983. - "Krew i Popiół" Tom I

Krew i Popiół
seria Blood and Ash Tom I
Jennifer L. Armentrout

Wydanie: I

Premiera: 12 stycznia 2022 r.
Premiera w USA: 30 marca 2020 r.
Liczba stron: 512
Okładka: miękka ze skrzydełkami
Wydawnictwo: You&Ya

„Strach i odwaga często są jednym i tym samym. Robią z ciebie albo wojownika, albo tchórza. Jedyną różnicę stanowi osoba, która jest w środku.”

Fantastyka rzadko gości w moich czytelniczych przygodach, ale gdy ujrzałam okładkę książki „Krew i popiół” z chęcią i zainteresowaniem sięgnęłam po ten tytuł. To, co otrzymałam, przeszło moje oczekiwania i przeniosło mnie do świata, w którym można spodziewać się wszystkiego.

źr. zdjęcia:
nakanapie.pl

Jennifer L. Armentrout to amerykańska pisarka urodzona 11 czerwca 1980 roku w Martinsburg. (Wirginia Zachodnia) Jest autorą romansów i science-fiction. Ma na swoim koncie kilka książek z listy bestsellerów New York Timesa. Wydaje książki zarówno tradycyjnie, poprzez duże wydawnictwa takie jak HarperCollins oraz przez niezależne firmy, a nawet self-publishing. Jest bardzo aktywna, zgodnie z jej słowem pisze po osiem godzin dziennie.

Penellaphe, nazywana przez najbliższych Poppy, nie jest zwykłą osiemnastolatką, gdyż nie jest jej dane doświadczać tego, co jej rówieśniczki. 

Ona jest Panną. 

Wybraną. 

Do tego ma dar, o którym nie wszyscy wiedzą. Ona odczuwa ból innych ludzi, wiedzą co ich smuci, z czym się zmagają wewnętrznie.

Za niecały rok ma dostąpić Ascendencji i zostać oddaną bogom. Nike jednak nie chce jej ujawnić na czym to miałoby polegać i co ją czeka. To wiąże się też z wieloma niedogodnościami, gdyż nie wolno jej kontaktować się ze światem zewnętrznym, ani z nikim rozmawiać, poza tylko nielicznymi osobami, wśród których jest okrutny książę Dorian Teerman i j jego żona, oraz osobisty strażnik Vikter Wardwell i Rylan Keal oraz dama do towarzystwa Tawny Lyon. Tylko oni mogą też widzieć jej twarz, która podczas spotkań ze światem zewnętrznym jest zawsze zakryta białym welonem, a jedyny strój, jaki Panna może nosić ma być tylko w kolorze białym.  Za każde przewinienie, nawet najdrobniejsze, czeka ją kara wymierzana przez Księcia. Mimo tego zagrożenia trudno jej sprostać tym wymaganiom, gdyż Penellophe ma temperament, który nie jest łatwo jej poskromić. W zaciszu swego serca pragnie być zwyczajną Poppy i poznać życie, zanim zostanie Ascendentką. Od czasu do czasu dziewczyna wymyka się potajemnie spod oka straży i, sobie tylko wiadomymi drogami, wychodzi poza obręb zamku Teerman, mając ze sobą zawsze sztylet, podarowany jej przez Viktera, który zastępuje jej ojca, ale też uczy sztuk walki, co także jest zabronione dla Panny.

I tak, pewnej nocy wymyka się ona do baru o nazwie „Czerwona Perła”, gdzie pod przebraniem i w założonej masce Domino korzysta z chwil wolności. Tam, w wyniku niespodziewanego rozwoju tej sytuacji, spotyka Hawke’a Flyna, który wzbudza w niej uczucia zabronione dla Wybranej.

Zaczynając lekturę tej książki, nie spodziewałam się, że tak mocno wsiąknę w jej fabułę, tym bardziej, że pierwsze strony nie zapowiadają aż tak mocnych wrażeń. Przyznam, że nie od razu poddałam się jej klimatowi, gdyż musiałam rozeznać się kto jest kim i przyswoić sobie nazwy miejsc i zasad panujących w królestwie Masadonii.

"Śmierć jest jak stary przyjaciel, który przychodzi z wizytą, czasami wtedy, kiedy najmniej się jej spodziewasz, a czasami wtedy, kiedy na nią czekasz."

Jennifer L. Armentrout stworzyła historię trzymającą w napięciu, pełną, niebezpieczeństw, fantazyjnych miejsc i zwrotów akcji, z których jednym z głównych wątków jest romans oparty na klasycznym schemacie, ale w zupełnie nowym, fascynującym otoczeniu. Jest w niej świetnie wykreowana fantazyjna rzeczywistość działająca na wyobraźnię, oparta wprawdzie na elementach takich jak opowieści o wampirach czy mitycznych stworach zmieniających swoje kształty, ale sposób ich osadzenia w stworzonym, irracjonalnym świecie nadaje im zupełnie nowego znaczenia i wartości.

