420. - "Pierścionek z cyrkonią"

Czy można całe życie szukać jednej kobiety?

Krzysztof Piotr Łabenda

               

„nie zawsze odejście jest przejawem odwagi. Czasem odwagą jest zostać...“

Miłość ma różne oblicza w zależności kiedy ją spotykamy i przeżywamy. Na jej temat powstało wiele poematów, filmów, esejów, poradników i opowiadań. To uczucie wypełnia nam życie i sprawia, że świat wydaje się piękniejszy. Jedno ze znanych przysłów na ten temat mówi, że „stara miłość nie rdzewieje“,  które może być doskonałym podsumowaniem powieści pt.: „Pierścionek z cykorią“. 

źr. zdjęcia: www.psychoskok.pl

Krzysztof Piotr Łabenda jest doktorem praw, wieloletnim praktykiem bankowym, a także pracownikiem naukowo-dydaktycznym uczelni Trójmiasta (Uniwersytet Gdański, Gdańska Wyższa szkoła Humanistyczna, Wyższa szkoła Finansów i Administracji). Obecnie pracuje na stanowisku adiunkta w Gdańskiej Wyższej Szkole Humanistycznej. W swoim dorobku pisarskim posiada przede wszystkim publikacje książkowe o charakterze popularno-naukowym i naukowym cieszące się sporym zainteresowaniem. Od 2012 roku powstało kilka powieści, które zyskały dużą popularność i uznanie wśród czytelników: „Szczęśliwego Nowego Roku” (2012), „Pierścionek z cyrkonią (2013), „Wzgórze Młynarza” ( 2015), „Kleszcz” ( 2015 – premiera 2016) i ” Przetrwać Noc” (2017)

okładka wydania I (2013r.)
źr. zdjęcia: autorzy365.pl

Powieść „Pierścionek z cyrkonią“ doczekała się ponownego wydania i miała swoją premierę w maju 2018 roku. Wpisuje się ona w trend perypetii miłosnych lecz została opowiedziana w interesujący, przemyślany i nieszablonowy sposób. Spodziewałam się typowego, tkliwego romansu ze szczęśliwym zakończeniem w stylu „i żyli długo i szczęśliwie“. Tymczasem zostałam mile zaskoczona sposobem prowadzenia fabuły i wielowątkową historią.

Autor prowadzi czytelnika przez losy głównego bohatera i jednocześnie przekazuje wiele informacji o ciekawych miejscach, zwyczajach, ludziach a nawet kulinarnych smakach. 

Jak większość miłośników książek zwróciłam uwagę na okładkę, zanim otworzyłam pierwsze strony publikacji. Jej grafika przypomina obraz z widocznym śladami pociągnięcia pędzla, namalowany stonowaną kolorystyką. Punktem centralnym jest tu wieża Eiffla a przed nią stoją dwie postacie pod parasolką. Mimo deszczowej, pochmurnej aury para wydaje się szczęśliwa.

Ta sceneria sugerowałaby, że akcja powieści będzie toczyć się właśnie w Paryżu, jednak jest inaczej. Większa część opowiadania dzieje się w Polsce w Gdańsku, gdzie mieszka od urodzenia główny bohater - Piotr Bonerski. Tu się wychował, dojrzewał, zdobył wykształcenie i przeżywał swoje gorsze i szczęśliwe chwile. W Gdańsku dzieje się większość epizodów z jego życia ale też mamy możliwość poznania kultury Maroka i Paryża, do którego zabierają nas wspomnienia głównego bohatera i wydarzenia dziejące się w obecnych czasach.

Piotra Bonerskiego poznajemy już jako dojrzałego, bogatego i wykształconego mężczyznę. Kilka dni wcześniej pożegnał swoją żonę Ewę, która zginęła w wypadku samochodowym. Nie jest to jednak dla niego powód do smutku. Wręcz przeciwnie - to zdarzenie uczyniło go wolnym od balastu i otworzyło nowy etap życia. Poznając historię jego małżeństwa zaczynamy rozumieć to podejście do śmierci żony i braku żałoby po niej.

Przeglądając rzeczy w jej pokoju, wspomina przeżyte z nią lata naznaczone alkoholizmem, depresją, odrzuceniem i nienawiścią z jej strony. Uświadamia sobie, że „większą część małżeńskiego życia byli jednak nie tyle ze sobą ile obok siebie.“ Nic dziwnego, że teraz czuje się lekko i radośnie. 

„ - Z twoimi ciuchami, Ewciu, nie powinno być problemu. Zwyczajnie zgarnie się je do jakichś worków i odda do PCK czy innego Caritasu, bo widzisz, jakoś nie odczuwam potrzeby zatrzymywania w ten sposób pamięci po tobie.“

Przez wszystkie lata małżeństwa Piotra i Ewy w szufladzie biurka leżało małe granatowe pudełeczko, w którym znajdował się złoty, delikatny, skromny pierścionek z niewielką cyrkonią. Przez wiele lat Piotr nosił go niczym relikwię, na swojej piersi jako pamiątkę po tej, którą kochał ponad życie. Wiążąć się z Ewą, zdjął ten uroczy drobiazg chowając go na długie lata w szufladzie. Teraz, po stracie żony, ponownie złoty krążek zawisł na jego szyi dając nadzieję, że któregoś dnia spotka tę kobietę, dla której był on przeznaczony...

Akcja powieści toczy się na dwóch płaszczyznach: w teraźniejszości i w przeszłości. Wydarzenia te przeplatają się ze sobą i dają pełny obraz sytuacji. Powrót do przeszłości sprawia, że poznajemy wydarzenia, które ukształtowały Piotra Bonerskiego i pozwalają zrozumieć jego podejście do życia. 

