"Między cieniem a domem" - premiera

POD PATRONATEM 

OAZY RECENZJI

 13 września 2025 roku 

miała premierę nowa książka Krzysztofa Łabendy

"Między cieniem a domem"

Na razie w wersji e-booka i audiobooka, 

już jest dostępna!

TUTAJ i TUTAJ

O CZYM OPOWIADA?

"Między cieniem a domem" to poruszająca, bezkompromisowa opowieść o człowieku wykluczonym z zawodu, z pamięci, z własnych emocji. W świecie pełnym uprzedzeń, społecznych masek i religijnej hipokryzji, Adam Żabiński – policjant, samotnik i świadek rozkładu próbuje zbudować dla siebie namiastkę schronienia. Ale przeszłość nie odpuszcza, a prowincja okazuje się równie okrutna jak system, który wciąż go ściga. Los po raz kolejny odbiera mu to, co kocha. To literacka wiwisekcja duszy mężczyzny, który nie przestał czuć, choć świat kazał mu być twardym. Gorzka, pełna ironii i mądrej wrażliwości opowieść o pamięci, miłości, rozczarowaniu i tęsknocie za domem, którego być może nigdy nie było. Dla czytelników, którzy nie boją się literatury trudnej, ale głęboko prawdziwej.

POSTACIE: 

*zdjęcia - dzięki uprzejmości autora

WKRÓTCE MOJE WRAŻENIA!

[144./24] 1659. - "Córki Żywiołów" Tom II - Dziś premiera!

RECENZJA W DNIU PREMIERY

„Córka Powietrza”

Seria „Córki żywiołów”

Tom drugi

Dorota Gąsiorowska

„Niewielu jest ludzi, którzy umieją dostrzec obok siebie magię.”

Świat dawnych wierzeń, nadprzyrodzonych zjawisk i magia natury zawsze przyciągały moją uwagę i tak też się stało w przypadku serii „Córki Żywiołów”. Niedawno przeczytałam uroczą, nasyconą lekkim, niepokojącym klimatem „Córkę Ziemi”, a teraz przyszedł czas na kolejną z nich, tym razem „Córkę Powietrza”, KTÓRA DZIŚ MA SWOJĄ PREMIERĘ!

Tym razem autorka zabiera na teren Puszczy Kurpiowskiej znanej też pod nazwą Puszcza Zielona. Niedaleko miejscowości Czarnia od kilku miesięcy Ava Brus, pisarka powieści fantasy szuka weny twórczej. Odkąd skończyła swoje ostatnią serię powieści pt.: „Eliana, władczyni andaluzyjskich wzgórz”, nie ma pomysłu na nową historię.

W spokojnej okolicy, w pięknie położonym domku swoich rodziców, próbuje odzyskać moc twórczą i znaleźć temat do nowej powieści. Nie pomaga odosobnione miejsce, gdzie tylko słychać szum drzew, śpiew i świergot ptaków, spacery po leśnych dróżkach, przytulanie się do drzew, błoga cisza bez miejskiego szumu i tłumów ludzi. Wciąż brakuje inspiracji, a jedynie kobieta czuje frustrację do tego stopnia, że w pewnym momencie zaczyna ją męczyć to odosobnienie.

Tego dnia, gdy ją poznajemy, jest 16 lipca, a więc są jej urodziny, o których pamiętają rodzice. Przebywają oni wprawdzie w podróży zagranicznej, ale przysyłają jej wraz z życzeniami piękny brulion z roślinnym ornamentem, ale też, w tym samym czasie, inny kurier dostarczył jeszcze jedną paczkę. Gdy Ava ją otworzyła, okazało się, że w środku jest pięknie wykonana rzeźba. Z adresu nadawcy wiadomo jedynie, że przesyłka została nadana we Francji, a przy tym niecodziennym prezencie znajduje się koperta z krótkim liścikiem od nieznanego nadawcy, z którego pisarka dowiaduje się, że jest to rzeźba Sylfidy. Na jej spodzie widnieją tylko inicjały W.O. a to motywuje Avę, by odnaleźć rzeźbiarkę. Jak ławo się domyślić, tą artystką jest Weronika Olszewska, jedna z bohaterek „Córki Ziemi”. Tego samego dnia za oknem nagle pojawia się piękna ważka o niezwykłym ubarwieniu, a wraz z przybyciem Sylfidy, wraca też wena. Spokój nie trwa jednak zbyt długo, bo niespodziewanie do chaty na sąsiedniej działce wprowadza się mężczyzna, który z początku Avę irytuje swoim zachowaniem, tym bardziej, że towarzyszy mu hałaśliwy i energiczny pies.

W notce biograficznej pani Doroty Gąsiorowskiej można znaleźć określenie, że jest ona czarodziejką słowa i w pełni mogę się z tym zgodzić. Po pierwszym tomie obawiałam się, że kontynuacja może nie być już tak dobra, ale moje wszelkie lęki zostały rozwiane, bo ponownie autorka oczarowała mnie napisaną historią. Są w niej wydarzenia realistyczne, ale też takie, które dodają magii naszemu życiu, o ile zauważymy jej symptomy. To może być nagły błysk światła, cudowny widok, niesamowite wydarzenie, które trudno wytłumaczyć, ale może być pojawienie się nagle jakiegoś stworzenia czy owada, tak jak to było w „Córce Powietrza”. W niej też jest bowiem widoczna magia zawarta w symbolice zaklętej w naturze, czy energii emanującej z przedmiotów. Natomiast wydarzenia z przeszłości dotyczące Lalie pokazują, jak bardzo krzywdzące mogą być ludzkie przesądy, obawy i ograniczenia myślowe. Jedenastoletnia Lalie, która mieszka z rodzicami i siostrą Julie w Huelgoat, tworzy piękne wiersze, a historia o niej zabiera nas na początek XX wieku. Co ona ma wspólnego z Avą, kim są jej rodzice, o tym musicie się przekonać sami. 

W tym tomie można zauważyć pewne podobieństwa i schematy, jakie są charakterystyczne dla tej serii. To przede wszystkim dwa wątki, których bohaterkami są postacie żeńskie żyjące w różnych czasach, ale obie mają podobne zdolności pisarskie. W przypadku "Córki Powietrza" różnica między bohaterkami pod tym względem jest w tym, że Ava pisze powieści, natomiast Lalie ujmuje swoje myśli w wierszach. Obydwa te motywy poznajemy naprzemienne z perspektywy pierwszoplanowej, dzięki temu możemy lepiej wniknąć w przeżycia bohaterek. A przeżyć nie brakuje, dzieje się wokół nich wiele niesamowitych zdarzeń, a to z kolei przekłada się na szybkie tempo, z jakim poznawałam kolejne rozdziały. Poza tym ponownie mamy okazję obserwować proces twórczy, tym razem dotyczący powstawania powieści.

Nie chcę zdradzać za dużo z fabuły, mimo że wydawałoby się, że i tak sporo ujawniłam, ale to jedynie niewielki jej zarys. Dodam tylko, że otrzymałam odpowiedzi na moje wątpliwości, które wyraziłam w recenzji „Córka Ziemi”. Zabrakło mi wówczas pewnych elementów i nie wszystko było jasne. Teraz autorka zadbała, by i te kwestie się wyjaśniły i wypełniły. 

Teraz też nie wszystko zostało ujawnione, bo na przykład byłam ciekawa, jak potoczyła się relacja Weroniki i Tymoteusza. O ile ponownie spotykamy ją w drugiej części serii, to o Tymoteuszu i jego bracie nie ma nic, więc tym razem też oczekuję, że kolejna część uzupełni i tę lukę. Pani Dorota Gąsiorowska ma bowiem przemyślaną całą historię, więc dawkuje nam niektóre informacje. Wprawdzie na okładce zaznaczone jest, że każdy tom to osobna historia, ale mimo to są w niej wątki, które łączą się ze sobą.

„Córka Powietrza” to bardzo udana kontynuacja cyklu „Córki Żywiołów”, która otacza dosyć szybko swoim klimatem, pięknem natury, jej niesamowitą energią, magią i symboliką, tworząc niemal mistyczny, czarowny klimat. Pokazuje przy tym złożoność ludzkiej natury, ale też zawiłe relacje rodzinne, odsłaniając sekrety długo skrywane, zarówno w przypadku Lalie, jak i Avy. Ogromnie jestem ciekawa kolejnej odsłony tej historii i mam nadzieję, że nie będziemy długo czekać na przedstawienie nam kolejnych, niezwykłych kobiecych osobowości.

Recenzja tomu I: "Córka Ziemi"

Recenzja tomu III: "Córka Ognia"

Recenzja tomu IV "Córka Wody"

Książkę przeczytałam, dzięki wydawnictwu Znak

oraz PRart Media Bogna Piechocka

Wydanie: I

Data premiery: 25.09.2024r.

Ilość stron: 592

Wymiary: 140 x 205 mm

Okładka: miękka

ISBN: 978-83-240-9898-9

Wydawnictwo: Znak

Moja ocena: 6/6

"Wyjąca wiedźma" - zapowiedź

Prawda ukryta w legendzie

Aleks i Robert świętowali największy sukces w swojej policyjnej karierze – schwytali seryjnego mordercę. Zeznania ostatniej ofiary miały doprowadzić sprawę do końca, lecz ta przybrała niepokojący obrót. Wkrótce Aleksa zaczęły nawiedzać niepokojące wizje. Czy okażą się one kluczem do rozwiązania zagadki, czy będą zwiastunem nadchodzącego koszmaru?

Aleks i Robert tworzą zgrany duet nie tylko jako przyjaciele, ale także partnerzy na służbie. Największym sukcesem dwóch komisarzy jest schwytanie seryjnego mordercy, który dopuścił się wyjątkowo brutalnych zbrodni. Samo ujęcie zwyrodnialca umożliwiły im zeznania jego niedoszłej ofiary, lecz nie zamknęło to jednak sprawy. Podejrzanego nie można przesłuchać, bo od chwili zatrzymania uparcie milczy i wydaje się pozbawiony kontaktu z rzeczywistością…

Jakie motywy nim kierowały? Czy działał sam? Komisarze próbują to ustalić, jednak na ich drodze pojawiają się kolejne przeszkody. W głowie Aleksa niespodziewanie zaczynają odzywać się niepokojące głosy. Dodatkowo wszystko wskazuje na to, że sprawa powiązana jest z miejską legendą i tajemniczym drzewem, które mieszkańcy nazywają Wyjącą Wiedźmą…

Ludzie gonili ją, aż ją dopadli przy potężnym drzewie w sercu lasu. Przywiązali ją do pnia. Ksiądz zażądał, żeby kobieta wyrzekła się złego. Nie zgodziła się, przeklęła księdza i wieśniaków. Nim duchowny zdążył zareagować, ktoś rzucił pochodnię pod nogi szeptunki. Jej odzienie błyskawicznie zajęło się ogniem.

Czy śledczy dotrą do prawdy? Przekonaj się, czytając książkę!

Książka ukazała się nakładem wydawnictwa Novae Res i jest dostępna w sprzedaży na stronie:

 https://www.taniaksiazka.pl/wyjaca-wiedzma-adam-szymkiewicz-p-1986203.html

[22.] 1537. - "Flame moon" - UNIVERSE Tom II

Recenzja w dniu premiery

"Flame moon"

Trylogia Universe

Tom drugi

Jedersafe

Wydanie: Pierwsze

Data premiery: 31.01.2024r

Liczba stron: 666

Wymiary: 130x210 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

ISBN: 978-83-8313-838-1

Wydawca: Amare

Moja ocena: 6/6

"Wystarczy być cierpliwym, konsekwentnym i wierzyć w swoje możliwości, a wtedy wszystko ci się uda."

Z niecierpliwością i podekscytowaniem czekałam na kontynuację historii rozpoczętej w „Beginning moon”, gdyż finałowe sceny przyprawiły mnie o dreszcze i docisnęły emocjonalnie. I oto jest, drugi tom pt. „Flame moon” z równie piękną okładkę, ale z nieco mrocznymi akcentami.

Wydarzenia z pierwszego tomu były bardzo ekscytujące, dramatyczne, emocjonalne, które zostały skumulowane w finałowych scenach. Druga część tej historii zaczyna się kilka dni po ich zaistnieniu, ale nie za wiele mogę o tym napisać, by nie zdradzić zbyt wiele tym, którzy jeszcze nie sięgnęli po pierwszy tom trylogii UNIVERSE. Przypomnę więc, że bohaterami są Dominic Brown i Francessa Anfrew, którzy teraz już wiedzą, że nie mogą bez siebie żyć. Ona musi w sobie znaleźć siłę, by pokonać swoje lęki, otworzyć się na pomoc, zmierzyć się z traumatycznymi wspomnieniami. Natomiast on nie może sobie darować, że nie upilnował ukochanej przed niebezpieczeństwem i swoimi wrogami, więc wciąż zmaga się z poczuciem winy, ale też ze swoją bardziej agresywną naturą. Jego celem staje się Bruce Nordwood, który jest gotów odebrać mu wszystko to, co najcenniejsze, ale też czeka go bardzo ważny wyścig, którego stawką jest życie.

Głównym tematem jest ochrona i to nie tylko Dominic chroni Francy, ale ona też robi wszystko, by go chronić, ale przed samym sobą. Razem wspaniale się uzupełniają, mimo że mają tak różne charaktery. Autorka w ten nieco mocny sposób pokazuje, na czym polega miłość, co to znaczy być w czymś razem i zestawia to z poprzednim związkiem Dominika, który był kiedyś zakochany w Amelii, siostrze Bruce'a Nordwooda, dziś śmiertelnego wroga. Ten wątek jest nam przybliżony w pewnym momencie tej fabuły, więc możemy mieć doskonałe porównanie między tymi dwoma kobietami Browna.

Przy pierwszym tomie napisałam, że jest to jedna z tych powieści, które nie są idealnie napisane, wyczuwalny jest debiutancki styl autorki, ale mimo to ma się ochotę podążać za kolejnymi zdarzeniami. Teraz po debiutanckim stylu nie ma śladu, a wszystko wydaje się dobrze zaplanowane i poprowadzone, chociaż nie nadal brakuje mi zaznaczenia, kto jest narratorem. Styl autorki charakteryzuje się też tym, że często używa określenia koloru włosów do pokazania, kto w danym momencie się wypowiada lub kogo dotyczy dziejące się zdarzenie. Przez kilkanaście rozdziałów znamy głównie wersję Dominika tego, co dzieje się w jego życiu, ale też wokół niego. Natomiast po przeczytaniu mniej więcej 1/3 powieści, wkracza ze swoją relacją Francy i od tego momentu śledzimy wszystko z dwóch perspektyw, naprzemiennie, ale nieregularnie. Kto w danym rozdziale prowadzi nas przez aktualny epizod można się jedynie domyślić, po użytej formie osobowej. To jedyne moje zastrzeżenie zarówno do tej części, jak i poprzedniej. 

Druga część trylogii UNIVERSE porwała mnie równie mocno, jak historia w tomie pierwszym. Główną oś stanowią oczywiście Dominic i Francy, ale też ważne są osoby drugoplanowe, których także poznajemy lepiej. Na plan pierwszy wysuwa się zgrana paczka przyjaciół, którzy spędzają ze sobą czas, wspierają się, są dla siebie ważni, szczerzy, czasem aż do bólu, mają wspólne przedsięwzięcia, ale też są zawsze gotowi stanąć z sobą silnym murem. Pani Jedersafe wspaniale wykreowała wszystkie postacie, także tzw. czarne charaktery, którzy są tak nakreśleni, że lepiej jest im się nie narażać i najlepiej ich omijać. Oczywiście do tych ostrzeżeń nie stosuje się Dominic i jego kumple, którzy są twardymi przeciwnikami, niepoddającymi się tak łatwo, walczącymi o swoje i za wszelką cenę. 

