498. - "Za głosem Kristen "

Za głosem Kristen 

Lori Nelson Spielman

Wydanie: 1
Rok wydania polskiego: 2019 
Rok wydania zagranicznego: 2016
Liczba stron: 368
Format: 128 x 197 mm
Oprawa: broszurowa klejona ze skrzydełkami

Wydawnictwo: Rebis
Seria: Salamandra
Redaktor: Agnieszka Horzowska
Opracowanie graficzne serii i projekt okładki: Lucyna Talejko-Kwiatkowska
Fotografia na okładce: Antoni Kwiatkowski
Język oryginału: angielski
Tłumaczenie: Katarzyna Waller-Pach
Tytuł oryginalny: Quote Me

                   

„Ból. Nie można go obejść, nie da się go uniknąć. Trzeba go przeżyć.“

Gdy nagle tracimy kogoś bliskiego, trudno się z tym pogodzić. Uświadamiamy sobie jak bardzo tej osoby brakuje i chcielibyśmy znowu cieszyć się jej obecnością. Smutek i żal jest silny tym bardziej, gdy ginie ona śmiercią tragiczną, pozostawiając po sobie pustkę, którą trudno zapełnić. Wokół takich nastrojów toczy się akcja książki pt.: „Za głosem Kristen“.

źr. zdjęcia: www.goodreads.com

Lori Nelson Spielman jest byłym patologiem mowy, doradcą i nauczycielem domowym. Lubi biegać, podróżować i ćwiczyć na siłowni, choć jej prawdziwą pasją jest pisanie. Jej pierwsza powieść, „Lista marzeń“ , miała swoją premierę w 2013 roku i została opublikowana w trzydziestu krajach, w tym także w Polsce. Okazała się prawdziwym sukcesem i zaprocentowała wykupieniem praw do jej ekranizacji przez wytwórnię Bioskop. W czerwcu 2015 roku ukazała się druga powieść tej autorki pt.: „Słodycz wybaczenia“. „Za głosem Kristen“ jest jej trzecią książką wydaną przez wydawnictwo Rebis . 

Książka zwróciła moją uwagę najpierw okładką a potem opisem, który zapowiadał emocjonalne przeżycia i niebanalną historię. Muszę przyznać, że nie zawiodłam się i po dotarciu do ostatniej strony wiedziałam, że mam za sobą lekturę, którą będę wspominać z nostalgią. 

Spokojne i w miarę uporządkowane życie trzech kobiet zostaje zburzone przez nieszczęśliwy wypadek. Erika, Annie i Kristen łączy silna, rodzicielska ale i przyjacielska więź. Pewnego dnia wszystko się zmienia. W ich życie wkracza tragedia, po której nic już nie będzie takie samo. 

Opis na końcu książki zapowiada tragedię, więc już od pierwszych stron wiemy, że wydarzy się nieszczęście i Kristen spotka śmierć. Wchodzimy w akcję w momencie, gdy dziewczyny szykują się do wyjazdu na studia, a Erika musi zmienić swoje plany, by stawić się w firmie, gdyż od tego zależy jej pozycja w rankingu sprzedaży nieruchomości. 

Fabuła toczy się głównie wokół dwóch bohaterek: Eriki, kobiety przedsiębiorczej, doskonale radzącej sobie w firmie sprzedającej nieruchomości i Annie, wrażliwej nastolatki, która dostrzega więcej niż inni. Śmierć Kristen pozostawia w duszy Eriki i jej córki Annie głębokie rany i poczucie winy. Obie sądzą, że przyczyniły się do dramatycznych wydarzeń a to nie pozwala im cieszyć się normalnym życiem. 

Annie nie przyjmuje do wiadomości śmierci siostry i rozpoczyna jej poszukiwania, wierząc że Kristen żyje. Początkowo Erika ignoruje argumenty córki, lecz pewnego dnia otrzymuje maila z aforyzmem z Księgi Cytatów zmarłej córki. Ten wątek sprawia, że czytając także ulegamy tej sugestii, licząc po cichu na cud. Co ciekawe, adresat podpisuje się właśnie jako Cud a w tytule wiadomości zawsze umieszcza nazwę „Utracona córka“. Autorka jednak poprowadziła swoją opowieść zaskakującymi torami, ukazując jeszcze inne znaczenie tego słowa.

Fabuła została skonstruowana z kilku wątków, w której wydarzenia pojawiają się chronologicznie. Są oczywiście epizody dotyczące przeszłości ale ukazywane są stopniowo, nie dominują, lecz jedynie uzupełniają toczącą się akcję. Dowiadujemy się o nich z reguły przy okazji jakiejś rozmowy czy sytuacji, która przywołuje u bohaterek wspomnienia. Stanowią one klucz do zrozumienia zachowań kobiet, ich uprzedzeń i niechęci do niektórych miejsc czy osób. Przeszłość nie daje o sobie zapomnieć i prędzej czy później będą musiały zmierzyć się ze swoimi demonami tkwiącymi głęboko w ich duszy. 

Książkę przeczytałam z rosnącym zainteresowaniem, które podsycane było formą opowiadanej historii ale też niedomówieniami, zagadkami i ukrywanymi tajemnicami, które wyłaniały się z tekstu stopniowo. Autorka nie ujawnia od razu wszystkiego, lecz umiejętnie, fakt po fakcie odsłania kolejne sekrety skrywane przez poszczególne postacie. 

Atutem powieści jest jej wartka akcja, która zmienia się niczym obrazki w kalejdoskopie. Są chwile spokoju, skłaniające do przemyśleń, by za chwilę wciągnąć czytelnika w kolejny wir wydarzeń. Rozdziały noszą tytuły, które są imionami Eriki i Annie, pojawiającymi się na przemian. 

W nietypowy sposób autorka zaplanowała sposób narracji, chcąc najprawdopodobniej pokazać głębszy kontekst psychologiczny nadopiekuńczej matki i spojrzenie na rzeczywistość córki. Te, które dotyczą Eriki ujęte zostały w relacji pierwszoosobowej, natomiast losy Annie śledzimy z punktu widzenia narracji trzecioosobowej. Całość, poza fragmentami przenoszącymi nas w przeszłość, została napisana w czasie teraźniejszym, co daje wrażenie bezpośredniego uczestniczenia w wydarzeniach. Uważam to za ciekawy zabieg, który urozmaicił formę opowiadania. Dzięki temu wiemy więcej niż bohaterki powieści. 

Książka „Za głosem Kristen“ to bardzo mądra i ciepła opowieść o miłości, wybaczaniu, przyjaźni i zrozumieniu drugiej osoby ale też odkrywaniu prawdziwej swojej osobowości. Snując swoją opowieść autorka podkreśla w niej ważne wartości, które stanowią klucz do harmonijnego życia. Umiejętność wybaczania nie tylko innym ale przede wszystkim sobie, to kwestia, która wysuwa się na plan pierwszy. Ukryte głęboko rany, niewyjaśnione sytuacje z przeszłości potrafią blokować dostęp do pełnego szczęścia i czerpania radości z każdej chwili. Czasami wystarczy szczera rozmowa, drobny gest życzliwości czy jedno właściwe słowo, by wszystko wróciło do normy. 

- Zastanawianie się nad przeszłością nie zwróci mi Kristen.

Kate kiwa głową. - Wiem - mówi i łagodnie zakłada mi włosy za ucho. - Ale może przywróci nam ciebie.

Zawarte w niej liczne cytaty sprawiają, że zaczynamy zastanawiać się nad sobą, swoim życiem i tym, co jest w nim najważniejsze. Są to zdania z Księgi Cytatów, którą Erika wręczyła swoim córkom w dniu ich szóstych urodzin. Jedna z nich otrzymała księgę srebrną, a druga złotą. Nie ujawniam, która należała do Kristen a która do Annie, gdyż jest to istotny i zaskakujący element tej historii. Przytaczane złote myśli nadają powieści głębszego sensu i skłaniają do zatrzymania się na chwilę, by zastanowić się nad ich przekazem. 

„Zamiast wzdychać, że jest ci ciężko, trzy razy powtórz, za co jesteś wdzięczna.“

Lori Nelson Spielman pokazuje też różne oblicza kobiecej siły i podejścia do codziennych zajęć, doceniania tego co posiadamy oraz pogodzenia się z tym, co przynosi nam życie. 

Erika za wszelką cenę pragnie wygrać konkurs na najlepszego sprzedawcę nieruchomości. Nie dostrzega sygnałów ostrzegawczych płynących z zachowania Kristen, gdyż nie wyciągnęła wniosków z przeszłości. Dopiero śmierć córki otrzeźwia ją z letargu i przewartościowuje jej spojrzenie na rzeczywistość i innych ludzi. 

Annie zawsze była u boku matki i nigdy samodzielnie nie potrafiła podjąć decyzji, by żyć na własny rachunek. Poczucie winy związane ze stratą ukochanej siostry zmusza ją do podjęcia kroków, które musi wykonać sama. 

Zupełnie inny temperament reprezentuje siostra Eriki - Kate, kobieta pełna optymizmu, wewnętrznej równowagi i zrozumienia dla innych. Uwielbia naturę, wiejskie klimaty i docenia codzienne chwile. Ona także otrzymała różne przykre niespodzianki od losu, ale zawsze potrafiła podnieść się, spojrzeć życiu w twarz i iść dalej, nie użalając się nad sobą.

W podtytule książki możemy przeczytać, że po jej przeczytaniu świat będzie wydawał się piękniejszy. Autorka pokazuje, że poczucie szczęścia jest zależne tylko i wyłącznie od nas.Musimy jedynie pozwolić rozgościć się w naszym sercu i dostrzegać wszelkie dary, które zsyła nam los. 

Książkę przeczytałam dzięki portalowi: