[16/26] - 1954.: "Nasz Bliski Wschód"

"Nasz Bliski Wschód"

Spowiedź agenta polskiego wywiadu

Włodzimierz Malczewski

Adam Mos

„Trzeba tu mieszkać, żyć i działać, 

żeby się w tym bałaganie połapać.”

Bliski Wschód to jedno z tych miejsc, o których wszyscy coś „wiemy”, choć niewielu naprawdę je rozumie i zna Kino, literatura i medialne skróty stworzyły jego uproszczony obraz, który jawi się jako egzotyczny, niebezpieczny, ale też fascynujący. Region ten funkcjonuje w naszej wyobraźni bardziej jako stereotypowe przekonania niż jako realne miejsce: z jednej strony kojarzony z historią i filmową przygodą, z drugiej – z nieustannym konfliktem, przemocą i politycznym chaosem. Podobnie bywa z wyobrażeniami na temat pracy agenta wywiadu, którą przedstawia się często jako pasmo romantycznych misji i spektakularnych akcji. Powieść „Nasz Bliski Wschód” Włodzimierza Malczewskiego pokazuje, jak złudne potrafią być te wyobrażenia i jak boleśnie zderzają się one z rzeczywistością.

Bohaterem książki jest Adam Mos – człowiek, którego prawdziwe imię i nazwisko jest tajemnicą. Pewnego dnia zadzwonił on do pana Malczewskiego  z propozycją opowiedzenia mu o sobie i swojej służbie w agencji wywiadowczej na Bliskim Wschodzie. Z prologu dowiadujemy się, że rozmowa ta miała miejsce w czasie, gdy autor skończył pracę nad książką "Chłopiec o niebieskich oczach", co pozwala przypuszczać, że było to w roku 2024. 

Na pierwszych stronach książki "Nasz Bliski Wschód" możemy przeczytać wstęp napisany przez pułkownika Edwarda Ducha, którego bohater poznał w pewnym momencie w Bejrucie. Wówczas pułkownik był szefem komórki operacyjnej na Bliskim Wschodzie. Jego rekomendacja jest świadectwem tego, że postać Adama Mosa jest autentyczna, chociaż nie znalazłam o nim żadnych informacji w dostępnych źródłach. Jednocześnie fakt, że jego nazwisko widnieje na okładce jako współautora, wyraźnie wzmacnia wrażenie, iż opowieść wyrasta z prawdziwych doświadczeń i realnych wydarzeń, choć przetworzonych przez literaturę. Bez względu na ten status narratora, powieść czyta się szybko, a dzięki pierwszoosobowej narracji oraz osadzeniu akcji w rzeczywistych miejscach możemy uczestniczyć   w samym centrum wydarzeń, oglądanych oczami człowieka, który naprawdę tam był i naprawdę to przeżył.

Adam Mos mówi o sobie, że od zawsze był fanem filmu "Lawrence z Arabii" i zafascynowany jego. Sam marzył o tym, by odegrać podobną rolę na Bliskim Wschodzie, stąd jego zainteresowanie kulturą arabską oraz nauką języka. Marzenie to nieoczekiwanie udało mu się zrealizować, jednak bardzo szybko przekonuje się, że filmowa fikcja ma niewiele wspólnego z rzeczywistością pracy wywiadowczej. Bohater opowiada nam o swojej służbie wywiadowczej - od momentu zwerbowania po studiach, aż po tragiczne wydarzenia w An-Nabatijji w południowym Libanie.

Akcja powieści rozgrywa się w Iraku, Syrii, a przede wszystkim w Bejrucie, stolicy Libanu, ale także w Jordanii, Izraelu i na Cyprze. Ramą narracyjną pozostaje spotkanie autora z Adamem Mosem w Polsce i zamyka się klamrowo wraz z epilogiem. Były agent opowiada o kilku latach swojego życia, rekonstruując kolejne wydarzenia, decyzje i ich konsekwencje. Jego relacja przybiera formę retrospektywnego wyznania, w którym próbuje zrozumieć własne motywacje, błędy i wybory. 

Przebieg fabuły „Nasz Bliski Wschód” nie jest suchą relacją, lecz emocjonalnym zwierzeniem człowieka, który doświadczył wielu dramatów i próbuje zrozumieć, kim jest oraz czego naprawdę chce od życia. Książkę czyta się momentami jak dynamiczną powieść sensacyjną, lecz przy tym towarzyszy nam nieustanna świadomość, że opisywane wydarzenia mają zakorzenienie w rzeczywistości. Szczególnie dotkliwe są te fragmenty, w których giną ludzie, dzieje się niesprawiedliwość lub krzywdzone są dzieci i kobiety uznawane za gorszy rodzaj ludzki. 

Mocną stroną książki jest sposób przedstawienia Bliskiego Wschodu. Autor unika uproszczonych schematów i sensacyjnej egzotyki, skupiając się na złożoności regionu oraz na tym, jak lokalne realia wpływają na przebieg operacji wywiadowczych i na ludzi. Opisy miejsc i sytuacji dodają narracji autentyczności i działają na wyobraźnię. Nie brakuje tu niebezpiecznych, brawurowych akcji, niespodziewanych splotów wydarzeń, intryg, a także wątku romansu, dzięki czemu opowieść zachowuje tempo i nie przytłacza nadmiarem szczegółów.

„Nasz Bliski Wschód” to książka, która weryfikuje  nasze wyobrażenia zarówno o samym regionie, jak i o pracy wywiadowczej. Pan Malczewski pokazuje świat pozbawiony filmowego, awanturniczego klimatu, w którym nie ma prostych wyborów ani jednoznacznych ocen. Zamiast sensacyjnej przygody otrzymujemy opowieść o odpowiedzialności, samotności i konsekwencjach decyzji podejmowanych w warunkach zagrożenia i nieprzyjaznego środowiska. To lektura, która działa emocjonalnie na zmysły, wywołując nie raz wrażenie niepokoju i napięcia, dzięki efektownym scenom akcji i ukazaniu  powiązań ludzkich losów.  

Poprzez zwierzenia Adama Mosa poznajemy kulisy pracy operacyjnej, bez fikcji, koloryzowania, filmowego patosu, ale losy ludzi, których spotkał na swojej drodze.  Pokazuje, jak wygląda codzienność tam, gdzie decyzje podejmuje się w cieniu konfliktów, potencjalnych zagrożeń i ludzkich dramatów. To książka dla czytelników zainteresowanych kulisami polityki i pracy wywiadowczej, ale także dla tych, którzy w literaturze sensacyjnej szukają refleksji nad ceną, jaką płaci się za własne wyobrażenia – zwłaszcza wtedy, gdy marzenia spełniają się w sposób zupełnie inny, niż można było przypuszczać.

Książkę przeczytałam w ramach współpracy z wydawnictwem 

Wydanie: I
Data premiery: 27 listopada 2025
Wymiary: 145 x 205 mm
Ilość stron 344
Okładka: miękka ze skrzydełkami
ISBN 978-83-8011-429-6
Wydawca: Warszawska Firma Wydawnicza
Moja ocena: 5/6

[15/26] - 1953.: "Ćwiczenia somatyczne na stres, napięcia, wyczerpanie"

"Ćwiczenia somatyczne na stres, 

napięcia, wyczerpanie"

Proste techniki na regulację nerwu błędnego oraz całego układu nerwowego

Julia Wohlfarth

„Ból jest sygnałem ostrzegawczym twojego ciała, chroniącym cię przed potencjalnym niebezpieczeństwem.”

Książka „Ćwiczenia somatyczne” Julii Wohlfarth to publikacja, która trafia dokładnie w potrzeby współczesnego człowieka, który bywa często zmęczony, przebodźcowany, zbyt mocno zaangażowany w wykonywane zadanie, codzienne czynności. To sprawia, że często żyjemy w permanentnym napięciu. To rodzi wiele problemów, w tym najbardziej dotkliwe wiążą się z naszym zdrowiem. Autorka zwraca uwagę na problem, który bywa bagatelizowany lub błędnie interpretowany, a na który rzadko zwracamy uwagę. Chodzi o przeciążony układ nerwowy. To właśnie on, a nie wyłącznie choroby czy „słaba kondycja”, bardzo często stoi za przewlekłym bólem, bezsennością, lękiem, wyczerpaniem czy brakiem energii mimo odpoczynku.

Pani Wohlfarth, jako fizjoterapeutka i terapeutka pracy z ciałem, proponuje podejście oparte na somatyce, czyli świadomej pracy z odczuciami płynącymi z ciała. Już na początku książki jasno tłumaczy, czym jest regulacja układu nerwowego i dlaczego tak wiele objawów, których nie potrafi wyjaśnić klasyczna medycyna, ma swoje źródło w długotrwałym stresie i tłumionych emocjach.

Część teoretyczna została napisana w sposób bardzo przystępny, bez nadmiaru fachowego języka, a jednocześnie z wyraźnym oparciem w aktualnej wiedzy z zakresu neuronauki, neuroplastyczności i psychosomatyki. Autorka pokazuje, że ciało „pamięta” doświadczenia, których umysł często nie chce lub nie potrafi dopuścić do świadomości. Stres, lęk, poczucie zagrożenia czy brak bezpieczeństwa nie znikają same – odkładają się w mięśniach, układzie nerwowym i reakcjach fizjologicznych. Książka pomaga zrozumieć te mechanizmy i uczy, jak łagodnie, bez przemocy wobec siebie, zacząć je rozbrajać.

Autorka szczególnie podkreśla, że nie każdy jest gotowy na medytację w klasycznym rozumieniu. Gdy ciało funkcjonuje w trybie przetrwania, próby wyciszenia umysłu mogą przynosić frustrację zamiast ulgi. Dlatego proponuje, by zacząć od ciała – od dania mu sygnału bezpieczeństwa. To podejście sprawia, że książka jest dostępna dla bardzo szerokiego grona odbiorców, niezależnie od wieku czy poziomu sprawności fizycznej.

Ważnym elementem publikacji jest także omówienie somatycznych objawów stresu. Bóle karku i pleców, napięcie szczęki, problemy trawienne, trudności ze snem, zawroty głowy, „mgła mózgowa” czy chroniczne zmęczenie zostały opisane w sposób, który pozwala nam poczuć się zauważonym i zrozumianym. Autorka jasno zaznacza, że nierównowaga układu nerwowego może objawiać się zarówno nadmiernym pobudzeniem, jak i stanem zamrożenia, co często prowadzi do mylnych diagnoz i poczucia bezradności.

Najważniejszą częścią publikacji są jednak same ćwiczenia. Pani Julia Wohlfarth sięga po różne metody pracy z ciałem – od elementów jogi, przez TRE, mindfulness, aż po techniki regulujące napięcie nerwu błędnego. Ćwiczenia są krótkie, delikatne i często zaskakująco proste. Czasem polegają na subtelnym ruchu, czasem na zmianie pozycji ciała czy świadomym oddechu. Ich ogromną zaletą jest to, że można je wykonywać w domu, bez specjalistycznego sprzętu i bez presji osiągania „idealnych” rezultatów.

Na uwagę zasługuje również forma książki. Materiał został uporządkowany logicznie i przejrzyście, a ćwiczenia opisano krok po kroku. Dodatkowym atutem są ilustracje oraz dostęp do materiałów wideo, które ułatwiają samodzielną pracę i dają poczucie prowadzenia przez proces. Szkoda jedynie, że wydawnictwo nie zdecydowało się na kolorowe zdjęcia i czcionki, tak jak jest to w oryginalnym wydaniu. Barwne ilustracje są jedynie na wewnętrznych stronach okładki.  Z pewnością książka zyskałaby na atrakcyjności.

Publikacja „Ćwiczenia somatyczne” nie jest receptą na wszelkie dolegliwości, a nie mają nic wspólnego z cudem ani magicznym uzdrowieniem. To raczej zaproszenie do uważnego spotkania z własnym ciałem i nauczenia się reagowania na jego sygnały z empatią, a nie zniecierpliwieniem. Książka uczy, że regulacja układu nerwowego to proces, który wymaga czasu, ale przynosi realne efekty – większy spokój, lepszy sen, więcej energii i poczucie odzyskanego kontaktu ze sobą.

To wartościowa pozycja dla osób zmagających się z przewlekłym stresem, napięciem emocjonalnym i fizycznym, ale także dla tych, którzy chcą lepiej zrozumieć siebie i swoje reakcje. Porady, wskazówki i informacje w niej zawarte mogą stać się codziennym wsparciem i cichym towarzyszem w drodze do większej równowagi i dobrego samopoczucia. To wartościowy przewodnik dla osób szukających ulgi, spokoju i równowagi – szczególnie tych, które czują, że ich ciało od dawna próbuje coś im powiedzieć, a one wreszcie są gotowe go wysłuchać.

Egzemplarz książki otrzymałam w ramach współpracy z portalem 

Wydanie: I

Data premiery: 10.10.2025r.

Data premiery niemieckiej: 21.12.2024

Ilość stron: 216

Wymiary: 165 x 240 mm

Tytuł oryginału: Somatic Healing: Wie du dich von Schmerzen, Unruhe und Erschöpfung befreist

Tłumaczenie: Krystyna Wójcik

ISBN: 978-83-8272-981-8

Wydawca: Wydawnictwo Vital

Moja ocena: 5/6

[14/26] - 1952.: „Motyw osobisty”

„Motyw osobisty”

Marcin Silwanow

„Równowaga pomiędzy myśleniem o działaniu a działaniem polega na zachowaniu proporcji zaangażowania czasu. porażką jest jak z radością. To jak dwie nogi człowieka. Gdyby prawa lub lewa wykonywała dłuższe kroki, z czasem kierunek marszu zacząłby skręcać, a ostatecznie zatoczylibyśmy koło.”