Wszystko śledzimy poprzez relacje Poppy, a więc wiemy tylko to, czego ona doświadcza, co widzi i czuje. Autorka doskonale oddała jej stan emocjonalny, wszelkie doznania, myśli i pragnienia oraz jej interakcje z innymi postaciami. Tak jak bohaterka, jesteśmy zaskakiwani dziejącą się akcją, która z rozdziału na rozdział staje się coraz bardziej dynamiczna, a swoje apogeum osiąga w końcowych rozstrzygnięciach, w których orientujemy się, że nie wszystko wygląda tak, jak myślimy.

"Krew i popiół" to napisana z ogromnym rozmachem powieść, która wpisuje się w kanony high fantasy z elementami romansu osadzonego w niezwykłych, baśniowych realiach, w którym spotykamy mnóstwo wielowymiarowych, mocnych postaci, wzbudzających grozę, ale też sympatię i różnorodne emocje. Jest w niej zarówno magia, tajemnica, jak i wzrastające napięcie wynikające z poczucia zagrożenia oraz niepewności tego, co się za chwile stanie. 

Wśród wielu ekspresyjnych wydarzeń, świetnie oddana została relacja między Poppy i Hawke'a, pełna namiętności, pożądania i erotycznego uniesienia, ale bez obaw - nie ma tu zbyt dużo scen intymnych zbliżeń, ale cały czas wyczuwalna jest chemia, jaka między nimi się tworzy i jest coraz silniejsza. Jest to o tyle intrygujące, gdyż oboje wiedzą, że Panna jest nietykalna, a to, o czym myślą, grozi poważnymi konsekwencjami.

To opowieść o samotności wśród tłumu, wychodzeniu poza swoją strefę komfortu, pokonywaniu własnych słabości, czerpaniu radości z życia, przekraczaniu ograniczeń i dążeniu do spełnienia swoich marzeń, ale przede wszystkim podkreślająca prawo do decydowania o własnym życiu. Pokazuje, że nie zawsze wpajane nam normy zachowania czy przekazywane wartości są słuszne i zawsze warto je zweryfikować własnymi doświadczeniami. 

You&Ya to nowe wydawnictwo, które wraz z pierwszą częścią serii „Krew i popiół” rozpoczyna swoją działalność. Uważam, że to bardzo dobre otwarcie i mocne wejście na księgarski rynek. Drugi tom ukaże się pod tytułem „Królestwo ciała i ognia” i będzie mieć premierę już w czerwcu, na co będę czekać z niecierpliwością. Zakończenie pierwszego tomu podsyciło moją ciekawość, co do dalszych losów bohaterów.

Książkę przeczytałam, dzięki wydawnictwu:

982. - "Niepokorne serca"

Niepokorne serca

Ludka Skrzydlewska

Wydanie: I

Premiera 17 listopada 2021

Liczba stron: 424

Oprawa: miękka ze skrzydełkami

Wydawca: Wydawnictwo Kobiece

„Nie zawsze dostajemy w życiu to, czego byśmy chcieli. Czasami dostajemy to, czego potrzebujemy.”

Na naszym rynku wciąż pojawiają się nowe tytuły i każdy może wybrać coś dla siebie odpowiedniego. Nie zawsze jakaś książka spełnia nasze oczekiwania, ale tego nie mogę powiedzieć o powieści „Niepokorne serca”. Jej autorka wpisuje się tą historią na moją listę ulubionych pisarek. 

zdjęcie z okładki

Ludka Skrzydlewska z wykształcenia anglistka, absolwentka Uniwersytetu Śląskiego, z zawodu kierowniczka w pewnej międzynarodowej korporacji, z zamiłowania autorka romansów z wątkami kryminalnymi i sensacyjnymi. Pisze praktycznie od dziecka, od kilku lat dzieląc się swoimi tekstami w Internecie. Sama dużo czyta, a jej ulubioną autorką pozostaje Joanna Chmielewska. Prywatnie lubi podróże, planszówki ze znajomymi i swojego psa, labradora Milo. "Sentymentalna bzdura" jest jej pierwszą powieścią wydaną drukiem.