Aż trudno mi sobie wyobrazić, co będzie się działo w części trzeciej i mam nadzieję, że wkrótce o tym się przekonam. W wywiadzie na stronie nakanapie.pl autorka zdradziła, że będzie ona nosiła tytuł "Destiny Moon". Pozostaje, więc tylko czekać.

Na koniec - tak jak przy pierwszym tomie, tak i przy niniejszej powieści:

Ogromne brawa dla wydawnictwa za okładkę!

Recenzja tomu I "Beginning moon"

Recenzja tomu III "Destiny Moon"

Książkę przeczytałam, dzięki wydawnictwu:

"Kim jesteś Klaro?" - zapowiedź

Już za kilkanaście dni, bo 28.11.2023r. ukaże się najnowsza książka Eweliny Dobosz "Kim jesteś Klaro?" Niedawno przeczytałam jej powieść "Nie nasza godzina", która bardzo mi się podobała. Recenzja TUTAJ.

Opis jest obiecujący, gdyż zapowiada mocne emocje:

Nazywasz się Klara Zamojska. Siedemnastego stycznia miałaś wypadek samochodowy, w którym doznałaś silnego urazu głowy. Lekarze stwierdzili u ciebie amnezję powypadkową…

Klara usilnie próbuje odzyskać wspomnienia, bez których nie jest sobą. Mimo że otacza ją wspierająca rodzina, nie potrafi odgonić od siebie natarczywych myśli, że za jej wypadkiem kryje się coś więcej. W ramach terapii zapisuje swoje przemyślenia. Wierzy, że dzięki temu odkryje prawdę.

To jednak dla niej za mało, decyduje się poszukać pracy. Redaktor naczelny jednej z lokalnych gazet dostrzega potencjał w jej tekstach i postanawia zaprosić ją na spotkanie. Bruno Leyk okazuje się bardzo zainteresowany sytuacją Klary i proponuje jej cykl felietonów, w których mogłaby opisywać wszystko, co czuje. Klara się zgadza, bo wierzy, że to dla niej duża szansa. Sytuację komplikuje jedynie to, że mężczyzna jest nieziemsko pociągający, a jego oczy niepokoją i intrygują jednocześnie. Fascynacja, która ich połączy, może mieć katastrofalne skutki.

W życiu Klary jest ktoś jeszcze, o kim wolałaby zapomnieć. Tajemniczy mężczyzna, który obserwuje każdy jej krok, nie próżnuje, gdy kobieta próbuje odkrywać kolejne karty ze swojego poprzedniego życia.

Ewelina Dobosz - autorka książek, które konsekwentnie wydaje od 2020 roku. Debiutancką powieścią Nowa tożsamość zjednała sobie spore grono czytelników, dzięki którym zrozumiała, że pisanie jest jej przeznaczeniem. Uwielbia tworzyć historie miłosne z niebanalną fabułą i bohaterami z krwi i kości, jakich można spotkać na ulicy. Prywatnie nieposkromiona żona i mama półtorarocznej Liwii. Fanka górskich wycieczek, Grecji i dobrej kawy, bez której nie wyobraża sobie życia. Kim jesteś, Klaro? jest jej dwunastą wydaną książką.

źr. zdjęcia: profil autorki na Facebooku

1470. - "OOBE. Tajemnica punktu scalającego”

Recenzja przedpremierowa!

„OOBE. 

Tajemnica punktu scalającego”

Robert Noble

Gatunek: powieść duchowa

Data premiery: 01.11.2023r.

Ilość stron: 232

Wymiary: 210 x 150 mm

Okładka: miękka

ISBN: 978-83-945678-6-6

Wydawnictwo: Instytut Roberta Noble

Moja ocena: 6/6

„Pamiętaj, że każda porażka jest tylko kolejnym krokiem do sukcesu, gdyż to właśnie z nich uczymy się najwięcej.”

Droga naszego życia ma głównie na celu rozwój duchowy, doskonalenie swego postrzegania rzeczywistości zarówno realnej, jak tej pozazmysłowej. Każdy z nas kroczy swoją życiową ścieżką, odkrywając na swój indywidualny sposób i własnym tempie to, co jest dla nich ważne. Dróg poznawania samego siebie i poszerzania świadomości jest wiele, a wśród nich jest OOBE zwane też świadomym śnieniem czy praktyką wychodzenia z ciała. Jednym z bardziej znanych podróżników astralnych jest Robert Noble, który propaguje tę metodę w swoich książkach. Najnowsza z nich nosi tytuł „OOBE. Tajemnica punktu scalającego”.

