1511. - " Pozwól mi spłonąć"

"Pozwól mi spłonąć"

Katarzyna Piątek

Wydanie: I

Data premiery: 11.04.2023r.

Ilość stron: 308

Wymiary: 130 x 210 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

ISBN: 978-83-8313-340-9

Wydawca: Novae Res

Moja ocena: 6/6

„Przez lata trwałem w mroku i poczuciu winy. Szedłem przez życie, choć tak naprawdę nie żyłem. Nie patrzyłem jak inni w przeszłość. Nie liczyło się dla mnie nawet tu i teraz. Byłem jedynie cieniem, snującym się bez żadnego celu.”

Zmiany często są związane z chaosem, trudnymi przeżyciami, zanim przyzwyczaimy się do nowych okoliczności i warunków życia. Dotyczy to zwłaszcza tych zdarzeń, gdy wszystko obraca nasz dotychczasowy świat do góry nogami. Tak zdarzyło się w życiu bohaterów książki „Pozwól mi spłonąć”, a ten tytuł nie oznacza, że będzie to opowieść o strażakach.

Addison Grey od zawsze mieszkała w Portland i z pewnością myślała, że tak będzie zawsze. Wszystko się zmieniło w momencie, gdy jej mama oświadczyła jej rok temu, że wychodzi za mąż za Marcusa, a po zakończeniu roku szkolnego Addison ma się przeprowadzić do Seatle. Wkraczamy w tę historię w momencie, gdy jej mama wchodzi w nowy związek małżeński, a w czasie przyjęcia weselnego Addison poznaje syna Marcusa, Masona Hale. Od początku Mason okazuje niechęć swojej przyszywanej siostrze, wręcz wykazuje wrogość trzymając ją na dystans od siebie i swoich spraw. Addison nie ulega jego groźbom, potrafi odezwać się z sarkazmem, wykazując się ciętymi ripostami. Ich uczucia zostają wystawione na próbę w momencie, gdy jej mama i nowo poślubiony małżonek wyruszają w podróż poślubną. Addison zostaje sama w domu z wrogo nastawionym Masonem, co ją zaczyna irytować, ale i ciekawić, dlaczego on się tak zachowuje. Poznanie jego tajemnicy i przyczyny takiego zachowania jest zaledwie wstępem do odkrywania w sobie coraz bardziej gorących i palących uczuć. Jednak to, z czym mierzy się Mason, nie pozwala mu na całkowite otworzenie się na miłość.

„Pozwól mi spłonąć” jest powieścią, która wciąga od pierwszych zdań, gdyż styl autorki pozwala wgłębianie się w nią bez oporów. Okazało się, że nie jest to gładka, prosta i przewidywalna historia, chociaż początek by na to wskazywał. Motyw jest oparty na początkowej niechęci, która stopniowo zaczyna przeobrażać się w bardziej pozytywną relację i to było do przewidzenia. To wszystko obudowane jest trudnymi tematami w dużej mierze dotyczącymi uzależnieniu od narkotyków, alkoholu, staczaniu się na samo dno i walce o normalność.

Historia napisana przez panią Katarzynę Piątek poruszyła moje emocjonalne struny, niejednokrotnie wzburzając niespokojne fale różnorodnych wrażeń. To niezwykle emocjonalna, wzruszająca, ekspresyjna i dobrze napisana powieść, od którą trudno odłożyć na dłużej, gdyż wciąż pojawiają się ciekawość tego, co będzie działo się na kolejnych stronach. Poza dobrze skonstruowaną i przemyślaną fabułą ogromnym plusem są jej bohaterowie, zwłaszcza Addison, która nie odpuszcza, walczy o siebie, nie poddaje się trudnościom, dzielnie stawia czoło początkowej wrogości ze strony Masona, a potem walczy o miłość.

