Na okładce książki "Powracam od innych" widnieje refleksja mówiąca o tym, że niektórzy ludzie pojawiają się w naszym życiu właśnie wtedy, gdy przestajemy wierzyć, że cokolwiek może się jeszcze zmienić na lepsze. Trudno się z tym nie zgodzić, zwłaszcza po poznaniu historii bohaterów tej powieści. Mélissa Da Costa pięknie pokazuje, jak wielką siłę może mieć obecność drugiego człowieka, nawet jeśli początkowo jest on dla nas zupełnie obcy. Czasami nie potrzeba wielkich słów, gotowych rad ani spektakularnych gestów. Wystarczy czyjaś życzliwość, zainteresowanie, wspólnie spędzony czas czy zwyczajna rozmowa, by powoli zacząć odzyskiwać wiarę w siebie i ludzi. Bywa, że spotykamy kogoś, kto nie rozwiązuje naszych problemów, ale sprawia, że przestajemy czuć się z nimi tak bardzo samotni. I chyba właśnie w tym tkwi największa wartość tej opowieści – przypomina nam, że nie zawsze sami wybieramy ludzi, którzy odmienią nasze życie, a niekiedy najważniejsze relacje rodzą się zupełnie niespodziewanie.
Mélissa Da Costa, autorka światowego bestsellera "Cały ten błękit" tym razem zabiera nas do Arvieux, niewielkiej górskiej miejscowości, gdzie w hotelu "Modrzew" spotyka się grupa pracowników sezonowych. Każdy z nich przyjeżdża tutaj z własną historią, bagażem trudnych doświadczeń i problemami, od których chciałby choć na chwilę odpocząć. Wśród nich znajduje się dwudziestoletnia Ambre Miller.
Ambre, nie przybywa tam z własnej woli, gnana chęcią przeżycia przygody. Trafia tam, bo została zraniona i odrzucona przez toksycznego, starszego o 20 lat Philippe. Dziewczyna właściwie nie ma nikogo, komu mogłaby opowiedzieć o swoim cierpieniu. Jej relacje z rodzicami nigdy nie należały do łatwych, a kiedy dowiadują się o romansie córki z dużo starszym, żonatym mężczyzną, kontakt między nimi całkowicie się urywa. Po próbie samobójczej i terapii psychologicznej w szpitalu Philippe proponuje jej wyjazd do górskiego pensjonatu prowadzonego przez jego kolegę Michela, który zgodził się ją zatrudnić jako pracownika sezonowego. Tam Ambre poznaje grupę osób, z których każdy ma za sobą jakąś trudną przeszłość, o której nie chce opowiadać. Nie wie jeszcze, że spotkania z ludźmi, których za chwilę pozna, mogą stać się początkiem znacznie głębszej przemiany. Ambre wraca do życia nie dlatego, że odnalazła wewnętrzny spokój, ale dlatego, że została zmuszona do konfrontacji z cudzym egoizmem, cudzym bólem i brutalną prozą cudzych problemów. Ocierając się o wady i dramaty swoich towarzyszy, powoli zaczyna dostrzegać coś poza własnym cierpieniem.
W książce ważne miejsce zajmują relacje. Nie tylko te romantyczne, ale również przyjaźnie, więzi rodzinne, potrzeba akceptacji i trudność w budowaniu zdrowych kontaktów z innymi ludźmi. Poprzez perspektywę Ambre, ale w narracji trzecioosobowej poznajemy jej wewnętrzne monologi, a poprzez interakcje z innymi wnikamy też w osobowości pozostałych pracowników hotelu.
Autorka porusza przy tym kwestie samotności, odrzucenia, trudnych relacji z rodzicami, braku akceptacji i poszukiwania własnej wartości. Nie proponuje jednego rozwiązania dla wszystkich problemów. Pokazuje raczej, że każdy ma swoją drogę, własne tempo zmian i inne granice wytrzymałości.
Nie jest to powieść pozbawiona niedoskonałości. Przy tak dużej liczbie bohaterów i poruszanych problemów niektóre wątki mogą sprawiać wrażenie zbyt rozbudowanych, a emocjonalne reakcje postaci nie zawsze muszą przekonywać. Momentami można odnieść wrażenie, że autorka chce zmieścić w jednej historii bardzo wiele trudnych doświadczeń.
Powieść „Powracam od innych” toczy się powoli, co wymaga cierpliwości w poznawaniu kolejnych wydarzeń. Przede wszystkim autorka zwraca uwagę na potrzebę bliskości drugiego człowieka, rozmowę i bycie po prostu obok, by wszystko nabrało zupełnie innego wymiaru. To właśnie ten aspekt uważam za szczególnie interesujący. Ludzie często oceniają się nawzajem na podstawie pojedynczych zachowań, nie znając okoliczności, które do nich doprowadziły.
Pani Mélissa Da Costa stworzyła powieść, w której najważniejsze nie jest to, dokąd zmierzają bohaterowie, ale to, co dzieje się w nich samych, kiedy życie zmusza ich do zatrzymania się i spojrzenia na siebie z zupełnie innej perspektywy. Pokazuje, że bliskość między postaciami rodzi się poprzez codzienne spotkania, obowiązki aż po wspólnie spędzany wolny czas. To właśnie ta powtarzalna, rzemieślnicza rutyna staje się pierwszym, nieświadomym krokiem Ambre ku powrotowi do świata żywych.
Tytuł "Powracanie od innych" można odczytywać jako doświadczenie, w którym spotkania z ludźmi zmieniają nasz sposób myślenia, pozwalają odkryć własne słabości, ale też uświadamiają, czego naprawdę potrzebujemy. Czasami dopiero wśród obcych ludzi zaczynamy rozumieć siebie.
Bywa, że ktoś, kto pojawia się w naszym życiu zupełnie przypadkowo, pomaga nam dostrzec rzeczy, których wcześniej nie chcieliśmy albo nie potrafiliśmy zauważyć. Nie oznacza to, że inni mogą przeżyć nasze życie za nas. Mogą jednak sprawić, że łatwiej będzie nam podjąć próbę zmiany.
Historia Ambre i Tima, ale też innych osób z hotelu „Modrzew” pokazuje, że czasami największą zmianę przynosi nie wielkie uczucie, lecz obecność drugiego człowieka. Kogoś, przy kim nie trzeba udawać, że wszystko jest w porządku. Kogoś, kto nie oczekuje natychmiastowych odpowiedzi i nie próbuje na siłę naprawiać naszego życia. Autorka podkreśla wpływ relacji na nasze wybory i to, jak bardzo potrzebujemy czasem spojrzenia drugiego człowieka, żeby lepiej zrozumieć samych siebie.
Książkę przeczytałam w ramach współpracy z wydawnictwem
Data premiery: 14.10.2026r.
Data premiery francuskiej: 26.01.2022r.
Ilość stron: 608
Wymiary: 155x235 mm
Okładka: miękka ze skrzydełkami
Śliczna okładka, ale zupełnie nie znam twórczości tej autorki.
OdpowiedzUsuńMoże sięgnę, nie wykluczam .
OdpowiedzUsuńKsiążka już czeka na mojej półce. Nastawiam się na wciągającą lekturę.
OdpowiedzUsuńBardzo lubię książki tej autorki. A ten tytuł znajduje się na mojej liście najbliższych zakupów książkowych.
OdpowiedzUsuń