Każde działanie ma swój motyw – czasem oczywisty, czasem ukryty pod warstwami pozorów i półprawd. Niekiedy prawdziwy impuls ujawnia się dopiero wtedy, gdy jest już za późno, a konsekwencje okazują się nieodwracalne. Najsilniej wpływają na nas sprawy osobiste, które potrafią popchnąć do decyzji przekraczających granice, jakich w innych okolicznościach nigdy byśmy nie naruszyli. W „Motywie osobistym” to właśnie taki wewnętrzny przymus staje się osią historii rozgrywającej się w Białymstoku.

Punktem wyjścia jest śmierć nastolatki Oli Michalskiej, która według pierwszych ustaleń popełniła samobójstwo, wyskakując z okna wieżowca. Jej decyzja budzi zdziwienie – Ola była lubiana, miała przyjaciół, kochającą rodzinę i spokojne życie. Mimo to jej dramatyczny krok rodzi więcej pytań niż odpowiedzi. Komisarz Mirosław Grocki prowadzi śledztwo, które od początku napotyka trudności, zwłaszcza że rówieśnicy dziewczyny nie są skłonni do współpracy. Autor umiejętnie zestawia oficjalny obraz „dziewczyny, która miała wszystko” z tym, co stopniowo wychodzi na jaw, zmuszając nas do refleksji nad tym, jak mało wiemy o ludziach wokół nas.

Równolegle poznajemy historię śmierci byłego wiceprezydenta Białegostoku Alberta Struga, który ginie, gdy jego samochód zostaje staranowany przez pociąg. Ten wątek ukazany został w odwróconej chronologii: najpierw śmierć, potem wydarzenia, które do niej doprowadziły. Taki zabieg literacki nie do końca mnie przekonał i było mi trudno się do niego przyzwyczaić. Zbyt dużo się dzieje, by bez problemów śledzić ciągłość zdarzeń. Mimo to można dostrzec, jak dwie pozornie odległe historie zaczynają się ze sobą splatać.

Powieść „Motyw osobisty” Marcina Silwanowa należy do takich powieści, które angażują stopniowo i wymagają skupienia uwagi na tym, co dzieje się na jej kartach. To kryminał, który nie tylko wciąga, ale też zmusza do myślenia, prowokuje do zadawania pytań i nie pozwala pozostać tylko biernym obserwatorem. 

W centrum wydarzeń stoi komisarz Mirosław Grocki, który nie jest idealny. Zmaga się z bezsennością, uzależnieniem od leków, a przede wszystkim z przeszłością, która nie daje mu spokoju. Pan Silwanow pokazuje człowieka, który każdego dnia walczy o to, by nie rozsypać się na kawałki. Wchodzimy tutaj w psychikę osoby walczącej każdego dnia ze sobą i swoimi słabościami. I właśnie ta kruchość sprawia, że Grocki jest wiarygodną postacią, która mimo wad, wzbudza sympatię.

Co ważne, komisarz prowadzi dwa śledztwa jednocześnie. Jedno – oficjalne, dotyczące śmierci Oli. Drugie – prywatne, związane z tragedią sprzed lat, która wciąż odbija się echem w jego życiu. W pewnym momencie trudno już odróżnić, gdzie kończy się obowiązek zawodowy, a zaczyna osobista obsesja. To właśnie ta podwójność nadaje powieści wyjątkową głębię psychologiczną.

Świetnie wypada również tło społeczne i polityczne, w którym blisko siebie potrafią funkcjonować politycy, gangsterzy oraz ludzie próbujący jedynie przetrwać i ugrać coś dla siebie, często za wszelką cenę. Autor pokazuje, jak cienka bywa granica między władzą, przestępczością i zwykłą codzienną walką o interesy.

Na szczególną uwagę zasługuje także sposób, w jaki pan Marcin Silwanow portretuje współczesną młodzież. To pokolenie nieufne wobec policji, unikające rozmów z dorosłymi i przekonane o własnej samowystarczalności. Wytka ich lekkomyślność, naiwność, złą ocenę sytuacji, poczucie nieomylności, co procentuje dramatycznymi skutkami.  Autor nie sprowadza ich jednak do jednowymiarowego tła, lecz przedstawia jako grupę funkcjonującą w świecie presji, pozorów i nieustannej potrzeby kontrolowania narracji. Ich milczenie, półsłówka i pozorna obojętność stają się nie tylko realną przeszkodą w śledztwie, ale również istotnym komentarzem społecznym.

„Motyw osobisty” to kryminał wielowymiarowy i wymagający, przypominający obieranie cebuli, warstwa po warstwie, która coraz bardziej zagłębia się w sedno wydarzeń. To opowieść o ludzkich słabościach, o błędnych decyzjach, które niszczą życie, oraz o pokusach, którym zbyt łatwo ulec. To opowieść ciężka w nastroju, gęsta od emocji i znaczeń, w której śledztwo kryminalne staje się jedynie punktem wyjścia do znacznie głębszej analizy ludzkich wyborów, słabości i konsekwencji, jakie za nimi stoją. Autor prowadzi nas przez świat pozorów, w którym prawda nie objawia się nagle, lecz wyłania się powoli, często boleśnie. Pokazuje świat nastolatków, policjantów, polityków i gangsterów, nie idealizując żadnej z tych grup. Wszyscy tu coś ukrywają, wszyscy płacą jakąś cenę i każdy ma motyw osobisty, by coś ukrywać, ale też działać, podążać za kolejnymi tropami. Nie wszystko zostało jednak wyjaśnione, jeżeli chodzi o motyw osobisty komisarza Grockiego, co nie jest dla mnie elementem satysfakcjonującym. Mam nadzieję, że pan Silwanow zaspokoi moją ciekawość w tym temacie, decydując się na kontynuację tej historii.

Książkę otrzymałam z Klubu Recenzenta serwisu nakanapie.pl

Wydanie: I

Data premiery: 12.11.2025r.

Ilość stron: 392

Wymiary: 137 x 205 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

ISBN: 978-83-971367-8-6

Wydawnictwo: Niebieskie

Moja ocena: 5/6

Co będzie czytane? czyli nowości na mojej półce

 

Dwa lata temu poznałam dwa pierwsze tomy serii "Podróż przez czas", czyli pierwszy tom pt.: "Raje utracone" i tom drugi: "Brama do nieba". Dziś otrzymałam dwie kolejne części tej historii: tom trzeci pt.: "Ciemne słońce", która swoją premierę miała w 07.01.2025 roku i tom czwarty: "Światło szczęścia", którego premiera będzie 28.01.2026 roku.

