644. - "Podręcznik astrologii praktycznej"

Podręcznik astrologii praktycznej. 

Znaczenie domów w horoskopie urodzeniowym

Jolanta Romualda Gałązkiewicz

Liczba Stron: 544

Rok wydania polskiego: 2020

Numer Wydania: I

Wymiary: 14,5 x 21,00 cm

Oprawa: twarda

Wydawca: Studio Astropsychologii

„Ty jesteś centrum twojego własnego Wszechświata, a wokół ciebie krążą planety i ich księżyce oraz gwiazdy.“

Astrologia postrzegana jest przez większość społeczeństwa poprzez pryzmat gazetowych horoskopów i charakterystyki znaków Zodiaku. Tymczasem jest to nauka wymagająca niezwykle obszernej wiedzy, o czym można się przekonać sięgając po książkę pt.: „Podręcznik astrologii praktycznej.“

źr. zdjęcia:
www.jolanta-golebiewska.pl

Jolanta Romualda Gałązkiewicz jest urodzeniowym Saturnem. Ukończyła Studium Psychologii Alternatywnej w Poznaniu z dyplomem - astropsychologa, doradca życiowy. Od ponad dwudziestu lat stawia horoskopy urodzeniowe, łącząc zarówno astrologię nowoczesną, jak i tradycyjną. W swojej pracy ceni sobie kompetencje, rzetelność i dyskrecję. Astrologia jest jej sposobem ma życie, zajęciem zawodowym ale przede wszystkim pasją.

„Podręcznik astrologii praktycznej“ to seria, z której do tej pory ukazały się dwa tomy. Zostały one opracowane tak, by stanowiły praktyczne przewodniki po tajnikach astrologii. To obszerne kompendium wiedzy astrologicznej przydatnej osobom początkującym, jak i zaawansowanym czyli wszystkim, których fascynuje astrologia. Autorka dzieli się w nich swoim doświadczeniem, mając nadzieję, że w ten sposób zainspiruje innych do poznawania tej fascynującej dziedziny nauki. Zapowiada kontynuację tego cyklu, w której zamierza przedstawić zagadnienia związane z aspekty występujące pomiędzy planetami.

Zaznacza, że dobrze jest mieć za sobą przeczytane jej poprzednie książki, czyli „Astrologię jako język symboli“ oraz pierwszą część „Podręcznika astrologii praktycznej", gdyż przybliżyła w nich terminologię, którą stosuje także w drugim tomie poświęconemu interpretacji dwunastu domów astrologicznych. Pierwszy tom omawiał znaczenie planet w horoskopie urodzeniowym, natomiast drugi - zajmuje się znaczeniem położenia domów.

Na uwagę zasługuje ładne staranne wydanie publikacji, która została oprawiona twardą okładką ze zszywanymi brzegami. Wnętrze jest w całosci czarno-białe, ale tekst został wydrukowany wyraźnie na dobrym gatunkowo papierze. Zagadnienia są uzupełnione rysunkami i wykresami, które są pomocne w przyswajaniu wiedzy. Autorka przyjęła w nim sposób zwracania się do czytelnika używając często zwrotu typu „drogi Czytelniku“ lub droga Czytelniczko“, gdyż zdaje sobie sprawę z tego, że atrologią interesują się zarówno kobiety jak i mężczyźni. Zwraca się do nich łagodnie, zwyczajnie, bez górnolotnych słów, tłumacząc zawiłości horoskopu i wyjaśniając znaczenia położenia domów. 

Materiał edukacyjny został ujęty w dwóch częściach, z których pierwszy ma charakter wprowadzający, natomiast drugi, bardzo rozbudowany, zawiera konkretne informacje z zakresu tytułowej tematyki książki. 

Część pierwszą autorka zaczyna od przypomnienia abecadła astrologicznego. Przedstawia tło historyczne rysowania horoskopów w okresie hellenistycznym i biznatyjskim, zamieszcza przykłady klasycznych, kwadratowych rysunków horoskopów i uczy ich rozszyfrowywania. Poznajemy mechanikę nieba, która jest podstawową wiedzą na temat Zodiaku, osi i domów horoskopu, założenia astrologii geocentrycznej i składowe elementy kosmogramów. 

Część druga zawiera podstawowe i obowiązkowe informacje z zakresu astrologiczno-kalendarzowego, które powinien znać każdy astrolog. Dowiadujemy się które znaki zodiaku są powiązane ze szczególnymi okresami roku takie jak przesilenia i równonoce, poznajemy archetypowe odniesienie znaków kardynalnych do osi w horoskopie, role osi Imum Coeli - Medium Coeli i jej znaczeniu w znakach zodiaków, rózne systemy podziału domów i wiele innych ciekawych zagadnień. Jest ich w książce bardzo dużo, dlatego nie jest to publikacja do jednorazowego przeczytania, lecz raczej do stopniowego uczenia się kolejnych partii materiału. 

„Planety nie powodują twoich problemów. Ty je powodujesz - poprzez swoje głupie decyzje, słabości i złe nawyki“.

„Podręcznik astrologii praktycznej“ to bardzo dobra propozycja dla wszystkich, którzy badają astrologiczne ścieżki. Pani Jolanta Gałązkiewicz pokazuje w nim, że horoskopy nie są żadnymi magicznymi, oderwanymi od rzeczywistości konstrukacjami, lecz stanowią odwzorowanie otaczającej nas przestrzeni a przede wszystkim nas samych. Jednocześnie zwraca też uwagę na to, że nasz los nie zależy tylko i wyłącznie od układu planet w naszym horoskopie. One powinny być dla nas drogowskazami, które pomagają podejmować właściwe decyzje. 

Uświadamia, że to nie gwiazdy kierują naszym życiem lecz nasze wybory, których dokonujemy każdego dnia. Wszelkie prognozy astrologiczne czy inne metody określające przyszłość są jedynie drogowskazami pokazującymi możliwości i szanse jakie pojawiają się na naszej drodze. Natomiast ich jakość i wykorzystanie należy do każdego z nas i podjętych decyzji.

