1234. - "Gwiezdne dzieci" Tom II

Gwiezdne dzieci

Przebudzenie

Tom drugi

Anna Głowacz

Wydanie: I

Data wydania: 01 stycznia 2021 r.

Liczba stron: 400

Okładka: miękka

Wymiary: 210x150 mm

Wydawnictwo: Yriah

Moja ocena: 6/6

„Kreujcie jedynie piękne ścieżki, bowiem takimi, jakie wyścielona będzie wasze własne życie tutaj.”

Istnieją takie książki, obok których nie można przejść obojętnie, gdyż mają w sobie moc przyciągania uwagi. Nie raz miałam w życiu taką sytuację, że nie planowałam czytania jakiejś publikacji czy powieści, a ona i tak pojawiała się w moim domu zachęcając do zajrzenia na jej strony. Tak było w przypadku trylogii „Gwiezdne dzieci”, która trafiła do mnie, dzięki autorce i stronie Fajne książki do czytania. Pierwszą część pt.: „Świadomość” pochłonęłam w ciągu kilkunastu godzin. Dotyczyła ona naszej przeszłości, jako ludzkości na Ziemi pokazując nasze dzieje w nieco innej otoczce, niż znamy to z ław szkolnych. Zachęciła mnie ona do sięgnięcia po drugą część zatytułowaną „Przebudzenie”, która tym razem prowadzi nas przez teraźniejszość pokazując drogę rozwoju i tworzenia lepszego życia, a tym samym świata.

Podobnie jak w tomie pierwszym tak i w tym towarzyszą nam rysunki wykonane przez Damiana Buczniewicza, dzięki którym możemy zobaczyć niektóre z istot pozaziemskich, ale też pokazują niektóre symbole, o których jest mowa w książce. Razem z niesamowicie energetyczną okładką tworzą atrakcyjną publikację, która zachęca swoim wglądem do poznania jej treści.

Śledzimy dalsze losy Smaisi i jej ukochanego chłopaka, Kala, którym ukazywane są kolejne informacje o naszym świecie, ale też tym, czego nie widać. Wraz z nimi otrzymujemy kolejną porcję wiedzy o nas, otaczającym nas świecie, niewidzialnych energiach i istotach pozaziemskich. Książka uświadamia, jak mało wiemy na ten temat, ukazując obszary, które umykają nam w codziennych, przyziemnych sprawach. Zwraca uwagę na zagrożenia energetyczne, których nie bierzemy pod uwagę w momencie słabszego samopoczucia, choroby czy jakichkolwiek niepowodzeń. Tymczasem już pierwsze sceny pokazują, że światło przyciąga negatywne siły, więc uczymy się wraz z bohaterami chronić się przed tego rodzaju energiami tworząc swój własny ogród duszy. Semjase i inne nieziemskie istoty uświadamiają im zło przetaczające się przez obecny świat pod postacią mocarstw, władzy, systemów religijnych,  filozoficznych, politycznych, przemocy, czy nienawiści. 

Gwiezdne, bliźniacze dusze, jakimi są Kal i Smaisi mają misję do spełnienia, o której dowiadują się stopniowo, ucząc się technik prowadzących do oświecenia i wejścia na wyższy poziom świadomości. Każdy, kto sięga po tę książkę, wchodzi razem z nimi w rejony wykraczające poza znaną nam percepcję postrzegania rzeczywistości i dostrzega coraz więcej niuansów naszego istnienia.

„Gwiezdne dzieci. Przebudzenie” ma na celu uświadomić nam wiele spraw zdejmując nam zasłonę, która zasłaniała nam do tej pory prawdziwą rzeczywistość. Nie jest to książka, którą czyta się szybko, mimo że zawiera ona także wątek fabularny, który jest jedynie dodatkiem do tego, o czym rozmawiają Smaisi i Kal ze swoimi rodzicami oraz istotami pozaziemskimi. Są to raczej dłuższe wykłady, niż dialogi, gdyż pojawiające się fantazyjne postacie opowiadają młodym ludziom o wielu zagadnieniach, które wykraczają zarówno poza ich sposób myślenia, jak i nasz. 