Przypomnę, że to opowieść o Noahu, który 8000 lat temu urodził się nad brzegiem Jeziora, które stało się morzem. Przyszedł na świat, gdy nie było pisma, alfabetu, jakichkolwiek udogodnień, religii, dat, chrztu, dokumentów. Wychował się pośród społeczności zwanej Ludem znad Jeziora. Pewnego dnia stało się coś, co całkowicie odmieniło jego życie. Pierwsze ważne wydarzenie wiąże się z pojawieniem się Nury, która na zawsze zajęła jego serce. Drugi zwrot w jego życiu to dar nieśmiertelności, wskutek uderzenia pioruna, jakie miało miejsce pewnego dnia. W każdym tomie odradza się w innym miejscu, wciąż poszukując swojej ukochanej Nury, która także jest nieśmiertelna.  

Poniżej pozostawiam krótkie opisy redakcyjne. Chciałam jedynie zaznaczyć, że książki są pięknie wydane, z malowniczą okładką, w twardej oprawie i ze zszywanymi brzegami, a to ogromnie cieszy czytelnicze oko :)

"Ciemne słońce"

Tom III

DO TAKIEJ MIŁOŚCI ZDOLNI SĄ TYLKO BOGOWIE

Żeby nie cierpieć, trzeba by nie kochać. Żeby nie kochać, trzeba by przestać żyć.

Nad Noamem ciąży klątwa – przez nią od stuleci umiera i wciąż się odradza. Również od stuleci podąża za Nurą – kobietą, którą kocha ponad wszystko i z którą nigdy nie było mu dane zaznać pełni szczęścia. Gdy po raz kolejny budzi się z wieloletniego snu w otoczonej wodami Nilu świątyni, dowiaduje się, że został uznany za wcielenie Ozyrysa – pana życia i śmierci. Czy zdoła udźwignąć brzemię przypisywanej mu boskiej natury? Czy odkryje, kim jest bogini, z której rozkazu został zniewolony? Czy wreszcie odnajdzie ukochaną?

W trzecim tomie cyklu Podróż przez czas Éric-Emmanuel Schmitt zabiera czytelników do Memfis – stolicy starożytnego Egiptu – do przybytków rozkoszy, Domu Umarłych, hebrajskich dzielnic i pałacu faraona. Autor, prowadząc nas tropem Noama i Nury, czerpie z najpiękniejszych mitów i przypowieści. Losy Ozyrysa i Izydy splatają się z dziejami Mojżesza, a piramidy stają się tłem dla plag egipskich.

Ciemne słońce to opowieść o bezgranicznej sile miłości, ludzkich marzeniach i ambicjach, ale też o odwiecznej walce dobra ze złem. Stawia ważne, wciąż aktualne pytania i pozostawia nas w oczekiwaniu na to, co przyniesie kolejny wschód.

"Światło szczęścia"

Tom IV

 Premiera 28.01.2026 roku.

"Światło szczęścia" to powieść Érica-Emmanuela Schmitta o miłości, przeznaczeniu i odwadze bycia sobą

Podróż do serca starożytnej Grecji

Noam, bohater cyklu „Podróż przez czas”, staje przed dramatycznym wyborem: aby odnaleźć samego siebie, musi porzucić dawną miłość i wyruszyć w nieznane. Jego droga prowadzi do Aten – kolebki demokracji, teatru i filozofii – gdzie spotyka Dafne, kobietę, która staje się dla niego symbolem nowego początku.

Jednak szczęście nie przychodzi łatwo. Na drodze Noama pojawiają się intrygi Ksantypy, siostry Dafne, a także surowe prawa ateńskiej społeczności. Zmuszony do udziału w igrzyskach olimpijskich, bohater odkrywa, że prawdziwa wolność nie polega na ucieczce od losu, lecz na odwadze, by mu sprostać.

„Światło szczęścia” to opowieść, w której starożytne Ateny stają się zwierciadłem naszych współczesnych pragnień i lęków. Schmitt pokazuje, że choć zmieniają się epoki, pytania o miłość, sens życia i cenę szczęścia pozostają niezmienne.

Czy człowiek może sam kształtować swoje przeznaczenie, czy też nasza przyszłość jest z góry zapisana? Autor prowadzi czytelnika starożytny świat, tworząc literacką podróż, która łączy refleksję filozoficzną z emocjonującą fabułą.

To opowieść, która łączy historię, mitologię i uniwersalne pytania o ludzką naturę.

[13/26] - 1951.: "Dwór na wrzosowiskach"

"Dwór na wrzosowiskach"

Andrzej F. Paczkowski

„Nie zawsze to, co wydaje się dobrym, 

jest właśnie takie. 

Zło często przybiera piękną formę.”

Zakazany owoc zawsze kusi najbardziej. Im częściej słyszymy ostrzeżenia, im więcej pojawia się niedopowiedzeń i szeptów, tym silniejsza staje się potrzeba odkrycia prawdy. Taką granicą dla bohatera książki „Dwór na wrzosowiskach”, którą nie wolno przekroczyć były tytułowe wrzosowiska, przed którymi był ostrzegany od najmłodszych lat. Wraz z jego historią autor zabiera nas do dziewiętnastowiecznej Kornwalii, a dokładnie do posiadłości Mount Edgcumbe House, w której wychowuje się Cameron Archer w urokliwym otoczeniu przyrody i życzliwych ludzi. 

Poznajemy go, gdy w mając szesnaście lat doświadcza pasma nieszczęść. Jego spokojne i szczęśliwe dotąd życie zostaje gwałtownie przerwane przez śmierć matki, lady Minty. To wydarzenie staje się katalizatorem całej opowieści i początkiem bolesnego dojrzewania bohatera. Już od pierwszych rozdziałów wyraźnie czuć, że tragedia ta nie jest jedynie osobistą stratą, lecz otwiera drzwi do mrocznych rodzinnych sekretów, przed którymi Cameron przez lata był chroniony. Bohater opowiada nam o tym z perspektywy czasu, o czym świadczą zdania wieszczące, że to, co dopiero ma nadejść, na zawsze odmieni jego życie i zmusi go do zmierzenia się z prawdą, przed którą tak długo był chroniony.

Tytułowy dwór na wrzosowiskach staje się jednym z najbardziej intrygującym elementem książki, wokół którego krąży wiele niewiadomych. To miejsce owiane złą sławą, obecne w ostrzeżeniach i przepowiedniach, a jednocześnie nieodparcie przyciągające bohatera. Działa jak zakazany owoc. Im więcej przestróg, tym silniejsza pokusa, by przekroczyć granicę. Wątek mistyczny, związany z pewną przepowiednią, dodatkowo wzmacnia poczucie fatalizmu. Cameron z czasem zapomina o jej słowach, choć to właśnie one mogłyby uchronić go przed częścią dramatycznych wydarzeń. Autor subtelnie pokazuje, jak łatwo zlekceważyć intuicję i cudze ostrzeżenia, gdy ciekawość bierze górę.

Ważnym wątkiem powieści jest również podróż do Australii, więc mamy możliwość wziąć udział w długim rejsie i poczuć realia takiej podróży. Pobyt w Australii miał być dla Camerona odpoczynkiem od dotychczasowych wydarzeń i możliwością odcięcia się od bolesnej przeszłości. Podróż na drugi koniec świata nie jest tu jedynie zmianą miejsca, lecz symbolicznym etapem dojrzewania. Opisy XIX-wiecznej emigracji, trudów podróży morskiej i życia w nowym świecie wypadają bardzo przekonująco. Australia jawi się jako przestrzeń wolności i nowego początku, a wątek romantyczny z Caroline, którą poznaje w czasie podróży, wnosi do opowieści światło i nadzieję, równoważąc jej mroczny ton.

W powieści „Dwór na wrzosowiskach” pan Paczkowski umiejętnie łączy mroczny, a jednocześnie nastrojowy klimat, bliski gotyckiemu thrillerowi, z romantyzmem angielskim, przywodzącym na myśl klasyczne dzieła dziewiętnastowiecznych autorów. Mglista Kornwalia, stare posiadłości, lokalne legendy i niedopowiedzenia tworzą duszną atmosferę niepokoju. Narracja prowadzona wyłącznie z perspektywy Camerona dodatkowo potęguje to wrażenie. Widzi i czujemy dokładnie to, co bohater, dzielimy jego lęki, niepewność i domysły. To sprawia, że także w nas narasta uczucie niepokoju, tajemnica snuje się wokół, a przy tym napięcie budowane jest bardziej sugestywnie, ale stopniowo.

Jest tu powolne odkrywanie sekretów, mrocznych rodowych historii, a intryga rozwija się cicho i niemal niezauważalnie. Jej symptomy ujawniają się stopniowo, jakby mimochodem. Dopiero w odpowiednim momencie pokazuje swoje prawdziwe oblicze – zaskakujące i niepokojące. Odkrywamy świat, w którym nic nie jest oczywiste, a każdy krok bohatera prowadzi go bliżej prawdy ukazując konsekwencje dokonywanych wyborów i ignorowania intuicji.

Na uwagę zasługuje także konstrukcja fabuły. Autor podzielił powieść na cztery główne części, z wyraźnie oznaczonymi rozdziałami opatrzonymi tytułami oraz podrozdziałami numerowanymi. Ten nietypowy, ale bardzo przejrzysty układ porządkuje narrację i pozwala łatwo śledzić kolejne etapy życia bohatera. Styl Andrzeja F. Paczkowskiego jest oszczędny i rzeczowy – opisy są konkretne, niosą istotne informacje i nie przeciążają tekstu zbędnymi dygresjami.

"Dwór na wrzosowiskach" to także opowieść o miłości, ale nie takiej pokazanej w typowy, romantyczny sposób. To miłość, która potrafi oślepić. Autor bardzo subtelnie pokazuje, jak łatwo pomylić blask z wartością, jak łatwo uwierzyć w czyjąś dobroć tylko dlatego, że tak bardzo chcemy ją widzieć. Pokazuje, że miłość potrafi omamić, ale bywa też taka, która cierpliwie czeka. Cameron boleśnie przekonuje się, że to, co lśni, nie zawsze jest złotem, a to, co wydaje się bezpieczne, potrafi zranić najmocniej. Jego historia pokazuje, że dojrzewanie to nie tylko odkrywanie świata, lecz przede wszystkim odkrywanie ludzi – i uczenie się, że nie każdy uśmiech oznacza dobro, a nie każdy cień zwiastuje zło.

Książkę przeczytałam w ramach współpracy z wydawnictwem 

Wydanie: I

Data premiery: 04.11.2025r.

Ilość stron: 360

Wymiary: 143 x 205 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

ISBN 978-83-8290-873-2

Wydawca: Wydawnictwo WasPos

Moja ocena: 6/6

[12/26] - 1950.: "Sekrety Nowego Jorku" - Tom I "Bestia z Nowego Jorku"

"Bestia z Nowego Jorku"

Seria: Sekrety Nowego Jorku

Tom pierwszy

Karina Majsterek

„prawdziwe zło nigdy nie śpi”

Czasami zdarza się tak, że autor lub autorka, tworząc jakąś swoją powieść, powołuje do życia takich bohaterów drugoplanowych, którzy pomimo epizodycznej roli, zapadają w pamięć na długo. Są na tyle wyraziści, że aż proszą się o własną historię. Tak właśnie było w przypadku Riccarda Marchettiego, który pojawiając się w drugim tomie serii „Bracia Marchetti”, natychmiast przyciągnął moją uwagę swoją osobowością. Już wtedy miałam poczucie, że to postać z ogromnym potencjałem, zdecydowanie zasługująca na coś więcej niż krótka sceny w tle cudzej historii.

Niezmiernie się ucieszyłam, gdy w posłowiu książki „Piękna i Egzekutor” autorka zapowiedziała nową serię, z której pierwszy tom bohaterem będzie Riccardo Marchetti. Wówczas poznaliśmy jego lepszą stronę charakteru. Teraz wnikamy w powieść „Bestia z Nowego Jorku”, w której autorka pozwala zajrzeć w mroczną naturę nowojorskiego capo. Riccardo, kuzyn Diabła z Palermo znanego z trylogii „Służąca Diabła”, niemal każdej nocy skraca ze swojej czarnej listy winnych jedno nazwisko. Już w prologu poznajemy jego prawdziwą naturę gdy w bezwzględny i zaplanowany sposób wymierza własną sprawiedliwość. Przez lata pozostaje nietykalny, a zbrodnie nie zostają ze sobą połączone, dzięki odpowiednim znajomościom skutecznie tuszuje każdy ślad.

Ten porządek zaczyna się kruszyć wraz z pojawieniem się Emmy Wilson, która obejmuje stanowisko  Naczelnego Lekarza Sądowego w Nowym Jorku. Ambitna, dociekliwa i całkowicie oddana swojej pracy, szybko dostrzega schemat kryjący się za kolejnymi ofiarami. Zamknięta w uporządkowanej codzienności i obciążona trudną przeszłością, trzyma ludzi na dystans, nie zdając sobie sprawy, jak blisko znajduje się osoba, której tak usilnie szuka.

Gdy sięgałam po raz pierwszy po książkę pani Kariny Majsterek pt. „Służąca Diabła”, którą debiutowała w zeszłym roku, nie spodziewałam się, że będzie to początek mojej dłuższej przygody z jej twórczością. W romansach mafijnych zawsze pojawiają się obawy o powtarzalność wątków, jednak tym razem okazały się one zupełnie nieuzasadnione. 

„Bestia z Nowego Jorku” to mocne rozpoczęcie serii "Sekrety Nowego Jorku", która wyraźnie wyróżnia się na tle innych powieści tego gatunku. Pani Karina Majsterek udowodniła, że nawet w obrębie dobrze znanych motywów można stworzyć coś, co będzie odbiegało od typowych zabiegów i przebiegów zdarzeń. W sposób oryginalny, świeży i nieoczywisty poprowadziła fabułę, która nie raz mnie zaskoczyła, mimo zaistnienia niektórych schematów, ale są one w zupełnie nowej oprawie. Autorka niczego nie przyspiesza, świetnie buduje osobowość postaci z powodzeniem łącząc mroczny klimat świata przestępczego z psychologiczną grą między bohaterami.

Na szczególną uwagę zasługuje sposób, w jaki został poprowadzony wątek romantyczny, wykorzystując moty „od nienawiści do miłości”. W tej historii nic nie zapowiada rodzącego się uczucia. Relacja Riccarda i Emmy od samego początku oparta jest na dystansie, chłodnej kalkulacji i ukrytych intencjach, a nie na fascynacji czy fizycznym przyciąganiu.

Emma konsekwentnie trzyma mężczyzn na bezpieczną odległość. Skupiona na pracy, zamknięta w sobie i świadoma własnych kompleksów, nie wpisuje się w stereotypową wizję bohaterki romansów mafijnych. Nie ma sylwetki modelki ani pewności siebie charakterystycznej dla długonogich piękności. Nie wierzy, by mogła kogokolwiek zainteresować, a już na pewno mężczyznę takiego jak Riccardo Marchetti.

Z kolei Riccardo nie jest bohaterem, który pragnie stabilizacji czy emocjonalnego zaangażowania. Kobiety traktuje jako chwilową rozrywkę, element codzienności pozbawiony głębszego znaczenia. Gdy pojawia się w życiu Emmy, nie kierują nim uczucia. Ona jest dla niego jedynie celem i narzędziem, nad którym chce sprawować kontrolę, by mieć wgląd w postępy śledztwa. Co istotne, Emma w ogóle nie wykazuje zainteresowania jego osobą, co dla nowojorskiego capo okazuje się doświadczeniem zupełnie nowym i niewygodnym.

Podążając tropem Bestii z Nowego Jorku, Emma pozostaje nieświadoma tego, jak blisko znajduje się człowiek, którego tak usilnie próbuje zdemaskować. Ta gra pozorów, oparta na napięciu psychologicznym i przesuwaniu granic, stanowi jeden z mocniejszych elementów powieści. Relacja bohaterów rozwija się powoli i naturalnie, bez gwałtownych zwrotów opartych wyłącznie na pożądaniu, co skutecznie buduje napięcie i angażuje czytelnika.

Na pochwałę zasługuje również styl autorki, dzięki któremu sugestywnie oddaje zarówno mrok nowojorskiego świata przestępczego, jak i wewnętrzne emocje bohaterów. Często posługuje się zdaniami wyprzedzającymi wydarzenia, subtelnie sygnalizując konsekwencje podejmowanych decyzji i budując atmosferę nieuchronności, która towarzyszy lekturze od pierwszych stron. Dla fanów postaci z trylogii "Bracia Marchetti" plusem z pewnością będzie spotkanie bohaterów tej serii. Wprawdzie pojawiają się epizodycznie, w kontekście obecnych wydarzeń, ale możemy jakby wpaść do nich z wizytą dowiadując się, co u nich słychać. Jednocześnie pragnę podkreślić, że NIE JEST KONIECZNA JEJ ZNAJOMOŚĆ.  

„Bestia z Nowego Jorku” to bowiem OSOBNA, NOWA HISTORIA, równie udana jak debiutancka seria autorki.  To emocjonalna, mroczna historia z nieoczywistym romansem w tle, która opowiada o miłości,  pokonującej mrok. Miłość, która nie pojawia się tutaj nagle, lecz stopniowo wsącza się w serce bohaterów. Jest niczym światełko rozświetlające ciemność. Nie jest to historia o całkowitej przemianie, ale pokazuje, że w każdym człowieku, nawet tym najbardziej złym, tkwi zalążek dobra. wszystko zależy od tego na jakie podłoże trafi to ziarenko, które niczym feeria świetlistych promieni ogarnia coraz większy obszar duszy. To książka, która wciąga klimatem, intryguje relacjami i pozostawia po sobie niedosyt, więc z niecierpliwością będę oczekiwać kolejnych tomów serii „Sekrety Nowego Jorku”.

Książkę przeczytałam w ramach współpracy z wydawnictwem

Wydanie: I

Data premiery: 22.09.2025 r.

Ilość stron: 534

Wymiary: 130x210 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

ISBN: 978-83-8423-083-1

Wydawca: Novae Res

Moja ocena: 6/6

Co będzie czytane? - zapowiedź recenzji

Na moich półkach są książki, które czekają na swoją kolejkę do czytania, ale zanim to nastąpi i o nich napiszę, chciałam zaanonsować nowości, które w ostatnim czasie pojawiły się u mnie. Być może o nie wszystkich publikacjach wiemy, że w ogóle się ukazały, stąd mój pomysł, by co jakiś czas wrzucać to, co do mnie przychodzi i jakie historie na mnie czekają. Mam nadzieję, że ta idea przypadnie wam do gustu i serca :)

Poniżej przedstawiam pięć książek wraz z redakcyjnymi opisami, a pierwsza z nich to 

"Liwia. W cieniu zemsty"

Piękno pęka. A ze szczelin wyziera mrok.

Nikodem, wrażliwy i spokojny osiemnastolatek, na co dzień zmaga się z burzą niespokojnych myśli. Od pewnego czasu dręczą go także wyrzuty sumienia – był świadkiem prześladowania jednej z uczennic i nie stanął w jej obronie. Dlatego gdy Liwia nagle przestaje pojawiać się w szkole, postanawia ją odnaleźć.

Okazuje się jednak, że dziewczyna zniknęła bez śladu.

Po kilku dniach niespodziewanie wraca, ale… odmieniona. Pewna siebie i charyzmatyczna w mgnieniu oka zdobywa uznanie wszystkich – także Nikodema. Oczarowany chłopak próbuje się do niej zbliżyć i odkryć sekret tej niezwykłej przemiany.

Nie przeczuwa, że wkrótce będzie musiał stanąć twarzą w twarz ze złem, zrodzonym z nienawiści i żądzy zemsty…

Druga to

"Nasz Bliski Wschód"

Nazywam się Adam Mos. To imię ani nazwisko nie jest prawdziwe, ale pod takim znają mnie wszyscy od Iraku po Egipt i wiele osób w Polsce. Ukończyłem studia na Uniwersytecie Warszawskim, ale byłoby przesadą twierdzić, że tak naprawdę się stało. W indeksie uzyskałem wszystkie zaliczenia, zdałem egzaminy, lecz nie przystąpiłem do obrony pracy dyplomowej. Wydawało mi się, że tytuł magistra nie jest mi potrzebny, ale wtedy wiele wydawało się dwudziestokilkulatkowi, jakim byłem. 

Zafascynowany historią Lawrence’a z Arabii marzyłem o przygodach, które były jego udziałem. Sądziłem, że mogę odegrać podobną rolę na Bliskim Wschodzie, wcielając się w postać kogoś na miarę sławnego awanturnika, podróżnika, wojskowego, dyplomaty, z wykształcenia archeologa. Ogromne wrażenie wywarł na mnie film Lawrence z Arabii w reżyserii Davida Leana, w którym główną rolę zagrał niezapomniany Peter O'Toole, z przejmującą, epicką muzyką Maurice'a Jarre'a. Tak wiele razy obejrzałem to arcydzieło kinematografii, że z zamkniętymi oczami, słuchając tylko muzyki filmowej, widziałem Lawrence’a z Arabii, szarifa Ali Ibn El Kharisha i szejka Auda Abu Taji atakujących fort w Akabie, mknących na wielbłądach po piaskach pustyni i walczących z Turkami. Pragnąłem takiego życia, marzyłem o nim, ale jakoś umknęło mi zakończenie tej niesamowitej historii.

Trzecia propozycja to

"Parasolki"

Na kartkach tej książki przeplatają się losy pierwszych emancypantek – zarówno postaci fikcyjnych, jak i prawdziwych – Narcyzy Żmichowskiej, młodziutkiej Zofii Nałkowskiej, legendarnych działaczek, jak Kazimiera Bujwidowa, Aleksandra Szczerbińska (późniejsza żona Piłsudskiego) czy Wanda Gertz, która wbrew prawu przebrała się za chłopaka i została Kazikiem Żuchowiczem, by walczyć w Legionach Polskich. Jest też słynna pani doktorka Anna Tomaszewicz-Dobrska, która jako pierwsza w Polsce przeprowadziła zakończone podwójnym sukcesem cesarskie cięcie.

W życiu bohaterek jak w kalejdoskopie odbijają się wszystkie ważne kwestie społeczne, które są aktualne także i dziś: walka o równe traktowanie, o możliwość samo decydowania, o wolność wyboru. Ale to również opowieść o strasznej biedzie i niesprawiedliwości społecznej z początku zeszłego stulecia, która dotknęła najbardziej kobiety i dzieci.

Parasolki to książka ważna i potrzebna, która musiała powstać, bo nie opowiada tylko o historii ruchu kobiecego. Jej bohaterką jesteś Ty i każda inna kobieta, która dziś chce powiedzieć: J e s t e m!

Czwarta i piąta to dwie z tej samej serii:

"Śmiały" Tom I

i "Szczodry" Tom II

Te dwie książki otrzymałam jeszcze w 2025 roku, 

ale dopiero w tym roku będę ją czytała.

"Śmiały" to pierwsza część dwutomowej opowieści o jednym z najwybitniejszych polskich władców. O świecie, w którym żył i o królestwie, które podźwignął z ruin. Pełna sekretnych żywiołów, głębokiej miłości, ale także przemocy i zdrady.

W drugiej połowie XI wieku Europą wstrząsały potężne konflikty. W rebeliach pogańskich mordowano biskupów, zaczęła się wielka schizma, spór między papiestwem i cesarstwem osiągnął apogeum. Król Niemiec walczył z własnymi poddanymi, Czechy, Węgry i Ruś Kijowska pogrążone były w bratobójczych wojnach. W tym burzliwym czasie piętnastoletni Bolesław po nagłej śmierci ojca, Kazimierza Odnowiciela, został władcą zrujnowanego Królestwa Polskiego. Możni tylko czekali, aż zaczną rządzić zza pleców młodego księcia. On jednak szybko pojął, że w sztuce wojennej najważniejsza jest gra dyplomatyczna, a najtrudniejsze bitwy rozgrywa się z tymi, którzy są najbliżej. Udowodnił, że nie bez powodu nazwano go imieniem pierwszego króla i potwierdził swe prawa do dziedzictwa po nim.

"Szczodry" to druga część dwutomowej powieści o królu Bolesławie II

Księcia Bolesława już zwą „twórcą kniaziów”, choć on sam nie ma nawet trzydziestu lat. Gdy po raz kolejny wymawia posłuszeństwo królowi Niemiec, nie pozostawia Henrykowi wyboru: na Polskę nadciąga cała cesarska potęga. Bolesław kryje jednak coś w zanadrzu i wielka wojna wybuchnie, ale nie w jego królestwie. On zaś znów stanie do rozgrywek w ościennych państwach, wpływając na los Rusi, Czech i Węgier. Zręcznie wykorzysta spór między cesarstwem a papiestwem, sięgając po królewską koronę. Jego sukcesy przytłaczają możnych i drażnią Stanisława, biskupa Krakowa. Ożywiają duchy przeszłości i konflikty z czasów przedpiastowskich. Wokół króla rozpina się sieć spisków. Bolesław przetnie ją, nie przypuszczając, że zapłaci za to najwyższą cenę.

To król jest osnową powieści, lecz to kobiety ją tkają. Jego ciotka, księżna kijowska Gertruda. Siostra, księżna Czech Świętosława. Matka, księżna wdowa Dobroniega. I ta, której imię wiąże się z życiem. To opowieść o tym, jak więzy pokrewieństwa wynoszą Piastów i jak stają się dla nich przekleństwem.

Był najzdolniejszym i najskuteczniejszym z Piastów, a zapamiętano go głównie ze sporu z biskupem Stanisławem, który po latach błędnie nazwano konfliktem władzy świeckiej i kościelnej. Zapomniano, że to król był twórcą i największym dobrodziejem polskiego Kościoła. Od dnia, gdy z biskupa Stanisława postanowiono zrobić świętego męczennika i patrona zjednoczenia królestwa, zaczęło się wymazywanie prawdziwej historii króla. Czas mu ją przywrócić. Oto on w pełnej krasie.

[11/26] - 1949.: "Sekrety skutecznego wchłaniania witamin, minerałów i składników odżywczych"

"Sekrety skutecznego wchłaniania witamin, minerałów 

i składników odżywczych"

Jak dobrać dietę, by zapobiegać chorobom,

odzyskać energię i radość życia

dr Pamela Wartian Smith

„Znaczenia konsumpcji witamin, minerałów i innych substancji odżywczych nie sposób przecenić. Trzeba jednak to kontrolować."