Egzemplarz książki otrzymałam od portalu:

643. - "Dwory i pałace Wielkopolski"

Dwory i pałace Wielkopolski 

Styl narodowy

Jan Skuratowicz

Wydania: I

Rok wydania polskiego: 21 lipca 2020

Liczba Stron: 400

Wymiary: 210 x 270 mm

Oprawa: twarda z obwolutą

Wydawca: Zysk i S-ka Wydawnictwo

„Prawdziwie stary dwór jest sercem całej okolicy“

Każda epoka ma swój własny urok uwidoczniony w strojach, zwyczajach, uwarunkowaniach społecznych a przede wszystkim w architekturze. To różnego rodzaju zabytkowe obiekty są świadkiem wielu ciekawych wydarzeń z przeszłości. 

Jednymi z takich obiektów są liczne dworskie i pałacowe budowle, które do dziś przechodziły różne koleje losu. Ich historie i architektoniczne ciekawostki przybliża album pt.: „Dwory i pałace Wielkopolski. Styl narodowy“.

źródło zdjęcia: poznan.pl

Jan Skuratowicz jest profesorem sztuki na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. To znawca i badacz architektury Wielkopolski. Jego rozprawa habilitacyjna dotyczyła architektury Poznania w latach 1890–1918. W Instytucie Historii Sztuki kieruje Zakładem Historii Sztuki Nowożytnej. Specjalizuje się w nowożytnej architekturze rezydencjonalnej. Mieszka w Puszczykowie. W Muzeum Ziemiaństwa w Dobrzycy pełni nadzór konserwatorski nad wykonywanymi pracami.

„W naszym perfekcyjnym wieku zaufanym we własne, wielkie - jak się wydaje - osiągnięcia, zapominamy często o tym, by jednakową miarę przykładać do wszystkich epok minionych“.

Wiek XIX był szczególnym okresem w dziejach naszego narodu, gdyż był to czas, gdy Polski nie było na mapie Europy, dlatego na różne sposoby starano się podkreślać polskie tradycje i pamięć. Autor podkreśla, że był to czas gwałtownych przemian społecznych i gospodarczych. Wraz z nimi wykształcił się nowy trend w budownictwie, do którego często dorabiano odpowiednią ideologię - styl narodowy. 

Wielkopolska została włączona w 1793 roku w granice monarchii pruskiej i to właśnie tutaj narodził się szczególny styl, jakim był styl narodowy a wraz z nim tzw. „Dworek Polski“. 

Prekursorem stylu narodowego był znany w Wielkopolsce działacz społeczny Zygmunt Czartoryski. Określił on zasady, jakimi powinna się charakteryzować nowoczesna, polska posiadłość ziemiańska. Jego rozprawa na ten temat była pierwszą, która powiązała nowy styl z „gustem krajowym“ czyli „słowiańskim“, a więc narodowym.

Zaczęły powstawać liczne rezydencje, które stały się wizytówką tamtych czasów. Miały stanowić ostoję kultury polskiej i były jednym z elementów walki z zaborcami, szczególnie w Wielkopolsce. Walczono nie tylko bronią ale też poprzez działania zachowując polską kulturę i tradycję. Z pomocą odpowiednio dobranych elementów architektonicznych podkreślano subiektywne poglądy ich właścicieli takich posiadłości. 

„Stare dwory posiadają swoisty urok. Gdy dopuścimy do ich ruiny, nie dadzą się wskrzesić, a stanowią niezbędną ozdobę krajobrazu“

W pięknie wydanym albumie pt.: „Dwory i pałace Wielkopolski“ autor zabiera nas do pięknych zabytkowych posiadłości znajdujących się na terenie Wielkopolski, przybliżając ich historię, układ pomieszczeń i ideę przyświecającą architektom podczas projektowania dworku lub pałacu. Spotykamy w niej wiele znanych nazwisk właścicieli majątków, architektów i projektantów z czasów zaborów ale też z okresu dwudziestolecia międzywojennego. 

Publikacja została oprawiona w twardą okładkę wzmocnioną wyklejkami, które dodatkowo pełnią  funkcję informacyjną. Znajdują się na nich mapy obiektów, które są omawiane w książce. Po lewej stronie okładki - są zaznaczone okolice Gniezna, Czarnkowa, Wrześni i Pniew. Z drugiej strony publikacji - obiekty z okolic Poznania, Ostrowa Wielkopolskiego, Rawicza, Leszna i Kalisza. Frontową część okładki ozdabia zdjęcie Pałacu w Żydowie, o którym możemy przeczytać, że: „powstał on przed 1912 rokiem dla Wiktora Szołdrskiego.“

Wnętrze albumu również prezentuje się interesująco, gdyż jest wypełnione kolorowymi i czarno-białymi zdjęciami oraz rysunkami przedstawiającymi schematy układu poszczególnych pomieszczeń w omawianym budynku. Ich prezentacje ułożone zostały chronologicznie według czasu powstania, co sprawia, że całość tworzy płynną opowieść o polskich dworkach i pałacach. Podróż zaczynamy od zwiedzenia rezydencji w Kórniku z 1827 roku, a kończymy odwiedzinami w pałacu w miejscowości Wiśniewo z lat 1938-39.

Pan prof. Jan Skuratowicz zaznacza, że publikacja nie wyczerpuje tematu realizacji architektoniczych, które zostały wzniesione w okresie zaborów i nie ma na celu skatalogować istniejących obiektów. Wiele z nich zostało odrestaurowanych a przy tym wzbogaconych o nowe elementy architektoniczne, które nie są związane z dawnym stylem. 

Wielkopolska to piękny region naszego kraju związany z wieloma ważnymi wydarzeniami historycznymi i zabytkami, które są świadkami naszych dziejów. To właśnie na tych terenach możemy poczuć atmosferę tamtych dni odwiedzając miejsca, które są świadectwem naszej burzliwej historii. Dzięki takim miejscom Polska zachowała swoją kulturę i dziś możemy poczuć ich dawną atmosferę, gdyż  są one świadectwem tamtych trudnych czasów. 