To moje szóste spotkanie z książkami Roberta po tym, jak poznałam jego publikacje: „OOBE. Drugie życie poza ciałem” (2014), "OOBE Ścieżka Serca" (2016), "OOBE. Lęk pierwotny" (2019), „Nagual Julian” (2020), "Sentencje mocy" (2022). Do pewnego momentu samodzielnie kroczył swoją duchową ścieżką, ale pewnego dnia pojawił się na niej Nagual Julian – Czarownik o potężnej mocy. Książka opowiadająca o tym przewodniku duchowym pt.: „Nagual Julian” powstała dzięki sugestii Juliana, natomiast „OOBE. Tajemnica punktu scalającego” jest efektem woli autora napisania o swoich przeżyciach i drodze, którą do tej pory przeszedł.

Książka zaczyna się jak większość powieści beletrystycznych – prologiem, w którym opisywany jest pewien człowiek, który od dawna poszukuje odpowiedzi na swoje pytania dotyczące sensu istnienia. Duch stawiał na jego drodze właściwych ludzi, tworzył sytuacje, podsuwał możliwości, ale człowiek nadal był zagubiony i nie potrafił dostrzec znaczenia pojawiających się symboli. Mimo to człowiek nie poddawał się i postanowił, że nadal będzie poszukiwał odpowiedzi na swoje pytania. Towarzyszący mu Duch widząc, determinację człowieka, posłał do niego Naguala Juliana, by swoją wiedzą wspomagał duchową ścieżkę swojego podopiecznego. 

Robert Noble, w swojej najnowszej książce kontynuuje opowieść o swojej ścieżce Czarownika. Poznajemy ją w kilkunastu rozdziałach, które zostały oznaczone tytułami nawiązującymi do głównego wątku danego epizodu.

„OOBE. Tajemnica punktu scalającego” to lektura, która pozostawia po sobie stan refleksji i wciąga swoją treścią z każdą stroną. Nie musimy praktykować OOBE, by zagłębić się w tok wydarzeń, których doświadczył bohater tej opowieści. Książka pokazuje jedną ze ścieżek rozwoju i ukazuje inny wizerunek Czarownika, niż powszechnie jest znany. 

Robert Noble zaznacza, że wszystko, o czym pisze, jest poparte jego własnymi doświadczeniami i przeżyciami, ale nikomu nie narzuca swego punktu widzenia, lecz pozostawia każdemu czytającemu wyciągać własne wnioski i nauki.

To powieść z fabułą prowadzącą nas przez różne etapy ścieżki rozwoju autora, który często prowadzi dysputy ze swoim przewodnikiem. Nagual nie ułatwia mu zadania i nie zawsze udziela odpowiedzi wprost, lecz wymaga od swego ucznia samodzielnego dochodzenia do prawdy, odkrywania swej prawdziwej istoty i słuchania swego serca. Poruszane są w niej różne aspekty naszego życia, ale też sprawy związanych z naszą duchowością i głównym, tytułowym tematem, czyli OOBE i punktem scalającym. Niesie ona ze sobą wiele okazji do przemyśleń, a wiele wskazówek, sentencji i przesłań kierowane są do Roberta, ale też do nas.

Nawet, jeżeli nie interesujemy się ezoteryką i rozwojem duchowym, to książkę czyta się jak każdą powieść beletrystyczną, gdyż forma jest przystępna i jasna. Poruszane zagadnienia ujęte są w dialogach lub opisach skłaniających do refleksji, zatrzymania się nad jakąś kwestią, spojrzenia na życie z innej perspektywy. Opisywane zdarzenia mogą być dla niektórych nieprawdopodobnymi sytuacjami, ale autor przekonuje, że to, o czym pisze, jest wynikiem jego doświadczeń. Zarówno ta powieść, jak i inne jego książki wyróżniają się na tle innych publikacji duchowych i ezoterycznych, gdyż ukazują proces rozwoju wewnętrznego. Możemy zaobserwować, że nie jest on prosty, często wymaga wysiłku, wytrwałości, odwagi, samodzielnej pracy nad sobą. Jednak wszelkie przeciwności są naszymi lekcjami, a często krokami milowymi na drodze do swego serca i odkrycia szczęścia, które nosimy w sobie.

Za możliwość przeczytania książki, dziękuję autorowi.

Miałam przyjemność gościć Roberta Noble i EosCris w moim wiejskim domu. Czas minął nam niewyobrażalnie szybko, ale było to bardzo energetyczne spotkanie. Robert osobiście przekazał mi książkę do recenzji, więc było to dla mnie dodatkowym przeżyciem.

Bardzo dziękuję wraz z moim mężem, że mogliśmy gościć tak niesamowite osoby!

"Inni. Początek" - Dziś premiera!

DZIŚ PREMIERA!

Zapowiedź recenzencka

"Inni. Początek"

to mistyczna podróż przez świat mocy, przyjaźni i tajemnic. 

Wyrusz w niezwykłą przygodę już od pierwszych stron.

Zostali wybrani i obdarzeni mocami,

ale to dopiero początek

To wciągająca opowieść pełna błyskawicznych zwrotów akcji oraz wyczerpujących starć z przeciwnikami. Historia o budowaniu przyjaźni między tymi, którym zawsze wydawało się, że za bardzo różnią się od innych, by mogli zostać zrozumiani.