Powszechnie wiadomo, że aby nasz organizm funkcjonował prawidłowo i zachował dobrą kondycję zdrowotną, musi otrzymywać odpowiednie składniki odżywcze. Należą do nich przede wszystkim witaminy i minerały, które najlepiej przyswajają się wraz z pożywieniem. Niestety nie zawsze jesteśmy w stanie dostarczyć ich wystarczającą ilość wyłącznie z codziennej diety, dlatego sięgamy po suplementy.

W tym miejscu pojawia się jednak kolejny dylemat, bo nie wszystkie składniki można ze sobą łączyć, a dodatkowo warto wiedzieć, co sprzyja ich lepszemu wchłanianiu. W dobie łatwego dostępu do informacji wiele z nich odnajdujemy w Internecie, jednak zebranie rzetelnej wiedzy w spójną całość wymaga czasu i zaangażowania. Z tego względu niezwykle pomocne okazują się takie publikacje jak „Sekrety skutecznego wchłaniania witamin, minerałów i składników odżywczych”, w której autorka zwraca uwagę na często pomijany aspekt zdrowia. Nie wystarczy bowiem dostarczać organizmowi witamin i minerałów, kluczowe znaczenie ma bowiem to, ile z nich faktycznie jesteśmy w stanie przyswoić. To właśnie biodostępność składników odżywczych w dużej mierze decyduje o poziomie energii, odporności, nastroju i ogólnej kondycji organizmu.

Autorka, pani Pamela Wartian Smith, jest lekarką i wykładowcą z wieloletnią praktyką kliniczna, więc zebrany materiał stanowi wiarygodną wiedzę. To, co przekazuje w swojej książce ma uzasadnienie w badaniach naukowych i doświadczeniu w pracy z pacjentami. Już na początku stwierdza, że nawet jeżeli ktoś odżywia się zdrowo w swoim przekonaniu, ćwiczy i regularnie chodzi na badania, nie oznacza, że to wystarczy, by utrzymać dobre zdrowie. Wyjaśnia też, że osoby odżywiające się podobnie mogą doświadczać zupełnie innego samopoczucia oraz skąd biorą się niedobory mimo stosowania uznawanej za zdrową diety.

W swojej książce w przystępny sposób porządkuje wiedzę na temat wzajemnych zależności między poszczególnymi witaminami i minerałami, wskazując, które połączenia wspierają ich działanie, a które mogą je osłabiać. Zwraca uwagę nie tylko na rolę suplementacji, lecz także na znaczenie codziennej diety, stylu życia i nawyków żywieniowych, które mają realny wpływ na przyswajanie składników odżywczych. Publikacja stanowi praktyczne kompendium wiedzy dla osób chcących świadomie zadbać o swoje zdrowie, uniknąć błędów suplementacyjnych i lepiej zrozumieć potrzeby własnego organizmu.

Autorka szczegółowo omawia czynniki wpływające na wchłanianie składników odżywczych — zarówno te, które je wspierają, jak i te, które je hamują. Wśród nich znajdują się m.in. stan mikrobiomu jelitowego, obecność naturalnych probiotyków w diecie, sposób łączenia produktów, metody obróbki posiłków, a także styl życia, poziom stresu, jakość snu oraz odpowiednia pora przyjmowania suplementów, w tym tak popularnych jak witamina C i witamina D. W rezultacie czytelnik otrzymuje praktyczną „mapę działań”, pozwalającą realnie wzmacniać odporność, redukować stany zapalne i przywracać stabilną, codzienną energię.

Dużym atutem publikacji jest połączenie rzetelnej wiedzy klinicznej z codzienną praktyką. Zamiast ogólnych zaleceń autorka proponuje konkretne, oparte na badaniach i wieloletnim doświadczeniu medycznym wskazówki, które pomagają podejmować świadome i bezpieczne decyzje żywieniowe oraz suplementacyjne. Książka porządkuje chaos informacyjny wokół witamin i minerałów, oferując m.in. listy objawów niedoborów oraz alfabetyczny przegląd składników odżywczych z opisem ich funkcji, form chemicznych, źródeł w diecie, optymalnych dawek oraz czynników poprawiających ich przyswajanie. Istotne miejsce zajmuje również zagadnienie doboru najlepszych witamin dla kobiet i mężczyzn, z uwzględnieniem różnic fizjologicznych i etapów życia. Publikacja zawiera również praktyczne scenariusze postępowania: wskazówki dotyczące monitorowania samopoczucia, prowadzenia dziennika reakcji na dietę i suplementy, a także informacje o badaniach, które warto omówić z lekarzem.

Centralnym i niezwykle istotnym materiałem zawartym w tej książce są omówienia witamin, minerałów, składników odżywczych, w tym kwasy tłuszczowe, aminokwasy, zioła które wypełniają pierwszą część publikacji wraz z ich obszernymi opisami. Niezwykle ważna jest też część druga, w która została poświęcona chorobom łącznie z ich objawami i przyczynami. Przy każdym z nich autorka zamieściła tabelę z listą zalecanych suplementów, które mogą pomóc w uniknięciu problemu, lub jego usunięciu bądź złagodzeniu. Wszystkie te składowe treści zostały ułożone alfabetycznie, więc łatwo jest odnaleźć temat, który nas interesuje w danym momencie. Ułatwieniem pod tym względem jest przejrzysty spis treści, w którym wszystkie zagadnienia zostały przedstawione w sposób uporządkowany.

Książka adresowana jest zarówno do osób zmagających się z przewlekłym zmęczeniem, wahaniami nastroju, obniżoną odpornością czy problemami trawiennymi, jak i do tych, którzy trenują, dbają o profilaktykę chorób cywilizacyjnych lub chcą zachować dobrą kondycję w wieku dojrzałym. To publikacja z obszaru zdrowia, diety i preparatów wspierających organizm, która zamienia teorię w konkretne działania. Zamiast prób i błędów otrzymujemy jasny plan: co jeść, jak łączyć produkty, kiedy suplementować i jak oceniać efekty, odzyskując realną kontrolę nad własnym zdrowiem i codziennym samopoczuciem. To bardzo przydatny i z pewnością potrzebny leksykon, w którym w jednym miejscu mamy mnóstwo potrzebnych informacji, z których możemy w każdej chwili szybko skorzystać.

Książkę przeczytałam w ramach współpracy z portalem 

Wydanie: I

Data premiery: 05.12.2025r.

Data premiery wersji oryginalnej: 24 września 2019r. 

Ilość stron: 576

Okładka: miękka

Wymiary: 165 x 240 mm

ISBN: 978-83-8429-026-2

Tytuł oryginału: What You Must Know About Vitamins, Minerals, Herbs and So Much More: Choosing the Nutrients That Are Right for You

Tłumaczenie: Juliusz Poznański

Wydawnictwo: Vital

Moja ocena: 5/6