Egzemplarz książki otrzymałam od portalu:

642. - "Sekretna magia"

Sekretna magia 

Prawdziwe zaklęcia magiczne, rytuały oraz eliksiry na miłość, szczęście, pieniądze, a także uzdrowienie ciała i umysłu

Juliet Diaz

Wydanie: I
Rok wydania polskiego: 2020

Data wydania zagranicznego: 5 marca 2020

Tytuł Oryginału: Witchery: Embrace the Witch Within

Liczba Stron: 264

Wymiary: 20,5 x 14,5 cm

Oprawa: miękka 

Wydawca: Studio Astropsychologia

„Bycie Wiedźmą stanowi uosobienie twej prawdy wraz z całą jej mocą.“

Wielu osobom magia kojarzy się negatywnie, gdyż mają mylne o niej wyobrażenie oparte na filmach, bajkach czy powieściach fantasy. Utarte schematy myślowe na ten temat zniekszatłcają obraz ludzi, którzy ją praktykują. Tymczasem żyją wśród nas współcześni czarodzieje i wiedźmy, którzy prowadzą normalny tryb życia. Jedyną różnicą jest to, iż wiedzą o świecie nieco więcej niż przeciętny mieszkaniec naszej planety. Taką osobą jest niewątpliwie autorka książki pt.: „Sekretna magia“

źr. zdjęcia:  amazon.com

Juliet Diaz wywodzi się z długiej linii wiedźm uzdrowicielek z Kuby, która wierzy w leczenie umysłu, ciała i duszy przy pomocy natury oraz wsparciu duchowych przewodników swoich przodków. Jest właścicielką Listopadowej Apteki Mędrca oraz internetowego Listopadowego Mędrca Herbarium - szkoły uzdrowicieli czarownic. Jest uzdrowicielką, jasnowidzem i zielarzem, a także magistrem medycyny ziołowej. Od dzieciństwa posiada dar porozumiewania się z roślinami, drzewami i Duchami Natury. Jest przekonana, że magia żyje w każdym z nas i poprzez swoje publikacje pragnie zainspirować innych do uaktywnienia naszej wewnętrznej mocy. Jest matką dwóch chłopców, ma 3 koty i ponad 400 roślin.

Książka „Sekretna magia“ przyciągnęła moją uwagę tematyką ale też okładką, która zaprojektowana została w granatowej kolorystyce. Ozdabiają ją srebrne motywy graficzne, które nabierają blasku, gdy spojrzymy na nie pod określonym kątem pod światło. Z kolei wnętrze nie jest już tak zachwycające, gdyż w całości utrzymane zostało w wersji czarno-białej. Urozmaiceniem są delikatne, dekoracyjne ornamenty towarzyszące poszczególnym rozdziałom i częściom.

„Bycie Wiedźmą daje ci moc samoleczenia, zmiany swojego życia i spełnienia każdego marzenia.

Wiedza została ujęta w pięciu częściach, które poprzedza krótki wstęp noszący tytuł „Początek podróży“. Autorka przybliża w nim ideę magii, filozofię bycia Wiedźmą i swoją magiczną ścieżkę. Uzmysławia, że żyjemy na planecie, która wymaga naszej troski i nawołuje do nawiązania więzi z naturą poprzez codzienne działania. Wraz z tym początkiem robimy pierwszy magiczny krok, gdyż autorka propoponuje rytuał związany z namaszczeniem niniejszej książki, by połączyć się z jej treścią w głęboki i duchowy sposób. 

„Poprzez wywabiene wewnętrznej Wiedźmy do powstania z głębin duszy i ty możesz ofiarować magię ziemi oraz pomóc jej pozostać zdrową i żywą.“

W kolejnych częściach Juliet Diaz przedstawia podstawowe informacje na temat magii, ważne pojęcia i terminologię ucząc magicznego nastawienia wobec siebie, zasad etyki magicznej i norm postępowania. Poznajemy praktyki medytacyjne, techniki ugruntowujące, metody oczyszczające umysł, podnoszące nasze wibracje, wspierające medytację, przyciągające to, o co prosimy. 

„Magia może pojawić się gdziekolwiek w najsubtelniejszy, możliwy sposób“

„Sekretna magia“ to konkretny, bardzo praktyczny poradnik, który zabiera nas w podróż do świata białej magii naturalnej. Poza wiedzą teoretyczną, wypełniony jest wieloma różnymi rytuałami i zaklęciami na różne sfery naszego życia, technikami doskonalącymi magiczne umiejętności, ćwiczeniami i praktycznymi wskazówkami, dzięki którym nauczymy się praktykować magię na co dzień. Jego zaletą jest zwięzły, przystępny styl przekazywania informacji i empatyczne podejście autorki, która przede wszystkim pragnie pomóc innym odkryć w sobie drzemiącą magię. 

Niezwykle pomocna jest lista wszystkich rytuałów, zaklęć, elksirów i innych praktyk magicznych zamieszczona na początku, po spisie treści. Są wśród nich rytuały na dostatek, sukces, złamane serce, ochronę i wiele innych z używciem kadzideł, ziół, olejków eterycznych czyli składnikami, które są łatwo dostępne. 

Juliet Diaz pokazuje, że bycie wiedźmą nie wiąże się z negatywnymi energiami, nieziemskimi mocami, dziwnym strojem czy przebywaniem w odosobnieniu w leśnej głuszy z czarnym kotem u boku. Nie musimy mieć też tak mocnych powiązań z rodzinnymi przodkami czarowników jak autorka, by odnaleźć w sobie magiczny potencjał. Bycie wiedźmą oznacza kroczenie drogą, która prowadzi nas do naszej osobistej siły i intergracji z Matką Naturą. Wiedźma bowiem to kobieta mądra, o ogromnej wiedzy o otaczającym nas świecie, przyrodzie, prawach wszechświata, które stosuje na codzień. Praktykuje magię, by rozwijać się duchowo, szanując przyrodę i wykorzystując moc uzdrawiania życia, którą każdy może zastosować.

To nie tylko wykonywanie różnych zaklęć i rytuałów ale też nasze wyjątkowe chwile, które przeżywamy każdego dnia. Jest to wartościowa lektura, nawołująca do dostrzegania magii wokół siebie, a przede wszystkim w sobie. , że magią jest po prostu życie, które każdego dnia doświadczamy w różnych formach. 

Egzemplarz książki otrzymałam od portalu:

Królowa Babilonu na mojej półce

Dziś spotkała mnie  miła niespodzianka, gdyż do moich drzwi zapukała niezwykła, tajemnicza kobieta. Najpierw poznałam królową Saby, potem Marię Magdalenę a teraz, najbliższy czas spędzę w towarzystwie królowej Babilonu, dzięki książce pani Ewy Kassali "Semiramida", która właśnie dziś ma swoją premierę.   

 Powieść ukazała nakładem wydawnictwa Videograf i dotarła do mnie w ładnym opakowaniu z czerwoną różą i uroczą dedykacją od autorki, za co bardzo dziękuję.

Poniżej  zamieszczam krótką notkę redakcyjną a TUTAJ moja recenzja.

Nieustraszona wojowniczka czy wrażliwa twórczyni wiszących ogrodów? Znajda czy córka bogini? Uduchowiona czarodziejka czy wyrachowana władczyni?

Dlaczego Babilon nazywano nierządnicą starożytnego świata? Na czym polegała prostytucja sakralna i czy rzeczywiście każda kobieta musiała przynajmniej raz w życiu oddać swoje ciało obcemu mężczyźnie? Jak i dlaczego powstały wiszące ogrody Semiramidy, uważane za jeden z cudów świata starożytnego? Czy władza zawsze oznacza samotność?

Semiramida, królowa Babilonu, przez niezwykłe zbiegi okoliczności, nazywane przez wielu wolą bogów, zostaje żoną króla i matką następcy tronu. Wspierana przez kapłanki Isztar, rządzi krainą starożytnej Mezopotamii. Walczy, kocha, tworzy. Przeżywa wzloty i upadki. A odchodząc w pełni sławy, przekazuje nam ważne, ponadczasowe przesłanie. Jakie?

Zapraszamy do świata magicznych historii Ewy Kassali. Semiramida to już trzecia książka z serii Silne kobiety czasów Biblii (po Królowej Saby i Marii Magdalenie). Tym razem wybierzemy się do źródeł cywilizacji europejskiej, czyli do Asyrii i Babilonu. Poznamy miejsca, gdzie niegdyś rozciągał się biblijny Eden i wznosiła się wieża Babel… 

641. - "Figurantka"

Figurantka

Tom I seria: Alice i Bruce

Aniela Wilka

Wydanie: I

Premiera: 15.07.2020r.

Okładka: miękka

Format: 145 x 205 mm

Ilość stron: 352

Wydawnictwo: Burda książki

„Strach o własne życie to największy z możliwych strachów“

Nie jest łatwo napisać dobrą powieść sensacyjną, która trzymałaby w napięciu od początku do końca, a im bliżej zakończenia, tym bardziej chciałoby się poznawać dalsze losy bohaterów. Udało się to autorce książki „Figurantka“, w której odnajdziemy nie tylko szybkie zwroty akcji, niebezpieczne działania mafijne ale też umiejętnie wplecione wątki erotyczne, różne odcienie strachu, pożądania i uczuć. 

źr. zdjęcia:
lubimyczytac.pl

Aniela Wilk to pseudonim literacki niepokornej polonistki. Jej pasją jest czytanie książek, wśród których uwielbia wzruszające romanse i powieści z mroczną sensacją. W swoim rodzinnym miasteczku prowadziła kameralną księgarnię, której oddała całe serce. Pewnego dnia postanowiła, że stworzy jakąś ciekawą fabułę, która sama chętnie by przeczytała. Nie planowała zostać pisarką, ale gdy pewnego dnia zabrakło jej ciekawej lektury, postanowiła sama ją sobie stworzyć. Niespodziewanie pisanie stało się dla niej sposobem na życie, odskocznią i wentylem bezpieczeństwa. Zadebiutowała w 2019 roku powieścią obyczajową „1000 pierwszych szeptów“. (źr. lubimyczytac.pl)

Na książkę zwróciłam uwagę, gdy przeczytałam o niej notkę redakcyjną oraz adnotację na okładce napisaną przez K.N. Haner: „Petarda! Zarwałam noc dla tej książki. Namiętność i sensacja w doskonałym połączeniu.“ Całkowicie przychylam się do tej opinii, gdyż pani Aniela Wilk stworzyła powieść, która pozostawia po sobie niedosyt i wciąga początkowo powoli, niezauważalnie tak, że nie wiadomo, w którym momencie jesteśmy w tej historii zanurzeni po uszy.

Fabuła - jak z amerykańskeigo filmu akcji, w której nie ma chwili spokoju a bohaterowie wciąż są zaskakiwani nowymi i nieoczekiwanymi sytuacjami. 

Jest ON - silny, męski, odważny agent FBI - Bruce zwany Wilczurem. Z drugiej strony są niebiezpieczni przestępcy gotowi na wszystko. Pomiędzy nimi ONA - Alice, która ma nadzieję na spokojne wykonywanie swoich zadań zawodowych jako fotograf pracujący w czasopiśmie modowym. Poznajemy ją w czasie pogrzebu jej męża, który nieoczekiwanie zginął w wypadku. 

Dwa miesiące wcześniej Alice napisała do niego list, w którym oświadczyła mężowi, że od niego odchodzi. Zawsze uważała go za nudnego korposzczura a tymczasem jego śmierć zapoczątkowała pasmo wydarzeń, które wciągnęły ją w sam środek rozgrywek narkotykowego kartelu i federalnych agentów. 

