661. - "Nareszcie w Dudapeszcie"

Nareszcie w Dudapeszcie

Krzysztof Daukszewicz, Aleksander Daukszewicz

Wydanie: I

Data wydania: 1 września 2020 r

Format: 146 x 208 mm

Liczba stron: 272

Oprawa: półtwarda

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka

„Bądź miły dla ludzi, pnąc się do góry, ponieważ możesz ich spotkać na swojej drodze, gdy będziesz spadał.”

Życie nas nie rozpieszcza dostarczając nam wciąż nowych problemów, trosk i politycznych zawirowań. W każdej sytuacji humor zawsze był odpowiednim lekarstwem na stres, frustrację i trudne do rozwiązania sprawy. Obecnie czasy także są niewesołe, więc warto spojrzeć na naszą rzeczywistość z przymrużeniem oka, na przykład czytając książkę napisaną przez znanego satyryka pt.: „ Nareszcie w Dudapeszcie”.

źr. zdjęcia: www.plejada.pl

Krzysztof Daukszewicz (ur. 1947) - satyryk, felietonista, poeta, piosenkarz, gitarzysta i kompozytor. Działalność estradową rozpoczął w Szczytnie. Po przeprowadzce do Warszawy bardzo szybko zdobył popularność. Z Januszem Gajosem współtworzył "Kabaret Hotel Nitz", od 1986 do 1990 roku występował w kabarecie "Pod Egidą". Przez wiele lat realizował swoje programy satyryczne w telewizji. Od 2005 roku - stały gość programu publicystyczno-satyrycznego "Szkło kontaktowe" w TVN 24. Jego biografia jest niezwykle bogata nadająca się z powodzeniem na książkę a w skrócie można ją poznać na przykład tutaj.  Miałam przyjemność osobiście poznać pana Krzysztofa, gdy gościł w moim mieście na występach. Do dziś jestem pod wrażeniem jego kultury osobistej i poczucia humoru. 

Aleksander Daukszewicz jest absolwentem Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie, autorem rzeczy różnych: od artykułów i opowiadań, przez reklamy i gry planszowe, aż po scenariusze sesji rpg i LARPy. Z wykształcenia humanista, z zamiłowania zresztą też. Lubi niepytany wypowiadać się na tematy polityczne i społeczne. Jest jednym z trzech synów satyryka, wnukiem Jana Kreczmera a jego wujkiem był Zbigniew Zapasiewicz. 

„Nareszcie w Dudapeszcie” to zbiór krótkich tekstów, które stanowią świetny komentarz do wydarzeń jakie miały miejsce w ciągu ostatnich miesięcy. Dotyczą one głównie sceny politycznej ale też pokazują absurdy, z którymi spotykamy się na co dzień. Tytuł nawiązuje do hasła, w którym pewien polityk obiecywał nam w Polsce Budapeszt a zamiast tego otrzymaliśmy Dudapeszt i nie tylko… 

„Nareszcie w Dudapeszcie” to także tytuł autorskiego programu, który jest aktualizowany na bieżąco pokazujący naszą rzeczywistość w krzywym zwierciadle. Premiera odbyła się w maju 2016 roku w teatrze KAMIENICA. Teraz mamy możliwość poznania tych tekstów w najnowszej książce pana Daukszewicza, który do współpracy zaprosił swojego syna Aleksandra. 

Książka została wydana w usztywnionej oprawie ze zszywanymi brzegami, co zapewnia trwałość przy częstym powracaniu do jej treści. Tekst wydrukowany został na ekologicznym papierze, wyraźną czcionką. Poważna mina pana Krzysztofa na okładce przywołuje powiedzenie, że tak naprawdę nie ma się z czego śmiać, bo śmiejemy się z samych siebie. Mimo, że poszczególne teksty tryskają sarkastycznym humorem to jednak przychodzi refleksja, że to nie wymysł literackiego, fantazyjnego umysłu lecz rzeczywistość, na którą nie mamy wpływu a co za tym idzie - robi się coraz poważniej.

Pan Krzysztof Daukszewicz ponownie rozbawia swoimi tekstami zaczerpniętymi z otaczającego nas życia punktując polską rzeczywistość. Pod płaszczykiem celnego inteligentnego humoru skłania do refleksji nad ostatnimi wydarzeniami. Są wśród nich zabawne wierszyki a wśród nich słynna „Dyktaturka”, listy do pana Hrabiego, korespondencja z synem Aleksandrem, wspomnienia znanych postaci, epizody z życia pana Krzysztofa, słynne meneliki, teksty zaczerpnięte z CB radia, wiadomości z Rozgłośni Ostatnia Chwila i satyrycznie ujęte sylwetki niektórych polityków. Często są to sytuacje wyolbrzymione stworzone przez bogatą wyobraźnię autora, by w ten sposób zwrócić naszą uwagę na absurdy pojawiające się wokół nas. Uzupełnieniem tekstów są zabawne rysunki wykonane przez Pawła Kryńskiego, które dodatkowo urozmaicają lekturę.

To świetna książka na dzisiejsze czasy pozwalająca spojrzeć na naszą rzeczywistość z dystansem i humorem. Przy nie jednym tekście uśmiałam się do łez ale też uzmysłowiłam sobie, że to wszystko byłoby jeszcze bardziej śmieszne, gdyby nie działo się naprawdę...

"Gdybyście na końcu tej książki zapytali: 

kogo mamy  w życiu szukać, 

to odpowiem jednym słowem: OPTYMISTÓW.

Optymiści to najpotężniejsza broń 

w każdej walce."

Książkę przeczytałam dzięki wydawnictwu:

Do nabycia na stronie wydawnictwa oraz księgarni 

INVERSO, EMPiK, BONITO, ŚWIAT KSIĄŻKI i wielu innych.

583. - "Projekt Koniczyna" część 1

Projekt Koniczyna

Milena Pastuszak

Data premiery: 05.03.2020

Kategoria: Literatura młodzieżowa, science fiction

Oprawa: miękka

Format: 148 x 210 mm

Ilość stron: 450

Tłumaczenie: nie

Język oryginału: polski

ISBN 978-83-8119-584-3

EAN 978-83-8119-584-3

Wydawca: Psychoskok

Redaktor prowadząca: Wioletta Tomaszewska

Korekta: „Dobry Duszek”, Marianna Umerle

Skład: „Dobry Duszek”

Projekt okładki: Jakub Kleczkowski

„Natura nie ma pojęcia, co dzieje się w społeczeństwie i wcale ją to nie obchodzi. Ona żyje własnym życiem“

Trudno mi wyobrazić sobie sytuację, w której nie pamiętałabym swojej przeszłości i musiałabym na nowo odtwarzać swoje życie. W takich okolicznościach znalazła się bohaterka książki pt.: „Projekt Koniczyna“.

źr. zdjęcia: Instagram profil autorki

Jej autorką jest Milena Pastuszak - kobieta o szerokich zainteresowaniach, od tańca na psiej psychologii kończąc. Szukała dla siebie miejsca w sztuce od czasów niepamiętnych, lecz dopiero niedawno uświadomiła sobie, że największą radość daje jej pisanie. Z wykształcenia technik Ochrony Środowiska, nie potrafiąca odnaleźć się w systemie ustalonym przez świat, toteż niestudiująca. Miło mi było poznać twórczość tej autorki, tym bardziej, że pochodzi z mojego rodzinnego miasta, Włocławka.

„zła nie widać na pierwszy rzut oka“

Sięgając po jej debiutancką książkę trudno mi było określić, czego mogę się po niej spodziewać. Okładka przyciągnęła moją uwagę, gdy ukazała się w marcowych zapowiedziach wydawnictwa Psychoskok. W centralnym punkcie wyeksponowana została postać pięknej, rudowłosej dziewczyny w otoczeniu zielonej koniczyny. Gdy otrzymałam wersję papierową książki, mój zachwyt nad kolorystyką oprawy jeszcze się umocnił. Patrząc na nią można by przypuszczać, że poznamy romantyczną opowieść o miłości. Jednak stworzona przez panią Milenę Matuszak historia nie napawa optymizmem i zabiera nas do świata, w którym nikt nie chciałby się znaleźć.

Rudowłosa piękność na okładce to bohaterka książki, dwudziestoletnia Alexandra Moroz, która pewnego dnia budzi się w szpitalu, w którym znalazła się w wyniku wypadku. Na szczęście wyszła z niego z niewielkimi obrażeniami fizycznymi. Niestety, bardziej ucierpiała jej strona psychiczna, gdyż okazuje się, że niczego nie pamięta. Jej jedynym sprzymierzeńcem jest pamiętnik, w którym wcześniej zapisywała swoje myśli i zdarzenia. Czytając jego treść, zaczynają pojawiać się liczne pytania o to, kim ona naprawdę jest. Wszystko wokół wydaje się coraz bardziej dziwne i tajemnicze... Niepokój wywołuje wciąż powracające przeczucie, że musi komuś pomóc a ona nie jest bezpieczna... 

„Nie zmienisz wyborów i decyzji innych ludzi. Masz wpływ tylko na swoje własne.“

W wywiadzie na autorzy365 autorka ujawniła, że inspiracją do stworzenia fabuły, był jej osobisty dziennik, w którym zapisywała swoje przemyślenia i pojawiające się w jej życiu sytuacje. Pisała ją z myślą o młodzieży ale uważam, że powieść z powodzeniem zadowoli czytelnika w każdym wieku. Gatunkowo została zaliczona do kategorii science-fiction i fantasy ale według mnie, trudno ją zaliczyć do jednej tylko kategorii, gdyż odnajdziemy w niej elementy psychologiczne, kryminalne, paranormalne i miłosne. Alex musi stawić czoła wielu przeciwnościom, docierając do prawdy o sobie, dokonując wyborów w świecie, w którym liczy się pieniądz, polityczne interesy i nie ma miejsca na współczucie.

Fabuła skonstruowana została wokół postaci Alex i Chrisa, którego rola od początku stanowi zagadkę, zarówno dla czytelnika jak i dla dziewczyny. Dzięki pierwszoosobowej narracji prowadzonej z ich punktu widzenia, mamy możliwość poznać wersję danego wydarzenia z dwóch perspektyw i zrozumieć postępowanie głównych bohaterów w określonej sytuacji. Dodatkowym walorem jest zastosowanie czasu teraźniejszego, co sprawia wrażenie relacji z dziejących się wydarzeń i bezpośredniego uczestniczenia czytelnika w biegu wydarzeń.

To świetnie napisana historia, którą czyta się szybko i z zainteresowaniem. Pani Milena Pastuszak stworzyła intrygującą opowieść, w której sytuacja wciąż się zmienia, zaskakuje swoimi zwrotami akcji, pojawiającymi się tajemnicami i postaciami. Wykazała się przy tym bogatą wyobraźnią w tworzeniu zarówno tej historii jak i w wykreowaniu różnych postaci o nietuzinkowych osobowościach. Umiejętnie prowadzi czytelnika przez meandry ludzkiego umysłu, oddając bardzo sugestywnie uczucia targające bohaterami, których stawia przed trudnymi decyzjami i problemami. 

„Wielu jest ludzi na świecie, którzy cenią wyżej władzę niż życie innych żyjących ludzi.“

Książka liczy sobie 450 stron, ale ani na chwilę nie jest nużąca. Od pierwszej do ostatniej strony trzymani jesteśmy w napięciu i niepewności. To pełna różnorodnych odcieni emocji opowieść o poświęceniu, lojalności, przyjaźni ale też brutalnym świecie nauki i polityki. Moją szczególną uwagę przykuwał wątek paranormalny, który stanowi istotny element tej historii i dodaje całości dodatkowy walor. Poszczególne epizody toczą się coraz szybciej zmierzając ku zakończeniu, które nie było mojej myśli i nie wszystko potoczyło się tak jak myślałam. Niektóre wątki pozostały otwarte, więc ucieszyłam się, gdy przeczytałam w wywiadzie, że autorka myśli o napisaniu drugiej części „Projektu Koniczyna.“ Mam nadzieję, że będzie ona równie tak dobra jak część pierwsza.

Recenzja części drugiej "Projekt Wolność"

Książkę przeczytałam dzięki wydawnictwu:

401. - "Akt oskarżenia przeciwko Kompozytorowi..."

Piotr Stanisław

       

„Nadzieja to też broń, która zawsze pomaga w zwycięstwie, i to każdemu. Trzeba tylko przy tym głęboko wierzyć w spełnienie tego, czego się pragnie.”

Polityka to sfera naszego życia, która zawsze niesie ze sobą emocje, dyskusje i różne poglądy. Obecna sytuacja polityczna wzbudza wiele emocji i kontrowersji. Program realizowany przez rządzących ma swoich zwolenników i przeciwników. Jest on szeroko komentowany i oceniany dając nam pole do własnych przemyśleń i opinii. Próby oceny dzisiejszych realiów politycznych podjął się autor książki pod intrygującym tytułem „Akt oskarżenia przeciwko Kompozytorowi...”

O autorze nie znalazłam żadnych informacji lecz z podejścia do sposobu sprawowania władzy przez obecną ekipę rządową można wywnioskować, że jest on dobrym obserwatorem i nie boi się jasno wyrażać swoich myśli.

Książka jest częścią e -booka pt.: „Kompozytor, dyrygent i sufler polityczny w jednej osobie.” Autor dobitnie opisuje w niej dzisiejszą rzeczywistość pod kątem sprawowanych obecnie rządów. Ma ona charakter rozprawki politycznej, w której charakteryzuje polityczną scenę odważnie i bez zahamowań tak jak on ją widzi i ocenia. Nie ma w niej podziału na części czy rozdziały a tekst jest jednolity, bez przerywników czy graficznych ozdób. Została napisana bardzo przystępnym językiem, nie pozbawionym ironii, sarkazmu czy zabawnych porównań ale też wnikliwości. Całość czyta się z zainteresowaniem i szybko, bez znudzenia, gdyż dotyczy ona realnego świata, w którym żyjemy. 

Omawiając rządy partii mającej dziś większość w sejmie autor przyjął konwencję orkiestry i dyrygenta. Wszelkie ich działania przyrównuje do muzycznych klimatów. Dyrygentem kompozytorem i suflerem w jednym jest prezes partii a jego otoczenie przypomina orkiestrę, która gra tak jak ma rozpisaną partyturę, uważając jednocześnie na każdy gest dyrygenta. W książce nie pada ani jedno nazwisko, jednak czytając opisy działań, podejmowanych decyzji i zachowań, od razu można domyślić się o kogo chodzi.

„Po blisko dwóch latach rządów grającej orkiestry kompozytora, dyrygenta i suflera politycznego w jednej osobie można otwarcie powiedzieć, że wydarzenia [...] jakie miały w tym czasie miejsce, w pewnym sensie przerosły oczekiwania wszystkich, zarówno aktywnych, jak i biernych jego uczestników.”

Publikacja, zgodnie z tytułem, ma charakter aktu oskarżenia, w którym autor stawia się w roli prokuratora. Odnosi się w nim do działań rządu od listopada 2015 do chwili obecnej, wyliczając ich winy, niedopatrzenia, błędy, kłamstwa, oszustwa wyborcze, manipulacje i działania, które są elementem ich programu tzw. „naprawy państwa”. Uzasadniając swój punkt widzenia przywołuje wiele faktów, które każdy z nas miał okazję śledzić w mediach czy na portalach internetowych. Piotr Stanisław pragnie w ten sposób skłonić nas do przyjrzenia się temu, co dzieje się w Polsce i wyrobienia własnego zdania. 

Robi to konkretnie, dobitnie i bez zahamowań. Uzmysławia schematy działań „orkiestry” i jej „dyrygenta, kompozytora i suflera w jednym”. Pokazuje w jaki sposób ekipa rządząca wprowadza zmiany w naszym kraju, realizując własny program wyborczy i tworząc państwo według swoich wyobrażeń. Odnosi się do podjętych decyzji w sprawie Trybunału Konstytucyjnego, Sądownictwa, programu 500 +, obsadzania stanowisk w spółkach Skarbu Państwa czy „dobrej zmiany. Poruszanych zagadnień jest bardzo dużo. Autor nie pomija żadnej z osób mających znaczenie w granym „koncercie” nadając im określenia pasujące do konwencji orkiestry. 

„za to, co działo się i teraz dzieje się w naszym państwie, pośrednio ponoszą odpowiedzialność wszyscy z nas, którym podczas ostatnich wyborów parlamentarnych najzwyczajniej nie chciało się pójść do lokalu wyborczego i tam oddać swojego głosu na partię polityczną inną niż chociażby obecnie rządzącą (...) Nie biorąc udziału w głosowaniu, pośrednio oddaliśmy swój głos na obecnie rządzących.”

Jest to świetna lektura dla tych, którzy pasjonują się polityką, śledzą fakty i patrzą ludziom władzy na ręce. Każdy rząd ma swoje „grzeszki” i zawsze można wytknąć im błędy i nieprawidłowości. Książkę polecam jako ciekawą lekturę stanowiącą punkt wyjściowy do własnej oceny rzeczywistości. 

Książkę można kupić w sklepie:

Wydanie: I

Data premiery: 29.01.2018

Oprawa: Miękka

Wymiary: 148 x 210 mm

Ilość stron: 82

Redaktor prowadząca: Renata Grześkowiak

Korekta:Dominika Urbaniak, Zuzanna Laskowska

Projekt okładki: Robert Rumak

Skład: Jacek Antoniewski