Na temat czarnego kota funkcjonuje wiele mitów, legend i opowiadań. Jedni go uwielbiają, inni omijają z daleka. Jaka jest prawda o czarnym kocie? Tego można dowiedzieć się z książki "Tajemniczy Czarny Kot", którą otrzymałam z Oficyny Wydawniczej "Alma - Press".
Poniżej zamieszczam notkę redakcyjną a tutaj moja recenzja.
Francuska dziennikarka rozwiązuje tajemnicę czarnego kota
Na ogół przypisuje mu się fałsz, złośliwość i okrucieństwo, a ci, którzy go spotykają, najczęściej spluwają pięć razy przez lewe ramię, żeby nie dosięgło ich nieszczęście. Są też tacy, którzy spotkanie czarnego kota traktują jako dobrą wróżbę. Niezwykle popularna i nadal żywa w wielu krajach fascynacja kotami zaczęła się w XVII wieku, kiedy zwierzę to było uważane za wysłannika diabła, który – przebiegając drogę – chciał przeciąć nić życia lub zerwać więź człowieka z Bogiem. Czy czarny kot to naprawdę wysłannik śmierci, czy może magiczny talizman, który warto mieć przy sobie?
Niech o mnie mówią, dobrze czy źle, najważniejsze, żeby mówili
Tajemniczy czarny kot to zbiór historii i legend, odkrywających sekrety i przesądy, które na przestrzeni stuleci pojawiały się w wierzeniach ludzi z całego świata. Nathalie Semenuik przemierza wieki historii, by odkryć tajemnicę wizerunku tego dumnego zwierzęcia. Autorka z zafascynowaniem opowiada o sprzymierzeńcach i wrogach kotów, o osobistościach ze świata polityki, kultury i sztuki, którym przytrafiły się „diaboliczne” historie związane z czarnym kotem. W książce znajdziemy także ciekawostki o barbarzyńskich obrzędach dokonywanych na zwierzętach oraz powody, dlaczego właśnie czarny kot stał się głównym tematem rozmów.
– Co powiedziałby nasz kot, gdyby umiał mówić? Prawdopodobnie nakazałby, by nigdy nie przestawano o nim mówić – nieważne, czy dobrze, czy źle – mówi Nathalie Semenuik. – Takie są te zwierzęta – dumne, pragnące atencji i szukające sensacji, czy to stając się symbolem tego, co najpiękniejsze, czy uosobieniem niewiarygodnych nieszczęść – dodaje pisarka.
Czarny kot kompanem czarownic
Symbolika średniowieczna najczęściej łączyła czarnego kota nie tylko z nieszczęściem, ale także z kobietą – podstępną i obłudną, za jakie uważano wówczas czarownice. Sądzono, że umiejętności uzdrawiania mogą wywodzić się wyłącznie z czarnej magii. Czarownice i czarne koty traktowano jak jedność i wierzono, że jedno nie może żyć bez drugiego, a nocne sabaty i czarownice przybierające postać kotów tylko potwierdzały te przesądy. Podobne historie opowiadały czarownice z Vernon podczas ich procesu z 1561 roku.
Książka inna niż wszystkie
Czarny kot to zwierzę niepospolite, istniejące w legendach krajów z całego świata i bez wątpienia jest to kot inny niż wszystkie. Przez setki lat często spotykał się z niezrozumieniem,a historie i podania owiane były coraz większą tajemnicą. Tajemnicą, którą rozwikłała Nathalie Semenuik. Na ponad 130 stronach przepięknie ilustrowanej książki odkrywa najpilniej strzeżone tajemnice i głoszone o czarnym kocie przesądy.
Interesujący tytuł. Czekam zatem na recenzję.
OdpowiedzUsuń