Od samego początku jego postać wzbudza sympatię i zdecydowanie opowiadamy się po jego stronie. Podobne emocje odczuwamy wobec syna Piotra i jego miłości sprzed lat. Główna oś fabuły zbudowana została właśnie wokół tej postaci i z zainteresowaniem śledzimy jego losy osadzone zarówno w latach minionych jak i jemu współczesne. 

Powieść została napisana w trzeciej osobie lecz fabuła jest poprowadzona z punktu widzenia głównego bohatera. Rolę narratora pełni autor, który ujawnia jego uczucia, myśli i zachowanie. Razem z nim przenosimy się w czasy jego młodości, kiedy spędzał czas z klasowymi przyjaciółmi, wśród których jest też jego pierwsza miłość... 

Książka ujęła mnie swoim urokliwym klimatem,  wrażliwością, nostalgią ale też powrotem do lat dawno minionych. To piękna i romantyczna historia o miłości, wiecznie żywej ale trudnej i pełnej emocji. Nastrój końca lat sześćdziesiątych oraz siedemdziesiątych i osiemdziesiątych nadaje jej niezwykłej   magii i pozwala młodym czytelnikom poznać ówczesne realia życia. Niektóre sprawy z przeszłości ukazane w powieści mogą być dla młodych osób niezrozumiałe, gdyż dzisiejsze czasy obfitują w technologiczne możliwości komunikowania się. Inaczej podchodzi się też do miłości, rodziny, szkoły czy innych ludzi. 

Młodzieńcza miłość głównego bohatera toczy się w czasach socjalistycznych. Ukochana Piotra Bonerskiego jest córką wpływowego dygnitarza Służby Bezpieczeństwa - pułkownika Sztorca. To rodzi przeszkody i zagraża ich miłości...

Nie jest to jednak ckliwa opowiastka lecz umiejętnie poprowadzona historia ukazująca nie tylko dzieje niespełnionej miłości lecz poruszająca ważne aspekty społeczne. Jednym z nich jest problem alkoholizmu i jego wpływu nie tylko na osobę uzależnioną lecz także na najbliższych. 

Autor umiejętnie i starannie dobiera słowa używając często literackich zwrotów. Nawet sceny erotyczne są opisane ze smakiem, delikatnie i bez wulgaryzmów. Nie są one przerysowane lecz raczej naturalnie wkomponowane w historię. Prowadzi swoją opowieść spokojnie, bez nagłych zwrotów akcji, powoli odkrywając kolejne jej wątki, co wzbudza zainteresowanie i chęć poznania finału tej historii.

Zakończenie nie było dla mnie zaskakujące, gdyż spodziewałam się pozytywnego rozstrzygnięcia. Mam jedynie niedosyt z rozwinięciem wątku dalszych losów Piotra i Małgorzaty. Na szczęście znalazłam informację, że jest już kontynuacja ich historii w książce „Wzgórze Młynarza“, która miała swoją premierę w 2015 roku. 

Książkę można kupić w sklepie:

Wydanie: II poprawione i uzupełnione

Data wydania: 28.05.2018

Oprawa: Miękka

Wymiary: 140 x 200 mm

Ilość stron: 278

Redaktor prowadząca: Renata Grześkowiak

Skład: Jacek Antoniewski

Projekt okładki: Robert Rumak

Korekta: Emilia Ceglarek, Zuzanna Laskowska

Wydawnictwo Psychoskok proponuje na sierpień:

Chihuahua 

100% psa w psie

Marta Paszkiewicz

DATA PREMIERY: 1.08.2018

KATEGORIA: Poradnik

WYDAWCA: Psychoskok

JĘZYK ORYGINAŁU: polski

ISBN 978-83-8119-238-5

EAN 978-83-8119-238-5

OPRAWA: miękka

FORMAT: 148 x 210 mm

ILOŚĆ STRON: 170

CENA DETALICZNA: 60 zł

Dawniej były maskotkami księżniczek azteckich. Hodowano je także w celach konsumpcyjnych. Lecz najważniejsza była rola, jaką odgrywały w religii. Uważane były za przewodników dusz zmarłych. Nazwane przez kapłanów w VIII wieku techichi, dziś pojawiają się w wielu filmach i reportażach jako maskotki bogatych dziewcząt. Czyżby wróciły do „pierwotnego przeznaczenia”?! Chihuahua. Najmniejsze psy na świecie, które ubierane są często przez swych właścicieli w ozdobne bluzki, sweterki, sukienki, buciki. Stanowią ozdobę każdego, kto weźmie je na swe ręce. Ale czy chihuahua to rzeczywiście pies - zabawka? Czy lubią strojne ubranka, diamentowe obroże i luksus, którymi otaczają je właściciele? Odpowiedź na te i inne pytania ujawnia nam autorka książki „Chihuahua 100% psa w psie”. Marta Paszkiewicz ukazuje potęgę tej rasy. Opisuje nie tylko bogatą historię rasy, wygląd, charakter, ale także choroby, które występują najczęściej u chi. Doradza, jak żywić te maleńkie pieski, nie tylko szczenięta, ale również mówi o diecie psów rosnących, suk ciężarnych i karmiących. Ukazuje także wpływ żywienia na zachowanie psa, daje wskazówki dotyczące pielęgnacji, czystości i ubierania. Autorka wspomina także o śnie, który stanowi istotny element regeneracji dla zwierzęcia. 

Bardzo ważnymi elementami poradnika są wywiady z współwłaścicielką prestiżowego butiku dla psów Puppy Star, z właścicielką jednej z najlepszych hodowli chi w Polsce Emilią Sobieszek oraz sędziami międzynarodowymi Anną oraz Mirosławem Redlickimi. 

„Chihuahua 100% psa w psie” to podręcznik przeznaczony nie tylko dla hodowców chihuahua, ale także dla właścicieli oraz przyszłych właścicieli tej rasy. 

Przepustka do raju

Mirosław Prandota

DATA PREMIERY: 1.08.2018

KATEGORIA: Reportaż

WYDAWCA: Psychoskok

JĘZYK ORYGINAŁU: polski

ISBN 978-83-8119-219-4

EAN 978-83-8119-219-4

OPRAWA: Miękka

FORMAT: 148x210

ILOŚĆ STRON: 344

CENA DETALICZNA: 39,90

(moja recenzja)

Książka o Szwecji widzianej oczami Polaka – z zewnątrz i od środka, a nawet w krzywym zwierciadle. Ale przecież dotyczy nie tylko jednego skandynawskiego kraju. Ojczyzna naszych zamorskich sąsiadów działa tu jak pryzmat, który ujawnia wszystkie barwy współczesnego świata, przynajmniej europejskiego. Powstała, bo autor uznał, że warto: Polsce – „krainie tysiąca nieustających nieszczęść” – przeciwstawił kraj „pozbawiony w całości tradycji martyrologicznych”.

„Przepustka do raju” to książka prezentująca szwedzką „egzotykę” w obrazowej formie, na którą składają się reportaże obejmujące różne środowiska kulturowe. Aby uzasadnić, jak bardzo Szwedzi różnią się od Polaków mimo bliskiego przecież sąsiedztwa. Treść książki została ubogacona żywymi portretami ciekawych ludzi, którzy przeprowadzili się z Polski do Szwecji i próbują na różne sposoby zaadaptować „kontynentalną mentalność” do mentalności skandynawskiej. Na kartach PRZEPUSTKI można też doszukać się dowodów na to, że małżeństwo Polki ze Szwedem przeważnie skazane jest z góry na mezalians, a mimo to polskie kobiety robią wszystko, aby przekonać się o tym na własnej skórze. Książka ujawnia luksusy szwedzkich więzień, które w niczym nie ustępują… europejskim sanatoriom dla ludzi wcale nieskłóconych z prawem.

„Przestępstwo w ujęciu szwedzkich socjologów to tylko rodzaj nieszczęśliwego wypadku. I tak na przykład, za gwałt dostaje się rok odsiadki, ale za nadużycia podatkowe lub nielegalny handel alkoholem – dziesięć lat”. Książka z dużą dawką humoru. 

419. - "Magia Tarota"

Wszystko, co musisz wiedzieć, aby zrobić odczyt z dowolnej talii

Barbara Moore

          

„Tarot jest dla każdego. kto chce go zgłębiać, ale jednocześnie zawsze i całkowicie jest twój.“

Tarot to najbardziej znany system wróżebny, dzięki któremu możemy uzyskać odpowiedzi na nurtujące nas pytania. Z tego powodu wiele osób rozpoczyna swoją przygodę z tymi kartami, lecz nie każdy potrafi odczytać prawidłowo ich przekazy. Do tego potrzebna jest nie tylko podstawowa wiedza o znaczeniach poszczególnych kart ale przede wszystkim właściwe ich zrozumienie i umiejętność łączenia ze sobą różnych poziomów jakimi charakteryzuje się tarot. W jaki sposób interpretować jego przekazy podczas odczytu uczy autorka książki „Magia Tarota“. 

źr. zdjęcia: www.tarotshaman.com

Barbara Moore jest znaną i cenioną tarocistką z ponad trzydziestoletnim doświadczeniem. Napisała wiele książek zarówno dla początkujących jak i bardziej zaawansowanych osób interesujących się tarotem, m.in.: Tarot for Beginners, Tarot Spreads, The Steampunk Tarot, The Gilded Tarot, The Mystic Dreamer Tarot oraz Tarot of the Hidden Realm. Jej przygoda z tymi kartami rozpoczęła się na pewnym przyjęciu, kiedy ktoś podarował jej talię tarota. Od tamtej pory tarot zawsze jej towarzyszy. Uwielbia pisać, czytać, dokształcać się oraz przekazywać swoją wiedzę innym ludziom, pracując bezpośrednio z klientami oraz biorąc udział jako prelegentka na konferencjach. Mieszka w stanie Minnesota ze swoją żoną Lisą i psem Whiskey. Tworzy talie, pisze książki, występuje na konferencjach, stawia i uczy tarota. 

okładka oryginalnego wydania
źr. zdjęcia: amazon.com

Rolę nauczyciela prowadzącego adeptów tarota przejmuje też w poradniku pt.: „Magia Tarota“, w którym wprowadza krok po kroku w sekrety odczytywania kart. Kieruje swoją wiedzę przede wszystkim do osób początkujących ale też do tych, którzy mają już pierwsze swoje doświadczenia z tarotem i chcieliby dowiedzieć się czegoś wiecej, by udoskonalić swoje umiejętności. 

Często osoby początkujące mają problem z zapamiętaniem znaczeń kart. Przeraża ich wielość zagadnień i płaszczyzn interpretacyjnych. Podręczników na temat tarota powstało bardzo dużo, lecz większość z nich koncentruje się na opisach 78 kart. Dla kogoś, kto zaczyna swoją przygodę z nimi problemem jest zapamiętanie ogromu informacji. Skupiają się na poznawaniu znaczeń kart a nie na własnej intuicji. Tymczasem wiele informacji nosimy już w sobie, gdyż praca z tarotem nie polega jedynie na nauczeniu się jego odczytywania, lecz na tym, by zrozumieć w jaki spoób działa. I tego naucza Barbara Moore, gdyż uważa, że każdy kto chce naprawdę poznać tarota, powinien podążać własną ścieżką. Takie osoby jak ona mogą udzielać rad, oświetlać drogę i wskazywać właściwy kierunek, ale nić porozumienia z kartami musimy odnaleźć w sobie. Z tego powodu podchodzi do tematu praktycznie i rozsądnie. 

na końcu każdej części rozdział pt.: "Czas na zabawę". Pod tą nazwą kryją się ćwiczenia doskonalące umiejętności

Wiedzę ułożyła tak, by można było uczyć się na bieżąco czytając kolejne rozdziały. Od pierwszego rozdziału aż do ostatniego mamy możliwość aktywnego czytania książki poprzez zamieszczone ćwiczenia i techniki. 

„Wszystko, co związane z tarotem i z tym, co będziesz robić z kartami i w jaki sposób będą one pracować w twoich rękach, zależy wyłącznie od ciebie.“

Część pierwsza przybliża krótko i przystępnie historię tarota obalając panujące mity i przekonania. Autorka opowiada o jego modyfikacjach, zmianach w podejściu do niego na przestrzeni wieków, jego rozumieniu i zastosowaniu. Zwraca też uwagę na etykę pracy z drugą osobą i przedstawia swój punkt widzenia na ten temat. Omawia różne warianty pracy z talią i pokazuje w jaki sposób ona podchodzi do klienta. Pomaga odkryć nasze podejście do tarota tak, by korzystanie z jego mądrości współgrało z naszymi przekonaniami i pokazuje, że „mamy zdolność połączenia się z mądrością kart.“ Uczy wykonywania odczytów zanim jeszcze poznamy znaczenia kart. Od tego momentu warto mieć przy sobie swoją talię kart tarota i notes, by zamieszczać w nim swoje spostrzeżenia oraz zapisywać praktyczne informacje i porady. 

Kolejne części zawierają już konkretne informacje o tarocie przybliżając jego strukturę, znaczenia kart, warianty interpretacji, niektóre rozkłady i znaczenia kart. Dowiadujemy się co sprawia, że tarot fascynuje tak wiele osób, co to są sygnifikatory, co oznaczają karty odwrócone, dworskie, jaką rolę pełnią liczby i kolory, czym jest „skanowanie“ układu, na co zwrócić uwagę przy interpretowaniu odpowiedzi płynącej z układu i wiele innych ciekawych wskazówek, porad i informacji. Każdy kolejny rozdział i podrozdział wprowadza kolejny element pomagający poznać i zrozumieć tarota. Pomocne są w tym ćwiczenia zawarte w tekście jak i na końcu każdej części. 

„Nikt nie może ze stuprocentową pewnością stwierdzić, w jaki spoób działa tarot. Możemy jedynie powiedzieć, w jaki sposób działa na nas, jak wpasowuje się w nasze rozumienie zasad funkcjonowania świata.“

Znaczenia kart zostały omówione także w nietypowy sposób, gdyż najpierw opisane są Arkana Małe a potem Arkana Wielkie. W ten sposób autorka chciała łagodnie wprowadzić adepta w temat, pokazując ich odniesienie do prawdziwego życia. Opisy ozdabiają czarno - białe zdjęcia kart zaczerpniętych z talii Eugene’a Smitha „Llewellyn Classic Tarot“. Nie są to obszerne opisy, lecz jedynie nakreślone najważniejsze informacje dające obraz energetyki danej karty. 

okładka ozdobiona połyskującymi symbolami

W osobnym rozdziale zostały opisane Karty Dworskie i Wielkie Arkana, którym autorka poświęciła więcej miejsca. Pod każdą kartą Wielkich Arkan znajdują się słowa kluczowe a po nich możemy przeczytać krótką opowieść o właściwościach danego etapu podróży Głupca oraz poznajemy informacje na temat przesłania, jakie niesie omawiana karta.

Książka jest bardzo przystępnie napisana, lekkim i swobodnym językiem z odrobiną humoru. Bardzo podobał mi się sposób podejścia autorki do tarota i osób pragnących nauczyć się jego interpretacji. Na bazie swojego doświadczenia udziela wielu przydatnych wskazówek podpowiada jak zrozumieć to, co pokazują nam karty.  Dzięki klarownym poradom i praktycznym ćwiczeniom możemy łatwiej przyswoić sobie przekazywaną wiedzę i spojrzeć na tarota w nowy sposób, by znaleźć swój własny język porozumiewania się z nim.

Biorąc jakąkolwiek talię tarota do ręki otrzymujemy 78 kluczy, które otwierają nam drzwi do naszego wnętrza.  Podkreśla, że „przedstawione słowa i koncepcje to zaledwie początek, malutki wgląd w bezkresie i cudowne znaczenia, przesłania i dary, które znajdziesz w kartach, kiedy zaczniesz je zgłębiać.“

Książkę można kupić w sklepie:

Wydanie: I

Rok wydania polskiego: 2018

Rok wydania amerykańskiego: 2016

Oprawa: Miękka ze skrzydełkami

Rok wydania: 2018

Ilość stron: 224

Format: 135 x 205 mm

Redaktor prowadząca: Ewelina Sokalska

Redakcja: Juliusz Poznański

Korekta: Ewa Kosiba

Projekt okładki: designpartners.pl

Oryginalny tytuł: Your Tarot Your Way: Learn to Read with Any Deck

Prawda o czarnym kocie czyli nowość z Oficyny Wydawniczej Alma - Press

Na temat czarnego kota funkcjonuje wiele mitów, legend i opowiadań. Jedni go uwielbiają, inni omijają z daleka. Jaka jest prawda o czarnym kocie? Tego można dowiedzieć się z książki "Tajemniczy Czarny Kot", którą otrzymałam  z Oficyny Wydawniczej "Alma - Press".  

Poniżej zamieszczam notkę redakcyjną a tutaj moja recenzja. 

Francuska dziennikarka rozwiązuje tajemnicę czarnego kota

Na ogół przypisuje mu się fałsz, złośliwość i okrucieństwo, a ci, którzy go spotykają, najczęściej spluwają pięć razy przez lewe ramię, żeby nie dosięgło ich nieszczęście. Są też tacy, którzy spotkanie czarnego kota traktują jako dobrą wróżbę. Niezwykle popularna i nadal żywa w wielu krajach fascynacja kotami zaczęła się w XVII wieku, kiedy zwierzę to było uważane za wysłannika diabła, który – przebiegając drogę – chciał przeciąć nić życia lub zerwać więź człowieka z Bogiem. Czy czarny kot to naprawdę wysłannik śmierci, czy może magiczny talizman, który warto mieć przy sobie? 

Niech o mnie mówią, dobrze czy źle, najważniejsze, żeby mówili

Tajemniczy czarny kot to zbiór historii i legend, odkrywających sekrety i przesądy, które na przestrzeni stuleci pojawiały się w wierzeniach ludzi z całego świata. Nathalie Semenuik przemierza wieki historii, by odkryć tajemnicę wizerunku tego dumnego zwierzęcia. Autorka z zafascynowaniem opowiada o sprzymierzeńcach i wrogach kotów, o osobistościach ze świata polityki, kultury i sztuki, którym przytrafiły się „diaboliczne” historie związane z czarnym kotem. W książce znajdziemy także ciekawostki o barbarzyńskich obrzędach dokonywanych na zwierzętach oraz powody, dlaczego właśnie czarny kot stał się głównym tematem rozmów.

– Co powiedziałby nasz kot, gdyby umiał mówić? Prawdopodobnie nakazałby, by nigdy nie przestawano o nim mówić – nieważne, czy dobrze, czy źle – mówi Nathalie Semenuik. – Takie są te zwierzęta – dumne, pragnące atencji i szukające sensacji, czy to stając się symbolem tego, co najpiękniejsze, czy uosobieniem niewiarygodnych nieszczęść – dodaje pisarka.

Czarny kot kompanem czarownic

Symbolika średniowieczna najczęściej łączyła czarnego kota nie tylko z nieszczęściem, ale także z kobietą – podstępną i obłudną, za jakie uważano wówczas czarownice. Sądzono, że umiejętności uzdrawiania mogą wywodzić się wyłącznie z czarnej magii. Czarownice i czarne koty traktowano jak jedność i wierzono, że jedno nie może żyć bez drugiego, a nocne sabaty i czarownice przybierające postać kotów tylko potwierdzały te przesądy. Podobne historie opowiadały czarownice z Vernon podczas ich procesu z 1561 roku.

Książka inna niż wszystkie

Czarny kot to zwierzę niepospolite, istniejące w legendach krajów z całego świata i bez wątpienia jest to kot inny niż wszystkie. Przez setki lat często spotykał się z niezrozumieniem,a historie i podania owiane były coraz większą tajemnicą. Tajemnicą, którą rozwikłała Nathalie Semenuik. Na ponad 130 stronach przepięknie ilustrowanej książki odkrywa najpilniej strzeżone tajemnice i głoszone o czarnym kocie przesądy.

418. -"Skarb Szeptuchy"

Pati Maczyńska

         

„Wszystko, co nas spotyka, można przekuć w coś dobrego.“

W zeszłym roku miałam okazję przeczytać książkę „Klątwa Nawii”, która została oparta na słowiańskiej mitologii. Zamykając ostatnią kartkę zastanawiałam się, czy nastąpi dalszy ciąg przygód bohaterów. I nie zawiodłam się. W opowiadaniu pt.: „Skarb Szeptuchy“ możemy śledzić dalsze losy sympatycznej rodzinki Sjenów.

źródło zdjęcia: roztoczewita.pl

Pati Maczyńska (Patrycja Anna Maczyńska) urodziła się 16 maja 1978 roku. Mieszka w Świdniku, natomiast pracuje w Lublinie jako położna onkologiczna. Jej jej rodzina pochodzi z Nałęczowa, z którym jest emocjonalnie związana. Mówi o sobie, że jest zwariowaną, samodzielną mamą, lubi sztukę, prace ręczne i podróże. Fascynuje ją świat słowiańskich podań. Dawniej jej pasją był taniec, lecz borelioza i zapalenie stawów uniemożliwiły poświęcenie się im przez kolejne lata. Z tego powodu zwróciła się w kierunku pisarstwa, mimo wrodzonej dysleksji. Zadebiutowała w 2015 roku książką pt.: „Południca ze Świątyni Słońca”. Po niej ukazała się „Klątwa Nawii” z kontynuacją dalszych losów bohaterów. (więcej o autorce w wywiadzie zamieszczonym tutaj)

"dla każdego skarbem może być coś innego."

Trzecia część przygód rodziny Sjenów dzieje się po śmierci cioci Leokadii, której okoliczności poznaliśmy w „Klątwie Nawii“. Podobnie jak poprzednie historie, także i ta zaczyna się przed wieloma wiekami...

Jest rok 237 n.e.. Trwa magiczna Noc Kupały. Poznajemy szeptunkę Tomirę, która opuszcza swoją osadę trzymając w rękach tajemniczą szkatułkę. Znalazła ją w niewielkiej jamie w ziemi zaraz po tym, gdy znalazła kwiat paproci i wypowiedziała życzenie. Zawartość skrzyneczki przeraziła ją. Zrozumiała, że nie może ona dostać się w niepowołane ręce, więc postanowiła ją ukryć. Chowając ją, wyryła na glinianej tabliczce napis wykonany runami: „O nieszczęsny! dostaniesz to, o co poprosisz.“

Mijają lata. Jest rok 1920 n.e. Dworek w Pilaszowicach. Sześcioletnia dziewczynka biega po ogrodzie między lipami, które podobno posadził sam król Jan III Sobieski. W jednej z nich kilka dni temu wypatrzyła dużą dziuplę. Teraz, wykorzystując nieuwagę dorosłych, wchodzi do niej, by sprawdzić jakie tajemnice skrywa. W plątaninie korzeni znajduje niezwykłą kasetkę... „Czyszcząc z błota ten dziwaczny przedmiot nie zauważyła, że część zaschniętej ziemi zdobiły tajemnicze żłobienia. Fragmenty wiadomości Tomiry opadły nierozpoznane na ziemię.“ 

Tą dzieczynką jest Leośka - czyli znana nam ciotka Leokadia o nadprzyrodzonych zdolnościach. Przez kolejne swoje dziewięcdziesiąt pięć lat życia nie zdradziła tajemnicy skarbu szeptuchy...

Przygody rodziny Sjenów osadzone są we współczesności, dlatego rozdział pierwszy przenosi nas w dzisiejsze realia. Właśnie mijają dwa tygodnie od śmierci ukochanej cioci i dwa dni od przyznania przez sąd opieki nad Roksaną. To też szczególny dzień, gdyż Kacper - syn Oriany obchodzi właśnie osiemnaste urodziny. Jest 13 października i wydaje się, że będzie to normalny czas spędzony w gronie rodzinnym... 

Ten, kto czytał dwie poprzednie części przygód rodziny Sjenów, wie, że jest to tylko pozorny spokój...

Podobnie jak w poprzednich powieściach, także i w najnowszej autorka dostarcza nam kolejnych bodźców emocjonalnych, nagłych zwrotów akcji, niespodziewanych sytuacji i rozwiązań. Przybliża regionalne legendy, sekrety, podania i miejsca, które są bliskie jej sercu. Zabiera nas w urokliwe zakątki Nałęczowa, Szlaku Sobieskiego i pięknego Roztocza. W zgrabny sposób łączy ze sobą realne sytuacje z fantazyjnym światem różnych stworów, demonów, zjaw i innych postaci mających swoje źródło w słowiańskich przypowieściach. 

Powieść ma charakter wielowątkowy lecz nie jest zbyt mocno rozbudowana. Tajemnicze postacie, niezwykłe zakątki, dawne wierzenia, zwyczaje i mity dodają jej magiczną, niecodzienną oprawę. To sprawia, że książkę czyta się z przyjemnością i niesłabnącym zainteresowaniem. Jej fabuła prowadzi nas od jednego zdarzenia do drugiego pokazując wydarzenia dziejące się wokół głównej bohaterki - Oriany, jej dzieci, zwłaszcza bliźniaczek i Roksany - dziewczynki o nadprzyrodzonych mocach. Łączy ich wyjątkowa więź emocjonalna umacniana pojawiającymi się problemami, które dzięki wspólnym działaniom, pokazują co jest dla nich ważne. Tym samym uświadamiamy sobie, że w życiu każdego z nas bliskość rodziny, stabilizacja, miłość, zaufanie czy lojalność dają poczucie bezpieczeństwa. Czasami wystarczy drobny gest, miłe słowo, uśmiech, czy rozmowa, by wiedzieć, że jesteśmy szczęśliwi.Sprawiają, że czujemy się potrzebni i kochani.

"Nie kocha się za coś. Kocha się pomimo. Mimo wszystko. Tylko wtedy jest to prawdziwa miłość. Taka bezwarunkowa."

Śledząc kolejne przygody Oriany i jej rodziny mamy możliwość poznania dawnych zwyczajów i wierzeń naszych przodków. To ogromny plus tej książki, gdyż w dzisiejszych czasach zapominamy o tym, że nasza kultura związana jest z religią słowiańską i jej mitami. Na szczęście coraz więcej polskich autorów sięga do tego typu tematów, dzięki czemu młodzi ludzi mogą poznać dawno miniony świat, który żyje w każdym z nas tylko wówczas, gdy o nim pamiętamy.

Książkę można kupić w sklepie: 

Wydanie: I

Data premiery: 1.06.2018

Oprawa : Miękka ze skrzydełkami

Wymiary: 148 x 210 mm

Ilość stron: 175

Redaktor prowadząca: Wioletta Tomaszewska

Skład: Jacek Antoniewski

Projekt okładki: Robert Rumak

Redakcja i korekta: Marianna Umerle

Korekta: Emilia Ceglarek

Fotografie: Marek Żołdak, Patrycja Maczyńska

417. - "Na Pożółkłym Papierze"

Aleksandra Bartosik

           

„Pewne rzeczy muszą zostać wyjaśnione, by móc iść dalej.“

W swoim życiu podejmujemy mnóstwo decyzji, które w mniejszym lub większym stopniu mają wpływ na nasze dalsze losy. Konsekwencje pojawiają się niejednokrotnie od razu ale bywa też tak, że dopiero z perspektywy czasu umiemy ocenić, czy były właściwe. Podobnie jak w przypadku bohaterki opowiadania pt.: „Na pożółkłym papierze“.

Aleksandra Bartosik to bardzo młoda osoba, która swoje pierwsze próby pisarskie podjęła już w wieku siedmiu lat. Powstały wówczas jej pierwsze wiersze a kilka lat później krótkie utwory literackie. Na swoim koncie ma kilka przeglądów i konkursów poetyckich. Jej prace nad opowiadaniem „Na pożółkłym papierze“ zaczęły się w wieku osiemnastu lat. Mówi o sobie: "Staram się brać życie garściami, robić to, co lubię. Cenię sobie niezależność – zarówno w sferze prywatnej, jak i zawodowej. Mam wrażenie, że życie jest bardzo kruche i strasznie szybko pędzi, a ja chcę tyle zrobić, tyle doświadczyć. Nie ukrywam, że bywa to męczące"(więcej o autorce w wywiadzie  na stronie www.psychoskok.pl i na sylwiacegiela)

Znalezienie oryginalnego pomysłu na napisanie książki nie jest łatwe w dzisiejszych czasach, w których półki uginają się od różnorodnych publikacji. Z tego powodu koncepcja przyjęta przez autorkę jest nietypowa i interesująca, gdyż poszczególne rozdziały mają charakter listów. Bohaterka pełni tu rolę narratora opowiadając o sobie, swoich uczuciach, rozterkach i doświadczeniach. W kolejnych listach kieruje swoje słowa do mężczyzny, którego zraniła dawno temu. Po wielu latach wracają wspomnienia, budzi się nostalgia i żal za utraconą szansą na życie z ukochaną osobą.

„Nie ma piękniejszego uczucia niż świadomość, że się wygrywa.“

Siedemnaście lat wcześniej podjęła decyzję, która ukierunkowała jej życie i pomogła odnaleźć powołanie. Zostawiła za sobą rodzinę, przyjaciół, znajome miejsca i ukochanego mężczyznę, z którym miała możliwość stworzyć szczęśliwy związek. Los sprawia, że ponownie spotykają się po latach, lecz w zupełnie innych okolicznościach.

Nie znamy jej imienia, nie wiemy jak wygląda ani co dokładnie wydarzyło się w ciągu minionych lat. Autorka ujawnia tylko to, co jest konieczne w opowiadanej historii, która głównie toczy się wokół zwierzeń kobiety przelanych na papier. 

„Siadając nad kartką i poświęcając swój czas, dajemy adresatowi część siebie. Pokazujemy, że jest ważny.“

W dzisiejszych czasach pisanie listów wydaje się młodym osobom czymś archaicznym w porównaniu ze współczesnymi możliwościami komunikowania się z drugim człowiekiem. Mimo to bohaterka podejmuje takie działania i postanawia w tej formie wyjaśnić byłemu ukochanemu swoje zachowanie sprzed lat. Wówczas pozostawiła mu jedynie krótką notkę z kilkoma lakonicznymi zdaniami. 

„doceniamy życie dopiero wtedy, gdy je tracimy.“

Nie potrafiła funkcjonować w narzuconych normach zachowania i sprostać oczekiwaniom innych osób. Nie wyobrażała sobie siebie w roli żony i matki zmagającej się z codziennymi problemami. Czuła się stłamszona i wypalona. On - twardo stąpający po ziemi - nie potrafiłby zrozumieć jej postępowania. Tak przynajmniej sądziła. Chciała, by jej życie „miało sens, nie było tylko bezwartościową wędrówką.“

Przełomowym momentem było spotkanie na swojej drodze Amelki - śmiertelnie chorej dziewczynki. To ona uświadomiła bohaterce ważne kwestie i nadała sens jej dalszemu życiu...

Obserwujemy jak z beztroskiej, zbuntowanej nastolatki wyłania się dojrzała kobieta o silnym charakterze, ocierająca się każdego dnia o śmierć. Jej życie wypełnia pomoc innym ludziom. Czytając kolejne listy można by zastanawiać się czy w przeszłości dokonała właściwego kroku. Straciła wprawdzie swoją miłość wybierając niezależność i wolność, lecz tym samym mogła pomóc wielu dzieciom poprzez własną fundację. To osoba samotna z wyboru, która robi wiele dla innych, dając z siebie wszystko, lecz nie potrafi zadbać o siebie. 

Dziś, mając 37 lat, wie co jest dla niej istotne. Każdy jej dzień wypełniony jest od rana do wieczora pracą, gdyż nie ma po co wracać do domu. „Jest on pusty i chłodny. Nikt na mnie nie czeka z kubkiem ciepłej herbaty z pytaniem, jak mknął dzień.“

"Na pożółkłym papierze" to niewielka książeczka o dużym emocjonalnym potencjale, niezwykle dojrzała i pełna refleksji. To powieść o samotności, krętych drogach losu, miłości i śmierci. Skłania do refleksji nad tym, co jest w naszym życiu ważne i uświadamia, że podejmowane przez każdego z nas decyzje mają ogromny wpływ na to, co nas spotyka i kim jesteśmy. Utwierdza w przekonaniu, że każda chwila jest ważna i nic nie dzieje się przypadkowo a czasami wystarczy bliskość ukochanej osoby, ciepło ogniska domowego, wspólne przeżywanie kolejnych dni, by wiedzieć, że mamy wszystko, co jest nam potrzebne do szczęścia. 

Książkę można kupić w sklepie: 

Wydanie: I

Data premiery: 1.06.2018

Język oryginału: polski

Oprawa: miękka 

Wymiary: 125 x 195 mm

Ilość stron: 76

Redaktor prowadząca: Renata Grześkowiak

Skład: Jacek Antoniewski

Projekt okładki: Robert Rumak

Korekta: Emilia Ceglarek, Dominika Urbanik

Nowe e - booki z Wydawnictwa Psychoskok

My Savior. Tom I 

Ewelina Lach

DATA PREMIERY: 18.06.2018

KATEGORIA: Sensacja, erotyka

WYDAWCA: Psychoskok

TŁUMACZENIE: NIE

JĘZYK ORYGINAŁU: polski

ISBN: 978-83-8119-244-6

EAN: 978-83-8119-244-6

FORMAT: e - book

ILOŚĆ STRON: 263

CENA DETALICZNA: 23,90

[moja recenzja]

Ocalona przez babcię Ewa, w końcu odetchnęła od swojego okrutnego życia, które towarzyszyło jej przez młodzieńcze lata. Niestety bardzo szybko pojawiają się demony przeszłości. Wkraczając w przestępczy świat, jako policjantka, Ewa nie spodziewa się grożącego jej niebezpieczeństwa. Decydując się na tajną misję rozpracowania klubu Go Go nigdy nie pomyślałaby, że podejmuje tak ryzykowną grę.

Dziewczyna całe życie radziła sobie sama. Zawsze liczyła tylko na siebie i nie potrzebowała nikogo wokół, aż do momentu, gdy na jej drodze pojawia się przystojny i nieziemsko zbudowany saper. Między kobietą i mężczyzną iskrzy od pierwszego spotkania. Oboje poddają się namiętnej pasji. Jednak Ewa nie potrafi zrozumieć postępowania Nigela. Chłopak stara się przejąć kontrolę nad dziewczyną, podejmując za nią wszelkie decyzje. Kobieta zostaje poddana próbie wytrwałości i podjęcia ryzykownych czynów… 

Czy ucieczka do innego państwa, by zapomnieć o przeszłości okaże się dobrym rozwiązaniem…?

Preludium – Skalani grzechem

Konrad Morowski

DATA PREMIERY: 19.06.2018

KATEGORIA: Mroczne fantasy

WYDAWCA: Psychoskok

TŁUMACZENIE: NIE

JĘZYK ORYGINAŁU: polski

ISBN 978-83-8119-249-1

EAN 978-83-8119-249-1

FORMAT: e - book

ILOŚĆ STRON: 284

CENA DETALICZNA: 26,90

[moja recenzja]

Świat przepełniony korupcją, mordami i naiwnymi marzeniami. Miejsce w którym nikt nie jest bez winy. Życie, którego wartość odmierza jedynie potęga oraz zasobność sakwy. 

Książka opowiada o losach bohaterów zamieszkujących miasto Dellan znajdujące się na terenach upadłego królestwa. Historia opowiedziana jest z punktu widzenia kilku powiązanych lub niepowiązanych ze sobą bohaterów. ,,Preludium. Skalani grzechem” jest dowodem na to, że kreatywność to warunek niezbędny do stworzenia dobrego fantasy. 

Konrad Morowski, z rozmachem nakreślił wizję innej rzeczywistości. Główny bohater historii to Nevo – młody mężczyzna, uczeń mistrza Inkwizycji, Belhara. Poznajemy go już na samym początku i odtąd będziemy z nim przeżywać niecodzienne przygody. Książka obfituje w liczne zwroty akcji, zaskakujące incydenty i dynamiczne opisy starć. 

Autor bardzo plastycznie kreuje nowy świat: przykłada wagę do wyglądu postaci, sposobu zachowania, wzajemnych zależności, a także otoczenia, w jakim powołał je do życia. Nie brak również wątków miłosnych z bohaterkami kobiecymi. Niewątpliwie jedną z ważniejszych reprezentantek płci pięknej jest Skaya – jej historia interesująco splata się z historią Nevo. 

Czy ta opowieść będzie miała szczęśliwe zakończenie? Czy autor zasieje w czytelniku ziarno niepewności, pozostawiając zakończenie otwartym? ,,Preludium. Skalani grzechem” to trzymająca w napięciu książka, słuszna dawka fantastyki dla każdego fana tego gatunku. 

Kierunkowskaz – włączyć czy nie?

Daniel Żukowski

DATA PREMIERY: 26.06.2018

KATEGORIA: Poradnik

WYDAWCA: Psychoskok

TŁUMACZENIE: NIE

JĘZYK ORYGINAŁU: polski

ISBN 978-83-8119-250-7

EAN 978-83-8119-250-7

FORMAT: e - book

ILOŚĆ STRON: 57

CENA DETALICZNA: 26,00

[moja recenzja]

Poradnik skierowany do kierowców.

Nietrudno sobie wyobrazić kolizje i wypadki spowodowane brakiem informacji o zmianie kierunku jazdy. Takie sytuacje czyhają na nas wszędzie.

Kiedy więc prawidłowo włączać kierunkowskaz, by zachować bezpieczeństwo na drodze?

Cel książki to zobrazowanie wszystkim użytkownikom dróg, jak w prawidłowy sposób używać tak zwanych „migaczy” w ruchu drogowym i poza drogowym.

Aby bezpiecznie jeździć, należy przestrzegać zasad bezpieczeństwa oraz korzystać ze wszystkich istotnych elementów samochodu, w szczególności z kierunkowskazów.

Prawidłowe ich używanie powoduje, że inni kierowcy wokół ciebie będą wiedzieć, co masz zamiar zrobić. Czynność ta nie jest trudna i jest wymagana przez prawo. Jest sposobem komunikowania się z innymi na drodze. Dzięki temu Ty i inni kierowcy jesteście bezpieczni i zapobiegacie wypadkom.

Autor w swoim poradniku omawia uniwersalne zasady włączania kierunkowskazów:

• KIERUNKOWSKAZY A BEZPIECZEŃSTWO

• INNE SPOSOBY NA POPRAWĘ BEZPIECZEŃSTWA JAZDY

• KIEDY PRAWIDŁOWO WŁĄCZAĆ KIERUNKOWSKAZY

Tych kilka wskazówek zawartych w książce powoduje, że każdy kierowca zdobędzie więcej umiejętności, doświadczenia i wiedzy w kierowaniu pojazdem, a tym samym przyczyni się do bezpieczeństwa ruchu drogowego.

Poradnik wzbogacony jest licznymi rysunkami i ciekawostkami.