„Figurantka“ to świetnie napisana powieść, w której autorka połączyła erotykę z sensacyjnymi wątkami nadającymi całości dynamiczne tempo i trzymające w napięciu aż do końca. Książkę czyta się błyskawicznie, gdyż historia wciąga od pierwszej strony. Nie brakuje w niej brawurowych akcji, odważnych scen erotycznych, namiętności, pożądania oraz tajemnic wyłaniających się w trakcie śledztwa i niebezpiecznych sytuacji powodującyh dreszczyk emocji. 

Fabułę śledzimy naprzemiennie z punktu widzenia Bruce i Alice, wokół których dzieją się główne wątki tej powieści. Znamy ich działania, emocje i myśli ale nie wiemy co dzieje się poza nimi. Tak samo jak oni jesteśmy zaskakiwani pojawiającymi się niespodzieanymi sytuacjami i razem z nimi przeżywamy trudne, niebezpieczne ale i radosne chwile. Jest to możliwe dzięki przystępnemu stylowi pisarskiemu, który pozwala poczuć emocje, reakcje ciała bohaterów na różnorodne bodźce, targające nimi namiętności i odczucia. Autorka umiejętnie dobiera odpowiednie, sugestywne słowa nadające wypowiedzi lub jakiejś sytuacji odpowiedniego natężenia. Czasami są one ostre jak brzytwa, innym razem słodkie i ciche, ale też wulgarne lub potęgujące uczucie zagrożenia. Dużo wśród nich jest warknięć, prychnięć, syknięć lub fuknięć, pokazywania kłów czy pazurków. Relacja między Alice i Bruce porównywana jest wyraźnie do zwierzęcych zachowań wilka i kota. 

Poczułam się nieco zawiedziona, gdy dotarłam do końca książki, gdyż okazało się, że autorka pozostawiła mnie w emocjonalnym zawieszeniu, nie kończąc tej historii lecz zapowiadając jej dalszą kontynuację. Na szczęście już 30 września, dzięki wydawnictwu Burda, ukaże się „Ryzykant“, w którym mam nadzieję odnaleźć finał tej historii.

Recenzja tomu II "Ryzykant"

Recenzja tomu III "Buntownik"

Egzemplarz książki otrzymałam od portalu:

640. - "Dom sekretów"

Dom sekretów

Natalia Bieniek

Wydanie: I

Data wydania: 20 sierpnia 2020 r.

Format: 135 x 210 mm

Liczba stron: 448

Oprawa: miękka
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Redaktor prowadzący: Anna Derengowska
Redakcja: Ewa Witan
Korekta: Grażyna Nawrocka
Projekt okładki: Sylwia Turlejska

„Pewne rzeczy od dawna się działy, dzieją się i będą się dziać bez względu na rozwój technologii i czasy, w których żyjemy“

Czasami mieszkamy z kimś w bloku, przez ścianę, nie uświadamiając sobie, że każdy człowiek nosi w sobie własną historię, którą tworzy krocząc po meandrach swojej życiowej ścieżki. I o takich zawiłościach ludzkich losów opowiada książka pt.: „Dom sekretów“

źródło zdjęcia: Facebook
profil autorki

Natalia Bieniek urodziła się i wychowała w Łodzi. Z wykształcenia anglistka, obecnie pracuje jako copywriter. Debiutowała w 2002 na łamach Esensji opowiadaniem "Diabeł Morski", które ukazało się również w języku angielskim oraz hiszpańskim. W 2014 roku wydała powieść obyczajową "Uśpione marzenia". Mieszka z mężem i córką w Warszawie. Jej ulubieni pisarze to: Camilla Läckberg, Carlos Ruiz Zafón, Edgar Allan Poe i Katarzyna Puzyńska.

Moją uwagę przykuł najpierw tytuł - „Dom sekretów“, który wraz z tajemniczą i ładną grafiką okładki obiecywał mnóstwo emocji związnych ze skrywanymi tajemnicami. I tak faktycznie się stało, gdy tylko otworzyłam pierwsze strony książki, w której od początku zaczynają wyłaniać się niewyjaśnione zagadki.

Bohaterką powieści jest pewna ... kamienica, mieszcząca się w centrum Łodzi. Splotły się w niej różne dzieje jej lokatorów, zarówno tych współczesnych jak i przedwojennych. Była ona świadkiem różnych dramatów, chwil radosnych, miłosnych zawirowań a nawet śmierci.

„Trzeba żyć własnym życiem choćby to oznaczało wyjście ze strefy pozornego komfortu.“

Historia zaczyna się w czasach współczesnych, w 2011 roku, w Łodzi. W kamienicy mieszka kilkanaście osób, w tym trzy osoby starsze i trzy w młodym wieku oraz domowe zwierzęta. Niespodziewają się oni, że pewnego dnia ich dom odkryje swój makabryczny sekret.

Wśród lokatorów jest młody policjant, Filip Rosłoniec, który odziedzicza mieszkanie po swojej ukochanej cioci Hani, która była dla niego jak matka. Przed śmiercią wyjawia mu sekret ukrytego za murem skarbu... Chłopak z impetem zaczyna remont...

Do tego samego budynku wprowadza się Dorota Wiśniewska, która jest zmęczona nadopekuńczą troską swojej matki i wynajmuje pokój u leciwej, sympatycznej acz tajemniczej Sabiny Orzechowskiej. Dorota pisze doktorat z historii Łodzi, więc każda opowieść z przeszłości ją fascynuje, a starsza pani ma w swojej pamięci wspomnienia, które świetnie nadają się na karty jakiejś powieści. Napisanie powieści jest jednym z marzeń dziewczyny, więc z zapartym tchem słucha o minionych dziejach dawnych lokatorów. W momencie, gdy pani Sabina zaczyna snuć swoją opowieść, fabuła nabiera dodatkowych walorów i zabiera nas w atmosferę lat 30. XX wieku, gdy czuć oddech zbliżającej się wojny kończącej pewną epokę. Dorota, na prośbę Sabiny, rozpoczyna prywatne poszukiwania, które odkryją nie jedną tajemnicę sprzed lat a także rodzinne sekrety.

„Nieważne, gdzie się wychowaliśmy - miejsca te na zawsze pozostają nam w pamięci i zajmują w niej szczególne miejsce bez względu na nasze dalsze losy“.