To w pewnym sensie poradnik, jak przygotować się do zmian, które już są wyczuwalne na Ziemi, o czym mowa była w tomie pierwszym i teraz ten wątek nadal pojawia się w rozmowach bohaterów. Dowiadujemy się, kim są gwiezdne i kryształowe dzieci, jaką mają misję do spełnienia, czym są czakry, jak zbudowane jest nasze ciało energetyczne, Przekazuje techniki oczyszczania się z negatywnych energii, zabezpieczania się przed atakami istot o niskich wibracjach, medytacje napełniające nas pozytywnymi energiami, umożliwiające kontakt z naszymi duchowymi przewodnikami, metody pracy ze snami i przywracania równowagi między ciałem i duszą, Świetliste Istoty podkreślają, że jako ludzie jesteśmy wielowymiarowymi istotami i wyjaśniają, na czym ona polega.

Smaisi i Kal są jakby naszymi uszami i oczami oraz wyrazicielami naszych myśli, pytań, refleksji i ciekawości. Zadają pytania, które z pewnością nie jednemu czytającemu przychodzą na myśl. Wiele tematów, o których mowa jest w trakcie spotkań z Semjase i innymi istotami, nie są mi obce, gdyż nie raz spotkałam się z nimi w różnych publikacjach. Jednak ukazane są nam one w innej formie, z innej perspektywy i z dodatkowymi informacjami, dzięki czemu uzyskujemy zupełnie świeże spojrzenie na znane sprawy.

Okładka drugiej części kojarzy się od razu z uwolnieniem, zerwaniem krępujących nas kajdan i podążaniem za głosem naszej duszy. Chodzi przede wszystkim o uwolnienie od starych przekonań, a jest to możliwe tylko wtedy, gdy poszerzymy naszą świadomość i obudzimy się z matrixowego snu. Takie przekazy, jakie zawarte są w trylogii "Gwiezdne dzieci", z pewnością nam to ułatwią.

Recenzja części pierwszej „Świadomość.”

Książkę przeczytałam, dzięki autorce.

1253. - "Gwiezdne dzieci" Tom III

 

"Gwiezdne dzieci"

Era Światła

Tom trzeci

Anna Głowacz

Wydanie: I

Data wydania: 01 listopada 2021 r.

Liczba stron: 324

Okładka: miękka

Wymiary: 210x150 mm

Wydawnictwo: Yriah

Moja ocena: 6/6

„Wszystko jest składową wyborów każdego człowieka i każdego z moich dzieci stąpających po mych ziemiach.”

Nasza Ziemia obecnie krzyczy do nas na różne sposoby, ale my, jako ludzkość tego nie dostrzegamy. Dużo się wprawdzie mówi o ratowaniu naszej planety, zwoływane są ogólnoświatowe sympozja, uaktywniają się różne organizacje, ale wciąż to za mało, bo słyszymy, że nasza Matka Ziemia coraz gorzej radzi sobie z tym, co serwuje jej człowiek. Wystarczy wjechać do jakiegokolwiek naszego miasta lub miasteczka, zwłaszcza teraz, w okresie grzewczym, by poczuć smogowe powietrze zatruwane dodatkowo przez duże koncerny przemysłowe. Powstaje pytanie, jak długo jeszcze Ziemia to wytrzyma? Jaka czeka nas przyszłość i co może wydarzyć się w przyszłości? Temu tematowi poświęcona została w większości trzecia część serii „Gwiezdne Dzieci”, pt.: „Era Światła”.

Ponownie spotykamy się z sympatycznymi nastolatkami Smaisi i Kalem, gdy jest rok 2021, a więc rok pandemii. Ich przyjaźń i uczucie kwitnie, rozumieją się bez słów i to dosłownie, gdyż także ich energetyczna, bliźniacza więź umacnia się, dzięki miłości i chęci poznawania siebie, rozwijaniu własnych zdolności i świadomości misji, jaka została im przydzielona wraz z przyjściem na świat. Kal przychodzi do pokoju mówiąc do swojej dziewczyny, że właśnie usłyszał w mediach, że w ciągu ostatniego tygodnia wybuchło na świecie aż 41 wulkanów, co od razu kojarzy się im z oczyszczaniem Matki Ziemi i rozpoczęcie procesu, o którym była mowa we dwóch pierwszych tomach pt.: „Świadomość” i „Przebudzenie”. Postanawiają uzyskać więcej informacji u źródła, czyli u Gai, która najlepiej wie, co jej dolega i co się dzieje na jej powierzchni. Tym razem wędrujemy z sympatyczną dwójką nastolatków w różnych przestrzeniach poznając przyszłość. Dzięki swoim ponadprzeciętnym zdolnościom, jakie posiadają będąc Gwiezdnymi Dziećmi, łączą się z Matką Ziemią, ale też z innymi bytami i istotami, a nawet z samym Stwórcą, od których dowiadują się nie tylko o przyszłości Ziemi, ale też o tym, co ich czeka, jako osoby dorosłe.

Najpierw Matka Ziemia pokazuje im linię czasu, która prowadzi ludzkość do zagłady i całkowitej degradacji znanego nam świata. Rysuje obraz planety, jaki stanie się realny, gdy nie powstrzymamy toczących się negatywnych procesów, jakie obecnie możemy zaobserwować. Na szczęście mamy jeszcze szansę. Gdy z niej skorzystamy, wówczas będziemy żyli w pełni szczęścia i w zdrowym otoczeniu. Ten obraz także Gaja pokazuje naszym bohaterom, ale także nam. Autorka dokładnie opisuje wszelkie odczucia, krajobrazy, możliwości bardzo obrazowo tak, że możemy sobie to wyobrazić bez problemów. W kolejnych rozdziałach i wędrówkach Kaja i Smaisi poznajemy inne sfery naszego życia, które ulegną przeobrażeniu. Młodzi spotykają różne istoty duchowe i pozaziemskie, które zabierają ich w przyszłość pokazując nam Nową Ziemię. Możemy zobaczyć jak kiedyś będą wyglądały miasta, medycyna, a przede wszystkim, co możemy zrobić, by doświadczyć tych niesamowitej transformacji.

Jestem pod ogromnym wrażeniem zarówno tego tomu, jak i dwóch wcześniejszych, w których poznawaliśmy naszą ziemską przeszłość, uświadamialiśmy sobie, w jakim świecie żyjemy i jakie mamy możliwości rozwoju. Przez wszystkie części towarzyszą nam przecudne grafiki wykonane ręką pana Damiana Buczniewicza. Są one zachwycające, oddające treść, pokazujące te elementy, które bez ich narysowania trudno byłoby sobie wyobrazić, gdyż często wybiegają swoim wyglądem poza naszą obecną percepcję widzenia rzeczywistości. Zgromadzona na kartach trylogii wiedza jest bardzo szeroka, dostarczająca nam mnóstwo informacji, ujętych w formę fabularną, dzięki czemu czyta się całość się z zainteresowaniem poszerzając przy tym swoją wiedzę o sprawy, o których nikt nam wcześniej nie powiedział.

Na zakończenie części „Era światła” znajdziemy dodatkowo w Epilogu przekaz, który jest w pewnym sensie podsumowaniem tego, o czym przeczytaliśmy we wszystkich częściach trylogii „Gwiezdne dzieci”, w której pomiędzy spisanymi słowami znajdziemy też liczne wskazówki i porady. Natomiast dodatkowo trzecia część zawiera na ostatnich kartach praktyki energetyczne programujące wodę pod kątem uzdrawiania naszego organizmu i Ziemi, oraz tekst zawierający Intencję Światową Gwiezdnych dzieci dla Matki Ziemi, a także narzędzia wspomagające ludzi podczas wzniesienia i transformacji.

„Gwiezdne dzieci” to trzy wspaniałe książki, które powstały między innymi po to, by poszerzyć nasze horyzonty, wznieść świadomość na wyższy poziom, a dzięki temu możemy zobaczyć wszystko jakby z innej perspektywy. Ta niesamowita i niecodzienna trylogia otwiera nam oczy na wiele spraw, o których z reguły nie myślimy i których nie dostrzegamy. Zostaliśmy, bowiem wychowani w pewnych ramach, które ograniczają nasze pole widzenia. Pojawiające się Istoty z różnych wymiarów dają swoimi słowami nadzieję, uświadamiając nas, że mamy moc kreacji naszej rzeczywistości i że to od naszych wyborów codziennych, nawet tych najdrobniejszych, zależy to, w jakim świecie będziemy żyli my i nasze pokolenia. Nie jest tutaj istotne, czy w to wierzymy, czy też nie. Głównym celem jest skłonienie ludzi do myślenia, zastanowienia się nad przyszłością Ziemi i podjęcia działań, by nie ziściła się pierwsza linia czasowa, ukazana nam na początku tej części.

Recenzja części pierwszej "Świadomość"

Recenzja części drugiej "Przebudzenie"

Książkę przeczytałam, dzięki autorce

1223. - "Gwiezdne dzieci. Świadomość" Tom I

„Świadomość”

seria: Gwiezdne dzieci

Tom Pierwszy

Anna Głowacz

Wydanie: I

Data wydania: 28 sierpnia 2020 r.

Liczba stron: 416

Okładka: miękka

Wymiary: 210x150 mm

Wydawnictwo: Yriah

Moja ocena: 6/6

„Już czas, by wszystko się zmieniło. Czas się wypełnia, a wraz z jego przebiegiem wszystko będzie coraz bardziej przejrzyste.”

Dużo się mówi obecnie o ekologii, wciąż słyszymy niepokojące wieści o degradacji środowiska, przez świat przetaczają się zarazy, nieszczęścia, kataklizmy, a my w takiej sytuacji żyjemy w strachu i w obawie o naszą przyszłość. Dzieje się tak, gdyż nasza Ziemia przechodzi obecnie transformację energetyczną wznosząc się na wyższy poziom, a wraz z nią oczyszcza się z wszelkich blokad i negatywnych wibracji. 

Naszym zadaniem, jako ludzkości jest dostrojenie się do tych zmian, byśmy mogli podążać ścieżką rozwoju ku lepszemu życiu. W tej niesamowitej przemianie towarzyszą nam istoty spoza naszego wymiaru, ale też szczególne osoby, które wraz z narodzinami otrzymały misję przekazania nam tego, co jest potrzebne do poszerzenia naszego postrzegania rzeczywistości i dojrzenia prawdy. Takimi przedstawicielami o niezwykłych zdolnościach są tzw. gwiezdne dzieci. Jednym z nich jest bohaterka książki „Świadomość” rozpoczynająca serię pt.: „Gwiezdne dzieci.” Tom pierwszy dotyczy naszej przeszłości i tego, co się działo od momentu, gdy na Ziemi pojawił się człowiek.

Fabuła przypomina powieść fantasy, w której poznajemy Smaisi będącą naszą przewodniczką po wiedzy o nas samych. Reprezentuje ona każdego z nas, który pragnie wiedzieć więcej i spojrzeć na wszystko w zupełnie odmienny sposób od tego, co nam wpojono. Na początku mamy taką świadomość jak Samsi, lecz z każdym kolejnym rozdziałem, rozmową z rodzicami, ale przede wszystkim gwiezdną siostrą mamy dowiadujemy się o wielu sprawach, które poszerzają percepcję bohaterki, a tym samym też naszą. 

 O ile postacie Smaisi i jej rodziców są fikcyjne o tyle zawarte w niej przekazy są prawdziwe, gdyż pochodzą od gwiezdnej siostry autorki - Semi Semjase, która jest Plejadianką. Ta istota towarzyszy ludzkości od początku jej istnienia, dlatego zna wszelkie tajemnice i ukrywane przed nami prawdy. Według niej ludzkość oddaliła się od źródła i zapomniała o swoich możliwościach, zdolnościach i umiejętnościach, jakimi została obdarzona. Teraz przyszedł czas, by sobie o nich przypomnieć.

„nie ma początku ani końca, a zarazem początek jest końcem, a koniec początkiem, a wszystko – niczym w okręgu – jest ze sobą połączone.”

Osobiście bardzo fascynują mnie tematy poruszane w niniejszej książce, więc poznawałam ją z zainteresowaniem, ale i z uwagą, więc nie jest to powieść, którą czyta się szybko. Wiele przedstawionych kwestii może wzbudzać kontrowersje, chociażby te dotyczące religii, czy utartych schematów postępowania, czy też przeszłości Ziemi. 

Autorka zabiera nas do dalekiej przeszłości pokazując, co działo się w Atlantydzie i Lemurii, a nawet jeszcze dalej, aż do chwili, gdy na naszej planecie nie było jeszcze człowieka, a ona wyglądała niczym raj na Ziemi, co uświadamia jak bardzo człowiek obecnie zdegradował środowisko, w którym żyje. Dużo uwagi poświęconej jest obcym cywilizacjom, istotom pozaziemskim i konieczności zwiększenia naszych wibracji, byśmy mogli dostroić się, do transformacji, do której przygotowuje się energetycznie nasza Ziemia. Wyjaśnia, dlaczego teraz dzieje się tyle zła, chorób, nieszczęść i wojen oraz a jaki sposób podnosić własne wibracje. W tekstach, które ukazane są jako dialogi, przekazuje nam mnóstwo informacji, które ona osobiście otrzymała od swej gwiezdnej siostry. W powieści ta istota jest gwiezdną siostrą Mami - mamy Smaisi, która w uświadamia dziewczynę o jej wyjątkowej naturze i duszy.

W książce zamieszczone zostały pięknie narysowane grafiki autorstwa Damiana Buczniewicza, pokazujące wygląd istot pozaziemskich. Są one zamieszczone na całej stronie, więc są wyraźne i pięknie nakreślone, dające nam wyobrażenie tego, czego zwykły człowiek nie może dostrzec. Jeszcze bardziej zachwycające są okładki całej serii, które emanują niezwykłą aurą i kolorystyką.

„Teraz (…) wszystko się zmienia. Matka wznosi się, podnosi swoją wibracje, a my musimy się wznieść wraz z nią, nie mamy bowiem innego wyboru. Ważne jest zatem, aby jak najwięcej ludzi obudziło swoją świadomość, abyśmy mogli scalić się z tym procesem.

Autorka serii „Gwiezdne dzieci” napisała ją, by uświadomić nam, ludziom, kim jesteśmy, skąd pochodzimy i jaki mamy cel w obecnym życiu. W pierwszym tomie poświęconym naszej przeszłości i świadomości przedstawia przekazy od Semi Semjase, byśmy dojrzeli prawdę, uwolnili od „kłamstwa i niewidzialnych kajdan nałożonych nam przez cywilizację”. Słowa spisane na kartach książki dodają otuchy i napawają nadzieją pokazując to, czego na co dzień nie dostrzegamy. Pani Anna Głowacz pragnie nam uświadomić jak wielką mocą dysponujemy, która tkwi w naszym wnętrzu, a którą bagatelizujemy poddając się prądowi prowadzącemu nas w nicość. 

To jedna z tych książek, które otwierają nam oczy na wiele spraw powodując, że zaczynamy widzieć więcej i więcej rozumieć. Zawarta w niej wiedza stanowi wspaniały materiał do przemyśleń nad tym, co ważne oraz obfity w treść przekaz pokazujący, w jaki sposób możemy przygotować się na zapowiadaną transformację. 

Można w to wierzyć, lub nie, ale spróbować warto. Spisane przesłania kierowane są do wszystkich ludzi, dla których dobro ludzkości i naszej Ziemi jest jedną z najważniejszych wartości. Autorka, poprzez zamieszczone przesłania, podkreśla też, że trudno jest dotrzeć do wielu ludzi z tego rodzaju informacjami, gdyż „wielu jest takich, którzy zostali całkowicie omamieni przez panujący tu system.” Wciąż tkwią oni w ograniczających programach i iluzjach tak głęboko, że nie chcą przyjąć podawanej wiedzy, która kłóci się z ich dotychczasowym, zakodowanym postrzeganiem świata. Boją się otworzyć oczy i przebudzić się z marazmu. Jednak nikt nikogo do niczego nie zmusza. Każdy ma wybór. Są tacy, którzy nie chcą wyjść poza znane schematy, ale są też tacy, którzy są otwarci na poszerzanie swoich horyzontów i pragną wiedzieć więcej, a tym samym przebudzić się z długiego snu. Można ignorować przekazywane informacje, powątpiewać a nawet ironizować, a można podejść do nich z otwartym umysłem i zadać sobie pytania, na które odpowiedzi tkwią w nas samych.

źr. zdjęcia: You Tube

Anna Głowacz na swojej stronie Gwiezdne Dzieci pisze o sobie tak: 

Jestem pisarką, a słowa moje wychodzą prosto z serca i są melodią dla mojej duszy. Moim zadaniem tu na tej pięknej Ziemi jest przekazanie i Wam tej prawdy. Pomoc w waszym przebudzeniu i przygotowanie Was do nadchodzących wydarzeń najlepiej jak potrafię na daną chwilę. Jestem mamą Gwiezdnego Dziecka, które zadziwia mnie każdego dnia coraz bardziej pięknem swojej duszy. Jestem żoną Świetlistej Istoty, z którą wspólnie torujemy sobie drogę do jeszcze głębszej niż dotąd poznanej prawdy. Jestem światłem i iskrą Stwórcy, wypełnioną miłością do wszelkiego istnienia. Mam na imię Yriah, jestem Cherubem i jestem tutaj dla Was.

Recenzja tomu drugiego pt.: "Przebudzenie"

Książkę przeczytałam, dzięki autorce 

1268. - "MIŁOŚĆ ZNALEZIONA NA ŚMIETNIKU"

„Miłość znaleziona na śmietniku”

Anna Głowacz

Wydanie: I

Data premiery: 1grudnia 2022 r.

Liczba stron: 248

Wymiary: 150 x 210 mm

Okładka: miękka

ISBN: 978-83-963201-2-4

Wydawnictwo Yriah

Moja ocena: 6+/6

„Nigdy nie wiadomo, kiedy szczęście zapuka do naszych drzwi.”

Życie ma mnóstwo sposobów, by połączyć ze sobą ścieżki ludzi, którzy mają się spotkać. Jednych łączą wspólne doświadczenia, innych praca, szkoła, czy też spotkanie towarzyskie lub przypadek, ale gdy mają się odnaleźć dwa przeznaczone sobie serca, odnajdą się prędzej lub później. Bohaterów książki „Miłość znaleziona na śmietniku” miłość odnalazła w niecodziennych okolicznościach, bo tak jak wskazuje tytuł, na śmietniku.

Wiktoria jeszcze nie tak dawno była najszczęśliwszą osobą na świecie, mając obok siebie ukochanego Dawida. Oboje cieszą się sobą i chwilą, gdy na świat przyjdzie ich synek, Jakub. Niestety, niedane im było zostać rodzicami, a do tego okazało się, że już nigdy ona nie będzie mogła ponownie poczuć pod swym sercem rodzące się życie. Teraz, po dwóch latach od tamtego zdarzenia, Wiktoria jest sama, gdyż związek z Dawidem nie przetrwał próby czasu. Ból straty i pustka w duszy towarzyszy jej nieustannie. Czas poświęca pracy w firmie korporacyjnej K&Y na stanowisku księgowej, spotkaniom z rodziną i pomocy bezdomnym, którzy przebywają w pobliskim parku. Szczególną troską otacza dwójkę rodzeństwa, którzy wprawdzie mają dom, ale nie stać ich nawet na bułkę.

Wiktoria nie wie, że ma wśród bezdomnych swego opiekuna, jakim jest Robert, który jeszcze kilka miesięcy temu prowadził własną kancelarię prawniczą. Po śmierci swojej siostry bliźniaczki nie potrafił pogodzić się z jej stratą. Teraz swoim wyglądem nie przypomina dawnego siebie i z własnego wyboru wiedzie życie dzieląc los osób z parku.

Pewnego dnia Wiktoria, wracając z pracy, słyszy przeraźliwy krzyk, a na drugi dzień dociera do niej cichy płacz dziecka dobiegający z pobliskiego śmietnika. Ten głos dobiega też do Roberta, który pomaga wyjąć niemowlaka z kontenera. Od początku noworodek ujął ich serca, a Wiktoria dostrzega nadzieję, by wypełnić pustkę w swoim samotnym życiu.

Miałam już możliwość poznać twórczość pani Anny Głowacz, dzięki jej trylogii „Gwiezdne dzieci”, która poza formą beletrystyczną dostarczyła wiele duchowej wiedzy. Powieść „Miłość znaleziona na śmietniku” także zawiera w sobie wiele mądrych i ponadczasowych przekazów, ale są one ukazane poprzez sytuacje, splot zdarzeń, podejmowane decyzje, przemyślenia i czyny bohaterów. Obserwując ich działania, ale też postaci drugoplanowych chciałoby się, by jak najwięcej ludzi miało takie podejście, jak oni. Ujęła mnie nie tylko postawa Wiktorii i Roberta, ich rodziców, ale też personelu szpitala i osób, które są jedynie dodatkiem do tej opowieści. Dzięki temu opowiedziana historia ujmuje za serce otaczając ciepłem i poczuciem szczęścia, dlatego na długo pozostanie w mej pamięci i sercu.

Tej historii nie mogłam czytać całkowicie spokojnie, gdyż naładowana została mnóstwem emocji, które zalewają serce wieloma doznaniami, ciepłem, współczuciem i nadzieją. Razem z bohaterami przeżywałam ich rozterki, a łatwość wniknięcia w ich duszę ułatwiały mi słowa, jakimi posługuje się pani Anna Głowacz, która w niesłychanie wrażliwy, sugestywny i poruszający sposób potrafiła oddać wszystko to, czego doświadczała Wiktoria i Robert. Opisy ich uczuć, samopoczucia, wzajemnej fascynacji, namiętności są pełne ciepła, napawają nadzieją, dając wiarę w dobro tkwiące w ludziach. Autorka sprawiła, że identyfikowałam się z każdym stanem, jaki był ich udziałem i z czułością śledziłam cudownie rozwijającą się relację naznaczoną wzajemnym zrozumieniem i opiekuńczością.

To była niesamowita opowieść z typowo świątecznym klimatem, która dostarczyła mi niezapomnianych przeżyć, emocjonalnej palety barw, od smutku poprzez melancholię, wzruszenie, radość i tkliwość. Fala uczuć, jaka towarzyszyła mi w trakcie lektury jest bardzo bogata i trudno tu mi opisać to, co czułam poznając losy bohaterów. Poruszane zagadnienia wzbudzają współczucie dla cierpienia zarówno Wiktorii, jak i Roberta. Oboje zostali poranieni przez los, ale razem byli w stanie dokonać niezwykłych rzeczy i pokonać przeciwności pojawiające się na ich ścieżce.

Książka jest przepełniona miłością, dobrocią, cudnym klimatem, który rozlewa się na kolejne strony, mimo że nie brakuje w niej poważnych problemów, które dodają całości nieco dramatyzmu, ale ich otoczka sprawia, że czujemy magię świąt. Autorka porusza w niej zagadnienia psychologiczne, społeczne i duchowe, pokazując tkwiące w ludziach dobro. Podkreśla, że nie powinniśmy nikogo oceniać zbyt pochopnie, a często wystarczy jeden drobny gest motywowany odruchem serca, by w życie drugiego człowieka wniknęła nadzieja i obudziła go z marazmu, w którym tkwi od lat. Robert był taką właśnie osobą, obwiniającą się niesłusznie o śmierć swojej siostry i nie widział dla siebie przyszłości. Moc wybaczenia, współczucia, empatii dodała mu otuchy i spowodowała, że zapragnął znowu żyć.

To jedna z tych historii, w której może wydarzyć się wszystko. Jej siłą są niewątpliwie ludzie, których los połączył ze sobą. Pokazuje łańcuch dobrych ludzi, dzięki któremu dobro i miłość triumfuje. Polecam tę historię nie tylko w czasie świąt, ale też poza nimi, gdyż jej przesłanie jest ponadczasowe, mówiące o tym, że to co wysyłamy, do nas wraca. Prawa Wszechświata są niezmienne i zawsze dostajemy więcej niż otrzymujemy, a każda strata zostaje wypełniona nowymi zdarzeniami. Bo świat jest jak matematyka. Bilans zawsze musi wyjść na zero. Przepiękna opowieść doskonale wpisująca się w świąteczno-noworoczny czas, ale też w każdą inną chwilę, gdy potrzebujemy przeżyć coś niezwykłego.

źr. zdjęcia: nakanapie.pl

Anna Głowacz urodziła się w 1986 roku w Jaworznie. Już w szkole średniej złapała bakcyla na pisanie i uczęszczała do liceum o profilu humanistyczno- dziennikarskim. Po maturze wyjechała do Anglii, gdzie pracowała i studiowała na kierunku biznesowym w Cambridge. Po sześciu latach wróciła do Polski i założyła swoją własną firmę o profilu Agencji Reklamowej, którą prowadzi do dziś. Jest żoną i mamą  . Uwielbia zwierzęta - posiada dwa duże owczarki, które traktuje jak swoje dzieci. Lubi podróżować, czytać książki i oglądać filmy. Jej największą pasją jest jednak pisanie, na które zawsze stara się znaleźć czas.

Książkę przeczytałam, dzięki autorce, za co bardzo dziękuję.

1298. - "Płomienna gwiazda"

Płomienna gwiazda

Anna Głowacz

Wydanie: I
Data premiery: 28.10.2022r.
Liczba stron: 408
Wymiary: 150x210 mm
Okładka: miękka
ISBN: 9798361608423
Wydawnictwo: Yriah
Moja ocena: 6/6

„Im jaśniej świeciła będzie ludzkość i im wyższe będą wibracje ludzi Nowej Ziemi, tym mocniejsza i bardziej świetlista będzie ochrona planety. Światło będzie się zagęszczało wraz ze wzrostem wibracji ludzkości.”

Pani Anna Głowacz urzekła mnie swoją trylogią „Gwiezdne dzieci”, w której pod postacią beletrystycznej opowieści przekazała mnóstwo ciekawych informacji o nas samych i naszym świecie. Poznawaliśmy je dzięki parze sympatycznych nastolatków o niesamowitych zdolnościach. Tym razem, w swojej książce "Płomienna gwiazda" bohaterką jest autorka osobiście, dzięki czemu możemy spojrzeć na wiele spraw z innej, nowej i energetycznej perspektywy. Na bazie jej wizji powstała wielowymiarowa, niesamowita opowieść z przekazem dla całej ludzkości. 

Pani Anna Głowacz uświadamia nam, że Ziemia wchodzi w zupełnie nowy wymiar i pokazuje na czym polegają procesy tej transformacji, co dla nas oznacza wychodzenie poza naszą linię czasu. Rysuje przed nami przyszłość, podkreślając, że  od nas zależy, jaki scenariusz dokona się realnie. Pokazuje różne warianty, możliwości, ścieżki i linie czasu, zaglądając w przeszłość, teraźniejszość i przyszłość. 

Wśród wielu przekazów, zwraca uwagę na to, że każdy z nas ma moc kreacji, ale nie każdy to sobie uświadamia. Poprzez własne doświadczenia, wizje i wglądy opisuje nam czas przemian, jaki miał miejsce od stycznia do sierpnia 2022 roku, ukazując nam wydarzenia z zupełnie innej, energetycznej perspektywy. Razem z nią podróżujemy w wielu przestrzeniach, realizujemy misje, obserwujemy zmiany, wchodzimy w nową linię czasu, która rozdzieliła się w czerwcu 2022 roku na trzy linie: opadającą linię czasu, linię czasu czwartego wymiaru i linię czasu wzniesienia. Wspierają ją w tym dziele istoty pozaziemskie, przewodnicy duchowi, Strażnicy, anioły, Matka Gaja, Matka Smoków, a nawet sam Stwórca. 

Fascynującym było dla mnie to, że mogłam zajrzeć w przestrzenie, których nie mamy możliwości zobaczyć naszymi fizycznymi oczami. Razem z autorka odbywamy liczne podróże pozazmysłowe, spotkania z niesamowitymi postaciami i wnikamy w jej sposób widzenia świata, ale w szerszym aspekcie, gdyż wychodzimy poza znane nam obszary. Dowiadujemy się, czym jest złoty promień, energia kryształowa, tęczowa, na czym polega potrójna ochrona Ziemi i na czym polega transformacja świadomości ludzkości, a przy tym dowiadujemy się, co się z tym wiąże. To rozjaśnia nam umysły i zaczynamy rozumieć niektóre wydarzenia, jakie miały miejsce w naszym realnym świecie. W wyobrażeniu sobie tego, o czym opowiada autorka pomagają piękne, kolorowe ilustracje wykonane przez pana Damiana Buczniewicza.

Autorka pokazuje nam świat, którego nie widzimy naszymi ziemskimi zmysłami. Dzięki swoim nadzwyczajnym zdolnościom i wizjom przekazuje wiele ważnych informacji. Ukazuje w ten sposób zagrożenia płynące w stronę Ziemi, różne linie czasowe, proces oczyszczania energetycznego ciała, przestrzeni tej naszej najbliższej, ale też rozumianej w szerszym aspekcie. 

Obserwujemy działania pani Anny Głowacz, jej doświadczenia z bytami pozaziemskimi, podróże, jakie odbywa wchodząc na wyższe poziomy świadomości. Z tego względu książkę czyta się jak powieść fantasy, gdyż jej fabuła dzieje się w obszarach spoza naszej linii czasowej. Przede wszystkim uświadamia, kim naprawdę jesteśmy, odsłania prawdę o nas samych, pokazuje zupełnie w nowym świetle ludzkie życie, ale też losy Ziemi, zagrożenia, jakie się pojawiają, a o których nie mamy pojęcia, gdyż nie jesteśmy w stanie ich dostrzec. 

To bardzo inspirująca opowieść, skłaniająca do refleksji, spojrzenia na nasze Istnienie z szerszej perspektywy, motywująca do rozwoju duchowego, pozwalająca zrozumieć wszystko to, czego doświadczamy, zarówno we własnym życiu, jak i to, co dzieje się na świecie. Wszechświat nic nie pozostawia przypadkowi i każde zdarzenie służy określonym celom. Jednym z nich jest przebudzenie ludzkości, odarcie z iluzji i dojrzeniu prawdy, która była do tej pory skrywana.

Większość ludzi sceptycznie podchodzi do innych osób, którzy mają zdolności ponadzmysłowe, wybiegające poza nasze postrzeganie rzeczywistości. Trudno im zrozumieć, że można widzieć więcej, niż jest nam pokazywane. Zostaliśmy przekonani, że poza tym, co widzimy tu i teraz nie ma nic więcej, więc wszystko, co wybiega poza ten schemat, jest dla nas trudne do zrozumienia. 

Żyjemy w czasach przemian, oczyszczania z negatywnych sił, które zaciemniają nam obraz całości. Tkwimy w programach zaszczepionych nam w dzieciństwie, pokazuje się nam tylko to, co mamy zobaczyć, a nikt nie mówi nam jak przygotować się do zmian energetycznych, które oddziałują na nas, nasze otoczenie i nasza planetę. Wystarczy się rozejrzeć, by spostrzec, że dzieje się coś niezwykłego w naszej przestrzeni czasowej.

Książkę przeczytałam, dzięki autorce