg dalszy, ale tego, co znalazłam w końcowych epizodach się nie spodziewałam. Trudno po tych scenach określić, czy to jest ostateczny koniec tej historii, gdyż sprawy potoczyły się tak, że z powodzeniem można ją jeszcze dalej kontynuować. Wprawdzie wiele spraw autorka wyjaśniła w epilogu, ale pozostawiła pewną furtkę, którą zawsze można otworzyć.

zdjęcie pochodzi
z okładki książki

Monika Kortez to absolwentka UMK w Toruniu na Wydziale Marketingu i Zarządzania. Od 19 lat prowadzi biuro rachunkowe – jest również biegłym sądowym w tym kierunku. Ze względu na możliwość wykluczania się spraw zawodowych z aktywnością „literacką”, postanowiła przyjąć pseudonim Monika Kortez. Pisanie było sposobem na złapanie oddechu od trudnych, wymagających obowiązków.

Recenzja części pierwszej pt.: "Odwet"

Książkę przeczytałam, dzięki wydawnictwu:

1131. -"Przewlekłe stany zapalne"

Przewlekłe stany zapalne

Jak je rozpoznać i wyeliminować?

Poznaj ukrytą przyczynę wielu chorób, w tym autoimmunologicznych, i odzyskaj zdrowie

dr Jyothi Rao dr Monica Aggarwal

Numer wydania: I

Data wydania polskiego: 28.01.2022 r.

Data wydania amerykańskiego: 10 sierpnia 2020 r.

Wymiary: 145 x 205 mm

Liczba stron: 288

Oprawa: miękka

Tytuł oryginału: Body on Fire: How Inflammation 

Triggers Chronic Illness and the Tools We Have to Fight It

Tłumaczenie: Ziemska Beata

Wydawnictwo: Vital

Ocena: 5/6

„Kiedy zachorujemy, szybko uczymy się, że musimy zrezygnować z wielu rzeczy.”

Zachowanie dobrego zdrowia zależy od wielu czynników, ale najważniejsze jest, by zadbać o naszą wewnętrzną równowagę względem warunków zewnętrznych, w których żyjemy. Taka zależność określana jest, jako homeostaza, która zapewnia nam prawidłowe funkcjonowanie, dlatego ważne jest byśmy wiedzieli na ten temat jak najwięcej i potrafili odpowiednio zadbać o ten aspekt naszego zdrowia. Jest to możliwe, dzięki poradnikowi pt.: „Przewlekłe stany zapalne”.

Najpierw pojawia się niewielki ból, drobna dolegliwość, którą najczęściej ignorujemy, ale wkrótce nasila się on coraz bardziej i gdy nie zareagujemy w odpowiednim momencie, wówczas pojawia się poważny problem w postaci chronicznego schorzenia. Ogniska zapalne atakują nagle, utrudniając wykonywanie codziennych czynności. Mogą pojawiać się w różnych częściach naszego organizmu pod postacią takich chorób jak cukrzyca, problemy z sercem, nowotwory, choroby nerek, płuc czy wszelkie dolegliwości ze stawami. 

Zdrowy organizm jest w stanie utrzymać właściwy stan homeostazy i doskonale radzi sobie z negatywnymi czynnikami nie dopuszczając do rozwoju choroby. Jednak osłabiony, na przykład stresem, przemęczeniem, bezsennością, paleniem papierosów, szkodliwym promieniowaniem, brakiem ruchu, czy złą dietą nie ma siły na zwalczenie pojawiających się dolegliwości. Autorki nie mają wątpliwości, że stany zapalne można wyleczyć w sposób naturalny, jednak do tego potrzebna jest wiedza o tym, co nam szkodzi, byśmy potrafili podejmować właściwe, mądre decyzje. Często oznacza to zmianę w dotychczasowym stylu życia i eliminację tego, co wywołuje w naszym organizmie nierównowagę. 

Panie Aggarwal i Rao dokładnie wyjaśniają ten proces posługując się przykładami ze swojego życia oraz z praktyki lekarskiej. Są przekonane, że jeżeli chcemy wyzdrowieć, musimy o siebie zadbać, a pomoże nam w tym dieta oparta na pełnowartościowych produktach roślinnych, co oznacza wyeliminowanie z menu mięsa i nabiału oraz niezdrowych tłuszczów i rafinowanych węglowodanów. 

Tak naprawdę nie dowiedziałam się niczego nowego z ich publikacji, gdyż w większości poradników o zdrowiu są tego rodzaju wskazówki. Jednak mimo to uważam, że to doskonała publikacja, gdyż została napisana bardzo przystępnie i przekazuje istotne, praktyczne i proste porady oraz informacje na temat przewlekłych stanów zapalnych w naszym organizmie. To z pewnością pozwoli na zrozumienie skąd się one biorą, jak powstają i jak uniknąć negatywnych wpływów. 

Autorki ujęły swoją wiedzę w siedemnastu rozdziałach, w których przybliżają problem chronicznych chorób zaczynając od opowiedzenia własnych historii, a następnie omawiają czynniki wywołujące zaburzenie równowagi i podpowiadają, na co powinno nas zaniepokoić. Dużą uwagę poświęcają zdrowiu naszych jelit, gdyż odgrywają one ważną rolę dla naszego zdrowia. W osobnych rozdziałach opisują te elementy naszej diety, które powinniśmy wziąć pod uwagę i wprowadzić do naszego jadłospisu. Podkreślają, że zdrowa dieta, to tylko jeden z elementów, gdyż poza fizycznym aspektem należy też zadbać o sferę duchową, mentalną i emocjonalną, dlatego poświęcają też uwagę prawidłowemu snu, medytacjom, relaksowi, aktywności fizycznej i zachowaniu pozytywnego nastawienia do życia. Na końcu poszczególnych rozdziałów, zamieszczają w osobnych, szarych ramkach recepty na zdrowie, czyli szereg wskazówek, które warto zastosować każdego dnia, by mieć dobre samopoczucie i zachować homeostazę.

Książka została napisana przez dwie panie doktor, które doskonale znają opisywany w publikacji problem, zwłaszcza pani Monica Aggarwal, u której w pewnym momencie zdiagnozowano zaawansowane stadium reumatoidalnego zapalenia stawów. To oznaczało dla niej perspektywę długotrwałego cierpienia i niemożliwość wykonywania pracy kardiologa. Początkowo poddała się tradycyjnemu leczeniu polegającemu na przyjmowaniu zapisanych leków, jednak one przyniosły niewielkie korzyści, natomiast spowodowały różne skutki uboczne. Spotkanie, w pewnym momencie, panią doktor Jyothi Rao było przełomowym wydarzeniem, gdyż dzięki opracowanemu przez nią planowi odżywiania dziś stan zdrowia pani Aggarwal jest znacznie lepszy, a ona jest w stanie bardziej efektywnie pomagać ludziom. To, co przeżyła,  uświadomiło jej, że  to nie choroba określa, kim jesteśmy, lecz to w jaki sposób na nią reagujemy. 

Egzemplarz książki otrzymałam od portalu

1130. -"Kod antyrakowy"

Kod antyrakowy

Rewolucyjne odkrycie przyczyn powstawania raka, skutecznej eliminacji komórek nowotworowych oraz profilaktyki

dr Jason Fung

Data wydania polskiego: 26.11.2021r.

Data wydania amerykańskiego: 10.11.2021 r.

Liczba stron: 384

Numer wydania: I

Wymiary: 145 x 205 mm

Oprawa: miękka

Tytuł oryginału: The Cancer Code: 

A Revolutionary New Understanding of a Medical Mystery

Tłumaczenie: Bartkiewicz Bartosz

Wydawnictwo: Vital

Ocena: 5/6

„Podejście do problemu ze złego punktu widzenia nie daje szansy na rozwiązanie go. Jeżeli nie jesteś zwrócony we właściwym kierunku, nieważne jak szybko biegniesz; nigdy nie dotrzesz do celu.”

Nowotwory, to jeden z największych problemów zdrowotnych wielu ludzi. Okazuje się, że problem ten występował już w starożytnych czasach, o czym świadczą zapiski takie jak m.in. w Papirusie Edwina Smitha z 2625 roku p.n.e. Już wówczas w Egipcie były przypadki dziwnych narośli i zmian, które powodowały śmierć chorej osoby. Niestety, wówczas nie znano żadnych sposobów, by uratować ją przed takim losem. Dziś medycyna jest bardziej rozwinięta, a mimo to nadal problem z nowotworami istnieje. Wprawdzie wiemy na jego temat dosyć dużo, ale nie we wszystkich przypadkach lekarze odnoszą sukces w leczeniu. Rak w różnych postaciach nadal stanowi poważny problem zdrowotny i jest jednym z najczęstszych przyczyn zgonów na świecie. Problem ten naświetla dr Jason Fung w swojej książce pt.: „Kod antyrakowy.” Autor jest specjalistą nefrologiem i od wielu lat analizuje badania powstawania raka, przygląda się jego rozwojowi i metodom leczenia. Podstawą zainteresowania tym tematem było spostrzeżenie, że nie każda osoba jest atakowana przez komórki rakowe. Pan Fung zastanawiał się, dlaczego u niektórych ludzi i w szczególnych sytuacjach zdrowe komórki zmieniają się w komórki nowotworowe, a u innych to nie następuje, więc zaczął analizować czynniki i powody takiej zależności.

Wyodrębnił trzy paradygmaty funkcjonujące w temacie raka. Nazwał je odpowiednio: paradygmat raka 0.1,0.2 i 0.3. Każdy z nich dokładnie został omówiony w osobnych częściach, ukazując ich założenia, dowody na ich słuszność, bądź ujawniające błędy myślenia. Swoje spostrzeżenia, analizy i wnioski uzasadnił pod kątem skuteczności w leczeniu raka i zawarł w sześciu częściach, które zostały opracowane w bardzo uporządkowany i przystępny sposób, mimo że język, jakim posługuje się pan Fung ma charakter naukowy. Jednak stara się wyjaśnić wiele zagadnień tak, by ich treść dotarła do jak największej liczby osób. Przytacza mnóstwo przykładów badań, publikacji, nazwisk naukowców, lekarzy, którzy zajmowali się tym tematem. Materiał opatrzony został dodatkowo prostymi schematami ilustrującymi omawiany temat, tabelkami, w których wymienia najważniejsze punkty danego rozdziału oraz szarymi ramkami z ważnymi, uzupełniającymi informacjami.

„Kod antyrakowy” to swoista i szczególna podróż przez tysiąclecia, rodzaj kroniki dokonań medycznych i rozwoju poziomu świadomości w dążeniu do pokonania jednego z największych wrogów naszego organizmu. Pokazuje w ten sposób ewolucję w postrzeganiu problemu, skuteczności w wykrywaniu raka i walce z nim. Na podstawie dostępnych badań stwierdza między innymi, że medycyna nadal pozostaje w tyle w rozwiązaniu tego problemu, mimo że już radzi sobie z wieloma ciężkimi schorzeniami. To jednak nowotwory nadal stanowią poważny problem, a to dlatego, że nie do końca jest on zrozumiany. Na przestrzeni ostatniego stulecia utarły się pewne schematy i przekonania, które autor omawia także w swojej książce, odnosi się do nich, uzasadnia swoje zdanie i wskazuje drogę opartą na najnowszych odkryciach.

Publikacja stanowi doskonały materiał do analizy dla osób zajmujących się medycznymi zagadnieniami, studiujących tę dziedzinę nauki, ale też osób pragnących zrozumieć przyczyny powstawania raka. Autor mierzy się z funkcjonującymi stereotypami, mitami i błędnym podejściem do terapii nowotworowych. Nie przekazuje w swojej książce żadnych konkretnych programów czy recept na poradzenie sobie z rakiem. Pokazuje jedynie drogę, jaką powinni pójść osoby zajmujące się leczeniem onkologicznym, opisuje, co wywołuje raka, jak powstaje i co zmieniło się w kwestii leczenia na przestrzeni wieków. Doktor Jason Fung napisał ją między innymi po to, by uzmysłowić problem pokazując go z perspektywy rynku amerykańskiego, ale wiadomo, że jest to dylemat światowy.

Egzemplarz książki otrzymałam od portalu

"Za zakrętem" - zapowiedź

Już 3 sierpnia 2022 roku!

Druga część historii Joanny Grabowskiej,

którą poznaliśmy w powieści "Zakręt"

Czy  kuratorka ochroni swoje dzieci? 

Joanna Grabowska powinna być zadowolona z życia. Ma troje zdrowych, mądrych dzieci, a jej związek z przystojnym Pawłem układa się coraz lepiej. Kobieta, która próbowała ją zabić, siedzi w areszcie. Dlaczego więc Joanny nie opuszcza niepokój? „Za zakrętem” Sandry Cichej - kontynuacja losów kurator Joanny Grabowskiej z powieści „Zakręt” - w księgarniach już 3 sierpnia! 

Kurator Grabowska lubi swoją pracę... zazwyczaj. Jej były podopieczny, Tadeusz Grosicki, przebywa w zakładzie psychiatrycznym, gdzie trafił po tym, jak próbował ją zaatakować. Mimo że mężczyzna znajduje się pod stałym nadzorem lekarzy, jego groźby wciąż wywołują w Joannie lęk. Nadal  trwa też sprawa sądowa Mileny Kuchcińskiej. Kobieta, oskarżona o próbę zabójstwa Grabowskiej, nie wyraża skruchy i wciąż zaprzecza, że to ona uszkodziła samochód Joanny. 

Chociaż wspomnienie wypadku, w którym prawie straciła życie, wywołuje w Joannie niepokój, stara się nie poddawać tym emocjom. Skupia się na tym, co dobre: trójce dzieci, dającej satysfakcję pracy, a także na związku z czułym i atrakcyjnym Pawłem. 

Kiedy pewnego dnia obcy mężczyzna próbuje odebrać dzieci Joanny ze szkoły, wszystkie lęki związane z wydarzeniami sprzed paru miesięcy wracają. Czy to Grosicki chce zemścić się na urzędniczce? A może to jakiś wspólnik Kuchcińskiej? Albo ktoś zupełnie inny, jeden z nowych „klientów” pani kurator? Ktoś ewidentnie próbuje zaszkodzić Grabowskiej. Ktoś na nią poluje…

„Za zakrętem” to wciągająca, mocno osadzona w rzeczywistości powieść obyczajowa o życiu kobiety wykonującej trudną i odpowiedzialną pracę, o jej rodzinie, przyjaciołach oraz o podopiecznych, którzy potrzebują jej pomocy. To także wciągający thriller z zagadką kryminalną w tle. 

Recenzja części pierwszej pt.: "Zakręt"