Masona zaczęłam lubić po tym, jak poznałam jego wersję wydarzeń i to, w jaki sposób radzi sobie ze swoją traumą wywołaną przeszłością. Jego ciągła walka z tym, co go dręczy doprowadza do tego, że chłopak wkracza w niebezpieczne rejony, nie liczy się z nikim, ale jednocześnie coraz trudniej mu ignorować rodzący się płomień cieplejszych uczuć wobec Addison. Mason jest, zatem postacią dramatyczną, który musi nauczyć się kontrolować swoje gwałtowne emocje, zaufać sobie i otworzyć się na miłość, ale też chcieć pozwolić sobie pomóc. Autorka na jego przykładzie pokazuje, do czego prowadzi ucieczka w używki, takie jak alkohol i narkotyki oraz jak trudno z tym poradzić sobie samemu. 

Nie jest to, zatem ckliwa opowieść o przemianie następującej nagle i szybko, lecz wymaga poświęcenia temu większej uwagi i poddaniu się procesowi. Najsłabszym punktem w tej historii był, według mnie, wątek mafijny, który nie był wiodącym, ale pojawia się w tle w niewielkim stopniu i stanowi mało prawdopodobne sytuacje. Pojawia się też kilka osób drugoplanowych, które są bardzo charakterystyczne, dodają tej historii dodatkowego smaczku i wzbudzają sympatię, chociażby kumple Masona: Collin, Matt i Ash.

Książka była dla mnie miłym zaskoczeniem, gdyż zdjęcie na jej froncie nie wskazuje, że będzie to opowieść tak przepełniona dramatyzmem i tak bardzo ekscytująca. To tylko pokazuje, że nie należy sugerować się wyglądem graficznym okładki. Wbrew pozorom nie jest to erotyk, a raczej bardzo poruszająca, emocjonalna opowieść o młodych ludziach, którzy próbują poskładać swoje życie na nowo.

Książkę przeczytałam, dzięki współpracy z wydawnictwem Novae Res

1510. - "Mój Rzym"

"Mój Rzym"

Spacerem po niezwykłych zakątkach Wiecznego Miasta

Magdalena Wolińska-Riedi

Wydanie: I
Data premiery: 27.09.2023r.
Ilość stron 356
Wymiary: 140 x 205 mm
Oprawa: miękka ze skrzydełkami
ISBN 978-83-240-6679-7
Wydawnictwo: Znak

Moja ocena: 6/6

„Wszystkie miejsca kryją w sobie wspaniałą historię architektury, ale też losy żyjących tutaj ludzi.”

Rzym kojarzy się nam z bazyliką św. Piotra, Koloseum, fontanną di Trevi czy hiszpańskimi schodami i te najczęściej miejsca widzimy na zdjęciach z podróży do tego Wiecznego Miasta. Autorka przewodnika „Mój Rzym” odkrywa przed nami mało znane oblicze stolicy Italii, dając poczuć jej klimat i magię.

Pani Magdalena Wolińska-Riedi zna bardzo dobrze Rzym i jego zakątki, nie tylko te znane, ale przede wszystkim te mniej popularne, które są pomijane przez turystyczne szlaki i oferty biur podróżniczych. Będąc w tym mieście tylko przez chwilę, nie jesteśmy w stanie poczuć jego prawdziwej atmosfery, a tworzą ją nie tylko budynki, ale też zapach, smaki i spotkani mieszkańcy Rzymu.

Autorka miała to szczęście, że przez 16 lat mieszkała w samym sercu tego pięknego miasta, za Spiżową Bramą, pracując jako korespondentka zagraniczna Watykanu, Włoch i obszaru Morza Śródziemnego. Każdego dnia miała okazję wdychać aurę tego miasta, przechadzać się jego urokliwymi zaułkami, prowadzić zwykłe życie w niezwykłym mieście.

Razem z nią spacerujemy aleją Pojednania, przez most Ponte Sant”Angelo, skąd widać Zamek Świętego Anioła, mijamy 28 niezbyt piękne obeliski, aż stajemy na niewidocznej dla oka „linii wyznaczającej granicę między Republiką Włoską, a Państwem Watykańskim.” I tak, krok po kroku, dzień po dniu zanurzamy się wraz z autorką w kolejne niesamowite miejsca, poznając ich sekrety, historię, ciekawostki, których trudno by szukać w przewodnikach turystycznych. Wędrujemy od Borgo, przez via di Monserato do Piazza Farnese, poprzez Minerwę aż po Awentyn. Poznajemy zaułki rzymskiego renesansu, kupieckie serce Rzymu, oazę intymności, żydowskie getto aż do miejsc pełnych ciszy i spokoju , a wszystko po to, by odnaleźć i poczuć duszę Rzymu.