Nastoletnia Julia czuje się samotna,  nieakceptowana i… inna. Nie potrafi znaleźć  wspólnego języka z rówieśnikami. W dodatku  od niedawna miewa koszmary, które wywołują  w niej lęk i agresję. Przez swoje niepokojące  zachowanie dziewczyna trafia na obserwację  do szpitala psychiatrycznego. Pobyt 

w zamknięciu budzi jej ukryte zdolności. Okazuje  się, że Julia została obdarzona wyjątkową mocą, 

a na świecie istnieje więcej osób, takich jak ona.

Wiedziona wskazówkami ze snów, dziewczyna postanawia odszukać pozostałych. Jednak ucieczka ze szpitala, próby opanowania nowych zdolności i walka z tajemniczą organizacją  są zaledwie zwiastunem nadciągających kłopotów…

Fragment

Nagle w ciszy panującej w pokoju i zakłócanej jedynie szlochem Julii dał się słyszeć kobiecy głos.

– To, co ty uważasz za przekleństwo, wielu potraktowałoby jak najlepszy dar. – Głos był jednocześnie cichy i potężny. Kiedy się go słuchało, miało się wrażenie, jakby na ciało spadały kaskady lodowatej

wody.

Julia poderwała się z podłogi, z przerażeniem rozglądając się dookoła. Czuła, że dzieje się coś nienaturalnego, ale jednocześnie brzmienie głosu niewidocznej kobiety uspokajało ją i napawało czymś w rodzaju nostalgii.
– Co? Kto tu jest?! – krzyknęła ze strachem.
– Zaraz… Ty mnie słyszysz? – zdziwiła się nieznajoma. – Do tej pory choć nie wiem, jak bym krzyczała, nic do ciebie nie docierało.
– Co się dzieje? Przecież tu nikogo nie ma – jęknęła Julia, czując, że za chwilę znów się rozpłacze.
– Zależy, co rozumiesz przez „tu”. W tym pokoju jesteś tylko ty. Ale ja jestem w tobie. – Nieznajoma wydała z siebie odgłos podobny do mruczenia kota, tylko o wiele niższy i głębszy.
Zastanawiasz się, jakie moce skrywasz w sobie? Odkryj odpowiedzi w książce Inni.
Początek.

Książka ukazała się nakładem wydawnictwa Novae Res i jest dostępna w sprzedaży na stronie: 

http://bitly.pl/CJJ16

"Pochłonięte" - Dziś premiera!

 W dniu dzisiejszym premiera książki 

"POCHŁONIĘTE" 

zapewniająca moc wrażeń i emocji!

"Pochłonięte" autorstwa Martyny Bielskiej to książka, która wciąga w mroczny wir tajemnic i zaskakujących zwrotów akcji. Nie pozwala oderwać się, aż do ostatniej strony.

Demony mrocznej przeszłości Białegostoku wracają, 

by upomnieć się o tych, o których nikt nie chce pamiętać…

Białystok, początek pandemii.

Choć wszyscy pochowali się w domach w strachu przed zarazą, nie oznacza to, że na ulicach zrobiło się bezpieczne. Wręcz przeciwnie, to wymarzony czas na zabijanie. Dla prokuratora Narwiańskiego właśnie zaczyna się najtrudniejszy rozdział w jego dotychczasowym życiu zawodowym. Odnalezione przypadkowo zwłoki młodej kobiety, zabarwione na jaskrawy róż, są początkiem wyrachowanej gry mordercy z organami ścigania. Gry, w której każde kolejne ciało naprowadza na trop najmroczniejszych kart historii miasta.

Czy Narwiańskiemu uda się rozwikłać zagadkę i odkryć, dlaczego mściciel wybiera na swoje ofiary pacjentki z oddziału onkologicznego? Co łączy te zbrodnie z zagładą białostockich Romów, o których tragicznym losie nikt już nie chce pamiętać?

Mroczny labirynt przeszłości.

Białystok podczas pandemii skrywa mroczne tajemnice. Czy jesteś gotowy by je poznać?

Już dostępna na taniaksiążka.pl, zaczytani.pl , Empik.pl

"Miłość pokonuje śmierć" - zapowiedź premiery

12 lipca 2023 r 

 premiera nowej powieści Katarzyny Bondy!

Uczucia, manipulacje i… śmierć

Wszystkie przestępstwa rodzą się z chciwości. Pieniądze, władza, ukochana osoba, szacunek. Czego pragnął morderca Radosława Skowrona albo co mógł utracić, gdyby go nie zabił? „Miłość pokonuje śmierć” – inspirowana prawdziwymi wydarzeniami powieść Katarzyny Bondy 

w księgarniach już 12 lipca!

W niewielkiej miejscowości znika lokalny przedsiębiorca. Policyjne psy tracą trop tuż za bramą okalającą ogromną posiadłość milionera. Mijają tygodnie, a po mężczyźnie nie ma śladu. Przełom następuje w upalne sierpniowe popołudnie. W oddalonym o kilkaset kilometrów lesie znaleziono zawinięte w błękitny worek ciało mężczyzny...

Kto najwięcej zyskał na śmierci milionera? Jak jego zwłoki znalazły się na drugim końcu Polski? Dlaczego żona ofiary nie chce stawić się na przesłuchaniu? I co sprawiło, że mężczyzna tuż przed śmiercią wydziedziczył jedynego syna? Rodzina Skowronów skrywa wiele brudnych tajemnic… A wszystko komplikuje się jeszcze bardziej, gdy na jaw wychodzi, że już rok wcześniej doszło do próby zabójstwa cenionego przedsiębiorcy.

Sprawę prowadzi Nikodem Ferenc, szef powiatowej komendy. Mężczyzna bardzo gorliwie wykonuje swoje obowiązki: osobiście przyjął zgłoszenie zaginięcia od żony Radosława Skowrona i regularnie spędza noce, patrolując okolice ich posiadłości. Szybko okazuje się, że pieczołowite dbanie o sprawę, przeradza się w obsesyjną chęć spotkania z Anną, żoną zamordowanego…

„Miłość pokonuje śmierć” to trzeci i zarazem ostatni tom serii Wiara - Nadzieja - Miłość, opartej na prawdziwych zdarzeniach. Katarzyna Bonda zmieniła imiona i nazwiska bohaterów oraz nazwy miejscowości, w których rozgrywa się akcja. Ale większość detali oraz ważnych dla sprawy faktów, które prokuratura przekuła na dowody poszlakowe, jest zgodna z rzeczywistością.

"Madeira"- zapowiedź

 

Kolejny świt to nowa nadzieja – na miłość, na szczęście, na nowy początek.

Wyspa wiecznej wiosny, Madera, jest cichym świadkiem miłości Julii i Filipa. To właśnie tutaj spędzili najpiękniejsze dni i najgorętsze noce, tutaj się zaręczyli. Po powrocie do Polski oboje rzucają się w wir przygotowań do ślubu. Po nietypowym, spędzonym na górskich szlakach wieczorze kawalerskim chłopak wysyła ukochanej wiadomość, a potem znika. Policja uznaje go za zaginionego, ale Julia jest przekonana, że Filip nie żyje. Zrozpaczona, wyrusza do Portugalii, by po raz ostatni odwiedzić najważniejsze dla niej miejsca, a potem popełnić samobójstwo. Los jednak naprowadza ją na trop dramatycznej rodzinnej historii, która może okazać się kluczem do odnalezienia narzeczonego…

„Madeira” to trzypokoleniowa opowieść o miłości, potrzebie akceptacji i rodzinnych traumach. W tej poruszającej historii gorące uczucia przeplatają się z wielkimi tajemnicami, a oszałamiająca przyroda koi serca i przynosi nadzieję. Bo kto raz zakocha się w Maderze, będzie tę miłość nosił w sercu na zawsze.

"Intrygi i namiętności" Tom II "Pojedynek" - zapowiedź

Już 25 maja 2023 r. premierę będzie miała druga część sagi "Intrygi i namiętności" pod tytułem "Pojedynek". W styczniu tego roku poznaliśmy pierwszą odsłonę, która zabrała nas w lata 90. XIX wieku. Moja recenzja TUTAJ.

Dziś na moją półkę trafił drugi tom serii, w której Henryk i Emilia Długopolscy jadą w podróż poślubną do Wiednia. Świeżo poślubieni, a już skłóceni małżonkowie zostają sami ze sobą, a może naprzeciwko siebie – jak w pojedynku. Kto zwycięży?Ich ojcowie, hrabia Alfred Długopolski oraz bankier Leon Złotkiewicz, uważają, że to małżeństwo powinno być udane – wszak Henryk jest przystojny i czarujący, a Emilia zakochała się w nim od pierwszego wejrzenia. Co zatem może pójść nie tak?

A jednak wszystko idzie nie tak. Wkrótce Emilia dowiaduje się o powodach ślubu, a także odkrywa najgorsze wady swego małżonka.

Młody arystokrata toczy walkę z nałogami, a także z własnym sumieniem i honorem.

Emilia zaś musi dokonać wyboru pomiędzy powrotem do złotej klatki rodzicielskiego domu a białym małżeństwem. Pojawiają się też inne możliwości. Czy z nich skorzysta?

Ojciec Emilii wciąż marzy, że wychowa Henryka na swojego następcę.

Czy mu się uda?

Drugi po „Mezaliansie” tom porywającej sagi z cyklu „Intrygi i namiętności”.

WKRÓTCE MOJA RECENZJA!

1306. - "Za żywopłotem" - Przed premierą

Recenzja przedpremierowa

Premiera 15 lutego!

Za żywopłotem

Maria Biernacka-Drabik

Wydanie: I

Data premiery: 15.02.2023r.

Liczba stron: 320

Wymiary: 130 x 205 mm

Oprawa: miękka ze skrzydełkami

ISBN 9788328725577

Wydawnictwo: Muza

Moja ocena: 6/6

„Życie jest bardziej zaskakujące, niż wynikałoby z racjonalnych przesłanek.”

Trudno mi jest zrozumieć, jak można skazać człowieka, któremu nie udowodniono winy, a mimo to zostaje zamknięty w więzieniu na długie lata, co w efekcie odbija się na jego psychice i życiu. W takiej sytuacji znalazł się bohater książki „Za żywopłotem”, który musi na nowo odnaleźć się w zupełnie nowych warunkach, gdyż w ciągu kilkunastu lat odsiadki wyroku, świat zmienił się całkowicie. Nie zmieniła się tylko ludzka podłość i uprzedzenia.