Ace Callahan ma za sobą trudną, kryminalną przeszłość i teraz jeżdżąc po kraju, szuka swego miejsca na ziemi. Jego ścieżki zaprowadziły go do Maplewood w Teksasie, a miejscowi wskazali mu możliwość noclegu w pobliskim pubie o nazwie „Randy’s”. Ma nadzieję odpocząć po długiej podróży, ale w miejscu, do którego dociera, nie jest mu to dane. A to wszystko z powodu właścicielki baru, kobiety w różowych kowbojkach i krótkich szortach. Wkrótce przekonuje się, że ta drobna blondynka ma niezły charakter i lepiej z nią nie zadzierać.

Randy McCoy to kobieta wzbudzająca skrajne emocje. Z jednej strony uwielbiałam ją za odwagę, bezpośredniość, cięty język i gotowość do obrony kobiet, stawiania czoła mentalności zbiorowej miasteczka. Z drugiej strony irytowała mnie swoim uporem, szukaniem jednodniowych przygód i lekceważeniem głosu serca. To kobieta, która ma w sobie wiele ognistego charakteru, ogromne pokłady empatii, ale też woli walki o siebie i innych. Prowadzi swój bar twardą ręką, ustala własne zasady i nie boi się ich egzekwować. Jedna z nich, najważniejsza, dotyczy kobiet. Gdy tylko któraś z nich zostaje źle potraktowana, Randy nie boi się chwycić za kij baseballowy i ruszyć im z pomocą. 

Na tego rodzaju scenę trafia Ace, gdy wchodzi do pubu i od razu zwraca na nią uwagę. Nie wie o tym, że ona nie szuka faceta na dłużej, a raczej traktuje ich, jako jednorazową przygodę. Z tego względu nie ma dobrej opinii wśród mieszkańców miasteczka. Większość z nich, zwłaszcza kobiety, uważa że Randy sprowadza ich mężów na złą drogę, gdyż handluje alkoholem, a poza tym jest dla nich obiektem seksualnym. Ona się tym nie przejmuje. Dawno by opuściła to niegościnne i zacofane środowisko, ale najważniejsza dla niej jest siostra Eden i jej syn Jake. Dla nich jest gotowa walczyć o swoje i ich bezpieczeństwo za wszelką cenę. W tym wypadku Randy wykazuje się ogromnym przywiązaniem do siostry i gotowa ją bronić bez względu na wszelkie okoliczności. 

Ogromnie podobała mi się ta historia, z doskonale skrojonymi postaciami, wartką fabułą i zaskakującymi zwrotami akcji, pomimo pewnej dozy przewidywalności. Nie wszystko przebiega tak, jak w innych tego typu romansach, gdyż nie jest to przesłodzona historia. Autorka zastosowała w niej zasadę odwróconych ról, która polega na tym, że to kobieta jest tą, która tworzy wokół siebie mur nie do pokonania, żyje według własnych zasad, wykorzystując mężczyzn do swoich potrzeb.  Z kolei Ace jest tym, który musi spowodować, by ona chciała z nim być dłużej, niż jedną noc.

Ludka Skrzydlewska poruszyła w swojej powieści kilka spraw, z którymi można spotkać się nie tylko w Teksasie. Świetnie pokazała małomiasteczkową mentalność, która jest w stanie przymykać oko na niesprawiedliwość.  Wykorzystywanie władzy do własnych celów, nieakceptowanie obcych, zaściankowość, zmowa milczenia, ale też brak pomocy dla ofiar przemocy i gwałtu. Trudno wobec nich być spokojnym i bez emocji. 

Szczególnie przejmująca jest sytuacja siostry Randy, której mąż jest przykładem tyrana, któremu niewiele można zrobić. Jego powiązania rodzinne z policją oraz dobra opinia wśród mieszkańców Maplewood sprawia, że czuje się on bezkarnie. Wyłania się tutaj jeszcze jedna ważna kwestia: ciąża będąca wynikiem gwałtu i wolność wyboru, co do aborcji.

To dobrze napisana powieść bez zbędnych opisów i dialogów, w której od początku wciąż coś się dzieje. Bohaterowie są wyraziści, mają swoje wady, burzliwą przeszłość, ale też  mocne charaktery. Od razu poczułam do nich sympatię, ale też do niektórych osób drugoplanowych. Nie bez znaczenia dla tempa akcji jest wątek kryminalny, który obnaża panujące układy i zależności międzyludzkie, sposób myślenia, uleganie sugestiom i plotkom. Doskonale można poczuć dramaturgię wydarzeń, różnorodne emocje, a przede wszystkim rodzące się uczucie, wyłaniające się ze wzajemnego pożądania i namiętności. 

Sceny erotyczne są oczywiście obecne, ale nie stanowią najważniejszego wątku, a jedynie uzupełniają to, co dzieje się między głównymi bohaterami. To samo dotyczy używania wulgaryzmów, które nadają charakteru temu, co się dzieje. Jest tutaj kilka sytuacji, w których nie wyobrażam sobie ugrzecznionego słownictwa, gdyż brzmiałoby to sztucznie i nienaturalnie. 

Narracja prowadzona naprzemiennie z perspektywy Randy i Ace'a pozwala w pełni poznać ich podejście do siebie, zaistniałych wydarzeń i przeżyć, dzięki czemu zyskujemy szerszy obraz całości. Powieść jest zamkniętą całością, ale mimo to spotkałabym się jeszcze z  jej bohaterami oraz poznała bliżej postacie, które w niej miały rolę drugoplanową, chociażby Eden, Luke’a i April, przyjaciół Randy, czy Augusta, przyjaciela Ace’a. To opowieść o walce o siebie, wychodzenie poza stworzone ograniczenia, miłość, ale też dostrzeganie w drugim człowieku tego, jakim jest naprawdę. 

Książkę przeczytałam, dzięki wydawnictwu:

981. - "Dziewczyna z wnęki"

Dziewczyna z wnęki

seria z Dorotą Czerwińską

Tom II

Agnieszka Peszek

Wydanie: I

Data premiery 2 listopada 2021 r.

Ilość stron 411

E-book 1,4 MB

Wydawca: Wydawnictwo 110 procent

Każdy człowiek ma jakieś dobre strony.

Trzeba tylko przekartkować złe.

Ernst Junger

Szukanie swojej drugiej połówki w dzisiejszych czasach wydaje się łatwiejsza, niż dawniej. Wiele osób próbuje poznać kogoś poprzez media społecznościowe, nie zdając sobie często sprawy, że zorganizowana w ten sposób randka, może być ich ostatnią. Przekonały się o tym dziewczyny z książki „Dziewczyna z wnęki”.

źr. zdjęcia:
peszek.pl

Agnieszka Peszek to autorka zarówno książek sportowych, jak i kryminałów. Na co dzień zajmuje się wspieraniem swoich podopiecznych w dbaniu o ich sprawność i kondycję. Czas wolny dzieli między rodzinę, koty i sport. Z wykształcenia jest marketingowcem, co wykorzystuje w każdym prowadzonym przez siebie projekcie. Dotychczasowo: - wydawała książki sportowe, - wspierała rodzinny gabinet stomatologiczny, - prowadziła markę odzieżową, a na chwilę obecną skupiła się na treningach personalnych oraz pisaniu książek.

Suchodół to mała miejscowość, której trudno szukać na mapie, gdyż powstała w wyobraźni autorki. To tam osadziła ona fabułę swojej drugiej książki pt.:  „Dziewczyna z wnęki”, która jest drugą częścią e-booka „Przez pomyłkę”. Nie ma to szczególnego znaczenia dla dziejącej się historii, gdyż została ona przedstawiona od początku do końca, stanowiąc zamkniętą całość. Jedynym łącznikiem z pierwszą częścią są osoby, których wówczas poznaliśmy. Czasami są nawiązania do tych wydarzeń, ale, nie mają one wpływu na obecnie dziejącą się fabułę.

Wśród tych postaci spotykamy Tymka, który prowadzi hostel razem ze swoim partnerem, Bazylem. Właśnie dobiega końca remont poszczególnych pomieszczeń i już wkrótce pensjonat ponownie ma przyjmować gości. Gdy Tymek wchodzi do jednego z pokoi, wydaje mu się on jakiś inny, jakby mniejszy. Razem ze swoją przyjaciółką Dorotą, dochodzą do wniosku, że pomieszczenie jest o kilkadziesiąt centymetrów mniejsze. Gdy rozwalają jedną ze ścian, znajdują ciało dziewczyny…

Patrząc na okładkę od razu możemy poczuć przysłowiowe ciarki na plecach, gdyż widać na niej skrępowaną kobietę, z nałożonym na głowę workiem. Tytuł nie pozostawia wątpliwości, że jej los nie jest do pozazdroszczenia. 

Fabuła ma charakter typowy dla kryminałów, gdyż śledzimy poczynania policji, a w tym przypadku policjantki, Doroty Czerwińskiej, którą poznaliśmy w książce „Przez pomyłkę”. Druga część powieści z jest znacznie lepsza, niż pierwszy tom, napisana w podobnym stylu, ale jest bardziej zwarta i konkretna, a postać młodej policjantki wysuwa się tutaj na plan pierwszy. Wraz z bieżącą sprawą bada ona też zaginięcie kilkanaście lat temu Agnieszki Prus, która do dziś nie została znaleziona i nikt nie wie, co się z nią stało. Wraz z wnikaniem w zebrane ślady zarówno w tej zagadce, jak i w bieżącym śledztwie, Dorota zaczyna dostrzegać pewne podobieństwa.

Od początku fabuła zaczyna się niezwykle emocjonalnie, gdyż jesteśmy świadkami dramatycznej sceny, w której poznajemy ofiarę, a potem mordercę. Grozy dodaje tutaj obserwowanie tego, co dzieje się z dziewczyną, która ma jeszcze nadzieję, na uratowanie, oraz mężczyzny, który w imię swoich chorych i wypaczonych wyobrażeń na temat kobiet, z zimną krwią obserwuje ostatnie godziny swojej ofiary.

Autorka zachowała podział rozdziałów rozpisując je na role występujących, kluczowych postaci, ale jest ich zdecydowanie mniej. Dzięki ich pierwszoosobowej narracji znamy spojrzenie na sprawę z kilku perspektyw. Wydawałoby się, że taki sposób prowadzenia fabuły ujawnia zbyt wiele, gdyż nawet znamy plany i działania mordercy, ale to tylko złudne nadzieje, gdyż do ostatniego akapitu nie wiemy, jak to wszystko się zakończy.

Autorka rysuje w swej powieści brutalny obraz współczesnego świata, w którym coraz częściej pojawia się potrzeba miłości, ale jej poszukiwania mogą niestety prowadzić w zupełnie inną stronę. Zwraca uwagę na zbyt dużą ufność w portale randkowe czy fora, dzięki którym wielu ludzi szuka swojej drugiej połówki. Nie dopuszczają myśli, że po drugiej stronie mogą być oszuści czy osoby o skłonnościach psychopatycznych.

Zwraca też uwagę na postawę reprezentowaną przez niektórych mężczyzn na temat kobiet, uważających, że ich rola sprowadza się tylko do dbania o męża, dom i dzieci, bez prawa głosu czy realizowania własnych pasji. Zbyt fanatyczne podejście może być niebezpieczne i wypaczać ocenę rzeczywistości.

„Dziewczyna z wnęki” to udana kontynuacja powieści „Przez pomyłkę”, którą czyta się szybko, bez znużenia, gdyż każdy epizod jest tu ważny, niemal od początku do końca. Plusem jest dosyć dynamiczna akcja, skomplikowana sprawa kryminalna łącząca kilka wątków, zaskakujące fakty, które poznajemy stopniowo. Książkę polecam miłośnikom kryminałów, tym bardziej, że sposób tworzenia kryminalnej intrygi przez panią Agnieszkę Peszek jest świeży i odbiegający od ogólnie przyjętych standardów.

Czytałam tę książkę w formie e-booka, natomiast jest też dostępna wersja papierowa TUTAJ

Recenzja "Przez pomyłkę"

Książkę przeczytałam, dzięki autorce

980.- "Truciciel"

POD MOIM PATRONATEM

Truciciel

Karolina Kasprzak-Dietrich

Wydanie: I

Data wydania: 9 grudnia 2021 r.

Liczba stron: 270

Wymiary: 250 x 140 mm

Okładka: Miękka

Wydawca: Studio Wydawnicze Milion

Moja ocena: 5/6

„Czasem w życiu jest tak, że pewne decyzje podejmuje za nas los, a nam nie pozostaje nic innego, jak się z tym pogodzić.”

Gdy dwoje ludzi łączy los, wydaje się, że nic nie może rozdzielić ich ścieżek. Czasami bywa tak, że cudnie zapowiadające się uczucie nie wytrzymuje próby czasu i nie ma szans na stworzenie udanego związku. Bohaterów książki „Truciciel” też połączyło piękne uczucie, jednak nie wszystko potoczyło się według ich oczekiwań.

zdjęcie z okładki

Karolina Kasprzak-Dietrich pochodzi z Gniezna z rodziny rzemieślniczej. Jej ojcem był znanym gnieźnieńskim zdunem-artysta i miłośnikiem sztuki, Jacek Kasprzak. Ma duszę marzycielki, samotnika, którą fascynuje życie. Otoczona przyrodą dużo czyta i jeszcze więcej pisze. Na stałe mieszka we wsi Kalina, koło Gniezna, wraz z mężem i dwójką dzieci. Ma na swoim koncie kilka powieści, spośród których uznanie zdobył „Grabarz” oraz „Listy , dzienniki i pamiętniki”.

Ja miałam okazję przeczytać „Velveteen youth” oraz „Grabarza” wraz z jego kontynuacją w powieści „Rodzina” i „Ratunku!” Po ich lekturze wiedziałam, czego mogę spodziewać się w jej najnowszej książce, gdyż autorka, dała się poznać, jako pisarka o konkretnym, bezpruderyjnym i nietuzinkowym stylu z oryginalnymi pomysłami.

"Truciciel", wbrew tytułowi, nie jest powieścią kryminalną, lecz raczej romansem z wątkami sensacyjnymi. Zaliczona została do literatury erotycznej, lecz nie jest przesycona tego rodzaju scenami, a raczej oszczędnie i w niewielkiej ilości. Obecne są raczej odczucia bohaterów, ich przeżycia i emocje związane ze skrajnymi uczuciami, jakie w nich buzują. Z jednej strony czują do siebie niechęć, z drugiej trudno im o sobie zapomnieć.

Nie ma w tej powieści podziału na rozdziały, a jedynie na akapity, między którymi są wyraźne odstępy. Poza tym odróżniają się osobą narratora, gdyż naprzemiennie prowadzona jest relacja przez Wojtka i Kasandrę. Gdy zaczynamy poznawać ich historię, mija kilka lat od tego momentu. Każde z nich układa swoje życie po swojemu. 

Kiedyś razem czuli się szczęśliwi mieszkając w Gnieźnie i realizując wspólne pasje. On miał smykałkę do interesów, ona była zdolną krawcową, założyli więc firmę związaną z branżą odzieżową,  Ich projekty, pod marką Gold Sky, cieszyły się coraz większym powodzeniem i wszystko wskazywało na to, że odniosą sukces w świecie mody. Niestety, każde z nich miało inne spojrzenie na życie. On robił wszystko, by mądrze i oszczędnie gospodarować zasobami finansowymi, ona postrzegała to, jako ograniczanie jej swobody. Ich związek skończył się nagle i niespodziewanie, przynajmniej dla niego. Kasandra miała dość ciągłego strofowania i stawianych wymagań ze strony Wojtka, więc pewnego dnia zdecydowała się na zakończenie tego związku. Zrobiła to jednak w sposób, który postawił narzeczonego w niezbyt komfortowej sytuacji.

Teraz Wojtek jest bogatym biznesmenem prowadzącym firmę projektującą modne kreacje, cieszy się dostatnim życiem i uznaniem. Po rozstaniu z ukochaną, wyprowadził się z Gniezna i zamieszkał w Poznaniu. Ma jednak sentyment do Pierwszej Stolicy Polski i od czasu do czasu przyjeżdża do niej, by chociażby spotkać się z przyjaciółmi, wśród których jest Gaweł Menza, komisarz miejscowej policji. Nie potrafi zapomnieć o Kas, ale jednocześnie trudno mu wybaczyć to, w jaki sposób z nim zerwała i upokorzyła. Po cichu planuje zemstę. 

Kasandrze wiedzie się znacznie gorzej. Nie jest zadowolona ze swego życia. Nie znajduje spełnienia w obecnym związku z Danielem, praca nie przynosi zbyt dużych profitów, a do tego ciążą na niej kredyty. Los ponownie  łączy jej ścieżki z Wojtkiem, gdyż oboje są rodzicami chrzestnymi Gabi, córki Wioletty – siostry Kasandry.

Od razu wciągani jesteśmy w emocjonujący wir wydarzeń, poznając najpierw epizody związane z przeszłością związku głównych bohaterów, poprzez ich wspomnienia i przemyślenia. Z tego względu początkowe akapity mają charakter obyczajowy, ale to się zmienia, gdy Wojtek zaczyna realizować swój plan zemsty.

"Truciciel" to zgrabnie napisana opowieść o miłości, która musi zmierzyć się z nienawiścią i chęcią odwetu. Przeczytałam ją z ogromnym zainteresowaniem, gdyż wciąż w niej coś się dzieje, przeplatają się ze sobą różne wątki, dostarczając czytelnikowi  scen powodujących szybsze bicie serca, namiętności  a nawet niebezpiecznych sytuacji i mafijnych wątków. Jak to bywa u pani Karoliny,  zawsze można spodziewać się niespodziewanego. Domyślałam się, że wszystko zmierza do określonego zakończenia, ale droga do niego nie jest prosta i oczywista.

Autorka pokazuje, że pielęgnowane przez lata poczucie krzywdy skutecznie potrafi zatruć serce, a wówczas może się okazać, że pomiędzy miłością a nienawiścią jest bardzo cienka linia. Wiele zależy od podjętych decyzji, oczekiwań i siły miłości, o której pamięć potrafi być wciąż żywa. Życie potrafi postawić bowiem ludzkie losy w niespodziewanych sytuacjach, udowadniając, że prawdziwa miłość nigdy nie umiera, i wciąż krąży w żyłach zakochanych kiedyś osób, niczym trucizna.

Książkę przeczytałam, dzięki wydawnictwu:

979. - "Bożonarodzeniowa księga szczęścia"

Bożonarodzeniowa Księga Szczęścia

Jolanta Kosowska

Wydanie: pierwsze

Premiera: 10 listopada 2021r.

Liczba stron: 344

Format: 130x210 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Wydawca: Zaczytani

„Zawsze można napisać scenariusz własnego życia, a wtedy los nie ma za dużo do powiedzenia”

Gdy jesteśmy młodzi, snujemy plany na przyszłość, wyobrażamy sobie swoje życie, marzymy o pięknej miłości, stawiamy sobie określone cele z nadzieją, że uda się nam je spełnić. Z czasem okazuje się, że nie wszystko poszło zgodnie z naszymi oczekiwaniami, gdyż nie udało się nam uniknąć jakichś błędów, czy podjęcia złych decyzji. Przekonał się o tym bohater książki „Bożonarodzeniowa księga szczęścia”, który dopiero po latach zrozumiał, jak ważne są w życiu priorytety.

zdjęcie z okładki książki

Jolanta Kosowska to pochodząca z Opolszczyzny pisarka, której życie związane jest z Wrocławiem, Opolem i Sobótką. Ukończyła Wrocławską Akademię Medyczną i studia podyplomowe na Akademii Wychowania Fizycznego. Z zawodu jest lekarką i specjalistką w trzech dziedzinach medycyny. Od paru lat mieszka i pracuje w Dreźnie i jest związana z drezdeńską Polonią. Swój czas dzieli czas pomiędzy pracą zawodową, podróżami i pisaniem powieści. Jej pierwsza powieść nosiła tytuł „Niepamięć” i ukazała się w 2021 roku.

Moje spotkanie z twórczością tej pisarki miało miejsce przy okazji książki „Wielkie włoskie wakacje”, która została wydana w 2020 roku. Wspominam tę lekturę bardzo pozytywnie, więc z chęcią sięgnęłam po najnowszą powieść pani Jolanty Kosowskiej.

„Bożonarodzeniowa Księga Szczęścia” to powieść, która nie jest typowo świąteczną historia.  Mimo że w tytule jest odniesienie do świąt Bożego Narodzenia, można ją czytać o każdej porze roku. Jej wymiar i przesłanie są uniwersalne i warte uświadomienia sobie przez cały rok. Od początku zaintrygowała mnie ta opowieść, gdyż od razu wchodzimy w wydarzenia, bez zbyt długich wyjaśnień i opisów. Wszelkie tego typu teksty mają swoje uzasadnienie, są ważne dla toczących się wydarzeń i działają na wyobraźnię, dostarczając wielu emocji.

To pełna ciepła, dobrze napisana historia o przyjaźni pięciorga osób, którzy poznali się 15 lat temu w czasach licealnych. Maria, Joanna, Lenka, Tomasz i Rafał razem przeżyli liczne przygody, radości i smutki, podróże, spotkania, ale zawsze ich wzajemna więź pozostawała nierozerwalna i przetrwała nie jeden kataklizm. Co roku, na początku grudnia cała piątka pisze do siebie nawzajem listy, w których opisują to, co wydarzyło się u nich w ciągu minionych 365 dni, by odczytać je podczas wigilijnej kolacji.

Ich przyjaźń tworzy tło dla wydarzeń i stanowi motyw przewodni, który przeplata się przez całą powieść i została przedstawiona w różnych ujęciach, zarówno damsko-męskich, jak i pomiędzy osobnikami tej samej płci. Wzruszająca jest więź, jaka łączy bohaterów, którzy mimo dzielących ich odległości, potrafią być wobec siebie szczerzy, nie obawiają się powiedzieć, co myślą i nie są obojętni wobec problemów. Z całej piątki najbardziej podobał mi się Tomek, który potrafi słuchać innych, jest wsparciem w najtrudniejszych momentach, o czym mogliśmy się przekonać w momencie, gdy nie pozwolił stoczyć się na dno Rafałowi w pewnym etapie jego życia.

Zaczynamy poznawać ich historię, gdy właśnie zaczął się grudzień, a to oznacza, że do każdego z przyjaciół zaczęły napływać listy. W sytuację wprowadza nas najpierw Maria, która właśnie wraca do domu, w którym na przedpokoju leżą trzy listy. Brakuje tylko korespondencji od Lenki, co  wzbudza w innych niepokój, a najbardziej przejmuje się tym Rafał, który w kolejnych rozdziałach przejmuje rolę narratora. Opowiada on nam o wydarzeniach z przeszłości, ale i o bieżących sprawach ze swojego punktu widzenia. Jego wspomnienia przeplatają się z tym, co dzieje się aktualnie w jego życiu, zanim wyruszy w długą podróż do swej dawnej miłości.

Akcja toczy się w kilku miejscach, gdyż drogi przyjaciół rozeszły się w różnych kierunkach. Maria mieszka w Sobótce, Joanna w Dreźnie, Tomek na Podkarpaciu, Rafał w Krakowie a Lenkę los poprowadził aż do Zadaru w Chorwacji. 

Pani Jolanta Kosowska stworzyła wzruszającą opowieść o miłości i przyjaźni, czarując słowami, którymi potrafi pięknie opisywać uczucia, taniec, muzykę, ale też pierwsze porywy serca, pożądanie, tęsknotę, cierpienie, smutek i radość, uroki chorwackich zakątków i klimat krakowskich uliczek. Pokazuje, że dla podtrzymania przyjaźni żadna przeszkoda nie jest w stanie rozerwać łączących więzi. Jeżeli chcemy z kimś utrzymywać kontakt, nic nie jest w stanie nam w tym przeszkodzić. Podobnie jest z prawdziwą miłością, która obok przyjaźni jest w tej powieści mocno podkreślona. Przywołuje też wartość słowa pisanego, ujętą w pełne uroku listy. W dzisiejszej dobie smsów, czy maili, które charakteryzują się oszczędnością i skromnym zasobem słów, umiejętność korespondencji w formie tradycyjnych, pisanych odręcznie listów, stanowi wartość dodaną tej historii.

„Bożonarodzeniowa księga szczęścia” jest wspaniałą opowieścią przede wszystkim o przyjaźni, która jest gotowa pokonać wiele kilometrów, by udzielić wsparcia, spędzić razem czas, dodać otuchy czy po prostu pokazać dowiedzieć się, co słychać u danej osoby. Jej fabuła biegnie dosyć szybko, jednak bez gwałtownych zrywów czy zaskakujących sytuacji. Pod tym względem jest raczej przewidywalna, ale bardzo podobał mi się sposób poprowadzenia poszczególnych wątków, które wiążą się z Rafałem i Lenką. Ich młodzieńcza miłość i losy w dorosłym życiu tworzą główną oś wydarzeń, wokół których oplatają się zarówno bieżące wydarzenia, jak i z przeszłości.

Trochę byłam zaskoczona, że tytułowa księga nie jest tu tematem głównym, a raczej ma wymiar symboliczny. związany tym, jak układamy swoje życie. Każdy z nas zapisuje w swojej księdze życia wszystko to, czego doświadcza, co jest dla nas ważne i od tylko nas zależy, czy będzie to nasza szczęśliwa opowieść. Często plany robione w latach młodzieńczych nie mają swojego pokrycia z tym, jak toczy się nasze dorosłe życie. Dopiero po latach dostrzegamy, czy nasze wybory były słuszne i co dzięki nim osiągnęliśmy. Tym samym autorka uświadamia, że nasze życie to często zbieg różnych okoliczności, przypadków, ale i naszych decyzji, według których układa się nasze życie. 

Książkę przeczytałam, dzięki wydawnictwu:

Mój czytelniczy 2021 rok

Ten rok był dla mnie aktywny pod względem czytelniczym. Przeczytałam i zrecenzowałam 280 książek, z tego, co policzyłam na moim blogu. Miałam też przyjemność patronować kilku tytułom:

Wśród wielu książek, które zagościły w mojej biblioteczce, są takie, które na długo zapadły mi w pamięć, ale są też takie, do których na pewno nie wrócę. Każda z nich wniosła do mojego czytelniczego życia mnóstwo różnorodnych emocji.  Postanowiłam przejrzeć moje tegoroczne lektury i wytypować spośród nich te, które uważam za godne uwagi. Nie mają przydzielonych miejsc, gdyż trudno mi byłoby je uszeregować. Są z pewnością wyjątkowe i na pewno pozostaną w mojej pamięci na dłużej. Oto niektóre z nich:

Cała seria Raveners, z której zrecenzowałam dwie: 

"Córka diabła" 

"Witaj nieznajomy"

"Kształt dźwięku"

"Szczęście na miarę" 

seria: Bishop Brothers,. z której na razie w Polsce ukazały się dwa tomy: 

"Ten, którego pragnę", "Ten, którego szukam"

seria gangsterska: 

czyli "Zapomnij, że istniałem", "Pamiętaj, że byłam", "Obiecaj, że wrócisz" i "Powiedz, że zostaniesz"

"Syryjska legenda" 

"Parker Rain" 

"Czas na ciszę" 

"Nasza melodia" 

"Ill professore Włoska miłość" 

"Gorzki smak marzeń"

"Walc dla Izabeli" 

"Kresowa miłość"

"Tysiąc metrów pod ziemią"

"Na tropie sensacji" 

"Zapomniany" 

"Nawiść" i "Dotyka" 

i wiele innych.