„Mój Rzym” to ładnie wydana publikacja opowiadająca o mieście, w którym za każdym zakrętem, na kamiennych uliczkach, schodach, za drzwiami, murami czy zakamarkami kryje się historia i czuć niemal mistyczne klimaty. To przewodnik dla tych, którzy pragną zobaczyć znane miejsca w nieco innej oprawie, na swój indywidualny sposób. Pani Magdalena Wolińska-Riedi pokazuje, że na każdym kroku czuć powiew historii, ale też nie brakuje nowoczesnych akcentów. Przybliża nam miejsca, które są czasami położone niedaleko od znanych zabytków, ale turystyczne drogi tam nie zaglądają. Już pierwsze słowa mówiące, że Rzym jest jedynym takim miastem na świecie, gdyż przesiąknięte jest „ogromem bogactwa, którego nie da się objąć ani opisać.” Jest w nim historia, sztuka, nauka, kultura sięgająca czasów starożytności, prowadzące prze kolejne wieki aż po czasy współczesne. Autorka dokonała niesamowitego zadania przybliżenia nam niezwykłości Rzymu, gdyż ona sama uważa, że ogarnięcie dokładnie i rzetelnie tego, co skrywają zakątki tego miasta jest zadaniem niemożliwym do wykonania. Jej udało się jednak pokazać to miasto, tak jak ona go widzi, a przede wszystkim pozwalała poczuć miłość, jaką autorka obdarza każdy rzymski zakątek.

Więcej na temat tej powieści możecie przeczytać w serwisie Dobre Chwile TUTAJ

Książkę przeczytałam, dzięki współpracy z księgarnią Bonito

i serwisem Dobre Chwile

1509. - "Skrzydłowy" Tom III

"Skrzydłowy"

Seria: Sokoły

Tom trzeci

Anne Marie

Wydanie: I

Data premiery: 22.11.2023 r.

Ilość stron: 286

Wymiary: 130 x 210 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

ISBN: 978-83-8313-741-4

Wydawca: Amare

Moja ocena: 6/6

„Czasem trzeba spaść ze szczytu na samo dno, by móc się mocniej odbić i wzlecieć jeszcze wyżej niż wcześniej.”

Najpopularniejszą dyscypliną sportową w Polsce jest piłka nożna, którą fascynuje się wiele osób. Natomiast są w naszym kraju dyscypliny, o których nie mamy pojęcia, że są uprawiane. Jedną z nich jest futbol amerykański, który jest niszową u nas dyscypliną, więc trudno jest im utrzymać się i rozwijać. Anne Marie podjęła się niezwykłego zadania przybliżając tę dyscyplinę w swojej serii „Sokoły”, w której opowiada o problemach, z  jakimi borykają się zawodnicy kochający futbol. W części pierwszej poznaliśmy "Biegacza", w drugiej - "Rozgrywającego", a teraz przyszła pora na kolejnego ważnego zawodnika ukazanego w części trzeciej pt.: „Skrzydłowy”

Skrzydłowym w drużynie „Sokoły” jest Piotrek Nawrocki, którego mogliśmy spotkać też w poprzednich częściach. Był wówczas postacią drugoplanową, ale już wówczas można było się domyślić, że stanie się on bohaterem którejś z kolejnych części serii. Piotrek pochodzi z rodziny Olszańskich, ale z pewnych względów zmienił nazwisko na Nawrocki, pod którym jest znany w środowisku sportowym. Jego relacje z ojcem i starszym bratem, Michałem trudno nazwać dobrymi. Jedynym wsparciem był dziadek, który niestety zmarł kilka lat temu, zostawiając w spadku sporą ilość pieniędzy, które Michał wykorzystał, by założyć firmę „Gusols Audit”. Z testamentu wynikało, że Piotrek będzie mógł poprowadzić ją, gdy poczuje się na to gotowy po skończeniu 25 lat, ale nie spieszy się do tego. Teraz  Michał postanawia, że teraz to Piotrek będzie kierował firmą, bo on ma na oku nową inwestycję. Piotrek niechętnie zgadza się, gdyż Michał grozi, że odetnie pieniądze dla „Sokołów”, a o powiązaniach firmy „Gusols Audit” ze sponsorowaniem drużyny wie tylko Michał i przyjaciel Piotrka, Marcin Grzesiak.

W tym samym budynku, w którym mieści się jego firma „Gusols Audit” , funkcjonuje też kawiarnia, w której pracuje Emma, jako baristka. Odkąd pamięta, nie było jej łatwo w życiu, gdyż w poszukiwaniu pracy nikt do tej pory nie brał pod uwagę jej wykształcenia, ukończonych z wyróżnieniem studiów i kursów, gdyż oceniana było poprzez to, że jest kobietą, a do tego ciemnoskórą kobietą. Znalazła pracę w barze, w którym robi kawę dla facetów w garniturach, na których ma „alergię”. Tego dnia, gdy ją poznajemy, jeden z nich zaczepia ją w chamski sposób, na co reaguje stanowczo Piotrek, który akurat stał z Marcinem w kolejce do kasy. W ten sposób drogi Emmy i Piotrka się spotykają, ale droga do ich serca nie jest łatwa i szybka.

Ten trochę przydługi wstęp jest zaledwie początkiem, który rozgrywa się w pierwszych rozdziałach powieści „Skrzydłowy”. Wątków w niej jest kilka, ale wszystko poznajemy z dwóch perspektyw: Piotrka i Emmy. Ta część jest trochę inna od pozostałych, gdyż nie skupia się tylko na sporcie, ale też porusza kwestię powiązania sportu z pozyskiwaniem funduszy czyli sponsoringu. Drugą płaszczyzną, która jest tłem do wydarzeń, jest działalność firmy „Gusols Audit”, w której Piotrek zauważa pewne nieprawidłowości.

Seria „Sokoły” jest opowieścią, którą czyta się szybko i z zaangażowaniem. Autorka porusza w niej nie tylko sprawy związane z relacjami głównych bohaterów, ich problemami różnego typu, ale pokazuje też sport od kulis. Skupia się wokół tego, co dzieje się z zawodnikami po skończeniu kariery, czy też ukazuje wyzwania, z jakimi mierzy się zawodnik, ale przede wszystkim podkreśla jak ważna jest jedność w grupie i wsparcie najbliższych. Pokazuje, że rozgrywki sportowe, które oglądamy w czasie ich transmisji, to jedynie efekt tego, jak przygotowani są do nich zawodnicy. Tego, co dzieje się poza nimi wiedzą tylko ludzie związani z daną dyscypliną.  Powieść odsłania nam tę sferę życia zawodników, o których kibice nie wiedzą i pod tym względem jest to niezwykła gratka dla miłośników sportów, zwłaszcza futbolu amerykańskiego.

W posłowiu pani Anne Marie napisała, że nie powiedziała jeszcze ostatniego słowa jeżeli chodzi o drużynę "Sokołów" i nie kończy tej serii definitywnie. Ta deklaracja mnie ogromnie ucieszyła, gdyż w powieści pojawia się wiele ciekawych postaci drugoplanowych, które zasługują na swoją osobną historię.

Recenzja tomu pierwszego "Biegacz"

Recenzja tomu drugiego "Rozgrywający" 

Książkę przeczytałam, dzięki współpracy z wydawnictwem Amare

1508. - „Pod obcym niebem” Tom II

„Spełnione marzenie”

Seria: Pod obcym niebem

Tom drugi

Sylwia Kubik

Wydanie: I

Data premiery: 06.09.2023r.

Ilość stron: 336

Wymiary: 145x205 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

ISBN: 978-83-8329-245-8

Wydawnictwo: Skarpa Warszawska

Moja ocena: 6/6

„Tego, co się stało, nie można było cofnąć, zmienić, jednak trzeba było żyć dalej, wierząc, że los kiedyś się odmieni.”

Taką nadzieją żyją bohaterowie książki pt.: „Spełnione marzenie”, która jest kontynuacją opowieści o Lucjanie i Mariannie, których życie mocno do tej pory doświadczyło, o czym mogliśmy przeczytać w pierwszym tomie serii „Pod obcym niebem”. Wojna sprawiła, że musieli opuścić ojczysty kraj i pracować w niemieckich gospodarstwach. Lucjan - u Schredera, Marianna - u Meyerów. Te dwie rodziny dały nam obraz tego, że nie wszyscy Niemcy zasługują na potępienie, ale nie mają wyjścia i muszą dostosować się do okoliczności. Byli, niestety tacy, jak Klemens, syn Meyerów, który nie liczy się z nikim, nawet ze swoją matką. To bestia w ludzkiej skórze, ale są też tacy jak pracodawca Lucjana, który wykazuje wiele empatii i zrozumienia dla ludzkich losów. 

Młodziutką Mariannę i równie młodego Lucjana połączyło silne uczucie miłości, dzięki któremu łatwiej im było znosić swój los. Rozstaliśmy się z nimi w momencie, gdy przed nimi otwiera się nowy rozdział w życiu na niemieckiej ziemi. Oboje wierzą, że ich miłość przetrwa i będą zawsze razem. Teraz, gdy ponownie zaczynamy o nich czytać, jest zima 1945 roku, a więc minęło prawie 5 lat od tamtych wydarzeń. Lucjan i Marianna są zakochani w sobie cały czas, ale mają za sobą trudne doświadczenia. Są bardziej dojrzali, doświadczeni, gdyż pragną zapewnić swojemu synkowi jak najlepsze życie, ale mają nadzieję, że wkrótce ich niedola się skończy. 

Lucjan snuje plany na przyszłość, którą widzi w Polsce, natomiast Marianna jest pełna obaw, gdyż przeraża ją spotkanie z rodzicami, więc wolałaby wyjechać na przykład do Francji. Jednak Lucjan nalega na powrót do Polski licząc na rozpoczęcie w niej nowego rozdziału ich wspólnego życia. Jednak to, z czym zderzyli się w powojennej rzeczywistości nie pozwoliło im cieszyć się w pełni sobą i szczęściem. Wciąż są zdani na tułacze życie, szukając swego miejsca na ziemi, które oboje pragną znaleźć. Niestety, los im tego nie ułatwia.

O książkach pani Sylwii Kubik czytałam wiele pozytywnych słów. Ma ona na swoim koncie kilkanaście wspaniałych powieści, które cieszą się popularnością wśród czytelników. Do tej pory nie miałam okazji poznać którejkolwiek z nich, więc dylogia „Pod obcym niebem” stała się okazją do zweryfikowania tych opinii. Całkowicie zgadzam się z nimi, gdyż ta opowieść poruszyła mnie do głębi, gdy śledziłam losy Marianny i Lucjana. Jeszcze bardziej byłam nią przejęta, gdy przeczytałam w posłowiu, że ich historia została oparta na prawdziwych wydarzeniach dotyczących dziadka i babki autorki, dzięki temu powieść daje wrażenie autentyczności i tym bardziej jest przejmująca. Autorka uzupełniła ją zdjęciami zamieszczonymi na końcu zarówno jednego, jak i drugiego tomu.  Szkoda, że nie podpisała fotografii, wskazując, kto jest, kim. Można się tego domyślić, ale z podpisami byłoby to bardziej klarowne. 

„Spełnione marzenie” opowiada o trudach lat powojennych, gdy świat podnosił się po koszmarnych latach, gdy brakowało wszystkiego, ale pozostała nadzieja i wiara w lepsze życie. Towarzyszymy bohaterom do 1961 roku, współczując im, przeżywając z nimi trudne chwile, wnikając w ich dusze i wspierając ich mentalnie w dążeniu do spełnienia marzeń. Dla Lucjana i Marcjanny nie był to łatwy czas. Połączyła ich miłość, która nie potrzebuje kościelnego ślubu, czy górnolotnych deklaracji. Oni przysięgli miłość sobie i przed Bogiem bez pośredników, „a ta przysięga znaczyła dla nich więcej, niż inne, gdyż była szczera i płynęła prosto z ich serc.” Teraz, w powojennej Polsce na Ziemiach Odzyskanych ich uczucie musi przejść kolejne etapy i próby, by razem osiągnąć to, o czym marzą.

 

Egzemplarz książki otrzymałam od portalu Sztukater

1507. - "Tamten utracony świat"

"Tamten utracony świat"

Alina Staneczek

Wydanie: I
Data premiery: 16.01.2023r.  

Ilość stron 336
Oprawa: miękka
Wymiary: 145 x 205 mm
ISBN 978-83-67295-94-9

Wydawnictwo: Replika

Moja ocena: 5/6

„W życiu tyle rzeczy dzieje się 

za późno.”

Wojna nie powinna mieć miejsca w żadnym miejscu na świecie, ale niestety, nie jest to możliwe. To okrutna, bezlitosna machina niszcząca wszystko dookoła, a wraz z tym druzgocząca życie zwykłych ludzi. Widać to zwłaszcza teraz, gdy toczy się wojna tuż za naszą granicą w Ukrainie, więc tym bardziej jest trudno czytać powieści takie jak "Tamten utracony świat", które opowiada o ludzkich losach poplątanych przez wojenną zawieruchę. Gdy mija wojenne piekło, wydaje się, że teraz będzie coraz lepiej, ale pani Alina Staneczek pokazuje, że nie zawsze jest to takie łatwe i pewne.

"Tamten utracony świat" jest debiutem pani Aliny Staneczek i zaliczam go do udanych, gdyż opowiedziana historie chwyta za serce, a to dzięki stylowi, w jaki została napisana. Świetnie opowiedziana historia, która wywołuje mnóstwo emocji. Powieść prowadzi nas przez wiele lat, w które wpisane są losy trzech bohaterek, a wraz z nimi poznajemy losy kilkunastu osób, które w ich życiu odegrały ważne role. Początki ich dziejów mają miejsce w 1945 roku i kończą się aż w 2014 roku. Losy kilku pokoleń śledzimy w kilku wątkach, które zgrabnie się ze sobą przeplatają ukazując przemiany i realia czasów, w których dzieją się poszczególne wątki. W ciekawy sposób zbudowała fabułę swojej pierwszej powieści, gdyż fabułę podzieliła na trzy części, z której każda opowiada o innej bohaterce. 

Główną bohaterką pierwszej części jest Zośka, drugiej -  Inka, a trzeciej o Michalina. Jedyną trudnością była duża ilość nazwisk i imion, co powodowało małe zamieszanie, mimo że na początku każdej części autorka umieściła listę występujących w niej osób. Każda z tych kobiet żyje w innym czasie, z innymi historycznymi wydarzeniami w tle, ale ich rozterki, problemy, dylematy są bardzo do siebie podobne. Łączy je ta sama historia. Kochają, tęsknią, cierpią, dokonują życiowych wyborów i razem tworzą wspólną opowieść o życiu, które nie zawsze spełnia oczekiwania, ale zawsze wszystko dzieje się w odpowiednim momencie.

Więcej na temat tej powieści możecie przeczytać w serwisie Dobre Chwile TUTAJ

Książkę przeczytałam, dzięki współpracy z księgarnią Bonito 

i serwisem Dobre Chwile

1506. - " Kim jesteś Klaro?"

"Kim jesteś Klaro?"

Ewelina Dobosz

Wydanie: I
Data premiery wersji drukowanej i e-booka: 28.11.2023r.
Ilość tron: 296
Wymiary: 140 x 208 mm
Okładka: miękka ze skrzydełkami
ISBN książki drukowanej: 978-83-289-0129-2
Wydawnictwo: Editio

Moja ocena: 6/6

Więcej informacji tutaj

„Jeśli człowiek żyje jakimś problemem, to dosłownie wszystko wokół zdaje się współgrać.”

Trudno jest mi wyobrazić sobie sytuację, gdy nie pamiętałabym swojej przeszłości. To musi być straszne uczucie mieć wrażenie utraty swego życia, bo tak kojarzy mi się amnezja. Nasza pamięć to niezwykle cenna umiejętność ludzkiego mózgu. To w pewnym sensie nasza baza danych, według której układamy sobie życie, a przede wszystkim wiemy, kim jesteśmy, a tego nie może powiedzieć o sobie bohaterka książki „Klaro, kim jesteś?”

Klara Zamojska miała wypadek samochodowy w dniu 17 stycznia, wskutek którego doznała urazu głowy, czego następstwem jest amnezja. Od tamtego momentu minęło pół roku, a ona nadal nie pamięta zupełnie niczego i źle się z tym czuje, gdyż nie rozpoznaje nawet najbliższych osób. Ma jednak wrażenie, że wszyscy przed nią coś ukrywają, nawet najbliższa przyjaciółka Nadia. W urywkach wspomnień i we snach pojawia się często scena, w której widzi małego chłopca trzymającego za rękę dziewczynkę. Poznajemy ją w trakcie wizyty u terapeutki, do której skierowali ją rodzice, ale te sesje nie przynoszą żadnych rezultatów, lecz jeszcze bardzie upewniają kobietę, że coś jest nie tak. Postanawia spisywać w komputerze pojawiające się obrazki z przeszłości, mając nadzieję na dotarcie do prawdy. Chcąc jeszcze bardziej się zaangażować, postanawia poszukać pracy. Wysyła też swoje krótkie teksty do redakcji „Zero Life” i wkrótce niespodziewanie otrzymuje stamtąd zaproszenie na rozmowę. Szef redakcji, Bruno Leyk proponuje, by pisała felietony, w której opisywałaby swoje dotychczasowe przeżycia i to, co pamięta. To wiąże się z przeprowadzką z Warszawy do Zielonej Góry, gdzie mieści się siedziba redakcji, ale chęć uwolnienia się od rodziców i dotychczasowego miejsca zamieszkania jest silniejsza. Wkrótce zaczynają się dziać wokół niej dziwne rzeczy, w tym ona ma wrażenie, że ktoś ją śledzi, gdyż kilka razy widzi sylwetkę jakiegoś mężczyzny, a do tego otrzymuje dziwne smsy. Wszystko wygląda tak, jakby ktoś nie chciał, by ona przypomniała sobie wcześniejsze swoje przeżycia.

Po książkę pani Eweliny Dobosz sięgnęłam po raz drugi, po tym, gdy przeczytałam powieść jej autorstwa pt.: „Nie nasza godzina”, przy której czas minął mi szybko. Podobnie było w przypadku jej najnowszej książki „Kim jesteś Klaro?, której tytuł sugeruje raczej fabułę obyczajową ewentualnie psychologiczną. Wszystko zaczyna się spokojnie, gdy razem z Klarą powoli dowiadujemy się, kim jest i w jakim stanie się znajduje. Jednak podążając za kolejnymi epizodami i rozdziałami, robi się coraz ciekawiej, tajemniczo wraz z pojawieniem się śledzącego ją mężczyznę. Wiemy tylko tyle, co przedstawia nam Klara, gdyż narracja prowadzona jest z jej punktu widzenia. To bardzo dobry zabieg autorki, gdyż dzięki temu tworzy się atmosfera niepewności, a czytając próbujemy odkryć, o co tu chodzi.

„Kim jesteś Klaro” jest to wciągający z każdą stroną romans z dreszczykiem, w którym atmosfera się zagęszcza, a nasza uwaga jest skutecznie podtrzymywana do samego końca. To powieść z fascynującą fabułą, w której dzieje się bardzo dużo, jesteśmy zaskakiwani zwrotami akcji, wyłaniającymi się znakami zapytania i splotem zdarzeń. Jedyne, co było w niej do przewidzenia, to wątek związany z Klarą i Bruno, gdyż można było się spodziewać, że między tą dwójką rozwinie się coś więcej, niż tylko redakcyjna znajomość. Jednak i w tym przypadku pojawiają się wątpliwości, czy na pewno Bruno mówi o wszystkim i jest wobec niej uczciwy, mimo że wszystko wskazuje na to, że faktycznie zależy mu na Klarze. Rozwiązanie tej zagadki dopełnia całości idealnie, więc jest to powieść, którą pochłonęłam w szybkim tempie. Czy będzie kontynuacja? Czas pokaże, gdyż ostatnie akapity tej powieści nie są ostateczne, chociaż wiele się wyjaśniło. Autorka pozostawiła nas z otwartą furtkę, dającą pole do snucia własnych scenariuszy i nadzieję na dalsze losy bohaterów.

Książkę przeczytałam, dzięki współpracy z grupą Helion

i wydawnictwa Editio