W 1996 roku trójka przyjaciół: Miłosz, Jakub i Wojtek tworzyli zgraną paczkę przyjaciół realizującą swoje marzenia, z powodzeniem prowadząc firmę specjalizującą się w produkcji części do ultrasonografów oraz tworzeniu oprogramowania dla szpitali. Dwadzieścia lat później, w 2016 roku ich świat całkowicie się zmienił, a ówczesne plany zostały zniweczone przez trzy wydarzenia. W 2001 roku - wypadek samochodowy ze śmiertelnym skutkiem, w którym zginął Wojtek, a dwa miesiące później został zamordowany, w gabinecie firmy, Jakub Tomczyk. Zebrane dowody doprowadziły śledczych do wniosku, że zabójcą jest Michał Zdebski, który został osadzony w więzieniu o zaostrzonym rygorze. 

Gdy zaczynamy poznawać wydarzenia, mija właśnie 15 lat od tamtych dramatycznych wydarzeń, a Miłosz wychodzi na wolność. To jednak dopiero początek jego gehenny, gdyż mimo, że nie był winny śmierci przyjaciela, to łatka mordercy przylgnęła do niego, niczym widoczne znamię. Miłosz postanawia dowiedzieć się, kto stoi za śmiercią Kuby i jego więziennym koszmarem, więc wszczyna własne śledztwo. Wkrótce odkrywa, że ślady prowadzą w przeszłość, która łączy ze sobą wydarzenia, które pozornie nie mają ze sobą nic wspólnego.

Nic nie zapowiadało na początku takich emocji, jakie stały się moim udziałem wskutek lektury tej książki. Pierwsze strony są raczej spokojne, bardziej przypominające powieść obyczajową, a nawet psychologiczną, gdyż stopniowo poznajemy postacie, które w tej historii odgrywają znaczącą rolę. Każda z nich mierzy się ze swoimi demonami i próbuje ułożyć sobie życie na nowo, po traumatycznych przeżyciach. 

Anna Tomczyk, pomimo upływu czasu nadal przeżywa śmierć męża, a do tego musi znosić despotyczny charakter teściowej, która zamieszkała razem z nią po tragedii sprzed piętnastu lat. Jej syn Michał nie pamięta ojca. Teraz ma 16 lat, więc gdy Jakub został zamordowany, wówczas chłopak miał roczek. Obecnie wielokrotnie wysłuchuje pochwały ojca i wciąż jest przez babkę Helenę porównywany właśnie z nim. Michał zaczyna mieć tego dość. Miłosz z kolei wciąż ma powracające koszmary i powięzienną traumę, ale mimo to nie poddaje się i coraz bardziej wnika w wydarzenia z przeszłości i próbuje odnaleźć winnego.

„Za żywopłotem” to wciągający, o niebagatelnym przebiegu kryminał, z dobrze zaplanowaną intrygą.  Bez problemów można się wczuć w dziejącą się historię i z zapartym tchem śledzić kolejne wydarzenia. Wprawdzie akcja jest zróżnicowana i czasami skupiona na przeżyciach bohaterów, ale wszystko jest tu wyważone i nie ma przesady. Pozwala to śledzić poczynania poszczególnych osób, w tym także tej, która stoi za osadzeniem Michała w więzieniu.

Autorka doskonale połączyła ze sobą atmosferę charakterystyczną dla thrillera z psychologicznym podłożem i obyczajowymi wątkami, dając nam w swojej debiutanckiej książce ogrom emocjonalnego dreszczyku, ale też stawiając pytania związane z ferowaniem wyroków, podejmowanymi decyzjami i ich konsekwencjami. Pokazuje przy tym, jak łatwo można manipulować informacją, interpretować ujawnione fakty, a tym samym zniszczyć człowieka. Zwraca też uwagę na to, że człowiek skazany, nawet za niewinność, po wyjściu na wolność zastaje zupełnie nową rzeczywistość, która przytłacza i może ponownie wepchnąć go na złą drogę. Musi na nowo się w tym odnaleźć, a nie jest to proste. Michał miał szczęście, że wśród swoich znajomych miał Igora, który obecnie jest mecenasem, a do tego ma możliwości, by wprowadzić przyjaciela w struktury społeczne. 

To udany debiut pani Marii Biernackiej-Drabik, której sposób pisania jest przejrzysty, lekki, uporządkowany, bez wrażenia początkowego pióra, a każdy wątek jest doskonale poprowadzony i wyjaśniony. Przedstawiona historia pokazuje też, że za  żywopłotem mogą skrywać się dramaty, które nie zawsze wychodzą poza ogrodzenie domu, a ujawnienie ich pozostaje szokiem dla sąsiadów i najbliższych osób.

Maria Biernacka-Drabik to polonistka nieustannie odnajdująca w swojej pracy radość. Kocha Lubelszczyznę, z której pochodzi i na której mieszka, ale najchętniej odpoczywa na bieszczadzkim szlaku lub w zaciszu mazurskiej wsi. Z potrzeby twórczej realizacji jest też autorką scenariuszy dla młodzieżowych grup teatralnych i reżyserem czerpiącym frajdę z kreatywności i spontaniczności młodych aktorów. 

Książkę przeczytałam, dzięki wydawnictwu: