[69/25] - 1782. - "Białe kłamstwa" - Tom I: "Chcę, żebyś wiedział"

"Chcę, żebyś wiedział"

Seria: Białe kłamstwa

Tom pierwszy

Aleksandra Muraszka

„Każdy ma jakieś tajemnice,

które nigdy nie ujrzą światła dziennego”

Gdy zaczęłam czytać książkę „Chcę, żebyś wiedział”, miałam wrażenie, że już znam tę historię. Przeszukałam swoje archiwum i oczywiście miałam rację – w 2022 roku Aleksandra Muraszka debiutowała tą powieścią. Niestety, nie było mi dane poznać jej kontynuacji, dlatego ogromnie się cieszę, że autorka postanowiła wrócić do tej historii, a Wydawnictwo Jaguar zdecydowało się na jej publikację. Mam nadzieję, że tym razem dane mi będzie poznać dalsze losy bohaterów, bo „Chcę, żebyś wiedział” to dopiero pierwsza z sześciu części opowieści zawartej w niej  historii. Z ciekawością ponownie wgłębiłam się w nią, by odświeżyć sobie wydarzenia tego tomu i być na bieżąco z tym, co działo się u bohaterów.

Ami od dwóch lat żyje w niepewności po tajemniczym zniknięciu jej ukochanego brata, Jasona. Oficjalnie uznano go za zmarłego w wypadku samochodowym, jednak w spalonym aucie nie znaleziono jego ciała. Śledztwo zostało zamknięte z powodu braku dowodów, a wydaje się, że sprawa nigdy nie zostanie wyjaśniona. Wszystko zmienia się, gdy nagle pojawia się informacja, że mężczyzna podobny do Jasona był widziany na stacji benzynowej w Miami. Ami, nie mogąc pogodzić się z niepewnością, postanawia działać. Z pomocą detektywa opuszcza Nowy Orlean, powierzając prowadzenie swojej firmy kierownikowi, i udaje się na poszukiwania brata. Gdy w końcu go odnajduje, sytuacja komplikuje się jeszcze bardziej – jego powrót nie cieszy wszystkich.

"Chcę, żebyś wiedział" to historia z gatunku tych, czyta się je jednym tchem. Początkowe rozdziały wskazują raczej na opowieść o charakterze obyczajowym z wątkiem romansu i rodzinnymi tajemnicami, jednak im dalej podążałam za bohaterką, tym bardziej fabuła stawała się napięta, a pojawiające się zdarzenia zmieniały się dosyć szybko i dynamicznie. Początkowe rozdziały sugerują raczej powieść obyczajową z nutą romansu i tajemnic rodzinnych, jednak z każdą kolejną stroną fabuła nabiera tempa, a wydarzenia stają się coraz bardziej dynamiczne.

Fabuła powieści ma w sobie, nie jedną niespodziankę i kilka wątków, łącząc w sobie elementy obyczajowe, ale też sensacyjne, mafijne i subtelnego romansu. Te ostatnie są delikatne, nieprzesadzone i dozowane ostrożnie, gdyż autorka bardziej koncentruje się na emocjach bohaterów niż na fizyczności.

W nowej odsłonie widać pracę autorki nad tekstem, który uzyskał nowy, bardziej dopracowaną formę i lepszy styl. Różnice widać już na pierwszy rzut oka, gdyż nowe wydanie jest w trochę większym formacie, ma więcej stron, bo aż o ponad 140, więc widać, że autorka miała nowy pomysł na tę historię. Uważam, że uzupełnienia wypadły na korzyść. Powieść jest pełniejsza, spójna i bardziej wciągająca. Wprawdzie rozwija się stopniowo nakreślając nam sylwetkę bohaterki, je codzienność, by wydarzenia mogły nabrać tempa i trzymać nas w napięciu do końca i uderzając piorunującym finałem. Gdy dotarłam do ostatnich akapitów, musiałam przeczytać je kilkukrotnie, by w pełni zrozumieć, co właśnie się wydarzyło. To zakończenie pokazuje, że życie doświadcza nas na różne sposoby – mniej lub bardziej dramatyczne – a każde z tych przeżyć kształtuje nas i pomaga przetrwać najtrudniejsze chwile.

Aleksandra Muraszka zdobyła serca czytelników trylogią „Swallow”, która pokazała jej pisarski kunszt. Wznowienie debiutanckiej powieści okazało się bardzo dobrym pomysłem. Mimo, że znałam już tę historię, była ona dla mnie niezwykłym zaskoczeniem i czytałam ją w jeszcze bardziej zaangażowany sposób. Powieść mnie usatysfakcjonowała i wciągnęła, więc z niecierpliwością będę czekała na kontynuację.

Książkę przeczytałam w ramach współpracy z wydawnictwem

Wydanie: I

Premiera: 12.03.2025r.

Liczba stron: 528

Wymiary: 145 x 215 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

ISBN 978-83-68383-08-9

Wydawnictwo: Jaguar

Moja ocena: 6/6