„Dom sekretów“ to wielowątkowa, przejmująca historia kilku rodzin, a właściwie kobiet, które niosą swój bagaż doświadczeń i sekretów, nie pozwalając spokojnie spać. Narracja trzecioosobowa pozwala zajrzeć w umysły każdej postaci, które są na przemian bohaterami kolejnych epizodów. 

Fabuła toczy się w dwóch obszarach czasowych: TERAZ i KIEDYŚ czyli współcześnie, w 2011 roku oraz w przeszłości, w okresie międzywojennym. Stanowią one dwa główne wątki, które zazębiają się ze sobą, odsłaniając stopniowo swoje kolejne historie. 

Pani Natalia Bieniek zgrabnie połączyła w niej przeszłość z teraźniejszością ujawniając stopniowo dawne tajemnice i tworząc szereg obrazków z życia dawnych i obecnych mieszkańców Łodzi. Zawarła w niej nie tylko bogactwo różnorodnych historii poszczególnych postaci, ale też zwraca uwagę na ważne kwestie dotyczące człowieczeństwa, praw rządzacych Wszechświatem i wartości wpływających na ludzkie charaktery. Przypomina, że nic nie jest nam dane na zawsze a życie jest zmienne i toczy się niezależnie od naszych pragnień. Pokazuje, że dziś możemy opływać w dostatek, a jutro obudzić się w zupełnie innej, zaskakującej rzeczywistości, tak jak to było w przypadku Anny Wilhelminy, która przed wojną wiodła beztroskie życie. 

Podkreśla także wagę marzeń, które towarzyszą każdemu człowiekowi, ale nie każdy jest w stanie je zrealizować. Czasami bywa tak, że okoliczności nie pozwalają na ich spełnienie, tak jak w przypadku pani Sabiny, lub też przesłaniają je inne ważne sprawy, tak jak to było u Doroty.

Uzmysławia różnice ale też podobieństwa między światem minionym a obecnym zabierając nas do świata, którego dziś już nie ma. Dzięki uroczym, szczegółowym opisom możemy powędrować dawnymi uliczkami miasta, poczuć jego przedwojenną atmosferę i poznać niezwykłą galerię barwnych, wyrazistych postaci. Autorka snuje opowieść o ich losach ale też o dziejach Łodzi, pokazując co się w niej zmieniło, jak dawniej wyglądały znane dziś miejsca. Przybliża kulturowość miasta Czterech Kultur, jego charakter, historyczne fakty a przy tym  pokazuje też  rozwarstwienie społeczne pod kątem statusu majątkowego, urodzenia i wykształcenia. Robi to w pięknym stylu, literackim językiem, ze starannie dobranym słownictwem, dzięki któremu możemy poczuć czar minionych lat. Doładnie opisuje miejsca znajdujące się w Łodzi dawniej i dziś, porównuje je pokazując co się zmieniło w krajobrazie miasta. To nie lada gratka dla mieszkańców tej aglomeracji, gdyż mogą dowiedzieć się  wielu ciekawostek, które zostały umiejętnie wplecione w fabułę.

Książka wciąga od pierwszej strony, mimo że nie ma w niej dynamicznych zwrotów akcji. To powieść napisana z ogromnym wyczuciem ludzkich emocji, wrażliwością i umiejętnością tworzenia odpowiedniego klimatu. Pokazuje życie zwykłych ludzi, którzy w okresie międzywojennym starali się normalnie funkcjonować. Postacie stworzone przez autorkę są wyraziste, realne o bogatej osobowości. To one stanowią ważny element tej powieści i sprawiają, że chcemy poznać ich sekrety . Po dotarciu do końca tej niesamowitej historii, jeszcze długo żyła ona w moim umyśle powodując refleksję nad zawiłością życiowych ścieżek.

Książkę przeczytałam dzięki wydawnictwu:

Do nabycia na stronie wydawnictwa oraz księgarni
INVERSO, EMPiK, BONITO, ŚWIAT KSIĄŻKI 
i wielu innych.

Przepisy z serialu "Przyjaciele" na mojej półce

Gratka dla fanów kultowego serialu z lat 90. "Przyjaciele" - zbiór przepisów pojawiających się w poszczególnych jego odcinkach zebranych w jednym miejscu! 

Znajdziemy tutaj m.in.: zaręczynowe lazanie, niezawodną pizzę special, a także ciasteczka według receptury babci Phoebe, sprawdzony przepis na pieczonego indyka (i kanapkę z tego, co zostało), wystrzałową margaritę Rossa, truskawkowy dżem Moniki, ulubione sandwicze Joeya (tak, chodzi o te kultowe, z klopsikami), rozwodowe ciasto z dyni, flan urodzinowy Rachel, a także najlepsze na świecie muffiny z jedynego w swoim rodzaju Central Perku… W książce znajduje się około 100 przepisów na przekąski, dania obiadowe, desery, napoje oraz całkiem spory wybór dań wege - coś z myślą o Phoebe.

Czy znacie ten serial? 

 Moja recenzja.

639. - "Zanim zamkniemy drzwi

Zanim zamkniemy drzwi

Elżbieta Jodko-Kula

Data wydania: 18.08.2020

Format: 135 x 210mm

Liczba stron: 384

Oprawa: miękka

Wydawnictwo: Prószyński - S-ka

Redaktor prowadzący: Anna Derengowska

Redakcja: Joanna Habiera

Korekta: Katarzyna Kusojć, Maciej Korbasiński

Projekt okładki: Agata Wawryniuk

Łamanie: Ewa Wójcik

„Każdy musi mieć w życiu coś do robienia, inaczej głupieje i staje się agresywny“

Mówi się, że czas leczy rany ale w niektórych przypadkach czas umacnia jedynie wspomnienia i sprawia, że życie staje się udręką. Tak zdarzyło się w przypadku bohaterów książki pt.: „Zanim zamkniemy drzwi“.

źr. zdjecia:
httpsjodko-kula.pl

Elżbieta Jodko-Kula - z zawodu pedagog i socjoterapeutka, autorka sztuk teatralnych oraz książek dla dzieci i młodzieży (osiem powieści i zbiory opowiadań, w tym dla dzieci ze spektrum autyzmu), a także dla dorosłych ("Zdrady i powroty", "Maria Piłsudska. Zapomniana żona", "Ostatnia miłość Marszałka. Eugenia Lewicka").

Małżeństwo Olgi i Karola nie należy do szczęśliwych. Są ze sobą od wielu lat, ale każde prowadzi życie po swojemu. Ona jest apodyktyczna, on - zbyt wyciszony, schodzący żonie z drogi. Ich córka, Marta ma bardzo dobry kontakt z ojcem, natomiast z matką trudno się jej porozumieć. Nie wie, że podłożem takiego stanu jest sprawa z przeszłości, która nadal ma wpływ na obecne relacje małżonków. 

Marta stara się nawiązać poprawną więź z matką, ale bezskutecznie i w efekcie niewiele się zmienia. Kłótnie towarzyszą im na każdym kroku i nie potrzeba zbyt wiele, by złość i frustracja zapanowały nad umysłem. Właściwie nie rozmawiają ze sobą tylko warczą na siebie. Żadna z nich nie zamierza odpuścić i dlatego konflikt coraz bardziej się pogłębia. 

Powodów takiego stanu jest wiele, a wśród nich króluje zazdrość, rywalizacja o swój status w relacjach rodzinnych, brak chęci nawiązania nici porozumienia oraz niezrozumienie drugiego człowieka i nieumiejętność wybaczania. Olga jest tak zacietrzewiona w swoim gniewie, że nie zauważa złego stanu zdrowia swego męża, co skutkuje tym, że w końcu zostaje sama. 

Książka zaliczana jest do literatury obyczajowej ale autorka skupia się w niej także na warstwie psychologicznej. Toczy swoją opowieść spokojnie, sukcesywnie wnikając w nasze umysły i zmuszając do analizy ludzkich zachowań. Porusza ważne aspekty relacji międzyludzkich, nie tylko w obrębie rodziny ale też sąsiedzkich. To opowieść o codziennych troskach dwóch kobiet, które zmagają się same ze sobą, co skutkuje wzajemną niechęcią. Poza ich historią, autorka stworzyła kilka obrazków z życia, pokazując w ten sposób rożne odcienie losu zwykłych ludzi. 

Narracja trzecioosobowa daje możliwość, przyjrzenia się ze wszystkich stron danej sprawie, dzięki czemu możemy ocenić postępowanie każdej z osób i wyrobić sobie własne zdanie na jej temat. Gdy obserwujemy tylko działania obu stron, wówczas tworzy nam się zupełnie inny obraz tego, o co toczy się spór. Wówczas dostrzegamy jak niewiele trzeba, by mogła zapanować zgoda. Do tego jednak potrzebna jest dobra wola, a tego bohaterom brakuje. 

Trudno mi było polubić do końca którąkolwiek z bohaterek, gdyż żadna z nich nie wykazała dobrej woli, by coś zmienić we wzajemnych relacjach. Każda ma swoje wady ale i zalety, chociaż wobec siebie nie znajdują dobrego słowa. Olga broni swego terytorium, nie pozwalając nikomu wtrącać się do jej spraw. Nie liczy się z nikim, nie obchodzi ją co inni o niej myślą, jest zgorzkniała i gderliwa. Jednak ujęła mnie miłością do zwierząt, zwłaszcza kotów, czym udowodniła, że nie brakuje jej empatii i wrażliwości na losy innych. Trudno było więc zrozumieć, skąd niechęć do własnej córki, którą traktuje bardzo ostro i często niesprawiedliwie. 

Marta, natomiast, ma problemy w swoim związku, gdyż uważa, że jej mąż nie angażuje się w domowe obowiązki i podchodzi do życia egoistycznie. Zupełnie inaczej wygląda to z punktu widzenia jej męża, który też ma, wydaje się, uzasadnione pretensje do swojej partnerki. Oboje nie mają czasu dla siebie, gdyż pochłania ich praca, obowiązki domowe i pęd za sukcesem. Dodatkowo uwagę absorbuje Olga, która domaga się zainteresowania ze strony córki. 

Z marazmu i codziennej szarości czasami wyzwala nas niespodziewane wydarzenie lub spotkana osoba, która jak balsam, leczy skrzywdzoną duszę. Takim katalizatorem okazał się Michał który pewnego dnia wprowadza się do kamienicy, w której mieszka jedna z bohaterek książki - Olga... ale czy będzie umiał przebić się przez mur, który ona wokół siebie zbudowała? I czy sprawi, że kobieta otworzy nie tylko drzwi swojego mieszkania ale też swojego serca?

„Zanim zamkniemy drzwi“ to powieść dobrze oddająca psychologiczny aspekt układu matka - córka, ale też proces wypalania się związku, w którym zamiast miłości, pojawia się obojętność i nienawiść. Autorka pokazuje, że wracanie wciąż pamięcią do tego co było i trzymanie w sobie bolesnej zadry, nie prowadzi do niczego dobrego. Wpływa to negatywnie nie tylko na daną osobę ale też na jej otoczenie i piętrzy jedynie problemy, zwiększa dystans między ludźmi i blokuje transformację życia. Skłania też do zastanowienia się nad przyczynami niezgody, napiętych relacji, jakie z pewnością niejednokrotnie można się spotkać w wielu rodzinach. Pokazuje, że wystarczy odrobina dobrej woli, empatii i umiejęności wysłuchania drugiego człowieka, by atmosfera zmieniła się na lepsze. Utwierdza w przekonaniu, że nie warto żyć przeszłością, która trzyma nas w swoich kleszczach, lecz należy zrobić wszystko, by wyrwać się z jej szponów i zacząć żyć prawdziwym życiem.

Do nabycia na stronie wydawnictwa oraz księgarni

INVERSO, EMPiK, BONITO, ŚWIAT KSIĄŻKI 

i wielu innych.

638. - "Spektakl"

Spektakl
Kinga Wójcik

Data wydania: 18.08.2020

Format: 140 x 205mm

Liczba stron: 552

Oprawa: miękka

Wydawnictwo Prószyński i S-ka

Redaktor prowadzący: Anna Derengowska

Redakcja: Joanna Habiera

Korekta: Małgorzata Denys

Projekt okładki: Paweł Panczakiewicz

Łamanie: Ewa Wójcik

„W obliczu śmierci błahe rzeczy, którymi przejmujemy się na co dzień, stają się małymi, nic nieznaczącymi kamykami“.

Życie składa się z wielu doświadczeń, trudnych wyzwań ale i depresyjnych emocji, które nie pozwalają poczuć się szczęśliwym. W dorosłym świecie łatwiej jest znaleźć rozwiązanie dla swoich problemów. Gorzej jest wśród młodych ludzi, którzy nie raz muszą zmagać się ze swoimi dylematami w odosobnieniu. Gdy nie znajdują wsparcia u żadnej ze stron, bywa, że  dochodzi do tragedii. Rodzice zajęci własnymi sprawami, nie zauważają kiedy zaczyna się coś złego dziać z ich dziećmi, a gdy wydarzy się nieoczekiwana tragedia, nie potrafią zrozumieć dlaczego do niej doszło. Tego rodzaju refleksje wzbudziła we mnie książka pt.: „Spektakl“, napisana przez młodą, bo 26 letnią pisarkę pochodzącą z Tomaszowa Mazowieckiego. 

źr. zdjęcia: Facebook

Kinga Wójcik ukończyła Wydział Studiów Międzynarodowych i Politologicznych Uniwersytetu Łodzkiego. Pochodzi z rodziny policyjnej. Prywatnie uwielbia buldogi francuskie i filmy z serii „Transformers“. 

Powieść zaczyna się prologiem z mocnym, dramatycznym akcentem. Młoda dziewczyna popełnia samobójstwo wieszając się we własnym pokoju i prowadząc przy tym transmisję w internecie. Okazuje się, że to nastoletnia Diana Pulido, której rodzice wyjechali na urlop nad morze. Sprawa wydaje się od początku dziwna, gdyż ciało samobójczyni znika i ślad po niej ginie a jej pokój jest przez kogoś dokładnie uprzątnięty... Kilka dni później wiesza się kolejna nastolatka, która także transmituje swoją śmierć...

Sprawę bada policyjny duet znany czytelnikom z powieści „Poryw“, która zapoczątkowała  serię pt.: „O komisarz Lenie Rudnickiej“.

Komisarz Rudnicka to specyficzny typ kobiety, która łatwo się poddaje, jest ekscentryczna, silna, a wobec swojego podwładnego, nawet despotyczna. Zawsze jest przekonana o swojej racji i trudno ją powstrzymać przed działaniem, gdy upatrzy sobie cel lub złapie trop. Jednak te cechy bledną w obliczu jej małżonka, którym jest wpływowy prokurator Nawrocki. Ich małżeństwo przechodzi głęboki kryzyzs a Rudnicka nie zamierza ułatwiać mężowi próby naprawienia ich relacji, gdyż ma ku temu swoje powody. 

Poza tym pani komisarz nadużywa leków, niezdrowo się odżywia, pali dużo papierosów i lubi jeździć zbyt szybko po łódzkich ulicach. Szczerze mówiąc, nie polubiłam jej stylu bycia, właśnie ze względu na jej zbyt męski, stanowczy i władczy charakter. Za to sympatię wzbudza jej zawodowy partner, Marcel Wolski, który jest młodym policjantem a do tego synem komendanta łódzkiej policji. Jakiś czas temu wrócił on z Warszawy do Łodzi. Nie jest mu łatwo współpracować z Leną, gdyż ona wciąż go lekceważy i traktuje jak konieczny cień.

„Spektakl“ to świetnie napisana powieść kryminalna z elementami obyczajowymi a nawet psychologicznymi. Atutem jest wartka akcja, pojawiające się nowe osoby a wraz z nimi nowe fakty, sekrety rodzinne, zaskakujące sytuacje i przyprawiajace o dreszczyk emocji zdarzenia. Narracja trzecioosobowa pozwala na śledzenie każdej ze stron tej historii, ale nie wszystko jest od razu ujawniane.

Pani Kinga Wójcik stworzyła niezwykle spójną i zaskakującą fabułę, w której nie brakuje pobocznych wątków związanych z życiem głównych bohaterów.  Uczestniczymy w kolejnych etapach śledztwa ale też wnikamy w umysły Leny i Marcela oraz osób związanych ze sprawą. Poza warstwą kryminalną, autorka porusza istotne kwestie związane z problemami emocjonalnymi nastolatek i sytuacjami, z którymi nie potrafią sobie poradzić. Często przerastają one ich możliwości poradzenia sobie z nimi a wówczas łatwo popełnić błędy, które mają wpływ na ich dalsze życie.

Nie miałam możliwości poznać pierwszej części z serii „O Lenie Rudnickiej“, więc trudno mi porównywać z nią „Spektakl“ ale po przeczytaniu tej powieści jestem pod wrażeniem  umiejętności pisarskich autorki i dojrzałego sposobu prowadzenia poszczególnych wątków. Każdy z nich jest istotny w prowadzonej sprawie i wraz z ich stopniowym ujawnianiem rośnie napięcie, które towarzyszy nam od początku do ostatniej strony. Gdy docieramy do końca tej powieści, wiemy już kto jest winien i co się naprawdę stało ale nadal nie znamy kilku spraw, które pojawiły się w trakcie śledztwa, dotyczących głównych bohaterów. Otwarte pozostały ich prywatne dylematy,  które dają pole do kontynuacji ich historii, dlatego mam nadzieję, że to nie jest ostatnie moje z nimi spotkanie.

Książkę przeczytałam dzięki wydawnictwu:

Do nabycia na stronie wydawnictwa oraz księgarni INVERSO, EMPiK, BONITO, ŚWIAT KSIĄŻKI i wielu innych.